ชิงความเป็นหนึ่ง

Chinese

馬汐兒帶上張道中，逃了出去後，看到顧言沒有追來，這才放慢了逃跑的腳步。

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์พาจางเต้าจงหนีออกมา หลังเห็นว่ากู้เหยียนไม่ได้ตามมา จึงค่อยชะลอฝีเท้าลง

Chinese

張道中看著自己的雙手，儘管寒霜褪去，但一雙手掌，呈現出一種讓他看了很不安的白色。

Thai

จางเต้าจงมองมือทั้งสองข้างของตน แม้น้ำค้างแข็งจะจางหายไปแล้ว แต่ฝ่ามือทั้งคู่กลับกลายเป็นสีขาวที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเมื่อมองเห็น

Chinese

嘗試著手指用力，但手指一動不動。

Thai

เขาลองออกแรงขยับนิ้ว แต่นิ้วกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย

Chinese

他已經感受不到，這一雙手掌的存在。

Thai

เขาไม่อาจรับรู้ถึงการมีอยู่ของมือทั้งสองข้างนี้ได้อีกแล้ว

Chinese

“我這雙手，算是廢了，好歹毒的寒霜啊！”

Thai

“มือคู่นี้ของข้า คงใช้การไม่ได้แล้ว น้ำค้างแข็งนี่ช่างชั่วร้ายจริง ๆ!”

Chinese

再想到兩個師弟，還有幾個道友的慘死，張道中是絕望的。

Thai

เมื่อนึกถึงศิษย์น้องทั้งสอง รวมถึงสหายร่วมสำนักอีกหลายคนที่ตายอย่างอนาถ จางเต้าจงก็สิ้นหวัง

Chinese

他們不應該，挑釁那個殭屍。

Thai

พวกเขาไม่ควรไปยั่วยุผีดิบตนนั้น

Chinese

才發現馬汐兒是對的。

Thai

ตอนนี้เพิ่งพบว่าหม่าซี่เอ๋อร์พูดถูก

Chinese

馬汐兒嘆息道：“我勸說過你們，不要再去找他，這段時間裡，他沒有做過任何惡事，我還想把他帶進靈異管理局，以此約束他的，可是你們……”

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์ถอนหายใจกล่าวว่า “ข้าเคยเตือนพวกเจ้าแล้วว่าอย่าไปหาเขาอีก ช่วงเวลานี้เขาไม่ได้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไร ข้ายังคิดจะพาเขาเข้าสำนักบริหารเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เพื่อใช้หน่วยงานควบคุมเขา แต่พวกเจ้า…”

Chinese

後面的話，她不知道該如何去說。

Thai

คำพูดที่เหลือ นางไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไร

Chinese

有些事情，不做也做了。

Thai

บางเรื่อง ต่อให้ไม่ควรทำ ก็ทำไปแล้ว

Chinese

他們全部死了，不可能復活。

Thai

พวกเขาตายกันหมดแล้ว ไม่มีทางฟื้นคืนชีพได้

Chinese

被殭屍吸血，哪怕隔空吸血，也會魂飛魄散，再也沒有靈魂。

Thai

ถูกผีดิบดูดเลือด ต่อให้เป็นการดูดเลือดจากระยะไกล ก็จะวิญญาณแตกสลาย ไม่เหลือวิญญาณอีกต่อไป

Chinese

悔之晚矣！

Thai

เสียใจภายหลังก็สายเกินไปแล้ว!

Chinese

“馬天師，張天師。”

Thai

“อาจารย์ฟ้าหม่า อาจารย์ฟ้าจาง”

Chinese

便在此時，嚴化的聲音傳來。

Thai

ในเวลานั้นเอง เสียงของเหยียนฮว่าก็ดังขึ้น

Chinese

只見他胸膛上，有一道劍傷，還在流血。

Thai

เห็นเพียงว่าบนหน้าอกของเขามีบาดแผลจากดาบสายหนึ่ง เลือดยังคงไหลอยู่

Chinese

儘管用了替死草人，但也只是替死，不代表自身不會受傷。

Thai

แม้จะใช้หุ่นฟางรับเคราะห์แทน แต่ก็เพียงรับความตายแทน ไม่ได้หมายความว่าร่างจริงจะไม่บาดเจ็บ

Chinese

嚴化走得最快，但當時情況危急，他們可以理解嚴化逃命的行為。

Thai

เหยียนฮว่าเป็นคนที่หนีออกไปได้เร็วที่สุด แต่ในสถานการณ์ฉุกละหุกตอนนั้น ทุกคนก็เข้าใจการหนีเอาชีวิตรอดของเหยียนฮว่า

Chinese

“其他人呢？”

Thai

“คนอื่น ๆ ล่ะ?”

Chinese

嚴化逃出去後，還假惺惺地找回來。

Thai

หลังหนีออกมาได้ เหยียนฮว่ายังแสร้งทำเป็นย้อนกลับมาตามหา

Chinese

那麼巧，和他們遇上。

Thai

ช่างบังเอิญเสียจริงที่ได้พบกับพวกเขา

Chinese

張道中道：“嚴副局，他們全部死了，馬天師只能帶我出來，我的一雙手，也算是廢了。”

Thai

จางเต้าจงกล่าวว่า “รองผู้อำนวยการเหยียน พวกเขาตายกันหมดแล้ว อาจารย์ฟ้าหม่าทำได้เพียงพาข้าออกมา มือทั้งสองข้างของข้าเองก็คงใช้การไม่ได้แล้ว”

Chinese

“什麼？”

Thai

“อะไรนะ?”

Chinese

嚴化陷入了無窮的自責當中，悲呼道：“是我害死了你們，都是我的錯，我不應該去找他報仇的。”

Thai

เหยียนฮว่าจมอยู่ในความรู้สึกผิดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร้องโศกเศร้าว่า “เป็นข้าที่ทำให้พวกเจ้าตาย ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ควรไปแก้แค้นเขาเลย”

Chinese

說是這樣說，但他的內心，又是怨恨不已。

Thai

แม้จะพูดเช่นนั้น แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

Chinese

恨不得把顧言的血肉，一口口給下來。

Thai

แทบอยากจะกัดเนื้อของกู้เหยียนลงมาทีละคำ

Chinese

又一次失敗了，依舊奈何不了顧言。

Thai

ล้มเหลวอีกครั้ง ยังคงทำอะไรกู้เหยียนไม่ได้

Chinese

死了的人，他心裡無所謂，但沒辦法報仇，讓他的心越來越憋屈。

Thai

คนที่ตายไปแล้ว เขาไม่ได้ใส่ใจอยู่ในใจ แต่การไม่อาจแก้แค้นได้ทำให้เขาอัดอั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

Chinese

馬汐兒說道：“我們先回去吧！”

Thai

หม่าซี่เอ๋อร์กล่าวว่า “พวกเรากลับไปก่อนเถอะ!”

Chinese

只能回去，上報結果了。

Thai

ทำได้เพียงกลับไป รายงานผลเท่านั้น

Chinese

她還有一種，不是很好的想法。

Thai

นางยังมีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

Chinese

張道中他們背後的師門，一定不會罷休，還會繼續找顧言麻煩，不斷去送人頭。

Thai

สำนักเบื้องหลังจางเต้าจงกับคนอื่น ๆ จะต้องไม่ยอมเลิกรา และยังคงตามไปหาเรื่องกู้เหยียน ส่งคนไปตายอย่างต่อเนื่อง

Chinese

馬汐兒對此很頭疼。

Thai

เรื่องนี้ทำให้หม่าซี่เอ๋อร์ปวดหัวอย่างมาก

Chinese

從維穩的角度來看，真的不能再去找顧言報仇，但讓他們嚥下這口氣，又是不可能的。

Thai

จากมุมมองของการรักษาความสงบแล้ว พวกเขาไม่ควรไปแก้แค้นกู้เหยียนอีกจริง ๆ แต่การให้พวกเขากล้ำกลืนความแค้นนี้ลงไปก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน

Chinese

——

Thai

——

Chinese

終南山，全真教。

Thai

ภูเขาจงหนาน สำนักชวนเจิน

Chinese

“師弟！”

Thai

“ศิษย์น้อง!”

