เข้าสู่เขตอาคม

Chinese

一個離奇消失的人，又離奇出現。

Thai

คนผู้หนึ่งหายตัวไปอย่างพิสดาร แล้วก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างพิสดารเช่นกัน

Chinese

容貌沒有變老，衣服沒有變舊，普通人聽起來，肯定認為不可思議，但對於顧言他們來說，大蚊山上肯定有東西。

Thai

ใบหน้าไม่แก่ลง เสื้อผ้าไม่เก่าลง หากเป็นคนธรรมดาได้ยินเรื่องนี้ ย่อมต้องคิดว่าเหลือเชื่อ แต่สำหรับกู้เหยียนและพวกแล้ว บนภูเขาต้าเหวินจะต้องมีบางสิ่งอยู่แน่นอน

Chinese

顧言問道：“他的精神狀態怎麼樣？”

Thai

กู้เหยียนถามว่า “สภาพจิตใจของเขาเป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

張大勇說道：“出來後，一直不說話，眼神渾濁，像是傻了，真的有結界嗎？”

Thai

จางต้าหย่งกล่าวว่า “หลังออกมา เขาไม่พูดอะไรเลย ดวงตาขุ่นมัว ราวกับกลายเป็นคนโง่ มีเขตอาคมอยู่จริงหรือ?”

Chinese

顧言說道：“我要去看過了才知道，能不能去看看你那個夥計？”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ต้องไปดูเสียก่อนถึงจะรู้ พวกเราไปดูเพื่อนร่วมงานของคุณคนนั้นได้ไหม?”

Chinese

“當然可以。”

Thai

“ได้แน่นอน”

Chinese

張大勇說著，突然收到了電話，聽完電話後，又道：“大師，我們聯絡上他的家人，做過DNA對比，剛才結果出來了，正是當年消失的那個夥計沒錯。”

Thai

ขณะที่จางต้าหย่งพูด จู่ ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์ หลังฟังโทรศัพท์จบ เขากล่าวอีกว่า “นักพรต พวกเราติดต่อครอบครัวของเขาได้แล้ว และตรวจเปรียบเทียบดีเอ็นเอ ผลเพิ่งออกมาเมื่อครู่ ยืนยันว่าเป็นเพื่อนร่วมงานคนนั้นที่หายตัวไปในตอนนั้นจริง ๆ”

Chinese

顧言說道：“先去看看他怎麼樣了。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ไปดูก่อนว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง”

Chinese

人就在這個安全屋，但在其他房間。

Thai

คนผู้นั้นอยู่ในเซฟเฮาส์แห่งนี้ แต่พักอยู่ในห้องอื่น

Chinese

張大勇請求上級同意，才能帶著顧言三人，到了那個房間內。

Thai

จางต้าหย่งขออนุญาตผู้บังคับบัญชาเสียก่อน จึงพากู้เหยียนทั้งสามคนเข้าไปในห้องนั้นได้

Chinese

只見一個男人，正坐在窗邊發呆。

Thai

ชายคนหนึ่งกำลังนั่งเหม่ออยู่ริมหน้าต่าง

Chinese

他身上的衣著風格，確實是二十年前的，頭髮凌亂，鬍子拉碴，不允許任何人靠近，眼神空洞，只是注視著窗外。

Thai

เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่เป็นรูปแบบเมื่อยี่สิบปีก่อนจริง ๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิง หนวดเครารุงรัง ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ดวงตาว่างเปล่า เอาแต่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง

Chinese

“張sir。”

Thai

“สารวัตรจาง”

Chinese

看到張大勇進來了，有人說道：“剛才他的檢查報告出來了，身體機能完全保留在二十年前，這二十年裡從來沒有生長過，DNA結果，應該有人通知你了。”

Thai

เมื่อเห็นจางต้าหย่งเข้ามา ก็มีคนกล่าวว่า “รายงานผลตรวจของเขาเพิ่งออกมา การทำงานของร่างกายยังคงอยู่ในสภาพเมื่อยี่สิบปีก่อนโดยสมบูรณ์ ตลอดยี่สิบปีมานี้ไม่เคยเติบโตขึ้นเลย ผลดีเอ็นเอ น่าจะมีคนแจ้งคุณแล้ว”

Chinese

張大勇接過報告，點頭道：“我知道了。”

Thai

จางต้าหย่งรับรายงานมา พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ผมรู้แล้ว”

Chinese

然後，他遞給顧言。

Thai

จากนั้นเขายื่นให้กู้เหยียน

Chinese

“梁健華。”

Thai

“เหลียงเจี้ยนหัว”

