กลับมาเกิดใหม่ แล้วกลับสู่บ้านของเราอีกครั้ง

Chinese

潘素華不是安安的親媽媽，是繼母。

Thai

พานซู่ฮวาไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของอันอัน แต่เป็นแม่เลี้ยง

Chinese

安安的親媽媽，早兩年因病去世。

Thai

แม่แท้ ๆ ของอันอันเสียชีวิตด้วยโรคภัยไปเมื่อสองปีก่อน

Chinese

季華暉的身份地位那麼高，想要續絃，多的是年輕貌美的女人，願意倒貼。

Thai

ด้วยฐานะของจี๋ฮวาฮุยที่สูงส่งขนาดนั้น หากคิดจะแต่งงานใหม่ ก็มีหญิงสาวสวยมากมายยอมทุ่มตัวเองให้

Chinese

季華暉不想讓安安失去母愛，決定再娶，就有了潘素華，一開始潘素華對安安確實很好，但進門兩年後，私底下對安安的態度越來越差。

Thai

จี๋ฮวาฮุยไม่อยากให้อันอันขาดความรักจากแม่ จึงตัดสินใจแต่งงานใหม่ และได้พานซู่ฮวาเข้ามา ตอนแรกพานซู่ฮวาดีกับอันอันจริง ๆ แต่หลังจากเข้าบ้านมาได้สองปี ท่าทีที่มีต่ออันอันลับหลังก็แย่ลงเรื่อย ๆ

Chinese

因為潘素華也想要孩子，所以必須要對安安不好，想辦法弄死安安，未來季華暉的整個家產，才能是她和她孩子的。

Thai

เพราะพานซู่ฮวาเองก็อยากมีลูก ดังนั้นจึงต้องทำไม่ดีกับอันอัน หาทางฆ่าอันอันเสีย เพื่อที่ในอนาคตทรัพย์สมบัติทั้งหมดของจี๋ฮวาฮุยจะได้ตกเป็นของเธอกับลูก

Chinese

安安把自己的事情，全部說出來。

Thai

อันอันเล่าเรื่องของตัวเองออกมาทั้งหมด

Chinese

“那天她讓保姆離開，說要陪我到泳池玩。”

Thai

“วันนั้นเธอให้พี่เลี้ยงออกไป บอกว่าจะพาหนูไปเล่นที่สระว่ายน้ำ”

Chinese

“她把我推到泳池裡，再假裝回去為我煮糖水，等到我被淹死了才出來哭泣。”

Thai

“เธอผลักหนูลงไปในสระว่ายน้ำ แล้วแกล้งทำเป็นกลับไปต้มน้ำหวานให้หนู รอจนหนูจมน้ำตายแล้วถึงค่อยออกมาร้องไห้”

Chinese

“爸爸，她是壞女人，才不是我的媽媽。”

Thai

“พ่อ เธอเป็นผู้หญิงเลว ไม่ใช่แม่ของหนูสักหน่อย”

Chinese

安安抱住了季華暉，楚楚可憐地說道。

Thai

อันอันกอดจี๋ฮวาฮุยไว้ พลางพูดอย่างน่าสงสาร

Chinese

季華暉聽了，臉色陰冷，表現出一個要殺人的表情，死死盯著潘素華，恨不得直接把潘素華給殺了。

Thai

เมื่อจี๋ฮวาฮุยได้ฟัง สีหน้าก็เย็นยะเยือก แสดงท่าทางราวกับจะฆ่าคน จ้องพานซู่ฮวาเขม็ง แทบอยากฆ่าพานซู่ฮวาเสียตรงนั้น

Chinese

“親愛的，安安說謊。”

Thai

“ที่รัก อันอันโกหกนะ”

Chinese

潘素華慌了，忙道：“我沒有做過那些事情，你不要被安安騙了。”

Thai

พานซู่ฮวาตื่นตระหนก รีบพูดว่า “ฉันไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้น คุณอย่าถูกอันอันหลอก”

Chinese

顧言聽到她還要狡辯，便道：“你不承認，我就把怨氣還給安安，讓安安有怨報怨，有仇報仇。”

Thai

กู้เหยียนได้ยินว่าเธอยังคิดจะแก้ตัว จึงพูดว่า “ในเมื่อคุณไม่ยอมรับ ผมก็จะคืนความแค้นให้อันอัน ให้อันอันได้สะสางความแค้นและชำระหนี้แค้น”