Chinese

正在打坐的常春子猛地睜開雙眼，只覺得心神不寧。

Thai

ฉางชุนจื่อที่กำลังนั่งสมาธิพลันลืมตาขึ้น เพียงรู้สึกว่าจิตใจไม่สงบ

Chinese

“掌門師兄，怎麼了？”

Thai

“ศิษย์พี่เจ้าสำนัก เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

Chinese

旁邊的玄青子問道。

Thai

เสวียนชิงจื่อที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถาม

Chinese

常春子皺起眉頭道：“我好像感應到，五師弟隕落，身死道消了。”

Thai

ฉางชุนจื่อขมวดคิ้วกล่าวว่า “ข้ารู้สึกเหมือนสัมผัสได้ว่า ศิษย์น้องห้าตกตาย ร่างดับสลายมรรคาสูญสิ้นแล้ว”

Chinese

玄青子說道：“師兄，怎麼可能呢？五師弟可是天師後期的修為，最近聽說去收拾一個很逆天的殭屍，又有馬家、天師道的道友在，別說一個殭屍，就算十個都得滅了。”

Thai

เสวียนชิงจื่อกล่าวว่า “ศิษย์พี่ จะเป็นไปได้อย่างไร? ศิษย์น้องห้ามีพลังบำเพ็ญถึงอาจารย์ฟ้าขั้นปลาย เมื่อไม่นานมานี้ได้ยินว่าเขาไปจัดการผีดิบที่ร้ายกาจอย่างยิ่ง อีกทั้งยังมีสหายจากตระกูลหม่าและสำนักเทียนซืออยู่ด้วย อย่าว่าแต่ผีดิบตนเดียวเลย ต่อให้สิบตนก็ต้องถูกกำจัดได้”

Chinese

他對清淨子的實力，充滿了自信。

Thai

เขาเชื่อมั่นในฝีมือของชิงจิ้งจื่ออย่างเต็มเปี่ยม

Chinese

區區一個殭屍，哪怕是飛僵，都可以輕鬆對付。

Thai

ผีดิบตัวเล็ก ๆ ต่อให้เป็นผีดิบเหิน ก็ยังรับมือได้อย่างง่ายดาย

Chinese

常春子點頭道：“你說的也對，但我還是感到，心裡不安。”

Thai

ฉางชุนจื่อพยักหน้ากล่าวว่า “ที่เจ้าพูดก็ถูก แต่ข้ายังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี”

Chinese

“掌門師伯。”

Thai

“อาจารย์ลุงเจ้าสำนัก”

Chinese

這時，一個道人匆忙跑進來：“師父……我的師父……剛才收到靈異管理局的電話，師父隕落了。”

Thai

ตอนนั้นเอง นักพรตคนหนึ่งก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา “อาจารย์… อาจารย์ของข้า… เมื่อครู่นี้ได้รับโทรศัพท์จากสำนักบริหารเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ อาจารย์ตกตายแล้ว”

Chinese

他是清淨子的弟子。

Thai

เขาคือศิษย์ของชิงจิ้งจื่อ

Chinese

此言一出，常春子和玄青子立馬站起來。

Thai

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ฉางชุนจื่อกับเสวียนชิงจื่อก็ลุกขึ้นยืนทันที

Chinese

竟然真的隕落了！

Thai

ตกตายจริง ๆ!

Chinese

“什麼！”

Thai

“อะไรนะ!”

