พระโพธิสัตว์กินคน

Chinese

顧言到了人靈屍，才能夠開口說話。

Thai

กู้เหยียนต้องบรรลุถึงระดับศพวิญญาณมนุษย์เสียก่อน จึงจะสามารถพูดได้

Chinese

進入毛僵境界後，才可以不懼怕陽光。

Thai

หลังเข้าสู่ระดับผีดิบขนแล้ว จึงจะไม่หวาดกลัวแสงอาทิตย์

Chinese

出於對同類的感應，還有《望氣術》在，顧言可以肯定眼前的小男孩就是白僵，但他不僅會說話，還可以在陽光之下出現。

Thai

ด้วยสัมผัสระหว่างพวกเดียวกัน อีกทั้งยังมีวิชามองปราณ กู้เหยียนจึงมั่นใจได้ว่าเด็กชายตรงหน้าคือผีดิบขาว แต่ไม่เพียงพูดได้เท่านั้น ยังสามารถปรากฏตัวท่ามกลางแสงอาทิตย์ได้อีกด้วย

Chinese

顛覆了顧言對白僵的認知，心裡直呼不可能。

Thai

นี่ทำลายความเข้าใจที่กู้เหยียนมีต่อผีดิบขาวจนหมดสิ้น ในใจได้แต่ร้องว่าเป็นไปไม่ได้

Chinese

但顧言可以肯定沒有看錯，真的是白僵！

Thai

แต่กู้เหยียนมั่นใจว่าตนไม่ได้มองผิด เป็นผีดิบขาวจริง ๆ!

Chinese

一定是經過什麼特殊手段處理過的白僵，天下之大，無奇不有。

Thai

จะต้องเป็นผีดิบขาวที่ผ่านวิธีการพิเศษบางอย่างมา โลกกว้างใหญ่ไพศาล ย่อมมีเรื่องพิสดารอยู่เสมอ

Chinese

再說了這裡是秘境，說不定還是幻象，真有如此奇怪的殭屍，也是正常的。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่คือดินแดนลับ ไม่แน่ว่าอาจเป็นภาพลวงตา ต่อให้มีผีดิบประหลาดเช่นนี้ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

Chinese

小男孩看到顧言沒有反應，又問：“買棺材？”

Thai

เมื่อเห็นกู้เหยียนไม่ตอบสนอง เด็กชายก็ถามอีกครั้งว่า “มาซื้อโลงศพหรือ?”

Chinese

顧言這才回過神來，往屋內看去，問：“你家大人呢？”

Thai

กู้เหยียนจึงได้สติกลับมา เขามองเข้าไปด้านในบ้านแล้วถามว่า “ผู้ใหญ่ในบ้านของเจ้าล่ะ?”

Chinese

同時，他拿出那一塊，梅花內衛的令牌。

Thai

ขณะเดียวกัน เขาก็หยิบป้ายคำสั่งขององครักษ์ลับดอกเหมยออกมา

Chinese

小男孩看到令牌時，眼神有些怪異，但很快掩飾下來：“你找我父親，他不在，可以進來稍等片刻。”

Thai

เมื่อเด็กชายเห็นป้ายคำสั่ง แววตาก็ดูแปลกประหลาดเล็กน้อย แต่รีบปกปิดเอาไว้ “ท่านตามหาบิดาของข้าหรือ? เขาไม่อยู่ เข้าไปรอข้างในก่อนได้”

Chinese

他把大門推開，讓顧言進去。

Thai

เขาผลักประตูใหญ่เปิด แล้วปล่อยให้กู้เหยียนเข้าไป

Chinese

真的可以站在陽光下。

Thai

สามารถยืนอยู่กลางแสงอาทิตย์ได้จริง ๆ

Chinese

顧言走進棺材鋪，裡面一陣陰涼。

Thai

กู้เหยียนเดินเข้าไปในร้านขายโลงศพ ด้านในเย็นยะเยือก

Chinese

這不是正常的陰涼，而是有一種，來自死人的冷意，不知道是棺材鋪的特殊環境，還是小男孩作為殭屍帶來的陰冷。

Thai

นี่ไม่ใช่ความเย็นตามปกติ แต่เป็นความเย็นเยียบที่มาจากคนตาย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสภาพแวดล้อมพิเศษของร้านขายโลงศพ หรือเป็นความเย็นเยียบจากการที่เด็กชายเป็นผีดิบ

Chinese

裡面的棺材，有兩副，其中還有一副是未完工的。

Thai

ด้านในมีโลงศพอยู่สองใบ และหนึ่งในนั้นยังทำไม่เสร็จ

Chinese

顧言打量片刻，隨意坐下來，問：“你父親去哪裡了？”

Thai

กู้เหยียนกวาดตามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนั่งลงตามใจ แล้วถามว่า “บิดาของเจ้าไปไหนหรือ?”

