แม้แต่พ่อแท้ๆ ก็ต้องถลกหนังสักชั้น

Chinese

闲聊几句，沈逸也没有找到谢鹏宇的联系方式，索性就自己在网上研究起来。

Thai

คุยเรื่อยเปื่อยอยู่ไม่กี่ประโยค เสิ่นอี้ก็ยังหาช่องทางติดต่อเซี่ยเผิงอวี่ไม่เจอ จึงตัดสินใจค้นคว้าศึกษาบนอินเทอร์เน็ตด้วยตัวเอง

Chinese

在把家里的充电宝都给消灭后，他最终还是放弃了。

Thai

หลังจากทำลายพาวเวอร์แบงก์ในบ้านจนหมดเกลี้ยง ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้

Chinese

主要是家里没有充电宝了，沈逸感叹了一句，异能学习真费钱。

Thai

สาเหตุหลักคือที่บ้านไม่มีพาวเวอร์แบงก์เหลือแล้ว เสิ่นอี้จึงทอดถอนใจออกมาประโยคหนึ่งว่า การฝึกพลังพิเศษนี่มันเปลืองเงินจริงๆ

Chinese

接下来的几天里，不用上学，他就每天在家里研究新异能。

Thai

ตลอดหลายวันหลังจากนั้น ไม่ต้องไปโรงเรียน เขาก็เลยศึกษาพลังพิเศษใหม่อยู่ที่บ้านทุกวัน

Chinese

差点把家里拆了，任何能用的电的东西，几乎都被他霍霍了个遍。

Thai

เกือบจะรื้อบ้านพัง ข้าวของเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชิ้นแทบจะถูกเขาทำพังไปหมด

Chinese

一天早上，吃过早餐便出门了，黄仁昨晚邀请沈逸今天去他家，说是他爷爷想要见一下沈逸。

Thai

เช้าวันหนึ่ง หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จก็ออกจากบ้าน เมื่อคืนหวงเหรินชวนเสิ่นอี้ไปบ้านวันนี้ โดยบอกว่าปู่ของเขาอยากเจอเสิ่นอี้สักหน่อย

Chinese

“沈逸，你不知道，在秘境里，你简直太帅了。”黄仁见到沈逸的时候，一脸激动的说道。

Thai

“เสิ่นอี้ นายไม่รู้หรอกว่าในแดนลับ นายโคตรเท่เลย” ตอนที่หวงเหรินเจอเสิ่นอี้ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น

Chinese

“低调低调。”

Thai

“ถ่อมตัวหน่อย ถ่อมตัวหน่อย”

Chinese

沈逸虽然想不起来那会儿到底发生了什么事情，但是丝毫不影响接受别人的夸赞。

Thai

แม้เสิ่นอี้จะจำไม่ได้ว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลต่อการยอมรับคำชมจากคนอื่นแม้แต่น้อย

Chinese

“你家老爷子找我是有什么事吗？”

Thai

“ผู้เฒ่าบ้านนายมีธุระอะไรกับฉันเหรอ”

Chinese

“不知道，他没和我说，只是和我说，想要见见你。”

Thai

“ไม่รู้สิ เขาไม่ได้บอกฉัน แค่บอกว่าอยากเจอนาย”

Chinese

两人有说有笑的向黄仁家里走去。

Thai

ทั้งสองคนพูดคุยหัวเราะร่าขณะเดินไปยังบ้านของหวงเหริน

Chinese

推门而入，是两位老者，其中一位黄振平，沈逸见过，另一位则没有见过，年纪看上去有八十多岁，头发花白，身穿唐装，不怒自威的样子。

Thai

เมื่อผลักประตูเข้าไป ก็พบชายชราสองคน หนึ่งในนั้นคือหวงเจิ้นผิงซึ่งเสิ่นอี้เคยพบ ส่วนอีกคนไม่เคยพบมาก่อน ดูอายุราวแปดสิบกว่าปี ผมขาวโพลน สวมชุดถังจวง ดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอารมณ์

Chinese

黄仁的爷爷黄振平看到沈逸后，笑呵呵的说：“真是英雄出少年啊。”

Thai

หวงเจิ้นผิงปู่ของหวงเหรินเห็นเสิ่นอี้แล้วก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “วีรบุรุษกำเนิดจากวัยเยาว์จริงๆ”

Chinese

“黄爷爷谬赞了，我也只是一不小心走到了今天的这个地步。”沈逸丝毫没有不好意思的说道。

Thai

“คุณปู่หวงชมเกินไปแล้วครับ ผมก็แค่ไม่ทันระวังจนมาถึงจุดนี้ได้เฉยๆ” เสิ่นอี้พูดออกมาโดยไม่มีความเคอะเขินแม้แต่นิดเดียว

Chinese

黄振平：“......”

Thai

หวงเจิ้นผิง “…”

Chinese

一下把黄振平给整不会了，这话听着怎么怪怪的，什么叫走到了今天的这个地步。

Thai

ทำเอาหวงเจิ้นผิงไปไม่เป็นในทันที คำพูดนี้ฟังดูแปลกๆ ชอบกล อะไรคือไม่ทันระวังจนมาถึงจุดนี้ได้

Chinese

“这位是我的一位老友，苗彦霖，他想要看看咱们秘境中力挽狂澜的人。”

Thai

“นี่คือสหายเก่าของฉัน เหมียวเยี่ยนหลิน เขาอยากมาดูหน้าคนที่พลิกวิกฤตในแดนลับของพวกเราน่ะ”

Chinese

苗彦霖也同样笑呵呵的看着沈逸说：“小友，你的事情，我都听说了，秘境试炼之行，这次多亏了你。”

Thai

เหมียวเยี่ยนหลินก็มองเสิ่นอี้พร้อมรอยยิ้มเช่นกันพลางกล่าวว่า “สหายรุ่นเยาว์ เรื่องของเธอฉันได้ยินมาหมดแล้ว การทดสอบในแดนลับคราวนี้ต้องขอบใจเธอมากนะ”

Chinese

“你听说过我的故事？”沈逸看着他，疑惑的问道。

Thai

“คุณเคยได้ยินเรื่องราวของผมเหรอครับ” เสิ่นอี้มองเขาแล้วถามอย่างสงสัย

Chinese

苗彦霖嘴角一抽，不知道该怎么接话。

Thai

มุมปากของเหมียวเยี่ยนหลินกระตุก ไม่รู้จะต่อบทสนทนายังไงดี

Chinese

“从秘境回来后，小黄回来后天天提起你，说你在秘境中力挽狂澜，把异族都给杀了，还把学生都给救了出来。”

Thai

“พอกลับมาจากแดนลับ เจ้าหวงก็พูดถึงเธอทุกวัน บอกว่าเธอพลิกวิกฤตในแดนลับ สังหารเผ่าต่างแดนจนหมด แถมยังช่วยเหลือนักเรียนทุกคนออกมาได้”

Chinese

黄振平看到眼前的尴尬场面，连忙接话，对沈逸夸赞道。

Thai

หวงเจิ้นผิงเห็นบรรยากาศกลืนไม่เข้าคายไม่ออกตรงหน้า จึงรีบรับคำเพื่อเอ่ยชมเสิ่นอี้

Chinese

苗彦霖松了一口气，这话简直没法接啊。

Thai

เหมียวเยี่ยนหลินถอนหายใจด้วยความโล่งอก คำพูดเมื่อกี้มันชวนให้ต่อไม่ถูกจริงๆ

Chinese

“哪里哪里，这是作为一个优秀的学生的责任和义务，我爸妈从小就教育我，要助人为乐，对于需要之人伸出援助之手，当然这也和学校的教育离不开，老师也经常教导我们....”

Thai

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ นี่เป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของนักเรียนที่ดี พ่อแม่สั่งสอนผมมาตั้งแต่เด็กว่าให้ชอบช่วยเหลือผู้อื่น ยื่นมือช่วยเหลือผู้ที่ต้องการ แน่นอนว่าเรื่องนี้แยกไม่ออกจากคำสั่งสอนของโรงเรียน คุณครูก็อบรมพวกเราอยู่เสมอว่า…”

Chinese

黄振平越听越不对劲，以为隔着接受采访呢。

Thai

หวงเจิ้นผิงยิ่งฟังยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ นึกว่ากำลังให้สัมภาษณ์อยู่หรือไง

Chinese

“打住，打住，这里没有记者。”黄振平连忙出声制止。

Thai

“พอแล้วๆ ที่นี่ไม่มีนักข่าวหรอกนะ” หวงเจิ้นผิงรีบส่งเสียงห้าม

Chinese

“额，不好意思，条件反射，你家里那个摄像头不是用来采访的吗？”沈逸指着他们家那边的监控摄像头，开口问道。

Thai

“เอ่อ ขอโทษครับ มันเป็นปฏิกิริยาสะท้อนกลับ กล้องตรงนั้นในบ้านคุณปู่ไม่ได้มีไว้สัมภาษณ์เหรอครับ” เสิ่นอี้ชี้ไปที่กล้องวงจรปิดตรงนั้นของบ้านพวกเขาแล้วเอ่ยถาม

Chinese

“......”黄振平都开始怀疑自己是不是不应该让黄仁把他叫来。

Thai

“…” หวงเจิ้นผิงเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวเองไม่ควรให้หวงเหรินเรียกหมอนี่มาเลยจริงๆ

Chinese

而一旁的苗彦霖更是觉得自己今天就不应该来这里。

Thai

ส่วนเหมียวเยี่ยนหลินที่อยู่ข้างๆ ยิ่งรู้สึกว่าวันนี้ตนไม่ควรมาที่นี่เลย

Chinese

“那个啊，你就当是采访，毕竟我爷爷也挺崇拜你的，到时候我把这段给剪下来，发给你看看。”黄仁指了指摄像头，认真的说道。

Thai

“อันนั้นน่ะ นายคิดซะว่าเป็นการสัมภาษณ์เถอะ ยังไงปู่ฉันก็ค่อนข้างชื่นชมนายอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะตัดต่อช่วงนี้ส่งให้นายดูนะ” หวงเหรินชี้ไปที่กล้องแล้วพูดอย่างจริงจัง

Chinese

“好嘞，到时候记得给我修一下，留着备用。”沈逸比了个OK的手势。

Thai

“ได้เลย ถึงตอนนั้นอย่าลืมแต่งภาพให้ฉันหน่อยล่ะ จะเก็บไว้ใช้งาน” เสิ่นอี้ทำมือทำท่าโอเค

Chinese

“好了，不说这个了，听说你在里面获得了异能珠。”

Thai

“เอาละ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ได้ยินว่าเธอได้ลูกแก้วพลังพิเศษมาจากข้างใน”

Chinese

黄振平有点无语，自己孙子和这货肯定都有病，直接打断了两人的话。

Thai

หวงเจิ้นผิงพูดไม่ออก หลานชายตัวเองกับหมอนี่ต้องประสาทกลับทั้งคู่แน่ๆ จึงตัดบททั้งสองคนทันที

Chinese

把自己喊他来的目的说了出来，他怕等会儿这俩孙子越说越离谱了。

Thai

เขาพูดจุดประสงค์ที่เรียกอีกฝ่ายมาออกไป เพราะกลัวว่าประเดี๋ยวไอ้เด็กสองคนนี้จะยิ่งพูดยิ่งออกทะเลไปไกล

Chinese

苗彦霖也注视着沈逸，等待他的回答。

Thai

เหมียวเยี่ยนหลินก็จ้องมองเสิ่นอี้เช่นกัน เพื่อรอคอยคำตอบของเขา

Chinese

“是啊，当时秘境中出现异能珠的时候，那么多人都在围观，都想要争夺，为此都发生了踩踏事件，我不顾一切的把异能珠夺了过来，才避免了悲剧的发生。”

Thai

“ใช่ครับ ตอนที่ลูกแก้วพลังพิเศษปรากฏขึ้นในแดนลับ มีคนมุงดูตั้งเยอะแยะ ทุกคนต่างอยากแย่งชิง ถึงขนาดเกิดเหตุเหยียบกันขึ้น ผมเลยไม่คิดชีวิตแย่งชิงลูกแก้วพลังพิเศษมา ถึงได้หลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมได้”

Chinese

如果秦封在这里，指定会一句好家伙，这又一个版本。

Thai

ถ้าฉินเฟิงอยู่ที่นี่ คงต้องอุทานว่าให้ตายสิ นี่มันอีกเวอร์ชันหนึ่งแล้ว

Chinese

“对，我可以作证，当时我们对这个异能珠完全没有兴趣，只是不想看到流血事件发生。”黄仁马上说道。

Thai

“ใช่ ฉันเป็นพยานได้ ตอนนั้นพวกเราไม่สนใจลูกแก้วพลังพิเศษนี้เลยสักนิด แค่ไม่อยากเห็นเหตุการณ์นองเลือดเกิดขึ้นเท่านั้น” หวงเหรินรีบพูดเสริมขึ้นมาทันที

