มีใครเป่าซั่วหน่าเป็นบ้าง?

Chinese

待葉小婉洗漱完畢，兩人一同從她房間出來，正好撞上起床的刑資，三道目光撞在了一起，刑資默默的退了回去，關上了自己的門。

Thai

เมื่อเยี่ยเสี่ยวหว่านล้างหน้าแต่งตัวเสร็จ ทั้งสองก็ออกมาจากห้องของเธอพร้อมกัน พอดีกับที่เจอกับซิงจือที่เพิ่งตื่นนอน สายตาทั้งสามประสานเข้าหากัน ซิงจือถอยกลับไปเงียบๆ แล้วปิดประตูห้องของตัวเอง

Chinese

隨後又一次的打開，確認自己沒看錯，兩人真的是在同一個房間出來的，不禁嘴角抽了抽。

Thai

จากนั้นก็เปิดประตูออกมาอีกรอบ เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด ทั้งสองคนเดินออกมาจากห้องเดียวกันจริงๆ จนมุมปากของเธออดกระตุกไม่ได้

Chinese

“你們兩個，這可是在上節目啊！”

Thai

“พวกเธอสองคน นี่กำลังถ่ายรายการอยู่นะ!”

Chinese

凌天無奈扶額，“刑姐，你究竟在想什麼啊！只是我去叫小婉出門鍛煉的時候，她還在洗漱，我去她房間等了一會兒而已啊！”

Thai

หลิงเทียนกุมขมับอย่างจนใจ “พี่ซิง พี่คิดอะไรอยู่เนี่ย! ก็แค่ตอนผมไปเรียกเสี่ยวหว่านออกไปออกกำลังกาย เธอยังล้างหน้าแปรงฟันอยู่ ผมก็เลยเข้าไปรอในห้องเธอแป๊บเดียวเองนะ!”

Chinese

“你等她不能在客廳等嗎？”刑資目光懷疑，根本不相信凌天的話。

Thai

“นายรอเธอในห้องนั่งเล่นไม่ได้เหรอ?” ซิงจือมองอย่างสงสัย ไม่เชื่อคำพูดของหลิงเทียนแม้แต่น้อย

Chinese

而她的話也讓凌天氣息一滯，對啊！為什麼不能在客廳等呢！自己怎麼那麼隨意就走進去了啊！

Thai

และคำพูดของเธอก็ทำให้หลิงเทียนชะงักไป ใช่สิ! ทำไมถึงรอในห้องนั่งเล่นไม่ได้ล่ะ! ทำไมตัวเองถึงเดินเข้าไปหน้าตาเฉยแบบนั้นกันนะ!

Chinese

“好了刑姐，我們以後會注意的，不勞你費心，我們就先出去了！”葉小婉看出來了凌天此時尬在這裡了，於是立刻出聲解圍，並將他帶出了門！

Thai

“เอาละพี่ซิง ต่อไปพวกเราจะระวังตัว ไม่รบกวนให้พี่ต้องเหนื่อยใจหรอก พวกเราขอตัวออกไปก่อนนะ!” เยี่ยเสี่ยวหว่านดูออกว่าหลิงเทียนกำลังกระอักกระอ่วน จึงรีบพูดช่วยแก้สถานการณ์ แล้วพาเขาเดินออกประตูไป!

Chinese

刑資故作驚恐，喊道：“你們要注意什麼啊？！都到這個階段了嗎！？喂！回答我啊！”

Thai

ซิงจือแสร้งทำเป็นตกใจพลางตะโกน “พวกเธอจะระวังอะไรกันเหรอ?! ถึงขั้นนี้กันแล้วเหรอเนี่ย!? นี่! ตอบฉันมาก่อนสิ!”

Chinese

葉小婉和凌天頭都不回的出了門，讓刑資大感無趣，撇嘴道：“切，沒勁！”

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่านกับหลิงเทียนก้าวออกจากประตูไปโดยไม่หันกลับมามอง ทำให้ซิงจือรู้สึกกร่อยสนิท เบะปากพูดว่า “ชิ น่าเบื่อชะมัด!”

Chinese

「注意什麼？什麼叫注意什麼？我不懂啊！」

Thai

「ระวังอะไร? ที่ว่าระวังอะไรมันหมายความว่าไง? ฉันไม่เข้าใจอะ!」

Chinese

「兄弟別騙自己，你怎麼能不懂呢？你不懂也不會發出這話來了啊！」

Thai

「เพื่อนเอ๋ยอย่าหลอกตัวเองเลย นายจะไม่เข้าใจได้ยังไง? ถ้าไม่เข้าใจนายคงไม่พิมพ์คำนี้ออกมาหรอก!」

Chinese

「算了別管他，你永遠叫不醒一個裝睡的人」

Thai

「ช่างเถอะอย่าไปสนใจเขาเลย นายไม่มีทางปลุกคนที่แกล้งหลับให้ตื่นได้หรอก」

Chinese

「嗚嗚嗚，那麼水靈靈的一顆小白菜，這就要被豬給拱了啊！」

Thai

「ฮือๆๆ ผักกาดขาวต้นอวบน้ำสดใสขนาดนั้น กำลังจะโดนหมูขุดกินแล้วเหรอเนี่ย!」

Chinese

「我宣布，林中有葉CP粉獲得大勝利！！！」

Thai

「ฉันขอประกาศ แฟนคลับคู่ชิปหลินจงโหย่วเยี่ยได้รับชัยชนะครั้งใหญ่แล้ว!!!」

Chinese

儘管網上的網友此刻發著彈幕，在討論這件事情，但是他們打死也想不到，這兩人是要玩真的！

Thai

แม้ว่าชาวเน็ตบนโลกออนไลน์ในตอนนี้จะกำลังส่งกระสุนข้อความพูดคุยเรื่องนี้กันอยู่ แต่พวกเขาก็คิดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่า ทั้งสองคนนี้กำลังจะเล่นจริงเอาจริง!

Chinese

凌天和葉小婉出門跑步，跑到村口，卻見有一戶人家拉起了黑布，許多人在裡面進進出出，感覺有些奇怪，但是二人並沒有多問，而是對視一眼之後原路返回了。

Thai

หลิงเทียนกับเยี่ยเสี่ยวหว่านออกไปวิ่ง เมื่อวิ่งไปถึงทางเข้าหมู่บ้าน ก็เห็นมีบ้านหลังหนึ่งขึงผ้าดำ มีคนเดินเข้าออกข้างในมากมาย รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง แต่ทั้งสองคนไม่ได้ซักถามอะไร หลังจากสบตากันแล้วก็วิ่งกลับทางเดิม

Chinese

回到心動小屋的時候，嘉賓們已經起床了，早飯也端上了桌子，只是普通的稀飯+蔥花餅+雞蛋，但是不用自己做飯，可以坐享其成的感覺就很棒啊！

Thai

พอกลับมาถึงบ้านพักใจเต้น เหล่าแขกรับเชิญก็ตื่นนอนกันแล้ว อาหารเช้าก็ยกมาตั้งโต๊ะเรียบร้อย เป็นเพียงข้าวต้มธรรมดา+แพนเค้กต้นหอม+ไข่ไก่ แต่การไม่ต้องทำอาหารเองแล้วได้นั่งกินสบายๆ มันช่างรู้สึกยอดเยี่ยมจริงๆ!

Chinese

待眾人吃的差不多，主持人又一次想了舞台，“現在宣布昨晚圍爐夜話的優勝者，讓我們恭喜凌天！！！”

Thai

เมื่อทุกคนกินกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว พิธีกรก็ขึ้นมาบนเวทีอีกครั้ง “ตอนนี้ขอประกาศผู้ชนะของการพูดคุยรอบกองไฟเมื่อคืน ขอแสดงความยินดีกับหลิงเทียนด้วย!!!”

Chinese

凌天假模假樣的站起來紳士的鞠了個躬，笑嘻嘻的接受了眾人的掌聲！

Thai

หลิงเทียนลุกขึ้นยืนโค้งคำนับอย่างสุภาพแบบเสแสร้ง แล้วยิ้มร่ารับเสียงปรบมือจากทุกคน!

Chinese

主持人接著說道：“網友們選擇凌天的原因，大部分是因為凌天這神乎其技的口技！他們說希望凌天能多講點恐怖故事出來，這種技能和恐怖故事最配了！”

Thai

พิธีกรกล่าวต่อ “สาเหตุที่ชาวเน็ตเลือกหลิงเทียน ส่วนใหญ่เป็นเพราะทักษะการเลียนเสียงอันน่าทึ่งของหลิงเทียน! พวกเขาบอกว่าอยากให้หลิงเทียนเล่าเรื่องผีออกมาเยอะๆ ทักษะแบบนี้เข้ากับเรื่องผีที่สุดแล้ว!”

