ความคืบหน้าของคดี

Chinese

胡冬兒把案子聊完了，再和顧言聊聊天。

Thai

หูตงเอ๋อร์คุยเรื่องคดีเสร็จแล้ว ก็ยังพูดคุยกับกู้เหยียนต่ออีกสักพัก

Chinese

直到楊志強來了電話，她這才依依不捨地離開。

Thai

จนกระทั่งหยางจื้อเฉียงโทรมา เธอจึงจำใจจากไป

Chinese

顧笙可可愛愛道：“爸爸，要把冬兒姐姐，也當媽媽吧？”

Thai

กู้เซิงกล่าวอย่างน่ารักว่า “คุณพ่อ ให้พี่สาวตงเอ๋อร์เป็นคุณแม่ด้วยไหม?”

Chinese

顧言哭笑不得，捏了捏她的小臉蛋，無奈道：“你的小腦袋裡面，想的都是什麼啊？”

Thai

กู้เหยียนทั้งขำทั้งจนใจ เขาบีบแก้มน้อย ๆ ของเธอแล้วกล่าวอย่างอ่อนใจว่า “ในหัวเล็ก ๆ ของลูกคิดอะไรอยู่กันแน่?”

Chinese

顧笙在仙俠世界裡，那些實力強大者，無論男女都可有多個道侶，對她來說是很正常的。

Thai

ในโลกเซียนยุทธ์ ผู้ที่มีพลังแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะชายหรือหญิงต่างก็มีคู่บำเพ็ญได้หลายคน สำหรับกู้เซิงแล้ว นี่เป็นเรื่องปกติมาก

Chinese

當然了，最強的仙界女帝，她不需要任何伴侶。

Thai

แน่นอนว่า จักรพรรดินีแห่งแดนเซียนผู้แข็งแกร่งที่สุด ไม่จำเป็นต้องมีคู่ครองใด ๆ

Chinese

當年她修的大道，需要冷漠無情。

Thai

ในอดีต มรรคาที่นางบำเพ็ญจำเป็นต้องเย็นชาไร้ความรู้สึก

Chinese

作為被父母拋棄了的孤兒，顧笙以前是很無情的，也感受不到任何親情，不像現在這般，心裡想的都是殭屍奶爸。

Thai

ในฐานะเด็กกำพร้าที่ถูกบิดามารดาทอดทิ้ง กู้เซิงเคยเป็นคนไร้ความรู้สึกและไม่เคยสัมผัสถึงความผูกพันในครอบครัว ไม่เหมือนตอนนี้ที่ในใจมีแต่คุณพ่อผีดิบ

Chinese

顧言笑道：“不要胡思亂想了。”

Thai

กู้เหยียนหัวเราะพลางกล่าวว่า “อย่าคิดฟุ้งซ่านสิ”

Chinese

顧笙輕輕點頭，再抱住顧言的手，安靜地看電視。

Thai

กู้เซิงพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็กอดแขนกู้เหยียนไว้ แล้วนั่งดูโทรทัศน์อย่างเงียบ ๆ

Chinese

時間很快，又過了兩天。

Thai

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกสองวันก็ผ่านไป

Chinese

顧言收到顧小夏的訊息，終於要來了。

Thai

กู้เหยียนได้รับข้อความจากกู้เสี่ยวเซี่ย ในที่สุดเธอก็กำลังจะมาแล้ว

Chinese

他們一起到高鐵站等待，等了沒多久，只見一個熟悉的身影，拖著行李箱走出來。

Thai

พวกเขาไปที่สถานีรถไฟความเร็วสูงด้วยกันเพื่อรอ ไม่นานนักก็เห็นเงาร่างคุ้นเคยลากกระเป๋าเดินทางเดินออกมา

Chinese

“小夏姐姐！”

Thai

“พี่สาวเสี่ยวเซี่ย!”

Chinese

顧笙飛快地走過去。

Thai

กู้เซิงวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

顧小夏放下行李箱，抱起了顧笙，笑道：“小笙，我好想你。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยวางกระเป๋าเดินทางลงแล้วอุ้มกู้เซิงขึ้นมา ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวเซิง พี่คิดถึงหนูมากเลย”

Chinese

顧笙可可愛愛地問：“小夏姐姐想不想我的爸爸？”

Thai

กู้เซิงถามอย่างน่ารักว่า “พี่สาวเสี่ยวเซี่ยคิดถึงคุณพ่อของหนูไหม?”

Chinese

“當然想！”

Thai

“คิดถึงสิ!”

