การติดต่ออันแปลกประหลาด

Chinese

“烏鴉，怎麼了？”

Thai

“อูยา เกิดอะไรขึ้น?”

Chinese

蠱師布辛拿出手機，問道。

Thai

ผู้ใช้กู่ปู้ซินหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วถาม

Chinese

他們可以聽到，一道陌生的聲音，從手機裡傳出來：“可以去大蚊山了。”

Thai

พวกเขาได้ยินเสียงแปลกหน้าดังออกมาจากโทรศัพท์ว่า “ไปภูเขาต้าเหวินได้แล้ว”

Chinese

大蚊山？

Thai

ภูเขาต้าเหวิน?

Chinese

顧言他們同時一怔。

Thai

กู้เหยียนและคนอื่น ๆ ชะงักไปพร้อมกัน

Chinese

沒想到這個蠱師，也和大蚊山有關係。

Thai

ไม่คิดเลยว่าผู้ใช้กู่คนนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับภูเขาต้าเหวินด้วย

Chinese

某些線索，又能連線在一起，讓顧言他們感到很意外。

Thai

เบาะแสบางอย่างกลับเชื่อมโยงเข้าด้วยกันได้ ทำให้กู้เหยียนและคนอื่น ๆ รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

Chinese

布辛問道：“真的能進去？和你之前說的那個人有關？他真的有辦法？”

Thai

ปู้ซินถามว่า “เข้าไปได้จริงหรือ? เกี่ยวข้องกับคนที่นายพูดถึงก่อนหน้านี้หรือ? เขามีวิธีจริง ๆ งั้นหรือ?”

Chinese

手機裡的聲音說道：“沒錯，你準備一下，我們引他進去，至於他有沒有辦法，試一試就知道。”

Thai

เสียงในโทรศัพท์กล่าวว่า “ถูกต้อง นายเตรียมตัวให้พร้อม พวกเราจะล่อเขาเข้าไป ส่วนเขาจะมีวิธีหรือไม่ ลองดูก็รู้”

Chinese

布辛眼眸裡，閃過一抹兇狠的光芒，隨即狠聲道：“如果他能帶我們進去，一定要把那個姓馬的老東西弄死，得到他手中的東西。”

Thai

ในดวงตาของปู้ซินฉายแววโหดเหี้ยมวาบขึ้นมา จากนั้นจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันว่า “ถ้าเขาพาพวกเราเข้าไปได้ ก็ต้องฆ่าไอ้แก่แซ่หม่านั่นให้ตาย แล้วชิงของที่อยู่ในมือมันมาให้ได้”

Chinese

正好說完，外面傳來敲門聲。

Thai

ทันทีที่พูดจบ ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก

Chinese

布辛結束通話電話，前去開門。

Thai

ปู้ซินวางสายโทรศัพท์แล้วเดินไปเปิดประตู

Chinese

顧言說道：“我覺得這個蠱師，可能和之前我看到的，擁有兩張臉的人，是一夥的。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้ารู้สึกว่าผู้ใช้กู่คนนี้อาจเป็นพวกเดียวกับคนที่มีสองใบหน้าซึ่งข้าเห็นก่อนหน้านี้”

Chinese

他們對話裡面提到的，引進去大蚊山的人，顧言覺得就是自己。

Thai

คนที่พวกเขาพูดถึงว่าจะพาเข้าไปในภูเขาต้าเหวิน กู้เหยียนคิดว่าน่าจะเป็นตัวเขาเอง

Chinese

但奇怪的是，他們為何能確定，自己可以走進大蚊山？

Thai

แต่ที่แปลกก็คือ เหตุใดพวกเขาจึงมั่นใจว่าตนเองสามารถเดินเข้าไปในภูเขาต้าเหวินได้?

Chinese

還是說，他們想讓自己去當小白鼠，他們不敢進去，但會引其他人進去，萬一有一個人可以破解大蚊山，就算成功。

Thai

หรือว่าพวกเขาตั้งใจให้ตนเองไปเป็นหนูทดลอง พวกเขาไม่กล้าเข้าไปเอง แต่จะล่อคนอื่นเข้าไป หากมีใครสักคนสามารถคลี่คลายภูเขาต้าเหวินได้ ก็ถือว่าสำเร็จ

Chinese

在後面跟上即可。

Thai

เพียงตามอยู่ด้านหลังก็พอ

Chinese

顧笙贊同道：“他口裡說的姓馬的老東西，我總感覺，還有可能和汐兒姐姐有關。”

