บทที่ 205

ความทรงจำ

回憶(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

解決了白衣女鬼,顧言不等天黑,直奔那個鬧鬼的別墅。

ไทย

จัดการผีผู้หญิงในชุดขาวเรียบร้อยแล้ว กู้เหยียนก็ไม่รอให้ฟ้ามืด รีบตรงไปยังบ้านพักตากอากาศที่มีผีสิงทันที

จีน

推開門進去,只見別墅內,一片漆黑。

ไทย

เมื่อผลักประตูเข้าไป ก็พบว่าภายในบ้านพักตากอากาศมืดสนิท

จีน

門窗全部被封閉起來,看不到一絲陽光。

ไทย

ประตูหน้าต่างถูกปิดตายทั้งหมด จนมองไม่เห็นแสงแดดแม้แต่น้อย

จีน

“陳凱瑞和鄒暉跟我進來,其他人與此事無關,在外面等我。”顧言提醒道。

ไทย

“เฉินข่ายรุ่ยกับโจวฮุยเข้ามากับข้า ส่วนคนอื่นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ รอข้าอยู่ข้างนอก” กู้เหยียนเตือน

จีน

無頭鬼要找的,正是這兩個男的。

ไทย

คนที่ผีไร้ศีรษะต้องการตามหา ก็คือผู้ชายสองคนนี้

จีน

聽到不用進去,馮晴晴她們無不鬆了口氣,黃老六猶豫了下,也沒有進去,它還是挺害怕的。

ไทย

เมื่อได้ยินว่าไม่ต้องเข้าไป เฝิงฉิงฉิงกับคนอื่น ๆ ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หวงเหล่าลิ่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะไม่เข้าไปด้วย มันเองก็ค่อนข้างหวาดกลัว

จีน

陳凱瑞他們聽到必須進去,走路的腿都在抖動個不停。

ไทย

เมื่อเฉินข่ายรุ่ยและคนอื่น ๆ ได้ยินว่าต้องเข้าไป ขาของพวกเขาก็สั่นไม่หยุดขณะเดิน

จีน

進了別墅後,大門自動關上。

ไทย

หลังจากเข้าไปในบ้านพักตากอากาศ ประตูใหญ่ก็ปิดลงเอง

จีน

嗚嗚嗚......

ไทย

อื้ออื้อ…

จีน

掙扎的叫聲,從別墅二樓傳來。

ไทย

เสียงร้องดิ้นรนดังมาจากชั้นสองของบ้านพักตากอากาศ

จีน

鄒暉說道:“大師,是琪琪的聲音?”

ไทย

โจวฮุยกล่าวว่า “นักพรต เป็นเสียงของฉีฉีหรือเปล่า?”

จีน

他們是朋友,對蘇琪琪的聲音,自然是熟悉的。

ไทย

พวกเขาเป็นเพื่อนกัน ย่อมคุ้นเคยกับเสียงของซูฉีฉีเป็นธรรมดา

จีน

顧言說道:“歸元道長,你在後面照顧他們,我在前面開路,一個鬼煞沒必要那麼緊張。”

ไทย

กู้เหยียนกล่าวว่า “นักพรตเต๋ากุยหยวน ท่านคอยดูแลพวกเขาอยู่ด้านหลัง ข้าจะเปิดทางอยู่ข้างหน้า แค่ผีร้ายตนเดียว ไม่จำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนั้น”

จีน

他不需要緊張,但歸元還是有一點的,鄒暉他們不緊張,但是害怕,小心翼翼地跟在顧言身後到了二樓。

ไทย

เขาไม่จำเป็นต้องตื่นเต้น แต่กุยหยวนยังคงมีความกังวลอยู่เล็กน้อย ส่วนโจวฮุยและคนอื่น ๆ ไม่ได้ตื่นเต้น ทว่าหวาดกลัว พวกเขาเดินตามหลังกู้เหยียนอย่างระมัดระวังจนมาถึงชั้นสอง