Chinese

黄振平两人嘴角一抽，瞪了黄仁一眼。

Thai

มุมปากของหวงเจิ้นผิงกับอีกคนกระตุก ก่อนจะถลึงตาใส่หวงเหริน

Chinese

“小友，你刚说的异能珠，是要打算卖吗？”苗彦霖开口问道。

Thai

“สหายรุ่นเยาว์ ลูกแก้วพลังพิเศษที่เธอเพิ่งพูดถึงน่ะ วางแผนจะขายหรือเปล่า” เหมียวเยี่ยนหลินเอ่ยถาม

Chinese

沈逸看了看他，疑惑道：“嗯？我说过要卖异能珠的事吗？”

Thai

เสิ่นอี้มองเขาพลางถามด้วยความสงสัย “หืม? ผมเคยพูดเรื่องจะขายลูกแก้วพลังพิเศษด้วยเหรอครับ”

Chinese

“额...”给老头整无语了。

Thai

“เอ่อ…” ทำเอาชายชราถึงกับพูดไม่ออก

Chinese

“我听我家小黄说，这个的属性和你异能不匹配。”黄振平连忙来打圆场。

Thai

“ฉันได้ยินเจ้าหวงบอกว่า ธาตุของสิ่งนี้ไม่ตรงกับพลังพิเศษของเธอ” หวงเจิ้นผิงรีบเข้ามาช่วยไกล่เกลี่ย

Chinese

“你们打算出多少钱？”沈逸看着苗彦霖直接开口问道。

Thai

“พวกคุณคิดจะให้ราคาเท่าไหร่ครับ” เสิ่นอี้มองเหมียวเยี่ยนหลินแล้วเอ่ยถามตรงๆ

Chinese

“为了得到这个异能珠，我们也是付出了惨痛的代价，兄弟都折进去好几个。”

Thai

“เพื่อจะเอาลูกแก้วพลังพิเศษนี้มา พวกเราก็ต้องจ่ายราคาอย่างแสนสาหัส พี่น้องต้องสูญเสียไปตั้งหลายคน”

Chinese

“小友有什么想要的东西，都可以说出来，在我能力范围内的，都好商量。”苗彦霖也不啰嗦，直接说道。

Thai

“สหายรุ่นเยาว์อยากได้อะไรก็บอกมาได้เลย หากอยู่ในขอบเขตความสามารถของฉัน ทุกอย่างก็เจรจากันได้” เหมียวเยี่ยนหลินไม่อ้อมค้อม พูดออกมาตรงๆ

Chinese

沈逸听到后，面露思索。

Thai

เมื่อเสิ่นอี้ได้ยินเช่นนั้นก็แสดงสีหน้าครุ่นคิด

Chinese

“小友，不急，你慢慢考虑，等考虑好了，随时联系我，我会给你最大的诚意。”

Thai

“สหายรุ่นเยาว์ ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ คิดดูให้ดี พอคิดตกแล้วติดต่อฉันมาได้ตลอดเวลา ฉันจะให้ความจริงใจแก่เธออย่างเต็มที่ที่สุด”

Chinese

苗彦霖知道这种事不是一次两次就能谈拢的，伸手从口袋里拿出一张名片，递给了沈逸。

Thai

เหมียวเยี่ยนหลินรู้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่ได้ตกลงกันได้ในครั้งสองครั้ง จึงยื่นมือล้วงเอานามบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เสิ่นอี้

Chinese

“好了，老黄，咱们出去溜达溜达，我好久没来临城了。”

Thai

“เอาละ เฒ่าหวง พวกเราออกไปเดินเล่นกันหน่อยเถอะ ฉันไม่ได้มาเมืองหลินเฉิงนานแล้ว”

Chinese

“走，今天带你尝尝我们这边的美味。”

Thai

“ไปสิ วันนี้จะพาไปลิ้มลองของอร่อยแถวนี้ของพวกเรา”

Chinese

黄振平对黄仁交代了两句，便和苗彦霖出门而去。

Thai

หวงเจิ้นผิงกำชับหวงเหรินสองสามประโยค แล้วจึงออกประตูไปพร้อมกับเหมียวเยี่ยนหลิน

Chinese

“沈逸，你考虑的怎样，你知道价格吗？”黄仁看到这里只剩下了他二人，出声问起来。

Thai

“เสิ่นอี้ นายคิดว่ายังไง รู้ราคาไหม” หวงเหรินเห็นว่าตรงนี้เหลือเพียงพวกเขาสองคนจึงเอ่ยถามขึ้น

Chinese

“不知道，这个东西，我们都不曾接触过。”

Thai

“ไม่รู้สิ ของชิ้นนี้พวกเราไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลย”

Chinese

沈逸摇摇头，他也是昨天才听秦封说过，这个东西很值钱。

Thai

เสิ่นอี้ส่ายหน้า เขาก็เพิ่งได้ยินฉินเฟิงบอกเมื่อวานว่าของสิ่งนี้มีค่ามาก

Chinese

但是具体的价格，没有一个衡量标准，这让他也很难定夺。

Thai

แต่ราคาที่แน่ชัดกลับไม่มีเกณฑ์มาตรฐานวัด ทำให้เขาตัดสินใจได้ยากเช่นกัน

Chinese

“我也帮你问问，刚才那个苗老头，一看就非常有钱，咱们狠狠宰他一下。”

Thai

“เดี๋ยวฉันช่วยนายถามดูด้วย ตาเฒ่าเหมียวคนเมื่อกี้ ดูแวบเดียวก็รู้ว่ารวยมาก พวกเราต้องฟันเขาให้เละสักหน่อย”

Chinese

黄仁眼珠一转，奸笑道。

Thai

หวงเหรินกลอกตาไปมาพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

Chinese

“那不是你爷爷的朋友吗？我还想着有你这层关系...”

Thai

“นั่นไม่ใช่เพื่อนของปู่นายเหรอ ฉันยังนึกว่ามีความสัมพันธ์ของนายอยู่…”

Chinese

“应该是吧，不过我没见过，再说了，我爷爷也非常有钱，如果可以，咱们把我爷爷也宰一下。”

Thai

“ก็น่าจะใช่นะ แต่ฉันไม่เคยเจอ อีกอย่างปู่ฉันก็รวยมากเหมือนกัน ถ้าเป็นไปได้ พวกเราเชือดปู่ฉันด้วยอีกคนเลย”

Chinese

他摆摆手，打断了沈逸的话。

Thai

เขาโบกมือตัดบทคำพูดของเสิ่นอี้

Chinese

“管他什么关系，不是给我们的钱，就算我亲爹来买，也得扒层皮。”黄仁满不在乎的说道。

Thai

“ช่างหัวความสัมพันธ์สิ ไม่ใช่เงินที่ให้พวกเราเสียหน่อย ต่อให้พ่อแท้ๆ ของฉันมาซื้อ ก็ต้องขูดเลือดขูดเนื้อออกมาให้ได้สักชั้น” หวงเหรินพูดอย่างไม่แยแส

Chinese

沈逸点点头，听着黄仁的话，两眼放光。

Thai

เสิ่นอี้พยักหน้า พลางตาลุกวาวเมื่อได้ยินคำพูดของหวงเหริน

Chinese

“对了，你最近有没有遇到谢鹏宇，当初忘记加个联系方式，我有点事找他。”

Thai

“จริงสิ ช่วงนี้นายได้เจอเซี่ยเผิงอวี่บ้างไหม ตอนนั้นลืมขอช่องทางติดต่อไว้ ฉันมีธุระจะหาเขาน่ะ”

Chinese

“没有，我记得苏大校花认识谢鹏宇，你可以问问她。”黄仁说道。

Thai

“ไม่นะ ฉันจำได้ว่าดาวโรงเรียนซูรู้จักเซี่ยเผิงอวี่ นายลองถามเธอดูสิ” หวงเหรินกล่าว

Chinese

“对，我把这事给忘记了，我这就问一下。”

Thai

“จริงด้วย ฉันลืมเรื่องนี้ไปเลย เดี๋ยวฉันทักไปถามดู”

Chinese

沈逸一拍脑袋，才想起来，苏岚晴认识谢鹏宇。

Thai

เสิ่นอี้ตบหัวตัวเองฉาดหนึ่ง ถึงนึกขึ้นได้ว่าซูหลานฉิงรู้จักเซี่ยเผิงอวี่