Chinese

顧言看了一眼這個人的名字，但報告上的內容，他不需要看。

Thai

กู้เหยียนเหลือบมองชื่อของคนผู้นี้ แต่เนื้อหาในรายงานไม่จำเป็นต้องดู

Chinese

也是因為，看來沒用。

Thai

เพราะดูไปก็ไร้ประโยชน์

Chinese

看完了名字，就還給張大勇了。

Thai

เมื่อดูชื่อจบ เขาก็คืนให้จางต้าหย่ง

Chinese

“他只剩下一魂一魄。”

Thai

“เขาเหลือเพียงวิญญาณหนึ่งดวงกับวิญญาณหนึ่งขวัญ”

Chinese

顧笙可可愛愛的聲音，在他們身邊響起：“他活不過今晚，其他魂魄，在這些年裡應該被散盡，能甦醒並且下山，背後一定有人操縱。”

Thai

เสียงน่ารักของกู้เซิงดังขึ้นข้างกายพวกเขา “เขาจะมีชีวิตไม่พ้นคืนนี้ วิญญาณส่วนที่เหลือน่าจะสลายไปจนหมดในช่วงหลายปีมานี้ การที่เขาตื่นขึ้นมาและลงจากเขาได้ เบื้องหลังจะต้องมีคนควบคุมอยู่แน่”

Chinese

聽了顧笙的話，張大勇問道：“真的嗎？”

Thai

เมื่อได้ฟังคำพูดของกู้เซิง จางต้าหย่งถามว่า “จริงหรือ?”

Chinese

顧言說道：“小笙說的，就是真的，他確實活不過今晚。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ที่เสี่ยวเซิงพูดเป็นเรื่องจริง เขามีชีวิตไม่พ้นคืนนี้แน่นอน”

Chinese

張大勇問道：“我們怎麼辦？”

Thai

จางต้าหย่งถามว่า “พวกเราควรทำอย่างไร?”

Chinese

顧言說道：“你還是安排他和家人見面吧，最後一面，然後什麼都不用管，結界的事情，如果我能解決，以後不再存在，如果解決不了，你們別再讓人上山。”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “คุณจัดการให้เขาได้พบครอบครัวเถอะ พบกันเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นไม่ต้องสนใจอะไรอีก เรื่องเขตอาคม หากผมแก้ได้ ต่อไปมันจะไม่หลงเหลืออยู่อีก แต่ถ้าแก้ไม่ได้ พวกคุณก็อย่าให้ใครขึ้นเขาอีก”

Chinese

張大勇感激道：“多謝大師，山上的事情，只能拜託你了，我會給你申請好市民獎，還有獎金、錦旗，如果可以的話，爭取給你申請一個名譽顧問……”

Thai

จางต้าหย่งกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า “ขอบคุณนักพรต เรื่องบนเขาคงต้องรบกวนคุณแล้ว ผมจะยื่นขอรางวัลพลเมืองดีให้คุณ รวมถึงเงินรางวัลกับธงแพร แล้วก็ถ้าเป็นไปได้ จะพยายามยื่นขอแต่งตั้งคุณเป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์…”

Chinese

他還要給顧言，說一大堆港島方面的感謝。

Thai

เขายังคิดจะกล่าวคำขอบคุณจากทางเกาะฮ่องกงกับกู้เหยียนอีกยืดยาว

Chinese

顧言打斷道：“你送我們過去吧！”

Thai

กู้เหยียนตัดบทว่า “คุณไปส่งพวกเราเถอะ!”

Chinese

他對那個大蚊山，越來越感興趣。

Thai

เขาสนใจภูเขาต้าเหวินลูกนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

Chinese

張大勇馬上安排。

Thai

จางต้าหย่งรีบจัดการทันที

Chinese

過了沒多久，他們來到西貢，到了山腳下的一個漁村裡。

Thai

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงไซกุง และมายังหมู่บ้านชาวประมงแห่งหนึ่งที่เชิงเขา

Chinese

張大勇開啟一張地圖，道：“其實不止大蚊山，在北潭湧、大枕蓋、蚺蛇尖這幾座山，都特別神秘。”

Thai

จางต้าหย่งกางแผนที่ออก แล้วกล่าวว่า “ที่จริงไม่ได้มีแค่ภูเขาต้าเหวิน ภูเขาเป่ยถานหย่ง ต้าเจิ่นไก้ และหรานเสอเจียนทั้งสามลูกนี้ก็ลึกลับเป็นพิเศษเช่นกัน”