จีน

二樓依舊一片漆黑,什麼都看不到,但這是對於普通人而言,顧言和歸元不受影響。

ไทย

ชั้นสองยังคงมืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย แต่เรื่องนี้เป็นเช่นนั้นสำหรับคนธรรมดา กู้เหยียนกับกุยหยวนไม่ได้รับผลกระทบ

จีน

只見在二樓的正中間,坐著一個妙齡少女,手腳被捆綁在椅子上,嘴巴被布條塞上,正在掙扎發出聲音。

ไทย

ตรงกลางชั้นสองมีสาวน้อยวัยแรกแย้มนั่งอยู่คนหนึ่ง มือเท้าถูกมัดติดกับเก้าอี้ ปากถูกยัดด้วยผ้า กำลังดิ้นรนส่งเสียงออกมา

จีน

“琪琪,是不是你?”

ไทย

“ฉีฉี ใช่เธอหรือเปล่า?”

จีน

陳凱瑞問道。

ไทย

เฉินข่ายรุ่ยถาม

จีน

妙齡少女正是蘇琪琪,她和他們一樣,在漆黑中什麼都看不到,但能聽到他們的聲音。

ไทย

สาวน้อยวัยแรกแย้มคนนั้นก็คือซูฉีฉี เธอเหมือนกับพวกเขา มองไม่เห็นอะไรท่ามกลางความมืดมิด แต่ได้ยินเสียงของพวกเขา

จีน

蘇琪琪聽到他們回來了,彷彿找到救命稻草,掙扎得更加激烈。

ไทย

เมื่อซูฉีฉีได้ยินว่าพวกเขากลับมาแล้ว ก็ราวกับพบฟางช่วยชีวิต จึงดิ้นรนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

จีน

“我找找開關!”鄒暉開啟手機的電筒。

ไทย

“ฉันจะหาสวิตช์!” โจวฮุยเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์

จีน

他們本以為不開燈,看不到那個鬼,就不用太害怕。

ไทย

เดิมทีพวกเขาคิดว่าหากไม่เปิดไฟ มองไม่เห็นผีตนนั้น ก็คงไม่ต้องหวาดกลัวมากนัก

จีน

想到蘇琪琪,還是先開燈看看。

ไทย

แต่เมื่อคิดถึงซูฉีฉี อย่างไรก็ต้องเปิดไฟดูเสียก่อน

จีน

然而,就在手機電筒光芒剛出現的瞬間,一個鏽跡斑斑的斧頭飛過來。

ไทย

ทว่าในชั่วขณะที่แสงไฟฉายจากโทรศัพท์ปรากฏขึ้น ขวานสนิมเขรอะเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้ามา

จีน

一斧頭,要把鄒暉砍成兩半。

ไทย

ขวานฟันลงมา หมายจะผ่าโจวฮุยออกเป็นสองซีก

จีน

顧言伸手把斧頭接住,鄒暉差點要被嚇尿了。

ไทย

กู้เหยียนยื่นมือไปรับขวานเอาไว้ โจวฮุยเกือบตกใจจนปัสสาวะราด

จีน

還不等他反應過來,身邊陰風吹拂,那個無頭鬼現身了。

ไทย

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนอง สายลมหยินก็พัดผ่านข้างกาย และผีไร้ศีรษะก็ปรากฏตัวขึ้น

จีน

“你們還敢帶人回來,想收我嗎?”

ไทย

“พวกแกยังกล้าพาคนกลับมาอีก คิดจะมาจัดการข้างั้นหรือ?”

จีน

無頭鬼冷聲道:“那就一起去死,要怪就怪你們,多管閒事。”

ไทย

ผีไร้ศีรษะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าอย่างนั้นก็ไปตายด้วยกันเสีย โทษพวกแกเองที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน”

จีน

話音剛落,二樓的燈光,閃爍不定。

ไทย

ทันทีที่พูดจบ แสงไฟบนชั้นสองก็กะพริบวูบวาบไม่หยุด

จีน

陳凱瑞他們看到這一幕,慌得全部抱住了歸元。

ไทย

เมื่อเฉินข่ายรุ่ยและคนอื่น ๆ เห็นภาพนี้ ก็ลนลานพากันกอดกุยหยวน

จีน

被綁在椅子上的蘇琪琪,掙扎得更加強烈,但是掙扎不開。

ไทย

ซูฉีฉีที่ถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ดิ้นรนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม แต่ก็ยังดิ้นไม่หลุด

จีน

那個無頭鬼首先往鄒暉飄過去,伸出手要抓鄒暉的脖子。

ไทย

ผีไร้ศีรษะลอยเข้าหาโจวฮุยเป็นคนแรก ยื่นมือออกไปหมายจะคว้าคอของโจวฮุย

จีน

儘管他沒有腦袋,但也能精準地鎖定鄒暉在哪裡。

ไทย

แม้จะไม่มีศีรษะ แต่มันก็ยังระบุตำแหน่งของโจวฮุยได้อย่างแม่นยำ

จีน

“在我面前,還敢囂張?”

ไทย

“อยู่ต่อหน้าข้า ยังกล้าวางท่าอีกหรือ?”

จีน

顧言拿起剛才的斧頭,抽在無頭鬼身上,道:“當我不存在的嗎?”

ไทย

กู้เหยียนหยิบขวานเมื่อครู่ออกมา ฟาดใส่ร่างผีไร้ศีรษะแล้วกล่าวว่า “คิดว่าข้าไม่มีตัวตนหรือไง?”

จีน

“滾!”

ไทย

“ไสหัวไป!”

จีน

無頭鬼伸手一抓,想要拿回斧頭,但抓了個空。

ไทย

ผีไร้ศีรษะยื่นมือคว้า หมายจะเอาขวานคืน แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

จีน

他愣了片刻,隨即滿身鬼氣,往顧言洶湧過去,那些鬼氣剛碰到顧言,變成陰氣全部被吸了。

ไทย

มันชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นพลังผีทั่วร่างก็พุ่งทะลักเข้าหากู้เหยียน ทว่าทันทีที่พลังผีเหล่านั้นสัมผัสกู้เหยียน ก็กลายเป็นพลังหยินและถูกดูดกลืนไปจนหมด

จีน

“滾的是你才對!”

ไทย

“คนที่ควรไสหัวไปคือเจ้านั่นแหละ!”

จีน

顧言的斧頭,抽在那個無頭鬼身上。

ไทย

กู้เหยียนใช้ขวานฟาดใส่ร่างผีไร้ศีรษะ

จีน

砰……

ไทย

ปัง…

จีน

沒有實體的無頭鬼,被顧言打飛出去,撞倒了旁邊的桌椅。

ไทย

ผีไร้ศีรษะที่ไร้ร่างกายถูกกู้เหยียนฟาดจนกระเด็นไปชนโต๊ะเก้าอี้ด้านข้างล้มระเนระนาด

จีน

閃爍不定的燈光,此時安定下來,整個別墅,燈火通明。

ไทย

แสงไฟที่กะพริบวูบวาบพลันกลับมานิ่ง บ้านพักตากอากาศทั้งหลังสว่างไสว

จีน

“大師,加油!”

ไทย

“นักพรต สู้เขา!”

จีน

鄒暉和陳凱瑞二人,興奮得不停地歡呼。

ไทย

โจวฮุยกับเฉินข่ายรุ่ยส่งเสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้นไม่หยุด

จีน

剛才還擔心,顧言會不會打不贏。

ไทย

เมื่อครู่พวกเขายังเป็นกังวลว่ากู้เหยียนจะสู้ไม่ชนะ

จีน

再看到顧言那麼兇猛,他們徹底放心,真不愧是在地府也有過硬關係的大師,收拾這種小鬼,不是輕輕鬆鬆。

ไทย

แต่พอเห็นว่ากู้เหยียนดุดันถึงเพียงนี้ พวกเขาก็วางใจอย่างสิ้นเชิง สมแล้วที่เป็นนักพรตซึ่งมีเส้นสายในแดนนรกอันแข็งแกร่ง การจัดการผีตัวเล็ก ๆ แบบนี้ย่อมง่ายดายเหลือเกิน

จีน

“救人吧。”

ไทย

“ไปช่วยคนก่อน”

จีน

顧言說道。

ไทย

กู้เหยียนกล่าว

จีน

“蘇琪琪,我們來了。”

ไทย

“ซูฉีฉี พวกเรามาแล้ว”

จีน

鄒暉和陳凱瑞馬上過去,鬆開綁住蘇琪琪的繩子。

ไทย

โจวฮุยกับเฉินข่ายรุ่ยรีบเข้าไปคลายเชือกที่มัดซูฉีฉีออก

จีน

然後再拖著蘇琪琪,躲在歸元身後。

ไทย

จากนั้นก็ลากซูฉีฉีไปหลบอยู่ด้านหลังกุยหยวน

จีน

歸元覺得自己就是來打醬油的,有顧言在,用不著自己出手,保護他們就夠了。

ไทย

กุยหยวนรู้สึกว่าตนเองมาเพื่อยืนดูเฉย ๆ เท่านั้น เมื่อมีกู้เหยียนอยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง แค่คุ้มครองพวกเขาก็พอ

จีน

顧言把那個斧頭,丟到無頭鬼的身邊,又道:“武器給你,你繼續。”

ไทย

กู้เหยียนโยนขวานไปข้างกายผีไร้ศีรษะ แล้วกล่าวอีกว่า “อาวุธคืนให้เจ้าแล้ว ลุยต่อสิ”

จีน

無頭鬼被打飛,才明白顧言有多厲害。

ไทย

หลังจากถูกฟาดจนกระเด็น ผีไร้ศีรษะจึงเข้าใจว่ากู้เหยียนเก่งกาจเพียงใด

จีน

但是他不甘心,怨念很強,拿起斧頭衝到顧言面前砍下去。

ไทย

แต่ความอาฆาตของมันรุนแรงเกินกว่าจะยอมแพ้ มันหยิบขวานขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าหากู้เหยียน ฟันลงไป

จีน

“大師,小心!”

ไทย

“นักพรต ระวัง!”

จีน

鄒暉驚呼道。

ไทย

โจวฮุยร้องด้วยความตกใจ

จีน

可是斧頭砍在顧言身上,一點傷害都沒有,再被顧言一腳踢飛,再次倒在地上,撞飛了剩下的桌椅。

ไทย

ทว่าขวานฟันลงบนร่างกู้เหยียนกลับไม่สร้างความเสียหายแม้แต่น้อย จากนั้นกู้เหยียนก็เตะมันจนกระเด็น ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง และชนโต๊ะเก้าอี้ที่เหลือจนกระเด็น

จีน

“你是誰?”

ไทย

“เจ้าเป็นใคร?”

จีน

無頭鬼掙扎起來,不可置通道:“你到底是誰?”

ไทย

ผีไร้ศีรษะดิ้นรนลุกขึ้น ถามอย่างไม่อยากเชื่อว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่?”

จีน

這個人,怎會那麼強?

ไทย

คนผู้นี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?

จีน

連鬼都不怕。

ไทย

กระทั่งผียังไม่หวาดกลัว

จีน

如果無頭鬼有頭,他現在的表情,一定是可怕得無法形容。

ไทย

หากผีไร้ศีรษะมีศีรษะ สีหน้าของมันในตอนนี้คงน่าสะพรึงกลัวจนไม่อาจบรรยาย

จีน

顧言說道:“我是誰,你不用知道,你對他們,有什麼怨念?還是執念?”

ไทย

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้าเป็นใคร เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ เจ้ามีความอาฆาตหรือความยึดติดอะไรกับพวกเขา?”

จีน

蘇琪琪顫聲道:“我根本不認識他,但他一直來找我要人頭。”

ไทย

ซูฉีฉีกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือว่า “ฉันไม่รู้จักมันเลย แต่มันเอาแต่ตามมาขอศีรษะของฉัน”

จีน

她的臉色蒼白,死死地抓住歸元的衣袖。

ไทย

ใบหน้าของเธอซีดขาว มือกำแขนเสื้อของกุยหยวนแน่น

จีน

無頭鬼說道:“我的人頭……我的頭,被你……被你……”

ไทย

ผีไร้ศีรษะกล่าวว่า “ศีรษะของข้า… ศีรษะของข้า ถูกเจ้า… ถูกเจ้า…”

จีน

他忽然猙獰起來,怨念快速凝聚。

ไทย

จู่ ๆ มันก็มีท่าทางบิดเบี้ยวชั่วร้าย ความอาฆาตก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

จีน

但怨念還沒能聚集起來,顧言上前給他一腳。

ไทย

แต่ก่อนที่ความอาฆาตจะรวมตัวกันได้ กู้เหยียนก็เดินเข้าไปเตะมันหนึ่งที

จีน

砰……

ไทย

ปัง…

จีน

又一次跌倒,這次撞在牆壁上,剛剛凝聚的怨念,被一腳踢散了。

ไทย

มันล้มลงอีกครั้ง คราวนี้ชนเข้ากับกำแพง ความอาฆาตที่เพิ่งรวมตัวกันถูกเตะสลายไป

จีน

“好好說話。”

ไทย

“พูดกันดี ๆ”

จีน

顧言說道:“不然,你會比下油鍋還難受。”

ไทย

กู้เหยียนกล่าวว่า “ไม่อย่างนั้น เจ้าจะทรมานยิ่งกว่าการถูกโยนลงกระทะน้ำมันเสียอีก”

จีน

“我……”

ไทย

“ข้า…”

จีน

無頭鬼爬起來,正要穿牆離開。

ไทย

ผีไร้ศีรษะปีนลุกขึ้น กำลังจะทะลุกำแพงหนีไป

จีน

砰……

ไทย

ปัง…

จีน

他一頭撞在金光上,又被彈回來。

ไทย

มันชนเข้ากับแสงสีทองอย่างจัง ก่อนจะถูกสะท้อนกลับมา

จีน

“還好我早有準備。”

ไทย

“โชคดีที่ข้าเตรียมการไว้ก่อนแล้ว”

จีน

歸元在牆壁上,貼了一張符,笑道:“不把事情說清楚,你別想離開了。”

ไทย

กุยหยวนแปะยันต์แผ่นหนึ่งไว้บนกำแพง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หากไม่เล่าเรื่องราวให้ชัดเจน ก็อย่าคิดว่าจะหนีไปได้”

จีน

無頭鬼終於怕了,忙道:“我說,我什麼都說。”

ไทย

ในที่สุดผีไร้ศีรษะก็หวาดกลัว รีบกล่าวว่า “ข้าจะพูด ข้าจะเล่าทุกอย่าง”

จีน

他身上的鬼氣散開。

ไทย

พลังผีที่อยู่ทั่วร่างของมันสลายออก

จีน

也不是說,而是用類似書生鬼那樣的情景演繹。

ไทย

แต่ไม่ใช่การพูด หากเป็นการแสดงฉากเหตุการณ์คล้ายกับผีบัณฑิต

จีน

在場的所有人,眼前一花。

ไทย

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์รู้สึกภาพตรงหน้าพร่าเลือน

จีน

別墅不再是別墅,變成了一個街道,街上人來人往,車水馬龍,看上去挺熱鬧的,但根據行人的衣著,應該是好多年前。

ไทย

บ้านพักตากอากาศไม่ใช่บ้านพักตากอากาศอีกต่อไป แต่กลายเป็นถนนสายหนึ่ง บนถนนมีผู้คนเดินไปมา รถราวิ่งขวักไขว่ ดูคึกคักไม่น้อย แต่จากเสื้อผ้าของผู้คนแล้ว น่าจะเป็นเรื่องเมื่อหลายปีก่อน

จีน

“我……那是小時候的我。”

ไทย

“ฉัน… นั่นคือตัวฉันตอนเด็ก”

จีน

蘇琪琪指著一個小女孩,驚訝道:“這是做什麼?小時候的我,怎麼會在這裡?”

ไทย

ซูฉีฉีชี้ไปยังเด็กหญิงคนหนึ่งแล้วกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “นี่มันอะไรกัน? ตัวฉันตอนเด็กมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

จีน

那個小女孩,不會理會蘇琪琪的話。

ไทย

เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นไม่สนใจคำพูดของซูฉีฉี

จีน

他們好像根本不知道,蘇琪琪就在這裡,小女孩拉住媽媽的手,手裡拿著一個氣球,開心地走在路邊。

ไทย

พวกเธอราวกับไม่รู้เลยว่าซูฉีฉีอยู่ที่นี่ เด็กหญิงจับมือมารดา มืออีกข้างถือบอลลูน เดินริมถนนอย่างมีความสุข

จีน

路的旁邊,還有一條河。

ไทย

ข้างถนนยังมีแม่น้ำสายหนึ่ง

จีน

“別跑,別跑!”

ไทย

“อย่าวิ่ง อย่าวิ่ง!”

จีน

這時,兩個小男孩跑出來。

ไทย

ในเวลานั้นเอง เด็กชายสองคนก็วิ่งออกมา

จีน

他們追逐打鬧。

ไทย

พวกเขาวิ่งไล่หยอกล้อกัน

จีน

“我……白色衣服的是我。”

ไทย

“ฉัน… คนที่ใส่เสื้อสีขาวคือตัวฉัน”

จีน

鄒暉指了指一個小男孩。

ไทย

โจวฮุยชี้ไปยังเด็กชายคนหนึ่ง

จีน

陳凱瑞震驚道:“原來是你,我印象中,小時候一直有一個朋友,但時隔多年想不起來,沒想到那個人是你,他是我。”

ไทย

เฉินข่ายรุ่ยกล่าวอย่างตกตะลึงว่า “ที่แท้ก็คือนาย ในความทรงจำของฉัน ตอนเด็ก ๆ เหมือนจะมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง แต่ผ่านมาหลายปีจนจำไม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าคนนั้นคือนาย เขาก็คือฉัน”

จีน

他指著黑色衣服的小男孩。

ไทย

เขาชี้ไปยังเด็กชายที่สวมเสื้อสีดำ

จีน

鄒暉也是驚訝的,驚呼道:“原來我們以前是認識的,現在還讀同一個大學。”

ไทย

โจวฮุยเองก็ตกใจเช่นกัน เขาร้องขึ้นว่า “ที่แท้เมื่อก่อนพวกเราก็รู้จักกัน แถมตอนนี้ยังเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันอีก”

จีน

什麼叫緣分?

ไทย

สิ่งที่เรียกว่าพรหมลิขิตคืออะไร?

จีน

這就是緣分了。

ไทย

นี่แหละคือพรหมลิขิต

จีน

蘇琪琪說道:“我怎麼……一點印象都沒有了?”

ไทย

ซูฉีฉีกล่าวว่า “ทำไมฉัน… ถึงจำอะไรไม่ได้เลย?”

จีน

突然,正在追逐玩鬧的兩個小男孩,撞在路邊一個等綠燈的男人身上。

ไทย

ทันใดนั้น เด็กชายสองคนที่กำลังวิ่งไล่เล่นกันอยู่ก็ชนเข้ากับชายคนหนึ่งซึ่งกำลังรอไฟเขียวอยู่ริมถนน

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน