กำไรหรือขาดทุน

Chinese

老头听着沈逸两人的对话，眼珠一转，又从墙上拿下来一把武器，这把是剑。

Thai

ชายชราฟังบทสนทนาของเสิ่นอี้ทั้งสองคน พลางกลอกตาไปมา ก่อนจะหยิบอาวุธลงมาจากกำแพงอีกหนึ่งเล่ม เล่มนี้เป็นกระบี่

Chinese

“来，看看这个，这把在你们去秘境的时候，可以让你们事半功倍。”

Thai

“มา ดูเล่มนี้สิ เล่มนี้จะช่วยให้พวกนายทุ่นแรงได้เท่าตัวตอนไปแดนลับ”

Chinese

沈逸接过这把剑，仔细的端详了一下，这把剑拿着分量挺重。

Thai

เสิ่นอี้รับกระบี่เล่มนี้มา พินิจพิจารณาดูอย่างละเอียด กระบี่เล่มนี้ถือแล้วมีน้ำหนักพอสมควรทีเดียว

Chinese

心想也是，如果秘境中，需要带武器，这个地方买一把也行。

Thai

ในใจคิดว่าก็จริง หากในแดนลับจำเป็นต้องพกอาวุธ จะซื้อที่นี่สักเล่มก็ไม่เลว

Chinese

“老板，这把多少钱？”黄仁爱不释手的拿着刀，问了一句。

Thai

“เถ้าแก่ เล่มนี้เท่าไหร่” หวงเหรินถือดาบอย่างวางไม่ลงพลางเอ่ยถามขึ้นมาหนึ่งประโยค

Chinese

老板伸出五根手指，对着黄仁说：“5000块，不二价，童叟无欺，绝对的好刀。”

Thai

เถ้าแก่ชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว ก่อนจะพูดกับหวงเหรินว่า “ห้าพันหยวน ราคาเดียว ไม่โกงเด็กและคนแก่ เป็นดาบชั้นดีแน่นอน”

Chinese

黄仁刚想伸手去拿钱的时候，被沈逸拦了下来。

Thai

หวงเหรินเพิ่งจะยื่นมือไปหยิบเงินก็ถูกเสิ่นอี้ห้ามไว้

Chinese

“老板还能便宜点不？”沈逸看着店铺老板，开口问道。

Thai

“เถ้าแก่ ลดอีกหน่อยได้ไหม” เสิ่นอี้มองเจ้าของร้านแล้วเอ่ยถาม

Chinese

老板抬头看了一眼沈逸，淡淡的说：“你出多少钱买。”

Thai

เถ้าแก่เงยหน้าขึ้นมองเสิ่นอี้แวบหนึ่งแล้วพูดเรียบๆ ว่า “นายให้ราคาเท่าไหร่ล่ะ”

Chinese

沈逸伸出五个手指头，老板看到后，点了点头说：“五百，没问题，来这边扫码。”

Thai

เสิ่นอี้ชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว พอเถ้าแก่เห็นก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “ห้าร้อย ไม่มีปัญหา มาสแกนคิวอาร์โค้ดตรงนี้”

Chinese

说着就从身后拿出一张二维码来，递给沈逸。

Thai

พูดพลางหยิบคิวอาร์โค้ดออกมาจากด้านหลังแล้วยื่นให้เสิ่นอี้

Chinese

给沈逸整不会了，本来想说的，能不能打个五折，毕竟国际惯例，砍价都要对半砍，结果自己还没说出来，老板自己就报价了。

Thai

ทำเอาเสิ่นอี้ไปไม่เป็นเลยทีเดียว เดิมทีเขาอยากจะพูดว่าขอลดครึ่งราคาได้ไหม เพราะตามธรรมเนียมสากลแล้ว เวลาต่อราคาก็ต้องต่อครึ่งต่อครึ่ง ทว่าผลคือเขายังไม่ทันได้พูดออกมา เถ้าแก่ก็เสนอราคาออกมาเองเสียแล้ว

Chinese

黄仁听到后，一脸开心的付了钱，两人转身离开的店铺。

Thai

เมื่อหวงเหรินได้ยินดังนั้นก็จ่ายเงินด้วยสีหน้าเบิกบาน ทั้งสองคนจึงหันหลังเดินออกจากร้าน

Chinese

走出店铺，沈逸对黄仁说：“咱们是不是买贵了，老板这卖的也太痛快了。”