Chinese

他的手指，在地圖上畫了一個圈。

Thai

นิ้วของเขาวาดวงกลมลงบนแผนที่

Chinese

那些都是山的名字。

Thai

ทั้งหมดนั้นเป็นชื่อภูเขา

Chinese

張大勇說道：“有人說這裡有結界，也有人說裡面存在一個異空間，所有進去的人，都出不來，你們一定要小心。”

Thai

จางต้าหย่งกล่าวว่า “มีคนบอกว่าที่นี่มีเขตอาคม บ้างก็บอกว่าด้านในมีมิติแปลกอยู่ ทุกคนที่เข้าไปล้วนออกมาไม่ได้ พวกคุณต้องระวังให้มาก”

Chinese

他還是挺擔心的，又叮囑道：“如果遇到危險，一定要儘快出來，另外，小笙就不要進去了吧？”

Thai

เขายังคงเป็นห่วงอยู่มาก จึงกำชับอีกว่า “หากพบอันตราย ต้องรีบออกมาโดยเร็วที่สุด อีกอย่าง ให้เสี่ยวเซิงไม่ต้องเข้าไปได้ไหม?”

Chinese

顧笙搖頭道：“這裡也沒什麼可怕的，爸爸我們走吧！”

Thai

กู้เซิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ที่นี่ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย พ่อ พวกเราไปกันเถอะ!”

Chinese

顧言拉住顧笙的手，大步登山。

Thai

กู้เหยียนจับมือกู้เซิง แล้วก้าวขึ้นเขาไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

完顏無心也對這裡深感興趣，左右看了看，最後跟上顧言的腳步。

Thai

หวานเหยียนอู๋ซินก็สนใจที่นี่อย่างมากเช่นกัน นางกวาดตามองซ้ายขวา สุดท้ายก็เดินตามฝีเท้าของกู้เหยียนไป

Chinese

便在這時，烏鴉和布辛出現在山外面，他們互看一眼。

Thai

ในเวลานั้นเอง อูยาและปู้ซินก็ปรากฏตัวอยู่นอกเขา ทั้งสองมองหน้ากัน

Chinese

“一起進去，跟著他們，看他們有沒有辦法。”

Thai

“เข้าไปด้วยกัน ตามพวกเขาไป ดูว่าพวกเขามีวิธีหรือไม่”

Chinese

他們二人，斂去氣息，小心地跟在身後。

Thai

ทั้งสองเร้นกลิ่นอาย แล้วระมัดระวังเดินตามอยู่ด้านหลัง

Chinese

這些年裡，他們引過很多法師進去，但都出不來。

Thai

หลายปีมานี้ พวกเขาล่อลวงผู้ใช้เวทเข้าไปมากมาย แต่ไม่มีใครออกมาได้เลย

Chinese

生不見人，死不見屍。

Thai

เมื่อเข้าไปก็ไม่พบคน เมื่อตายก็ไม่พบศพ

Chinese

沒有任何一個法師，可以破解大蚊山的秘密。

Thai

ไม่มีผู้ใช้เวทคนใดสามารถไขความลับของภูเขาต้าเหวินได้

Chinese

走進山裡，顧笙才說道：“不是結界，我能看到空間波動，這幾座山的範圍，自成空間，不是人開闢，是天然形成的。”

Thai

เมื่อเดินเข้าไปในภูเขา กู้เซิงจึงกล่าวว่า “ไม่ใช่เขตอาคม หนูมองเห็นความผันผวนของมิติ ขอบเขตของภูเขาหลายลูกนี้ก่อตัวเป็นมิติขึ้นมาเอง ไม่ได้มีคนสร้างขึ้น แต่ก่อตัวขึ้นตามธรรมชาติ”

Chinese

顧言問道：“能破嗎？”

Thai

กู้เหยียนถามว่า “ทำลายได้ไหม?”

Chinese

顧笙說道：“人開闢的，才能破，天然形成的，只能封印，禁止踏足。不懂空間法術的人，進來了都出不去，他們不敢進來。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “สิ่งที่คนสร้างขึ้นจึงจะทำลายได้ สิ่งที่ก่อตัวขึ้นเองตามธรรมชาติทำได้เพียงผนึก ห้ามเหยียบย่างเข้าไป คนที่ไม่เข้าใจวิชาเวทมิติ ต่อให้เข้ามาแล้วก็ออกไปไม่ได้ พวกเขาไม่กล้าเข้ามา”

Chinese

完顏無心說道：“所以他們就跟在我們身後了。”

Thai

หวานเหยียนอู๋ซินกล่าวว่า “เพราะอย่างนั้นพวกเขาจึงตามอยู่ด้านหลังพวกเรา”