Chinese

話音剛落，安安的身上，怨氣再出現。

Thai

สิ้นเสียง ความแค้นก็ปรากฏขึ้นบนร่างของอันอันอีกครั้ง

Chinese

剛才還楚楚可憐，眨眼間變得猙獰可怕。

Thai

เมื่อครู่ยังดูน่าสงสารอยู่แท้ ๆ พริบตาเดียวกลับกลายเป็นดุร้ายน่าสะพรึงกลัว

Chinese

安安再一次往潘素華撲過去，抓住潘素華的脖子，將其提起來，陰冷道：“我要殺了你，我要你償命。”

Thai

อันอันพุ่งเข้าใส่พานซู่ฮวาอีกครั้ง คว้าคอพานซู่ฮวาแล้วยกตัวขึ้น พลางพูดด้วยเสียงเย็นเยียบว่า “ฉันจะฆ่าเธอ ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต”

Chinese

“不要……安安我知錯了。”

Thai

“อย่านะ… อันอัน ฉันรู้ผิดแล้ว”

Chinese

潘素華不斷掙扎，說話的聲音，越來越含糊，求饒道：“我不應該殺了你的，安安求你放過我，我錯了！”

Thai

พานซู่ฮวาดิ้นรนไม่หยุด เสียงพูดเริ่มอู้อี้มากขึ้นเรื่อย ๆ พลางวิงวอนว่า “ฉันไม่ควรฆ่าเธอเลย อันอัน ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไป ฉันผิดไปแล้ว!”

Chinese

眼看差不多了，顧言把安安抱回去。

Thai

เมื่อเห็นว่าใกล้ได้ที่แล้ว กู้เหยียนก็อุ้มอันอันกลับมา

Chinese

潘素華跌倒在地上，渾身虛脫了。

Thai

พานซู่ฮวาล้มลงกับพื้น หมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว

Chinese

要多狼狽，就有多狼狽。

Thai

อยู่ในสภาพน่าอนาถอย่างที่สุด

Chinese

顧笙道：“季先生，走法律程式吧！讓安安殺了她可以，但會損了安安的陰德。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “คุณจี๋ ดำเนินการตามกฎหมายเถอะค่ะ! จะให้อันอันฆ่าเธอก็ได้ แต่จะทำให้คุณธรรมของอันอันเสียหาย”

Chinese

“把他送去警局。”

Thai

“ส่งเธอไปสถานีตำรวจ”

Chinese

季華暉說道。

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าว

Chinese

以他的身份地位，想要給潘素華定罪，那是一句話的事情。

Thai

ด้วยฐานะของเขา การทำให้พานซู่ฮวาถูกตัดสินว่ามีความผิดนั้น เป็นเพียงเรื่องที่พูดคำเดียวก็จัดการได้

Chinese

馬上有保鏢，把潘素華帶走。

Thai

บอดีการ์ดรีบนำตัวพานซู่ฮวาออกไปทันที

Chinese

任由潘素華如何大叫，季華暉也不為所動。

Thai

ไม่ว่าพานซู่ฮวาจะกรีดร้องอย่างไร จี๋ฮวาฮุยก็ไม่หวั่นไหว

Chinese

“安安！”

Thai

“อันอัน!”

Chinese

季華暉心疼道：“是爸爸錯了，爸爸對不起你，不應該帶她回家，害了我的安安。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยพูดอย่างเจ็บปวดใจว่า “พ่อผิดเอง พ่อขอโทษลูก ไม่ควรพาเธอกลับบ้าน ทำให้อันอันของพ่อต้องเจ็บปวด”

Chinese

安安恢復正常，抱住季華暉的脖子，哭道：“安安不怪爸爸。”

Thai

อันอันกลับมาเป็นปกติ กอดคอจี๋ฮวาฮุยแล้วร้องไห้พลางพูดว่า “อันอันไม่โทษพ่อ”

Chinese

看到他們父慈女孝的一幕，顧言嘆了口氣。

Thai

เมื่อเห็นภาพพ่อลูกรักใคร่กลมเกลียวกัน กู้เหยียนก็ถอนหายใจ

Chinese

還是挺感人的。

Thai

ช่างน่าซาบซึ้งจริง ๆ

Chinese

“謝謝大師。”

Thai

“ขอบคุณอาจารย์”

Chinese

季華暉給顧言彎腰行了一禮，甚是感激，又道：“我能不能把安安留在身邊？”

Thai

จี๋ฮวาฮุยโค้งคำนับให้กู้เหยียนด้วยความซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า “ผมให้อันอันอยู่ข้างกายต่อไปได้ไหมครับ?”