Chinese

“不可能，以五師弟的實力，不可能隕落，到底發生了什麼事？”

Thai

“เป็นไปไม่ได้ ด้วยพลังของศิษย์น้องห้า เขาไม่มีทางตกตาย เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

Chinese

他們不可置信，也不敢相信。

Thai

พวกเขาไม่อยากเชื่อ และไม่กล้าเชื่อด้วยซ้ำ

Chinese

那個道人說道：“好像是被一個殭屍，吸乾了血，那個殭屍特別妖孽。”

Thai

นักพรตคนนั้นกล่าวว่า “เหมือนว่าจะถูกผีดิบตนหนึ่งดูดเลือดจนแห้ง ผีดิบตนนั้นชั่วร้ายอย่างยิ่ง”

Chinese

玄青子馬上拿出法器，詳細推演了一番，憤怒道：“五師弟真的隕落了，好一個殭屍，我這就下山，看看那個殭屍有多厲害！”

Thai

เสวียนชิงจื่อหยิบอาวุธเวทออกมาทันที แล้วพยากรณ์อย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก่อนกล่าวอย่างโกรธแค้นว่า “ศิษย์น้องห้าตกตายจริง ๆ ผีดิบตนนี้ช่างร้ายกาจนัก ข้าจะลงเขาไปเดี๋ยวนี้ ไปดูว่าผีดิบตนนั้นร้ายกาจเพียงใด!”

Chinese

類似的一幕，在少林寺，還有天師道里面，都上演著。

Thai

ฉากคล้ายคลึงกันนี้เกิดขึ้นที่วัดเส้าหลิน รวมถึงภายในสำนักเทียนซือด้วย

Chinese

慈藏他們，正是來自少林。

Thai

พวกฉือจ้างมาจากวัดเส้าหลิน

Chinese

他們得知自己弟子已死，還是被一個殭屍咬了，皆是大怒。

Thai

เมื่อรู้ว่าศิษย์ของตนตายแล้ว แถมยังถูกผีดิบกัด พวกเขาต่างก็โกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง

Chinese

無論如何，都要報仇。

Thai

ไม่ว่าอย่างไร ก็ต้องแก้แค้น

Chinese

——

Thai

——

Chinese

顧言回了小區。

Thai

กู้เหยียนกลับมายังหมู่บ้าน

Chinese

他乾脆不再搬家換地方，誰要來報仇，來多少他就收拾多少。

Thai

เขาเลิกย้ายบ้านเปลี่ยนสถานที่ไปเสียเลย ใครอยากมาแก้แค้นก็มา ต่อให้มากี่คน เขาก็จะจัดการให้หมด

Chinese

回來了後，先去見一見季華暉，隨後在小區裡，無所事事起來。

Thai

หลังกลับมา เขาไปพบจี๋ฮวาฮุยก่อน จากนั้นก็ใช้ชีวิตว่างงานอยู่ในหมู่บ้าน

Chinese

他們不用幹活，只是捉鬼，現在沒有生意上門，自然的空閒了，不過把劉玉放出來，問了問關於千年方士的事情。

Thai

พวกเขาไม่ต้องทำงาน เพียงแค่ปราบผีเท่านั้น ตอนนี้ไม่มีลูกค้ามาหา แน่นอนว่าย่อมว่าง แต่เขาก็ปล่อยหลิวอวี้ออกมา แล้วถามเรื่องนักพรตพันปี

Chinese

劉玉把能夠說的，早就全部說了。

Thai

สิ่งที่หลิวอวี้พูดได้ นางพูดออกมาหมดตั้งนานแล้ว

Chinese

也問不出新的線索。

Thai

จึงไม่อาจถามเบาะแสใหม่ ๆ ได้

Chinese

主要是方士派出來的那些人，一直在暗處，他們只能在明處，總不能一直被動。

Thai

ที่สำคัญคือคนที่นักพรตพันปีส่งออกมาล้วนอยู่ในที่ลับ พวกเขาอยู่ในที่แจ้ง จะให้ตั้งรับอยู่ฝ่ายเดียวตลอดไปไม่ได้

Chinese

現在顧言甚至想，主動找出那位方士，幹一架。

Thai

ตอนนี้กู้เหยียนถึงกับคิดจะเป็นฝ่ายตามหานักพรตพันปี แล้วประมือกันสักตั้ง

Chinese

胡冬兒知道他們回來了，第一時間來找。

Thai

หูตงเอ๋อร์รู้ว่าพวกเขากลับมาแล้ว จึงรีบมาหาทันที

Chinese

不過看到顧小夏的時候，胡冬兒感到了淡淡的威脅，覺得是個情敵，這就讓顧言有了一種，類似修羅場的感覺。

Thai

แต่เมื่อเห็นกู้เสี่ยวเซี่ย หูตงเอ๋อร์ก็รู้สึกถึงภัยคุกคามจาง ๆ คิดว่านางเป็นคู่แข่งหัวใจ ทำให้กู้เหยียนรู้สึกราวกับกำลังอยู่ในสนามรบชิงรัก

Chinese

但是，胡冬兒又不知道怎麼的，最近一直想念顧言。

Thai

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ช่วงนี้หูตงเอ๋อร์กลับคิดถึงกู้เหยียนอยู่ตลอด

Chinese

好想好想那種。

Thai

คิดถึงมาก ๆ

Chinese

怕顧言一聲不吭，離開這裡，再也無法見面。

Thai

นางกลัวว่ากู้เหยียนจะจากที่นี่ไปโดยไม่พูดอะไร แล้วพวกเขาจะไม่ได้พบกันอีก

Chinese

“小夏是和顧先生一起長大的嗎？”

Thai

“เสี่ยวเซี่ยเติบโตมาด้วยกันกับคุณกู้หรือ?”

Chinese

胡冬兒好奇地問。

Thai

หูตงเอ๋อร์ถามด้วยความอยากรู้

Chinese

她們雖然是情敵，但也互相熟悉起來。

Thai

แม้พวกนางจะเป็นคู่แข่งหัวใจ แต่ก็เริ่มคุ้นเคยกันแล้ว

Chinese

顧小夏有些炫耀道：“我和顧言哥哥，是青梅竹馬，一起長大。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยกล่าวอย่างโอ้อวดเล็กน้อยว่า “ฉันกับพี่กู้เหยียนเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน โตมาด้วยกัน”

Chinese

胡冬兒聽了，感到羨慕了。

Thai

หูตงเอ๋อร์ได้ฟังก็รู้สึกอิจฉา

Chinese

她也想和顧言，有這種青梅竹馬的關係，一定很美好。

Thai

นางเองก็อยากมีความสัมพันธ์แบบเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันกับกู้เหยียน ต้องงดงามมากแน่ ๆ

Chinese

胡冬兒又問：“小笙的媽媽，是誰啊？”

Thai

หูตงเอ๋อร์ถามอีกว่า “แม่ของเสี่ยวเซิงคือใครหรือ?”

Chinese

顧小夏遲疑了下，搖頭道：“這是個秘密。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้ากล่าวว่า “นี่เป็นความลับ”

Chinese

其實她也不知道，小笙的媽媽是誰，但知道需要保密。

Thai

ที่จริงนางเองก็ไม่รู้ว่าแม่ของเสี่ยวเซิงคือใคร แต่รู้ว่าต้องเก็บเป็นความลับ

Chinese

聞言，胡冬兒覺得，顧小夏這個青梅，地位也不是那麼穩，要不然小笙的媽媽，就是顧小夏，而不是另有其人了。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หูตงเอ๋อร์ก็รู้สึกว่าสถานะของกู้เสี่ยวเซี่ยในฐานะเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันนั้นไม่มั่นคงนัก ไม่อย่างนั้นแม่ของเสี่ยวเซิงก็คงเป็นกู้เสี่ยวเซี่ย ไม่ใช่คนอื่น

Chinese

胡冬兒覺得自己還是有優勢的，笑道：“我很喜歡小笙。”

Thai

หูตงเอ๋อร์รู้สึกว่าตนยังมีข้อได้เปรียบอยู่ จึงยิ้มกล่าวว่า “ฉันชอบเสี่ยวเซิงมาก”

Chinese

顧小夏附和道：“我也很喜歡小笙，多謝冬兒這段時間，幫我照顧小笙。”

Thai

กู้เสี่ยวเซี่ยกล่าวคล้อยตามว่า “ฉันก็ชอบเสี่ยวเซิงมากเหมือนกัน ขอบใจตงเอ๋อร์ที่ช่วยดูแลเสี่ยวเซิงมาตลอดช่วงนี้”

Chinese

她這是在，宣誓自己的主權。

Thai

นางกำลังประกาศอาณาเขตของตน

Chinese

暗示自己和小笙，才是一家人。

Thai

เป็นการบอกเป็นนัยว่านางกับเสี่ยวเซิงต่างหากที่เป็นครอบครัวเดียวกัน

Chinese

胡冬兒微微一笑：“小笙很喜歡陪我玩呢，小笙對吧？”

Thai

หูตงเอ๋อร์ยิ้มบาง ๆ “เสี่ยวเซิงชอบเล่นกับฉันมากเลยใช่ไหม เสี่ยวเซิง?”

Chinese

顧笙：“……”

Thai

กู้เซิง: “…”

Chinese

這兩個姐姐，要開始針鋒相對了嗎？

Thai

พี่สาวสองคนนี้กำลังจะเริ่มปะทะคารมกันแล้วหรือ?

Chinese

她可不敢隨便回答，她們提出的問題。

Thai

นางไม่กล้าตอบคำถามที่พวกนางถามส่ง ๆ

Chinese

顧言：“……”

Thai

กู้เหยียน: “…”

Chinese

他不知道怎麼解決她們的問題，只好讓她們自己聊天，讓修羅場來得更猛烈一些。

Thai

เขาไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหาของพวกนางอย่างไร จึงปล่อยให้พวกนางคุยกันเอง ปล่อยให้สนามรบชิงรักรุนแรงขึ้นอีกสักหน่อย

Chinese

直到傍晚，胡冬兒才依依不捨回家。

Thai

จนกระทั่งยามเย็น หูตงเอ๋อร์จึงยอมกลับบ้านอย่างอาลัยอาวรณ์

Chinese

到了家裡，楊志強正好在看新聞。

Thai

เมื่อกลับถึงบ้าน หยางจื้อเฉียงกำลังดูข่าวอยู่พอดี

Chinese

看的還是江北那個考古的新聞，不同地方的新聞，肯定有播出的時間差，江北當地的電視臺當天報道，這裡的現在才報道。

Thai

ข่าวที่ดูก็ยังเป็นข่าวการขุดค้นทางโบราณคดีของเจียงเป่ย ข่าวจากสถานที่ต่างกันย่อมมีช่วงเวลาออกอากาศเหลื่อมกัน สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของเจียงเป่ยรายงานในวันเดียวกัน ส่วนที่นี่เพิ่งรายงานตอนนี้

Chinese

楊志強問道：“顧先生是不是回來了？冬兒你快過來看看，這個考古書信上，還有和顧先生一樣的名字。”

Thai

หยางจื้อเฉียงถามว่า “คุณกู้กลับมาแล้วใช่ไหม? ตงเอ๋อร์ รีบมาดูนี่สิ ในจดหมายโบราณคดีฉบับนี้ยังมีชื่อที่เหมือนกับคุณกู้อีกด้วย”

Chinese

胡冬兒好奇地，看了一眼電視螢幕。

Thai

หูตงเอ๋อร์มองหน้าจอโทรทัศน์ด้วยความอยากรู้