Thai

กู้เซิงเห็นด้วยและกล่าวว่า “ไอ้แก่แซ่หม่าในปากเขา ข้ารู้สึกอยู่เสมอว่าอาจเกี่ยวข้องกับพี่ซีเอ๋อร์”

Chinese

如果真的有關係，這一次港島之行，收穫還不少。

Thai

หากมีความเกี่ยวข้องกันจริง การมาเกาะฮ่องกงครั้งนี้ก็ได้อะไรกลับไปไม่น้อย

Chinese

這些事情，似乎有一條線索，可以全部串聯起來。

Thai

เรื่องเหล่านี้ดูเหมือนจะมีเบาะแสเส้นหนึ่งที่สามารถเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกันได้

Chinese

老乞丐聽不懂他們的話，但也不深究，這些大佬的事情，不是他可以參與進來的。

Thai

ขอทานชราฟังคำพูดของพวกเขาไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ เรื่องของผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเข้ามามีส่วนร่วมได้

Chinese

布辛開門，只見敲門的是那個記者。

Thai

ปู้ซินเปิดประตู ก็เห็นว่าคนที่เคาะคือผู้สื่อข่าวคนนั้น

Chinese

記者在衣服上，藏著一個微型攝像頭，有些拘謹地說道：“你好，我是柳翁的司機，他說錢包落下來了，讓我上來找找。”

Thai

ผู้สื่อข่าวซ่อนกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วไว้ในเสื้อผ้า แล้วกล่าวอย่างประหม่าเล็กน้อยว่า “สวัสดีครับ ผมเป็นคนขับรถของหลิ่วเวิง เขาบอกว่าลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ ให้ผมขึ้นมาหาดูครับ”

Chinese

布辛眯了眯眼眸，後退兩步道：“進來吧！”

Thai

ปู้ซินหรี่ตาลง ถอยหลังไปสองก้าวแล้วกล่าวว่า “เข้ามาสิ!”

Chinese

記者進來了，左右看了看。

Thai

ผู้สื่อข่าวเดินเข้ามา มองซ้ายมองขวา

Chinese

看到屋內的佈置，大晚上也不開燈，心裡不寒而慄，但不來也來了，他只能假裝在找東西。

Thai

เมื่อเห็นการจัดวางภายในห้อง แม้จะเป็นเวลากลางดึกแต่กลับไม่เปิดไฟ เขาก็รู้สึกขนลุกด้วยความหวาดกลัว แต่ไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว เขาจึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นค้นหาของ

Chinese

“你自己找。”

Thai

“หาเอง”

Chinese

布辛又道：“找到了，趕緊滾。”

Thai

ปู้ซินกล่าวต่อว่า “หาเจอแล้วก็ไสหัวไปทันที”

Chinese

“好！”

Thai

“ครับ!”

Chinese

記者調整了一下攝像頭的位置，先在屋內轉一圈，再一個要找東西的模樣。

Thai

ผู้สื่อข่าวขยับตำแหน่งกล้องวงจรปิดเล็กน้อย จากนั้นเดินวนรอบห้องหนึ่งรอบ แล้วทำท่าทางเหมือนกำลังหาของ

Chinese

只見他找了一會，布辛說道：“你看看沙發下面，有沒有。”

Thai

หลังจากหาอยู่ครู่หนึ่ง ปู้ซินกล่าวว่า “ลองดูใต้โซฟาสิ มีหรือเปล่า”

Chinese

記者只能彎腰，慢慢往沙發底下看去。

Thai

ผู้สื่อข่าวทำได้เพียงก้มตัว ค่อย ๆ มองเข้าไปใต้โซฟา

Chinese

然而在這瞬間，他看到一個影子，舉起手，手裡拿著一把水果刀，正站在自己的身後。

Thai

ทว่าในชั่วขณะนั้น เขากลับเห็นเงาตนหนึ่งยกมือขึ้น ในมือถือมีดผลไม้ กำลังยืนอยู่ด้านหลังของเขา

Chinese

“啊！”

Thai

“อ๊าก!”

Chinese

記者猛地大叫，轉身就看到布辛要一刀捅下來。

Thai

ผู้สื่อข่าวร้องลั่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน พอหันกลับไปก็เห็นปู้ซินกำลังจะใช้มีดแทงลงมา

Chinese

表情特別兇狠。

Thai

สีหน้าดุดันเหี้ยมเกรียมเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

記者要跑，但腿軟了跑不動，只能眼看著自己的心臟，要被一刀捅了的時候。

Thai

ผู้สื่อข่าวคิดจะหนี แต่ขาอ่อนแรงจนวิ่งไม่ออก ได้แต่มองดูหัวใจของตนเองกำลังจะถูกมีดแทงในตอนที่

Chinese

“誰在這裡？”

Thai

“ใครอยู่ที่นี่?”

