กลับสู่โรงเรียน

Chinese

此时的沈逸还不知道，他已经被戴上了志同道合的头衔。

Thai

ในตอนนี้เสิ่นอี้ยังไม่รู้เลยว่า ตนเองถูกสวมตำแหน่งผู้มี ‘รสนิยมเดียวกัน’ ไปเสียแล้ว

Chinese

整整睡了一天一夜，第二天一大早，就去找纪嫣。

Thai

เขานอนหลับไปเต็ม ๆ หนึ่งวันหนึ่งคืน พอเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ก็ไปหาจี้เยียน

Chinese

“嫣姐，恢复的怎么样？”

Thai

“พี่เยียน ฟื้นตัวเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

来到她的住处，看到她正站在门口。

Thai

เมื่อมาถึงที่พักของเธอ ก็เห็นเธอยืนอยู่ที่หน้าประตูพอดี

Chinese

她不动声色的上下打量了一下，随即恢复了正常。

Thai

เธอประเมินเขามองขึ้นมองลงอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็กลับมาเป็นปกติในทันที

Chinese

“今天我们就可以回学校了。”

Thai

“วันนี้พวกเรากลับโรงเรียนกันได้แล้ว”

Chinese

得到她的答复后，沈逸随便聊了几句，就回去了。

Thai

หลังจากได้รับคำตอบจากเธอ เสิ่นอี้ก็พูดคุยสัพเพเหระอีกสองสามประโยค แล้วจึงกลับไป

Chinese

直到沈逸离开，纪嫣也没有从他身上看出什么来。

Thai

จนกระทั่งเสิ่นอี้จากไป จี้เยียนก็ยังมองไม่ออกว่ามีอะไรผิดปกติจากตัวเขา

Chinese

“你看，你还说我，你不是也一样，一直上下打量小学弟。”

Thai

“ดูสิ เธอยังว่าฉันอีก ตัวเธอเองก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง เอาแต่มองรุ่นน้องขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่นั่นแหละ”

Chinese

这时许颖诗从一旁露出头来，坏笑的看着纪嫣。

Thai

ในตอนนั้นเอง สวี่อิ่งซือก็โผล่หัวออกมาจากด้านข้าง มองจี้เยียนด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

Chinese

“无聊~”

Thai

“ไร้สาระ~”

Chinese

丢下一句，她也回房间里去了。

Thai

ทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง เธอก็กลับเข้าห้องไปเช่นกัน

Chinese

简单的收拾了一下，两人经过层层检查后，再次回到蓝星。

Thai

หลังจากเก็บของง่าย ๆ ทั้งสองคนก็ผ่านการตรวจสอบหลายขั้นตอน แล้วกลับมายังดาวสีน้ำเงินอีกครั้ง

Chinese

刚踏出传送门，就感觉到扑面而来的灵气，果然还是蓝星上的灵气比较充沛。

Thai

ทันทีที่ก้าวออกจากประตูมิติ ก็สัมผัสได้ถึงไอพลังวิญญาณที่พัดปะทะเข้ามา พลังวิญญาณบนดาวสีน้ำเงินยังคงอุดมสมบูรณ์กว่าจริง ๆ

Chinese

沈逸有种恍如隔世的感觉，在里面没有任何现代化的设施。

Thai

เสิ่นอี้รู้สึกราวกับผ่านไปชั่วกัปชั่วกัลป์ ด้านในนั้นไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยเลยสักอย่าง

Chinese

一跨入小镇，就像是从古代回到了现代。

Thai

พอก้าวเข้าสู่เมืองเล็ก ๆ ก็เหมือนได้กลับจากยุคโบราณสู่ยุคปัจจุบัน

Chinese

两人出来后，先去找了个饭店，吃了点东西。

Thai

หลังจากทั้งสองคนออกมา ก็ไปหาร้านอาหารกินอะไรสักหน่อยก่อน

Chinese

“嫣姐，你还能开车吗？”

Thai

“พี่เยียน พี่ยังขับรถไหวไหม”

Chinese

简单的吃了点东西，两人便踏上了回学校的路上。

Thai

พอกินอะไรเสร็จเรียบร้อย ทั้งคู่ก็ออกเดินทางบนเส้นทางกลับโรงเรียน

Chinese

“没事，就开个车而已。”

Thai

“ไม่เป็นไร แค่ขับรถเอง”

