ทำอย่างกับรวมหัวกันก่อคดี

Chinese

沈逸就这样被安排到了生活系里，这里的学习，和他上高中的时候，根本没有什么差别。

Thai

เสิ่นอี้ถูกจัดให้อยู่ในสาขาดำรงชีวิตเช่นนี้ การเรียนที่นี่ไม่ได้ต่างอะไรจากตอนที่เขาเรียนมัธยมปลายเลยสักนิด

Chinese

每天早上上课，生活系的可以选择学习和他自身异能相关的东西。

Thai

ทุกเช้าต้องเข้าเรียน คนของสาขาดำรงชีวิตสามารถเลือกเรียนสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพลังพิเศษของตนเองได้

Chinese

生活系的课本身就比较少，每天只有一节课，毕竟只有五位学生。

Thai

คาบเรียนของสาขาดำรงชีวิตเดิมทีก็ค่อนข้างน้อยอยู่แล้ว วันละแค่คาบเดียวเท่านั้น เพราะอย่างไรก็มีนักศึกษาแค่ห้าคน

Chinese

教他们的是一位头发花白的老头，看上去已经八十多岁了。

Thai

คนที่สอนพวกเขาคือชายชราผมขาวโพลนคนหนึ่ง ดูแล้วอายุราวแปดสิบกว่าปี

Chinese

也只有这么一位老师，这老师名叫钱华锋。

Thai

และมีอาจารย์เพียงแค่คนนี้คนเดียว อาจารย์ท่านนี้มีชื่อว่าเฉียนหัวเฟิง

Chinese

上的第一课就让沈逸倍感惊奇，这老师竟然有三种异能。

Thai

คาบแรกที่ได้เรียนก็ทำให้เสิ่นอี้ประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง อาจารย์คนนี้มีพลังพิเศษถึงสามสายด้วยกัน

Chinese

分别是火，风，木。

Thai

ได้แก่ ไฟ ลม และไม้

Chinese

而他的四位同学，也是各个都是人才，算上沈逸，都是双异能的，而且天赋都很出众。

Thai

ส่วนเพื่อนร่วมชั้นทั้งสี่คนของเขาก็ล้วนเป็นยอดฝีมือ หากนับเสิ่นอี้ไปด้วยแล้ว ทุกคนต่างก็เป็นผู้มีพลังพิเศษคู่ และพรสวรรค์ยังโดดเด่นกันทุกคน

Chinese

但是沈逸始终没有想明白，为什么这些人会报生活系。

Thai

ทว่าเสิ่นอี้ก็ยังคงคิดไม่ตกอยู่ดีว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงสมัครเข้าสาขาดำรงชีวิต

Chinese

“同学们，首先我们欢迎一下加入我们生活系的新生。”钱志华站在讲台上，看着下面的五人，开口说道。

Thai

“พวกเธอทุกคน ก่อนอื่นพวกเรามาต้อนรับนักศึกษาใหม่ที่เข้ามาสู่สาขาดำรงชีวิตของพวกเรากันก่อน” เฉียนจื้อหัวยืนอยู่บนโพเดียมมองไปยังทั้งห้าคนที่อยู่ด้านล่างแล้วเอ่ยขึ้น

Chinese

“大家都来自我介绍一下，让我们新来的同学，都认识一下。”

Thai

“ทุกคนแนะนำตัวเองกันหน่อย ให้เพื่อนใหม่ของเราได้ทำความรู้จักทุกคน”

Chinese

下面的学生中，唯一的一名女生站了起来。

Thai

ท่ามกลางนักศึกษาด้านล่าง นักศึกษาหญิงเพียงคนเดียวลุกขึ้นยืน

Chinese

这名女生站起来的时候，沈逸总感觉在什么地方见到过，但是又一时想不起来，感觉有点面熟。

Thai

ตอนที่นักศึกษาหญิงคนนี้ลุกขึ้นยืน เสิ่นอี้รู้สึกอยู่ตลอดว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออกในทันที รู้สึกคุ้นหน้าอยู่บ้าง

Chinese

“纪嫣，生活系，目前是大二，控物和空间双异能。”

Thai

“จี้เยียน สาขาดำรงชีวิต ตอนนี้อยู่ปีสอง พลังพิเศษคู่ควบคุมวัตถุกับมิติ”

Chinese

说话的声音清脆干净，给人耳目一新的感觉。

Thai

น้ำเสียงที่พูดนั้นใสกังวานและเฉียบคม ให้ความรู้สึกสดชื่นแปลกใหม่แก่ผู้ฟัง

Chinese

紧接着一名男生站了起来。

Thai

จากนั้นนักศึกษาชายคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนตาม

Chinese

“我叫周卫志，大二学生，风，土双异能，欢迎新同学加入我们的大家庭，以后在京都，有人欺负，直接找我，脑袋给他们打爆了。”

Thai

“ฉันชื่อโจวเว่ยจื้อ นักศึกษาปีสอง พลังพิเศษคู่ลมกับดิน ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่เข้าสู่ครอบครัวใหญ่ของเรา ต่อไปในจิงตูถ้ามีใครมารังแก ให้มาหาฉันได้เลย เดี๋ยวฉันจะทุบหัวพวกมันให้เละ”

Chinese

周卫志看着沈逸，认真的说道。

Thai

โจวเว่ยจื้อหันมองเสิ่นอี้แล้วพูดอย่างจริงจัง

Chinese

“卫志，坐下，不要乱说。”钱华锋

Thai

“เว่ยจื้อ นั่งลง อย่าพูดจาเลอะเทอะ” เฉียนหัวเฟิง

Chinese

“冯四宝，精神控制和金属异能，目前大三。”

Thai

“เฝิงซื่อเป่า พลังพิเศษควบคุมจิตใจกับโลหะ ตอนนี้อยู่ปีสาม”

Chinese

这是一位带着眼镜，看着有点腼腆的男生，这人沈逸见过，之前负责登记的就是他。

Thai

นี่คือนักศึกษาชายที่สวมแว่นตาและดูขี้อายเล็กน้อย คนคนนี้เสิ่นอี้เคยเห็นมาก่อน คนที่รับผิดชอบการลงทะเบียนก่อนหน้านี้ก็คือเขานั่นเอง

Chinese

“第五明，时间和空间异能。大二。”

Thai

“ตี้อู่หมิง พลังพิเศษกาลเวลากับมิติ ปีสอง”

Chinese

第五明简单的介绍了一下自己。

Thai

ตี้อู่หมิงแนะนำตัวเองสั้นๆ

Chinese

“沈逸，今年刚到京都大学，火和雷异能。”

Thai

“เสิ่นอี้ ปีนี้เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยจิงตู พลังพิเศษไฟกับสายฟ้า”

Chinese

沈逸同样简单的介绍了一下，现在的他觉得双异能并没有什么特殊的。

Thai

เสิ่นอี้แนะนำตัวเองสั้นๆ เช่นเดียวกัน ตอนนี้เขารู้สึกว่าพลังพิเศษคู่ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย

Chinese

在临城的时候，他自己双异能的事，只有几位老师知道，他还觉得这个可能是个秘密，万一被太多人知道了，会被抓去切片研究。

Thai

ตอนอยู่ที่เมืองหลินเฉิง เรื่องที่ตนเองมีพลังพิเศษคู่นั้นมีอาจารย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ เขายังเคยคิดว่านี่อาจจะเป็นความลับ หากมีคนรู้มากเกินไปคงถูกจับไปผ่าวิจัยเป็นชิ้นๆ

Chinese

看来是他自己想多了，京都大学里，可能遍地都是多异能的学生，起码生活系里的学生，都是双异能。

Thai

ดูท่าเขาคงจะคิดมากไปเอง ในมหาวิทยาลัยจิงตูอาจจะมีนักศึกษาที่มีพลังพิเศษหลายสายอยู่เกลื่อนกลาด อย่างน้อยนักศึกษาในสาขาดำรงชีวิตก็ล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษคู่กันทุกคน

Chinese

而且其他的几位同学对于他是双异能，都不是很好奇。

Thai

อีกทั้งเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรกับเรื่องที่เขามีพลังพิเศษคู่เลยสักนิด

Chinese

“好了，既然大家都认识了，那么我们接下来开始上课，因为我们这里的人比较少，所以都是统一上课。”

Thai

“เอาละ ในเมื่อทุกคนทำความรู้จักกันแล้ว ถ้าอย่างนั้นต่อไปเราจะเริ่มเรียนกัน เนื่องจากพวกเรามีคนค่อนข้างน้อย ดังนั้นจึงเรียนรวมกันทั้งหมด”

Chinese

“而且我的课没有年级之分，不管是大一，大二，还是大三，都是同样的。”

Thai

“และวิชาของฉันก็ไม่มีการแบ่งชั้นปี ไม่ว่าจะปีหนึ่ง ปีสอง หรือว่าปีสาม ก็เหมือนกันหมด”

Chinese

“我们今天的课程，首先讲的如何把自己的异能，更加精确的掌握和控制。”

Thai

“บทเรียนของพวกเราในวันนี้ อันดับแรกจะพูดถึงวิธีจับทิศทางและควบคุมพลังพิเศษของตัวเองให้แม่นยำยิ่งขึ้น”

Chinese

老师说着，便拿出了一块金属。

Thai

อาจารย์พูดพลางหยิบก้อนโลหะออกมาหนึ่งชิ้น

Chinese

并没有看到钱华锋有什么动作，他手中的金属块，就开始在他的手中，不停的变化成各种形态。

Thai

ยังไม่ทันเห็นว่าเฉียนหัวเฟิงทำอะไร ก้อนโลหะในมือของเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป็นรูปทรงต่างๆ ไม่หยุดอยู่ในมือของเขา

Chinese

其他学生似乎已经见怪不怪，但是沈逸还是第一次看到，他明明没有感觉到他身上有灵气波动。

Thai

นักศึกษาคนอื่นดูเหมือนจะชินชากับเรื่องนี้แล้ว แต่เสิ่นอี้เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ทั้งที่เขาไม่สัมผัสได้ถึงความผันผวนของไอวิญญาณจากร่างของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

Chinese

“这就是把异能控制到非常精确的时候，我刚刚用了火异能，还有风异能。”

Thai

“นี่ก็คือตอนที่ควบคุมพลังพิเศษได้อย่างแม่นยำขั้นสุด เมื่อครู่ฉันใช้พลังพิเศษไฟแล้วก็พลังพิเศษลม”

Chinese

接下来的课，基本上都是在讲如何能够掌控自己的异能，让身体的每一处都能是异能的一部分。

Thai

คาบเรียนหลังจากนั้นโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นการสอนวิธีควบคุมพลังพิเศษของตนเอง เพื่อให้ทุกส่วนของร่างกายสามารถเป็นส่วนหนึ่งของพลังพิเศษได้

Chinese

“不管任何异能，它的最基础就是灵力的掌控。”

Thai

“ไม่ว่าพลังพิเศษใดก็ตาม พื้นฐานที่สุดของมันก็คือการควบคุมพลังวิญญาณ”

Chinese

“接下来就是你们自己的练习，一楼下面的练习室，你们自己去练习。”

Thai

“ต่อไปก็เป็นการฝึกฝนของพวกเธอเอง ห้องฝึกซ้อมที่อยู่ชั้นหนึ่งด้านล่าง พวกเธอไปฝึกกันเองเถอะ”

Chinese

说完钱华锋便离开了教室。

Thai

พูดจบเฉียนหัวเฟิงก็เดินออกจากห้องเรียนไป

Chinese

“欢迎新同学，你能来我们生活系，你还是很有眼光的。”

Thai

“ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ นายมาสาขาดำรงชีวิตของพวกเราได้ ถือว่ามีสายตาเฉียบแหลมมาก”

Chinese

周卫志自来熟一般，手搭在沈逸的肩膀上。

Thai

โจวเว่ยจื้อวางมือพาดบนไหล่ของเสิ่นอี้ราวกับสนิทสนมกันมานาน

Chinese

“你别看我们生活系没什么人，我跟你说，别人想来我们生活系，都根本进不来。”

Thai

“นายอย่าเห็นว่าสาขาดำรงชีวิตเราไม่มีคนนะ ฉันจะบอกนายให้ คนอื่นอยากจะเข้าสาขาดำรงชีวิตของเรายังเข้ามาไม่ได้เลยสักนิด”

Chinese

“那为什么...”

Thai

“แล้วทำไม…”

Chinese

沈逸疑惑，为什么之前第五明还要出去拉人什么的。

Thai

เสิ่นอี้สงสัยว่าทำไมก่อนหน้านี้ตี้อู่หมิงถึงต้องออกไปดึงคนอะไรทำนองนั้น

Chinese

“以后你就知道了，总之你在这里好好学习，做好老师安排的任务。”

Thai

“ต่อไปนายก็จะรู้เอง สรุปคือนายตั้งใจเรียนอยู่ที่นี่ให้ดี ทำงานที่อาจารย์มอบหมายให้เสร็จก็พอ”

Chinese

周卫志打断了沈逸的话，他知道沈逸要问什么，并没有给他解释。

Thai

โจวเว่ยจื้อขัดคำพูดของเสิ่นอี้ เขารู้ว่าเสิ่นอี้ต้องการจะถามอะไร จึงไม่ได้อธิบายให้อีกฝ่ายฟัง

Chinese

沈逸也没有接着问，懵懵的点了点头。

Thai

เสิ่นอี้ไม่ได้ถามต่อ ได้แต่พยักหน้าอย่างงงๆ

Chinese

“走吧，学弟，今天为了庆祝你加入我们生活系，我请客，请你们吃好吃的。”第五明显然很开心。

Thai

“ไปกันเถอะ รุ่นน้อง วันนี้เพื่อฉลองที่นายเข้าร่วมสาขาดำรงชีวิตของพวกเรา ฉันเลี้ยงเอง เลี้ยงของอร่อยๆ พวกนาย” ตี้อู่หมิงดีใจอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

“好耶，去哪儿吃。”

Thai

“เย้ ไปกินที่ไหนเหรอ”

Chinese

一直没说话的冯四宝，听到吃饭，马上换了个人似的，激动的跳了起来。

Thai

เฝิงซื่อเป่าที่นิ่งเงียบมาตลอด พอได้ยินเรื่องกินข้าวก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนทันที กระโดดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

Chinese

“难得我们五人凑这么齐，咱们老地方，我负责食材。”

Thai

“นานๆ ทีพวกเราห้าคนจะอยู่กันพร้อมหน้าขนาดนี้ ไปที่เดิมของพวกเรา ฉันรับผิดชอบวัตถุดิบเอง”

Chinese

第五明开口说道。

Thai

ตี้อู่หมิงเอ่ยปากพูด

Chinese

听着第五明的话，沈逸有点疑惑，什么叫难得五人凑齐，他们平时都不在一起上课的吗？

Thai

พอได้ยินคำพูดของตี้อู่หมิง เสิ่นอี้ก็สงสัยอยู่บ้าง อะไรคือการที่นานๆ ทีห้าคนจะอยู่พร้อมหน้า ปกติแล้วพวกเขาไม่ได้เข้าเรียนด้วยกันหรอกหรือ?

Chinese

不过沈逸也没有问，以后总会知道的。

Thai

ทว่าเสิ่นอี้ก็ไม่ได้ถามออกไป ต่อไปคงจะรู้เอง

Chinese

“周哥，你去老师那里偷点调料。”

Thai

“พี่โจว นายไปขโมยเครื่องปรุงจากอาจารย์มาหน่อย”

Chinese

周卫志点点头，比了一个OK的手势。

Thai

โจวเว่ยจื้อพยักหน้า ทำท่าโอเค

Chinese

“小四，你去弄点喝的来。”

Thai

“เสี่ยวซื่อ นายไปหาเครื่องดื่มมาหน่อย”

Chinese

冯四宝伸手推了推鼻梁上的眼镜框，表示没问题。

Thai

เฝิงซื่อเป่ายกมือดันกรอบแว่นบนดั้งจมูก แสดงว่าไม่มีปัญหา

Chinese

“嫣姐，老规矩，你去把工具拿来。”

Thai

“พี่เยียน กฎเดิม เธอไปเอาอุปกรณ์มานะ”

Chinese

纪嫣点点头，转身消失在了这里。

Thai

จี้เยียนพยักหน้า หมุนตัวหายวับไปจากที่นี่

Chinese

“学弟，你在咱们教学楼的楼顶等着，在我们来之前，先在楼顶冥想。”

Thai

“รุ่นน้อง นายรออยู่บนดาดฟ้าอาคารเรียนของพวกเรานะ ก่อนที่พวกเราจะมา ก็นั่งสมาธิบนดาดฟ้าไปก่อน”