Chinese

小男孩道：“給別人送棺材了，城東有人死了。”

Thai

เด็กชายตอบว่า “ไปส่งโลงศพให้คนอื่น ทางตะวันออกของเมืองมีคนตาย”

Chinese

有人死了，去送棺材很正常。

Thai

มีคนตายแล้วไปส่งโลงศพ ก็เป็นเรื่องปกติ

Chinese

畢竟這裡開的是棺材鋪。

Thai

อย่างไรเสีย ที่นี่ก็เปิดเป็นร้านขายโลงศพ

Chinese

顧言知道一些特殊組織的特務，藏在民間，通常還要隱藏身份，才能方便打探各種情報。

Thai

กู้เหยียนรู้ว่า สายลับขององค์กรพิเศษบางแห่งมักซ่อนตัวอยู่ในหมู่ชาวบ้าน และโดยปกติต้องปกปิดตัวตน เพื่อสะดวกต่อการสืบข่าวสารต่าง ๆ

Chinese

想不到這個梅花內衛，是以這種形式來隱藏。

Thai

ไม่นึกเลยว่าองครักษ์ลับดอกเหมยจะใช้รูปแบบนี้ในการซ่อนตัว

Chinese

他還養了一個殭屍？

Thai

เขายังเลี้ยงผีดิบเอาไว้อีกหรือ?

Chinese

“殭屍，屍毒。”

Thai

“ผีดิบ พิษศพ”

Chinese

“內鬼！”

Thai

“หนอนบ่อนไส้!”

Chinese

顧言進而想到，那個死了的梅花內衛。

Thai

กู้เหยียนนึกถึงองครักษ์ลับดอกเหมยที่ตายไปคนนั้นขึ้นมา

Chinese

身上中了屍毒。

Thai

บนร่างมีพิษศพ

Chinese

目光再落在那個小男孩的身上，顧言不由得在想：“屍毒不會是來自他的吧？內鬼，難道就在這裡？他們會不會知道我是假冒的？”

Thai

เมื่อสายตาเลื่อนไปตกอยู่บนตัวเด็กชายอีกครั้ง กู้เหยียนก็อดคิดไม่ได้ว่า “พิษศพคงไม่ได้มาจากเขาหรอกนะ? หนอนบ่อนไส้ หรือว่าจะอยู่ที่นี่? พวกเขาจะรู้ไหมว่าข้าปลอมตัวมา?”

Chinese

顧言的腦海裡，快速過了一遍這件事。

Thai

ในหัวของกู้เหยียน ทบทวนเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว

Chinese

他決定還是不要把那個梅花內衛的事情說出來，繼續假扮梅花內衛看看情況。

Thai

เขาตัดสินใจว่าอย่าเพิ่งบอกเรื่ององครักษ์ลับดอกเหมยคนนั้นดีกว่า ปลอมตัวเป็นองครักษ์ลับดอกเหมยต่อไปเพื่อดูสถานการณ์

Chinese

顧言想著又道：“我在這裡，等他回來。”

Thai

กู้เหยียนครุ่นคิดแล้วพูดว่า “ข้าจะรอเขากลับมาที่นี่”

Chinese

小男孩端來茶水，笑道：“喝茶！”

Thai

เด็กชายยกน้ำชามาให้พร้อมรอยยิ้ม “ดื่มชาสิ!”

Chinese

顧言不能吃喝，只是微微點頭。

Thai

กู้เหยียนกินดื่มไม่ได้ จึงเพียงพยักหน้าเล็กน้อย

Chinese

他真的不走了，坐下等待。

Thai

เขาไม่ไปจริง ๆ แต่นั่งลงรอ

Chinese

等了大概一個小時，一箇中年男人從外面進來。

Thai

รออยู่ประมาณหนึ่งชั่วยาม ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

Chinese

“又有客人來了？”

Thai

“มีลูกค้ามาอีกแล้วหรือ?”