Chinese

纪嫣淡淡的说了一句。

Thai

จี้เยียนพูดเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง

Chinese

沈逸也没再多说什么，坐在副驾驶上。

Thai

เสิ่นอี้ไม่ได้พูดอะไรต่อ นั่งลงที่เบาะข้างคนขับ

Chinese

两人在路上，谁也没说话，沈逸看着外面的景色，而纪嫣则时不时的瞄他一眼。

Thai

ระหว่างทาง ทั้งสองคนไม่มีใครพูดอะไร เสิ่นอี้มองทิวทัศน์ด้านนอก ส่วนจี้เยียนก็เหลือบมองเขาเป็นระยะ ๆ

Chinese

回去的时候，车开的十分的稳当，没有出现像上次来的来的时候那样，各种飘移入弯。

Thai

ตอนขากลับ รถแล่นได้อย่างนิ่มนวลมั่นคงมาก ไม่ได้มีอาการดริฟต์เข้าโค้งสารพัดแบบเหมือนตอนขามาครั้งก่อน

Chinese

进入异境已经一个多月了，这次可以说是收获满满。

Thai

เข้ามาในแดนต่างมิติได้เดือนกว่าแล้ว ครั้งนี้เรียกได้ว่าเก็บเกี่ยวได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย

Chinese

之前在学校领的任务，全部完成，想想着自己的积分，沈逸就一脸的开心。

Thai

ภารกิจที่รับมาจากโรงเรียนก่อนหน้านี้สำเร็จทั้งหมด พอนึกถึงแต้มคะแนนของตนเอง เสิ่นอี้ก็มีสีหน้าเบิกบานใจ

Chinese

但是他开心的样子，在纪嫣眼中变得十分怪异。

Thai

แต่ท่าทางมีความสุขของเขานั้น ในสายตาของจี้เยียนกลับดูพิลึกพิลั่นเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

回到学校的时候，已经晚上了，这次开的比较慢。

Thai

ตอนที่กลับถึงโรงเรียนก็เป็นเวลาค่ำแล้ว ครั้งนี้ขับค่อนข้างช้า

Chinese

简单交代了一句，纪嫣便离开。

Thai

หลังจากกำชับสั้น ๆ หนึ่งประโยค จี้เยียนก็จากไป

Chinese

沈逸则回到了自己的宿舍。

Thai

ส่วนเสิ่นอี้ก็กลับไปยังหอพักของตนเอง

Chinese

宿舍里依旧没有任何人影，不知道都去干什么了。

Thai

ในหอพักยังคงไม่มีเงาของใคร ไม่รู้ว่าไปทำอะไรกันหมด

Chinese

回到宿舍，才算真真正正的安全，没有了那种提心吊胆的感觉。

Thai

พอกลับมาถึงหอพัก ถึงจะนับได้ว่าปลอดภัยอย่างแท้จริง ไม่มีความรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนแบบนั้นอีก

Chinese

第二天早上，先去教室里，报到一下。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น เขาไปรายงานตัวที่ห้องเรียนก่อน

Chinese

他想问问老师，关于异能融合的事情。

Thai

เขาอยากจะถามอาจารย์เรื่องการหลอมรวมพลังพิเศษ

Chinese

之前系统奖励的融合度，没有研究明白。

Thai

ค่าระดับการหลอมรวมที่ระบบให้เป็นรางวัลมาก่อนหน้านี้ เขายังศึกษาไม่เข้าใจ

Chinese

今天到教室里，老师没有上课，教室里也没有人。

Thai

วันนี้พอมาถึงห้องเรียน อาจารย์ไม่ได้สอน และในห้องเรียนก็ไม่มีใครอยู่เลย

Chinese

“叮咚~”

Thai

“ดิงดอง~”

Chinese

手机上来了一条信息，打开手机。

Thai

มีข้อความส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือ จึงเปิดโทรศัพท์ดู

Chinese

【纪嫣：记得去把任务交一下，就是上次领任务的地方，有个窗口，可以交任务，我就不带你去了。】

Thai

【จี้เยียน: อย่าลืมไปส่งภารกิจด้วยล่ะ ตรงที่รับภารกิจคราวก่อน มีช่องบริการช่องหนึ่งที่ส่งภารกิจได้ ฉันไม่พานายไปแล้วนะ】

Chinese

沈逸回了一句，便离开了生活系。

Thai

เสิ่นอี้ตอบกลับไปประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เดินออกจากสาขาดำรงชีวิต