Thai

เมื่อเดินออกจากร้าน เสิ่นอี้ก็พูดกับหวงเหรินว่า “พวกเราซื้อแพงไปหรือเปล่าเนี่ย เถ้าแก่ขายให้ง่ายดายเกินไปแล้ว”

Chinese

“要不咱再去买一把，这次狠狠砍下价格。”黄仁眼珠一转，对沈逸说道。

Thai

“หรือว่าพวกเราจะไปซื้ออีกสักเล่มดี คราวนี้กดราคาให้หนักๆ เลย” หวงเหรินกลอกตาไปมาพลางพูดกับเสิ่นอี้

Chinese

沈逸也没多想，觉得他说的有道理，转身又走进了店里。

Thai

เสิ่นอี้ไม่ได้คิดอะไรมาก รู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผล จึงหันหลังเดินกลับเข้าไปในร้านอีกครั้ง

Chinese

“老板，我们打算再买一把刀。”走进店里，对老板说道。

Thai

“เถ้าแก่ พวกเรากะว่าจะซื้อดาบอีกสักเล่ม” เมื่อเดินเข้าไปในร้านก็พูดกับเถ้าแก่

Chinese

“没问题，想要买哪个，你们自己挑。”老板点了点头，指着对面墙壁上的武器。

Thai

“ไม่มีปัญหา อยากได้อันไหน พวกนายเลือกเอาเองเลย” เถ้าแก่พยักหน้าพลางชี้ไปยังอาวุธบนกำแพงฝั่งตรงข้าม

Chinese

沈逸这次买了一把剑，是之前老板拿给他看的那把。

Thai

คราวนี้เสิ่นอี้ซื้อกระบี่หนึ่งเล่ม ซึ่งเป็นเล่มที่เถ้าแก่หยิบมาให้เขาดูเมื่อครู่นี้

Chinese

“这把多少钱？”沈逸问道。

Thai

“เล่มนี้เท่าไหร่” เสิ่นอี้ถาม

Chinese

“5000块，不二价，童叟无欺。”老板依旧是原来的话。

Thai

“ห้าพันหยวน ราคาเดียว ไม่โกงเด็กและคนแก่” เถ้าแก่ยังคงใช้คำพูดเดิม

Chinese

沈逸：“老板，能不能便宜一点。”

Thai

เสิ่นอี้ “เถ้าแก่ ลดหน่อยได้ไหม”

Chinese

老板：“你说多少钱，合适我就卖给你。”

Thai

เถ้าแก่ “นายว่ามาเท่าไหร่ล่ะ ถ้าพอรับได้ฉันก็ขายให้นาย”

Chinese

沈逸：“100块。”

Thai

เสิ่นอี้ “หนึ่งร้อยหยวน”

Chinese

老板：“成交，没问题。”

Thai

เถ้าแก่ “ตกลง ไม่มีปัญหา”

Chinese

然后拿出了二维码，示意沈逸扫码。

Thai

จากนั้นก็หยิบคิวอาร์โค้ดออกมา พลางส่งสัญญาณให้เสิ่นอี้สแกนจ่าย

Chinese

沈逸扫完后，看着老板：“老板，我们刚才那把.....”

Thai

หลังจากเสิ่นอี้สแกนเสร็จก็มองเถ้าแก่ “เถ้าแก่ เล่มเมื่อกี้ของพวกเรา…”

Chinese

沈逸还没说完，老板又从墙上拿下来一把递给沈逸并说：“再送你一个，别说了。”

Thai

เสิ่นอี้ยังพูดไม่ทันจบ เถ้าแก่ก็หยิบลงมาจากกำแพงอีกเล่มหนึ่งแล้วยื่นให้เสิ่นอี้พลางพูดว่า “แถมให้นายอีกอัน เลิกพูดได้แล้ว”

Chinese

沈逸：“......”

Thai

เสิ่นอี้ “…”

Chinese

黄仁：“......”

Thai

หวงเหริน “…”

Chinese

两人拿着三把武器，从店里出来，盯着手里的剑。

Thai

ทั้งสองคนถืออาวุธสามเล่มเดินออกมาจากร้าน พลางจ้องมองกระบี่ในมือ

Chinese

黄仁弱弱的问了一句：“沈逸，你说有没有可能咱俩被坑了，买贵了。”

Thai

หวงเหรินถามขึ้นมาเสียงเบา “เสิ่นอี้ นายว่ามีความเป็นไปได้ไหมที่พวกเราสองคนจะโดนหลอกฟันราคา ซื้อมาแพงเกินไปน่ะ”

Chinese

沈逸：“......别说话，我想静静。”

Thai

เสิ่นอี้ “…อย่าพูดเลย ฉันอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว”

Chinese

沈逸无语的看着手中的剑，黑市果然不上正经人来的地方。

Thai

เสิ่นอี้มองกระบี่ในมืออย่างพูดไม่ออก ตลาดมืดไม่ใช่ที่ที่คนปกติจะมาจริงๆ ด้วย

Chinese

两人接下来去别的地方逛的心情都没有了，手里的三把武器，狠狠的扎在了他们心里。

Thai

ทั้งสองคนไม่มีอารมณ์จะไปเดินดูที่อื่นต่อแล้ว อาวุธสามเล่มในมือนั้นทิ่มแทงเข้าไปในใจของพวกเขาอย่างจัง

Chinese

时间也不早了，两人准备离开黑市。

Thai

เวลาไม่เช้าแล้ว ทั้งสองคนเตรียมตัวจะออกจากตลาดมืด

Chinese

在刚出街头的时候，沈逸看到了一个熟悉的身影。

Thai

ตอนที่เพิ่งจะเดินมาถึงหัวถนน เสิ่นอี้ก็มองเห็นร่างที่คุ้นตาเงาร่างหนึ่ง

Chinese

那个两次都差点要了自己命的黑衣女子，纪洛，外号夜鸮。

Thai

หญิงสาวชุดดำที่เกือบจะเอาชีวิตเขาไปถึงสองครั้ง จี้ลั่ว ฉายาเยี่ยเซียว

Chinese

纪洛正巧是在黑市入口不远的地方。

Thai

จี้ลั่วบังเอิญอยู่ที่บริเวณไม่ไกลจากทางเข้าตลาดมืดพอดี

Chinese

再次遇到这个女子，沈逸条件反射一般，想往旁边躲，好巧不巧的旁边就是之前卖九转还魂丹的那个小摊位。

Thai

เมื่อได้พบหญิงสาวคนนี้อีกครั้ง เสิ่นอี้ก็อยากจะหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ แต่ที่บังเอิญยิ่งกว่าคือ ด้านข้างนั้นกลับเป็นแผงลอยเล็กๆ ที่ขายยาคืนวิญญาณเก้าวัฏจักรเมื่อก่อนหน้านี้พอดี

Chinese

“咦，小兄弟想好了，要来买点丹药吗？保证颗颗精品，是您居家旅行必备良药。”

Thai

“เอ๊ะ พ่อน้องชายคิดตกแล้วใช่ไหม จะมาซื้อยาโอสถสักหน่อยหรือเปล่า รับประกันเลยว่าเป็นของดีทุกเม็ด เป็นยาดีที่ขาดไม่ได้สำหรับประจำบ้านและเดินทางท่องเที่ยวของคุณเลยนะ”

Chinese

摊位老板看到沈逸又来到他的摊位面前，热情的推销着自己的丹药。

Thai

พ่อค้าแผงลอยเห็นเสิ่นอี้กลับมาหน้าแผงของตนอีกครั้ง จึงกระตือรือร้นเสนอขายยาโอสถของตัวเองยกใหญ่

Chinese

“老板，我不需要。”沈逸连忙推脱，这家伙比百草枯的效果都要猛，谁敢拿来吃。

Thai

“เถ้าแก่ ฉันไม่ต้องการ” เสิ่นอี้รีบปฏิเสธ ของพรรค์นี้ออกฤทธิ์แรงกว่าพาราควอตเสียอีก ใครจะกล้าเอามากิน

Chinese

“你家里就没有人需要吗，要不我给你算一卦，我看你印堂发黑，不日必有血光之灾啊。”

Thai

“ที่บ้านนายไม่มีใครต้องการเลยเหรอ หรือไม่ฉันดูดวงให้นายสักหน่อยเป็นไง ฉันดูว่าหน้าผากนายมีไอคล้ำดำมืด อีกไม่กี่วันจะต้องมีเคราะห์เลือดตกยางออกแน่ๆ”

Chinese

老板为了把自己的丹药推销出去，也是煞费苦心。

Thai

พ่อค้าเพื่อที่จะขายยาโอสถของตัวเองให้ได้ ก็ช่างทุ่มเทแรงกายแรงใจเสียจริง

Chinese

沈逸这会儿根本没有时间搭理老板，眼睛时不时的看着远处的纪洛，他好怕被认出来。

Thai

ตอนนี้เสิ่นอี้ไม่มีเวลามาสนใจพ่อค้าเลยสักนิด สายตามองไปยังจี้ลั่วที่อยู่ไกลๆ เป็นระยะๆ เขากลัวเหลือเกินว่าจะถูกจำหน้าได้

Chinese

黄仁看出来沈逸的不对劲，问道：“沈逸，你怎么了，感觉像见到什么可怕的东西一样。”

Thai

หวงเหรินสังเกตเห็นความผิดปกติของเสิ่นอี้จึงถามว่า “เสิ่นอี้ นายเป็นอะไรไปน่ะ ดูเหมือนเห็นอะไรน่ากลัวเลย”

Chinese

“阿黄，你现在离开黑市，然后去异能局，找一个叫乔毅的队长，就说我在黑市里遇到危险了。”沈逸极其认真的对黄仁说道。

Thai

“อาหวง ตอนนี้นายออกจากตลาดมืดไปซะ แล้วไปที่สำนักพลังพิเศษ ตามหาหัวหน้าทีมที่ชื่อเฉียวอี้ บอกว่าฉันกำลังตกอยู่ในอันตรายในตลาดมืด” เสิ่นอี้พูดกับหวงเหรินด้วยท่าทางจริงจังอย่างยิ่ง

Chinese

沈逸倒是像给乔毅打电话，但是之前给他的卡片不记得丢哪儿了，没记住上面的号码。

Thai

เสิ่นอี้เองก็อยากจะโทรศัพท์หาเฉียวอี้อยู่หรอก แต่นามบัตรที่อีกฝ่ายให้ไว้ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าทำตกหล่นไปไว้ที่ไหนแล้ว และเขาก็จำเบอร์โทรศัพท์บนนั้นไม่ได้

Chinese

如果贸然给异能局打电话，可能在异能局没有来到之前，自己就先嘎了。

Thai

หากโทรหาสำนักพลังพิเศษไปสุ่มสี่สุ่มห้า ก่อนที่สำนักพลังพิเศษจะมาถึง ตัวเขาอาจจะซี้ม่องเท่งไปก่อนแล้ว

Chinese

“好，你小心，我这就去。”黄仁难得见沈逸这么认真的说话，他知道事情的严重性，也没有多问，直接就向黑市外走去。

Thai

“ได้ นายระวังตัวด้วยนะ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้” นานๆ ทีหวงเหรินจะเห็นเสิ่นอี้พูดจาจริงจังขนาดนี้ เขารู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องราว จึงไม่ได้ถามอะไรมาก และเดินตรงออกไปนอกตลาดมืดทันที

Chinese

“小兄弟，要不要来算一卦，不准不要钱。”地毯老板看到沈逸没有搭理自己，又继续开口说道。

Thai

“พ่อน้องชาย สนใจจะดูดวงสักหน่อยไหม ไม่แม่นไม่คิดเงินนะ” พ่อค้าแผงลอยเห็นเสิ่นอี้ไม่ได้สนใจตน จึงเอ่ยปากพูดต่อ

Chinese

看到纪洛在那边没有注意到自己，小摊老板又不停的说话。

Thai

เมื่อเห็นว่าจี้ลั่วทางฝั่งนั้นไม่ได้สังเกตเห็นตน และพ่อค้าแผงลอยก็พูดไม่หยุด

Chinese

转身背对着纪洛，和小摊老板聊了起来。

Thai

เขาจึงหันหลังให้จี้ลั่ว แล้วเริ่มคุยกับพ่อค้าแผงลอย

Chinese

“老板，你还会算卦吗？”沈逸随口问了一句。

Thai

“เถ้าแก่ นายดูดวงเป็นด้วยเหรอ” เสิ่นอี้ถามขึ้นมาลอยๆ

Chinese

“说什么话，常在江湖混，这叫技多不压身，要不要给你算一卦，我看你印堂发黑，可能有血光之灾啊。”

Thai

“พูดจาอะไรอย่างนั้น คนท่องยุทธภพเป็นประจำ เขาเรียกว่าวิชาท่วมหัวไม่ตายหรอกนะ สนใจให้ดูดวงให้สักหน่อยไหมล่ะ ฉันดูว่าหน้าผากนายมีไอคล้ำดำมืด อาจจะมีเคราะห์เลือดตกยางออกก็ได้นะ”

Chinese

老板对于沈逸的疑惑，骄傲的说道。

Thai

พ่อค้าพูดอย่างภาคภูมิใจต่อความสงสัยของเสิ่นอี้

Chinese

“你别看我卖药可能有一点点不怎么靠谱，但是我祖传三代都是给人算卦的，不准不要钱。”

Thai

“นายอย่าเห็นว่าฉันขายยาอาจจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือไปสักนิด แต่ตระกูลฉันดูดวงให้คนอื่นสืบทอดกันมาสามรุ่นแล้ว ไม่แม่นไม่คิดเงินหรอก”

Chinese

“你确实没说错话吗？”沈逸有点不相信，之前还给他推销丹药，把鸟都给现场毒死了。

Thai

“นายไม่ได้พูดผิดแน่นะ” เสิ่นอี้ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ ก่อนหน้านี้ยังเสนอขายยาโอสถให้เขาอยู่เลย แถมยังวางยาพิษนกจนตายคาที่ให้เห็นอีก

Chinese

老板对于沈逸的不相信已经见怪不怪，沉声说道：“实不相瞒，在下祖传三代给人算卦，到我这里，基本上已经快要断了传承了。”

Thai

พ่อค้าชินชากับความไม่เชื่อถือของเสิ่นอี้เสียแล้ว จึงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “บอกตามตรง ตระกูลของฉันดูดวงให้คนอื่นสืบทอดกันมาสามรุ่น พอมาถึงฉัน ก็แทบจะขาดผู้สืบทอดแล้วล่ะ”

Chinese

“老板，你单身狗啊。”

Thai

“เถ้าแก่ นายเป็นหมาโสดเหรอ”

Chinese

“什么单身狗，我有老婆孩子。”老板听到沈逸的话，气愤的说道。

Thai

“หมาสงหมาโสดอะไรกัน ฉันมีทั้งเมียทั้งลูกแล้วโว้ย” พ่อค้าได้ยินคำพูดของเสิ่นอี้ก็พูดอย่างมีน้ำโห

Chinese

沈逸面无表情的说：“那你说快要断了传承了。”

Thai

เสิ่นอี้พูดอย่างไร้อารมณ์ “ก็นายบอกเองว่าแทบจะขาดผู้สืบทอดแล้วนี่”

Chinese

“我的意思是，到我这里，已经没有人再相信所谓的卦术。实不相瞒其实我的异能便是卦术，算是精神类的一种。”老板解释道。

Thai

“ฉันหมายความว่า พอมาถึงรุ่นฉัน ก็ไม่มีใครเชื่อถือสิ่งที่เรียกว่าวิชาทำนายทายทักอีกต่อไปแล้ว บอกตามตรงเลยนะ จริงๆ แล้วพลังพิเศษของฉันก็คือวิชาทำนาย ถือเป็นพลังสายจิตประเภทหนึ่ง” พ่อค้าอธิบาย

Chinese

“还有这种异能吗，我还是第一次听说。”

Thai

“ยังมีพลังพิเศษแบบนี้ด้วยเหรอ ฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลย”

Chinese

“当然有，随着灵气复苏，人们异能不断的觉醒，各种各样的异能都会，占卜的异能，也有，只是相对来说少见而已。”

Thai

“มีสิ เมื่อพลังปราณฟื้นคืน ผู้คนต่างก็ทยอยตื่นรู้พลังพิเศษกันเรื่อยๆ พลังพิเศษสารพัดรูปแบบล้วนมีทั้งนั้น พลังพิเศษในการทำนายทายทักก็มีเหมือนกัน เพียงแต่ค่อนข้างหาได้ยากก็เท่านั้น”

Chinese

说着老板从桌子下面拿出来一副崭新的扑克牌，打开扑克牌，熟练的洗了两下牌。

Thai

พูดพลางพ่อค้าก็หยิบไพ่สำรับใหม่เอี่ยมออกมาจากใต้โต๊ะ แกะกล่องไพ่ออก แล้วสับไพ่อย่างชำนาญไปสองสามที

Chinese

把手中打乱的扑克牌递到沈逸面前说：“来，心中想着你要做的事，抽一张出来，我给你算算。”

Thai

ยื่นสำรับไพ่ที่สับเรียบร้อยแล้วในมือไปตรงหน้าเสิ่นอี้แล้วพูดว่า “มา คิดเรื่องที่นายอยากจะทำไว้ในใจ แล้วจั่วออกมาใบหนึ่ง เดี๋ยวฉันจะทำนายให้นายเอง”

Chinese

“你这扑克牌是不是有点太草率了？”

Thai

“ไพ่ของนายนี่มันดูชุ่ยไปหน่อยไหม”

Chinese

老板：“......”

Thai

พ่อค้า “…”