เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

Chinese

看着眼前的选项，沈逸明显一愣，这种时候还出选择。

Thai

เมื่อมองดูตัวเลือกตรงหน้า เสิ่นอี้ก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ในเวลาแบบนี้ยังมีตัวเลือกโผล่มาอีก

Chinese

第三个选项直接被沈逸忽略了，他在纠结第一个和第二个选项。

Thai

ตัวเลือกที่สามถูกเสิ่นอี้มองข้ามไปทันที เขากำลังลังเลระหว่างตัวเลือกแรกกับตัวเลือกที่สอง

Chinese

第二个选项的奖励是最好的，但是听到刚才其他人说，生活系的，似乎就是普通技校都能学习。

Thai

รางวัลของตัวเลือกที่สองนั้นดีที่สุด แต่เมื่อครู่ได้ยินคนอื่นบอกว่า สาขาดำรงชีวิตดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่แม้แต่วิทยาลัยอาชีวะทั่วไปก็เรียนได้

Chinese

第一个战斗系才是他应该选的。

Thai

สาขาการต่อสู้ในตัวเลือกแรกต่างหากที่เขาควรเลือก

Chinese

随即做出决定，准备开口和第五明说。

Thai

ทันใดนั้นเขาก็ตัดสินใจได้ และเตรียมจะเอ่ยปากพูดกับตี้อู่หมิง

Chinese

“是男人就应该...”

Thai

“เป็นลูกผู้ชายก็ต้อง…”

Chinese

“沈逸？你怎么会在这里？”突然一道女生的声音传来。

Thai

“เสิ่นอี้? นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” จู่ๆ เสียงของเด็กสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้น

Chinese

沈逸扭头看到，这不是黄仁的青梅竹马，童冉吗。

Thai

เสิ่นอี้หันหน้าไปมอง นี่ไม่ใช่ถงหร่าน เพื่อนสมัยเด็กของหวงเหรินหรอกหรือ

Chinese

“童冉？你怎么在这里，这里好像是男生宿舍吧。”

Thai

“ถงหร่าน? เธอมาทำอะไรที่นี่ ที่นี่เหมือนจะเป็นหอพักชายนะ”

Chinese

沈逸不确定的又四周看了看，这里确实是男生宿舍啊。

Thai

เสิ่นอี้กวาดตามองรอบๆ อีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ ที่นี่เป็นหอพักชายจริงๆ ด้วย

Chinese

“我爸让我给一个家伙送东西，结果等了半天，没人，我只好自己上来了。”童冉满不在乎的说道。

Thai

“พ่อฉันให้เอาของมาส่งให้หมอนั่นคนหนึ่ง แต่รอตั้งนานก็ไม่มีคน ฉันเลยต้องขึ้นมาเองน่ะสิ” ถงหร่านพูดอย่างไม่ใส่ใจ

Chinese

“你还没说，你怎么在这里，黄仁呢？他在哪儿？”

Thai

“นายยังไม่ได้บอกเลยว่ามาทำอะไรที่นี่ แล้วหวงเหรินล่ะ เขาอยู่ที่ไหน”

Chinese

童冉把沈逸拽到一边，进沈逸的宿舍里开始翻找。

Thai

ถงหร่านดึงตัวเสิ่นอี้ไปด้านข้าง แล้วเดินเข้าไปรื้อค้นในห้องพักของเสิ่นอี้

Chinese

甚至连鞋盒都没放过，都要打开看看。

Thai

ถึงขนาดไม่เว้นแม้แต่กล่องรองเท้า ยังต้องเปิดออกดู

Chinese

“他没来，还在临城那边上学，我是因为特殊原因，送到了这里。”

Thai

“เขาไม่ได้มา ยังเรียนอยู่ที่เมืองหลินเฉิง ส่วนฉันมาที่นี่ด้วยเหตุผลพิเศษน่ะ”

Chinese

沈逸看着面前这位神经大条的女生，苦笑着说道。

Thai

เสิ่นอี้มองเด็กสาวผู้ไม่คิดหน้าคิดหลังตรงหน้าพลางพูดด้วยรอยยิ้มเจื่อน

Chinese

“凭什么你能被提前送到这里上学，黄仁还在临城，你都没黄仁长的帅。”

Thai

“ทำไมถึงส่งนายมาเรียนที่นี่ล่วงหน้าได้ล่ะ หวงเหรินยังอยู่เมืองหลินเฉิงอยู่เลย นายหล่อสู้หวงเหรินก็ไม่ได้สักหน่อย”

Chinese

童冉瞥了一眼沈逸，愤愤不平的说道。

Thai

ถงหร่านเหลือบมองเสิ่นอี้แล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์

Chinese

沈逸：“......”

