ค่ำคืนแห่งความสำเร็จอันยิ่งใหญ่

Chinese

徐義讓小男孩在外面等待，不要進來，他要幫顧言除掉魏元忠。

Thai

สวีอี้ให้เด็กชายรออยู่ด้านนอก ไม่ต้องเข้ามา เขาจะช่วยกู้เหยียนกำจัดเว่ยหยวนจง

Chinese

顧言知道，徐義不一定是真心幫自己，但他沒有拒絕，準備和徐義演下去，這場戲演到最後，誰有問題，問題如何，將會全部暴露。

Thai

กู้เหยียนรู้ว่าสวีอี้อาจไม่ได้ช่วยเขาด้วยใจจริง แต่เขาไม่ได้ปฏิเสธ เตรียมจะแสดงละครต่อไปกับสวีอี้ เมื่อการแสดงนี้ดำเนินไปจนถึงตอนจบ ใครมีปัญหา ปัญหาคืออะไร ทุกอย่างจะถูกเปิดเผยออกมาทั้งหมด

Chinese

“你們果然還是來了。”

Thai

“พวกเจ้ามาจนได้สินะ”

Chinese

剛走進寺廟，顧言聽到裡面有人說話。

Thai

ทันทีที่เดินเข้าวัด กู้เหยียนก็ได้ยินเสียงคนพูดจากด้านใน

Chinese

正是那個飛僵，也就是魏元忠的聲音。

Thai

เป็นเสียงของผีดิบเหินตนนั้น หรือก็คือเสียงของเว่ยหยวนจงนั่นเอง

Chinese

徐義說道：“我們不來，豈不讓你成功了？”

Thai

สวีอี้กล่าวว่า “ถ้าพวกเราไม่มา ก็คงปล่อยให้เจ้าทำสำเร็จไม่ใช่หรือ?”

Chinese

魏元忠說道：“就算你們來了，也阻止不了我要成功，不信儘管試試。”

Thai

เว่ยหยวนจงกล่าวว่า “ต่อให้พวกเจ้ามา ก็หยุดไม่ให้ข้าทำสำเร็จไม่ได้ ไม่เชื่อก็ลองดูได้”

Chinese

徐義慢慢拔出一把唐橫刀，刀身映照了一片冷清的月光，冷聲道：“試試就試試。”

Thai

สวีอี้ค่อย ๆ ชักดาบพาดแนวแบบราชวงศ์ถังออกมา ตัวดาบสะท้อนแสงจันทร์อันเย็นเยียบ เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ลองก็คือลองสิ”

Chinese

魏元忠又道：“另外那個梅花內衛的大人，我們商量個事？”

Thai

เว่ยหยวนจงกล่าวอีกว่า “ส่วนท่านองครักษ์ลับดอกเหมยคนนั้น เรามาตกลงเรื่องหนึ่งกันดีไหม?”

Chinese

顧言問道：“商量什麼？”

Thai

กู้เหยียนถามว่า “ตกลงเรื่องอะไร?”

Chinese

“你很強。”

Thai

“เจ้าแข็งแกร่งมาก”

Chinese

魏元忠道：“等我成功了，你就是我們的國師，一人之下，萬人之上，如何？我不想與你為敵，但以你的實力，當一個見不得光的梅花內衛太浪費了。”

Thai

เว่ยหยวนจงกล่าวว่า “หลังจากข้าทำสำเร็จ เจ้าก็มาเป็นราชครูของพวกเรา อยู่ใต้คนเพียงคนเดียว แต่อยู่เหนือคนนับหมื่น เป็นอย่างไร? ข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับเจ้า แต่ด้วยความสามารถของเจ้า การเป็นองครักษ์ลับดอกเหมยที่ต้องหลบซ่อนอยู่ในเงามืด ช่างสิ้นเปลืองเกินไป”

Chinese

“我想當你的伯樂。”

Thai

“ข้าอยากเป็นป๋อเล่อของเจ้า”

Chinese

他在黑暗中，往門旁的顧言看去。

Thai

เขามองไปยังกู้เหยียนที่อยู่ข้างประตูจากภายในความมืด

Chinese

冷冰冰的雙眸，成了寺廟內，除了徐義唐橫刀反射的月光，唯一的光芒。

Thai

ดวงตาเย็นเยียบคู่นั้น กลายเป็นแสงเพียงหนึ่งเดียวในวัดแห่งนี้ นอกเหนือจากแสงจันทร์ที่สะท้อนบนดาบพาดแนวแบบราชวงศ์ถังของสวีอี้

Chinese

顧言說道：“我不是畜生，何須伯樂？”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “ข้าไม่ใช่สัตว์ จะต้องมีป๋อเล่อไปทำไม?”

Chinese

魏元忠冷聲道：“你真以為，我怕了你不成？我可以不死不滅，任憑你再強，也奈何不了我，我完全可以耗死你。”

Thai

เว่ยหยวนจงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้ากลัวเจ้า? ข้าสามารถเป็นอมตะไม่มีวันตาย ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งกว่านี้ ก็ทำอะไรข้าไม่ได้ ข้าสามารถผลาญเจ้าให้ตายได้ด้วยซ้ำ”

Chinese

顧言的目光，在寺廟院子裡掃視。

Thai

สายตาของกู้เหยียนกวาดมองไปทั่วลานวัด

Chinese

可以看到魏安清昏迷不醒，被綁在一根柱子上。

Thai

เขามองเห็นเว่ยอันชิงหมดสติไม่ได้สติ ถูกมัดไว้กับเสาต้นหนึ่ง

Chinese

魏元忠站在黑暗的屋簷下，那些封著殭屍的神像，有黑色的屍氣，不斷冒出來，今晚一場大戰，怕是在所難免。

Thai

เว่ยหยวนจงยืนอยู่ใต้ชายคาอันมืดมิด รูปเคารพเหล่านั้นที่ผนึกผีดิบเอาไว้ มีกลิ่นอายศพสีดำพวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง การต่อสู้ครั้งใหญ่ในคืนนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว

Chinese

顧言說道：“你也可以試試！”

Thai

กู้เหยียนกล่าวว่า “เจ้าก็ลองดูได้เหมือนกัน!”

Chinese

魏元忠怒了，喝道：“你找死！”

Thai

เว่ยหยวนจงโกรธจัด ตวาดว่า “เจ้ารนหาที่ตาย!”

Chinese

砰……

Thai

ตูม…

Chinese

那些神像，全部破碎。

Thai

รูปเคารพเหล่านั้นแตกสลายทั้งหมด

Chinese

嗬嗬……

Thai

แฮ่ก ๆ…

Chinese

殭屍嚎叫的聲音，隨之傳來。

Thai

เสียงคำรามของผีดิบดังตามมา

Chinese

封存在神像內，接受香火供奉的殭屍，一起全部出來了，迅速往他們包圍而上，無不露出尖銳的殭屍牙，還有雙手上鋒利的指甲。

Thai

ผีดิบที่ถูกผนึกอยู่ในรูปเคารพและได้รับการถวายธูปเทียนบูชา ต่างพากันออกมาทั้งหมด พุ่งเข้าล้อมพวกเขาอย่างรวดเร็ว ทุกตนเผยเขี้ยวผีดิบอันแหลมคมออกมา รวมถึงเล็บแหลมคมบนมือทั้งสองข้าง

Chinese

屍氣滔天，覆蓋全寺。

Thai

กลิ่นอายศพทะยานขึ้นฟ้า ปกคลุมไปทั่วทั้งวัด

Chinese

“大人。”

Thai

“นายท่าน”

Chinese

徐義看著那些殭屍，道：“魏元忠太強了，交給你對付，其他殭屍，我來！”

Thai

สวีอี้มองผีดิบเหล่านั้นแล้วกล่าวว่า “เว่ยหยวนจงแข็งแกร่งเกินไป ฝากท่านจัดการเขา ผีดิบที่เหลือข้าจะจัดการเอง!”