Chinese

這下眾人恍然，這就沒辦法了，人家這個口技確實加分，本來看凌天有點不爽的徐坤現在已經跟所有人和解了，他現在對葉小婉不太感興趣，倒是離周文菲坐得近了一些。

Thai

คราวนี้ทุกคนถึงบางอ้อ แบบนี้ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ทักษะการเลียนเสียงของเขาช่วยเพิ่มคะแนนได้มากจริงๆ สวีคุนที่เดิมทีรู้สึกไม่ค่อยชอบหน้าหลิงเทียน ตอนนี้กลับปรองดองกับทุกคนแล้ว เขาไม่ได้สนใจเยี่ยเสี่ยวหว่านเท่าไหร่นัก แต่กลับขยับไปนั่งใกล้โจวเหวินเฟยมากขึ้น

Chinese

可是周文菲眼中卻只有葉小婉···

Thai

ทว่าในสายตาของโจวเหวินเฟยกลับมีเพียงเยี่ยเสี่ยวหว่านเท่านั้น…

Chinese

嘖，真是難蚌！

Thai

จิ๊ ช่างยากจะกลั้นไหวจริงๆ!

Chinese

到了選人時間，凌天肯定還是毫不猶豫的選擇了葉小婉，其餘幾人也不想改變自己的對象，覃詩琴這個小姑娘倒是有點想換換，但是其他人都有了固定的搭檔，她也就換不了，只得委屈她和王迪一組了。

Thai

พอถึงเวลาเลือกคู่ หลิงเทียนย่อมเลือกเยี่ยเสี่ยวหว่านอย่างไม่ลังเล คนอื่นๆ เองก็ไม่อยากเปลี่ยนคู่ของตน สาวน้อยอย่างฉินซือฉินนึกอยากจะเปลี่ยนอยู่บ้าง ทว่าคนอื่นต่างก็มีคู่ประจำกันหมดแล้ว เธอจึงเปลี่ยนไม่ได้ จำต้องยอมทนอยู่กลุ่มเดียวกับหวังตี๋ไป

Chinese

今天大家比較閑，於是吃過早飯後三三兩兩的聚在一起聊天，可是剛聊兩句，導演帶著一個村裡的村民走了過來，那村民滿臉焦急，一看就是有事情的樣子。

Thai

วันนี้ทุกคนค่อนข้างว่าง หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จจึงจับกลุ่มสองสามคนคุยกัน แต่เพิ่งคุยไปได้ไม่กี่ประโยค ผู้กำกับก็พาชาวบ้านในหมู่บ้านคนหนึ่งเดินเข้ามา ชาวบ้านคนนั้นมีสีหน้ากระวนกระวาย ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีเรื่องเกิดขึ้น

Chinese

因為事情緊急，導演走上前來說道：“村裡有個老人昨晚去世了，親朋好友今天到了，但是吹嗩吶的師傅今天出門的時候把腿摔斷了，你們有人會吹嗩吶的話願不願意去替一下？”

Thai

เนื่องจากเป็นเรื่องเร่งด่วน ผู้กำกับจึงก้าวขึ้นมาพูดว่า “มีคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเสียชีวิตเมื่อคืนนี้ ญาติสนิทมิตรสหายเดินทางมาถึงวันนี้พอดี แต่นักเป่าซัวน่าดันหกล้มขาหักตอนออกจากบ้านเมื่อเช้า ถ้าพวกคุณมีใครเป่าซัวน่าเป็น จะยินดีไปช่วยเป่าแทนหน่อยได้ไหม?”

Chinese

那村民也連忙懇求道：“我們是實在沒辦法了，周圍的嗩吶師傅就那麼一個，但沒有嗩吶又不行！誰知道會出這麼檔子事情啊！唉！”

Thai

ชาวบ้านคนนั้นก็รีบอ้อนวอนเช่นกัน “พวกเราจนปัญญาจริงๆ แถวนี้มีนักเป่าซัวน่าแค่นั้นคนเดียว แต่ถ้าไม่มีซัวน่าก็ไม่ได้ด้วย! ใครจะไปรู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้! เฮ้อ!”

Chinese

見狀嘉賓們都面面相覷，嗩吶這個東西，雖然是民樂，看著好像很土的樣子，但是難度是真的高，尤其是搞音樂的更是知道它的難度，很難融合和駕馭它的音色，所以大家都沒學過嗩吶。

Thai

เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าแขกรับเชิญต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก เครื่องดนตรีอย่างซัวน่านี้ แม้จะเป็นดนตรีพื้นบ้านที่ดูเหมือนจะบ้านๆ แต่ระดับความยากนั้นสูงมากจริงๆ โดยเฉพาะคนที่ทำงานด้านดนตรียิ่งรู้ซึ้งถึงความยากของมันดี เป็นเรื่องยากมากที่จะผสมผสานและควบคุมเนื้อเสียงของมันได้ ทุกคนจึงไม่เคยเรียนเป่าซัวน่ากันมาก่อน

Chinese

“我會，我來吧！”此時凌天站起身來，看村民如此著急，他便立刻說道：“我們什麼時候過去？”

Thai

“ผมเป่าเป็น ผมไปเอง!” ตอนนั้นเองหลิงเทียนก็ลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นชาวบ้านร้อนใจขนาดนั้น เขาจึงเอ่ยทันที “พวกเราจะไปกันตอนไหน?”

Chinese

那村民明顯是認識凌天的，眼見凌天站起來眼睛一亮：“凌大廚！此話當真！你當真會嗩吶嗎？”

Thai

ชาวบ้านคนนั้นรู้จักหลิงเทียนอย่างเห็นได้ชัด พอเห็นหลิงเทียนลุกขึ้น ดวงตาก็เป็นประกาย “พ่อครัวหลิง! พูดจริงเหรอ! คุณเป่าซัวน่าเป็นจริงๆ เหรอ?”

Chinese

“當真！待會兒去我給你演示一下，不好包退貨！”凌天笑道，有大師級嗩吶在身上，整個龍國可能都沒有幾個能在這方面趕得上他的了！

Thai

“จริงสิ! เดี๋ยวไปถึงผมจะสาธิตให้ดู ถ้าไม่ดีรับประกันคืนเงินเลย!” หลิงเทียนยิ้มพลางกล่าว ด้วยทักษะซัวน่าระดับปรมาจารย์ที่ติดตัวอยู่ ทั่วทั้งประเทศมังกรคงมีไม่กี่คนแล้วที่จะเทียบเขาในด้านนี้ได้!

Chinese

那村民顯然對凌天是十分信任，立刻說道：“那凌大廚我們快走吧！時間就快到了！”

Thai

ชาวบ้านคนนั้นไว้ใจหลิงเทียนมากอย่างเห็นได้ชัด รีบพูดขึ้นทันที “งั้นพ่อครัวหลิงพวกเราเร่งไปกันเถอะ! ใกล้จะได้เวลาแล้ว!”

Chinese

葉小婉此時站起身來牽住凌天的手，“我和天哥一起去！”

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่านลุกขึ้นยืนในตอนนั้นพลางกุมมือหลิงเทียน “ฉันจะไปกับพี่เทียนด้วย!”

Chinese

除了那個老鄉，眾人的目光瞬間被兩人牽著的手吸引了過去，紛紛露出詫異的表情，而王迪的是臉色一黑，心中不停地浮現出三個字：“憑什麼？”

Thai

นอกจากชาวบ้านคนนั้นแล้ว สายตาของทุกคนต่างถูกดึงดูดไปยังมือของทั้งสองที่กุมกันอยู่ในทันที พากันแสดงสีหน้าประหลาดใจ ส่วนหวังตี๋นั้นหน้าดำทะมึน ในใจผุดคำถามขึ้นมาไม่หยุด “มีสิทธิ์อะไร?”

Chinese

但是沒有人去在乎他，就連覃詩琴都不想和王迪多說話，王迪昨天嫌棄老爺爺準備的早餐時，覃詩琴就打定主意對這個人敬而遠之。

Thai

แต่ไม่มีใครสนใจเขา แม้แต่ฉินซือฉินก็ไม่อยากจะพูดคุยกับหวังตี๋มากความ ตั้งแต่ตอนที่หวังตี๋แสดงท่าทีรังเกียจอาหารเช้าที่คุณปู่ตระเตรียมไว้เมื่อวาน ฉินซือฉินก็ตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่ให้ห่างจากคนคนนี้

Chinese

一點禮貌都沒有的人，和他做搭檔真的很折磨！

Thai

คนที่ไม่มีมารยาทแม้แต่น้อย การต้องมาจับคู่กับเขามันช่างทรมานจริงๆ!

Chinese

“那行，我和小婉去就行了！大叔你在前面帶路吧，我們這就出發！”凌天牽著葉小婉溫潤如玉的小手，臉上有些發熱，但還是正事要緊。

Thai

“งั้นเอาตามนี้ ผมกับเสี่ยวหว่านไปก็พอ! คุณลุงช่วยนำทางข้างหน้าเลย พวกเราออกเดินทางกันเดี๋ยวนี้แหละ!” หลิงเทียนกุมมือเล็กเนียนนุ่มดั่งหยกของเยี่ยเสี่ยวหว่านไว้ ใบหน้ารู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย แต่เรื่องงานสำคัญกว่า

Chinese

“哎！好好！”大叔在前面帶著路，凌天和葉小婉跟在他的身後，向著門外快步走去。

Thai

“โอ้! ได้ๆ!” คุณลุงเดินนำทางอยู่ข้างหน้า หลิงเทียนกับเยี่ยเสี่ยวหว่านเดินตามหลังเขา ก้าวฉับๆ มุ่งหน้าออกไปนอกประตู

Chinese

「你看吧！我就說他們都不背人了吧！」

Thai

「เห็นไหมล่ะ! ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาไม่คิดจะหลบๆ ซ่อนๆ ใครแล้ว!」

Chinese

「可惡啊！凌狗給我放開你的狗爪子！讓我來！」

Thai

「น่าเจ็บใจนัก! ไอ้หมาหลิงปล่อยอุ้งตีนหมาของแกเดี๋ยวนี้นะ! ให้ฉันทำเอง!」

Chinese

「人家兩人神仙眷侶，哪裡輪得到你這個妖魔鬼怪出來反對！吃我一劍！」

Thai

「เขาสองคนเป็นคู่สร้างคู่สมดั่งกิ่งทองใบหยก จะถึงคิวภูตผีปีศาจอย่างแกออกคัดค้านตั้งแต่เมื่อไหร่! รับกระบี่ฉันไปซะ!」

Chinese

「昨天晚上講恐怖故事，今天就有老人去世····這麼巧的嗎？」

Thai

「เมื่อคืนเพิ่งเล่าเรื่องผี วันนี้ก็มีคนแก่เสียชีวิต… จะบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ?」

Chinese

「就你角度刁鑽！我明明已經忘掉了那些恐怖故事的！！！你該死啊！」

Thai

「มีแต่นายนี่แหละที่มองมุมพิสดาร! ทั้งที่ฉันอุตส่าห์ลืมเรื่องผีพวกนั้นไปแล้วแท้ๆ!!! แกมันสมควรตายจริงๆ!」

Chinese

在心動小屋的諸位嘉賓心中皆是有些驚訝，但並不顯露出來，只是在心中暗自想著，這兩個傢伙，不會要來真的吧！？

Thai

ในใจของเหล่าแขกรับเชิญในบ้านพักใจเต้นต่างรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้แสดงออกมา เพียงแอบคิดในใจว่า เจ้าสองคนนี้ คงไม่ได้คิดจะเล่นจริงเอาจริงหรอกนะ!?

Chinese

大家不都是來炒作的嗎？你怎麼還真的談上戀愛了啊！？

Thai

ทุกคนไม่ได้มาเพื่อสร้างกระแสกันหรอกเหรอ? ทำไมนายถึงมีความรักกันจริงๆ ไปได้ล่ะเนี่ย!?

Chinese

可儘管他們十分驚訝，跟凌天他們也沒關係，此時的凌天已經在這個大叔的帶領下來到了村口。

Thai

แต่ต่อให้พวกเขาจะประหลาดใจมากเพียงใด ก็ไม่เกี่ยวกับพวกหลิงเทียนอยู่ดี ตอนนี้หลิงเทียนได้ตามคุณลุงคนนี้มาถึงทางเข้าหมู่บ้านแล้ว

Chinese

看著要過去的位置，凌天和葉小婉對視一眼，這不是他們早上看到的那戶人家嗎？

Thai

เมื่อมองไปยังตำแหน่งที่จะต้องไป หลิงเทียนกับเยี่ยเสี่ยวหว่านก็สบตากัน นี่ไม่ใช่บ้านหลังที่พวกเขาเห็นเมื่อเช้านี้หรอกเหรอ?