สิ่งที่เขียนด้วยลายมือในวันวาน
《手寫的從前》แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
四人回到心動小屋,監視器那頭的導演已經看完了全程,見凌天回來,對他豎起了大拇指。
ไทย
ทั้งสี่คนกลับมาถึงบ้านพักใจเต้น ผู้กำกับที่อยู่อีกฝั่งของจอมอนิเตอร์ได้ดูเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว พอเห็นหลิงเทียนกลับมาก็ยกนิ้วโป้งให้เขา
จีน
凌天坦然受之,帶著葉小婉回到了排練室。
ไทย
หลิงเทียนยอมรับมันอย่างเปิดเผย แล้วพาเยี่ยเสี่ยวหว่านกลับไปที่ห้องซ้อม
จีน
兩人之間明明是葉小婉名氣更大,舞台經驗也更足,可是跟在凌天身後,葉小婉卻像是一個小跟屁蟲一般。
ไทย
ระหว่างทั้งสองคน เห็นได้ชัดว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านมีชื่อเสียงมากกว่าและมีประสบการณ์บนเวทีโชกโชนกว่า ทว่าเมื่อเดินตามหลังหลิงเทียน เยี่ยเสี่ยวหว่านกลับเหมือนลูกไล่ตัวน้อยที่คอยเดินตามต้อยๆ
จีน
“天哥,我們要準備排練了嗎?”
ไทย
“พี่เทียน พวกเราจะเตรียมซ้อมกันหรือยัง?”
จีน
“嗯!小婉你先來吧,讓我欣賞一下。”
ไทย
“อืม! เสี่ยวหว่านเธอเริ่มก่อนเลย ให้ฉันได้ชื่นชมหน่อย”
จีน
凌天走到房間中的筆記本電腦前坐下,對葉小婉笑呵呵的說道,說起來自從昨天晚上過了之後,兩人之間的關係更近了一步,其實現在兩人都已經和情侶沒什麼區別了。
ไทย
หลิงเทียนเดินไปนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กในห้อง พูดกับเยี่ยเสี่ยวหว่านด้วยรอยยิ้ม จะว่าไปตั้งแต่ผ่านคืนเมื่อวานมา ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ก็ก้าวหน้าไปอีกขั้น จริงๆ แล้วตอนนี้พวกเขาก็แทบไม่ต่างอะไรจากคู่รักเลย
จีน
只是關於表白,是兩人之間的第一個約定,兩個人都滿懷期待,默契的一直遵守著。
ไทย
เพียงแต่เรื่องการสารภาพรัก เป็นข้อตกลงแรกระหว่างทั้งสอง ทั้งคู่ต่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง และรักษามันไว้อย่างรู้ใจกันมาโดยตลอด
จีน
“好,那我先來咯~”葉小婉笑靨如花,讓整個房間都明媚了幾分。
ไทย
“ได้ งั้นฉันเริ่มก่อนนะ~” เยี่ยเสี่ยวหว่านยิ้มหวานดั่งบุปผาแย้มบาน ทำให้ทั่วทั้งห้องดูสดใสขึ้นมาทันตา
จีน
凌天插入桌子上的U盤,輕點手指,流暢輕快的伴奏就如山澗中的小溪一般流淌而出,葉小婉拿起話筒輕聲唱了起來。
ไทย
หลิงเทียนเสียบแฟลชไดรฟ์ลงบนโต๊ะ ขยับนิ้วกดเบาๆ เสียงดนตรีประกอบที่ลื่นไหลและฟังสบายก็หลั่งไหลออกมาราวกับลำธารในหุบเขา เยี่ยเสี่ยวหว่านยกไมโครโฟนขึ้นแล้วเริ่มร้องเพลงด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
จีน
“輕風拂過天空,吹散白雲一叢,泄下的光芒溫暖我~”
ไทย
“สายลมอ่อนพัดผ่านฟากฟ้า พัดพากลุ่มเมฆขาวให้กระจายไป แสงแดดที่สาดส่องลงมามอบความอบอุ่นให้แก่ฉัน~”
จีน
“綠草紮根土中,大樹回答微風,你什麼時候回答我~”
ไทย
“ต้นหญ้าเขียวขจีหยั่งรากลงในผืนดิน ต้นไม้ใหญ่ตอบรับสายลมอ่อน แล้วเมื่อไรเธอจะตอบฉันเสียที~”
จีน
一首輕快的小甜歌,訴說著少女的心事,這首《什麼時候回答我》是葉小婉十八歲的時候寫的,而這首歌是給誰寫的也很清楚。
ไทย
เพลงหวานแหววฟังสบายเพลงหนึ่งกำลังบอกเล่าความในใจของหญิงสาว เพลง 《เมื่อไรจะตอบฉันเสียที》 นี้เป็นเพลงที่เยี่ยเสี่ยวหว่านแต่งขึ้นตอนอายุสิบแปดปี และเพลงนี้แต่งให้ใครก็ชัดเจนยิ่งนัก
จีน
凌天看著葉小婉雙眼看著自己,臉頰紅紅,眼中的喜歡幾乎要溢出來的模樣,怎麼能不明白這首歌是給自己寫的,此刻也是給自己唱的!
ไทย
หลิงเทียนมองดูเยี่ยเสี่ยวหว่านที่มองตนด้วยสองตา พวงแก้มแดงระเรื่อ ท่าทางที่ความชอบในแววตาแทบจะเอ่อล้นออกมา มีหรือที่เขาจะไม่เข้าใจว่าเพลงนี้แต่งให้ตนเอง และในเวลานี้ก็กำลังร้องให้ตนฟัง!
จีน
如果這輩子能碰見一個滿心滿眼都是你的女孩兒,這得是上輩子做了多大的好事才能修來的福分啊!
ไทย
หากชาตินี้ได้พบเจอกับหญิงสาวที่มีแต่คุณเต็มหัวใจและสายตา นี่ต้องเป็นวาสนาที่สร้างสมความดีมามากมายขนาดไหนในชาติก่อนกันนะ!
จีน
一時間凌天情難自禁,恨不得現在就立刻告白!反正為了給觀眾驚喜,這排練室也沒裝攝像頭!
ไทย
ชั่วขณะหนึ่งหลิงเทียนห้ามความรู้สึกไว้ไม่อยู่ แทบอยากจะสารภาพรักออกไปเดี๋ยวนี้เลย! ถึงอย่างไรเพื่อสร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้ชม ห้องซ้อมนี้ก็ไม่ได้ติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้อยู่แล้ว!
จีน
但是隨後又冷靜了下來,現在還不到時機,得為葉小婉的事業考慮,現在自己的名氣和所展現出來的才華,都還沒有讓所有人啞口無言的地步!
ไทย
ทว่าหลังจากนั้นเขาก็ใจเย็นลง ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา ต้องคำนึงถึงหน้าที่การงานของเยี่ยเสี่ยวหว่านด้วย ตอนนี้ทั้งชื่อเสียงและความสามารถที่ตนแสดงออกมา ยังไม่ถึงขั้นที่จะทำให้ทุกคนปิดปากเงียบสนิทได้!
จีน
葉小婉能到現在的地位,有她父親的推波助瀾,但她自己的天賦跟努力也很重要,所以現在才有那麼多人喜歡。
ไทย
การที่เยี่ยเสี่ยวหว่านก้าวมาถึงตำแหน่งในปัจจุบันได้ แม้จะมีพ่อของเธอคอยช่วยผลักดันอยู่เบื้องหลัง แต่พรสวรรค์และความพยายามของเธอเองก็สำคัญมากเช่นกัน ถึงได้มีคนชื่นชอบมากมายขนาดนี้
จีน
凌天不想讓葉小婉這麼多年的努力因為自己而付之一炬,也不想讓別人覺得葉小婉喜歡上了一個和她不般配的人,從而影響到她!
ไทย
หลิงเทียนไม่อยากให้ความพยายามหลายปีของเยี่ยเสี่ยวหว่านต้องพังทลายลงเพราะตนเอง และไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านไปชอบคนที่ไม่คู่ควรกับเธอ จนส่งผลกระทบต่อตัวเธอ!
จีน
思緒紛亂之中,葉小婉的歌已經唱完了,她像個小兔子一般跳到凌天面前,笑嘻嘻的問道:“怎麼樣天哥,我唱的好嗎?”
ไทย
ท่ามกลางความคิดอันสับสนวุ่นวาย เพลงของเยี่ยเสี่ยวหว่านก็ร้องจบลงแล้ว เธอกระโดดผล็อยมาตรงหน้าหลิงเทียนเหมือนกระต่ายตัวน้อย แล้วเอ่ยถามอย่างยิ้มแย้ม “เป็นไงบ้างพี่เทียน ฉันร้องเพราะไหม?”
จีน
“嗯,一級棒!”
ไทย
“อืม ยอดเยี่ยมที่สุด!”
จีน
誇讚完之後,凌天見葉小婉還是一副期待的表情,於是便笑著摸了摸她的小腦袋,“真的一級棒,我剛才都忍不住要跟你表白了呢!”