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

顧言大步往魏元忠走過去。

Thai

กู้เหยียนก้าวยาว ๆ ไปหาเว่ยหยวนจง

Chinese

至於被綁在柱子上的魏安清，稍後再救，如果能救的話，實在無法救，那他也沒辦法了。

Thai

ส่วนเว่ยอันชิงที่ถูกมัดอยู่กับเสา ค่อยช่วยทีหลัง หากช่วยได้ก็ดี แต่ถ้าช่วยไม่ได้จริง ๆ เขาก็หมดหนทางแล้ว

Chinese

魏元忠見顧言動了，他也行動，飛衝出來，鋒利的指甲，要抓向顧言，在他的認知裡面，只要顧言被抓了一下，就會變成殭屍。

Thai

เมื่อเว่ยหยวนจงเห็นกู้เหยียนเคลื่อนไหว เขาก็ลงมือเช่นกัน พุ่งทะยานออกมา เล็บแหลมคมตวัดเข้าใส่กู้เหยียน ในความเข้าใจของเขา ขอเพียงกู้เหยียนถูกข่วนครั้งหนึ่ง ก็จะกลายเป็นผีดิบ

Chinese

到時候把顧言怎麼樣，只是他一句話的事情。

Thai

ถึงตอนนั้นจะจัดการกู้เหยียนอย่างไร ก็เป็นเพียงคำพูดประโยคเดียวของเขา

Chinese

顧言閃身往後，躲開了魏元忠的攻擊，再來一個飛踢。

Thai

กู้เหยียนเบี่ยงตัวถอยหลัง หลบการโจมตีของเว่ยหยวนจง จากนั้นก็เตะลอยตัวออกไป

Chinese

砰……

Thai

ตูม…

Chinese

一陣巨響傳來。

Thai

เสียงดังสนั่นพลันดังขึ้น

Chinese

魏元忠被顧言踢出去，撞塌了寺廟的牆壁，倒在滿地的磚頭瓦礫之中。

Thai

เว่ยหยวนจงถูกกู้เหยียนเตะกระเด็น พุ่งชนกำแพงวัดจนพังถล่ม ก่อนจะล้มลงท่ามกลางกองอิฐและเศษกระเบื้องเต็มพื้น

Chinese

從肉身的力量上看，魏元忠這個飛僵，還不是顧言的對手。

Thai

เมื่อดูจากพละกำลังของร่างกาย ผีดิบเหินอย่างเว่ยหยวนจงยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกู้เหยียน

Chinese

顧言還得到武道修煉，肉身更加強橫，還有屍丸加持，魏元忠這個透過香火形成的飛僵，在顧言這個變異的殭屍面前，不值一提。

Thai

กู้เหยียนยังได้รับการบำเพ็ญวิถียุทธ์ ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น อีกทั้งยังมีลูกกลมศพเสริมพลัง ผีดิบเหินอย่างเว่ยหยวนจงที่ก่อตัวขึ้นผ่านการถวายธูปเทียนบูชา ไม่ควรค่าให้กล่าวถึงต่อหน้าผีดิบกลายพันธุ์อย่างกู้เหยียน

Chinese

看到顧言還是那麼強悍，徐義信心大增。

Thai

เมื่อเห็นว่ากู้เหยียนยังคงแข็งแกร่งเช่นเดิม ความมั่นใจของสวีอี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

Chinese

“我也是有備而來的！”

Thai

“ข้าก็เตรียมตัวมาแล้วเหมือนกัน!”

