ข้าเอง!

Chinese

「哇！大手筆啊，影帝和視后都請來了，沒想到這導演看著年輕，人脈倒是挺廣的！」

Thai

“ว้าว! ทุ่มทุนสร้างจริง ๆ ถึงกับเชิญทั้งราชาจอเงินและราชินีจอแก้วมาได้ นึกไม่ถึงเลยว่าผู้กำกับคนนี้ดูอายุน้อย แต่เส้นสายกลับกว้างขวางขนาดนี้!”

Chinese

「好久沒看到黃影帝了，都有點想念他演的的霸總了」

Thai

“ไม่ได้เห็นราชาจอเงินหวงมาตั้งนาน เริ่มคิดถึงบทประธานจอมเผด็จการที่เขาเล่นแล้วสิ”

Chinese

「樓上是家裡沒油了嗎？怎麼會想念這個啊！」

Thai

“ชั้นบนที่บ้านน้ำมันหมดเหรอ? ทำไมถึงคิดถึงบทแบบนั้นได้เนี่ย!”

Chinese

「蘭姐也快四十了吧，長得倒是跟之前二十多歲的時候沒什麼區別，甚至多了股成熟的味道」

Thai

“พี่หลานก็เกือบจะสี่สิบแล้วมั้ง แต่หน้าตาแทบไม่ต่างจากตอนอายุยี่สิบกว่า ๆ เลย แถมยังมีกลิ่นอายความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่เพิ่มขึ้นมาด้วย”

Chinese

「聽說有熟女？我曹某人不請自來！」

Thai

“ได้ยินว่ามีสาวรุ่นใหญ่เหรอ? คนแซ่เฉาอย่างฉันไม่ต้องเชิญก็มาเอง!”

Chinese

「周文菲這次怎麼也來了？沒戴眼鏡是戴了隱形吧？」

Thai

“คราวนี้โจวเหวินเฟยก็มาด้วยเหรอ? ที่ไม่ใส่แว่นนี่คือใส่คอนแทกต์เลนส์ใช่ไหม?”

Chinese

「追著葉天后來的唄，當年兩人齊名，結果pk的時候被葉天后碾壓了，小天后的稱號被人輕易的摘走，她肯定不甘心啊！」

Thai

“ก็ตามราชินีเพลงเยี่ยมาน่ะสิ ตอนนั้นทั้งสองคนชื่อเสียงทัดเทียมกัน แต่ผลการ PK กลับถูกราชินีเพลงเยี่ยบดขยี้จนราบคาบ ฉายาราชินีเพลงรุ่นเล็กถูกชิงไปอย่างง่ายดาย เธอไม่มีทางยอมรับได้อยู่แล้ว!”

Chinese

「這都多少年了，看得出來葉小婉確實是她的心魔了」

Thai

“นี่มันผ่านมากี่ปีแล้วเนี่ย ดูออกเลยว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านกลายเป็นปมในใจของเธอไปแล้วจริง ๆ”

Chinese

「覃詩琴欸，好美啊，真的有種古典美！不愧是戲曲世家出來的才女！」

Thai

“ฉินซือฉินนี่นา สวยจังเลย มีความงามแบบคลาสสิกจริง ๆ! สมกับเป็นหญิงงามเปี่ยมความสามารถที่มาจากตระกูลอุปรากรจีน!”

Chinese

「那不然呢？這戲曲世家的孩子從小就要練基本功，氣質這一塊肯定是拿捏的！」

Thai

“ก็แหงล่ะสิ? เด็กจากตระกูลอุปรากรจีนต้องฝึกพื้นฐานมาตั้งแต่เด็ก เรื่องออร่าและบุคลิกภาพนี่คุมได้อยู่หมัดแน่นอน!”