Chinese

顧笙搖頭道：“留在身邊可以，但對安安來說，不是件好事，最好還是去投胎，你沒有我們的實力，陰陽相隔，安安會損了你的陽壽。”

Thai

กู้เซิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ให้อยู่ข้างกายก็ได้ค่ะ แต่สำหรับอันอันแล้วไม่ใช่เรื่องดี ทางที่ดีที่สุดคือให้ไปเกิดใหม่ คุณไม่มีพลังความสามารถเหมือนพวกเรา การที่คนเป็นกับผีต้องอยู่กันคนละภพ จะทำให้อายุขัยของคุณเสียหาย”

Chinese

季華暉道：“可是……我只有安安一個女兒，我的陽壽沒所謂。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าวว่า “แต่… ผมมีลูกสาวแค่อันอันคนเดียว อายุขัยของผมไม่สำคัญหรอกครับ”

Chinese

他不想失去了女兒。

Thai

เขาไม่อยากสูญเสียลูกสาวไป

Chinese

“小笙，有沒有什麼辦法可以幫他？”

Thai

“เสี่ยวเซิง มีวิธีช่วยเขาไหม?”

Chinese

顧言問道。

Thai

กู้เหยียนถาม

Chinese

顧笙尋思片刻，道：“我可以幫安安投胎，下一世繼續當你女兒，你再找一個溫柔嫻淑的女人結婚吧！”

Thai

กู้เซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “หนูช่วยให้อันอันไปเกิดใหม่ได้ ชาติหน้าก็ยังเป็นลูกสาวของคุณเหมือนเดิม แต่คุณต้องหาผู้หญิงที่อ่อนโยนและเรียบร้อยมาแต่งงานใหม่สักคน!”

Chinese

季華暉驚喜地問：“真的可以嗎？可是大師……”

Thai

จี๋ฮวาฮุยถามอย่างยินดีว่า “ทำได้จริงหรือครับ? แต่ว่าอาจารย์…”

Chinese

如果顧言這樣說，他絕對相信。

Thai

หากกู้เหยียนเป็นคนพูดเช่นนี้ เขาย่อมเชื่ออย่างแน่นอน

Chinese

但是，大師的女兒，比大師還厲害？

Thai

แต่ลูกสาวของอาจารย์จะเก่งกว่าอาจารย์เสียอีกหรือ?

Chinese

顧言道：“小笙說可以，那就可以。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ในเมื่อเสี่ยวเซิงบอกว่าทำได้ ก็ต้องทำได้”

Chinese

季華暉問道：“我該怎麼做？”

Thai

จี๋ฮวาฮุยถามว่า “ผมต้องทำอย่างไรครับ?”

Chinese

顧笙道：“給我一滴，你的指尖即可。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “ขอเพียงเลือดจากปลายนิ้วของคุณหนึ่งหยดค่ะ”

Chinese

季華暉不含糊，馬上用刀割破自己的手指。

Thai

จี๋ฮวาฮุยไม่อิดออด รีบใช้มีดกรีดนิ้วตัวเองทันที

Chinese

只見顧笙手指一勾，那一滴血飛起來，她在安安的額頭上，用血畫了一道符。

Thai

กู้เซิงเพียงงอนิ้วทีหนึ่ง เลือดหยดนั้นก็ลอยขึ้นมา จากนั้นเธอใช้น้ำเลือดวาดยันต์บนหน้าผากของอันอัน

Chinese

再看到紅光閃過，那一道符形成了一朵桃花花瓣的形狀，印在安安的額頭上。

Thai

จากนั้นเมื่อแสงสีแดงวาบผ่าน ยันต์นั้นก็กลายเป็นรูปร่างกลีบดอกท้อ ประทับอยู่บนหน้าผากของอันอัน

Chinese

季華暉看到隔空的操作，不由得驚呆了。

Thai

เมื่อจี๋ฮวาฮุยเห็นการควบคุมสิ่งของจากระยะไกล ก็อดตะลึงไม่ได้

Chinese

大師的女兒，似乎比大師還厲害！

Thai

ลูกสาวของอาจารย์ ดูเหมือนจะเก่งกว่าอาจารย์เสียอีก!

Chinese

“你看到這一朵桃花圖案，就說明是安安轉生。”

Thai

“เมื่อคุณเห็นลวดลายดอกท้อนี้ ก็หมายความว่าอันอันได้กลับชาติมาเกิดแล้ว”

Chinese

顧笙說道：“爸爸，送安安到地府，進入輪迴吧！”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “พ่อ ส่งอันอันไปแดนนรก ให้นางเข้าสู่วัฏสงสารเถอะค่ะ!”

