วันที่สองของรายการออกเดตเริ่มต้นขึ้น

Chinese

正在柳文彬滿頭大汗，在想怎麼跟錢世珍解釋的時候，錢世珍卻先開口了，“小柳，這件事情你有什麼想法？”

Thai

ขณะที่หลิวเหวินปินเหงื่อแตกพลั่กและกำลังคิดว่าจะอธิบายกับเฉียนซื่อเจินอย่างไร เฉียนซื่อเจินกลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาก่อน “เสี่ยวหลิว เรื่องนี้นายมีความคิดเห็นยังไง”

Chinese

“這···錢姐，我也不知道這小子還會寫歌啊！他的唱歌也有這麼大的進步，這···”

Thai

“คือ… พี่เฉียน ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าเด็กนี่จะแต่งเพลงเป็นด้วย! แถมการร้องเพลงของเขายังพัฒนาขึ้นมากขนาดนี้ คือ…”

Chinese

“好了！”柳文彬還沒說完便被錢世珍揮手打斷，“果然，你還是個廢物，我想聽的是這些嗎？現在我說，你去做，明白嗎？”

Thai

“พอได้แล้ว!” หลิวเหวินปินยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเฉียนซื่อเจินโบกมือขัดจังหวะ “นายมันไม่ได้เรื่องจริงๆ นั่นแหละ สิ่งที่ฉันอยากฟังคือเรื่องพวกนี้เหรอ ตอนนี้ฉันสั่ง นายทำ เข้าใจไหม”

Chinese

“是是是！”被叫做廢物，柳文彬心中卻鬆了一口氣，因為一般這種時候，晚上侍寢的事情就輪不到自己了！

Thai

“ครับๆๆ!” แม้จะถูกด่าว่าไม่ได้เรื่อง แต่ในใจของหลิวเหวินปินกลับลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะโดยปกติแล้วในช่วงเวลาแบบนี้ เรื่องการปรนนิบัติบนเตียงในค่ำคืนนี้คงไม่ตกถึงตาตนแล้ว!

Chinese

“我記得昨天凌天名下還沒有任何版權，對嗎？”錢世珍輕聲問道，得到了柳文彬的確認之後，又說道：“首先，你先去給我搶先註冊《昨日青空》的版權，其次如果在接下來的節目中，凌天表現還是很亮眼的話，想辦法讓他跟我們續約！”

Thai

“ฉันจำได้ว่าเมื่อวานนี้หลิงเทียนยังไม่มีลิขสิทธิ์เพลงใดๆ ในนามของตัวเอง ถูกไหม” เฉียนซื่อเจินถามเสียงเรียบ หลังจากได้รับการยืนยันจากหลิวเหวินปินแล้ว เธอก็เอ่ยต่อ “อย่างแรก นายรีบไปชิงจดลิขสิทธิ์เพลง《ท้องฟ้าสีครามของวันวาน》ให้ฉันก่อน อย่างที่สอง ถ้าในการถ่ายทำรายการช่วงถัดไป หลิงเทียนยังคงทำผลงานได้โดดเด่นอยู่ ก็จงคิดหาวิธีทำให้เขาต่อสัญญากับพวกเราให้ได้!”

Chinese

“啊？”這下柳文彬傻眼了，自己等人這麼對他他怎麼可能再跟飛星娛樂續約啊！除非他是大傻逼！

Thai

“หา?” คราวนี้หลิวเหวินปินถึงกับอึ้งไป พวกตนทำกับเขาถึงขนาดนั้น เขาจะยอมต่อสัญญากับเฟยซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ยังไงกัน! นอกจากว่าเขาจะเป็นไอ้งั่งเต็มทน!

Chinese

“啊什麼，現在就給我去辦！”錢世珍冷哼一聲，“我知道你在想什麼，非常時刻，就得用非常手段，你明白嗎？”

Thai

“จะมาร้องหาอะไร รีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!” เฉียนซื่อเจินแค่นเสียงเย็นชา “ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ ในช่วงเวลาไม่ปกติ ก็ต้องใช้วิธีการที่ไม่ปกติ นายเข้าใจไหม”

Chinese

這下柳文彬聽懂了，就是不擇手段也要讓凌天跟飛星娛樂續約，不論使用什麼卑鄙的辦法！

Thai

คราวนี้หลิวเหวินปินเข้าใจแล้ว นั่นคือต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้หลิงเทียนต่อสัญญากับเฟยซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีการที่ต่ำช้าเพียงใดก็ตาม!

Chinese

“是！我馬上去辦！”

Thai

“ครับ! ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ!”

