องครักษ์วังในเหมยฮวา ดาวพิฆาตผู้เดียวดาย

Chinese

女鬼把話說完，便消失了。

Thai

ผีผู้หญิงพูดจบก็หายตัวไป

Chinese

“往東邊去？”

Thai

“มุ่งหน้าไปทางตะวันออกหรือ?”

Chinese

顧言得到一個方位。

Thai

กู้เหยียนได้ทิศทางมาแล้ว

Chinese

有一種感覺，是不是在玩遊戲，這個女鬼和剛才的書生，其實是個NPC，或者新手區boss，打完了就能發放任務。

Thai

เขารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมอยู่ หรือว่าผีผู้หญิงตนนี้กับบัณฑิตเมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วเป็นเอ็นพีซี หรือไม่ก็บอสในพื้นที่เริ่มต้น พอจัดการเสร็จก็จะมอบภารกิจให้

Chinese

既然這樣，那就往東邊走走。

Thai

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ลองมุ่งหน้าไปทางตะวันออกดูแล้วกัน

Chinese

顧言現在還不知道，應該做什麼，如何才能離開這個地方，得到想要的機緣。

Thai

ตอนนี้กู้เหยียนยังไม่รู้ว่าควรทำอะไร และต้องทำอย่างไรจึงจะออกจากสถานที่แห่งนี้แล้วได้รับโอกาสวาสนาที่ต้องการ

Chinese

暫時聽從NPC指引，走下去看看。

Thai

ชั่วคราวก็ทำตามคำชี้นำของเอ็นพีซี เดินต่อไปดู

Chinese

離開木屋的範圍，顧言很快看到一片農田，長著喜人的禾苗，似乎有人耕種，但看不到村子，又看不到耕種的人何在。

Thai

หลังออกจากบริเวณเรือนไม้ กู้เหยียนก็เห็นผืนไร่นาอย่างรวดเร็ว ต้นกล้าที่เติบโตอยู่ช่างน่าชื่นใจ ดูเหมือนจะมีคนเพาะปลูก แต่กลับมองไม่เห็นหมู่บ้าน และไม่เห็นว่าคนเพาะปลูกอยู่ที่ใด

Chinese

走了一會，一股人血的香甜，在前方飄來。

Thai

เดินไปได้พักหนึ่ง กลิ่นหอมหวานของเลือดมนุษย์ก็ลอยมาจากเบื้องหน้า

Chinese

顧言順著氣息找去，只見在草叢下，躺著一個身受重傷的男人。

Thai

กู้เหยียนตามกลิ่นไป จึงเห็นชายผู้หนึ่งนอนบาดเจ็บสาหัสอยู่ใต้พงหญ้า

Chinese

他渾身是血，右手手臂，硬生生被撕下來，鮮血淋漓，雖然還沒死，但也快了。

Thai

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด แขนขวาถูกฉีกกระชากออกไปทั้งแขน เลือดไหลทะลัก แม้ยังไม่ตาย แต่ก็ใกล้เต็มที

Chinese

“這是……屍毒！”

Thai

“นี่คือ…พิษศพ!”

Chinese

顧言震驚地看著男人身上的傷口，有黑血不斷冒出。

Thai

กู้เหยียนมองบาดแผลบนร่างชายผู้นั้นด้วยความตกตะลึง มีเลือดสีดำผุดออกมาไม่หยุด

Chinese

這種黑血，作為殭屍，顧言再熟悉不過，正是屍毒的表現。

Thai

ในฐานะผีดิบ กู้เหยียนคุ้นเคยกับเลือดสีดำเช่นนี้เป็นอย่างดี นี่คืออาการของพิษศพอย่างชัดเจน

Chinese

“公子。”

Thai

“คุณชาย”

Chinese

男人還沒斷氣，也還沒那麼快變成殭屍，有氣無力道：“求你進城一趟……梅花內衛，內鬼……內鬼……”

Thai

ชายผู้นั้นยังไม่สิ้นลม และยังไม่กลายเป็นผีดิบเร็วขนาดนั้น เขาพูดอย่างอ่อนแรงว่า “ขอร้องท่านเข้าเมืองไปสักครั้ง…องครักษ์ลับดอกเหมย หนอนบ่อนไส้…หนอนบ่อนไส้…”

Chinese

言畢，他倒下了。

Thai

พูดจบ เขาก็ล้มลง

Chinese

身上開始發生變化，長出尖銳的殭屍牙，雙手的指甲，也在生長，這是屍變的跡象。

Thai

ร่างกายเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง เขี้ยวผีดิบอันแหลมคมงอกออกมา เล็บบนมือทั้งสองข้างก็เริ่มยาวขึ้น นี่คือสัญญาณของการกลายเป็นผีดิบ

Chinese

顧言一拳打爆了這個即將要變成殭屍的男人，從他的身上，找到一塊令牌。

Thai

กู้เหยียนต่อยชายที่กำลังจะกลายเป็นผีดิบผู้นี้จนระเบิด จากร่างของเขาพบป้ายคำสั่งแผ่นหนึ่ง

Chinese

“梅花內衛！”

Thai

“องครักษ์ลับดอกเหมย!”

