สวี่อิ่งซือที่แปลกประหลาด

Chinese

“小嫣，你真的不考虑一下小学弟吗？”

Thai

“เสี่ยวเยียน เธอจะไม่ลองพิจารณารุ่นน้องตัวน้อยหน่อยจริง ๆ เหรอ?”

Chinese

这天沈逸又出去弄吃了的，原本许颖诗也打算跟着出去，但是被他拒绝，说是让她在这里，好有个照应，万一遇到什么异族或者凶兽。

Thai

วันนี้เสิ่นอี้ออกไปหาของกินอีกครั้ง เดิมทีสวี่อิ่งซือก็ตั้งใจจะตามไปด้วย แต่ถูกเขาปฏิเสธ โดยบอกว่าให้เธออยู่ที่นี่จะได้คอยดูแลกัน เผื่อว่าจะเจอกับเผ่าต่างมิติหรือสัตว์ร้ายเข้า

Chinese

“我都有点心动了，你竟然一点不心动吗？”

Thai

“ฉันยังแอบหวั่นไหวนิด ๆ เลย เธอจะไม่หวั่นไหวเลยสักนิดจริง ๆ เหรอ?”

Chinese

许颖诗又在纪嫣身边八卦起来。

Thai

สวี่อิ่งซือเริ่มซุบซิบข้างกายจี้เยียนอีกครั้ง

Chinese

“你心动了，你去收了。”

Thai

“ถ้าเธอหวั่นไหว เธอก็ไปคว้ามาเองสิ”

Chinese

纪嫣白了她一眼，很是无语。

Thai

จี้เยียนกลอกตาใส่เธอ รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอย่างยิ่ง

Chinese

她这闺蜜没救了，每天除了说这个事就是说这个事。

Thai

เพื่อนสนิทคนนี้ของเธอเกินเยียวยาแล้วจริง ๆ วัน ๆ นอกจากพูดเรื่องนี้ก็พูดแต่เรื่องนี้

Chinese

索性闭眼，开始冥想。

Thai

เธอจึงหลับตาลงแล้วเริ่มทำสมาธิ

Chinese

“不识好人心，别到时候被人抢了，你去哭吧。”

Thai

“ไม่รู้จักเจตนาดีของคนอื่น ระวังเถอะ ถึงเวลาโดนคนอื่นแย่งไปแล้วเธอจะร้องไห้”

Chinese

许颖诗无视她的眼神，自顾自的说道。

Thai

สวี่อิ่งซือไม่สนใจสายตาของเธอ พลางพูดไปเรื่อยเปื่อย

Chinese

纪嫣不再搭理她。

Thai

จี้เยียนไม่สนใจเธออีก

Chinese

在这里已经四五天了，沈逸拿的这些药，让她的身体恢复了不少。

Thai

อยู่ที่นี่มาสี่ห้าวันแล้ว ยาพวกนี้ที่เสิ่นอี้นำมาทำให้ร่างกายของเธอฟื้นฟูขึ้นมาก

Chinese

现在已经可以坐了起来，身上的伤口，也开始慢慢愈合。

Thai

ตอนนี้สามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้ว และบาดแผลตามร่างกายก็เริ่มสมานตัวอย่างช้า ๆ

Chinese

对她来说，每天最煎熬的就是，自己这个死党，整天在她耳边，张口沈逸，闭口沈逸，她整个人都快抑郁了。

Thai

สำหรับเธอแล้ว สิ่งที่ทรมานที่สุดในแต่ละวันก็คือ เพื่อนซี้คนนี้ของเธอที่เอาแต่อยู่ข้างหู อ้าปากก็เสิ่นอี้ หุบปากก็เสิ่นอี้ จนเธอแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

Chinese

“好无聊啊~”

Thai

“น่าเบื่อจังเลยน้า~”

Chinese

许颖诗看她不搭理自己，伸了一下懒腰，发了一句牢骚。

Thai

สวี่อิ่งซือเห็นเธอไม่สนใจ บิดขี้เกียจหนึ่งทีแล้วบ่นออกมาประโยคหนึ่ง

Chinese

“小嫣，你陪聊聊天啊，别整天修炼修炼，都快成傻子了。”

Thai

“เสี่ยวเยียน เธอคุยเป็นเพื่อนหน่อยสิ อย่าเอาแต่ฝึกฝน ๆ ทั้งวันจนจะกลายเป็นคนโง่อยู่แล้ว”

Chinese

“要不是手环弄丢了，还能玩玩手机上的游戏，困在这里，无聊死了。”

Thai

“ถ้าไม่ใช่เพราะกำไลข้อมือหายไป ยังพอได้เล่นเกมในโทรศัพท์มือถือบ้าง ติดอยู่ที่นี่น่าเบื่อจะตายอยู่แล้ว”

Chinese

纪嫣：“......”

Thai

จี้เยียน: “…”

Chinese

“你在学校里，有没有认识别的帅哥，等出去了，给我介绍一下。”

Thai

“เธอรู้จักหนุ่มหล่อคนอื่นในมหาวิทยาลัยบ้างไหม พออกไปได้แล้วช่วยแนะนำให้ฉันหน่อยสิ”

Chinese

纪嫣：“......”

Thai

จี้เยียน: “…”

Chinese

“要不等会儿沈逸回来了，我找个理由出去一下，给你创造个机会，怎么样？对你好吧？”

Thai

“หรือว่าเดี๋ยวพอเสิ่นอี้กลับมา ฉันหาข้ออ้างออกไปข้างนอกสักหน่อย สร้างโอกาสให้เธอ เป็นไง? ดีกับเธอใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

纪嫣：“......”

Thai

จี้เยียน: “…”

Chinese

“你不说话，就当你是默认了，像我这么好的人，已经很少见了，你看别人的闺蜜，都是抢对方男朋友什么的，我都是直接把好男人往你怀里推，你要是把她搞定了，到时候记得好好感谢一下我。”

Thai

“เธอไม่พูด ฉันถือว่าเธอตกลงนะ คนดี ๆ อย่างฉันเนี่ยหายากมากแล้ว ดูเพื่อนสนิทของคนอื่นสิ มีแต่จะแย่งแฟนของอีกฝ่ายกันทั้งนั้น แต่ฉันกลับผลักผู้ชายดี ๆ เข้าสู่อ้อมอกเธอตรง ๆ ถ้าเธอจัดการเขาได้ล่ะก็ ถึงตอนนั้นอย่าลืมขอบคุณฉันให้ดี ๆ ล่ะ”

Chinese

许颖诗自己一个人，在这里巴拉巴拉的，嘴巴不停的说。

Thai

สวี่อิ่งซือพูดเจื้อยแจ้วอยู่คนเดียวตรงนี้ ปากขยับพูดไม่หยุด

Chinese

纪嫣则是面无表情的在冥想，仿佛没有听到她说的任何话。

Thai

ส่วนจี้เยียนกลับทำสมาธิด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ราวกับไม่ได้ยินคำพูดใด ๆ ของเธอเลย

Chinese

“一个小时够不够？”

Thai

“หนึ่งชั่วโมงพอไหม?”

Chinese

“我看小学弟那个小身板，估计顶多半个小时，就这么愉快的决定了，等会儿来了，我就找个理由出去一下。”

Thai

“ฉันดูจากรูปร่างบอบบางของรุ่นน้องตัวน้อยแล้ว ประเมินว่าอย่างมากที่สุดก็ครึ่งชั่วโมง เอาตามนี้อย่างแฮปปี้เลยแล้วกัน เดี๋ยวพอเขากลับมา ฉันจะหาข้ออ้างออกไปข้างนอกสักหน่อย”

Chinese

她似乎又想到了什么好玩的事情，故意在纪嫣耳边说道。

Thai

ดูเหมือนเธอจะนึกเรื่องสนุกอะไรขึ้นมาได้อีก จึงจงใจพูดข้างหูจี้เยียน

Chinese

一脸坏笑的看着面无表情的纪嫣，她已经习惯了自己这个闺蜜的性格。

Thai

มองจี้เยียนที่ไร้ความรู้สึกด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า เธอชินชากับนิสัยของเพื่อนสนิทคนนี้แล้ว

Chinese

沈逸这时从外面，提着两只兔子，出现在洞口处。

Thai

ในเวลานี้เสิ่นอี้หิ้วกระต่ายสองตัวจากด้านนอก ปรากฏตัวขึ้นที่ปากถ้ำ

Chinese

刚走进去，就听到许颖诗说什么半个小时。

Thai

เพิ่งเดินเข้าไปก็ได้ยินสวี่อิ่งซือพูดอะไรเกี่ยวกับครึ่งชั่วโมง

Chinese

也没听清说的什么。

Thai

แต่ก็ไม่ได้ยินชัดเจนว่าพูดอะไร

Chinese

“小学弟，回来了，今天是什么吃的。”

Thai

“รุ่นน้องตัวน้อย กลับมาแล้วเหรอ วันนี้มีอะไรกินบ้าง”

Chinese

许颖诗看到沈逸进来，站起身来，一脸笑意的看着他。

Thai

สวี่อิ่งซือเห็นเสิ่นอี้เข้ามาก็ลุกขึ้นยืน มองเขาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

Chinese

纪嫣听到她的话，也睁开了眼睛，朝外面看了看。

Thai

จี้เยียนได้ยินคำพูดของเธอ ก็ลืมตาขึ้นแล้วมองออกไปข้างนอก

Chinese

“两只兔子。”

Thai

“กระต่ายสองตัว”

Chinese

“我喜欢吃兔肉，烤的最好吃，小学弟，你休息一下，我去外面把兔子处理一下。”

Thai

“ฉันชอบกินเนื้อกระต่าย ย่างแล้วอร่อยที่สุด รุ่นน้องตัวน้อย นายพักผ่อนเถอะ ฉันจะออกไปจัดการกระต่ายข้างนอกให้เอง”

Chinese

许颖诗眼珠一转，对着沈逸，笑嘻嘻的说道。

Thai

สวี่อิ่งซือกลอกตาไปมา แล้วพูดกับเสิ่นอี้ด้วยรอยยิ้มแป้น

Chinese

“我已经处理好了，学姐不用麻烦了。”

Thai

“ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่ไม่ต้องลำบากหรอก”

Chinese

沈逸把手中的兔子提了起来，给她看了看，两只兔子被处理的干干净净。

Thai

เสิ่นอี้ยกกระต่ายในมือขึ้นมาให้เธอดู กระต่ายสองตัวถูกจัดการจนสะอาดสะอ้าน

Chinese

纪嫣心中也松了一口气，瞪了她一眼，这家伙是一会儿也不能消停。

Thai

จี้เยียนในใจก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางถลึงตาใส่เธอ ยัยคนนี้ไม่เคยอยู่นิ่งได้เลยสักนิด

Chinese

“小学弟，你带手机了吗？”

Thai

“รุ่นน้องตัวน้อย นายพกโทรศัพท์มือถือมาไหม?”

Chinese

她似乎并没有放弃，看向沈逸，再次开口。

Thai

ดูเหมือนเธอจะยังไม่ยอมแพ้ หันไปมองเสิ่นอี้แล้วเอ่ยปากอีกครั้ง

Chinese

“带了。”

Thai

“พกมา”

Chinese

沈逸也没多想，从手环里拿出来他的手机，在异境里没有信号，他都没有拿出来用过，除了偶尔看看时间。

Thai

เสิ่นอี้ไม่ได้คิดอะไรมาก หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาจากกำไลข้อมือ ในแดนต่างมิติไม่มีสัญญาณ เขาจึงไม่เคยหยิบออกมาใช้เลย นอกจากจะดูเวลาเป็นครั้งคราว

Chinese

在异境里待久了，他现在不像前身那般，对手机也没有什么依赖。

Thai

เมื่ออยู่ในแดนต่างมิตินานเข้า ตอนนี้เขาไม่เหมือนกับร่างเดิม ไม่ได้ติดโทรศัพท์มือถืออะไรขนาดนั้นแล้ว

Chinese

“能借给我用用吗？”

Thai

“ขอยืมใช้หน่อยได้ไหม?”

Chinese

“当然可以，学姐，你要用，就拿去用，这有什么的。”

Thai

“ได้แน่นอน รุ่นพี่ ถ้าอยากใช้ก็เอาไปใช้ได้เลย เรื่องแค่นี้เอง”

Chinese

沈逸把手机递了过去。

Thai

เสิ่นอี้ยื่นโทรศัพท์มือถือส่งไปให้

Chinese

“好的，小学弟，你先在这里弄吃的，我出去给家里打个电话。”

Thai

“โอเค รุ่นน้องตัวน้อย นายทำของกินอยู่ที่นี่ไปก่อนนะ ฉันจะออกไปโทรศัพท์หาที่บ้านสักหน่อย”

Chinese

说完不等沈逸回话，头也不回的朝着外面走去。

Thai

พูดจบก็ไม่รอให้เสิ่นอี้ตอบกลับ เดินมุ่งหน้าออกไปข้างนอกโดยไม่หันกลับมามอง

Chinese

一溜烟就消失在洞穴里。

Thai

แวบเดียวก็หายลับไปจากถ้ำ

Chinese

“学姐，这里没信号...”

Thai

“รุ่นพี่ ตรงนี้ไม่มีสัญญาณนะ…”

Chinese

沈逸刚想提醒一下，话只说到一半，就看不到许颖诗的身影了。

Thai

เสิ่นอี้เพิ่งจะคิดเตือนสักคำ แต่พูดไปได้แค่ครึ่งเดียวก็ไม่เห็นเงาร่างของสวี่อิ่งซือแล้ว

Chinese

“嫣姐，许学姐她...”

Thai

“พี่เยียน รุ่นพี่สวี่เธอ…”

Chinese

他扭头看了看纪嫣，开口问了一句。

Thai

เขาหันศีรษะไปมองจี้เยียนแล้วเอ่ยปากถามขึ้นมา

Chinese

“不用搭理她，这几天可能忘记吃药了。”

Thai

“ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก ช่วงนี้คงลืมกินยา”

Chinese

纪嫣脑海中忽然闪出许颖诗之前说的话，脸上一丝尴尬之色闪过，随即恢复了正常。

Thai

ในหัวของจี้เยียนพลันผุดคำพูดที่สวี่อิ่งซือพูดไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา สีหน้ามีความกระอักกระอ่วนแวบผ่าน ก่อนจะกลับคืนสู่ปกติในทันที

Chinese

沈逸还是第一次听到她这样说话，这嫣姐今天好像也有点不对劲。

Thai

นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นอี้ได้ยินเธอพูดแบบนี้ ดูเหมือนว่าวันนี้พี่เยียนก็ชักจะแปลก ๆ ไปเหมือนกัน

Chinese

摇了摇头，也没去多想，她或许有什么办法，能在异境中打电话出去。

Thai

เขาส่ายหน้าและไม่ได้คิดอะไรมาก บางทีเธออาจจะมีวิธีโทรศัพท์ออกไปข้างนอกจากในแดนต่างมิติก็ได้

Chinese

毕竟她可是黑风山脉基地的负责人之一。

Thai

อย่างไรเสียเธอก็เป็นหนึ่งในผู้รับผิดชอบของฐานที่มั่นเทือกเขาเฮยเฟิง

Chinese

沈逸一边生起火堆，一边用树枝把两只兔子串起来，没一会儿，烤肉的香味弥漫开来。

Thai

เสิ่นอี้ก่อกองไฟไปพลาง ใช้กิ่งไม้เสียบกระต่ายสองตัวไปพลาง ไม่นานนัก กลิ่นหอมของเนื้อย่างก็อบอวลไปทั่ว

Chinese

洞里，两人谁也没有说话，气氛变的很安静。

Thai

ภายในถ้ำ ทั้งสองคนไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศกลายเป็นเงียบสงบอย่างยิ่ง

Chinese

“我刚进来的时候，听许学姐说什么半个小时？”

Thai

“ตอนที่ผมเพิ่งเข้ามา ได้ยินรุ่นพี่สวี่พูดอะไรเกี่ยวกับครึ่งชั่วโมงเหรอ?”

Chinese

为了打破尴尬局面，沈逸找了一个话题，他进来的时候，就听到两人在聊天。

Thai

เพื่อทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัด เสิ่นอี้จึงหาหัวข้อคุย ตอนที่เขาเข้ามาก็ได้ยินทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่

Chinese

只是没有听清说的什么，这个时候用这个打破沉默。

Thai

เพียงแต่ฟังไม่ชัดว่าพูดอะไร ในเวลานี้จึงใช้เรื่องนี้มาทำลายความเงียบ

Chinese

纪嫣表情怪异，还好沈逸没有抬头看她。

Thai

สีหน้าของจี้เยียนดูพิลึกพิลั่น โชคดีที่เสิ่นอี้ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเธอ

Chinese

“没什么。”淡淡的说了一句。

Thai

“ไม่มีอะไร” เธอพูดออกมาเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง

Chinese

这话咋接，根本没办法接话啊，沈逸心中吐槽，本来打破沉默，结果直接把话题给焊死了。

Thai

จะต่อบทสนทนายังไงล่ะเนี่ย ไม่มีทางต่อได้เลยสักนิด เสิ่นอี้บ่นในใจ เดิมทีตั้งใจจะทำลายความเงียบ ผลลัพธ์คือตัดบทสนทนาจนตายสนิทไปเลย

Chinese

“嫣姐，今天身上的伤势恢复的怎么样？”

Thai

“พี่เยียน วันนี้อาการบาดเจ็บบนร่างกายฟื้นตัวเป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

又沉默了十多分钟，沈逸再次开口。

Thai

หลังจากเงียบไปอีกกว่าสิบนาที เสิ่นอี้ก็เอ่ยปากอีกครั้ง

Chinese

“恢复的差不多了，再有两三天，就可以离开这里了。”

Thai

“ฟื้นฟูเกือบหมดแล้ว อีกสักสองสามวันก็ออกจากที่นี่ได้แล้ว”

Chinese

纪嫣活动了一下脖子，松了口气，还好他没有打破砂锅问到底。

Thai

จี้เยียนขยับคอเล็กน้อยพลางลอบถอนหายใจ โชคดีที่เขาไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงจนถึงที่สุด

Chinese

“那就好，烤肉差不多快熟了，许学姐怎么还没回来。”

Thai

“ก็ดีแล้ว เนื้อย่างใกล้จะสุกแล้ว ทำไมรุ่นพี่สวี่ยังไม่กลับมาอีกนะ”

Chinese

他手中的烤兔肉，外面已经焦黄，看起来十分的诱人。

Thai

เนื้อกระต่ายย่างในมือของเขา ด้านนอกเหลืองเกรียมแล้ว ดูน่ากินเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

“不用管她，你先吃。”

Thai

“ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก นายกินก่อนเถอะ”

Chinese

“嫣姐，给你。”

Thai

“พี่เยียน ให้พี่”

Chinese

沈逸撕下来一大块后腿肉，递了过去。

Thai

เสิ่นอี้ฉีกเนื้อขาหลังชิ้นใหญ่ออกมาแล้วยื่นส่งไปให้

Chinese

正准备吃的时候，许颖诗从进来了。

Thai

ตอนที่กำลังเตรียมจะกิน สวี่อิ่งซือก็เดินเข้ามา

Chinese

眼神十分怪异的看了一眼沈逸，洞里昏暗的光线，其他人也没有注意。

Thai

เธอใช้สายตาที่แปลกประหลาดอย่างยิ่งมองเสิ่นอี้แวบหนึ่ง ด้วยแสงสลัวภายในถ้ำ คนอื่นจึงไม่ได้สังเกตเห็น

Chinese

“学姐，快来吃，已经烤好了。”

Thai

“รุ่นพี่ รีบมากินสิ ย่างเสร็จแล้ว”

Chinese

沈逸同样撕下来一块烤好的兔肉，递了过去。

Thai

เสิ่นอี้ฉีกเนื้อกระต่ายที่ย่างเสร็จแล้วออกมาหนึ่งชิ้นเช่นกัน แล้วยื่นส่งไปให้

Chinese

“谢谢~”

Thai

“ขอบใจนะ~”

Chinese

许颖诗接过来，非常客气的说道。

Thai

สวี่อิ่งซือรับมาแล้วพูดอย่างมีมารยาทและเกรงใจเป็นพิเศษ

Chinese

“给你的手机，谢谢学弟。”

Thai

“โทรศัพท์มือถือของนาย ขอบใจนะรุ่นน้อง”

Chinese

“学姐，你太客气。”

Thai

“รุ่นพี่เกรงใจเกินไปแล้ว”

Chinese

沈逸还是第一次看到她这么客气，说不上来哪儿不一样，但是确实明显和之前有点不同。

Thai

นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นอี้เห็นเธอเกรงใจขนาดนี้ บอกไม่ถูกว่าตรงไหนไม่เหมือนเดิม แต่รู้สึกได้ชัดเจนว่าต่างไปจากเมื่อก่อนเล็กน้อยจริง ๆ

Chinese

纪嫣也有点好奇的看了一眼她，难道出去真的有信号？还是说发现了什么。

Thai

จี้เยียนก็มองเธอด้วยความสงสัยใคร่รู้อยู่บ้าง หรือว่าออกไปข้างนอกแล้วมีสัญญาณจริง ๆ? หรือว่าไปพบอะไรเข้า

Chinese

不过也没有马上问，几人简单的吃完东西，气氛再次陷入了沉默。

Thai

แต่ก็ไม่ได้ถามในทันที ทั้งสามคนกินของกินอย่างเรียบง่ายจนเสร็จ บรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

Chinese

许颖诗也不像之前，默默的吃完东西，话也不说，只是时不时的瞄一眼沈逸。

Thai

สวี่อิ่งซือก็ไม่เหมือนเมื่อก่อน เธอกินของกินจนหมดอย่างเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา เพียงแต่เหลือบมองเสิ่นอี้เป็นระยะ ๆ