Chinese

顧小夏鄭重地點頭道：“我都想你們。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยพยักหน้าอย่างจริงจังแล้วกล่าวว่า “พี่คิดถึงพวกเธอทั้งคู่เลย”

Chinese

聞言，小笙開心地笑了。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเซิงก็ยิ้มอย่างมีความสุข

Chinese

顧言接過行李箱，問道：“來的時候，沒其他問題吧？”

Thai

กู้เหยียนรับกระเป๋าเดินทางมาแล้วถามว่า “ตอนมาที่นี่ไม่มีปัญหาอื่นใช่ไหม?”

Chinese

顧小夏搖頭道：“沒有，我也會御靈，用小動物把身邊完完全全看了一遍，保證安全才來的，小笙我現在是煉氣巔峰了。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ไม่มีค่ะ ฉันใช้การควบคุมวิญญาณได้เหมือนกัน ใช้สัตว์ตัวเล็ก ๆ ตรวจดูรอบตัวอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าปลอดภัยถึงได้มา เสี่ยวเซิง ตอนนี้ฉันอยู่ขั้นสูงสุดของหลอมปราณแล้วนะ”

Chinese

顧笙可以感受到氣息，佩服道：“小夏姐姐真厲害！”

Thai

กู้เซิงสัมผัสได้ถึงลมหายใจพลัง จึงกล่าวชื่นชมว่า “พี่สาวเสี่ยวเซี่ยเก่งมากเลย!”

Chinese

她心裡在想，真不愧是聖靈根。

Thai

ในใจนางคิดว่า สมแล้วที่เป็นรากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

Chinese

才開始修煉沒多久，實力已經是煉氣巔峰，距離築基只差一個合適的機緣。

Thai

เพิ่งเริ่มบำเพ็ญได้ไม่นาน พลังกลับอยู่ขั้นสูงสุดของหลอมปราณแล้ว ห่างจากการสร้างฐานเพียงโอกาสที่เหมาะสมอีกครั้งเดียว

Chinese

顧笙的風火雙系靈根，在聖靈根面前什麼都不是。

Thai

รากวิญญาณสองธาตุคือธาตุลมและไฟของกู้เซิง เมื่ออยู่ต่อหน้ารากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แล้วก็ไม่นับเป็นอะไรเลย

Chinese

簡直是天選之人！

Thai

ช่างเป็นผู้ที่สวรรค์เลือกจริง ๆ!

Chinese

顧言又問：“顧媽媽沒有說什麼吧？”

Thai

กู้เหยียนถามอีกว่า “คุณแม่กู้ไม่ได้พูดอะไรใช่ไหม?”

Chinese

“顧媽媽捨不得我。”

Thai

“คุณแม่กู้ไม่อยากให้ฉันไป”

Chinese

顧小夏低聲道：“但我和她說，要來工資比較高的地方上班，以後才能更好幫我們孤兒院，我答應過顧媽媽，只要放假都回去看看。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยกล่าวเสียงเบาว่า “แต่ฉันบอกท่านว่า จะมาทำงานในที่ที่เงินเดือนสูงกว่า ต่อไปจะได้ช่วยสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเราได้ดียิ่งขึ้น ฉันรับปากคุณแม่กู้ไว้แล้วว่า ขอเพียงถึงวันหยุดก็จะกลับไปเยี่ยม”

Chinese

顧言嘆道：“辛苦她了。”

Thai

กู้เหยียนถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ลำบากเธอแล้ว”

Chinese

孤兒院裡出來的孩子那麼多，只有他們是最關心孤兒院。

Thai

ในบรรดาเด็กมากมายที่ออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า มีเพียงพวกเขาที่เป็นห่วงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามากที่สุด

Chinese

顧媽媽也把他們，當作自己的子女。

Thai

คุณแม่กู้เองก็เลี้ยงดูพวกเขาราวกับเป็นลูกของตัวเอง

Chinese

如今一個生死未卜，一個又要離開，他們愧對顧媽媽了。

Thai

ตอนนี้คนหนึ่งยังไม่รู้เป็นตายร้ายดี ส่วนอีกคนกำลังจะจากไป พวกเขารู้สึกผิดต่อคุณแม่กู้เหลือเกิน

Chinese

顧笙說道：“我們先回家吧！”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “พวกเรากลับบ้านกันก่อนเถอะ!”

Chinese

顧言輕輕地擦了擦，顧小夏臉頰上的眼淚：“還是回家再聊，走了！”

Thai

กู้เหยียนเช็ดน้ำตาบนแก้มของกู้เสี่ยวเซี่ยเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “กลับไปค่อยคุยกันเถอะ ไปกัน!”