ไทย
หลังจากเอ่ยชม หลิงเทียนเห็นเยี่ยเสี่ยวหว่านยังคงมีสีหน้าคาดหวัง จึงยิ้มแล้วลูบหัวเล็กๆ ของเธอเบาๆ “ยอดเยี่ยมจริงๆ เมื่อกี้ฉันเกือบจะอดใจไม่ไหวสารภาพรักกับเธอแล้วนะเนี่ย!”
จีน
“啊?”聞言葉小婉的眼神突然亮了起來,“真噠?!”
ไทย
“เอ๊ะ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเยี่ยเสี่ยวหว่านก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที “จริงเหรอ?!”
จีน
“真的!”凌天笑著收回了自己摸著她腦袋的大手,葉小婉順勢牽著他的手,抱著他的胳膊問道:“那天哥怎麼沒表白啊~”
ไทย
“จริงสิ!” หลิงเทียนยิ้มพลางชักมือใหญ่ที่ลูบหัวเธอกลับมา เยี่ยเสี่ยวหว่านจึงถือโอกาสจับมือเขาไว้แล้วกอดแขนเขาพลางถาม “แล้วทำไมพี่เทียนถึงไม่สารภาพรักล่ะ~”
จีน
“這不是說好了戀綜之後表白嘛!現在還沒到時間呢!”感受著少女柔軟的身軀,凌天有些不好意思的扣了扣自己的腦袋。
ไทย
“ก็ตกลงกันไว้แล้วนี่นาว่าจะสารภาพรักหลังจบรายการหาคู่น่ะ! ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย!” เมื่อสัมผัสได้ถึงเรือนร่างอันอ่อนนุ่มของหญิงสาว หลิงเทียนก็เกาหัวตัวเองแก้เขิน
จีน
葉小婉興奮不減,因為她現在能夠確定,天哥是喜歡她的,於是臉上抑制不住的有些紅潤,嘴角和大眼睛中流露出抑制不住的喜悅。
ไทย
ความตื่นเต้นของเยี่ยเสี่ยวหว่านไม่ได้ลดลงเลย เพราะตอนนี้เธอมั่นใจได้แล้วว่าพี่เทียนชอบเธอ ใบหน้าจึงอดไม่ได้ที่จะแดงระเรื่อ มุมปากและดวงตากลมโตเผยให้เห็นความปีติยินดีที่ยากจะสะกดกลั้น
จีน
而且凌天這番話,怎麼就不算表白呢~嘻嘻~
ไทย
อีกอย่าง คำพูดนี้ของหลิงเทียน จะไม่นับว่าเป็นการสารภาพรักได้อย่างไรกันล่ะ~ คิกๆ~
จีน
“好了好了,該我了!”
ไทย
“เอาล่ะๆ ถึงตาฉันแล้ว!”
จีน
看著盯著自己傻笑的葉小婉,凌天有些不好意思,於是連忙拿起麥克風走了下去。
ไทย
เมื่อมองดูเยี่ยเสี่ยวหว่านที่จ้องตนพลางยิ้มโง่ๆ หลิงเทียนก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย จึงรีบหยิบไมโครโฟนแล้วเดินลงไป
จีน
從下面看去,葉小婉渾身都洋溢著粉紅泡泡的那種氛圍,藏都藏不住。
ไทย
เมื่อมองจากด้านล่าง เยี่ยเสี่ยวหว่านอบอวลไปด้วยบรรยากาศฟองสบู่สีชมพูไปทั่วทั้งตัว จนปิดบังไม่อยู่เลยแม้แต่น้อย
จีน
“小婉,幫我放音樂吧!就那首《手寫的從前》!”凌天話音落下,葉小婉才立刻回過神來,幫凌天點開伴奏。
ไทย
“เสี่ยวหว่าน ช่วยเปิดเพลงให้ฉันหน่อย! เอาเพลง 《สิ่งที่เขียนด้วยลายมือในวันวาน》 นั่นแหละ!” สิ้นเสียงของหลิงเทียน เยี่ยเสี่ยวหว่านถึงได้สติกลับมาทันทีแล้วช่วยเปิดเพลงบรรเลงให้หลิงเทียน
จีน
一陣簡單的吉他聲傳來,柔美的旋律鑽進了葉小婉的耳朵,讓她不由得一愣,才反應過來,這又是凌天的一首新歌!
ไทย
เสียงกีตาร์เรียบง่ายสายหนึ่งดังขึ้น ท่วงทำนองอันนุ่มนวลอ่อนหวานแล่นเข้าสู่โสตประสาทของเยี่ยเสี่ยวหว่าน ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะชะงักไป ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า นี่เป็นเพลงใหม่อีกเพลงของหลิงเทียน!