Chinese

烏鴉二人就在身後，完顏無心早就發現了。

Thai

อูยากับปู้ซินอยู่ด้านหลัง หวานเหยียนอู๋ซินค้นพบตั้งนานแล้ว

Chinese

顧言和顧笙當然也能感應到，只是暫時不收拾他們。

Thai

แน่นอนว่ากู้เหยียนกับกู้เซิงก็สัมผัสได้เช่นกัน เพียงแต่ยังไม่จัดการพวกเขาในตอนนี้

Chinese

那隻九尾狐說道：“看來他們是想讓我們進來試一試，能破解他們就跟上，破解不了他們轉身就走，而不是覺得我們能破解。”

Thai

จิ้งจอกเก้าหางกล่าวว่า “ดูเหมือนพวกเขาอยากให้พวกเราเข้ามาลอง หากแก้ได้ พวกเขาก็จะตามมา หากแก้ไม่ได้ พวกเขาก็จะหันหลังกลับไป ไม่ใช่เพราะคิดว่าพวกเราจะแก้ได้”

Chinese

顧笙說道：“空間法術，很簡單的，爸爸跟我來。”

Thai

กู้เซิงกล่าวว่า “วิชาเวทมิติง่ายมาก พ่อ ตามหนูมา”

Chinese

只見她伸手一劃。

Thai

นางเพียงยกมือวาดผ่าน

Chinese

前方的空間，多了一道縫隙。

Thai

เบื้องหน้าพลันมีรอยแยกเพิ่มขึ้นมาในมิติ

Chinese

顧笙拉住顧言的手，走進縫隙之中，完顏無心趕緊跟上。

Thai

กู้เซิงจับมือกู้เหยียน เดินเข้าไปในรอยแยก หวานเหยียนอู๋ซินรีบตามเข้าไป

Chinese

他們一進去，消失在樹林裡。

Thai

ทันทีที่พวกเขาเข้าไป ก็หายไปในป่า

Chinese

“人呢？”

Thai

“คนหายไปไหนแล้ว?”

Chinese

烏鴉連忙走出來，走到他們消失的地方，心急道：“怎麼突然不見了？”

Thai

อูยารีบเดินออกมา มาถึงจุดที่พวกเขาหายไป แล้วกล่าวอย่างร้อนใจว่า “ทำไมจู่ ๆ ถึงหายไปได้?”

Chinese

布辛說道：“不能再往前了，快回頭。”

Thai

ปู้ซินกล่าวว่า “ไปต่อไม่ได้แล้ว รีบย้อนกลับเร็ว”

Chinese

他們想要往回走，可意外發現，剛才來的路，現在已經不一樣了。

Thai

พวกเขาคิดจะเดินย้อนกลับ แต่กลับพบอย่างไม่คาดคิดว่าเส้นทางที่เพิ่งเดินมา ตอนนี้เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้ว

Chinese

“糟了！”

Thai

“แย่แล้ว!”

Chinese

烏鴉驚道：“已經超出了，我們能進來的範圍，太深入了。”

Thai

อูยาตกใจกล่าวว่า “พวกเราเลยขอบเขตที่เข้ามาได้แล้ว ลึกเกินไปแล้ว”

Chinese

他們不是沒研究過，這裡的奧妙，但研究了那麼多幾年，也只能摸索最外圍，沒能力深入其中。

Thai

ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยศึกษาความลึกลับของที่นี่ แต่ต่อให้ศึกษามาหลายปี ก็ทำได้เพียงคลำทางสำรวจบริเวณรอบนอกสุด ไม่มีความสามารถจะเข้าไปลึกกว่านั้น

Chinese

現在跟隨顧言他們，不知不覺深入其中。

Thai

ตอนนี้พวกเขาตามกู้เหยียนและพวกเข้ามาโดยไม่รู้ตัว จนลึกเข้าไปด้านใน

Chinese

布辛臉色大變，劃破手掌，喚出一隻會飛的蠱蟲。

Thai

สีหน้าปู้ซินเปลี่ยนไปอย่างมาก เขากรีดฝ่ามือ เรียกแมลงกู่ที่บินได้ออกมาตัวหนึ่ง

Chinese

但是這隻蠱蟲，在附近飛了一會，又回到布辛的手上。

Thai

แต่แมลงกู่ตัวนั้นบินวนอยู่บริเวณใกล้ ๆ ครู่หนึ่ง แล้วก็กลับมาอยู่บนมือของปู้ซิน

Chinese

布辛說道：“引路蜂也失效了。”

Thai

ปู้ซินกล่าวว่า “ผึ้งนำทางก็ใช้การไม่ได้แล้ว”

Chinese

“讓我來看看。”

Thai

“ให้ข้าดูหน่อย”

Chinese

烏鴉的後腦勺裡，傳出那一道女子的聲音。

Thai

เสียงของหญิงสาวคนนั้นดังออกมาจากท้ายทอยของอูยา

Chinese

他的身體扭曲，把頭髮撥到面前，露出了在後腦勺的那張臉。

Thai

ร่างกายของเขาบิดเบี้ยว ใช้มือปัดเส้นผมมาด้านหน้า เผยให้เห็นใบหน้าอีกใบที่อยู่ตรงท้ายทอย

Chinese

對於這個變化，布辛早就看過，見怪不怪了。

Thai

ปู้ซินเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้มานานแล้ว จึงไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย

Chinese

——

Thai

——

Chinese

顧言跟在顧笙身後，走進縫隙，顧笙再施術，穿過一片叢林，竟然看到這裡有一個村子。

Thai

กู้เหยียนเดินตามหลังกู้เซิงเข้าไปในรอยแยก กู้เซิงร่ายวิชาอีกครั้ง ทะลุผ่านผืนป่าแห่งหนึ่งไป กลับพบว่าที่นี่มีหมู่บ้านอยู่

Chinese

村子不大，七八間屋子。

Thai

หมู่บ้านไม่ใหญ่ มีบ้านอยู่เจ็ดแปดหลัง

Chinese

全部是泥磚瓦房結構。

Thai

ทั้งหมดเป็นบ้านอิฐดินกับกระเบื้องมุงหลังคา

Chinese

但那些屋子裡，空無一人。

Thai

แต่ภายในบ้านเหล่านั้นกลับไม่มีคนอยู่เลย

Chinese

村道的兩邊，還有菜地、稻田，似乎有人在這裡生活。

Thai

สองข้างทางในหมู่บ้านยังมีแปลงผักกับนาข้าว ดูเหมือนจะมีคนใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

Chinese

完顏無心說道：“路盡頭的屋子裡，有人氣！”

Thai

หวานเหยียนอู๋ซินกล่าวว่า “ในบ้านตรงสุดทางมีกลิ่นอายมนุษย์!”

Chinese

不用她說，顧言也能感應到盡頭的人氣，他們直接往那個屋子走去。

Thai

ไม่ต้องให้นางพูด กู้เหยียนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมนุษย์ที่ปลายทางเช่นกัน พวกเขาเดินตรงไปยังบ้านหลังนั้น

Chinese

叮鈴鈴……

Thai

ติ๊งกริ๊ง…

Chinese

掛在路旁樹上的風鈴，此刻無風自動，聲音清脆，彷彿在告訴這裡的主人，有客人來了。

Thai

กระดิ่งลมที่แขวนอยู่บนต้นไม้ข้างทาง เวลานี้กลับไหวไปเองทั้งที่ไร้ลม เสียงใสกังวาน ราวกับกำลังบอกเจ้าของที่นี่ว่ามีแขกมาเยือน

Chinese

顧言看了一眼風鈴，不予理會，他們繼續往前面走。

Thai

กู้เหยียนเหลือบมองกระดิ่งลม ไม่ได้ใส่ใจ พวกเขายังคงเดินหน้าต่อไป

Chinese

“好多年，沒有人能來這裡。”

Thai

“หลายปีแล้ว ไม่มีใครมาที่นี่ได้”

Chinese

一道聲音，從屋裡傳出來，又道：“不對，你們不是人，都不像人，兩個殭屍，一個看著像人，但又不太像，還有一個狐妖。”

Thai

เสียงหนึ่งดังออกมาจากในบ้าน แล้วกล่าวต่อว่า “ไม่สิ พวกเจ้าไม่ใช่มนุษย์ ไม่มีใครเหมือนมนุษย์เลย ผีดิบสองตน หนึ่งตนดูเหมือนมนุษย์ แต่ก็ไม่ค่อยเหมือน อีกหนึ่งตนเป็นปีศาจจิ้งจอก”

Chinese

看著像人的，就是顧笙了。

Thai

คนที่ดูเหมือนมนุษย์ก็คือกู้เซิง

Chinese

她不是人，準確來說是仙，仙人一般的存在。

Thai

นางไม่ใช่มนุษย์ พูดให้ถูกต้องคือนางคือเซียน เป็นผู้มีอยู่เช่นเดียวกับเซียน

Chinese

這裡的法師，看不出來顧笙是什麼。

Thai

ผู้ใช้เวทที่นี่มองไม่ออกว่ากู้เซิงคืออะไร