Chinese

他攔下一輛計程車，一起回去小區。

Thai

เขาเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง แล้วพากันกลับไปยังหมู่บ้าน

Chinese

顧笙還不斷地，和顧小夏說他們這段時間裡，遇到的那些事情。

Thai

กู้เซิงยังคงเล่าเรื่องต่าง ๆ ที่พวกเขาพบเจอในช่วงนี้ให้กู้เสี่ยวเซี่ยฟังไม่หยุด

Chinese

其實顧小夏還是很擔心，那個隱藏起來的千年方士。

Thai

ที่จริงแล้วกู้เสี่ยวเซี่ยยังคงกังวลเรื่องนักพรตพันปีที่ซ่อนตัวอยู่

Chinese

不過顧笙說，有她們兩個修仙者，完全不用擔心，千年方士不可怕。

Thai

แต่กู้เซิงบอกว่า ด้วยผู้บำเพ็ญเซียนสองคนอย่างพวกนาง ไม่จำเป็นต้องกังวลเลย นักพรตพันปีไม่ได้น่ากลัวอะไร

Chinese

終於到了小區，回到屋子裡。

Thai

ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านและกลับเข้าไปในบ้าน

Chinese

顧小夏還是挺喜歡這裡，顧言幫她把行李，放到房間內，未來他們就要在這裡生活。

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยค่อนข้างชอบที่นี่ กู้เหยียนช่วยนำสัมภาระของเธอเข้าไปไว้ในห้อง ต่อไปพวกเขาจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

Chinese

“我們真的，不用管馬汐兒？”

Thai

“พวกเราไม่ต้องสนใจหม่าซี่เอ๋อร์จริง ๆ เหรอคะ?”

Chinese

顧小夏問道。

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยถาม

Chinese

顧言搖頭道：“不用的。”

Thai

กู้เหยียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องหรอก”

Chinese

顧小夏又問：“我要不要找一份工作？”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยถามอีกว่า “ฉันควรหางานทำไหมคะ?”

Chinese

顧言又道：“當然不用，以後跟我出去捉鬼，就是上班了。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวอีกว่า “ไม่ต้องแน่นอน ต่อไปออกไปจับผีกับฉันก็คือการทำงานแล้ว”

Chinese

顧小夏還沒親自收拾過鬼，或者殭屍等邪物。

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยยังไม่เคยกำจัดผีหรือสิ่งชั่วร้ายอย่างผีดิบด้วยตัวเองมาก่อน

Chinese

聽起來，還是挺可怕的。

Thai

ฟังดูแล้วก็ค่อนข้างน่ากลัวอยู่

Chinese

但以後要和顧言在一起，必須要面對這些邪物，心裡暗示自己不要怕，她現在是修仙者，是仙人了，沒必要怕鬼。

Thai

แต่ต่อไปเธอต้องอยู่กับกู้เหยียน จึงจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ เธอคอยบอกตัวเองในใจว่าอย่ากลัว ตอนนี้เธอเป็นผู้บำเพ็ญเซียน เป็นเซียนแล้ว ไม่จำเป็นต้องกลัวผี

Chinese

應該是鬼，怕了她才對。

Thai

ควรจะเป็นผีต่างหากที่กลัวเธอ

Chinese

顧言還把那些道術、符籙的書，拿出來給顧小夏看，自己不能學，但顧小夏還是可以的。

Thai

กู้เหยียนยังนำหนังสือวิชาเต๋าและยันต์ทั้งหลายออกมาให้กู้เสี่ยวเซี่ยดู เขาเรียนเองไม่ได้ แต่กู้เสี่ยวเซี่ยยังเรียนได้

Chinese

有這些本領在身，他們想做什麼都沒問題。

Thai

เมื่อมีความสามารถเหล่านี้ติดตัวแล้ว ไม่ว่าพวกเขาอยากทำอะไรก็ไม่มีปัญหา

Chinese

顧小夏很快適應了這裡，只要有顧言在，其實無論在哪裡，她都沒所謂。

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้อย่างรวดเร็ว ขอเพียงมีกู้เหยียนอยู่ ไม่ว่าอยู่ที่ไหนสำหรับเธอก็ไม่สำคัญ

Chinese

就在顧小夏，到來的第二天。

Thai

ในวันที่สองหลังจากกู้เสี่ยวเซี่ยมาถึง

Chinese

馬汐兒又在外面按響門鈴。

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์ก็กดกริ่งหน้าประตูอีกครั้ง

Chinese

顧小夏開門一看，只覺得很尷尬，無奈道：“請進來吧。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยเปิดประตูออกไปดู ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย ก่อนกล่าวอย่างจนใจว่า “เชิญเข้ามาสิคะ”

Chinese

馬汐兒笑道：“顧小姐不是一直說，不認識顧言？”

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณหนูกู้ไม่ได้พูดมาตลอดหรือว่าไม่รู้จักกู้เหยียน?”

Chinese

顧言看到她又來了，道：“認不認識，也和你沒關係，又有什麼事？”

Thai

เมื่อกู้เหยียนเห็นว่าเธอมาอีกแล้ว จึงกล่าวว่า “รู้จักหรือไม่รู้จักก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า แล้วมาทำอะไรอีก?”

Chinese

馬汐兒說道：“只是過來看看，你有沒有失控，既然我放過你不上報，就代表著要對整件事負責，如果你失控了，我將會對不起很多人。”

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์กล่าวว่า “ข้าแค่มาดูว่าเจ้าควบคุมตัวเองไม่ได้หรือไม่ ในเมื่อข้าปล่อยเจ้าไปโดยไม่รายงาน ก็หมายความว่าข้าต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด หากเจ้าควบคุมตัวเองไม่ได้ ข้าก็จะรู้สึกผิดต่อผู้คนมากมาย ไม่ลองพิจารณาอีกสักหน่อยหรือ?”

Chinese

顧言：“……”

Thai

กู้เหยียน “…”

Chinese

她這是，有多不相信自己。

Thai

นางจะไม่เชื่อใจเขามากขนาดไหนกัน

Chinese

不過信不信是馬汐兒的事情，顧言懶得理會。

Thai

แต่จะเชื่อหรือไม่ก็เป็นเรื่องของหม่าซี่เอ๋อร์ กู้เหยียนคร้านจะสนใจ

Chinese

“我走了。”

Thai

“ข้าไปแล้ว”

Chinese

馬汐兒又道：“不打擾你們。”

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์กล่าวอีกว่า “ไม่รบกวนพวกเจ้าแล้ว”

Chinese

她來得快，走得也快。

Thai

นางมาเร็วและจากไปเร็วเช่นกัน

Chinese

顧小夏問道：“顧言哥哥，這樣真的沒事？”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยถามว่า “พี่กู้เหยียน แบบนี้ไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอคะ?”

Chinese

顧言搖頭道：“放心吧，就算有事也沒所謂，現在的他們，根本不是我們的對手，對了小笙，小夏能不能修煉功德大道？”

Thai

กู้เหยียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “วางใจเถอะ ต่อให้เกิดเรื่องขึ้นจริงก็ไม่เป็นไร ตอนนี้พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเราเลย เออใช่ เสี่ยวเซิง เสี่ยวเซี่ยบำเพ็ญวิถีมหามรรคคุณธรรมได้ไหม?”

Chinese

“沒必要。”

Thai

“ไม่จำเป็น”

Chinese

顧笙說道：“小夏姐姐那麼厲害，靈根天賦異稟，用不著功德大道，只會拖慢了小夏姐姐的修煉速度。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “พี่สาวเสี่ยวเซี่ยเก่งขนาดนั้น พรสวรรค์ด้านรากวิญญาณก็โดดเด่น ไม่จำเป็นต้องบำเพ็ญวิถีมหามรรคคุณธรรม มีแต่จะทำให้ความเร็วในการบำเพ็ญของพี่สาวเสี่ยวเซี่ยช้าลง”

Chinese

顧小夏已經知道，這是什麼意思，道：“功德還是留給小笙。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยรู้แล้วว่านี่หมายความว่าอย่างไร จึงกล่าวว่า “คุณธรรมเก็บไว้ให้เสี่ยวเซิงเถอะ”

Chinese

功德這個東西，她認為自己沒必要。

Thai

นางคิดว่าตนเองไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งที่เรียกว่าคุณธรรมนี้

Chinese

又過了兩天。

Thai

อีกสองวันผ่านไป

Chinese

近段時間，顧言一直沒什麼事情。

Thai

ช่วงนี้กู้เหยียนไม่มีเรื่องอะไรให้ทำเลย

Chinese

也接不到生意。

Thai

ทั้งยังรับงานไม่ได้อีก

Chinese

畢竟鬼這個東西，又不是每天都會鬧。

Thai

อย่างไรเสีย ผีก็ไม่ใช่สิ่งที่จะออกอาละวาดกันทุกวัน

Chinese

不過這天晚上，屋內的空間，突然撕開了一道裂縫。

Thai

แต่ในค่ำคืนหนึ่ง จู่ ๆ พื้นที่ภายในบ้านก็ถูกฉีกเปิดออกเป็นรอยแยก

Chinese

一個手持鐵鏈，臉色蒼白，陰氣沉沉的男人走出來。

Thai

ชายคนหนึ่งถือโซ่เหล็ก ใบหน้าซีดขาว และแผ่พลังหยินเข้มข้น เดินออกมาจากรอยแยก

Chinese

顧小夏看到這一幕，還以為有鬼了，先是大驚，忙道：“你是哪裡來的鬼？給我死！”

Thai

เมื่อกู้เสี่ยวเซี่ยเห็นฉากนี้ ก็นึกว่ามีผีโผล่มา นางตกใจอย่างมากก่อนรีบกล่าวว่า “แกเป็นผีมาจากที่ไหน? ตายไปซะ!”

