การมาถึงของหลี่ม่อ

Chinese

【恭喜宿主，討論度增加，人氣值暴增中，宿主棒棒噠！嘿嘿！】

Thai

【ยินดีด้วยโฮสต์ ระดับการพูดถึงเพิ่มขึ้น ค่าความนิยมกำลังพุ่งกระฉูด โฮสต์สุดยอดไปเลย! คิคิ!】

Chinese

將做好的菜擺放在桌子上，隨後端出用魚骨和魚頭熬煮出來的魚湯，午飯的所有菜就已經全部做好，因為只有三個人吃，所以每一份的分量都不算大。

Thai

อาหารที่ทำเสร็จแล้วถูกนำมาจัดวางบนโต๊ะ จากนั้นก็ยกซุปปลาที่เคี่ยวจากก้างปลาและหัวปลาออกมา อาหารกลางวันทั้งหมดก็ทำเสร็จเรียบร้อย เนื่องจากทานกันแค่สามคน ปริมาณของแต่ละจานจึงไม่เยอะมากนัก

Chinese

三人坐在餐桌旁，刑資嘗了一口魚肉之後對著凌天豎起大拇指：“好吃！！！但你管這叫家常菜嗎？”

Thai

ทั้งสามคนนั่งลงข้างโต๊ะอาหาร หลังจากสิงจือชิมเนื้อปลาไปคำหนึ่งก็ยกนิ้วโป้งให้หลิงเทียน “อร่อยมากกก! แต่นายเรียกนี่ว่ากับข้าวบ้านๆ เหรอ?”

Chinese

“隨手做來吃的，可不就是家常菜嘛！”凌天笑嘻嘻的說道，第一次使用大師級的廚藝做飯，所呈現出的效果他是非常滿意的，就像是信手拈來一般，轉眼四菜一湯就解決了。

Thai

“ทำกินง่ายๆ ก็เป็นกับข้าวบ้านๆ น่ะสิ!” หลิงเทียนพูดพลางยิ้มแป้น การทำอาหารโดยใช้ทักษะการทำอาหารระดับปรมาจารย์เป็นครั้งแรก ผลลัพธ์ที่ออกมาทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมาก ราวกับหยิบจับอะไรก็คล่องมือไปหมด เพียงพริบตาเดียวกับข้าวสี่อย่างน้ำแกงหนึ่งอย่างก็จัดการเสร็จเรียบร้อย

Chinese

另一邊的葉小婉也夾起一條魚肉，嘗了一口兩眼放光，“天哥，你什麼時候練了這麼一手廚藝啊！”

Thai

อีกด้านหนึ่งเยี่ยเสี่ยวหว่านก็คีบเนื้อปลาขึ้นมาหนึ่งชิ้น พอลองชิมคำหนึ่งดวงตาก็เป็นประกาย “พี่เทียน พี่ไปฝึกฝีมือทำอาหารขนาดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!”

Chinese

“嗐，自個兒在家瞎搗鼓的，喜歡吃就多吃一點！”凌天笑眯眯的看著這個鄰家的小妹妹，心中湧出一種享受別人讚美的爽感！

Thai

“เฮอะ แค่มั่วๆ ทำเองที่บ้านน่ะ ชอบกินก็กินเยอะๆ นะ!” หลิงเทียนมองน้องสาวข้างบ้านคนนี้ด้วยรอยยิ้ม ในใจพลันผุดความรู้สึกฟินที่ได้เพลิดเพลินกับคำชมของคนอื่น!

Chinese

「哇！他好裝啊！還瞎搗鼓的，我怎麼瞎搗鼓不出來！？」

Thai

「ว้าว! เขาขี้เก๊กจัง! ยังมีหน้ามาบอกว่ามั่วๆ ทำเองอีก ทำไมฉันมั่วๆ แล้วไม่ได้แบบนี้บ้างล่ะ!?」

Chinese

「兄弟，你搗鼓的位置對嗎？」

Thai

「พี่ชาย นายมั่วถูกจุดหรือเปล่า?」

Chinese

「樓上逆天」

Thai

「เมนต์บนสุดจัด」

Chinese

「裝怎麼了，我要是有這麼牛批，我比他還裝！出門我都要貼一個特級廚師的標！」

Thai

「เก๊กแล้วทำไมล่ะ ถ้าฉันเจ๋งขนาดนี้นะ ฉันจะเก๊กยิ่งกว่าเขาอีก! เวลาออกจากบ้านฉันจะติดป้ายเชฟระดับพิเศษเลยด้วยซ้ำ!」

Chinese

「怎麼了？你也是小當家？」

Thai

「ทำไม? นายก็เป็นยอดกุ๊กแดนมังกรเหมือนกันเหรอ?」

Chinese

「嘖嘖嘖，我是真的沒想到，長得這麼帥，做飯還這麼溜，有點反差感啊！」

Thai

「จิ๊ๆๆ นึกไม่ถึงจริงๆ หล่อขนาดนี้แล้วยังทำอาหารเก่งขนาดนี้อีก มีเสน่ห์แบบคอนทราสต์จัง!」

Chinese

「切，吹什麼，到晚上就到才藝展示環節了，到時候我家哥哥必讓他原形畢露！」

Thai

「ชิ อวยอะไรกัน ถึงตอนกลางคืนก็เป็นช่วงโชว์ความสามารถพิเศษแล้ว ถึงตอนนั้นพี่ชายบ้านฉันต้องทำให้เขาเผยธาตุแท้แน่นอน!」

Chinese

「說的也是，做飯已經這麼溜了，晚上的才藝展示展示些什麼啊，切菜嗎？」

Thai

「ก็จริง ทำกับข้าวเก่งขนาดนี้แล้ว ตอนกลางคืนจะโชว์ความสามารถอะไรล่ะ โชว์หั่นผักเหรอ?」

Chinese

一頓飯在三個人的歡聲笑語之中吃完，刑資和葉小婉把洗碗的重任攬了下來。

Thai

มื้ออาหารจบลงท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของทั้งสามคน สิงจือและเยี่ยเสี่ยวหว่านรับหน้าที่ล้างจานไป

Chinese

凌天也是樂得清閑，一搖一晃的到了躺椅前，一躺二蓋三手機，開始刷沙雕視頻，不時發出傻樂的聲音。

Thai

หลิงเทียนเองก็สบายใจที่ได้ว่าง เดินเอ้อระเหยไปที่เก้าอี้เอน หนึ่งล้มตัวนอน สองห่มผ้า สามหยิบมือถือ เริ่มเลื่อนดูคลิปตลกไร้สาระ พลางส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาเป็นระยะ

Chinese

觀眾們看著這一幕也有些無語，這大哥是真的一點也不擔心自己晚上才藝表演出醜啊！

Thai

เหล่าผู้ชมเห็นภาพนี้แล้วก็พูดไม่ออกอยู่บ้าง พี่ชายคนนี้ไม่กังวลเลยสักนิดจริงๆ ว่าการแสดงความสามารถพิเศษตอนกลางคืนตัวเองจะขายหน้า!

Chinese

「大哥還擱這兒看沙雕視頻呢，真的不擔心自己的才藝表演啊！」

Thai

「พี่ชายยังนอนดูคลิปไร้สาระอยู่ตรงนี้อีก ไม่กังวลเรื่องการแสดงความสามารถของตัวเองเลยจริงๆ สินะ!」

Chinese

「感覺這種應該是提前通知了，大家提前準備好的吧，可能沒啥需要擔心的」

Thai

「รู้สึกว่าแบบนี้น่าจะมีการแจ้งล่วงหน้าแล้ว ทุกคนคงเตรียมตัวกันไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะ อาจจะไม่มีอะไรต้องกังวลมั้ง」

Chinese

其他觀眾看見這條彈幕，想了想也是，這種應該是提前知會過的，大家應該都準備好了，於是就選擇討論別的話題去了。

Thai

ผู้ชมคนอื่นๆ เห็นคอมเมนต์นี้ คิดๆ ดูก็จริง เรื่องแบบนี้น่าจะแจ้งล่วงหน้าแล้ว ทุกคนก็น่าจะเตรียมตัวพร้อมแล้ว จึงเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นกัน

Chinese

過了一陣，葉小婉從廚房一蹦一跳的跑了出來，見凌天在躺椅上躺著傻樂，有些好奇的靠了過去，“天哥你看什麼呢？”

Thai

ผ่านไปสักพัก เยี่ยเสี่ยวหว่านก็กระโดดโลดเต้นวิ่งออกมาจากห้องครัว พอเห็นหลิงเทียนนอนหัวเราะคิกคักอยู่บนเก้าอี้เอน ก็ขยับเข้าไปใกล้ด้วยความสงสัย “พี่เทียนดูอะไรอยู่น่ะ?”

Chinese

“哦，沙雕視頻，你要看嗎？”凌天盛情邀請，葉小婉好奇的看了兩眼，隨後感覺有些get不到他的笑點，於是就放棄了。

Thai

“อ๋อ คลิปตลกไร้สาระน่ะ เธอจะดูไหม?” หลิงเทียนเอ่ยชวนอย่างกระตือรือร้น เยี่ยเสี่ยวหว่านชะโงกดูด้วยความสงสัยอยู่สองแวบ จากนั้นก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเก็ตมุกตลกของเขา จึงยอมแพ้ไป

Chinese

但她又想和凌天一起玩，於是她的眼珠子輕輕一轉，提議道：“天哥打王者不？”

Thai

แต่เธอก็อยากเล่นกับหลิงเทียน ดวงตาจึงกลอกไปมาเบาๆ ก่อนจะเสนอขึ้นมาว่า “พี่เทียน เล่น Wangzhe ไหม?”

Chinese

凌天眉頭一挑：“上號？”

Thai

หลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้น “เข้าเกมเลยไหม?”

Chinese

“嗯！”葉小婉立刻興高采烈的去拿自己的手機，準備和凌天一起玩遊戲。

Thai

“อื้อ!” เยี่ยเสี่ยวหว่านรีบไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองด้วยความดีใจทันที เตรียมตัวเล่นเกมกับหลิงเทียน

Chinese

此時整理好餐具的刑資正好從廚房出來，凌天見狀招呼一聲：“刑姐，打王者不？”

Thai

เวลานี้สิงจือที่เก็บล้างจานชามเสร็จพอดีก็เดินออกมาจากห้องครัว หลิงเทียนเห็นดังนั้นจึงทักทายขึ้นว่า “พี่สิง เล่น Wangzhe ไหม?”

Chinese

刑資微笑著拒絕，“不了，我還有一些東西沒有歸置好，你們玩吧！”

Thai

สิงจือยิ้มปฏิเสธ “ไม่ล่ะ ฉันยังมีของบางอย่างที่ยังจัดไม่เข้าที่เลย พวกเธอเล่นกันเถอะ!”

Chinese

說著她鑽進了自己的房間，她可不想去打擾葉小婉和凌天兩人獨處的時光，這是身為閨蜜的自覺！

Thai

พูดจบเธอก็ผลุบเข้าห้องตัวเองไป เธอไม่อยากไปรบกวนช่วงเวลาอยู่กันตามลำพังของเยี่ยเสี่ยวหว่านกับหลิงเทียน นี่คือความตระหนักรู้ในฐานะเพื่อนสนิท!

Chinese

不一會兒凌天身邊又多了一個躺椅，上面躺著身段玲瓏的葉小婉，兩個人開始了愉快的開黑時光。

Thai

ไม่นานนักข้างกายหลิงเทียนก็มีเก้าอี้เอนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัว บนนั้นมีเยี่ยเสี่ยวหว่านผู้มีรูปร่างสะโอดสะองนอนอยู่ ทั้งสองคนเริ่มช่วงเวลาการตี้เล่นเกมด้วยกันอย่างมีความสุข

Chinese

「原來小天后也玩王者！那我也玩王者，豈不是我=小天后？」

Thai

「ที่แท้ราชินีเพลงรุ่นเล็กก็เล่น Wangzhe ด้วย! งั้นฉันก็เล่น Wangzhe เหมือนกัน นี่ไม่เท่ากับว่า ฉัน = ราชินีเพลงรุ่นเล็ก หรอกเหรอ?」

Chinese

「照你這麼說，那恐怕人均小天后了！」

Thai

「ถ้าพูดตามนาย แบบนี้ทุกคนก็เป็นราชินีเพลงรุ่นเล็กกันหมดแล้วสิ!」

Chinese

「你別說，兩人往躺椅上一躺，還真有CP感呢！」

Thai

「จะว่าไป พอทั้งสองคนนอนลงบนเก้าอี้เอนแบบนี้ ก็ดูมีเคมีคู่จิ้นอยู่นะเนี่ย!」

Chinese

「說起CP，你們記不記得凌天來的時候穿的什麼？」

Thai

「พูดถึงคู่จิ้น พวกนายจำได้ไหมว่าตอนหลิงเทียนมาใส่ชุดอะไรมา?」

Chinese

「二道背心！（確信）」

Thai

「เสื้อกล้าม! (มั่นใจมาก)」

Chinese

「樓上魔怔了，明明是白T恤和牛仔褲加小白鞋好嗎？」

Thai

「เมนต์บนเพี้ยนไปแล้ว ชัดเจนว่าเป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์แถมรองเท้าผ้าใบสีขาวต่างหากล่ะ?」

Chinese

「我靠！那葉天后豈不是和凌狗穿了情侶裝？！」

Thai

「เชี่ย! ถ้างั้นราชินีเพลงเยี่ยก็ใส่ชุดคู่กับไอ้หมาหลิงน่ะสิ?!」

Chinese

「挖槽！真的啊！」

Thai

「โคตรพีค! จริงด้วย!」

Chinese

「啊！這比殺了我還難受啊！小葉子的CP真的是凌狗啊！」

Thai

「อ๊าก! นี่มันทรมานยิ่งกว่าฆ่าฉันให้ตายซะอีก! คู่จิ้นของเสี่ยวเยี่ยจื่อคือไอ้หมาหลิงจริงๆ เหรอเนี่ย!」

Chinese

「喂喂喂，人家只是恰好這麼穿的吧！你們不要在這裡發癲啊！」

Thai

「เฮ้ยๆๆ เขาแค่บังเอิญแต่งตัวแบบนั้นหรือเปล่า! พวกนายอย่ามาสติแตกกันตรงนี้สิ!」

Chinese

「噓！又有人來了！我聽到腳步了！」

Thai

「ชู่ว! มีคนมาอีกแล้ว! ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าแล้ว!」

Chinese

腳步哥出現后，整個彈幕都是為之一靜，隨後汽車聲響起，再次證明腳步哥的耳力是真的出眾！

Thai

หลังจาก ‘พี่ชายเสียงฝีเท้า’ ปรากฏตัวขึ้น กระสุนคอมเมนต์ทั้งหมดก็เงียบกริบไปชั่วขณะ จากนั้นเสียงรถยนต์ก็ดังขึ้น พิสูจน์ให้เห็นอีกครั้งว่าหูของพี่ชายเสียงฝีเท้านั้นยอดเยี่ยมจริงๆ!

Chinese

片刻后一個男聲出現：“有人在嗎？”

Thai

ครู่ต่อมาเสียงผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้น “มีใครอยู่ไหมครับ?”

Chinese

說著一個穿著黑色T恤黑褲子黑鞋子，甚至帶著黑墨鏡，一身黑的男人進入了鏡頭，彈幕頓時有人認出來他了！

Thai

พูดพลาง ชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อยืดสีดำ กางเกงสีดำ รองเท้าสีดำ แถมยังสวมแว่นตากันแดดสีดำ ชายหนุ่มชุดดำทั้งตัวก็ก้าวเข้ามาในกล้อง คอมเมนต์ก็มีคนจำเขาได้ทันที!

Chinese

「哇！是李默！我是他粉絲！」

Thai

「ว้าว! หลี่โม่นี่นา! ฉันเป็นแฟนคลับเขา!」

Chinese

「哇！是李默！我是他老公！」

Thai

「ว้าว! หลี่โม่นี่นา! ฉันเป็นสามีเขา!」

Chinese

「？？？」

Thai

「???」

Chinese

「果然是李默啊，剛聽聲音就挺像的！」

Thai

「หลี่โม่จริงๆ ด้วย เมื่อกี้ฟังเสียงก็ว่าคล้ายอยู่แล้ว!」

Chinese

「哎呦~怎麼是李默啊！我家哥哥什麼時候到啊！」

Thai

「โธ่เอ๊ย~ ทำไมเป็นหลี่โม่ล่ะเนี่ย! เมื่อไหร่พี่ชายบ้านฉันจะมาถึงนะ!」

Chinese

「李默很少去綜藝吧，這次怎麼直接來了戀綜？」

Thai

「ปกติหลี่โม่แทบไม่ไปออกรายการวาไรตี้เลยนี่นา ทำไมคราวนี้ถึงมาออกรายการวาไรตี้ออกเดตตรงๆ เลยล่ะ?」

Chinese

「可能給的多？誰知道呢！」

Thai

「อาจจะให้เงินเยอะมั้ง? ใครจะไปรู้ล่ะ!」

Chinese

此時屋內打遊戲的兩人正好結束了一把緊張刺激的遊戲對戰，聽到屋外有人的聲音，於是和從房間出來的刑資一起向外走去，準備迎接來人。

Thai

ขณะนี้ทั้งสองคนที่เล่นเกมอยู่ในบ้านเพิ่งจะจบการประลองอันดุเดือดตื่นเต้นไปหนึ่งตา พอได้ยินเสียงคนอยู่ด้านนอกบ้าน จึงเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับสิงจือที่เดินออกมาจากห้องพอดี เตรียมต้อนรับผู้มาเยือน

Chinese

最先出去的是刑資，那李默見到刑資之後明顯面色一喜，“哈嘍！小資好久不見啊！你是第一個到的嗎？”

Thai

คนที่ออกไปคนแรกคือสิงจือ เมื่อหลี่โม่เห็นสิงจือก็เผยสีหน้าดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด “ฮัลโหล! เสี่ยวจือ ไม่เจอกันนานเลยนะ! เธอมาถึงเป็นคนแรกเหรอ?”

Chinese

刑資一邊伸手跟李默打招呼，一邊笑著搖了搖頭，“不是哦，我是第三個到的！”

Thai

สิงจือยกมือทักทายหลี่โม่พลางส่ายหน้ายิ้มๆ “ไม่ใช่หรอก ฉันมาถึงเป็นคนที่สามน่ะ!”

Chinese

說著她從門口讓開，露出了後面的凌天，讓李默有些詫異，新人嗎？怎麼沒見過！但是又有點眼熟···

Thai

พูดพลางเธอก็ขยับหลบจากหน้าประตู เผยให้เห็นหลิงเทียนที่อยู่ด้านหลัง ทำให้หลี่โม่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เด็กใหม่เหรอ? ทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลย! แต่ก็ดูคุ้นๆ ตาอยู่นิดหน่อย…

Chinese

“默哥你好，我是凌天！”凌天笑著和李默打招呼。

Thai

“สวัสดีครับพี่โม่ ผมหลิงเทียนครับ!” หลิงเทียนทักทายหลี่โม่ด้วยรอยยิ้ม

Chinese

李默也連忙回應，雖然有些詫異，但在娛樂圈這麼久，他還是知道不能在鏡頭面前露出奇怪的表情。

Thai

หลี่โม่ก็รีบตอบรับเช่นกัน แม้จะประหลาดใจอยู่บ้าง แต่อยู่ในวงการบันเทิงมานานขนาดนี้ เขายังคงรู้ดีว่าไม่ควรแสดงสีหน้าแปลกๆ ออกมาต่อหน้ากล้อง

Chinese

剛和凌天打完招呼，一個小腦袋從凌天身後探了出來，搖頭晃腦的學著凌天的話說道：“默哥你好，我是小婉！“

Thai

เพิ่งจะทักทายกับหลิงเทียนเสร็จ ศีรษะเล็กๆ ก็โผล่ออกมาจากด้านหลังของหลิงเทียน ส่ายหัวดุ๊กดิ๊กเลียนแบบคำพูดของหลิงเทียนว่า “สวัสดีค่ะพี่โม่ หนูเสี่ยวหว่านค่ะ!”

Chinese

“小婉你也到啦！哈哈哈好久不見啊！”李默被葉小婉耍寶的樣子逗笑了。

Thai

“เสี่ยวหว่านเธอก็มาถึงแล้วเหรอ! ฮ่าๆๆ ไม่เจอกันนานเลยนะ!” หลี่โม่ถูกท่าทางขี้เล่นของเยี่ยเสี่ยวหว่านทำให้หัวเราะออกมา

Chinese

兩人是認識的，以前李默也給葉小婉寫過兩首歌，不過葉小婉名氣越來越大之後，請的詞曲家咖位也越來越大，就沒有再找過他寫歌了。

Thai

ทั้งสองคนรู้จักกันมาก่อน เมื่อก่อนหลี่โม่ก็เคยแต่งเพลงให้เยี่ยเสี่ยวหว่านสองเพลง แต่หลังจากเยี่ยเสี่ยวหว่านมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ นักแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงที่จ้างมาระดับก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จึงไม่ได้หาเขามาแต่งเพลงให้อีก

Chinese

“嘻嘻，默哥快進來吧！要不要我來幫你拿東西？”葉小婉從凌天背後輕輕跳了出來，笑嘻嘻的說道。

Thai

“ฮิๆ พี่โม่รีบเข้ามาเถอะค่ะ! ให้หนูช่วยถือของไหม?” เยี่ยเสี่ยวหว่านกระโดดออกมาจากด้านหลังของหลิงเทียนเบาๆ แล้วพูดพลางยิ้มแย้ม

Chinese

李默連忙拒絕：“不用不用，我一個大男人怎麼好意思讓你們女生來幫忙，我自己就可以！”

Thai

หลี่โม่รีบปฏิเสธ “ไม่ต้องๆ ฉันเป็นผู้ชายตัวโตจะกล้าให้พวกเธอที่เป็นผู้หญิงมาช่วยได้ยังไง ฉันยกเองได้!”

Chinese

說著他自己拿著自己的大行李箱向屋內走去，見狀門口的三人連忙他讓路，隨後刑資帶著李默去看規則，等二人稍微離開的遠了一點之後，葉小婉趴在凌天的耳朵邊上輕輕的說著悄悄話。

Thai

พูดพลางเขาก็ลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของตัวเองเดินเข้าไปในบ้าน เห็นดังนั้นทั้งสามคนตรงประตูก็รีบหลีกทางให้เขา จากนั้นสิงจือก็พาหลี่โม่ไปดูกฎกติกา พอนักแสดงทั้งสองคนเดินห่างออกไปเล็กน้อย เยี่ยเสี่ยวหว่านก็แนบใบหน้าชิดข้างหูของหลิงเทียนกระซิบกระซาบเบาๆ

Chinese

“這個李默喜歡刑姐姐，之前我和刑姐姐一起出席晚會，他見到之後就一直問我要刑姐姐的聯繫方式，現在看起來兩人相處的還算不錯~”

Thai

“หลี่โม่คนนี้ชอบพี่สิงนะ ก่อนหน้านี้ฉันกับพี่สิงไปร่วมงานเลี้ยงด้วยกัน พอเขาเจอเข้าก็เอาแต่ขอช่องทางติดต่อของพี่สิงจากฉัน ตอนนี้ดูท่าทางทั้งสองคนจะเข้ากันได้ไม่เลวเลยน้า~”

Chinese

少女嬌柔的吐息輕輕的掃過凌天的脖頸，又似乎掃在了他的心尖尖上，使他的心中出現了一陣異樣的感覺。

Thai

ลมหายใจอันอ่อนหวานนุ่มนวลของหญิงสาวเป่ารดต้นคอของหลิงเทียนแผ่วเบา และดูเหมือนจะพัดผ่านไปถึงกลางใจ ทำให้ในใจของเขาเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาระลอกหนึ่ง

Chinese

而因為趴在他的耳邊，所以肢體難免有些接觸，柔軟的觸感使得凌天身體僵硬，甚至不敢亂動，也根本沒有聽見葉小婉的後半段在說什麼。

Thai

และเพราะแนบชิดอยู่ข้างหูเขา ร่างกายจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะสัมผัสถูกกัน สัมผัสนุ่มนิ่มทำให้ร่างกายของหลิงเทียนแข็งทื่อ ถึงขั้นไม่กล้าขยับตามอำเภอใจ และไม่ได้ยินเลยสักนิดว่าช่วงครึ่งหลังเยี่ยเสี่ยวหว่านพูดอะไร

Chinese

只是乾巴巴的應道：“哦！”

Thai

ได้แต่ตอบรับไปอย่างแห้งแล้งว่า “อ๋อ!”