Chinese

中年男人進來看了顧言一眼，他的眼神有些奇怪，好一會了說道：“請問客人，想買什麼樣的棺材？”

Thai

ชายวัยกลางคนเดินเข้ามามองกู้เหยียน แววตาของเขาดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยว่า “ขอถามหน่อย ลูกค้าต้องการซื้อโลงศพแบบใด?”

Chinese

小男孩說道：“父親，他有令牌。”

Thai

เด็กชายกล่าวว่า “ท่านพ่อ เขามีป้ายคำสั่ง”

Chinese

聽到“有令牌”三個字，中年男人眼神再變。

Thai

เมื่อได้ยินคำว่า “มีป้ายคำสั่ง” แววตาของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

Chinese

顧言只好把令牌，放在中年男人眼前。

Thai

กู้เหยียนจึงจำต้องวางป้ายคำสั่งไว้ตรงหน้าชายวัยกลางคน

Chinese

“見過大人。”

Thai

“คารวะท่านขอรับ”

Chinese

中年男人說道：“屬下名叫徐義，大人總算來了。”

Thai

ชายวัยกลางคนกล่าวว่า “ผู้น้อยชื่อสวีอี้ ในที่สุดท่านก็มาถึง”

Chinese

顧言對梅花內衛的事情，什麼都不知道，但不妨礙他裝腔作勢，淡淡問：“目前的情況如何了？”

Thai

กู้เหยียนไม่รู้อะไรเกี่ยวกับองครักษ์ลับดอกเหมยเลยแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการวางท่าของเขา จึงถามอย่างเรียบเฉยว่า “สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

徐義躬身道：“可以肯定，魏元忠、李敬業和李孝逸等人，企圖謀反，魏元忠此人，還在高郵縣內，募集士兵，他們要佔據揚州。”

Thai

สวีอี้โค้งกายกล่าวว่า “ยืนยันได้ว่าเว่ยหยวนจง หลี่จิ้งเย่ และหลี่เซี่ยวอี้เป็นต้น คิดก่อกบฏ เว่ยหยวนจงผู้นี้ยังอยู่ในอำเภอเกาโหย่ว คอยรวบรวมทหาร พวกเขาต้องการยึดหยางโจว”

Chinese

這件事聽起來，顧言好像有點印象。

Thai

เรื่องนี้ฟังดูคุ้น ๆ สำหรับกู้เหยียนอยู่บ้าง

Chinese

不正是武則天時期，揚州的叛亂？

Thai

นี่ไม่ใช่กบฏในหยางโจวสมัยอู่เจ๋อเทียนหรอกหรือ?

Chinese

“這樣的事情，也讓我遇上了。”

Thai

“เรื่องเช่นนี้ยังให้ข้ามาพบเจอจนได้”

Chinese

“難道這是穿越？”

Thai

“หรือว่านี่คือการข้ามมิติ?”

Chinese

“進入秘境之中，可以再穿越一次？”

Thai

“เมื่อเข้าไปในดินแดนลับแล้ว ยังสามารถข้ามมิติได้อีกครั้งด้วยหรือ?”

Chinese

各種的想法，從顧言腦海裡浮現。

Thai

ความคิดสารพัดผุดขึ้นในหัวของกู้เหยียน

Chinese

想了好一會，他說道：“這件事，我會上報回去，魏元忠在城內，可還有其他異動，或者是否做過什麼怪異的事情？”

Thai

ครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็กล่าวว่า “เรื่องนี้ข้าจะรายงานกลับไป เว่ยหยวนจงอยู่ในเมือง ยังมีความเคลื่อนไหวอื่นอีกหรือไม่ หรือเคยทำเรื่องแปลกประหลาดอะไรบ้าง?”

Chinese

只見徐義想了良久，鄭重地點頭道：“還有一件事，他在城外西邊十里左右，成立了一個寺廟，廟內香火不斷，不知道這個寺廟，對他何用。”

Thai

สวีอี้ครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นพยักหน้าอย่างจริงจัง “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เขาสร้างวัดขึ้นแห่งหนึ่งห่างจากนอกเมืองไปทางตะวันตกประมาณสิบลี้ ภายในวัดมีธูปควันไม่เคยขาด ไม่รู้ว่าวัดแห่งนี้มีประโยชน์อะไรต่อเขา”

Chinese

“寺廟？”

Thai

“วัด?”

Chinese

顧言對這一段歷史，知道的不多。

Thai

กู้เหยียนรู้เรื่องประวัติศาสตร์ช่วงนี้ไม่มากนัก

Chinese

也只是知道，有揚州叛亂這件事。

Thai

เขารู้เพียงว่ามีเหตุการณ์กบฏในหยางโจว

Chinese

對於城外的寺廟，更是完全不懂了。

Thai

ส่วนวัดนอกเมืองนั้น ยิ่งไม่รู้อะไรเลย

Chinese

顧言說道：“我會查清楚，你在城內，必須配合我。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้าจะสืบให้กระจ่าง เจ้าอยู่ในเมือง ต้องให้ความร่วมมือกับข้า”

Chinese

徐義躬身道：“是！”

Thai

สวีอี้โค้งกายกล่าวว่า “ขอรับ!”

Chinese

顧言起來，輕輕地拍了拍身邊的棺材，又道：“如果再有其他情況，你第一時間通知我，我會暫時留在……天煞孤星那個醫館裡。”

Thai

กู้เหยียนลุกขึ้น ตบโลงศพข้างกายเบา ๆ แล้วกล่าวต่อว่า “หากมีสถานการณ์อื่นใด ให้แจ้งข้าเป็นคนแรก ข้าจะพักอยู่ที่…ร้านหมอของดาวพิฆาตสวรรค์ชั่วคราว”

Chinese

聽到天煞孤星的醫館，徐義的眼神又顯得有些奇怪。

Thai

เมื่อได้ยินคำว่า ร้านหมอของดาวพิฆาตสวรรค์ แววตาของสวีอี้ก็ดูแปลกประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

要知道那個地方，除了必要的看病，遠遠在門外喊魏安清一聲，沒有誰敢進去。

Thai

ต้องรู้ว่าที่แห่งนั้น หากไม่ใช่เรื่องจำเป็นต้องรักษา ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไป นอกจากตะโกนเรียกเว่ยอันชิงจากด้านนอกประตู

Chinese

顧言居然敢住在那個醫館內？

Thai

กู้เหยียนถึงกับกล้าอาศัยอยู่ในร้านหมอแห่งนั้น?

Chinese

這命格，能有多硬？

Thai

ดวงชะตานี้จะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงไหนกัน?

Chinese

徐義提醒道：“大人，那個醫館，可不是好的去處。”

Thai

สวีอี้เตือนว่า “ท่านขอรับ ร้านหมอแห่งนั้นไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก”

Chinese

顧言搖頭道：“沒所謂。”

Thai

กู้เหยียนส่ายหน้า “ไม่เป็นไร”

Chinese

完了，他起來便要離開。

Thai

พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นเตรียมจากไป

Chinese

徐義目送顧言出門，直到走遠了，才收回目光。

Thai

สวีอี้มองส่งกู้เหยียนออกจากประตู จนกระทั่งอีกฝ่ายเดินไปไกลแล้วจึงถอนสายตากลับมา

Chinese

那個小男孩走出來，道：“父親，他應該是假的。”

Thai

เด็กชายเดินออกมาแล้วกล่าวว่า “ท่านพ่อ เขาน่าจะเป็นตัวปลอม”

Chinese

因為真的那個，已經被他殺了，還中了屍毒，就算還能回來，但也只能是殭屍，而不是顧言那種正常的人。

Thai

เพราะตัวจริงถูกเขาฆ่าไปแล้ว ทั้งยังติดพิษศพ ต่อให้ยังกลับมาได้ ก็ทำได้เพียงเป็นผีดิบ ไม่ใช่มนุษย์ปกติอย่างกู้เหยียน

Chinese

徐義沉吟道：“我知道，但不清楚他要做什麼。”

Thai

สวีอี้ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ แต่ไม่แน่ใจว่าเขาต้องการทำอะไร”

Chinese

顧言回到醫館。

Thai

กู้เหยียนกลับมาที่ร้านหมอ

Chinese

魏安清驚呼道：“你怎麼還敢回來？”

Thai

เว่ยอันชิงอุทานว่า “เจ้ายังกล้ากลับมาอีกหรือ?”

Chinese

顧言道：“我無處可去，你不是說，我是你的夥計？只好回來走走。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้าไม่มีที่ไป เจ้าไม่ใช่บอกว่าข้าเป็นลูกจ้างของเจ้าหรือ? ข้าจึงได้แต่กลับมา”

Chinese

魏安清倒是沒所謂，聳了聳肩道：“你不怕死，可以留下。”

Thai

เว่ยอันชิงกลับไม่ถือสา นางยักไหล่แล้วกล่าวว่า “ถ้าเจ้าไม่กลัวตาย ก็อยู่ต่อได้”

Chinese

反正她一個人，也是冷清無聊。

Thai

อย่างไรเสีย การอยู่คนเดียวก็ทั้งเงียบเหงาและน่าเบื่อ

Chinese

“城外西邊十里那個廟，你知不知道？”

Thai

“วัดทางตะวันตก ห่างจากนอกเมืองไปสิบลี้แห่งนั้น เจ้ารู้จักหรือไม่?”

Chinese

顧言好奇地問。

Thai

กู้เหยียนถามด้วยความสงสัย

Chinese

魏安清反問道：“為何要問這個？”

Thai

เว่ยอันชิงถามกลับว่า “เหตุใดจึงถามเรื่องนี้?”

Chinese

顧言笑道：“知道有廟了，我想去拜一拜，不行嗎？”

Thai

กู้เหยียนยิ้มแล้วกล่าวว่า “รู้ว่ามีวัด ข้าก็อยากไปกราบไหว้สักหน่อย ไม่ได้หรือ?”

Chinese

魏安清叮囑道：“我建議你最好不要去，那個廟裡供奉的菩薩，會吃人的。”

Thai

เว่ยอันชิงกำชับว่า “ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่าไปจะดีกว่า พระโพธิสัตว์ที่ประดิษฐานอยู่ในวัดนั้นกินคน”

Chinese

她似乎知道一些，關於寺廟的事情。

Thai

ดูเหมือนนางจะรู้เรื่องเกี่ยวกับวัดอยู่บ้าง

Chinese

不是很想讓顧言去。

Thai

และไม่ค่อยอยากให้กู้เหยียนไป

Chinese

顧言又笑了：“菩薩慈悲為懷，怎麼可能吃人呢？”

Thai

กู้เหยียนยิ้มอีกครั้ง “พระโพธิสัตว์มีเมตตา จะกินคนได้อย่างไร?”

Chinese

魏安清鄭重道：“你相信我，準不會錯。”

Thai

เว่ยอันชิงกล่าวอย่างจริงจังว่า “เชื่อข้า รับรองว่าไม่ผิดแน่”

Chinese

顧言沒有再問寺廟的事情，先在醫館住下來。

Thai

กู้เหยียนไม่ถามเรื่องวัดต่อ และพักอยู่ในร้านหมอก่อน

Chinese

魏安清真的沒有拒絕，甚至還不怕顧言這個，第一天認識的人。

Thai

เว่ยอันชิงไม่ได้ปฏิเสธจริง ๆ ทั้งยังไม่กลัวกู้เหยียนซึ่งเพิ่งรู้จักกันวันแรกอีกด้วย

Chinese

正常來說，是別人怕她才對的！

Thai

ตามปกติแล้ว คนอื่นต่างหากที่ควรกลัวนาง!

Chinese

顧言在醫館內，很快住了兩天。

Thai

กู้เหยียนพักอยู่ในร้านหมออย่างรวดเร็วถึงสองวัน

Chinese

除了陪魏安清說說話，就是幫忙曬藥材，至於徐義，暫時沒有來找過他。

Thai

นอกจากพูดคุยเป็นเพื่อนเว่ยอันชิงแล้ว ก็ช่วยตากสมุนไพร ส่วนสวีอี้นั้นยังไม่ได้มาหาเขาชั่วคราว

Chinese

對於醫館裡多了一個人，這個人還可以活得超過兩天時間，外面的人對顧言還是驚訝的。

Thai

สำหรับเรื่องที่ร้านหมอมีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน และคนผู้นี้ยังมีชีวิตอยู่ได้นานเกินสองวัน ผู้คนภายนอกยังคงประหลาดใจกับกู้เหยียน

Chinese

魏安清也很震驚，顧言的命格真有那麼硬，不怕被自己剋死了？

Thai

เว่ยอันชิงเองก็ตกตะลึงเช่นกัน ดวงชะตาของกู้เหยียนจะแข็งแกร่งถึงเพียงนั้นจริง ๆ หรือ ไม่กลัวว่าจะถูกนางข่มจนตายหรือ?