การเขียนพู่กัน? พอเป็นอยู่บ้าง!

Chinese

“有啊！”

Thai

“มีสิ!”

Chinese

在說出李白的《清平樂·畫堂晨起》這首詩的時候，凌天就已經做出了被人採訪的準備了。

Thai

ในตอนที่เอ่ยบทกวี 《ชิงผิงเล่อ·ฮว่าถังเฉินฉี่》 ของหลี่ไป๋ออกมา หลิงเทียนก็เตรียมใจที่จะถูกสัมภาษณ์ไว้แล้ว

Chinese

小周聞言雙眼一亮，“那您能說說這本書裡面的其他內容嗎？”

Thai

เสี่ยวโจวได้ยินดังนั้นดวงตาก็เป็นประกาย “ถ้าอย่างนั้นพี่พอจะเล่าเนื้อหาอื่นในหนังสือเล่มนั้นให้ฟังได้ไหมคะ?”

Chinese

“裡面其他的內容，也都是些詩詞什麼的，你現在這麼突然的問，我一時間還真想不起來···”凌天有些不好意思的摳了摳自己的腦袋。

Thai

“เนื้อหาอื่นข้างในก็เป็นพวกบทกวีอะไรทำนองนั้นแหละครับ อยู่ๆ มาถามกะทันหันแบบนี้ ผมก็นึกไม่ออกจริงๆ ในทันที…” หลิงเทียนเกาศีรษะตัวเองอย่างเก้อเขินเล็กน้อย

Chinese

聞言小周眼裡的光芒慢慢熄滅，隨後恢復正常，“那天哥先說說這首詩吧，經過數位文學教授考證，這首詩從未在任何地方出現過，天哥能先說一下這首詩的名字嗎？”

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ประกายตาของเสี่ยวโจวก็ค่อยๆ หม่นลง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ “ถ้าอย่างนั้นพี่เทียนช่วยเล่าถึงบทกวีนี้ก่อนได้ไหมคะ จากการตรวจสอบของศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมหลายท่าน บทกวีบทนี้ไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อนเลย พี่เทียนช่วยบอกชื่อของบทกวีบทนี้ก่อนได้ไหมคะ?”

Chinese

“當然可以，這首詩的名字叫《清平樂·畫堂晨起》，是唐代一個叫李白的詩人寫的。”

Thai

“ได้แน่นอนครับ บทกวีนี้มีชื่อว่า 《ชิงผิงเล่อ·ฮว่าถังเฉินฉี่》 เขียนขึ้นโดยกวีในยุคราชวงศ์ถังที่ชื่อหลี่ไป๋”

Chinese

“天哥，關於這個李白，有歷史系的教授指出，李白在十六歲的時候就與人比劍去世了，您怎麼看？”

Thai

“พี่เทียนคะ เกี่ยวกับหลี่ไป๋คนนี้ มีศาสตราจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ชี้ว่า หลี่ไป๋เสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนอายุสิบหกปีจากการประลองกระบี่กับคนอื่น พี่มีความเห็นอย่างไรบ้างคะ?”

Chinese

見凌天正好說到李白，小周順勢拋出了關於李白的問題。

Thai

เมื่อเห็นว่าหลิงเทียนพูดถึงหลี่ไป๋พอดี เสี่ยวโจวจึงถือโอกาสโยนคำถามเกี่ยวกับหลี่ไป๋ออกมา

Chinese

而凌天早有預料，微微一笑道：“我對歷史不是很懂，但是那本書上面寫的作者確實是李白，我敢保證我沒記錯！”

Thai

ส่วนหลิงเทียนคาดเดาไว้แล้ว เขายิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย “ผมไม่ค่อยรู้เรื่องประวัติศาสตร์เท่าไร แต่ผู้ประพันธ์ที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนั้นคือหลี่ไป๋จริงๆ ผมกล้ารับประกันเลยว่าผมจำไม่ผิด!”

Chinese

凌天這副篤定的態度，倒是不在小周的意料之內，“您確定沒看錯嗎？”

Thai

ท่าทีที่แน่วแน่มั่นใจของหลิงเทียนเช่นนี้ อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเสี่ยวโจว “พี่ยืนยันว่าดูไม่ผิดแน่นะคะ?”

Chinese

“我確定，至於為什麼能確定···那本書里的詩詞作者都是李白！感覺應該是李白的詩集什麼的，不過那本破書早就不知道扔到哪兒去了，真實情況我也不知道。”凌天不動聲色的拋出又一個重量級炸彈！

Thai

“ผมยืนยันครับ ส่วนทำไมถึงยืนยันได้น่ะเหรอ… กวีนิพนธ์ในหนังสือเล่มนั้น ผู้ประพันธ์ล้วนเป็นหลี่ไป๋ทั้งหมด! รู้สึกว่าน่าจะเป็นรวมบทกวีของหลี่ไป๋อะไรทำนองนั้น แต่หนังสือเก่าๆ เล่มนั้นก็ไม่รู้ว่าโยนทิ้งไปไหนตั้งนานแล้ว ความจริงเป็นอย่างไรผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ” หลิงเทียนโยนระเบิดลูกใหญ่ลงมาอีกลูกอย่างนิ่งสงบ!

Chinese

“啊？”小周被這個回答整傻了，她確實沒想到是這個答案。

Thai

“เอ๊ะ?” เสี่ยวโจวอึ้งไปกับคำตอบนี้ เธอคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะเป็นคำตอบนี้

Chinese

她這次爭取過來採訪凌天，一方面是她在嗑兩人的cp，另一方面就是她是個詩詞愛好者！

Thai

การที่เธอพยายามแย่งชิงโอกาสมาสัมภาษณ์หลิงเทียนในครั้งนี้ ด้านหนึ่งก็เพราะเธอกำลังชิปคู่ของทั้งสองคน และอีกด้านหนึ่งก็เพราะเธอเป็นผู้ชื่นชอบบทกวี!

Chinese

本以為這首詩是李白死前的作品，但這整整一本書都是李白的作品，那就有點恐怖了。

Thai

เดิมทีคิดว่าบทกวีนี้เป็นผลงานก่อนตายของหลี่ไป๋ แต่การที่หนังสือทั้งเล่มล้วนเป็นผลงานของหลี่ไป๋ นั่นก็น่าตกใจเกินไปแล้ว

Chinese

她不禁懷疑，我倆說的李白，是一個李白嗎？

Thai

เธออดสงสัยไม่ได้ว่า หลี่ไป๋ที่เราสองคนพูดถึง คือหลี่ไป๋คนเดียวกันหรือเปล่า?

Chinese

想到這兒，小周心裡出現了一個可能，莫非這個李白，是個重名的？

Thai

พอนึกถึงตรงนี้ ในใจของเสี่ยวโจวก็ผุดความเป็นไปได้ข้อหนึ่งขึ้นมา หรือว่าหลี่ไป๋คนนี้จะเป็นคนชื่อซ้ำกัน?

Chinese

將心裡的疑惑暫且按下，小周問出了最後一個問題，“天哥，能不能把這首詩寫出來，現在很多人都在猜測這首詩真正的模樣，可以滿足一下大家的好奇心嗎？”

Thai

เสี่ยวโจวสะกดความสงสัยในใจไว้ชั่วคราว แล้วถามคำถามสุดท้ายออกมา “พี่เทียนคะ พี่พอจะเขียนบทกวีนี้ออกมาได้ไหมคะ ตอนนี้มีคนจำนวนมากกำลังคาดเดาถึงรูปร่างหน้าตาที่แท้จริงของบทกวีนี้อยู่ พี่พอจะช่วยสนองความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนหน่อยได้ไหมคะ?”

Chinese

聞言凌天勾起嘴角，裝逼··不！賺人氣值的時候又到了！

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงเทียนก็ยกมุมปากขึ้น ช่วงเวลาแห่งการโชว์เท่… ไม่สิ! ช่วงเวลาแห่งการกอบโกยค่าความนิยมมาถึงอีกแล้ว!

Chinese

“可以啊，小婉幫我問問導演，咱們這裡有文房四寶沒有。”凌天拍了拍葉小婉的手背，讓她去找導演了。

Thai

“ได้สิ เสี่ยวหว่านช่วยถามผู้กำกับให้หน่อยว่าพวกเรามีสี่สมบัติห้องหนังสืออยู่ไหม” หลิงเทียนตบหลังมือของเยี่ยเสี่ยวหว่านเบาๆ เพื่อให้เธอไปหาผู้กำกับ

Chinese

見凌天要文房四寶，小周有些驚訝，“天哥還會書法？”

Thai

เมื่อเห็นว่าหลิงเทียนต้องการสี่สมบัติห้องหนังสือ เสี่ยวโจวก็ประหลาดใจเล็กน้อย “พี่เทียนเขียนพู่กันเป็นด้วยเหรอคะ?”

Chinese

“嗐，會一點，也是照貓畫虎，上不得檯面。”凌天隨口說道，想了想又補充了一句，“主要感覺這種古詩，還是用毛筆比較應景。”

Thai

“เฮ้อ เป็นนิดหน่อยครับ วาดเสือตามแบบแมว ไม่ได้ดีเด่นอะไรจนเอามาอวดได้หรอก” หลิงเทียนตอบส่งๆ ไป คิดดูแล้วก็เสริมขึ้นอีกประโยค “หลักๆ คือรู้สึกว่าบทกวีโบราณแบบนี้ ใช้พู่กันเขียนจะเข้ากับบรรยากาศมากกว่า”

Chinese

對面的小周此刻則勾起了嘴角，“天哥，我可是咱們節目的忠實粉絲，你可騙不了我！”

Thai

เสี่ยวโจวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามยกมุมปากขึ้นในเวลานี้ “พี่เทียนคะ ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของรายการเราเลยนะ พี่หลอกฉันไม่ได้หรอกค่ะ!”

Chinese

“你的會一點，恐怕是會億點吧？”

Thai

“คำว่า ‘เป็นนิดหน่อย’ ของพี่ คงจะเป็น ‘เป็นเยอะมาก’ เสียมากกว่ามั้งคะ?”

Chinese

見此凌天並不搭話，只是輕輕笑了起來。

Thai

เมื่อเห็นดังนั้น หลิงเทียนไม่ได้ต่อบทสนทนา เพียงแค่หัวเราะเบาๆ

Chinese

這個戀綜的節目組，甭管用不用，反正還真是什麼東西都準備的有，葉小婉一會兒就把文房四寶給拿了過來，導演和黃天翔兩人也很好奇，跟過來打算看看凌天的書法。

Thai

ทีมงานของรายการเรียลลิตี้หาคู่นี้ ไม่ว่าจะได้ใช้หรือไม่ แต่ก็มีเตรียมไว้หมดทุกอย่างจริงๆ ครู่ต่อมาเยี่ยเสี่ยวหว่านก็นำสี่สมบัติห้องหนังสือมาให้ ผู้กำกับและหวงเทียนเสียงต่างก็อยากรู้อยากเห็น จึงเดินตามมาหมายจะดูการเขียนพู่กันของหลิงเทียน

Chinese

凌天也不在意，對他來說有多少人來看也是一樣。

Thai

หลิงเทียนไม่ได้สนใจ สำหรับเขาแล้วจะมีคนมาดูกี่คนก็เหมือนกัน

Chinese

從葉小婉手中接過文房四寶，凌天將紙在桌子上鋪平，鎮紙壓上，葉小婉開始幫他研墨。

Thai

หลิงเทียนรับสี่สมบัติห้องหนังสือมาจากมือของเยี่ยเสี่ยวหว่าน เขากางกระดาษให้เรียบเสมอกันบนโต๊ะแล้ววางที่ทับกระดาษทับไว้ เยี่ยเสี่ยวหว่านเริ่มช่วยเขาฝนหมึก

Chinese

在家的時候，她父親也喜歡寫毛筆字，每次都叫她幫忙研墨，所以她自然而然的就會了。

Thai

เวลาอยู่ที่บ้าน พ่อของเธอก็ชอบเขียนพู่กัน มักจะเรียกให้เธอช่วยฝนหมึกอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงทำเป็นไปโดยปริยาย

Chinese

當一切準備完畢的時候，凌天提起毛筆，吸滿了墨汁，整個人的氣勢一變！

Thai

เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น หลิงเทียนก็ยกพู่กันขึ้น จุ่มน้ำหมึกจนชุ่ม บรรยากาศรอบตัวของเขาก็พลันเปลี่ยนไป!

Chinese

一股強烈的自信出現在了他的身上！讓所有人的目光都不由得聚焦在他的身上！

Thai

ความมั่นใจอันแรงกล้าปรากฏขึ้นบนร่างของเขา! ทำให้สายตาของทุกคนอดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่เขา!

Chinese

落筆，筆走龍蛇！一行漂亮的行草躍然紙上！

Thai

จรดพู่กัน ตวัดพลิ้วดั่งมังกรเลื้อยงูร่าย! แถวอักษรสิงเฉ่าอันงดงามพลันโลดแล่นเด่นชัดบนหน้ากระดาษ!

Chinese

行書分為行楷和行草，行楷就是偏楷書多一點，行草就是偏草書多一點！

Thai

อักษรสิงซูแบ่งออกเป็นสิงไข่และสิงเฉ่า สิงไข่จะค่อนไปทางอักษรไข่ซูมากกว่า ส่วนสิงเฉ่าจะค่อนไปทางอักษรเฉ่าซูมากกว่า!

Chinese

為了凸顯出“天仙狂醉”的寫意感，凌天決定用行草來寫這首詩！既能讓人看懂，又不失寫意的感覺！

Thai

เพื่อขับเน้นความรู้สึกเปี่ยมจินตภาพอิสระของ “เซียนสุราเมามายคลุ้มคลั่ง” หลิงเทียนจึงตัดสินใจใช้อักษรสิงเฉ่าเขียนบทกวีนี้! ทั้งทำให้คนอ่านเข้าใจได้ และไม่สูญเสียความรู้สึกอันพริ้วไหวอิสระ!

Chinese

當凌天落筆開始寫的時候，周圍圍觀的幾人全部都眼前一亮，此刻過來觀看的幾人，都是對書法有些了解的，也見識過不少大師的書法。

Thai

เมื่อหลิงเทียนจรดพู่กันเริ่มเขียน คนที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ ล้วนตาเป็นประกายขึ้นมา คนที่เดินมาดูในเวลานี้ต่างก็พอจะมีความรู้เรื่องการเขียนพู่กันอยู่บ้าง ทั้งยังเคยเห็นผลงานพู่กันของปรมาจารย์มาไม่น้อย

Chinese

當時覺得那些書法大師的書法，已經是巔峰了，可是此刻看到凌天的書法之後，才發現，什麼才是真正的大師級書法！

Thai

ในตอนนั้นพวกเขารู้สึกว่าลายมือของปรมาจารย์เหล่านั้นคือจุดสูงสุดแล้ว ทว่าเมื่อได้เห็นการเขียนพู่กันของหลิงเทียนในตอนนี้ ถึงได้ค้นพบว่า อะไรคือการเขียนพู่กันระดับปรมาจารย์ที่แท้จริง!

Chinese

比起那些所謂書法大師的書法來說，凌天的書法之中，包含了一種能讓看到的人直觀感受到的“精氣神”！

Thai

เมื่อเทียบกับลายพู่กันของพวกที่เรียกกันว่าปรมาจารย์เหล่านั้น ลายพู่กันของหลิงเทียนกลับแฝงไว้ด้วย “จิตวิญญาณ” ที่ทำให้คนที่มองเห็นสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน!

Chinese

這也是高級書法到大師級書法之間的一道分水嶺！

Thai

นี่คือเส้นแบ่งเขตระหว่างการเขียนพู่กันระดับสูงกับระดับปรมาจารย์!

Chinese

凌天每寫一句，小周的眼睛便亮起一分，嘴裡也跟著讀一句！

Thai

ทุกครั้งที่หลิงเทียนเขียนขึ้นหนึ่งประโยค แววตาของเสี่ยวโจวก็ยิ่งเปล่งประกายขึ้นหนึ่งส่วน ปากก็พลอยอ่านตามไปทีละประโยค!

Chinese

“清平樂·畫堂晨起，唐，李白。”

Thai

“ชิงผิงเล่อ·ฮว่าถังเฉินฉี่ ราชวงศ์ถัง หลี่ไป๋”

Chinese

“畫堂晨起，來報雪花墜。”

Thai

“ตื่นเช้า ณ เรือนภาพเขียน มีคนมารายงานว่าหิมะโปรยปราย”

Chinese

“高捲簾櫳看佳瑞，皓色遠迷庭砌。”

Thai

“ม้วนม่านขึ้นสูงชมนิมิตมงคล สีขาวพิสุทธิ์ทอดยาวพร่าพรายทั่วลานบันได”

Chinese

“盛氣光引爐煙，素草寒生玉佩。”

Thai

“ไอหนาวสะท้อนแสงนำควันเตา หญ้าขาวเหน็บหนาวกำเนิดเกล็ดหยก”

Chinese

“應是天仙狂醉，亂把白雲揉碎。”

Thai

“คงเป็นเทพเซียนเมามายคลุ้มคลั่ง ขยี้เมฆขาวแหลกละเอียดโปรยลงมา”

Chinese

“好！好詩！好字！！！”

Thai

“ยอดเยี่ยม! บทกวีชั้นยอด! ลายมือยอดเยี่ยมมาก!!!”

Chinese

越念，小周臉上的興奮就越是濃郁，整個人的臉上呈現出一抹興奮的潮紅！一方面是因為詩好、字好！另一方面，是因為這個採訪應該要爆了！

Thai

ยิ่งอ่าน เสี่ยวโจวก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าของเธอปรากฏรอยแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น! ด้านหนึ่งเป็นเพราะบทกวียอดเยี่ยม ลายมืองดงาม! อีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะบทสัมภาษณ์นี้น่าจะดังระเบิดแน่นอน!

Chinese

本就極具想象力和仙氣的詩句，配上寫意的行草，已經達到了一加一大於二的效果！

Thai

บทกวีที่เปี่ยมไปด้วยจินตนาการและกลิ่นอายเซียนอยู่แล้ว เมื่อเข้าคู่กับอักษรสิงเฉ่าอันพริ้วไหว ก็เกิดผลลัพธ์ที่มากกว่าหนึ่งบวกหนึ่งเป็นสองเสียอีก!

Chinese

這次寫詩，凌天用了從右到左的順序，當最後一筆落下之後，系統發出提示。

Thai

การเขียนบทกวีในครั้งนี้ หลิงเทียนใช้ลำดับการเขียนจากขวาไปซ้าย เมื่อตวัดเส้นสุดท้ายลง ระบบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้น

Chinese

【您最貼心的小系統來辣，作為一代書法大師，沒有印章怎麼能行！系統已經幫您定做好私人印章，放在您的系統空間中，您隨後可以使用哦！】

Thai

【ระบบน้อยแสนรู้ใจของคุณมาแล้วจ้า ในฐานะปรมาจารย์ด้านการเขียนพู่กันแห่งยุค จะไม่มีตราประทับได้อย่างไรกัน! ระบบได้สั่งทำตราประทับส่วนตัวให้คุณเรียบร้อยแล้ว วางไว้ในมิติระบบของคุณ หลังจากนี้คุณสามารถนำออกมาใช้ได้เลยนะ!】

Chinese

“統子，幫我把印章放在我的行李箱里吧！”

Thai

“เจ้าถง ช่วยเอาตราประทับไปไว้ในกระเป๋าเดินทางของฉันทีสิ!”

Chinese

【好噠！已幫您放在行李箱中！】

Thai

【รับทราบจ้า! ย้ายไปไว้ในกระเป๋าเดินทางให้คุณเรียบร้อยแล้ว!】

Chinese

“統子真棒！”

Thai

“เจ้าถงเก่งมาก!”

Chinese

【嘻嘻~】

Thai

【ฮิฮิ~】

Chinese

抬起毛筆，凌天再次對葉小婉說道：“小婉，我的印章在我的行李箱里，你去幫我拿一下吧！”

Thai

หลิงเทียนยกพู่กันขึ้นแล้วเอ่ยกับเยี่ยเสี่ยวหว่านอีกครั้ง “เสี่ยวหว่าน ตราประทับของฉันอยู่ในกระเป๋าเดินทาง เธอไปช่วยหยิบมาให้ฉันหน่อยสิ!”

Chinese

“哦！好呢！”葉小婉此刻眼神亮晶晶的，連忙跑去幫凌天拿印章。

Thai

“อ๋อ! ได้เลยค่ะ!” ตอนนี้ดวงตาของเยี่ยเสี่ยวหว่านเป็นประกายระยิบระยับ เธอรีบวิ่งไปช่วยหยิบตราประทับให้หลิงเทียนทันที

Chinese

其實葉小婉的父親，在書法上也是下了功夫的，甚至有些朋友過來看了之後，願意出十幾萬的價格買下！

Thai

อันที่จริงพ่อของเยี่ยเสี่ยวหว่านก็ทุ่มเทให้กับการเขียนพู่กันไม่น้อย กระทั่งมีเพื่อนบางคนมาดูแล้วยอมจ่ายเงินหลักแสนเพื่อซื้อมันไป!

Chinese

這可把她父親給得意壞了，雖然這麼點錢對他們來說九牛一毛都算不上，但是這是對他書法實力的一種肯定！

Thai

เรื่องนี้ทำให้พ่อของเธอปลาบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าเงินเพียงแค่นี้สำหรับพวกเขาแล้วจะไม่นับเป็นเศษเสี้ยวอะไรเลยก็ตาม แต่นี่คือการยอมรับในฝีมือการเขียนพู่กันของเขา!

Chinese

但是這次看了凌天寫的書法，葉小婉只能說他父親視若珍寶的那些作品已經可以扔了。

Thai

แต่พอได้เห็นการเขียนพู่กันของหลิงเทียนในครั้งนี้ เยี่ยเสี่ยวหว่านบอกได้เพียงว่า ผลงานเหล่านั้นที่พ่อของเธอหวงแหนราวกับสมบัติล้ำค่า สามารถเอาไปทิ้งได้แล้ว

Chinese

不一會兒，葉小婉拿著凌天的印章和印泥跑了回來！

Thai

ชั่วครู่ต่อมา เยี่ยเสี่ยวหว่านก็ถือตราประทับและตลับชาดของหลิงเทียนวิ่งกลับมา!

Chinese

凌天打開盒子，系統送的印章靜靜的放在裡面，是一塊由整塊墨玉製成的印章，價值數百萬！

Thai

หลิงเทียนเปิดกล่องออก ตราประทับที่ระบบมอบให้วางอยู่อย่างเงียบสงบในนั้น มันคือตราประทับที่แกะสลักขึ้นจากหยกดำทั้งก้อน มีมูลค่าหลายล้าน!

Chinese

再看了看印泥，是號稱比黃金還要貴的龍泉印泥！

Thai

พอมองดูชาดประทับอีกที ก็คือชาดหลงเฉวียนที่ขึ้นชื่อว่าแพงยิ่งกว่าทองคำเสียอีก!

Chinese

拿起印章，把印泥從周邊挑起，形成一個球形之後，在上面印了兩下之後，輕輕蓋在整首詩最後的位置！

Thai

เขาหยิบตราประทับขึ้นมา ตะล่อมชาดประทับจากรอบๆ ให้รวมเป็นทรงกลม จากนั้นกดแตะลงไปสองสามครั้ง แล้วจึงประทับลงเบาๆ ตรงตำแหน่งท้ายสุดของบทกวี!

Chinese

這印章蓋下，整幅字似乎一下就有了靈魂！

Thai

เมื่อประทับตรานี้ลงไป ตัวอักษรทั้งแผ่นก็ดูราวกับมีวิญญาณขึ้นมาในทันที!