จีน
“這風鈴跟心動很接近~”
ไทย
“กระดิ่งลมนี้ช่างคล้ายกับเสียงหัวใจเต้น~”
จีน
“這封信還在懷念旅行~”
ไทย
“จดหมายฉบับนี้ยังคงคิดถึงการเดินทาง~”
จีน
“路過的愛情都太年輕~”
ไทย
“ความรักที่พัดผ่านล้วนอ่อนวัยเกินไป~”
จีน
“你是我想要~再回去的風景~”
ไทย
“เธอคือทิวทัศน์~ ที่ฉันอยากจะย้อนกลับไปหา~”
จีน
在凌天的大師級唱功加持下,讓葉小婉的眼前不由自主出現了一些畫面,風鈴、信件這兩個東西一出來,就讓畫面有了底色。
ไทย
ภายใต้ทักษะการร้องเพลงระดับปรมาจารย์ของหลิงเทียน ทำให้ตรงหน้าของเยี่ยเสี่ยวหว่านปรากฏภาพต่างๆ ขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้ พอสิ่งของสองสิ่งอย่างกระดิ่งลมกับจดหมายปรากฏขึ้น ก็ทำให้ภาพนั้นมีโทนสีพื้นหลังขึ้นมาทันที
จีน
“這別離被瓶裝成秘密~”
ไทย
“การลาจากนี้ถูกบรรจุลงขวดเป็นความลับ~”
จีน
“這雛菊美得像詩句~”
ไทย
“ดอกเดซีนี้งดงามดั่งบทกวี~”
จีน
“而我在風中等你~的消息~”
ไทย
“และฉันเฝ้ารอข่าวคราว~ ของเธอท่ามกลางสายลม~”
จีน
“等月光落雪地~”
ไทย
“รอแสงจันทร์สาดส่องลงบนลานหิมะ~”
จีน
“等楓紅染秋季等相遇~”
ไทย
“รอใบเมเปิลแดงแต่งแต้มฤดูใบไม้ร่วง รอคอยการพบกัน~”
จีน
離別、等待,這兩個主題一直是很多情歌的基調,葉小婉聽過關於這兩種基調的歌曲,一般都是很悲情的那種,給人的畫面都很暗沉。
ไทย
การพรากจากและการเฝ้ารอ สองหัวข้อนี้เป็นโทนหลักของเพลงรักมากมายมาโดยตลอด เพลงที่มีสองโทนนี้ที่เยี่ยเสี่ยวหว่านเคยฟัง ส่วนใหญ่ล้วนเป็นแนวโศกเศร้าเคล้าน้ำตา ให้ภาพที่หม่นหมองอย่างยิ่ง
จีน
但這首歌卻不是,玻璃瓶、雛菊這兩個意象,分明就是在說小時候的事情,而四個等字便是一整年過去了,從雛菊到風中再到雪地,然後又到了秋季,正好一年!但也可以是好幾年!
ไทย
แต่เพลงนี้กลับไม่ใช่ ภาพจินตนาการสองสิ่งอย่างขวดแก้วและดอกเดซี เห็นได้ชัดว่ากำลังพูดถึงเรื่องราวในวัยเด็ก ส่วนคำว่ารอทั้งสี่คำก็คือเวลาที่ผ่านพ้นไปหนึ่งปีเต็ม จากดอกเดซีสู่สายลม สู่ลานหิมะ แล้วก็มาถึงฤดูใบไม้ร่วง พอดีหนึ่งปี! แต่ก็สามารถเป็นเวลาหลายปีได้เช่นกัน!
จีน
正當葉小婉以為這是一首抒情慢歌的時候,下一刻卻直接瞪大了眼睛。
ไทย
ในขณะที่เยี่ยเสี่ยวหว่านคิดว่านี่เป็นเพลงช้าแนวหวานซึ้ง ในวินาทีถัดมาเธอกลับเบิกตากว้างขึ้นทันที
จีน
“微風需要竹林,溪流需要蜻蜓,鄉愁般的離開,需要片片浮萍····”
ไทย
“สายลมอ่อนต้องการป่าไผ่ ลำธารต้องการแมลงปอ การจากลาราวกับคิดถึงบ้าน ต้องการจอกแหนทีละใบ…”
จีน
這一段輕柔的中文說唱出來,瞬間讓整首歌提升了不止一個層次,讓她不由自主的張大了嘴巴,一整個震驚住了!
ไทย
พอท่อนแร็ปภาษาจีนอันนุ่มนวลนี้ดังขึ้น ก็ยกระดับเพลงทั้งเพลงขึ้นมามากกว่าหนึ่งขั้นในทันที ทำให้เธออ้าปากค้างอย่างไม่รู้ตัว ตกตะลึงไปทั้งตัวเลยทีเดียว!
จีน
在她的記憶里,說唱這種文化是從米國的黑人社區傳過來的,裡面充斥著各種暴力和污穢不堪的辭彙,她是很不喜歡的。
ไทย
ในความทรงจำของเธอ วัฒนธรรมอย่างการแร็ปนั้นถ่ายทอดมาจากชุมชนคนผิวดำในประเทศสหรัฐอเมริกา ด้านในเต็มไปด้วยคำศัพท์รุนแรงและหยาบคายโสมม เธอจึงไม่ชอบเอามากๆ
จีน
但是她真的沒想過,純中文的說唱居然能加到這種抒情歌曲里,並且還能這麼好聽,裡面沒有任何一點不雅的辭彙,甚至像詩一樣美好!
ไทย
แต่เธอไม่เคยคิดมาก่อนจริงๆ ว่าท่อนแร็ปภาษาจีนล้วนจะสามารถใส่ลงไปในเพลงรักหวานซึ้งแบบนี้ได้ ซ้ำยังไพเราะได้ถึงขนาดนี้ ด้านในไม่มีคำหยาบคายเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังงดงามดั่งบทกวี!
จีน
微風、竹林、溪流、蜻蜓、彩虹、鐘錶、沙灘、夕陽····
ไทย
สายลมอ่อน ป่าไผ่ ลำธาร แมลงปอ สายรุ้ง นาฬิกา ชายหาด พระอาทิตย์ตกดิน…
จีน
讓她一時間渾身的雞皮疙瘩都起來了!
ไทย
ทำให้ชั่วขณะนั้นขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว!
จีน
當整首歌結束的的時候,她甚至還張著自己的小嘴,沒有從震驚之中走出來!
ไทย
เมื่อเพลงทั้งเพลงจบลง เธอยังคงอ้าปากเล็กๆ ค้างอยู่ ไม่อาจหลุดพ้นจากความตกตะลึงได้เลย!
จีน
看著向著自己走來的凌天,葉小婉激動的直接一把抓住了凌天,“天哥!你簡直是個天才!你是怎麼想到在抒情歌曲里加中文說唱的?!還寫得那麼好聽!!!”
ไทย
เมื่อมองดูหลิงเทียนที่เดินตรงเข้ามาหาตน เยี่ยเสี่ยวหว่านก็ตื่นเต้นจนคว้าตัวหลิงเทียนไว้ทันที “พี่เทียน! พี่นี่มันอัจฉริยะชัดๆ! พี่คิดได้ยังไงว่าต้องใส่ท่อนแร็ปภาษาจีนลงไปในเพลงรักหวานซึ้งน่ะ?! แถมยังแต่งออกมาเพราะขนาดนี้อีก!!!”
จีน
凌天被葉小婉的反應嚇了一跳,隨後笑了起來,“這是我的一位朋友給的靈感,好聽吧!”
ไทย
หลิงเทียนตกใจกับปฏิกิริยาของเยี่ยเสี่ยวหว่าน จากนั้นก็หัวเราะออกมา “นี่เป็นแรงบันดาลใจที่เพื่อนคนหนึ่งของฉันให้มาน่ะ เพราะใช่ไหมล่ะ!”
จีน
看著葉小婉連連點頭,凌天心中暗笑,開玩笑,周杰倫+方文山,不好聽才怪了!
ไทย
เมื่อเห็นเยี่ยเสี่ยวหว่านพยักหน้าหงึกๆ หลิงเทียนก็แอบขำในใจ ล้อเล่นน่า โจวเจี๋ยหลุน+ฟางเหวินซาน ไม่เพราะก็แปลกแล้ว!
จีน
“好了,我覺得我倆都不用排練了,來玩遊戲嗎?”
ไทย
“เอาล่ะ ฉันว่าพวกเราสองคนไม่ต้องซ้อมแล้วล่ะ มาเล่นเกมกันไหม?”
จีน
PS:《手寫的從前》-周杰倫
ไทย
ปล. 《สิ่งที่เขียนด้วยลายมือในวันวาน》 - โจวเจี๋ยหลุน
จีน
詞:方文山
ไทย
เนื้อร้อง: ฟางเหวินซาน
จีน
曲:周杰倫
ไทย
ทำนอง: โจวเจี๋ยหลุน
จีน
編曲:黃雨勛
ไทย
เรียบเรียง: หวงอวี่ซวิน
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน