มิอาจทนดู

Chinese

当沈逸来到医院的时候，看到江子涛正躺在病床上，身体包扎的像个木乃伊。

Thai

เมื่อเสิ่นอี้มาถึงโรงพยาบาล ก็เห็นเจียงจื่อเถานอนอยู่บนเตียงคนไข้ ร่างกายถูกพันผ้าพันแผลไว้จนเหมือนมัมมี่

Chinese

只有手还好一点，没有包扎，其中一条腿还被吊着。

Thai

มีเพียงมือที่ยังดีหน่อยตรงที่ไม่ได้พันผ้าไว้ ขาข้างหนึ่งยังถูกแขวนโยงเอาไว้ด้วย

Chinese

身上还连着各种检测仪器，简直不能用一个惨字来形容了。

Thai

บนตัวยังเชื่อมต่อกับเครื่องมือตรวจวัดสารพัดชนิด จะใช้คำว่าน่าอนาถมาบรรยายก็ยังไม่พอ

Chinese

来到床边，病房里只有他一个人，不过这个病房十分的豪华，沈逸也是见怪不怪，这种级别的二代，是不可能住在普通病房的。

Thai

พอเดินมาข้างเตียง ในห้องพักผู้ป่วยมีเขาอยู่เพียงคนเดียว ทว่าห้องพักนี้หรูหราเป็นอย่างยิ่ง เสิ่นอี้เองก็ไม่แปลกใจเลย ลูกคนรวยระดับนี้ไม่มีทางอยู่ห้องพักธรรมดาอยู่แล้ว

Chinese

“涛哥，你这是怎么搞的？”

Thai

“พี่เถา พี่ไปโดนอะไรมาเนี่ย?”

Chinese

看到江子涛还一脸开心的样子，沈逸好奇的问道。

Thai

เมื่อเห็นเจียงจื่อเถายังทำหน้าตาระรื่น เสิ่นอี้จึงเอ่ยถามอย่างสงสัย

Chinese

“被车撞了，在这里已经躺了好几天了。”

Thai

“โดนรถชนน่ะ นอนอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว”

Chinese

江子涛轻描淡写的说道。

Thai

เจียงจื่อเถาพูดอย่างไม่ยี่หระ

Chinese

“被车撞？”

Thai

“โดนรถชน?”

Chinese

沈逸感觉自己的脑子有点不够用了，一个异能者，他最起码也是五阶的强者了。

Thai

เสิ่นอี้รู้สึกว่าสมองของตัวเองชักจะตามไม่ทัน ผู้มีพลังพิเศษอย่างหมอนี่ อย่างน้อยๆ ก็เป็นยอดฝีมือระดับห้าแล้ว

Chinese

怎么可能会被车撞到，他的反应速度和身体强度，不把车给撞飞就算是好事了。

Thai

จะโดนรถชนได้ยังไง ด้วยความเร็วในการตอบสนองและความแข็งแกร่งของร่างกาย ไม่ชนรถกระเด็นก็บุญแล้ว

Chinese

难道是被高阶异能者开车撞了？

Thai

หรือว่าโดนผู้มีพลังพิเศษระดับสูงกว่าขับรถชน?

Chinese

“你的那个心想事成卡是真的好用，小诗这几天天天来医院看我，对我说话，还特别的温柔。”

Thai

“การ์ดสมปรารถนาของนายนั่นใช้ดีจริงๆ นะ ช่วงสองสามวันนี้เสี่ยวซือมาเยี่ยมฉันที่โรงพยาบาลทุกวันเลย พูดกับฉันแถมยังอ่อนโยนเป็นพิเศษอีกด้วย”

Chinese

看着他一脸痴汉模样，有点不忍直视，就差嘴角流口水了。

Thai

เมื่อมองดูสีหน้าท่าทางเหมือนพวกคลั่งรักจนแทบทนดูไม่ได้ของเขา ขาดแค่น้ำลายไหลออกจากมุมปากเท่านั้น

Chinese

“你许什么愿望了？”

Thai

“พี่ขอพรอะไรไป?”