Chinese

顧言輕輕揮手，安安的魂體，越來越暗淡。

Thai

กู้เหยียนโบกมือเบา ๆ กายวิญญาณของอันอันก็ค่อย ๆ เลือนจางลง

Chinese

“爸爸！”

Thai

“พ่อ!”

Chinese

安安捨不得，哭泣地說道。

Thai

อันอันไม่อยากจากไป ร้องไห้พลางพูดว่า

Chinese

“安安，爸爸等你回來。”

Thai

“อันอัน พ่อจะรอลูกกลับมา”

Chinese

季華暉也很捨不得。

Thai

จี๋ฮวาฮุยเองก็อาลัยอาวรณ์อย่างยิ่ง

Chinese

在當人和當鬼當中選擇，他更想要安安當人，有大師在，安安一定可以再成為自己女兒。

Thai

เมื่อให้เลือกว่าจะเป็นคนหรือเป็นผี เขาย่อมอยากให้อันอันเป็นคนมากกว่า เมื่อมีอาจารย์อยู่ อันอันจะต้องกลับมาเป็นลูกสาวของเขาได้อีกครั้งแน่นอน

Chinese

“我們暫時分開，很快還會見面的。”

Thai

“พวกเราแยกจากกันชั่วคราว อีกไม่นานก็จะได้พบกันอีก”

Chinese

季華暉眼眸含淚，看到安安的身影，越來越模糊，道：“你一定要回來！”

Thai

ดวงตาของจี๋ฮวาฮุยมีน้ำตาคลอ มองดูร่างของอันอันที่เลือนรางลงเรื่อย ๆ แล้วกล่าวว่า “ลูกต้องกลับมานะ!”

Chinese

再過一會，安安徹底消散。

Thai

อีกครู่ต่อมา อันอันก็สลายหายไปจนหมดสิ้น

Chinese

顧言和顧笙身上，同時閃過一抹金光。

Thai

บนร่างของกู้เหยียนและกู้เซิงต่างมีแสงสีทองวาบผ่านพร้อมกัน

Chinese

功德到手，他們一起共享。

Thai

คุณธรรมเข้ามาอยู่ในมือ พวกเขาแบ่งปันร่วมกัน

Chinese

季華暉再次感激道：“多謝大師，還有小笙小師傅。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าวขอบคุณอีกครั้งว่า “ขอบคุณอาจารย์ และอาจารย์น้อยเสี่ยวเซิงด้วยครับ”

Chinese

顧言為的是功德，也沒有季華暉想的那樣高尚，道：“你客氣了，如果沒其他事情，我們先回去了。”

Thai

ที่กู้เหยียนทำก็เพื่อคุณธรรม อีกทั้งเขาไม่ได้สูงส่งอย่างที่จี๋ฮวาฮุยคิด จึงกล่าวว่า “คุณเกรงใจเกินไปแล้ว หากไม่มีเรื่องอื่น พวกเราขอตัวกลับก่อน”

Chinese

“大師，請等等。”

Thai

“อาจารย์ โปรดรอก่อนครับ”

Chinese

季華暉更覺得，顧言父女的高尚。

Thai

จี๋ฮวาฮุยยิ่งรู้สึกว่ากู้เหยียนพ่อลูกช่างสูงส่ง

Chinese

一點也不提錢的事情，只幫他解決女兒的麻煩。

Thai

พวกเขาไม่พูดถึงเรื่องเงินแม้แต่น้อย เอาแต่ช่วยเขาแก้ปัญหาเรื่องลูกสาว

Chinese

“我還沒給大師酬勞。”

Thai

“ผมยังไม่ได้มอบค่าตอบแทนให้อาจารย์เลย”

Chinese

季華暉說道：“大師可能覺得，我開口就提錢俗氣了些，但我給不了大師什麼，我……我給大師兩千萬酬謝。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าวว่า “อาจารย์อาจรู้สึกว่าการที่ผมพูดถึงเงินทันทีนั้นดูหยาบคายไปสักหน่อย แต่ผมไม่มีอะไรจะมอบให้อาจารย์ได้… ผมขอมอบเงินตอบแทนอาจารย์สองสิบล้านหยวน”

Chinese

兩千萬？

Thai

สองสิบล้าน?

Chinese

顧言還沒見過那麼多錢，覺得有錢人的錢，其實還挺好賺。

Thai

กู้เหยียนยังไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนั้นมาก่อน รู้สึกว่าเงินของคนรวยนี่หามาได้ง่ายจริง ๆ

Chinese

“我只用現金，這樣吧，你給我兩萬塊。”

Thai

“ผมรับแค่เงินสด เอาอย่างนี้ คุณให้ผมสองหมื่นหยวน”

Chinese

“其他的我不要了，如果你真的想給我那麼多錢，那麼先捐五百萬到一個孤兒院，我給你地址，你派人去聯絡。”

Thai

“ที่เหลือผมไม่เอาแล้ว หากคุณอยากให้เงินผมมากขนาดนั้นจริง ๆ ก็ช่วยบริจาคห้าล้านหยวนให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งก่อน ผมจะให้ที่อยู่ คุณส่งคนไปติดต่อ”

Chinese

“剩下的你也捐了吧！”

Thai

“ส่วนที่เหลือก็บริจาคไปด้วย!”

Chinese

“但不要以我的名義，你隨便用其他人的名義都行，不是我的即可。”

Thai

“แต่อย่าใช้ชื่อผม คุณจะใช้ชื่อคนอื่นคนไหนก็ได้ ขอแค่อย่าเป็นชื่อผม”

Chinese

顧言的話，使得季華暉佩服萬分。

Thai

คำพูดของกู้เหยียนทำให้จี๋ฮวาฮุยเลื่อมใสอย่างยิ่ง

Chinese

兩千萬的誘惑，不是誰都可以承受得住。

Thai

สิ่งล่อลวงจากเงินสองสิบล้านหยวน ไม่ใช่ทุกคนจะต้านทานได้

Chinese

普通人努力幾輩子，都賺不到兩千萬。

Thai

คนธรรมดาพยายามสุดชีวิตหลายชั่วคนก็ยังหาเงินสองสิบล้านหยวนไม่ได้

Chinese

顧言眼都不眨，直接捐出去，這才是大師，應該有的高尚，真的太高尚了。

Thai

แต่กู้เหยียนกลับบริจาคออกไปโดยไม่กะพริบตา นี่สิถึงจะเป็นความสูงส่งที่อาจารย์ควรมี ช่างสูงส่งเหลือเกิน

Chinese

季華暉說道：“是我庸俗了，我聽大師的。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าวว่า “เป็นผมเองที่คิดตื้นเขิน ผมจะทำตามที่อาจารย์บอกครับ”

Chinese

他讓人取來兩萬塊現金，再問顧言要到了顧媽媽那個孤兒院的地址，馬上讓人安排捐款事項。

Thai

เขาให้คนไปนำเงินสดสองหมื่นหยวนมา จากนั้นก็ขอที่อยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของคุณแม่กู้จากกู้เหยียน แล้วรีบให้คนจัดการเรื่องการบริจาคทันที

Chinese

顧言放鬆了許多，總算可以幫顧媽媽，緩解孤兒院的壓力。

Thai

กู้เหยียนผ่อนคลายลงมาก ในที่สุดก็ช่วยคุณแม่กู้บรรเทาความกดดันของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้

Chinese

“請問大師，是剛到嶺南嗎？”

Thai

“ขอถามอาจารย์หน่อยครับ เพิ่งมาถึงหลิ่งหนานหรือครับ?”

Chinese

季華暉從口音就能聽出來，顧言他們不是本地人。

Thai

จี๋ฮวาฮุยฟังจากสำเนียงก็รู้ได้ว่ากู้เหยียนและคนอื่น ๆ ไม่ใช่คนท้องถิ่น

Chinese

顧言道：“第一次來。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “มาครั้งแรก”

Chinese

季華暉說道：“大師剛來，應該沒有居住的地方，我名下的房產很多，我可以在這個小區，安排一家別墅送給大師，以後我們是鄰居了。”

Thai

จี๋ฮวาฮุยกล่าวว่า “อาจารย์เพิ่งมา น่าจะยังไม่มีที่พัก ผมมีอสังหาริมทรัพย์อยู่หลายแห่ง ผมสามารถจัดบ้านพักตากอากาศในหมู่บ้านนี้มอบให้อาจารย์ได้ ต่อไปพวกเราก็จะเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว”

Chinese

能和大師當鄰居，是他天大的榮幸。

Thai

การได้เป็นเพื่อนบ้านกับอาจารย์ นับเป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่ของเขา

Chinese

早就把顧言父女，當做是神仙一般。

Thai

เขามองกู้เหยียนพ่อลูกเป็นเซียนเสมือนเทพเซียนไปนานแล้ว