Chinese

来到任务大厅这边，里面的人依旧非常之多。

Thai

เมื่อมาถึงโถงภารกิจ ด้านในก็ยังมีผู้คนเนืองแน่นเช่นเคย

Chinese

都在有序的排着队，接取任务。

Thai

ทุกคนต่างกำลังต่อแถวรับภารกิจกันอย่างเป็นระเบียบ

Chinese

“哟，这不是我们生活系的大佬吗，上次把黑风山脉的任务全部接了，今天是来取消任务的吗？”

Thai

“โย่ นี่ไม่ใช่ขาใหญ่แห่งสาขาดำรงชีวิตของพวกเราหรอกเหรอ ครั้งก่อนเหมาภารกิจของเทือกเขาเฮยเฟิงไปจนหมด วันนี้มาเพื่อยกเลิกภารกิจงั้นเหรอ”

Chinese

忽然一道阴阳怪气的声音从一旁传来。

Thai

ทันใดนั้นก็มีเสียงประชดประชันเหน็บแนมดังมาจากด้านข้าง

Chinese

沈逸回头一看，这人他认识，之前领任务的时候，就是他出言嘲讽，结果被纪嫣一巴掌，打的不敢再说话。

Thai

เสิ่นอี้หันกลับไปมอง คนผู้นี้เขารู้จัก ตอนที่มารับภารกิจคราวก่อน ก็เป็นหมอนี่ที่เอ่ยปากเยาะเย้ย ผลคือถูกจี้เยียนตบหน้าไปหนึ่งฉาดจนไม่กล้าเอ่ยปากอีก

Chinese

没有搭理他，继续在上交任务的窗口排起队来。

Thai

เขาไม่สนใจอีกฝ่าย แล้วเข้าแถวรอที่ช่องส่งภารกิจต่อไป

Chinese

叶林枫不知道是专门在这里等沈逸，还是也过来交任务的。

Thai

ไม่รู้ว่าเย่หลินเฟิงมารอดักเสิ่นอี้ที่นี่โดยเฉพาะ หรือว่าแวะมาส่งภารกิจเหมือนกัน

Chinese

上次被打了后，怀恨在心，纪嫣他不敢招惹，起码在学校里不敢，但是眼前这个人，他还没有放在眼里。

Thai

หลังจากโดนตบไปคราวก่อนก็ผูกใจเจ็บ จี้เยียนนั้นเขาไม่กล้าไปตอแย อย่างน้อยก็ไม่กล้าในโรงเรียน แต่คนตรงหน้านี้ เขายังไม่เคยมองอยู่ในสายตา

Chinese

“聋了？老子和你说话，你没听到？”

Thai

“หูหนวกหรือไง ฉันพูดด้วยไม่ได้ยินเหรอ”

Chinese

叶林枫看到并没有搭理自己，再次提高音量，伸手拦在了沈逸的面前，恼羞成怒的说道。

Thai

เมื่อเย่หลินเฟิงเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจตนเอง ก็ขึ้นเสียงดังขึ้นอีก ยื่นมือออกไปขวางหน้าเสิ่นอี้ไว้ แล้วพูดอย่างเดือดดาลด้วยความอับอาย

Chinese

“不好意思，脸没肿，差点没认出来。”

Thai

“ขอโทษที พอหน้าไม่บวมก็เกือบจำไม่ได้”

Chinese

沈逸瞥了他一眼，淡淡的回答。

Thai

เสิ่นอี้เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วตอบกลับไปเรียบ ๆ

Chinese

“你特么找死。”

Thai

“อยากรนหาที่ตายนักใช่ไหม”

Chinese

说着伸手就要打，抬手就一巴掌，朝着沈逸的脸上打去。

Thai

พูดพลางยื่นมือจะลงไม้ลงมือ ยกมือฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของเสิ่นอี้ทันที

Chinese

正所谓打人不打脸，沈逸脸色变了，抬手一挡，拍开了他的手掌。

Thai

โบราณว่าตีคนอย่าตีหน้า สีหน้าของเสิ่นอี้เปลี่ยนไปทันที เขายกมือขึ้นกันแล้วปัดฝ่ามือของอีกฝ่ายออกไป

Chinese

“这人是谁？生活系什么时候这么厉害了。”

Thai

“คนนี้เป็นใครกัน สาขาดำรงชีวิตเก่งกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

Chinese

外人看来，沈逸是轻描淡写的就化解了他的攻击。

Thai

ในสายตาคนนอก เสิ่นอี้คลี่คลายการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดายสบาย ๆ

Chinese

原本正在接任务的学生，看到这边两人，纷纷看向这边，连接任务都忘记了。

Thai

เหล่านักศึกษาที่กำลังรับภารกิจอยู่เดิม เมื่อเห็นคนทั้งสองตรงนี้ ต่างก็พากันหันมามอง จนลืมแม้กระทั่งเรื่องรับภารกิจ

Chinese

“不知道，不过我记得上次接任务的时候，叶林枫被一个很漂亮的女生，打了一巴掌，整个脸都肿了，这次估计是来报仇的。”

Thai

“ไม่รู้สิ แต่ฉันจำได้ว่าตอนมารับภารกิจคราวก่อน เย่หลินเฟิงถูกผู้หญิงสวยมากคนหนึ่งตบหน้าไปฉาดหนึ่ง หน้าบวมไปทั้งแถบ ครั้งนี้คงกะจะมาแก้แค้นล่ะมั้ง”

Chinese

有知情者，低声对身边的人解释道。

Thai

มีคนที่รู้เรื่องเอ่ยอธิบายกับคนข้าง ๆ ด้วยเสียงเบา

Chinese

“这个叶林枫不简单，快要五阶了，都被轻描淡写的化解，看来这个生活系的人，不简单。”

Thai

“เย่หลินเฟิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ ใกล้จะถึงขั้นห้าแล้ว ยังถูกคลี่คลายได้อย่างสบาย ๆ ดูท่าคนจากสาขาดำรงชีวิตคนนี้คงไม่ธรรมดาเหมือนกัน”

Chinese

有人暗暗咂舌，太厉害了。

Thai

มีคนเดาะลิ้นอยู่ในใจ เก่งกาจเกินไปแล้ว

Chinese

如果换作是他，可能这一巴掌都接不住。

Thai

หากเปลี่ยนเป็นตนเอง ก็คงรับฝ่ามือนี้ไว้ไม่อยู่แน่

Chinese

叶林枫也没有想到，他竟然会能抵挡自己的攻势。

Thai

เย่หลินเฟิงเองก็นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะสามารถต้านทานการจู่โจมของตนได้

Chinese

虽然没有使用全力，好歹自己也是四阶八星的异能者。

Thai

แม้จะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ แต่อย่างไรตนก็เป็นผู้มีพลังพิเศษขั้นสี่ระดับแปดดาว

Chinese

他能感觉到对方顶多就是三阶，没有到四阶。

Thai

เขาสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายอย่างมากก็แค่ขั้นสาม ยังไม่ถึงขั้นสี่ด้วยซ้ำ

Chinese

心中很是吃惊，但是脸上丝毫没有表现出来，凶狠的瞪着沈逸。

Thai

ในใจตกใจมาก ทว่าบนใบหน้ากลับไม่แสดงออกมาเลยแม้แต่น้อย ยังคงจ้องมองเสิ่นอี้อย่างดุร้าย

Chinese

“你是真的找死！”

Thai

“นายอยากรนหาที่ตายจริง ๆ สินะ!”

Chinese

说着，沈逸就感觉到叶林枫身上的气势开始攀升，周围的灵气波动异常剧烈。

Thai

ขณะพูด เสิ่นอี้ก็สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายพลังบนร่างของเย่หลินเฟิงเริ่มพุ่งสูงขึ้น คลื่นพลังวิญญาณรอบตัวปั่นป่วนอย่างรุนแรง

Chinese

“学校内不能用异能，否则开除。”

Thai

“ภายในโรงเรียนห้ามใช้พลังพิเศษ ไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออก”

Chinese

这时，任务大厅的负责人，从里面走了出来，大声呵斥道。

Thai

ในตอนนั้นเอง ผู้รับผิดชอบโถงภารกิจก็เดินออกมาจากด้านใน และตวาดเสียงดัง

Chinese

话音刚落，叶林枫身上的气势瞬间消失，没有说话。

Thai

สิ้นเสียงพูด กลิ่นอายพลังบนร่างของเย่หลินเฟิงก็สลายหายไปในพริบตา เขานิ่งเงียบไม่พูดอะไร

Chinese

沈逸再次回到交任务的地方，不再理会他。

Thai

เสิ่นอี้กลับไปยังจุดส่งภารกิจอีกครั้ง ไม่สนใจเขาอีก

Chinese

“老师，你误会了，我只是关心一下同学，他刚从异境出来，来看看他完成任务的情况，关心一下同学。”

Thai

“อาจารย์ครับ อาจารย์เข้าใจผิดแล้ว ผมแค่แสดงความห่วงใยเพื่อนร่วมสถาบันน่ะครับ เขาเพิ่งออกมาจากแดนต่างมิติ ก็เลยมาดูว่าทำภารกิจสำเร็จไหม แค่เป็นห่วงเพื่อนร่วมสถาบันน่ะครับ”

Chinese

叶林枫把关心同学几个字说的特别重，京都异能大学，可不管你是什么大家族的人，在学校里一视同仁，这也是他如此忌惮老师的原因。

Thai

เย่หลินเฟิงเน้นคำว่า ‘เป็นห่วงเพื่อนร่วมสถาบัน’ หนักเป็นพิเศษ มหาวิทยาลัยพลังพิเศษจิงตูไม่สนว่าคุณจะเป็นคนของตระกูลใหญ่ไหน ภายในมหาวิทยาลัยทุกคนล้วนได้รับความเท่าเทียมกัน นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาเกรงกลัวอาจารย์ถึงเพียงนี้

Chinese

“白痴！”

Thai

“ไอ้งี่เง่า!”

Chinese

沈逸嘀咕了一句。

Thai

เสิ่นอี้พึมพำประโยคหนึ่ง

Chinese

“该接任务接任务，该交任务交任务。”负责人点点头，也没多说什么，只要不是打架，其他的不管。

Thai

“ใครจะรับภารกิจก็รับ ใครจะส่งภารกิจก็ส่ง” ผู้รับผิดชอบพยักหน้า และไม่ได้พูดอะไรมากความ ขอแค่ไม่ใช่การวิวาทชกต่อย เรื่องอื่นก็ไม่เข้าไปก้าวก่าย

Chinese

叶林枫转身对着周围的人，大声说，“让我们大家一起看看，生活系的农民，竟然把黑风山脉里的任务全部接了，哈哈哈~”

Thai

เย่หลินเฟิงหันไปหาคนรอบข้างแล้วพูดเสียงดัง “พวกเราทุกคนมาดูด้วยกันเถอะ ชาวนาแห่งสาขาดำรงชีวิตถึงกับเหมาภารกิจในเทือกเขาเฮยเฟิงไปจนหมด ฮ่า ๆ ๆ~”

Chinese

既然在这里不能直接出手，他选择用别的方式羞辱沈逸，不管怎样，他今天就是要出上次被打了一巴掌的气。

Thai

ในเมื่อไม่อาจลงมือตรงนี้ได้โดยตรง เขาก็เลือกใช้วิธีอื่นมาฉีกหน้าเสิ่นอี้แทน ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้เขาก็ต้องระบายความแค้นที่ถูกตบหน้าคราวก่อนให้ได้

Chinese

其他人听到后，顿时哗然。

Thai

คนอื่น ๆ เมื่อได้ยินเข้า ต่างก็ฮือฮาขึ้นมาทันที

Chinese

“黑风山脉的任务，竟然全部接了，我现在去比较简单的异境里，都不敢把任务都接完，接了太多的任务，积分都消耗不起。”

Thai

“ภารกิจของเทือกเขาเฮยเฟิงเหมาหมดเลยเหรอ ขนาดฉันไปแดนต่างมิติที่ค่อนข้างง่าย ยังไม่กล้ารับภารกิจจนหมดเลย รับภารกิจมากเกินไป แต้มคะแนนมันจ่ายไม่ไหวหรอกนะ”

Chinese

有人议论了起来。

Thai

มีคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมา

Chinese

“人家是生活系，每个月有一次免费接任务的机会。”

Thai

“คนเขาอยู่สาขาดำรงชีวิต แต่ละเดือนมีโอกาสรับภารกิจฟรีหนึ่งครั้งไงล่ะ”

Chinese

叶林枫阴阳怪气的声音，传遍了整个任务大厅。

Thai

น้ำเสียงประชดประชันของเย่หลินเฟิงดังกระหึ่มไปทั่วทั้งโถงภารกิจ

Chinese

“切，接那么多任务有什么用，就算接任务的时候，不用积分，但是完不成取消任务的时候，是需要积分的。”

Thai

“ชิ รับภารกิจเยอะขนาดนั้นแล้วมีประโยชน์อะไร ถึงตอนรับภารกิจจะไม่ต้องใช้แต้มคะแนน แต่ตอนทำไม่สำเร็จแล้วยกเลิกภารกิจ มันต้องใช้แต้มคะแนนนะ”

Chinese

叶林枫旁边一人，马上接话，一脸不屑的说道。

Thai

คนที่อยู่ข้างกายเย่หลินเฟิงรีบพูดรับมุกทันที พลางเอ่ยด้วยสีหน้าดูแคลน