Chinese

此刻節目中的所有嘉賓都在聊天，就連凌天也站起來跟諸位打招呼，黃天翔和寧江蘭作為前輩，眾人都紛紛上去打招呼。

Thai

ในเวลานี้แขกรับเชิญทุกคนในรายการกำลังพูดคุยกันอยู่ แม้แต่หลิงเทียนก็ลุกขึ้นมาทักทายทุกคน และเนื่องจากหวงเทียนเสียงกับหนิงเจียงหลานเป็นรุ่นพี่ ทุกคนจึงทยอยเข้าไปทักทายพวกเขา

Chinese

就連自詡頂流的徐坤都恭恭敬敬的打招呼，他還是拎的清自己的，雖然自己是頂流，可是人家的人脈不是自己能比的！

Thai

แม้แต่สวีคุนที่ยกย่องตนเองว่าเป็นซูเปอร์สตาร์แถวหน้าก็ยังเข้าไปทักทายอย่างนอบน้อม เขายังรู้สถานะของตัวเองดี แม้ว่าตนเองจะเป็นดาวเด่นระดับท็อป แต่เส้นสายของอีกฝ่ายไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเทียบได้เลย!

Chinese

打完招呼幾人各自找人聊天敘舊，精心打扮過得周文菲帶著精緻的妝容，穿著一身白色連衣裙，向著葉小婉走來。

Thai

หลังจากทักทายเสร็จ แต่ละคนต่างแยกย้ายไปคุยสัพเพเหระกับคนอื่น โจวเหวินเฟยที่แต่งตัวมาอย่างประณีตพร้อมใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างงดงาม สวมชุดเดรสกระโปรงสีขาว กำลังเดินตรงเข้ามาหาเยี่ยเสี่ยวหว่าน

Chinese

說來好笑，她選擇這身衣服也是因為葉小婉喜歡穿白色，於是她也穿白色，力求能壓葉小婉一頭。

Thai

จะว่าไปก็น่าขบขัน เธอเลือกชุดนี้ก็เพราะเยี่ยเสี่ยวหว่านชอบใส่สีขาว เธอจึงใส่สีขาวตาม โดยหวังว่าจะสามารถข่มเยี่ยเสี่ยวหว่านให้มิดได้

Chinese

可是當周文菲走進了之後，才發現葉小婉根本就沒化妝，腳步不由得慢了下來，心中湧現出一陣挫敗感。

Thai

ทว่าเมื่อโจวเหวินเฟยเดินเข้ามาใกล้ กลับพบว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านไม่ได้แต่งหน้าเลยแม้แต่น้อย ฝีเท้าของเธอพลันชะลอลงอย่างอดไม่ได้ และมีความรู้สึกพ่ายแพ้ผุดขึ้นมาในใจ

Chinese

就算她沒化妝，也比自己好看嗎？

Thai

ต่อให้ยัยนั่นไม่ได้แต่งหน้า ก็ยังดูดีกว่าตัวเองอีกเหรอ?

Chinese

想著看向葉小婉身邊的凌天，甚至她身邊的男人也是整個節目最帥的！憑什麼啊！

Thai

คิดพลางมองไปยังหลิงเทียนที่อยู่ข้างกายเยี่ยเสี่ยวหว่าน แม้กระทั่งผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอก็ยังหล่อที่สุดในรายการทั้งหมด! ทำไมกันล่ะ!

Chinese

想著臉上揚起笑容，對著凌天走來，伸出手，“你···”

Thai

คิดพลางยกยิ้มขึ้นบนใบหน้า เดินตรงไปหาหลิงเทียนแล้วยื่นมือออกไป “คุณ…”

Chinese

話還沒說完，站在凌天身旁的葉小婉突然伸手握住了她伸出的手，微笑道：“文菲，好久不見！你最近還好嗎？”

Thai

ทว่ายังพูดไม่ทันจบ เยี่ยเสี่ยวหว่านที่ยืนอยู่ข้างกายหลิงเทียนก็พลันยื่นมือออกไปจับมือที่เธอยื่นมา พร้อมยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เหวินเฟย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! ช่วงนี้เธอสบายดีไหม?”