Thai

เสิ่นอี้: “…”

Chinese

这话咋说，没法接啊。

Thai

คำพูดนี้จะให้ตอบยังไง ไปต่อไม่ถูกเลย

Chinese

就在沈逸不知道该说什么的时候，“不行，你既然能来，黄仁肯定也能来这里，我回家找他爷爷，把他也给弄过来。”

Thai

ในขณะที่เสิ่นอี้ไม่รู้จะพูดอะไรดี “ไม่ได้การ ในเมื่อนายมาได้ หวงเหรินก็ต้องมาที่นี่ได้เหมือนกัน ฉันจะกลับบ้านไปหาคุณปู่ของเขา ให้พาเขามาที่นี่ด้วย”

Chinese

童冉像个自来熟，巴拉巴拉的一直说。

Thai

ถงหร่านทำตัวคุ้นเคยอย่างเป็นธรรมชาติ พูดจ้อไม่หยุด

Chinese

说完又转头看向第五明。

Thai

พูดจบก็หันไปมองตี้อู่หมิง

Chinese

“小明，你怎么在这里，今天没课吗？”

Thai

“เสี่ยวหมิง นายมาทำอะไรที่นี่ วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ”

Chinese

好家伙，这丫头在这里谁都能认识，按说她和黄仁的年纪差不多，应该也还在读高中，怎么会出在京都大学，而且看样子，对这里的一切都非常熟悉。

Thai

ให้ตายสิ ยัยเด็กนี่รู้จักคนไปทั่วจริงๆ ตามหลักแล้วอายุของเธอก็พอๆ กับหวงเหริน น่าจะยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ทำไมถึงมาโผล่ที่มหาวิทยาลัยจิงตูได้ แถมดูท่าทางจะคุ้นเคยกับทุกอย่างที่นี่เป็นอย่างดี

Chinese

第五明摸了摸鼻子，“小冉姐，这不是新生报到吗，我来帮忙接待一下新生，顺带推荐一下我们的生活系。”

Thai

ตี้อู่หมิงลูบจมูก “พี่หร่าน นี่ช่วงรายงานตัวเด็กใหม่ไม่ใช่เหรอ ฉันเลยมาช่วยต้อนรับเด็กใหม่ แล้วถือโอกาสแนะนำสาขาดำรงชีวิตของเราด้วย”

Chinese

“唔...你那个生活系还是就四个人吗？”童冉问道。

Thai

“อืม… สาขาดำรงชีวิตของนายยังมีแค่สี่คนอยู่อีกเหรอ” ถงหร่านถาม

Chinese

“是啊，所以想看看新生有没有人来这里报到。”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ ก็เลยอยากดูว่าจะมีเด็กใหม่คนไหนมาสมัครที่นี่บ้าง”

Chinese

第五明点点头，对此他也十分无奈，每年新生那么多，报他们生活系的几乎没有。

Thai

ตี้อู่หมิงพยักหน้า เขารู้สึกจนปัญญาเรื่องนี้มากเช่นกัน ทุกปีมีเด็กใหม่ตั้งมากมาย แต่คนที่สมัครสาขาดำรงชีวิตของพวกเขากลับแทบไม่มีเลย

Chinese

“小沈逸，你要不要去报生活系，里面很好的，而且不会挂科。”

Thai

“เสิ่นอี้น้อย นายอยากไปสมัครสาขาดำรงชีวิตไหม ข้างในดีมากเลยนะ แถมไม่มีตกด้วย”

Chinese

童冉显然对于生活系很了解，帮着第五明推荐起来。

Thai

ถงหร่านดูเข้าใจสาขาดำรงชีวิตเป็นอย่างดี จึงช่วยตี้อู่หมิงแนะนำขึ้นมา

Chinese

“我啊，我想......”

Thai

“ฉันเหรอ ฉันคิดว่า…”

Chinese

“你别犹豫了，我告诉你，生活系非常好，我都想要转到生活系，要不是我爷爷不让，我早就去生活系了，那里简直就是天堂一般。”

Thai

“นายอย่าลังเลเลย ฉันจะบอกให้ว่าสาขาดำรงชีวิตดีสุดยอด ฉันยังอยากย้ายไปสาขาดำรงชีวิตเลย ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่ไม่ยอม ฉันคงไปอยู่สาขาดำรงชีวิตนานแล้ว ที่นั่นน่ะเหมือนสวรรค์ชัดๆ”

Chinese

童冉打断了沈逸，嘴上巴拉巴拉的不停在说。

Thai

ถงหร่านขัดจังหวะเสิ่นอี้ ปากก็พูดจ้อไม่หยุด

Chinese

“等黄仁来了，我就让他也去生活系，你不会认为我在骗你吧？”

Thai

“พอหวงเหรินมา ฉันก็จะให้เขาไปสาขาดำรงชีวิตเหมือนกัน นายคงไม่ได้คิดว่าฉันหลอกนายอยู่หรอกนะ”

Chinese

见沈逸有点疑惑，童冉眼神不善的看着他。

Thai

เมื่อเห็นเสิ่นอี้มีท่าทีสงสัย ถงหร่านก็มองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

Chinese

“没有，没有，怎么可能，我早就听黄仁说你善解人意，知书达理，怎么可能会骗我呢。”

Thai

“ไม่มี ไม่มี เป็นไปได้ยังไงกัน ฉันได้ยินหวงเหรินบอกตั้งนานแล้วว่าเธอเป็นคนมีเหตุผลและรู้กาลเทศะ จะมาหลอกฉันได้ยังไง”

Chinese

沈逸连忙解释，他可是知道这个丫头的厉害。

Thai

เสิ่นอี้รีบอธิบาย เขารู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของยัยเด็กคนนี้ดี

Chinese

身上随便拿出来一件东西，这栋楼里的人，都得去喝孟婆汤。

Thai

ของบนตัวเธอแค่หยิบออกมาสุ่มสี่สุ่มห้าชิ้นหนึ่ง คนในตึกนี้ก็คงต้องไปดื่มน้ำแกงยายเมิ่งกันหมด

Chinese

“黄仁真这么说的吗？”

Thai

“หวงเหรินพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ”

Chinese

听到沈逸说黄仁夸她，脸上马上露出开心的笑容，两只眼睛弯成了月牙状。

Thai

เมื่อได้ยินเสิ่นอี้บอกว่าหวงเหรินชมตน ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มดีใจออกมาทันที ดวงตาทั้งสองหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

Chinese

“还算那个家伙有点良心，我就说了，我从来不骗人，既然你相信我，走，我带你去生活系那边报到。”

Thai

“หมอนั่นยังพอนับว่ามีจิตสำนึกอยู่บ้าง ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่เคยหลอกใคร ในเมื่อนายเชื่อฉัน ไปเถอะ ฉันจะพานายไปรายงานตัวที่สาขาดำรงชีวิตเอง”

Chinese

刚才沈逸刚刚夸奖的话，很是受益，于是很热心的拉着沈逸就要去生活系报到。

Thai

คำชมของเสิ่นอี้เมื่อครู่ทำให้เธอรู้สึกพออกพอใจมาก จึงกระตือรือร้นลากเสิ่นอี้จะไปรายงานตัวที่สาขาดำรงชีวิตให้ได้

Chinese

而旁边的第五明面露喜色，也不去劝说，跟在两人身后。

Thai

ส่วนตี้อู่หมิงที่อยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้ายินดี ไม่คิดจะห้ามปรามแต่อย่างใด เดินตามหลังคนทั้งสองไป

Chinese

沈逸现在有点骑虎难下，这丫头出了名的刁蛮，根本不敢去理论。

Thai

ตอนนี้เสิ่นอี้ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ยัยเด็กนี่เอาแต่ใจขึ้นชื่อ เขาไม่กล้าไปหาเหตุผลด้วยเลยสักนิด

Chinese

更不敢去说什么，只能任由童冉带着去了京都大学的生活系那边。

Thai

ยิ่งไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ปล่อยให้ถงหร่านพาไปยังสาขาดำรงชีวิตของมหาวิทยาลัยจิงตู

Chinese

在京都异能大学的西北方向，有一座非常奇特的教学楼，样子有点像像一把竖起来的锤子。

Thai

ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาวิทยาลัยพลังพิเศษจิงตู มีอาคารเรียนรูปร่างประหลาดหลังหนึ่ง รูปลักษณ์คล้ายกับค้อนที่ตั้งตรง

Chinese

“这就是生活系的教学楼了，走，我带你去里面报名。”

Thai

“นี่คืออาคารเรียนของสาขาดำรงชีวิต ไปเถอะ ฉันจะพานายเข้าไปสมัครข้างใน”

Chinese

不由分说的带着沈逸进入到里面，偌大的教学楼里，冷冷清清，在报名处，甚至连一名学生都没有。

Thai

เธอพาเสิ่นอี้เข้าไปข้างในโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ ภายในอาคารเรียนหลังใหญ่โตเงียบเหงาและเปล่าเปลี่ยว บริเวณจุดรับสมัครกระทั่งนักศึกษาสักคนก็ยังไม่มี

Chinese

童冉来到报名窗口，在里面坐着一名男生，这个时候正在打瞌睡，远远看，就像是在磕头一样，一栽一栽的。

Thai

ถงหร่านเดินมาถึงหน้าต่างรับสมัคร ด้านในมีนักศึกษาชายคนหนึ่งนั่งอยู่ ขณะนี้กำลังสัปหงก มองจากไกลๆ ดูเหมือนกำลังโขกศีรษะ ผงกหัวหงึกๆ

Chinese

“人呢，来报名了。”童冉对着窗口用力敲了几下。

Thai

“คนล่ะ มีคนมาสมัครแล้ว” ถงหร่านเคาะหน้าต่างแรงๆ ไปสองสามที

Chinese

昏昏欲睡的男生，听到有人叫，马上来了精神。

Thai

นักศึกษาชายที่กำลังงัวเงีย พอได้ยินเสียงคนเรียกก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

Chinese

看到童冉后，“小冉姐，你怎么来了？”

Thai

พอเห็นว่าเป็นถงหร่าน “พี่หร่าน พี่มาได้ยังไง”

Chinese

“我来给你送新生啊，我跟你说，沈逸是我罩着的，以后谁敢欺负他，那就是和我过不去。”

Thai

“ฉันพาเด็กใหม่มาส่งให้น่ะสิ ฉันจะบอกให้นะ เสิ่นอี้อยู่ในความดูแลของฉัน วันหน้าใครกล้ารังแกเขา ก็เท่ากับมีปัญหากับฉัน”

Chinese

童冉一副大姐大的样子，对报名窗口的学生说道。

Thai

ถงหร่านทำท่าทางเหมือนลูกพี่ใหญ่แล้วพูดกับนักศึกษาที่หน้าต่างรับสมัคร

Chinese

“小冉姐放心，在咱们生活系的地方，没有人敢欺负他。”这名学生也很识趣的保证。

Thai

“พี่หร่านวางใจได้ ในถิ่นสาขาดำรงชีวิตของพวกเรา ไม่มีใครกล้ารังแกเขาหรอก” นักศึกษาคนนี้รับคำอย่างรู้ความ

Chinese

童冉点点头，“他叫沈逸，今年的新生，哦对了，你的学生证呢？”

Thai

ถงหร่านพยักหน้า “เขาชื่อเสิ่นอี้ เด็กใหม่ของปีนี้ อ้อจริงสิ บัตรนักศึกษาของนายล่ะ”

Chinese

沈逸听到童冉的话，眼睛一亮，自己还没有办学生证，所以说还有缓和的地步？

Thai

เสิ่นอี้ได้ยินคำพูดของถงหร่าน ดวงตาก็เป็นประกาย ตนยังไม่ได้ทำบัตรนักศึกษา เช่นนั้นก็ยังมีทางให้ผ่อนปรนอยู่ใช่ไหม

Chinese

“在这里。”

Thai

“อยู่นี่”

Chinese

第五明从身后递过来了沈逸的学生证。

Thai

ตี้อู่หมิงยื่นบัตรนักศึกษาของเสิ่นอี้มาจากด้านหลัง

Chinese

“嗯？”沈逸蒙圈了，什么情况，自己都还没去办，怎么学生证就在他那里了。

Thai

“หืม?” เสิ่นอี้งงเป็นไก่ตาแตก เกิดอะไรขึ้น ตนยังไม่ได้ไปทำเลย ทำไมบัตรนักศึกษาถึงไปอยู่ที่เขาได้

Chinese

“我看刚小冉姐带着你来报到，我就顺路帮你领了一下学生证。”

Thai

“ฉันเห็นว่าเมื่อกี้พี่หร่านพานายมารายงานตัว ฉันก็เลยช่วยรับบัตรนักศึกษามาให้นายน่ะ”

Chinese

第五明不好意思的笑了笑。

Thai

ตี้อู่หมิงยิ้มแห้งๆ อย่างเกรงใจ

Chinese

“小明，你做的不错。”

Thai

“เสี่ยวหมิง นายทำได้ดีมาก”

Chinese

童冉拍了拍第五明的肩膀，一副你很懂事的表情。

Thai

ถงหร่านตบไหล่ตี้อู่หมิงพลางทำสีหน้าประมาณว่านายรู้ความมาก

Chinese

接着就给沈逸报了生活系，主修生活系。

Thai

จากนั้นก็สมัครสาขาดำรงชีวิตให้เสิ่นอี้ วิชาเอกสาขาดำรงชีวิต

Chinese

选修的话，就有很多了，这个没有硬性指标。

Thai

ส่วนวิชาเลือกนั้นมีมากมาย เรื่องนี้ไม่มีเกณฑ์บังคับ

Chinese

【完成奖励，天赋等级+1】

Thai

【สำเร็จรางวัล ระดับพรสวรรค์ +1】

Chinese

随着脑海中系统的提示，沈逸彻底死心了。

Thai

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัว เสิ่นอี้ก็ตัดใจโดยสิ้นเชิง

Chinese

这下完犊子了，心心念念的想着能够去战斗系，毕竟自己带了不少积分过来，能兑换个不错的异能技。

Thai

คราวนี้ฉิบหายแล้ว อุตส่าห์เฝ้าหวังว่าจะได้ไปสาขาการต่อสู้ เพราะอย่างไรตนก็นำคะแนนมาด้วยไม่น้อย สามารถแลกทักษะพลังพิเศษดีๆ ได้แท้ๆ

Chinese

谁能想到，出师未捷身先死，直接被生活系的截胡了。

Thai

ใครจะไปคิดว่า ยังไม่ทันได้เริ่มศึกก็ต้องมาดับดิ้น ถูกคนของสาขาดำรงชีวิตตัดหน้าชิงตัวไปเสียก่อน

Chinese

也不知道以后还能不能转系，他也是第一次上异能大学，这里面的事，他一点也不了解。

Thai

ไม่รู้เหมือนกันว่าในอนาคตยังจะย้ายสาขาได้อีกหรือไม่ เขาก็เพิ่งเคยเข้าเรียนมหาวิทยาลัยพลังพิเศษเป็นครั้งแรก เรื่องราวภายในนี้เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด

Chinese

“既然沈学弟已经是我们生活系的了，那么宿舍，我也和导师说一下，搬过来和我们一起住，正好我们可以凑一个宿舍了。”

Thai

“ในเมื่อรุ่นน้องเสิ่นเป็นคนของสาขาดำรงชีวิตเราแล้ว เรื่องหอพักฉันจะคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาให้ ย้ายมาอยู่ด้วยกันกับพวกเรา พอดีพวกเราจะได้ครบหนึ่งห้องพักพอดี”

Chinese

负责报名窗口的学生，一脸开心的说道。

Thai

นักศึกษาที่รับผิดชอบหน้าต่างรับสมัครพูดด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

Chinese

“对对，我怎么没想到，沈学弟，你等着，我这就去帮你搬行李。”

Thai

“ใช่ๆ ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ รุ่นน้องเสิ่น นายรออยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันไปช่วยนายยกกระเป๋าเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

第五明一拍脑袋，才想起来，说着转身就跑了开来。

Thai

ตี้อู่หมิงตบหน้าผากเพิ่งนึกขึ้นได้ พูดจบก็หันหลังวิ่งออกไปทันที

Chinese

沈逸：“......”

Thai

เสิ่นอี้: “…”