ช่วยย่าซุนสร้างกำแพงลานบ้าน

Chinese

“事情就是這樣，所以今天的任務就是幫孫奶奶蓋院牆了！”導演在心動小屋裡宣布了今天的任務。

Thai

“เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละ เพราะฉะนั้นภารกิจของวันนี้ก็คือช่วยคุณย่าซุนสร้างกำแพงลานบ้าน!” ผู้กำกับประกาศภารกิจของวันนี้ในบ้านพักใจเต้น

Chinese

黃天翔立刻舉手，有些遲疑道：“我倒是可以打下手，但是我們之中···有人會蓋房子嗎？”

Thai

หวงเทียนเสียงยกมือขึ้นทันที แล้วเอ่ยอย่างลังเลเล็กน้อย “ฉันเป็นลูกมือช่วยได้อยู่นะ แต่ว่าในพวกเรา… มีใครสร้างบ้านเป็นบ้างไหม?”

Chinese

聽到他的疑問，嘉賓們互相看了看，都搖搖頭。

Thai

เมื่อได้ยินคำถามของเขา บรรดาแขกรับเชิญต่างก็มองหน้ากันไปมาแล้วส่ายหน้า

Chinese

而此時凌天微笑著舉起手來，“我會一點！”

Thai

ทว่าในตอนนั้นเอง หลิงเทียนก็ยิ้มพลางยกมือขึ้น “ผมพอเป็นอยู่นิดหน่อยครับ!”

Chinese

見凌天舉起手來，眾嘉賓不由得吐槽道：“你又會一點？！”

Thai

เมื่อเห็นหลิงเทียนยกมือขึ้น บรรดาแขกรับเชิญก็อดที่จะแซวไม่ได้ว่า “นาย ‘พอเป็นอยู่นิดหน่อย’ อีกแล้วเหรอ?!”

Chinese

這次凌天說的可是真的，他之前在工地當過小工，還真的會砌牆！

Thai

ครั้งนี้ที่หลิงเทียนพูดน่ะเรื่องจริงเลยนะ เขาเคยเป็นกรรมกรในไซต์ก่อสร้างมาก่อน เลยก่อกำแพงเป็นจริงๆ!

Chinese

「好好好，又是會一點，凌狗真的是夠能裝的！」

Thai

「เอาเลยๆ พอเป็นอยู่นิดหน่อยอีกละ ไอ้หมาหลิงนี่ขี้เก๊กได้โล่จริงๆ!」

Chinese

「凌狗說會一點？那穩啦！」

Thai

「ไอ้หมาหลิงบอกว่าพอเป็นอยู่นิดหน่อยเหรอ? งั้นก็นอนมาเลยสิ!」

Chinese

沒有人會懷疑凌天說自己會一點的含金量，就算是王迪此刻也不會懷疑凌天說自己會一點的含金量！

Thai

ไม่มีใครสงสัยในคุณภาพคำว่า ‘พอเป็นอยู่นิดหน่อย’ ของหลิงเทียนเลย แม้แต่หวังตี๋ในตอนนี้ก็ยังไม่สงสัยในความน่าเชื่อถือของคำว่า ‘พอเป็นอยู่นิดหน่อย’ ของหลิงเทียน!

Chinese

於是葉小婉出去拿自己的手機打了個電話，大概半個多小時之後，兩輛小貨車停在了心動小屋門口。

Thai

ด้วยเหตุนี้เยี่ยเสี่ยวหว่านจึงเดินออกไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองมากดโทรออก ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงกว่าๆ รถกระบะสองคันก็มาจอดอยู่ที่หน้าประตูบ้านพักใจเต้น

Chinese

上面拉著各種的工具，水平儀、測量儀、放線用的石灰、水泥、石子、振搗棒、小型的攪拌機等等。

Thai

บนรถบรรทุกเครื่องไม้เครื่องมือมาสารพัดอย่าง ทั้งเครื่องวัดระดับน้ำ เครื่องมือวัด ปูนขาวสำหรับตีเส้น ปูนซีเมนต์ หินกรวด เครื่องจี้ปูน เครื่องผสมปูนขนาดเล็ก และอื่นๆ อีกมากมาย

Chinese

凌天帶著眾位嘉賓上前去檢查工具，此時徐坤突然發現了盲點，“欸？不是說是磚牆嗎？怎麼沒看到磚啊？”

Thai

หลิงเทียนพาบรรดาแขกรับเชิญเดินเข้าไปตรวจดูอุปกรณ์ ในตอนนั้นเองสวีคุนก็พลันสังเกตเห็นจุดบอด “เอ๊ะ? ไหนบอกว่าเป็นกำแพงอิฐไง ทำไมไม่เห็นมีอิฐเลยล่ะ?”

Chinese

“老婆餅里也沒有老婆呀，不是很正常嗎？”凌天義正言辭的說著胡話。

Thai

“ในขนมเปี๊ยะภรรยาก็ไม่มีภรรยานี่ มันก็ปกติดีไม่ใช่เหรอ?” หลิงเทียนพูดจาไร้สาระด้วยท่าทางจริงจังเป็นจริงเป็นจัง

Chinese

聞言徐坤無語道：“凌天，你覺得我像是傻子嗎？這點常識我還是知道的好嗎？”

Thai

ได้ยินดังนั้นสวีคุนก็พูดอย่างหมดคำจะพูดว่า “หลิงเทียน นายคิดว่าฉันเหมือนคนโง่เหรอ? สามัญสำนึกแค่นี้ฉันยังพอรู้อยู่หรอกนะ”

Chinese

“哈哈哈哈，抱歉，開個玩笑。”凌天向大家解釋道：“是這樣的，雖然現在是六月份，而且只是蓋個院牆，但是地基也是需要晾曬一段時間等待它凝固的，所以今天只能把地基打好，明天才能蓋院牆！”

Thai

“ฮ่าๆๆๆ โทษทีๆ ล้อเล่นน่ะ” หลิงเทียนอธิบายให้ทุกคนฟังว่า “เรื่องมันเป็นแบบนี้ ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นเดือนมิถุนายน และเป็นแค่การสร้างกำแพงลานบ้าน แต่ว่าฐานรากก็ยังต้องตากให้แห้งสักพักเพื่อรอให้มันเซ็ตตัวอยู่ดี ดังนั้นวันนี้จึงทำได้แค่ลงฐานรากให้เรียบร้อย พรุ่งนี้ถึงจะก่อกำแพงได้!”

Chinese

聞言眾人恍然，隨後不再猶豫，回去換了一身最方便幹活兒的衣服，拿著鐵鍬之類的東西放在車上，就讓車先走，大家跟在車後面向老人家走去。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้นทุกคนก็พลันเข้าใจ จากนั้นจึงไม่ลังเลอีก พากันกลับไปเปลี่ยนเป็นชุดที่สะดวกต่อการทำงานที่สุด นำพลั่วและของอื่นๆ ขึ้นรถ แล้วให้รถออกนำไปก่อน ส่วนทุกคนก็เดินตามหลังรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของคุณย่า

Chinese

很快到了老人家，眾人看著凌天，等著他發號施令，畢竟大家都沒幹過，摸不著頭緒。

Thai

ไม่นานก็มาถึงบ้านคุณย่า ทุกคนต่างมองไปที่หลิงเทียนเพื่อรอเขาออกคำสั่ง เพราะอย่างไรเสียก็ไม่มีใครเคยทำงานแบบนี้มาก่อนจนจับต้นชนปลายไม่ถูก

Chinese

“先把地上的土塊收起來吧，堆到那邊去。”凌天指了個位置，讓大家把土塊堆在那邊，而孫奶奶則在門口看著這一幕。

Thai

“เก็บก้อนดินบนพื้นก่อนเถอะ เอาไปกองไว้ตรงโน้น” หลิงเทียนชี้ไปยังจุดหนึ่งเพื่อให้ทุกคนนำก้อนดินไปกองไว้ตรงนั้น โดยมีย่าซุนยืนมองภาพนี้อยู่ที่หน้าประตู

Chinese

就連老伴留下的院牆都倒了，看著這和自己老伴生活了一輩子的屋子，孫奶奶不想離開，也不想改變，只想就在這個屋子裡一直到死去。

Thai

แม้แต่กำแพงลานบ้านที่คู่ชีวิตทิ้งไว้ให้ก็พังลงมาแล้ว เมื่อมองดูบ้านที่เธอใช้ชีวิตร่วมกับสามีมาทั้งชีวิตหลังนี้ ย่าซุนก็ไม่อยากจากไปไหน และไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไร เธอแค่อยากอยู่ในบ้านหลังนี้ไปจนวันตายเท่านั้น

Chinese

他的兒子三番五次的叫她去城裡住，但是她都不願意去，不願意離開這個熟悉的地方。

Thai

ลูกชายของเธอเคยชวนเธอไปอยู่ในเมืองตั้งหลายครั้งหลายครา แต่เธอก็ไม่ยอมไป ไม่ยอมจากสถานที่ที่คุ้นเคยแห่งนี้ไป

Chinese

其實她並不想讓凌天幫她修磚牆，因為她覺得這樣麻煩人家不好，而且那是她老伴親手蓋的院牆，就算是碎了，也能留個念想。

Thai

อันที่จริงเธอไม่ได้อยากให้หลิงเทียนช่วยสร้างกำแพงอิฐให้ใหม่เลย เพราะเธอรู้สึกว่าการไปรบกวนคนอื่นแบบนี้มันไม่ดี อีกทั้งนั่นยังเป็นกำแพงลานบ้านที่สามีของเธอสร้างขึ้นมากับมือ ถึงแม้จะพังทลายไปแล้ว แต่มันก็ยังเป็นสิ่งไว้ดูต่างหน้าได้

Chinese

但是這些孩子們的好意，她也不好拒絕，所以便聽之任之吧。

Thai

ทว่าความหวังดีของเด็กๆ พวกนี้ เธอก็ปฏิเสธไม่ลง จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

Chinese

凌天看著孫奶奶的眼神，其實就知道她不是很願意重建這堵牆，但是不建也不好，村長和村支書估計也不願意。

Thai

หลิงเทียนมองแววตาของย่าซุน อันที่จริงเขาก็รู้ว่าเธอไม่ได้อยากสร้างกำแพงนี้ขึ้นมาใหม่สักเท่าไร แต่ถ้าไม่สร้างก็คงไม่ดี ผู้ใหญ่บ้านกับเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านก็คงไม่ยอมเช่นกัน

Chinese

所以凌天想了想還是主動攬下了這個活兒，原因有幾個。

Thai

ดังนั้นหลิงเทียนคิดดูแล้วจึงยังคงออกหน้ารับงานนี้มาเอง โดยมีเหตุผลอยู่สองสามข้อ

Chinese

第一個，說實在一點，給奶奶建一堵牆花不了多少錢，但是自己也賺取了名聲，是雙贏的局面。

Thai

ข้อแรก หากพูดตามตรงแล้ว การสร้างกำแพงให้คุณย่าสักกำแพงไม่ได้ใช้เงินสักเท่าไร แต่ตนเองก็ได้ชื่อเสียงกลับมา เป็นสถานการณ์ที่ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

Chinese

第二個，是凌天確實覺得，自己賺的就是老百姓的錢，最後回饋給老百姓，這是件好事。

Thai

ข้อที่สอง คือหลิงเทียนรู้สึกจริงๆ ว่า เงินที่ตนหามาได้ก็คือเงินของประชาชน การได้คืนกำไรกลับสู่ประชาชนในท้ายที่สุดจึงเป็นเรื่องที่ดี

Chinese

第三個，是凌天有把握，把這牆的外表，還原成之前的模樣！

Thai

ข้อที่สาม คือหลิงเทียนมั่นใจว่าจะสามารถฟื้นฟูรูปลักษณ์ภายนอกของกำแพงนี้ ให้กลับมาเหมือนเดิมได้!

Chinese

當然以現在自己的能力還是不行的，所以凌天決定立刻揮灑自己的汗水與努力！

Thai

แน่นอนว่าด้วยความสามารถของตนในตอนนี้ย่อมยังทำไม่ได้ ดังนั้นหลิงเทียนจึงตัดสินใจหลั่งเหงื่อและทุ่มเทความพยายามทันที!

Chinese

“系統，切換卡池！通用技能抽獎！”

Thai

“ระบบ สลับตู้สุ่ม! สุ่มทักษะทั่วไป!”

Chinese

【來辣！十連抽！啟動！】

Thai

【มาแล้วจ้า! สุ่มสิบครั้งติดต่อกัน! เริ่มได้!】

Chinese

【恭喜宿主獲得園藝+5，清潔+4，大師級建築技術！宿主加油哦！我去看動畫片啦！】

Thai

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับทำสวน+5, ทำความสะอาด+4, ทักษะการก่อสร้างระดับปรมาจารย์! โฮสต์สู้ๆ นะ! ฉันไปดูการ์ตูนแล้ว!】

Chinese

“嗯，去吧！”

Thai

“อืม ไปเถอะ!”

Chinese

凌天站起身子，微微眯了眯眼，大量的建築知識和施工技巧融入了他的腦海，此刻他就是世界上數一數二的建築大師了，不論是設計還是實操，都是數一數二的。

Thai

หลิงเทียนลุกขึ้นยืนแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย ความรู้ด้านการก่อสร้างและเทคนิคการทำงานจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขา ในยามนี้เขาคือปรมาจารย์ด้านการก่อสร้างชั้นแนวหน้าของโลกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบหรือการลงมือปฏิบัติจริง ล้วนอยู่ในระดับแถวหน้าทั้งสิ้น

Chinese

按理說讓他來建這一堵小院牆，無異於高射炮打蚊子，但是對於凌天來說，現在不管是什麼技術，只要能把這堵牆建好的技術，那就是好技術！

Thai

ตามหลักแล้วการให้เขามาสร้างกำแพงลานบ้านเล็กๆ นี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการใช้ปืนใหญ่ยิงยุง แต่สำหรับหลิงเทียนแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคอะไร ขอแค่เป็นเทคนิคที่สร้างกำแพงนี้ออกมาได้ดี นั่นก็คือเทคนิคที่ดีทั้งนั้น!

Chinese

當土塊被清理完成之後，凌天開始拉線、畫石灰線，隨後撤走樁子，大手一揮：“開挖！”

Thai

เมื่องานเก็บกวาดก้อนดินเสร็จสิ้นลง หลิงเทียนก็เริ่มขึงเชือก โรยเส้นปูนขาว จากนั้นจึงถอนหลักไม้ออก แล้วโบกมือใหญ่สั่งการ “เริ่มขุดได้!”

Chinese

牆體地基深度得達到一米五左右，所以今天這些嘉賓恐怕有的忙了。

Thai

ความลึกของฐานรากกำแพงต้องลึกถึงราวๆ หนึ่งเมตรครึ่ง ดังนั้นวันนี้แขกรับเชิญเหล่านี้คงได้มีงานให้ยุ่งกันตัวเป็นเกลียวแน่

Chinese

見開始做體力活兒了，凌天跟身邊躍躍欲試的葉小婉說道：“媳婦兒你去陪奶奶說說話，體力活你就別幹了，乖，聽話。”

Thai

เมื่อเห็นว่าเริ่มทำงานที่ต้องใช้แรงกายแล้ว หลิงเทียนจึงเอ่ยกับเยี่ยเสี่ยวหว่านที่อยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังกระตือรือร้นอยากลองทำดูบ้างว่า “ที่รัก เธอไปนั่งคุยเป็นเพื่อนคุณย่าเถอะ งานใช้แรงเธอไม่ต้องทำหรอก เด็กดี เชื่อฟังนะ”

Chinese

一邊說著一邊就把葉小婉手裡的鐵鍬拿了過來。

Thai

พูดพลางแย่งเอาพลั่วในมือของเยี่ยเสี่ยวหว่านมา

Chinese

本來感覺十分新奇，打算大幹一場的葉小婉只得不情不願的說道：“哦，好吧！”

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่านที่เดิมทีรู้สึกแปลกใหม่และตั้งใจจะลุยงานเต็มที่ จึงจำต้องเอ่ยอย่างไม่ค่อยเต็มใจนักว่า “อื้อ ก็ได้!”

Chinese

她知道凌天這是疼她，怕她累著了，但是她也想幫忙嘛！

Thai

เธอรู้ว่าหลิงเทียนนั้นเอ็นดูและตามใจเธอ กลัวว่าเธอจะเหนื่อย แต่เธอก็อยากช่วยนี่นา!

Chinese

有了凌天當榜樣，其他的男嘉賓也立馬讓女伴去忙其他的，不讓她們幫忙。

Thai

เมื่อมีหลิงเทียนเป็นตัวอย่าง แขกรับเชิญชายคนอื่นๆ ก็รีบให้คู่ของตนไปทำอย่างอื่นทันที ไม่ยอมให้พวกเธอมาช่วยทำงาน

Chinese

「凌狗這傢伙這一搞，別的男嘉賓也不好意思讓女嘉賓幹活了哈哈哈哈」

Thai

「ไอ้หมาหลิงทำแบบนี้ แขกรับเชิญชายคนอื่นก็ไม่กล้าให้แขกรับเชิญหญิงทำงานแล้วสิ ฮ่าๆๆๆ」

Chinese

「也不是不讓女嘉賓干，但是這種挖地的活兒，確實還得男的來干」

Thai

「ก็ไม่ใช่ว่าไม่ให้แขกรับเชิญหญิงทำหรอกนะ แต่งานขุดดินแบบนี้ยังไงก็ต้องให้ผู้ชายทำจริงๆ นั่นแหละ」

Chinese

「確實，體力活兒還真的看男嘉賓」

Thai

「จริง งานใช้แรงยังไงก็ต้องพึ่งแขกรับเชิญชาย」

Chinese

「我覺得不用看其他人了，看姿勢的話，這裡面只有凌狗和黃天翔會用鐵鍬，但是黃天翔畢竟年紀大了，估計最後又是凌狗的個人秀了」

Thai

「ฉันว่าไม่ต้องดูคนอื่นหรอก ดูจากท่าทางแล้ว ในนี้มีแค่ไอ้หมาหลิงกับหวงเทียนเสียงเท่านั้นที่ใช้พลั่วเป็น แต่หวงเทียนเสียงก็อายุมากแล้ว สุดท้ายคงกลายเป็นโชว์เดี่ยวของไอ้หมาหลิงอีกตามเคย」

Chinese

此時葉小婉走到孫奶奶身旁，一屁股坐在她的身旁。

Thai

ในเวลานี้เยี่ยเสี่ยวหว่านเดินไปข้างกายย่าซุน แล้วหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ เธอ

Chinese

看著在大太陽地下忙活的凌天，和其他笨拙的嘉賓，她知道今天的活兒估計又是大部分是凌天幹了，心中不禁有些心疼他。

Thai

เมื่อมองดูหลิงเทียนที่กำลังง่วนอยู่กลางแดดเปรี้ยง กับแขกรับเชิญคนอื่นๆ ที่ดูเงอะงะเก้งก้าง เธอก็รู้ว่างานของวันนี้ส่วนใหญ่คงตกเป็นของหลิงเทียนอีกแล้ว ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารและเป็นห่วงเขา

Chinese

但想著凌天不讓她幫忙的事情，不禁撅起了小嘴。

Thai

แต่พอนึกถึงเรื่องที่หลิงเทียนไม่ยอมให้เธอช่วย ปากเล็กๆ ก็อดที่จะยู่ขึ้นมาไม่ได้

Chinese

坐在板凳上的孫奶奶見狀不禁露出了微笑，道：“小婉，小凌是你的對象吧？”

Thai

ย่าซุนที่นั่งอยู่บนม้านั่งเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะแย้มยิ้มออกมาไม่ได้ เอ่ยว่า “เสี่ยวหว่าน เสี่ยวหลิงเป็นแฟนของหนูใช่ไหม?”

Chinese

“啊？嗯，是啊！”葉小婉反應過來連忙回答孫奶奶的話。

Thai

“อ๊ะ? อื้อ ใช่ค่ะ!” เยี่ยเสี่ยวหว่านได้สติจึงรีบตอบคำถามของย่าซุน

Chinese

“唉，年輕真好啊~”孫奶奶似乎有些感慨，對葉小婉說著她和老伴的故事。

Thai

“เฮ้อ วัยหนุ่มสาวนี่ดีจริงๆ นะ~” ย่าซุนดูเหมือนจะทอดถอนใจด้วยความซาบซึ้งใจ พลางเล่าเรื่องราวของเธอกับสามีให้เยี่ยเสี่ยวหว่านฟัง

Chinese

“我年輕的時候，剛和我們家老頭子在一起，那時候我們也算是門當戶對，離得也近，加上我們也互相有點意思，便順理成章的在一起了。”

Thai

“ตอนที่ย่ายังสาว เพิ่งจะคบกับตาแก่บ้านเรา ตอนนั้นพวกเราก็นับว่าฐานะสมน้ำสมเนื้อกัน บ้านก็อยู่ใกล้กัน แถมต่างฝ่ายต่างก็มีใจให้กันอยู่บ้าง ก็เลยลงเอยกันอย่างราบรื่น”

Chinese

“我記得我剛嫁過來的時候，我家老頭子也跟小凌一樣，心疼我，不讓我乾重活兒，每次下地都讓我在地頭的陰涼處坐著。”

Thai

“ย่าจำได้ว่าตอนที่ย่าเพิ่งแต่งเข้ามา ตาแก่บ้านเราก็เหมือนกับเสี่ยวหลิงนี่แหละ ทะนุถนอมย่า ไม่ยอมให้ย่าทำงานหนัก ทุกครั้งที่ลงแปลงนาก็จะให้ย่านั่งอยู่ในร่มไม้ริมคันนา”

Chinese

“我心裡明白，他是心疼我，但是作為農民，怎麼可能不幹活兒呢？”

Thai

“ในใจย่ารู้ดีว่าเขารักและทะนุถนอมย่า แต่คนเป็นชาวไร่ชาวนา จะไม่ทำงานได้ยังไงกันล่ะ?”

Chinese

“地里的活兒他不讓我干，我就回家幹家里的活兒。”

Thai

“งานในไร่ในนาเขาไม่ให้ย่าทำ ย่าก็กลับมาทำงานบ้านแทน”

Chinese

說到這兒孫奶奶突然笑了起來，“我在家裡幹活兒，就不去地里找他了，結果他第二天早早的跑回來了，我問他為什麼回來這麼早，他支支吾吾的不肯說話。”

Thai

พูดถึงตรงนี้ย่าซุนก็หัวเราะออกมา “พอย่าทำงานอยู่ที่บ้าน ก็ไม่ได้ไปหาเขาที่แปลงนา ผลปรากฏว่าวันที่สองเขากลับวิ่งโร่กลับมาบ้านแต่เช้าตรู่ ย่าถามเขาว่าทำไมถึงกลับมาเร็วนัก เขากลับอึกอักไม่ยอมพูด”

Chinese

“後來才偷偷的告訴我，我不在地頭看著他，他就渾身沒力氣，哈哈哈。”

Thai

“ตอนหลังถึงได้แอบบอกย่าว่า พอย่าไม่ได้ไปนั่งมองเขาอยู่ที่ริมคันนา เขาก็หมดเรี่ยวหมดแรงไปทั้งตัว ฮ่าๆๆ”