Chinese

令牌上，寫著四個字。

Thai

บนป้ายคำสั่งเขียนอักษรไว้สี่ตัว

Chinese

似玉非玉，又非金屬。

Thai

ดูคล้ายหยกแต่ไม่ใช่หยก และไม่ใช่โลหะ

Chinese

“梅花內衛，是武則天的特務機構嗎？”

Thai

“องครักษ์ลับดอกเหมย เป็นหน่วยงานสายลับของอู่เจ๋อเทียนหรือ?”

Chinese

顧言再看死了的男人，心想：“內鬼，梅花內衛裡面，有內鬼？”

Thai

กู้เหยียนมองชายที่ตายไปแล้วอีกครั้ง พลางคิดในใจว่า “หนอนบ่อนไส้ ในองครักษ์ลับดอกเหมยมีหนอนบ่อนไส้หรือ?”

Chinese

這個人似乎也是給自己發放任務，顧言猶豫良久，收起這塊令牌，決定按照此人說的，進城一趟。

Thai

ดูเหมือนคนผู้นี้ก็มามอบภารกิจให้เขาเช่นกัน กู้เหยียนลังเลอยู่นาน ก่อนจะเก็บป้ายคำสั่งแผ่นนี้ไว้ และตัดสินใจทำตามที่ชายผู้นี้บอก เข้าเมืองไปสักครั้ง

Chinese

再看自己一身現代人的衣服，顧言決定找個地方換掉。

Thai

เมื่อมองเสื้อผ้าสมัยใหม่บนร่างตัวเองอีกครั้ง กู้เหยียนก็ตัดสินใจหาสถานที่เปลี่ยนเสื้อผ้า

Chinese

找了好久，終於找到一個村子。

Thai

ค้นหาอยู่นาน ในที่สุดก็พบหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

Chinese

這裡男耕女織，怡然自得。

Thai

ที่นี่ผู้ชายทำนา ผู้หญิงทอผ้า ต่างใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

Chinese

這個空間秘境，竟然真的有活人存在，倒是新奇，他找了一個農家，偷了一身衣服換上，再用頭巾包裹頭部，包著一頭短髮。

Thai

ดินแดนลับแห่งนี้มีคนเป็นอยู่จริง ๆ ช่างแปลกใหม่เสียจริง เขาหาบ้านชาวนาแห่งหนึ่ง ขโมยเสื้อผ้ามาชุดหนึ่งแล้วเปลี่ยนสวม จากนั้นใช้ผ้าโพกศีรษะพันรอบศีรษะเพื่อปิดบังผมสั้น

Chinese

再走了片刻，一座城池，出現在眼前。

Thai

เดินต่อไปอีกครู่หนึ่ง เมืองแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

Chinese

“高郵縣！”

Thai

“อำเภอเกาโหย่ว!”

Chinese

顧言看到城池的城門，上方寫著的三個大字。

Thai

กู้เหยียนเห็นอักษรสามตัวที่เขียนอยู่เหนือประตูเมือง

Chinese

於是走過去，本想進城，但被守城的軍官攔下。

Thai

เขาจึงเดินเข้าไป เดิมตั้งใจจะเข้าเมือง แต่ถูกนายทหารเฝ้าเมืองขวางไว้

Chinese

“什麼人，哪裡來的？”

Thai

“เป็นใคร มาจากที่ไหน?”

Chinese

一個官兵很兇地攔下顧言，語氣不友善地說道，其他幾個官兵，也是兇巴巴地盯著顧言，彷彿下一刻就要把顧言當做什麼流民給捉起來。

Thai

ทหารนายหนึ่งขวางกู้เหยียนไว้อย่างดุดัน ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร ทหารนายอื่น ๆ ก็จ้องกู้เหยียนอย่างดุร้ายเช่นกัน ราวกับอีกเดี๋ยวก็จะจับกู้เหยียนในฐานะคนเร่ร่อน

Chinese

顧言正要拿出梅花內衛的令牌，但此時一個豐腴秀麗的美女，從後方走上來。

Thai

กู้เหยียนกำลังจะหยิบป้ายคำสั่งขององครักษ์ลับดอกเหมยออกมา ทว่าขณะนั้นเอง หญิงงามผู้หนึ่งซึ่งอวบอิ่มและสง่าผ่าเผยก็เดินเข้ามาจากด้านหลัง

Chinese

“他是我醫館的人，能進城嗎？”

Thai

“เขาเป็นคนของร้านหมอข้า ให้เข้าเมืองได้ไหม?”

Chinese

那些軍官看到美女，再聽了美女的話，彷彿遇到什麼特別晦氣的人，馬上往兩邊後退。

Thai

บรรดานายทหารเห็นหญิงงามผู้นั้น แล้วได้ยินคำพูดของนาง ก็ราวกับพบเจอคนอัปมงคลอย่างยิ่ง รีบถอยไปด้านข้างทันที

Chinese

“你那個醫館，還能招到人？”

Thai

“ร้านหมอของเจ้ายังรับคนได้อีกหรือ?”

Chinese

一個官兵冷笑道：“你小子的命那麼硬，敢去她的醫館幹活，一定活不過三天，不如現在離開，說不定還能活命。”

Thai

ทหารนายหนึ่งหัวเราะเยาะ “เจ้านี่ชะตาแข็งมากสินะ ถึงได้กล้าไปทำงานที่ร้านหมอของนาง รับรองว่าอยู่ไม่พ้นสามวันหรอก ไม่สู้ไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ บางทีอาจยังรักษาชีวิตไว้ได้”

Chinese

此言一出，眾人無不笑了。

Thai

พอคำพูดนี้ดังขึ้น ทุกคนต่างหัวเราะ

Chinese

這種笑聲，特別諷刺，聽起來甚是刺耳。

Thai

เสียงหัวเราะเช่นนี้ช่างเสียดสีเป็นพิเศษ ฟังแล้วแสบแก้วหูยิ่งนัก

Chinese

但美女似乎早已習慣，被笑了多年，不再計較，不緊不慢道：“跟我進城吧！”

Thai

แต่หญิงงามดูเหมือนจะชินชาเสียแล้ว ถูกหัวเราะเยาะมานานหลายปีจึงไม่ถือสา นางกล่าวอย่างไม่รีบร้อนว่า “ตามข้าเข้าเมืองเถอะ!”

Chinese

顧言回過神來，看向她姣好的背影。

Thai

กู้เหยียนได้สติกลับมา แล้วมองแผ่นหลังอันงดงามของนาง

Chinese

只見這個美女，揹著一個揹簍，上面放滿了藥材，似乎剛從城外採藥回來。

Thai

เห็นเพียงหญิงงามผู้นี้สะพายตะกร้าสานไว้บนหลัง ด้านบนใส่สมุนไพรไว้เต็ม ดูเหมือนเพิ่งกลับจากเก็บสมุนไพรนอกเมือง

Chinese

再看氣息。

Thai

เมื่อมองดูลมหายใจของนางอีกครั้ง

Chinese

“天煞孤星命格，克父克母又剋夫，所有和她接近的人，無不死於非命。”

Thai

“ชะตาดาวอัปมงคลเดียวดาย ข่มบิดาข่มมารดา ทั้งยังข่มสามี ทุกคนที่เข้าใกล้นางล้วนตายอย่างผิดธรรมชาติ”

Chinese

顧言心裡感嘆，怪不得那個官兵說，自己的命夠硬。

Thai

กู้เหยียนทอดถอนใจอยู่ในใจ ไม่น่าเล่าว่าทหารนายนั้นจะบอกว่าชะตาของเขาแข็งพอ

Chinese

命格沒有鋼鐵的硬度，還真的扛不住這個美女。

Thai

หากชะตาไม่ได้แข็งดุจเหล็กกล้า ก็คงรับมือหญิงงามผู้นี้ไม่ไหวจริง ๆ

Chinese

只不過，顧言不怕，跟在女人身後，進了城。

Thai

เพียงแต่กู้เหยียนไม่กลัว เขาเดินตามหลังหญิงสาวเข้าเมืองไป

Chinese

“我看你應該是外地人，來這裡不知道要做什麼。”

Thai

“ข้าดูแล้วเจ้าคงเป็นคนนอกถิ่น มาที่นี่โดยไม่รู้ว่าต้องการทำอะไร”

Chinese

前面的美女又說道：“外地人想正常進城，必須得給他們錢，那些官兵要錢，可都是獅子大開口，我看不過想幫你。其實他們都怕我，你是不知道，我連續剋死了三個未婚夫，十二個醫館的雜役，全城皆知，沒有誰敢和我靠得太近。”

Thai

หญิงงามที่เดินอยู่ข้างหน้ากล่าวต่อว่า “คนนอกถิ่นหากอยากเข้าเมืองตามปกติ จำเป็นต้องจ่ายเงินให้พวกเขา ทหารพวกนั้นเรียกเงินราวกับสิงโตอ้าปากกว้าง ข้าทนดูไม่ได้จึงคิดช่วยเจ้า ที่จริงพวกเขาต่างก็กลัวข้า เจ้าคงไม่รู้ ข้าทำให้คู่หมั้นตายติดกันสามคน และคนงานเบ็ดเตล็ดของร้านหมออีกสิบสองคน เรื่องนี้รู้กันทั่วทั้งเมือง ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ข้ามากเกินไป”

Chinese

這種剋星的名聲傳出去，這個女人，算是徹底臭掉了，在這個地方，怕是人人喊打。

Thai

ชื่อเสียงเรื่องเป็นดาวอัปมงคลแพร่สะพัดออกไป หญิงผู้นี้จึงเหม็นเน่าไปจนหมดสิ้น ในสถานที่แห่งนี้เกรงว่าทุกคนคงอยากไล่ล่านาง

Chinese

顧言疑惑地問：“既然他們都那麼怕你，但你為何還能開醫館？”

Thai

กู้เหยียนถามด้วยความสงสัยว่า “ในเมื่อพวกเขาต่างก็กลัวเจ้า แล้วเหตุใดเจ้าจึงยังเปิดร้านหมอได้?”

Chinese

美女說道：“因為我什麼都不會，只會醫術，整個高郵縣，找不出第二個醫術比我好的人，哪怕名聲再臭，也會有人來找我看病。”

Thai

หญิงงามกล่าวว่า “เพราะข้าไม่เป็นอะไรเลย รู้เพียงวิชาแพทย์เท่านั้น ทั่วทั้งอำเภอเกาโหย่วหาใครที่มีวิชาแพทย์เก่งกว่าข้าไม่ได้ ต่อให้ชื่อเสียงเหม็นเน่าเพียงใด ก็ยังมีคนมาหาข้าให้รักษาโรค”

Chinese

顧言恍然大悟，又問：“請問，怎麼稱呼？”

Thai

กู้เหยียนกระจ่างแจ้ง แล้วถามต่อว่า “ขอถามได้ไหมว่าเจ้าชื่ออะไร?”

Chinese

“魏安清！”

Thai

“เว่ยอันชิง!”

Chinese

美女說出自己的名字。

Thai

หญิงงามบอกชื่อของตน

Chinese

再走了一會，她的醫館，便出現在顧言眼前。

Thai

เดินต่อไปอีกพักหนึ่ง ร้านหมอของนางก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากู้เหยียน

Chinese

“你怎麼還不走？”

Thai

“เหตุใดเจ้ายังไม่ไปอีก?”

Chinese

魏安清問道。

Thai

เว่ยอันชิงถาม

Chinese

顧言反問道：“你不是說，我是你醫館的人？我為什麼要走？”

Thai

กู้เหยียนถามกลับว่า “เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าข้าเป็นคนของร้านหมอเจ้า? แล้วเหตุใดข้าต้องไป?”

Chinese

魏安清也反問道：“你不怕我？”

Thai

เว่ยอันชิงถามกลับเช่นกันว่า “เจ้าไม่กลัวข้าหรือ?”

Chinese

顧言笑道：“我命格夠硬。”

Thai

กู้เหยียนยิ้มกล่าวว่า “ชะตาข้าแข็งพอ”

Chinese

魏安清看了顧言好一會，沒有再說什麼，但看她的神情，好像在無奈，這個不知天高地厚的男人。

Thai

เว่ยอันชิงมองกู้เหยียนอยู่นาน ก่อนจะไม่พูดอะไรอีก แต่สีหน้าของนางดูเหมือนกำลังจนใจต่อชายผู้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำผู้นี้

Chinese

顧言想了想道：“你知不知道，梅花內衛？”

Thai

กู้เหยียนครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “เจ้ารู้จักองครักษ์ลับดอกเหมยไหม?”

Chinese

“為什麼要這樣問？”

Thai

“เหตุใดจึงถามเช่นนั้น?”

Chinese

魏安清訝然地抬起頭。

Thai

เว่ยอันชิงเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ

Chinese

看她的神情，似是知道。

Thai

ดูจากสีหน้าของนางแล้ว เหมือนจะรู้จัก

Chinese

通常這種特務機構，不都是特別秘密，她為什麼可以知道？

Thai

โดยปกติหน่วยงานสายลับเช่นนี้ไม่ใช่ว่าล้วนเป็นความลับอย่างยิ่งหรือ เหตุใดนางจึงรู้จักได้?

Chinese

“不瞞你說，我也是梅花內衛的人。”

Thai

“ไม่ปิดบังเจ้า ข้าเองก็เป็นคนขององครักษ์ลับดอกเหมย”

Chinese

顧言拿出自己的令牌，道：“初來乍到，不知道如何找他們，還望告知。”

Thai

กู้เหยียนหยิบป้ายคำสั่งของตนออกมาแล้วกล่าวว่า “เพิ่งมาถึงที่นี่ ข้าไม่รู้ว่าจะหาพวกเขาได้อย่างไร ขอให้เจ้าช่วยบอกทางด้วย”

Chinese

魏安清看了看顧言，不像有假，道：“你出門左轉，走大概兩百步，右轉八百步，有一間賣棺材的店鋪，進去便是了。”

Thai

เว่ยอันชิงมองกู้เหยียน เห็นว่าไม่น่าจะเสแสร้ง จึงกล่าวว่า “ออกจากประตูร้านแล้วเลี้ยวซ้าย เดินไปราวสองร้อยก้าว จากนั้นเลี้ยวขวาเดินไปแปดร้อยก้าว จะมีร้านขายโลงศพอยู่แห่งหนึ่ง เข้าไปข้างในก็ใช่แล้ว”

Chinese

“我能知道，他是梅花內衛，兩年前我救過他的命，意外看到他的令牌。”

Thai

“ที่ข้ารู้ว่าเขาเป็นคนขององครักษ์ลับดอกเหมย ก็เพราะเมื่อสองปีก่อนข้าเคยช่วยชีวิตเขา และบังเอิญเห็นป้ายคำสั่งของเขา”

Chinese

“應該是外出做什麼特殊任務受傷，幸好遇到了我。”

Thai

“เขาคงได้รับบาดเจ็บจากการออกไปทำภารกิจพิเศษบางอย่าง โชคดีที่ได้พบข้า”

Chinese

她這句話很自信。

Thai

คำพูดประโยคนี้ของนางเต็มไปด้วยความมั่นใจ

Chinese

如果遇到的不是她，那個人就得沒命。

Thai

หากคนที่เขาพบไม่ใช่นาง ชายผู้นั้นก็คงต้องตาย

Chinese

從側面可以證明，魏安清的醫術，真的很高。

Thai

มองจากอีกด้านหนึ่งก็พิสูจน์ได้ว่า วิชาแพทย์ของเว่ยอันชิงนั้นสูงส่งจริง ๆ

Chinese

“謝了！”

Thai

“ขอบใจ!”

Chinese

顧言出門，先往左轉，再右轉。

Thai

กู้เหยียนออกจากร้าน เลี้ยวซ้ายก่อน จากนั้นจึงเลี้ยวขวา

Chinese

果然看到一間棺材鋪，就在巷子的盡頭。

Thai

และก็เห็นร้านขายโลงศพแห่งหนึ่งจริง ๆ อยู่ตรงสุดตรอก

Chinese

這個地方，在城內是特別偏僻的存在，有人在這裡賣棺材，看似也正常。

Thai

สถานที่แห่งนี้อยู่ในมุมอับอย่างยิ่งของเมือง มีคนขายโลงศพอยู่ที่นี่ ก็ดูเป็นเรื่องปกติ

Chinese

顧言輕輕敲門。

Thai

กู้เหยียนเคาะประตูเบา ๆ

Chinese

一個五六歲的小男孩，從裡面探頭出來，問道：“買棺材嗎？有什麼要求？”

Thai

เด็กชายวัยห้าหกขวบคนหนึ่งโผล่ศีรษะออกมาจากด้านใน แล้วถามว่า “มาซื้อโลงศพหรือ? มีข้อกำหนดอะไรไหม?”

Chinese

看到這個小男孩，顧言眼神一凝。

Thai

เมื่อเห็นเด็กชายตัวน้อยผู้นี้ ดวงตาของกู้เหยียนก็หรี่ลง

Chinese

因為他不是人。

Thai

เพราะเขาไม่ใช่มนุษย์

Chinese

正確來說，不是活人，而是殭屍，一個會說話的白僵，這怎麼可能？

Thai

พูดให้ถูกคือ เขาไม่ใช่คนเป็น แต่เป็นผีดิบ ผีดิบขาวที่พูดได้ นี่จะเป็นไปได้อย่างไร?