Chinese

也不给沈逸解释，转身便消失了。

Thai

ไม่รอให้เสิ่นอี้ได้พูดอะไร เขาก็หมุนตัวหายวับไปทันที

Chinese

就剩下沈逸目瞪口呆的看着离开的几人，不就是吃点东西，怎么像团伙作案一样。

Thai

เหลือเพียงเสิ่นอี้ที่มองดูคนที่จากไปหลายคนนั้นอย่างอ้าปากค้าง แค่จะกินอะไรสักหน่อยไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงเหมือนกับแก๊งก่อคดีร่วมกันแบบนี้

Chinese

沈逸也不去多想，就按照第五明说的，来到了教学楼楼顶。

Thai

เสิ่นอี้ไม่ได้คิดมาก ทำตามที่ตี้อู่หมิงบอกและขึ้นมายังดาดฟ้าอาคารเรียน

Chinese

站在楼顶上，放眼望去，他们的教学楼竟然是京都大学里最高的建筑了，其他地方一览无余。

Thai

เมื่อยืนอยู่บนดาดฟ้าแล้วทอดสายตามองออกไป อาคารเรียนของพวกเขากลับเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดในมหาวิทยาลัยจิงตู สามารถมองเห็นสถานที่อื่นๆ ได้อย่างทั่วถึง

Chinese

和自己身下相比，其他地方都是灯火通明。

Thai

เมื่อเทียบกับเบื้องล่างของตนเอง สถานที่แห่งอื่นต่างก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

Chinese

校园的路上，能够看到来来往往的学生。

Thai

บนถนนในมหาวิทยาลัย สามารถมองเห็นนักศึกษาเดินผ่านไปมาขวักไขว่

Chinese

他也不知道自己报到了生活系，是好还是坏，既来之则安之。

Thai

เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการที่ตนเองเข้าเรียนในสาขาดำรงชีวิตจะดีหรือร้าย แต่ในเมื่อมาแล้วก็ต้องทำใจยอมรับ

Chinese

在楼顶处，找了个地方，便盘膝而坐，冥想了起来。

Thai

เขาหาสถานที่บนดาดฟ้าแห่งหนึ่ง จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิแล้วเริ่มทำสมาธิ

Chinese

刚进入冥想，就听到旁边的学校区域里，响起了警报声。

Thai

เพิ่งจะเข้าสู่สมาธิ ก็ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในพื้นที่มหาวิทยาลัยที่อยู่ข้างๆ

Chinese

紧接着就看到许多学生，从一栋教学楼里跑了出来。

Thai

จากนั้นก็เห็นนักศึกษาจำนวนมากวิ่งกรูออกมาจากอาคารเรียนหลังหนึ่ง

Chinese

因为距离太远，听不到那些学生口中喊的什么，只能看到他们匆匆忙忙的在附近寻找什么。

Thai

เพราะระยะทางไกลเกินไป จึงไม่ได้ยินว่านักศึกษาเหล่านั้นตะโกนอะไรกัน ได้แต่เห็นพวกเขากำลังค้นหาบางสิ่งอยู่แถวนั้นอย่างรีบร้อน

Chinese

正在沈逸纳闷的时候，第五明突然出现在楼顶。

Thai

ในตอนที่เสิ่นอี้กำลังงุนงง ตี้อู่หมิงก็ปรากฏตัวขึ้นบนดาดฟ้ากะทันหัน

Chinese

气喘吁吁的样子，一屁股坐在楼顶上。

Thai

สภาพหอบหายใจแฮ่กๆ นั่งแหมะลงกับพื้นดาดฟ้า

Chinese

“第五学长，你不是弄食材了，怎么累成这样了。”

Thai

“รุ่นพี่ตี้อู่ ไม่ใช่ว่าพี่ไปหาวัตถุดิบหรอกหรือ ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนี้ได้ล่ะ”

Chinese

沈逸看着第五明，仔细看，还能看到他身上的衣服，还有破损的地方。

Thai

เสิ่นอี้มองตี้อู่หมิง หากมองดูให้ดี ยังเห็นได้ว่าเสื้อผ้าบนตัวของอีกฝ่ายมีรอยขาดอยู่อีกด้วย

Chinese

不会是现抓的吧。

Thai

คงไม่ใช่ว่าไปจับสดๆ มาหรอกนะ