Chinese

布辛突然高呼。

Thai

ปู้ซินตะโกนขึ้นมาในทันใด

Chinese

他舉起的手，再也無法動彈，捅不下去，也收不回來。

Thai

มือที่เขายกขึ้นไม่อาจขยับได้อีก แทงลงไปก็ไม่ได้ จะชักกลับมาก็ไม่ได้เช่นกัน

Chinese

當了那麼多年的蠱師，他還是第一次遇到這種情況。

Thai

เป็นผู้ใช้กู่มานานหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบกับสถานการณ์เช่นนี้

Chinese

記者看到這裡，明白逃命的機會來了，再也顧不上其他，爬起來往外面跑。

Thai

เมื่อผู้สื่อข่าวเห็นดังนั้นก็เข้าใจว่าโอกาสรอดชีวิตมาถึงแล้ว เขาไม่สนใจสิ่งอื่นอีก รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปด้านนอก

Chinese

抓住布辛手的人，自然是顧言。

Thai

คนที่จับมือปู้ซินเอาไว้ย่อมเป็นกู้เหยียน

Chinese

即使這樣出手了，布辛還是發現不了顧言的存在。

Thai

แม้จะลงมือเช่นนี้ ปู้ซินก็ยังไม่อาจค้นพบการมีอยู่ของกู้เหยียน

Chinese

布辛說道：“請問是哪位前輩？無意冒犯，請前輩見諒。”

Thai

ปู้ซินกล่าวว่า “ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสท่านใด? ข้าไม่ได้มีเจตนาล่วงเกิน ขอผู้อาวุโสโปรดอภัย”

Chinese

他心裡慌得一批，不知道是誰，要這樣對待自己。

Thai

ในใจของเขาตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าใครกันที่ต้องการปฏิบัติต่อตนเองเช่นนี้

Chinese

但很快，顧言鬆開手，帶上顧笙他們離開了這裡。

Thai

แต่ไม่นานกู้เหยียนก็ปล่อยมือ พากู้เซิงและคนอื่น ๆ ออกจากที่นี่

Chinese

布辛渾身一鬆，趕緊跪在地上，磕頭道：“多謝前輩不殺之恩，多謝前輩！”

Thai

ปู้ซินรู้สึกตัวเบาหวิวไปทั้งร่าง รีบคุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะพลางกล่าวว่า “ขอบคุณผู้อาวุโสที่เมตตาไว้ชีวิต ขอบคุณผู้อาวุโส!”

Chinese

看到身邊再無任何動靜，布辛驚魂未定，差點被嚇死了。

Thai

เมื่อเห็นว่ารอบข้างไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีก ปู้ซินก็ยังขวัญเสียไม่หาย แทบจะถูกทำให้ตกใจตาย

Chinese

也就是說，剛才他的一切動作，那個不知名的前輩都看在眼內，但只是阻止他殺人，這又是為什麼呢？

Thai

กล่าวคือ ทุกการกระทำของเขาเมื่อครู่นี้ ผู้อาวุโสผู้ไม่ทราบนามคนนั้นล้วนเห็นอยู่ในสายตา เพียงแต่ขัดขวางไม่ให้เขาฆ่าคน แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?

Chinese

布辛有些想不明白。

Thai

ปู้ซินคิดไม่ตกอยู่บ้าง

Chinese

但他很快不想了，這樣的前輩高人，脾氣一定是比較奇怪。

Thai

แต่ไม่นานเขาก็ไม่คิดต่อ ผู้มีฝีมือสูงส่งระดับผู้อาวุโสเช่นนี้ อุปนิสัยย่อมประหลาดอยู่บ้างเป็นธรรมดา

Chinese

老乞丐問道：“你為什麼不殺了他？”

Thai

ขอทานชราถามว่า “ทำไมท่านไม่ฆ่าเขา?”

Chinese

顧言說道：“我想去大蚊山，好了，你可以回去了。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้าอยากไปภูเขาต้าเหวิน เอาล่ะ เจ้าไปได้แล้ว”

Chinese

這個老乞丐的作用，已經被他用完。

Thai

ประโยชน์ของขอทานชราคนนี้ถูกเขาใช้จนหมดแล้ว

Chinese

到了樓下，顧言看到那個記者站在路邊彎著腰，雙手撐在膝蓋上不斷喘息，剛才發生的一切，遠超出了他的認知。

Thai

เมื่อมาถึงชั้นล่าง กู้เหยียนเห็นผู้สื่อข่าวคนนั้นยืนก้มตัวอยู่ริมถนน มือทั้งสองค้ำบนหัวเข่าและหอบหายใจไม่หยุด ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เกินกว่าความเข้าใจของเขาไปมาก

Chinese

“你不想死，剛才拍下的，最好不要發出去。”

Thai

“ถ้าไม่อยากตาย สิ่งที่ถ่ายไว้เมื่อครู่นี้ ทางที่ดีอย่าเผยแพร่ออกไป”

Chinese

顧言還是隱身狀態，給了這個小記者一點提醒。

Thai

กู้เหยียนยังคงอยู่ในสภาวะล่องหน จึงเตือนผู้สื่อข่าวตัวเล็กคนนี้เล็กน้อย

Chinese

記者驚訝地站起來，左右看了看，身邊沒有人，忙道：“誰？誰在這裡？”

Thai

ผู้สื่อข่าวยืนขึ้นด้วยความประหลาดใจ มองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ข้างกายก็รีบกล่าวว่า “ใคร? ใครอยู่ที่นี่?”

Chinese

沒有人回應他的話，他感到背脊一片冰涼，有一種撞鬼了的感覺。

Thai

ไม่มีใครตอบคำพูดของเขา เขารู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง ราวกับเจอผีเข้า

Chinese

記者自言自語道：“不會那麼猛鬼吧？”

Thai

ผู้สื่อข่าวพึมพำกับตัวเองว่า “คงไม่ใช่ผีดุขนาดนั้นหรอกมั้ง?”

Chinese

——

Thai

——

Chinese

回了酒店，顧言把剛才聽到的，再整理一遍。

Thai

เมื่อกลับถึงโรงแรม กู้เหยียนก็เรียบเรียงสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่อีกครั้ง

Chinese

“那個蠱師，和兩張臉的人，很有可能是一夥的。”

Thai

“ผู้ใช้กู่คนนั้นกับคนที่มีสองใบหน้า มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นพวกเดียวกัน”

Chinese

“那個兩張臉的人，想要引我去西貢結界，不知道要做什麼，但結界裡面，有一個姓馬的老東西。”

Thai

“คนที่มีสองใบหน้าคนนั้นต้องการล่อข้าไปยังเขตอาคมไซกุง ไม่รู้ว่าต้องการทำอะไร แต่ภายในเขตอาคมมีไอ้แก่แซ่หม่าอยู่คนหนึ่ง”

Chinese

“這個人不知道是誰，但姓馬的，可能和汐兒有關。”

Thai

“ไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร แต่คนแซ่หม่าอาจเกี่ยวข้องกับซีเอ๋อร์”

Chinese

“當然也有可能，只是姓氏巧合，其實沒有任何關係。”

Thai

“แน่นอนว่าอาจเป็นเพียงความบังเอิญของแซ่ก็ได้ ที่จริงแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กัน”

Chinese

“我們在這裡，基本沒有關係，也沒有新仇舊怨，他們可能是想利用我們，對付那個結界。”

Thai

“พวกเราแทบไม่มีความสัมพันธ์หรือความแค้นใหม่เก่าในที่แห่งนี้ พวกเขาอาจต้องการใช้พวกเราให้จัดการเขตอาคมนั้น”

Chinese

“但他們為何會覺得，我們有能力破解結界？是讓我們去試一試，還是可以肯定我們有這個能力呢？”

Thai

“แต่เหตุใดพวกเขาจึงคิดว่าพวกเรามีความสามารถทำลายเขตอาคมได้? ต้องการให้พวกเราไปลองดู หรือมั่นใจว่าพวกเรามีความสามารถเช่นนี้กันแน่?”

Chinese

顧言整理完了，這些暫時沒有答案的疑問。

Thai

กู้เหยียนเรียบเรียงข้อสงสัยเหล่านี้ที่ยังไม่มีคำตอบในตอนนี้เสร็จแล้ว

Chinese

顧笙說道：“既然他們非要引我們去，那麼我們就去看看，裡面到底有什麼東西。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “ในเมื่อพวกเขายืนกรานจะล่อพวกเราไป เช่นนั้นพวกเราก็ไปดูเสียหน่อยว่าข้างในมีสิ่งใดกันแน่”

Chinese

就算有危險，他們也不怕。

Thai

ต่อให้มีอันตราย พวกเขาก็ไม่กลัว

Chinese

能夠比那些元嬰強者危險？

Thai

จะอันตรายไปกว่าผู้แข็งแกร่งระดับหยวนอิงเหล่านั้นได้หรือ?

Chinese

自然不會！

Thai

ย่อมไม่อยู่แล้ว!

Chinese

完顏無心說道：“我也要去看看。”

Thai

หวานเหยียนอู๋ซินกล่าวว่า “ข้าก็อยากไปดูเช่นกัน”

Chinese

她要繼續抱大腿，說不定跟在他們身邊，還能得到機緣。

Thai

นางต้องการเกาะขาใหญ่ต่อไป ไม่แน่ว่าหากติดตามอยู่ข้างกายพวกเขา อาจได้รับวาสนาอีกด้วย

Chinese

顧言說道：“我們明天就去大蚊山，裡面到底有什麼，他們的意圖如何，是否和汐兒有關，明天去了就知道。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “พรุ่งนี้พวกเราจะไปภูเขาต้าเหวิน ข้างในมีอะไรกันแน่ เจตนาของพวกเขาเป็นอย่างไร และเกี่ยวข้องกับซีเอ๋อร์หรือไม่ พรุ่งนี้ไปถึงก็จะรู้เอง”

Chinese

這件事，暫時沒有告訴馬汐兒。

Thai

เรื่องนี้ยังไม่ได้บอกหม่าซี่เอ๋อร์ในตอนนี้

Chinese

因為還沒確定，那個姓馬的老東西，是否真的和馬汐兒有關。

Thai

เพราะยังยืนยันไม่ได้ว่าไอ้แก่แซ่หม่าคนนั้นเกี่ยวข้องกับหม่าซี่เอ๋อร์จริงหรือไม่

Chinese

第二天早上，他們正要去西貢，但收到張大勇的電話，道：“大師，又有情況！”

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่พวกเขากำลังจะไปไซกุง ก็ได้รับโทรศัพท์จากจางต้าหย่ง เขากล่าวว่า “นักพรต เกิดเรื่องอีกแล้ว!”

Chinese

顧言問道：“又有鬼？”

Thai

กู้เหยียนถามว่า “มีผีอีกแล้วหรือ?”

Chinese

張大勇說道：“不是，而是西貢大蚊山裡，走了一個人出來，西貢結界你聽說過沒有？”

Thai

จางต้าหย่งกล่าวว่า “ไม่ใช่ แต่มีคนหนึ่งเดินออกมาจากภูเขาต้าเหวินแห่งไซกุง คุณเคยได้ยินเรื่องเขตอาคมไซกุงหรือเปล่า?”

Chinese

又是西貢結界？

Thai

เขตอาคมไซกุงอีกแล้ว?

Chinese

又是大蚊山？

Thai

ภูเขาต้าเหวินอีกแล้ว?

Chinese

顧言心想來得真巧，道：“我這就過去，給個位置。”

Thai

กู้เหยียนคิดว่า ช่างมาถูกจังหวะจริง ๆ จึงกล่าวว่า “ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ส่งตำแหน่งมาให้ข้า”

Chinese

張大勇把位置給了顧言。

Thai

จางต้าหย่งส่งตำแหน่งให้กู้เหยียน

Chinese

他們三人來到一家安全屋，看到了張大勇。

Thai

พวกเขาทั้งสามมาถึงเซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง และได้พบกับจางต้าหย่ง

Chinese

“那邊不是我們管轄，案子本來和我們無關，但從裡面走出來的人，是我們以前的夥計，消失了將近二十年。”

Thai

“ที่นั่นไม่ใช่เขตที่พวกเรารับผิดชอบ เดิมคดีนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา แต่คนที่เดินออกมาจากข้างในเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของพวกเรา เขาหายตัวไปเกือบยี่สิบปีแล้ว”

Chinese

張大勇解釋說道：“當年他正是從大蚊山徒步消失的，找了好久都找不到，但今天早上，他從山上下來，衣服和當年消失時穿的一樣，沒有變舊，容貌沒改變過，也沒有老過。”

Thai

จางต้าหย่งอธิบายว่า “ตอนนั้นเขาหายตัวไปขณะเดินเท้าออกมาจากภูเขาต้าเหวิน พวกเราตามหาอยู่นานก็หาไม่พบ แต่เช้าวันนี้เขากลับลงมาจากภูเขา เสื้อผ้ายังคงเหมือนกับตอนที่หายตัวไปในปีนั้น ไม่ได้เก่าลงเลย ใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลง และไม่ได้แก่ขึ้นแม้แต่น้อย”