Chinese

如果正常想讓凌天續約，恐怕是痴人說夢，但是如果說不擇手段，柳文彬已經有了七成把握凌天會就範！

Thai

หากคิดจะให้หลิงเทียนยอมต่อสัญญาตามปกติ เกรงว่าคงเป็นเรื่องเพ้อฝัน แต่ถ้าบอกว่าไม่เลือกวิธีการ หลิวเหวินปินก็มั่นใจถึงเจ็ดส่วนว่าหลิงเทียนจะต้องยอมจำนน!

Chinese

這種事情，飛星娛樂做的也不是一次兩次了！簡直就是得心應手！

Thai

เรื่องพรรค์นี้ เฟยซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่ได้ทำแค่ครั้งสองครั้งเสียเมื่อไหร่! เรียกได้ว่าเชี่ยวชาญช่ำชองเป็นที่สุด!

Chinese

第二天早上，天剛蒙蒙亮，村子里的公雞打鳴聲此起彼伏，心動小屋中，凌天起床將稀飯熬在電飯鍋里，隨後回自己的房間換了一身白色的運動裝，剛出門就看到同樣從房間中出來，同樣穿著白色運動服的葉小婉。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร เสียงไก่ขันในหมู่บ้านดังแว่วประสานกันเป็นระยะๆ ในบ้านพักใจเต้น หลิงเทียนตื่นนอนและต้มข้าวต้มไว้ในหม้อหุงข้าวไฟฟ้า จากนั้นก็กลับเข้าห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาสีขาว เพิ่งจะก้าวพ้นประตูห้องออกมา เขาก็เห็นเยี่ยเสี่ยวหว่านที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องของเธอเช่นกัน แถมยังสวมชุดกีฬาสีขาวเหมือนกันอีกด้วย

Chinese

兩人見到對方都有些驚訝，隨後相視一笑。

Thai

ทั้งสองคนต่างประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่าย ก่อนจะสบตากันแล้วยิ้มออกมา

Chinese

“一起跑步嗎？”

Thai

“ไปวิ่งด้วยกันไหม”

Chinese

“嗯！”

Thai

“อื้ม!”

Chinese

此刻打工人們也已經起床，有的在給即將上學的孩子做飯，有的蹲在廁所進行著早上的開機儀式，無聊的掛在直播間，卻沒想到能看到兩人一起結伴而行的場景。

Thai

ในเวลานี้เหล่าคนทำงานต่างก็ตื่นนอนกันแล้ว บางคนกำลังทำอาหารให้ลูกที่กำลังจะไปโรงเรียน บางคนนั่งอยู่ในห้องน้ำทำภารกิจยามเช้า และเปิดห้องถ่ายทอดสดทิ้งไว้แก้เบื่อ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะได้เห็นภาพของทั้งสองคนออกไปด้วยกัน

Chinese

「嗯？一大早就開始發糖了嗎？」

Thai

「หืม? แต่เช้าตรู่ก็เริ่มแจกความหวานกันแล้วเหรอเนี่ย」

Chinese

「嚯，一大早就這麼多人嗎？大家早上好啊！」

Thai

「โห เช้าตรู่ขนาดนี้มีคนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ สวัสดีตอนเช้าทุกคนนะ!」

Chinese

「早上好！又是元氣滿滿打工的一天呢！」

Thai

「อรุณสวัสดิ์! เป็นอีกหนึ่งวันของการทำงานที่เปี่ยมไปด้วยพลังสินะ!」

Chinese

「別說了，一提到上班我就感覺在奔赴刑場，唉！」

Thai

「อย่าพูดเลย พอพูดถึงไปทำงาน ฉันก็รู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าลานประหารแล้ว เฮ้อ!」

Chinese

此時畫面之中的凌天和葉小婉已經出去了，彈幕就自發的聊了起來，在疲憊的早晨互相安慰，互相取暖。

Thai

ขณะนี้หลิงเทียนและเยี่ยเสี่ยวหว่านในภาพได้ออกไปข้างนอกแล้ว กระสุนข้อความจึงเริ่มพูดคุยกันเองอย่างคึกคัก เพื่อปลอบประโลมและให้กำลังใจกันในเช้าอันเหนื่อยล้า

Chinese

凌天和葉小婉兩人商量了過後，決定跑步到附近的村子中看看，這可能是他們今天要打工的地方，先去看看再說！

Thai

หลังจากหลิงเทียนและเยี่ยเสี่ยวหว่านปรึกษากันแล้ว ทั้งสองจึงตัดสินใจวิ่งไปดูที่หมู่บ้านใกล้ๆ ซึ่งอาจจะเป็นสถานที่ที่พวกเขาต้องไปทำงานในวันนี้ ลองไปดูก่อนค่อยว่ากัน!

Chinese

兩人一拍即合，於是向著村子里跑去，到村口的時候，村口的大黃狗看到兩人，便立刻搖著尾巴上來，葉小婉害怕的往凌天身後躲了躲。

Thai

ทั้งสองเห็นพ้องต้องกัน จึงวิ่งมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน เมื่อไปถึงทางเข้าหมู่บ้าน เจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่ตรงทางเข้าก็เห็นทั้งคู่เข้า มันส่ายหางแล้วเดินรี่เข้ามาทันที เยี่ยเสี่ยวหว่านตกใจกลัวจนต้องหลบไปอยู่ข้างหลังหลิงเทียน

Chinese

她有點怕狗，而這隻狗很顯然也不是沖著她來的，而是沖著凌天來的，看著大黃狗搖著尾巴靠近自己，嘴巴里哼哼唧唧的樣子，凌天毫不客氣的狠狠在狗頭上擼了兩把！

Thai

เธอค่อนข้างกลัวสุนัข และเห็นได้ชัดว่าสุนัขตัวนี้ไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เธอ แต่พุ่งเป้ามาที่หลิงเทียน เมื่อเห็นเจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่ส่ายหางเดินเข้ามาหาตนพลางส่งเสียงครางหงิงๆ ในลำคอ หลิงเทียนก็ไม่เกรงใจและลูบหัวมันไปสองทีอย่างแรง!

Chinese

在動物親和的效果下，被摸了兩把的大黃狗尾巴搖的更快了！

Thai

ภายใต้ผลลัพธ์ของความเป็นมิตรกับสัตว์ เจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่ที่ถูกลูบหัวไปสองทีก็ยิ่งกระดิกหางเร็วขึ้นกว่าเดิม!

Chinese

感受到葉小婉還是有些害怕的躲在自己身後，凌天拍了拍大黃狗的屁股，揮手示意它離開。

Thai

เมื่อรับรู้ได้ว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านยังคงกลัวและหลบอยู่ด้านหลังของตน หลิงเทียนจึงตบก้นเจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่เบาๆ แล้วโบกมือส่งสัญญาณให้มันออกไป

Chinese

大黃狗有些失望的嗚咽了兩聲，但還是走到村口的大樹下趴了下去，見狀凌天身後的葉小婉捂著自己的胸口，長長的出了口氣，“呼！嚇死我了，還好天哥你在！”

Thai

เจ้าหมาสีเหลืองตัวใหญ่ครางหงิงๆ อย่างผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินไปหมอบลงใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อเห็นดังนั้น เยี่ยเสี่ยวหว่านที่อยู่ข้างหลังหลิงเทียนก็ยกมือทาบอกแล้วถอนหายใจยาว “ฟู่! ตกใจแทบแย่ โชคดีที่มีพี่เทียนอยู่ด้วย!”

Chinese

“嗯！有我在，不用怕！”凌天舉起大拇指，像自己小時候那樣對葉小婉笑道。

Thai

“อื้ม! มีฉันอยู่ ไม่ต้องกลัว!” หลิงเทียนชูนิ้วโป้งขึ้นมา แล้วยิ้มให้เยี่ยเสี่ยวหว่านเหมือนเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก

Chinese

葉小婉撲哧一笑，“天哥你果然還記得我們小時候的事情啊！小時候我被狗追，也是你救了我！”

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่านหลุดหัวเราะพรืด “พี่เทียนยังจำเรื่องตอนเด็กๆ ของพวกเราได้จริงๆ ด้วย! ตอนเด็กๆ ที่ฉันถูกหมาไล่ ก็เป็นพี่ที่ช่วยฉันไว้เหมือนกัน!”

Chinese

那是葉小婉五歲的時候了，在家附近玩耍的她被一隻沒有牽繩子的大狗盯上了，她倒是毫不知情，那時候的她還不害怕狗。

Thai

นั่นเป็นตอนที่เยี่ยเสี่ยวหว่านอายุได้ห้าขวบ เธอที่กำลังวิ่งเล่นอยู่แถวบ้านถูกสุนัขตัวใหญ่ที่ไม่สวมสายจูงตัวหนึ่งจ้องมอง ทว่าเธอไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยสักนิด ในตอนนั้นเธอยังไม่กลัวสุนัขด้วยซ้ำ

Chinese

可當那隻大型犬狂吠著向她衝來的時候，她很難不害怕，當時她被嚇得呆愣在原地，直到狗已經離得近了，才反應過來，哭著要去找媽媽！

Thai

แต่เมื่อสุนัขพันธุ์ใหญ่ตัวนั้นเห่ากรรโชกอย่างบ้าคลั่งแล้วพุ่งตรงมาหาเธอ เธอจึงไม่อาจห้ามความกลัวได้ ในเวลานั้นเธอตกใจจนยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ กระทั่งสุนัขเข้ามาใกล้มากแล้วถึงเพิ่งได้สติ และร้องไห้โฮจะวิ่งไปหาแม่!

Chinese

但她哪裡跑得過發狂的大型犬，轉身逃跑只會激發那隻大狗的狩獵慾望！

Thai

ทว่าเด็กอย่างเธอจะวิ่งหนีสุนัขพันธุ์ใหญ่ที่กำลังคลุ้มคลั่งพ้นได้อย่างไร การหันหลังวิ่งหนีมีแต่จะยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณการล่าของสุนัขตัวใหญ่นั้น!

Chinese

就在千鈞一髮之際，一塊石頭猛然向著那隻大狗扔去，吸引了那隻大狗的目光，那是一個身形有些胖的少年，他的手中拿著一根樹枝，嘴中大叫著，向著那隻大狗沖了過去！

Thai

ในช่วงเวลาวิกฤตหน้าสิ่วหน้าขวาน ก้อนหินก้อนหนึ่งก็ถูกขว้างเข้าใส่สุนัขตัวใหญ่ตัวนั้นอย่างแรงเพื่อดึงดูดสายตาของมัน นั่นคือเด็กหนุ่มรูปร่างค่อนข้างท้วมคนหนึ่ง ในมือของเขาถือกิ่งไม้พลางตะโกนเสียงดังลั่น แล้วพุ่งตรงเข้าไปหาสุนัขตัวใหญ่นั้น!

Chinese

那就是少年時的凌天，他敢衝過去的原因是因為他爸爸告訴過他，“狗這種東西，就是畜生！而且是欺軟怕硬的畜生！你越怕，它就越凶！反而你凶起來，它就跑了！”

Thai

นั่นก็คือหลิงเทียนในวัยเด็ก เหตุผลที่เขากล้าพุ่งเข้าไปก็เพราะพ่อของเขาเคยบอกเอาไว้ว่า “พวกหมาน่ะ มันก็แค่สัตว์เดรัจฉาน! แถมยังเป็นสัตว์ประเภทข่มคนอ่อนแอแต่กลัวคนเข้มแข็ง! ยิ่งกลัวมัน มันก็ยิ่งดุ! แต่ถ้าเราดุใส่มัน มันก็จะวิ่งหนีไปเอง!”

Chinese

果然，那隻衝來的狗被小凌天的氣勢震懾，忌憚的向後跑了幾步，但依舊不死心的叫著！並不肯離開！

Thai

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ สุนัขที่พุ่งเข้ามาถูกรัศมีข่มขวัญของหลิงเทียนตัวน้อยสะกดไว้ มันหวาดระแวงจนต้องถอยร่นไปสองสามก้าว แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้และส่งเสียงเห่าต่อไป! ไม่ยอมจากไปไหน!

Chinese

但這時正在嚎啕大哭的葉小婉依舊被凌天護在了身後！那隻狗忌憚凌天，並不敢上前！

Thai

ทว่าในเวลานี้ เยี่ยเสี่ยวหว่านที่กำลังร้องไห้โฮก็ยังคงได้รับการปกป้องอยู่ข้างหลังหลิงเทียน! สุนัขตัวนั้นหวาดเกรงหลิงเทียนจึงไม่กล้าผลีผลามเข้ามา!

Chinese

而凌天則慢慢下蹲，做出攻擊的架勢，讓那隻狗愈發的忌憚！

Thai

ส่วนหลิงเทียนก็ค่อยๆ ย่อตัวลง ตั้งท่าพร้อมจู่โจม ยิ่งทำให้สุนัขตัวนั้นหวาดระแวงมากขึ้นไปอีก!

Chinese

正在凌天和那隻狗僵持不下的時候，葉小婉的哭聲終於驚動了她的父母，他父母衝出來將那隻大狗趕走了，隨後感謝了凌天。

Thai

ขณะที่หลิงเทียนกับสุนัขตัวนั้นกำลังคุมเชิงกันอยู่ เสียงร้องไห้ของเยี่ยเสี่ยวหว่านก็ทำให้พ่อแม่ของเธอตกใจในที่สุด พ่อแม่ของเธอวิ่งพรวดพราดออกมาไล่สุนัขตัวใหญ่นั้นไป จากนั้นจึงกล่าวขอบคุณหลิงเทียน

Chinese

那就是葉小婉和凌天的第一次相遇，從那時開始，葉小婉就對凌天非常的依賴和信服！

Thai

นั่นคือการพบกันครั้งแรกของเยี่ยเสี่ยวหว่านกับหลิงเทียน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เยี่ยเสี่ยวหว่านก็พึ่งพาและเชื่อมั่นในตัวหลิงเทียนเป็นอย่างยิ่ง!

Chinese

雖然凌天總開玩笑說兩人是撒尿和泥的交情，但那只是一種形容，並不是兩人真的在一起撒尿和泥！那時候他已經八歲了，早就不玩撒尿和泥這種活動了！

Thai

แม้หลิงเทียนมักจะล้อเล่นว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคือมิตรภาพแบบเล่นขี้ดินขี้โคลนมาด้วยกัน แต่นั่นก็เป็นเพียงคำเปรียบเปรย ไม่ใช่ว่าทั้งสองคนจะไปฉี่ใส่ดินแล้วปั้นโคลนเล่นด้วยกันจริงๆ! ตอนนั้นเขาอายุแปดขวบแล้ว เลิกเล่นอะไรพรรค์นั้นไปตั้งนานแล้ว!

Chinese

此刻的凌天看著自己面前清麗動人的葉小婉，輕輕笑了笑：“我怎麼會忘記呢，那還是我第一次救下來一個人呢！那種感覺我這一輩子都忘不了！”

Thai

ในเวลานี้ หลิงเทียนมองเยี่ยเสี่ยวหว่านผู้งดงามหมดจดตรงหน้าตน พลางยิ้มบางๆ “ฉันจะลืมได้ยังไงกัน นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันช่วยชีวิตคนไว้เชียวนะ! ความรู้สึกแบบนั้นฉันไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตหรอก!”

Chinese

隨後兩人結伴在村裡溜了一圈，所見之處，不管是貓貓狗狗，甚至是村裡的雞，都要過來在凌天身邊蹭兩下再走，這倒是讓凌天有點不好意思了，因為他還有一個高級屠宰的技能，見到雞就知道怎麼宰！

Thai

หลังจากนั้น ทั้งสองก็พากันเดินเล่นรอบหมู่บ้านหนึ่งรอบ ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ไม่ว่าจะเป็นหมา แมว หรือแม้กระทั่งไก่ในหมู่บ้าน ต่างก็ต้องเดินเข้ามาคลอเคลียข้างกายหลิงเทียนสักสองทีก่อนจะจากไป เรื่องนี้ทำให้หลิงเทียนรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง เพราะเขายังมีทักษะการเชือดสัตว์ขั้นสูงอยู่ มองเห็นไก่ปุ๊บก็รู้ทันทีว่าจะต้องเชือดยังไง!

Chinese

這雞還過來跟自己打招呼，搞得凌天以後都有點不好意思動手了！

Thai

ไก่พวกนี้ยังอุตส่าห์เข้ามาทักทายตน ทำเอาหลิงเทียนชักจะรู้สึกกระดากมือที่จะลงมือเชือดในวันข้างหน้าเสียแล้ว!

Chinese

但也只是片刻，有很多動物養來就是吃的，如果不好意思吃倒是本末倒置了，而且自己家裡是養豬的，殺豬也殺了不少，也不必糾結這種東西。

Thai

แต่ก็แค่ชั่วครู่เท่านั้น สัตว์หลายชนิดเลี้ยงไว้เพื่อเป็นอาหาร ถ้าไม่กล้ากินขึ้นมาก็คงจะกลายเป็นการกลับตาลปัตรไปเสียเปล่าๆ อีกอย่างที่บ้านของตนก็ทำฟาร์มหมู เคยฆ่าหมูมาก็ตั้งเยอะ ไม่จำเป็นต้องมาคิดมากกับเรื่องพวกนี้

Chinese

“走吧小婉，我們回去吧！”

Thai

“ไปกันเถอะเสี่ยวหว่าน พวกเรากลับกันดีกว่า!”

Chinese

凌天帶著葉小婉向著心動小屋走去，廚房的稀飯應該快好了。

Thai

หลิงเทียนพาเยี่ยเสี่ยวหว่านเดินมุ่งหน้าไปยังบ้านพักใจเต้น ข้าวต้มในครัวน่าจะใกล้สุกแล้ว