Chinese

徐義拿出一個竹筒，裡面的是黑狗血，將其倒在唐橫刀上。

Thai

สวีอี้หยิบกระบอกไม้ไผ่ออกมา ภายในคือเลือดสุนัขดำ เขาเทมันลงบนดาบพาดแนวแบบราชวงศ์ถัง

Chinese

明亮的橫刀，被染上一層血汙，看上去多了幾分煞氣，一刀往一個香火屍斬下。

Thai

ดาบพาดแนวอันสว่างไสวถูกย้อมด้วยคราบเลือดชั้นหนึ่ง ดูมีไอสังหารเพิ่มขึ้นหลายส่วน ก่อนฟันลงไปยังศพธูปหอมตนหนึ่ง

Chinese

只見煞氣一閃。

Thai

เห็นเพียงไอสังหารวาบผ่าน

Chinese

刀槍不入的殭屍，就這樣被徐義砍下一個手臂。

Thai

ผีดิบที่ฟันแทงไม่เข้า กลับถูกสวีอี้ฟันแขนขาดไปข้างหนึ่งเช่นนี้

Chinese

但殭屍不知道痛，繼續往徐義聚攏。

Thai

แต่ผีดิบไม่รู้สึกเจ็บ ยังคงรวมตัวเข้าหาสวีอี้ต่อไป

Chinese

顧言和魏元忠的戰鬥，打得激烈無比，魏元忠見赤手空拳奈何不了顧言，再次拔出橫刀，刀光閃過一道潔白的光芒，眨眼間來到顧言面前。

Thai

การต่อสู้ระหว่างกู้เหยียนกับเว่ยหยวนจงดุเดือดอย่างยิ่ง เมื่อเว่ยหยวนจงเห็นว่ามือเปล่าไม่อาจทำอะไรกู้เหยียนได้ เขาก็ชักดาบพาดแนวออกมาอีกครั้ง แสงดาบส่องประกายขาวบริสุทธิ์ พริบตาเดียวก็เข้ามาถึงเบื้องหน้ากู้เหยียน

Chinese

顧言的玉劍，擋在刀光之前。

Thai

กระบี่หยกของกู้เหยียนขวางอยู่ด้านหน้าแสงดาบ

Chinese

其實他要收拾魏元忠，還是很簡單，但想看看接下來還有什麼隱藏劇情，沒有對他秒殺，故意拖延時間。

Thai

ที่จริงแล้วการจัดการเว่ยหยวนจงเป็นเรื่องง่ายมาก แต่เขาอยากดูว่าต่อจากนี้ยังมีเหตุการณ์เบื้องหลังอะไรซ่อนอยู่อีก จึงไม่ได้สังหารอีกฝ่ายในพริบตา แต่จงใจถ่วงเวลา

Chinese

他們的打鬥，破壞力是最強的。

Thai

การต่อสู้ของพวกเขามีพลังทำลายล้างรุนแรงที่สุด

Chinese

不過片刻間，寺廟的圍牆，基本全部倒塌。

Thai

เพียงชั่วครู่ กำแพงรอบวัดก็พังถล่มลงแทบทั้งหมด

Chinese

那麼大的打鬥動作，終於驚醒了魏安清，當她看到眼前的殭屍時，首先瞪大雙眼。

Thai

การเคลื่อนไหวอันยิ่งใหญ่ของการต่อสู้ ในที่สุดก็ปลุกเว่ยอันชิงให้ตื่นขึ้น เมื่อเห็นผีดิบตรงหน้า สิ่งแรกที่นางทำคือเบิกตากว้าง

Chinese

再看到顧言和魏元忠打起來，忙道：“別打了，你們不要打了！”

Thai

จากนั้นเมื่อเห็นกู้เหยียนกับเว่ยหยวนจงกำลังต่อสู้กัน นางก็รีบกล่าวว่า “หยุดสู้กันเถอะ พวกเจ้าอย่าสู้กันเลย!”

Chinese

他們根本不理會魏安清，刀劍不斷碰撞，打個不停。

Thai

แต่พวกเขาไม่สนใจเว่ยอันชิงเลย ดาบและกระบี่ปะทะกันอย่างต่อเนื่อง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

Chinese

徐義的刀抹上黑狗血，作用還是很大。

Thai

ดาบของสวีอี้ที่ทาเลือดสุนัขดำเอาไว้ ยังคงมีผลอย่างมาก

Chinese

香火屍確實特殊，意外的是，黑狗血對香火屍，有一定的壓制作用。

Thai

ศพธูปหอมมีความพิเศษจริง ๆ แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ เลือดสุนัขดำสามารถกดข่มศพธูปหอมได้ในระดับหนึ่ง

Chinese

近身的殭屍，很快被徐義砍下五顆腦袋。

Thai

ผีดิบที่เข้าประชิดถูกสวีอี้ฟันศีรษะขาดไปห้าตนอย่างรวดเร็ว

Chinese

沒了腦袋，殭屍再也起不來，但剩下的殭屍，還有很多，陸續不斷爬過來。

Thai

เมื่อไร้ศีรษะ ผีดิบก็ไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก แต่ผีดิบที่เหลือยังมีอีกมาก และทยอยคลานเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

Chinese

徐義看了一眼不斷打鬥的顧言二人，距離自己的位置越來越遠，便覺得機會來了，道：“孩兒，快！”

Thai

สวีอี้เหลือบมองกู้เหยียนกับเว่ยหยวนจงที่ยังคงต่อสู้กัน ทั้งสองอยู่ห่างจากตำแหน่งของเขาออกไปเรื่อย ๆ จึงรู้สึกว่าโอกาสมาถึงแล้ว เขากล่าวว่า “ลูก รีบเข้า!”

Chinese

留在外面的小男孩，不知何時也到了寺廟內。

Thai

เด็กชายที่อยู่ด้านนอก ไม่รู้ว่ามาถึงภายในวัดตั้งแต่เมื่อใด

Chinese

那些殭屍，並不會攻擊同類的小男孩，他快速來到魏安清身邊，拿出一把短刀，一刀往魏安清的脖子抹去。

Thai

ผีดิบเหล่านั้นไม่โจมตีเด็กชายที่เป็นพวกเดียวกัน เด็กชายจึงรีบมาถึงข้างกายเว่ยอันชิง หยิบมีดสั้นออกมา แล้วปาดไปยังลำคอของเว่ยอันชิง

Chinese

“不要！”

Thai

“อย่า!”

Chinese

魏安清驚呼，想要掙扎，但完全沒用。

Thai

เว่ยอันชิงร้องตกใจ พยายามดิ้นรน แต่กลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

Chinese

她親眼看到，寒芒閃過。

Thai

นางเห็นแสงเย็นเยียบวาบผ่านต่อหน้าต่อตา

Chinese

短刀劃破脖子，血水噴灑在地上。

Thai

มีดสั้นกรีดผ่านลำคอ เลือดสดสาดกระเซ็นลงบนพื้น

Chinese

血水剛落地，一道道的符文，在地面上閃亮，所有的殭屍同時停下。

Thai

ทันทีที่เลือดสดตกถึงพื้น อักขระสายแล้วสายเล่าก็ส่องประกายขึ้นบนพื้น ผีดิบทั้งหมดหยุดลงพร้อมกัน

Chinese

魏安清身上的血，瞬間被符文吸乾。

Thai

เลือดบนร่างของเว่ยอันชิงถูกอักขระดูดจนแห้งเหือดในพริบตา

Chinese

那些殭屍，包括被砍了腦袋的。

Thai

ผีดิบเหล่านั้น รวมถึงผีดิบที่ถูกฟันศีรษะขาด

Chinese

用肉眼可見的速度，瞬間變得乾癟，符文從他們的身上，抽出了一道黑光。

Thai

ร่างของพวกมันแห้งเหี่ยวลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า อักขระดึงแสงสีดำสายหนึ่งออกมาจากร่างของพวกมัน

Chinese

魏安清的血，還有香火屍的黑光融合在一起。

Thai

เลือดของเว่ยอันชิงผสานรวมเข้ากับแสงสีดำของศพธูปหอม

Chinese

一股強大的力量，懸浮在寺廟內。

Thai

พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งลอยอยู่ภายในวัด

Chinese

“成了！”

Thai

“สำเร็จแล้ว!”

Chinese

徐義哈哈大笑道：“終於成了！這就是用香火屍，養出來的靈力！”

Thai

สวีอี้หัวเราะลั่นพลางกล่าวว่า “ในที่สุดก็สำเร็จ! นี่คือพลังวิญญาณที่เลี้ยงดูขึ้นมาจากศพธูปหอม!”

Chinese

他拿著刀的手，激動得在顫抖。

Thai

มือที่ถือดาบของเขาสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

Chinese

迫不及待地往那一大團能量走過去，想要據為己有。

Thai

เขาเดินเข้าไปหากลุ่มพลังงานก้อนใหญ่นั้นอย่างอดใจรอไม่ไหว คิดจะยึดมันมาเป็นของตน

Chinese

那個小男孩也是激動萬分，首先走過去。

Thai

เด็กชายคนนั้นก็ตื่นเต้นอย่างยิ่งเช่นกัน และเป็นคนแรกที่เดินเข้าไป

Chinese

但他剛走近能量團，沾滿了黑狗血的刀，一斬而下。

Thai

แต่ทันทีที่เขาเข้าใกล้กลุ่มพลังงาน ดาบที่เปื้อนเลือดสุนัขดำก็ฟันลงมา

Chinese

小男孩的身體，一分為二，倒在地上。

Thai

ร่างของเด็กชายถูกฟันแยกเป็นสองส่วน ล้มลงบนพื้น

Chinese

“為……什麼？”

Thai

“ทำ…ไม?”

Chinese

小男孩瞪大雙眼，在倒地的瞬間，雙眼直勾勾地看著徐義，不是說好的，是給自己的。

Thai

เด็กชายเบิกตากว้าง ขณะล้มลง ดวงตาทั้งสองยังคงจ้องสวีอี้เขม็ง ไม่ใช่บอกแล้วหรือว่านี่เป็นของเขา

Chinese

他是兒子。

Thai

เขาเป็นลูกชาย

Chinese

作為父親，不是應該把什麼都讓給兒子的嗎？

Thai

ในฐานะพ่อ ไม่ควรยกทุกอย่างให้ลูกชายหรอกหรือ?

Chinese

為什麼不是？

Thai

ทำไมถึงไม่ใช่เขา?

Chinese

徐義放下手中的刀，哈哈狂笑道：“為什麼？哪來這麼多為什麼，這是我的，誰也搶不走，哈哈……”

Thai

สวีอี้วางดาบในมือลง หัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางกล่าวว่า “ทำไม? จะมีคำว่าทำไมมากมายอะไรนัก นี่เป็นของข้า ใครก็แย่งไปไม่ได้ ฮ่า ๆ…”

Chinese

看到顧言和魏元忠還在打，他要趕緊把這一團能量吸收。

Thai

เมื่อเห็นว่ากู้เหยียนกับเว่ยหยวนจงยังคงต่อสู้กันอยู่ เขาก็ต้องรีบดูดซับพลังงานก้อนนี้

Chinese

等會他就成了最強的存在，會成為最厲害的香火屍，顧言和魏元忠都不是他的對手，再殺入洛陽，當一個永生不死的逍遙皇帝！

Thai

อีกเดี๋ยวเขาก็จะกลายเป็นผู้ดำรงอยู่ที่แข็งแกร่งที่สุด จะกลายเป็นศพธูปหอมที่ร้ายกาจที่สุด กู้เหยียนกับเว่ยหยวนจงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขา จากนั้นบุกเข้าไปในลั่วหยาง กลายเป็นจักรพรรดิผู้สำราญที่เป็นอมตะไม่มีวันตาย!