Chinese

“別！”

Thai

“อย่า!”

Chinese

那個鬼連忙解釋道：“我不是普通的鬼，我是鬼差，顧言在不在這裡？”

Thai

ผีตนนั้นรีบอธิบายว่า “ข้าไม่ใช่ผีธรรมดา ข้าเป็นเจ้าหน้าที่ผี กู้เหยียนอยู่ที่นี่หรือไม่?”

Chinese

“鬼差？”

Thai

“เจ้าหน้าที่ผี?”

Chinese

顧言聞言，從房間裡出來。

Thai

เมื่อกู้เหยียนได้ยินเช่นนั้น ก็เดินออกมาจากห้อง

Chinese

那個鬼差，拿出一塊無常令，道：“我有無常大人的令牌。”

Thai

เจ้าหน้าที่ผีตนนั้นหยิบป้ายอู๋ฉางออกมาแล้วกล่าวว่า “ข้ามีป้ายคำสั่งของนายท่านอู๋ฉาง”

Chinese

顧言也拿出無常令，確定了是自己鬼。

Thai

กู้เหยียนเองก็หยิบป้ายอู๋ฉางออกมา ตรวจสอบจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นเจ้าหน้าที่ผีของจริง

Chinese

“我叫做方天。”

Thai

“ข้าชื่อฟางเทียน”

Chinese

那個鬼差說道：“是無常大人的下屬鬼差，負責你們這個街道的勾魂工作，剛才無常大人讓我來告訴你，城隍爺要見你。”

Thai

เจ้าหน้าที่ผีตนนั้นกล่าวว่า “เป็นเจ้าหน้าที่ผีใต้สังกัดของนายท่านอู๋ฉาง รับผิดชอบงานนำดวงวิญญาณในถนนเส้นนี้ เมื่อครู่นายท่านอู๋ฉางให้ข้ามาบอกเจ้าว่า เทพเฉิงหวงต้องการพบเจ้า”

Chinese

顧言好奇地問：“城隍要見我，所為何事？”

Thai

กู้เหยียนถามอย่างสงสัยว่า “เทพเฉิงหวงต้องการพบข้า ด้วยเรื่องอะไร?”

Chinese

成為了編外鬼差，顧言還沒幫地府做過事，也還沒去見過城隍，但是城隍卻要見自己了。

Thai

หลังจากกลายเป็นเจ้าหน้าที่ผีนอกสังกัด กู้เหยียนยังไม่เคยช่วยงานแดนนรก และยังไม่เคยไปพบเทพเฉิงหวง แต่เทพเฉิงหวงกลับต้องการพบเขาเสียแล้ว

Chinese

方天說道：“有一個挺棘手的麻煩，你去了就知道。”

Thai

ฟางเทียนกล่าวว่า “มีปัญหาที่ค่อนข้างรับมือยากเรื่องหนึ่ง เจ้าไปแล้วก็จะรู้เอง”

Chinese

通常這些麻煩，肯定很麻煩，但功德又不會太低，顧言沒有推辭，道：“我們這就過去。”

Thai

โดยปกติแล้วปัญหาเหล่านี้ต้องยุ่งยากมากแน่ ๆ แต่คุณธรรมที่ได้รับก็คงไม่น้อยเช่นกัน กู้เหยียนจึงไม่ได้ปฏิเสธและกล่าวว่า “พวกเราไปกันเดี๋ยวนี้”

Chinese

方天傳遞完畢，便回了地府。

Thai

หลังถ่ายทอดข้อความเสร็จ ฟางเทียนก็กลับไปยังแดนนรก

Chinese

顧小夏驚訝道：“原來他就是鬼差，顧言哥哥我也陪你去見城隍，以後要幫你做很多事情，不能什麼都怕。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “ที่แท้เขาก็คือเจ้าหน้าที่ผีเอง พี่กู้เหยียน ฉันจะไปพบเทพเฉิงหวงกับพี่ด้วย ต่อไปฉันต้องช่วยพี่ทำหลายเรื่อง จะกลัวทุกอย่างไม่ได้”