Chinese

沈逸忽然想到，他住院不会是因为那个心想事成卡的副作用造成的吧，此时有点心虚的问道。

Thai

เสิ่นอี้นึกขึ้นได้กะทันหันว่าที่อีกฝ่ายต้องเข้าโรงพยาบาล คงไม่ใช่เพราะผลข้างเคียงของการ์ดสมปรารถนาหรอกนะ จึงเอ่ยถามด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

Chinese

“那天你给了我卡后，我想着赶紧试一下，出了酒店，我就拿着卡片开始使用。”

Thai

“วันนั้นพอนายให้การ์ดฉันมา ฉันก็คิดจะรีบลองดู พอออกจากโรงแรม ฉันก็ถือการ์ดแล้วเริ่มใช้งานทันที”

Chinese

“最开始我是想着，让小诗永远爱我，和我在一起，结果卡片没起作用，可能就是像你说的，愿望太过分了。”

Thai

“ตอนแรกฉันคิดอยากให้เสี่ยวซือรักฉันตลอดไปและอยู่กับฉัน แต่ผลคือการ์ดไม่ทำงาน คงเป็นเหมือนอย่างที่นายบอกว่าความปรารถนามันเกินขอบเขตไป”

Chinese

“那你许的什么愿望？”

Thai

“แล้วพี่ขอพรอะไรไปล่ะ?”

Chinese

沈逸很是好奇，他究竟许了什么愿望，竟然弄成了现在的样子。

Thai

เสิ่นอี้สงสัยอย่างมากว่าเขาสร้างความปรารถนาอะไรขึ้นมากันแน่ ถึงได้กลายมาเป็นสภาพแบบนี้

Chinese

对于一个五阶异能者来说，能够被车撞，这在医院都是破天荒的第一次。

Thai

สำหรับผู้มีพลังพิเศษระดับห้า การที่โดนรถชนได้ นี่นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของโรงพยาบาลเลยทีเดียว

Chinese

“后来我就想着，既然上面的愿望有点过了，那我就换一个，我许，让小诗能够温柔的照顾我，让我体验一下被她关心的感觉。”

Thai

“ต่อมาฉันเลยคิดว่า ในเมื่อความปรารถนาเมื่อกี้มันเกินไปหน่อย งั้นฉันก็เปลี่ยนใหม่ ฉันขอว่า ให้เสี่ยวซือดูแลฉันอย่างอ่อนโยน ให้ฉันได้สัมผัสความรู้สึกที่ได้รับการเอาใจใส่จากเธอบ้าง”

Chinese

“当我刚说出自己的愿望，那个心想事成卡，变化作了一道紫光，消失在空中。”

Thai

“พอฉันพูดความปรารถนาของตัวเองออกมา การ์ดสมปรารถนานั่นก็กลายเป็นแสงสีม่วงสายหนึ่งแล้วสลายหายไปในอากาศ”

Chinese

“满心欢喜的往回走，结果迎面就撞来了一辆车，当时我也不知道是怎么了，竟然都忘记了躲闪。”

Thai

“ฉันเดินกลับด้วยความดีใจจนล้นอก แต่ปรากฏว่ามีรถคันหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาชน ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ดันลืมหลบไปเสียได้”

Chinese

“不过也幸好我没有躲闪，你知道是谁开车把我撞了吗？”

Thai

“แต่ก็โชคดีที่ฉันไม่ได้หลบ นายรู้ไหมว่าใครขับรถชนฉัน?”

Chinese

“许学姐？”

Thai

“รุ่นพี่สวี่?”

Chinese

看着他的表情，沈逸有点不确定的问了一句。

Thai

เมื่อมองดูสีหน้าของเขา เสิ่นอี้จึงถามออกไปอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

Chinese

“对，就是小诗，她开着车，正好在路口处，一下就把我给撞飞了好几米，我还没来得及起身，她又开了过来，直接从我身上碾了过去，可能是怕把我碾死，又往回倒车，来来回回好几次。”

Thai

“ใช่แล้ว เสี่ยวซือนั่นแหละ เธอขับรถอยู่พอดีตรงสี่แยก ชนฉันทีเดียวลอยไปหลายเมตรเลย ฉันยังไม่ทันได้ลุกขึ้น เธอก็ขับตรงเข้ามาอีก เหยียบทับร่างฉันไปเต็มๆ คงเพราะกลัวว่าจะเหยียบฉันตาย ก็เลยถอยรถกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบ”

Chinese

说着的时候，江子涛脸上竟然还带着一丝开心。

Thai

ขณะที่พูด บนใบหน้าของเจียงจื่อเถายังแฝงความดีใจเอาไว้เฉยเลย

Chinese

“他不是怕把你碾死，是怕碾不死你。”

Thai

“เธอไม่ได้กลัวจะเหยียบพี่ตายหรอก แต่กลัวจะเหยียบพี่ไม่ตายต่างหาก”

Chinese

沈逸心中吐槽了一句，他都不知道该如何去吐槽这个大冤种了，他脸上的这一丝开心是怎么个情况？

Thai

เสิ่นอี้แอบบ่นแขวะในใจ เขาไม่รู้เลยว่าจะสรรหาคำไหนมาแซวคนซวยซ้ำซ้อนคนนี้ดี แล้วรอยยิ้มดีใจบนหน้าหมอนี่มันคืออะไรกัน?

Chinese

被车撞了，脑子给撞坏了？

Thai

โดนรถชนจนสมองกระทบกระเทือนไปแล้วหรือไง?

Chinese

“后来，小诗从车上下来，看到是我，连忙把我送到了医院里，你不知道，这几天都是小诗照顾我，一天三顿，都是她给我送饭，偶尔还能给我剥个水果吃。”

Thai

“ต่อมาเสี่ยวซือลงมาจากรถ พอเห็นว่าเป็นฉันก็รีบพาฉันมาส่งโรงพยาบาล นายไม่รู้หรอก ช่วงสองสามวันนี้เสี่ยวซือเป็นคนดูแลฉันทั้งนั้น วันละสามมื้อ เธอเป็นคนเอาข้าวมาส่งให้หมดเลย บางครั้งยังปอกผลไม้ให้ฉันกินด้วยนะ”

Chinese

说着他脸上还洋溢着幸福的笑容，此时的样子，更像是一个痴汉了。

Thai

พูดพลางใบหน้าของเขาก็เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข สภาพในตอนนี้ ยิ่งดูเหมือนคนคลั่งรักเข้าไปใหญ่

Chinese

沈逸现在是明白了，这个心想事成卡，简直就是个坑逼。

Thai

ตอนนี้เสิ่นอี้เข้าใจแล้วว่า การ์ดสมปรารถนานี่มันเป็นของหลอกลวงชัดๆ

Chinese

是照顾了，是对他好了，哪个好人是让你这么照顾的？

Thai

ดูแลก็จริง ดีต่อเขาจริง แต่คนดีๆ ที่ไหนเขาให้ดูแลกันแบบนี้วะ?

Chinese

“沈逸，你是不知道，这几天是我最开心的几天，从来没有见过小诗这样对我。”

Thai

“เสิ่นอี้ นายไม่รู้หรอก ช่วงไม่กี่วันนี้เป็นช่วงที่ฉันมีความสุขที่สุดแล้ว ไม่เคยเห็นเสี่ยวซือทำแบบนี้กับฉันมาก่อนเลย”

Chinese

“偷偷告诉你一个秘密，其实我的身体恢复的很快，但是每当我感觉快要恢复好的时候，我就用灵力再次震裂伤口，你千万不能告诉她。”

Thai

“แอบบอกความลับให้นายรู้อย่างหนึ่ง จริงๆ แล้วร่างกายฉันฟื้นตัวเร็วมาก แต่ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกว่าใกล้จะหายดี ฉันก็ใช้พลังวิญญาณกระแทกให้แผลฉีกขาดอีกรอบ นายห้ามบอกเธอเด็ดขาดเลยนะ”

Chinese

原本沈逸还觉得有点愧疚，听到他刚才的话，简直震碎了三观，这家伙不会有受虐倾向吧？

Thai

เดิมทีเสิ่นอี้ยังรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่พอได้ยินคำพูดเมื่อครู่ของเขา มันช่างทำลายสามัญสำนึกสิ้นดี หมอนี่คงไม่ได้มีรสนิยมชอบถูกทรมานหรอกนะ?

Chinese

还是说，真的被撞坏了脑子，他有点搞不懂。

Thai

หรือว่าสมองจะโดนชนจนพังไปแล้วจริงๆ เขาล่ะไม่เข้าใจเลย

Chinese

“放心，我不会告诉学姐的，你就这么打算一直躺着？”

Thai

“วางใจเถอะ ฉันไม่บอกรุ่นพี่หรอก แล้วพี่คิดจะนอนอยู่แบบนี้ไปตลอดเลยเหรอ?”

Chinese

沈逸目瞪口呆的看着他，怔怔的点点头，有点不知道该说什么。

Thai

เสิ่นอี้มองเขาอย่างอึ้งๆ พยักหน้าค้างๆ รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

Chinese

“怎么会，如果时间太久，就露馅了，我打算在过几天，就出院，我跟你说，本来我爸是让我回家养病的，被我严厉拒绝了。”

Thai

“จะเป็นงั้นได้ยังไง ขืนอยู่นานเกินไปก็ความแตกสิ ฉันกะว่าอีกไม่กี่วันก็จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ฉันจะบอกให้นะ ตอนแรกพ่อฉันจะให้กลับไปพักฟื้นที่บ้าน แต่โดนฉันปฏิเสธเสียงแข็งไปเลย”

Chinese

“到了家里，小诗肯定就不会像现在这样来看我了，甚至连家里给我安排的护工，都被我给辞掉了。”

Thai

“ถ้ากลับไปอยู่บ้าน เสี่ยวซือไม่มีทางมาเยี่ยมฉันเหมือนตอนนี้แน่ กระทั่งคนดูแลที่บ้านจัดหามาให้ ฉันก็ไล่ออกไปหมดแล้ว”

Chinese

江子涛一脸嘚瑟的说道。

Thai

เจียงจื่อเถาพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

Chinese

“你开心就好。”

Thai

“พี่มีความสุขก็ดีแล้ว”

Chinese

“对了，沈逸，你还有心想事成卡吗？我感觉这个东西，对我来说，太有用了。”

Thai

“จริงสิ เสิ่นอี้ นายยังมีการ์ดสมปรารถนาอีกไหม? ฉันรู้สึกว่าของสิ่งนี้มีประโยชน์กับฉันมากเหลือเกิน”

Chinese

听到江子涛的话，他连忙摇头，有也不敢给他用了，万一下次再弄出个什么好歹来，真出了什么意外，他都有点过意不去了。

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงจื่อเถา เขาก็รีบส่ายหน้าทันที ถึงมีก็ไม่กล้าให้ใช้แล้ว ขืนคราวหน้าเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรขึ้นมาจนเกิดอุบัติเหตุเข้าจริงๆ เขาคงรู้สึกผิดแย่

Chinese

“那太可惜了，也不知道我出院后，小诗还会不会像现在这样，对我这么温柔体贴。”

Thai

“งั้นก็น่าเสียดายแย่เลย ไม่รู้เหมือนกันว่าพอฉันออกจากโรงพยาบาลแล้ว เสี่ยวซือจะยังอ่อนโยนและเอาใจใส่ฉันเหมือนตอนนี้ไหม”

Chinese

“涛哥，既然你没事，我就先回学校了，有什么事，你给我打电话。”

Thai

“พี่เถา ในเมื่อพี่ไม่เป็นไร งั้นฉันกลับโรงเรียนก่อนนะ มีเรื่องอะไรพี่ก็โทรหาฉันแล้วกัน”

Chinese

看了看时间，沈逸准备回学校里了。

Thai

เสิ่นอี้ก้มดูเวลาแล้วเตรียมตัวกลับโรงเรียน

Chinese

和江子涛告别之后，便从病房中走了出来。

Thai

หลังจากบอกลาเจียงจื่อเถาแล้ว เขาก็เดินออกมาจากห้องพักผู้ป่วย

Chinese

刚到门口，就看到许颖诗提着一个保温盒，朝着医院里走了过来。

Thai

พอมาถึงหน้าประตู ก็เห็นสวี่อิ่งซือกำลังถือปิ่นโตเก็บความร้อนเดินตรงเข้ามาในโรงพยาบาล

Chinese

“学姐。”

Thai

“รุ่นพี่”

Chinese

沈逸打了一个招呼。

Thai

เสิ่นอี้เอ่ยทักทาย

Chinese

许颖诗听到有人说话，抬头一看，便看到沈逸，眼睛一亮。

Thai

สวี่อิ่งซือได้ยินเสียงคนพูดจึงเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นว่าเป็นเสิ่นอี้ ดวงตาก็เป็นประกาย

Chinese

“沈逸，你最近去哪儿了，你不会是和小嫣私奔了吧，最近连小嫣都联系不上了。”

Thai

“เสิ่นอี้ ช่วงนี้นายหายไปไหนมา อย่าบอกนะว่าหนีตามกันไปกับเสี่ยวเยียนแล้ว ช่วงนี้แม้แต่เสี่ยวเยียนฉันก็ยังติดต่อไม่ได้เลย”

Chinese

“我回家了一趟，家里有点事，今天才回来。”

Thai

“ฉันกลับบ้านไปน่ะ ที่บ้านมีธุระนิดหน่อย เพิ่งกลับมาวันนี้นี่เอง”

Chinese

“你们这快就见家长了吗？”

Thai

“พวกนายไปพบผู้ใหญ่กันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

Chinese

“？？什么见家长？”

Thai

“?? พบผู้ใหญ่อะไรกัน?”

Chinese

沈逸被她的话，整懵圈了。

Thai

เสิ่นอี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตกกับคำพูดของเธอ

Chinese

“你不是带着小嫣回家见家长了吗？”

Thai

“นายไม่ได้พาเสี่ยวเยียนกลับบ้านไปพบผู้ใหญ่หรอกเหรอ?”

Chinese

沈逸：“......”

Thai

เสิ่นอี้: “…”

Chinese

“今天听说江学长住院了，我过来看看。”

Thai

“วันนี้ได้ยินว่ารุ่นพี่เจียงเข้าโรงพยาบาล ฉันเลยแวะมาดู”

Chinese

“你是来给学长送饭的吗？”

Thai

“รุ่นพี่เอาข้าวมาส่งให้รุ่นพี่เจียงเหรอ?”

Chinese

指了指她手里提着的饭盒，问道。

Thai

เขาชี้ไปที่กล่องข้าวที่เธอถืออยู่ในมือแล้วเอ่ยถาม

Chinese

“那天我刚拿了驾照，刚到路口，就看到有人在路口，一紧张，把油门当刹车了，然后想要下车，手又碰到了档杆，又冲了过去，接着....”

Thai

“วันนั้นฉันเพิ่งได้ใบขับขี่มา พอถึงสี่แยกก็เห็นคนอยู่ที่แยก ด้วยความตกใจก็เลยเหยียบคันเร่งแทนเบรก จากนั้นพอจะลงจากรถ มือดันไปโดนคันเกียร์ รถก็พุ่งออกไปอีก แล้วต่อจากนั้น…”

Chinese

许颖诗有点不好意思的解释了一下。

Thai

สวี่อิ่งซืออธิบายอย่างรู้สึกผิดและเคอะเขินเล็กน้อย

Chinese

听到她的解释，沈逸心中想，还好撞到的是江子涛，要是换做普通人，就她的这顿操作，不得让人直接嘎了。

Thai

เมื่อได้ยินคำอธิบายของเธอ เสิ่นอี้ก็คิดในใจว่า ยังดีที่คนที่โดนชนคือเจียงจื่อเถา ถ้าเปลี่ยนเป็นคนธรรมดา เจอฝีมือการขับรถแบบนี้เข้าไป ไม่ตายคาที่ไปแล้วหรือไง

Chinese

“那什么，学姐，你快去吧，别等会儿饭量了，我回学校了。”

Thai

“เอ่อคือ รุ่นพี่รีบไปเถอะ เดี๋ยวข้าวจะเย็นชืดเสียก่อน ฉันกลับโรงเรียนแล้วนะ”

Chinese

他不想打扰这俩人的二人世界，毕竟已经这样了。

Thai

เขาไม่อยากขัดขวางโลกส่วนตัวของทั้งสองคน ในเมื่อเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว

Chinese

“好，小嫣回来了吗？”

Thai

“ได้ แล้วเสี่ยวเยียนกลับมาหรือยัง?”

Chinese

“不知道，我没见嫣姐。”

Thai

“ไม่รู้สิ ฉันยังไม่เจอพี่เยียนเลย”

Chinese

沈逸说的倒是实话，纪嫣昏迷的时候，就被带走了，他没有看到。

Thai

ที่เสิ่นอี้พูดนับเป็นความจริง ตอนที่จี้เยียนหมดสติก็ถูกพาตัวไปแล้ว เขาไม่ได้เห็นเธอเลย