Chinese

周文菲嘴角一抽，隨後看著葉小婉的眼睛，她明顯看出了警告的意味，可是葉小婉越是這樣，她就越興奮！

Thai

มุมปากของโจวเหวินเฟยกระตุก จากนั้นก็สบสายตาของเยี่ยเสี่ยวหว่าน เธอเห็นแววเตือนในดวงตาคู่นั้นอย่างชัดเจน แต่ยิ่งเยี่ยเสี่ยวหว่านเป็นแบบนี้ เธอก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น!

Chinese

這麼多年，終於有讓你葉小婉在意的東西了嗎？

Thai

ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ ในที่สุดก็มีสิ่งที่ทำให้เยี่ยเสี่ยวหว่านอย่างเธอใส่ใจแล้วงั้นเหรอ?

Chinese

你不是什麼都不在乎嗎？名你不在乎，利你不在乎，現在卻在乎一個男人？

Thai

เธอไม่ได้ไม่แคร์อะไรเลยหรอกเหรอ? ชื่อเสียงเธอก็ไม่สน ผลประโยชน์เธอก็ไม่แคร์ แต่ตอนนี้กลับมาแคร์ผู้ชายคนหนึ่งเนี่ยนะ?

Chinese

葉小婉，我知道你的弱點了！

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่าน ฉันรู้จุดอ่อนของเธอแล้ว!

Chinese

“我很好，倒是小婉你，最近好像又瘦了呢？你身邊這個帥哥不給我介紹一下嗎？”周文菲嘴角含笑，對著葉小婉笑嘻嘻的說道。

Thai

“ฉันสบายดีมาก แต่เสี่ยวหว่านนี่สิ ช่วงนี้ดูเหมือนจะผอมลงอีกแล้วนะ? หนุ่มหล่อข้างกายเธอนี่จะไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอ?” โจวเหวินเฟยยกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยกับเยี่ยเสี่ยวหว่านด้วยรอยยิ้มร่าเริง

Chinese

不知道的人可能還以為兩個人是多好的姐妹呢！

Thai

คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อาจคิดว่าทั้งสองคนเป็นพี่น้องที่สนิทกันมากเสียอีก!

Chinese

「周文菲好強的攻擊性，這是要搶男人嗎？」

Thai

“โจวเหวินเฟยมีความก้าวร้าวสูงจัง นี่กะจะแย่งผู้ชายเลยเหรอ?”

Chinese

「哈哈哈，不奇怪，周文菲什麼都要跟葉小婉爭一下，爭個男人好像也正常！」

Thai

“ฮ่า ๆ ๆ ไม่แปลกหรอก โจวเหวินเฟยชอบแย่งทุกอย่างกับเยี่ยเสี่ยวหว่านอยู่แล้ว การแย่งผู้ชายก็ดูเป็นเรื่องปกติ!”

Chinese

「之前不是有人說嗎，如果有三輛計程車在面前，那周文菲一定要葉小婉坐的那一輛。」

Thai

“ก่อนหน้านี้มีคนเคยบอกไม่ใช่เหรอว่า ถ้ามีแท็กซี่สามคันอยู่ตรงหน้า โจวเหวินเฟยก็จะต้องขึ้นคันที่เยี่ยเสี่ยวหว่านนั่งให้ได้”

Chinese

「這都有點病態了吧，真的沒關係嗎？」

Thai

“นี่มันชักจะดูจิต ๆ แล้วนะ จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ?”

Chinese

「感覺周文菲已經走火入魔了，現在的她真的有點不穩定。」

Thai

“รู้สึกเหมือนโจวเหวินเฟยจะหมกมุ่นจนธาตุไฟเข้าแทรกไปแล้ว ตอนนี้เธอดูไม่ค่อยมั่นคงจริง ๆ”

Chinese

見周文菲這麼說，葉小婉臉上的笑容淡了幾分，抿了抿嘴，最後介紹道：“這是和我從小長大的哥哥，凌天！我們兩家是鄰居，世交！”

Thai

เมื่อเห็นโจวเหวินเฟยพูดเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเยี่ยเสี่ยวหว่านก็จางลงไปบ้าง เธอเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะแนะนำในที่สุดว่า “นี่คือพี่ชายที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กกับฉัน หลิงเทียน! ครอบครัวเราสองคนเป็นเพื่อนบ้านและสนิทสนมกันมารุ่นสู่รุ่น!”

Chinese

像是在宣誓著什麼一般，葉小婉昂首挺胸的說出了這番話。

Thai

คล้ายกับกำลังประกาศอะไรบางอย่าง เยี่ยเสี่ยวหว่านเชิดหน้าอกผายแล้วพูดประโยคนี้ออกมา

Chinese

凌天也在葉小婉身後對周文菲笑眯眯的揮了揮手，他看得出，葉小婉和這個姓周的姑娘有些不太對付，那他肯定堅定的站在葉小婉這邊！

Thai

หลิงเทียนที่อยู่ด้านหลังเยี่ยเสี่ยวหว่านก็โบกมือให้โจวเหวินเฟยด้วยรอยยิ้มตาหยี เขาดูออกว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านกับแม่สาวแซ่โจวคนนี้ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไร เช่นนั้นเขาย่อมต้องยืนหยัดอยู่ข้างเยี่ยเสี่ยวหว่านอย่างแน่นอน!

Chinese

這下周文菲臉上的笑容僵在了臉上，但很快就恢復了正常：“那你們算是青梅竹馬？”

Thai

คราวนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเหวินเฟยแข็งค้างไป ทว่าไม่นานก็กลับมาเป็นปกติ “ถ้างั้นพวกเธอก็ถือว่าเป็นเพื่อนเล่นที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กน่ะสิ?”

Chinese

她篤定葉小婉不敢接這個話茬，如果接了，對她的粉絲群體肯定會有影響，或許會有大批的老公粉因此脫粉。

Thai

เธอมั่นใจว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านไม่กล้าตอบรับประเด็นนี้แน่ หากตอบรับย่อมส่งผลกระทบต่อกลุ่มแฟนคลับของเธออย่างแน่นอน และอาจมีแฟนคลับสายมโนเป็นสามีจำนวนมากเลิกติดตามเพราะเรื่องนี้

Chinese

可她沒想到葉小婉笑呵呵的點頭道：“是呀！”

Thai

ทว่าเธอนึกไม่ถึงว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านจะพยักหน้าพลางยิ้มร่า “ใช่แล้วล่ะ!”

Chinese

這下周文菲臉上的笑容徹底消失，心中暗道：“葉小婉，算你狠！”

Thai

คราวนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเหวินเฟยหายวับไปจนหมดสิ้น ในใจลอบสบถ “เยี่ยเสี่ยวหว่าน เธอมันแน่จริง ๆ!”

Chinese

隨後打了個招呼離開了這裡，找別人聊天去了。

Thai

จากนั้นก็เอ่ยลาแล้วเดินผละจากตรงนี้ไปหาคนอื่นคุยแทน

Chinese

而此刻的彈幕也開始刷屏。

Thai

และในเวลานี้คอมเมนต์หน้าจอก็เริ่มหลั่งไหลเต็มจอ

Chinese

「原來如此，兩人是青梅竹馬啊！怪不得小婉對凌狗那麼親近！」

Thai

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ทั้งสองคนโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก! มิน่าล่ะเสี่ยวหว่านถึงได้สนิทสนมกับไอ้หมาหลิงขนาดนั้น!”

Chinese

「？？？那凌狗豈不是近水樓台先得月了？我靠啊！小婉不會來真的吧！」

Thai

“??? ถ้างั้นไอ้หมาหลิงก็อยู่ใกล้ชิดจนได้เปรียบไปเต็ม ๆ เลยสิ? เชี่ยเอ๊ย! เสี่ยวหว่านคงไม่ได้เอาจริงหรอกนะ!”

Chinese

「不會吧，葉天后現在正在事業上升期，應該不會談戀愛···吧？」

Thai

“คงไม่ใช่หรอกมั้ง ตอนนี้ราชินีเพลงเยี่ยกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นของอาชีพ ไม่น่าจะมีความรัก… หรอกมั้ง?”

Chinese

「喂喂喂，都醒醒，這就是個戀愛綜藝啊，又不是相親大會，你們想什麼呢！」

Thai

“เฮ้ย ๆ ๆ ตื่นกันได้แล้ว นี่มันรายการวาไรตี้ออกเดตนะ ไม่ใช่งานดูตัวหาคู่ พวกนายคิดอะไรกันอยู่เนี่ย!”

Chinese

看到這條彈幕，葉小婉的粉絲才冷靜下來，確實，不管是什麼真人秀，那也就是個秀，當不得真，綜藝裡面快樂嗑CP就行了，因為葉小婉肯定是要有搭檔的。

Thai

เมื่อได้เห็นคอมเมนต์นี้ แฟนคลับของเยี่ยเสี่ยวหว่านจึงค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้ จริงด้วย ไม่ว่าจะเป็นรายการเรียลลิตี้โชว์อะไร มันก็เป็นแค่การแสดงเท่านั้น เอามาเป็นเรื่องจริงไม่ได้หรอก ในรายการวาไรตี้ขอแค่จิ้นคู่ CP อย่างมีความสุขก็พอแล้ว เพราะยังไงเยี่ยเสี่ยวหว่านก็ต้องมีคู่อยู่แล้ว

Chinese

如果搭檔是凌狗，他們還能接受一點，因為凌天是裡面長得最帥的了，和葉小婉很登對。

Thai

หากคู่ของเธอคือไอ้หมาหลิง พวกเขาก็ยังพอรับได้อยู่บ้าง เพราะหลิงเทียนเป็นคนที่หน้าตาหล่อที่สุดในบรรดานั้นแล้ว และดูเหมาะสมกับเยี่ยเสี่ยวหว่านมาก

Chinese

眾人又聊了聊，突然徐坤開口問道：“節目組沒有準備晚飯嗎？差不多到吃飯時間了吧！”

Thai

ทุกคนคุยกันต่อไปอีกสักพัก จู่ ๆ สวีคุนก็เอ่ยถามขึ้นมา “ทีมงานไม่ได้เตรียมมื้อเย็นไว้เหรอครับ? น่าจะใกล้ถึงเวลากินข้าวแล้วนะ!”

Chinese

因為當時他的心思都在葉小婉身上，導致他根本沒怎麼看到後面的規則。

Thai

เพราะตอนนั้นจิตใจของเขาจดจ่ออยู่แต่กับเยี่ยเสี่ยวหว่าน เป็นเหตุให้เขาแทบไม่ได้ดูกฎกติกาด้านหลังเลย

Chinese

於是他這話一出，整個客廳都安靜了下來，王迪在他身邊小聲說道：“坤哥，晚飯是要自己做的，冰箱里有食材！”

Thai

พอเขาพูดประโยคนี้ออกมา ทั้งห้องนั่งเล่นก็พลันเงียบกริบ หวังตี๋ที่อยู่ข้างกายจึงเอ่ยกระซิบเบา ๆ “พี่คุน มื้อเย็นต้องทำเองครับ ในตู้เย็นมีวัตถุดิบอยู่!”

Chinese

“啊？要自己做嗎？”徐坤這下有些尷尬，“可我不會做飯啊，你會嗎？”

Thai

“อ้าว? ต้องทำเองเหรอ?” คราวนี้สวีคุนเริ่มกระอักกระอ่วนใจ “แต่ฉันทำอาหารไม่เป็นนี่สิ นายทำเป็นไหม?”

Chinese

儘管兩人在小聲交談，但因為客廳都安靜了下來，所有人都聽見了他們的談話，於是都面面相覷起來。

Thai

แม้ว่าทั้งสองคนจะคุยกันเสียงเบา แต่เนื่องจากห้องนั่งเล่นเงียบสงัด ทุกคนจึงได้ยินบทสนทนาของพวกเขาอย่างชัดเจน ต่างคนจึงมองหน้ากันไปมา

Chinese

刑資看著和葉小婉看著凌天，想起了他那神乎其技的廚藝。

Thai

สิงจือและเยี่ยเสี่ยวหว่านมองไปยังหลิงเทียน พลางนึกถึงฝีมือการทำอาหารอันยอดเยี่ยมระดับเทพของเขา

Chinese

而凌天想了想，雖然看徐坤和王迪很不爽，但是不能餓到小婉她們，於是就準備出聲。

Thai

ด้านหลิงเทียนคิดดูแล้ว แม้จะรู้สึกไม่สบอารมณ์กับสวีคุนและหวังตี๋อย่างมาก แต่ก็ปล่อยให้พวกเสี่ยวหว่านต้องหิวไม่ได้ จึงเตรียมที่จะเอ่ยปาก

Chinese

可這時一道聲音卻搶先道：“我來！”

Thai

ทว่าในตอนนั้นกลับมีเสียงหนึ่งชิงพูดขึ้นมาก่อน “ผมทำเอง!”

Chinese

眾人立刻循聲望去，原來是王迪！

Thai

ทุกคนรีบมองตามเสียงไปทันที ที่แท้ก็คือหวังตี๋!

Chinese

王迪此刻有些自豪，自己是會做家常菜的，正好這些前輩都不會做飯，真是天助我也！

Thai

ในเวลานี้หวังตี๋รู้สึกภาคภูมิใจอยู่บ้าง ตัวเขาทำกับข้าวทั่วไปเป็น พอดีกับที่พวกรุ่นพี่เหล่านี้ทำอาหารไม่เป็นกันเลย สวรรค์ช่วยแท้ ๆ!

Chinese

我王迪崛起的時刻就是現在！

Thai

ช่วงเวลาที่หวังตี๋คนนี้จะผงาดขึ้นมาก็คือตอนนี้นี่แหละ!

Chinese

“小迪，那就麻煩你了！”黃影帝率先出聲，其他人也是紛紛感謝。

Thai

“เสี่ยวตี๋ ถ้างั้นก็รบกวนนายด้วยนะ!” ราชาจอเงินหวงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก คนอื่น ๆ ก็พากันกล่าวขอบคุณ

Chinese

於是王迪便喜滋滋的拿著食材去了廚房，路過凌天的時候想了想，還是沒有叫他，這個自己出風頭的時候，怎麼能讓凌天過來！

Thai

หวังตี๋จึงถือวัตถุดิบเดินเข้าครัวไปด้วยความเบิกบานใจ ตอนเดินผ่านหลิงเทียนเขาคิดทบทวนดูแล้ว ก็ยังคงไม่เรียกอีกฝ่าย ในช่วงเวลาที่ตนเองจะได้หน้าได้ตาแบบนี้ จะยอมให้หลิงเทียนเข้ามาร่วมวงได้ยังไง!

Chinese

而凌天也樂得清閑，既然王迪想出風頭，那就讓他去好了。

Thai

ส่วนหลิงเทียนก็ยินดีที่จะอยู่ว่างสบายใจ ในเมื่อหวังตี๋อยากจะเสนอหน้า ก็ปล่อยให้เขาไปเถอะ

Chinese

客廳中的眾人再次恢復了交談聲，過了片刻，凌天去廚房門口瞅了一眼，立刻回到葉小婉的耳邊說了幾句悄悄話，起身向外走去。

Thai

เสียงพูดคุยของทุกคนในห้องนั่งเล่นดังขึ้นอีกครั้ง ครู่ต่อมา หลิงเทียนเดินไปชะโงกดูที่หน้าประตูห้องครัวแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบกลับมากระซิบข้างหูของเยี่ยเสี่ยวหว่านสองสามคำ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก