เขาทำอาหารเป็นได้อย่างไรกัน?

Chinese

見凌天說自己會做家常菜，刑資輕輕點頭：“那就麻煩你了！小天，這冰箱里有啥菜你看了嗎？”

Thai

พอเห็นหลิงเทียนบอกว่าทำอาหารบ้านๆ เป็น สิงจือก็พยักหน้าเบาๆ “งั้นต้องรบกวนนายแล้วนะ! เสี่ยวเทียน ในตู้เย็นนี้มีวัตถุดิบอะไรบ้าง นายดูหรือยัง?”

Chinese

刑資一邊跟凌天說話，一邊心中對著葉小婉瘋狂嘆氣，明明剛才表現的很迷茫嘛！怎麼凌天一敲門你就從床上彈起來去開門了啊！

Thai

ขณะที่สิงจือคุยกับหลิงเทียน ในใจก็ลอบถอนหายใจใส่เยี่ยเสี่ยวหว่านอย่างบ้าคลั่ง เมื่อกี้ยังทำท่าสับสนลังเลอยู่แท้ๆ! ทำไมพอหลิงเทียนเคาะประตูปุ๊บ เธอถึงเด้งตัวผึงขึ้นมาจากเตียงไปเปิดประตูให้เขาล่ะเนี่ย!

Chinese

你小天后的氣場怎麼完全變成了鄰家小妹妹啊！

Thai

ออร่าราชินีเพลงรุ่นเล็กของเธอทำไมถึงกลายเป็นน้องสาวข้างบ้านไปเสียสนิทเลยล่ะ!

Chinese

雖然刑資的內心在瘋狂吐槽，但是表面上還是維持著得體的微笑與凌天交談著。

Thai

แม้ในใจของสิงจือจะแอบบ่นยับเยินแค่ไหน แต่ภายนอกก็ยังคงรอยยิ้มอันเหมาะสมพลางพูดคุยกับหลิงเทียนต่อไป

Chinese

“沒有呢，正好一起去看看，你們看你們想吃什麼。”凌天輕輕搖頭，剛才光顧著看沙雕視頻了，完全沒有想過要去冰箱里看一下有什麼菜。

Thai

“ยังเลยครับ พอดีเลย ไปดูด้วยกันเถอะ พวกเธอดูว่าอยากกินอะไร” หลิงเทียนส่ายหน้าเบาๆ เมื่อกี้มัวแต่ดูคลิปไร้สาระ ไม่ได้คิดจะไปเปิดตู้เย็นดูเลยว่ามีอะไรบ้าง

Chinese

要不是肚子餓了，他現在可能還在躺椅上看沙雕視頻呢！

Thai

ถ้าไม่ใช่เพราะหิวข้าว ป่านนี้เขาคงยังนอนดูคลิปไร้สาระอยู่บนเก้าอี้เอนหลังต่อไปแล้ว!

Chinese

言語間，三人來到冰箱處一起看了看，牛肉、雞肉、魚、蛋、黃瓜、茄子、西紅柿、辣椒···還有一些蔥姜蒜之類的調料，品類非常的齊全！

Thai

ระหว่างที่คุยกัน ทั้งสามคนก็เดินมาดูที่ตู้เย็น เนื้อวัว เนื้อไก่ ปลา ไข่ แตงกวา มะเขือยาว มะเขือเทศ พริก… แถมยังมีเครื่องปรุงอย่างต้นหอม ขิง กระเทียม ครบครันอย่างยิ่ง!

Chinese

看到魚的第一時間，刑資雙眼一亮：“小天，你會做魚嗎？”

Thai

พริบตาแรกที่เห็นปลา ดวงตาของสิงจือก็เป็นประกาย “เสี่ยวเทียน นายทำเมนูปลาเป็นไหม?”

Chinese

凌天拿出魚看了一眼，看見魚的眼睛部分只有一點點的白色，明白這應該是早上殺的魚，因為放在保鮮室，現在還算新鮮，“會，刑姐想吃什麼口味兒的？”

Thai

หลิงเทียนหยิบปลาออกมาดูแวบหนึ่ง เห็นว่าตรงตาปลามีสีขาวขุ่นแค่เล็กน้อย จึงรู้ว่าน่าจะเป็นปลาที่เพิ่งแล่เมื่อเช้า และแช่ไว้ในช่องรักษาความสด ตอนนี้จึงยังถือว่าสดอยู่ “ทำเป็นครับ พี่สิงอยากกินรสชาติแบบไหนเหรอ?”

Chinese

這一下可難倒了刑資，她在吃的方面總是猶豫不決，最後說了一句：“你看著做吧！反正好吃就行！”

Thai

คราวนี้กลับทำเอาสิงจือคิดหนัก เรื่องของกินเธอมักจะโลเลตัดสินใจไม่ถูกเสมอ สุดท้ายจึงพูดขึ้นว่า “นายดูเอาตามความเหมาะสมแล้วกัน! ขอแค่อร่อยก็พอ!”

Chinese

而另一邊的葉小婉在冰箱里看了一圈，卻沒有出聲，只是眨著眼睛看著凌天，

Thai

ส่วนเยี่ยเสี่ยวหว่านที่อยู่อีกด้านกวาดตามองในตู้เย็นรอบหนึ่ง แต่ไม่ได้ส่งเสียงอะไร เพียงแค่กะพริบตาปริบๆ มองหลิงเทียน

Chinese

而凌天卻馬上會意，他想起了之前在自己小時候帶著葉小婉回家裡偷吃冰箱里東西的時候，葉小婉唯獨對冰箱里的西紅柿情有獨鍾！

Thai

ด้านหลิงเทียนก็เข้าใจความหมายได้ทันที เขานึกถึงตอนเด็กๆ ที่เคยพาเยี่ยเสี่ยวหว่านแอบไปขโมยกินของในตู้เย็นที่บ้าน เยี่ยเสี่ยวหว่านชอบมะเขือเทศในตู้เย็นเป็นพิเศษเพียงอย่างเดียว!

Chinese

後面他們的父母發現之後，有的時候葉小婉的爸媽沒有時間，乾脆就把她放在凌天家裡吃飯，那時候凌天就發現，葉小婉最喜歡吃的是涼拌西紅柿！

Thai

ต่อมาพอพ่อแม่ของทั้งสองรู้เรื่องเข้า บางครั้งที่พ่อแม่ของเยี่ยเสี่ยวหว่านไม่มีเวลา ก็เลยส่งเธอมากินข้าวที่บ้านของหลิงเทียนเสียเลย ตอนนั้นหลิงเทียนจึงค้นพบว่า สิ่งที่เยี่ยเสี่ยวหว่านชอบกินที่สุดคือ มะเขือเทศคลุกน้ำตาล!

Chinese

而為什麼知道，那是因為凌天也最愛吃涼拌西紅柿，兩個人每次都搶著吃，尤其是最後那一口湯，搶的最厲害！

Thai

ส่วนสาเหตุที่รู้ ก็เพราะหลิงเทียนเองก็ชอบกินมะเขือเทศคลุกน้ำตาลที่สุดเหมือนกัน ทั้งสองคนมักจะแย่งกันกินทุกครั้ง โดยเฉพาะน้ำก้นจานคำสุดท้ายที่แย่งกันดุเดือดที่สุด!

Chinese

說起來，那時候葉小婉還不叫這個名字，也不知道是什麼時候改的！

Thai

จะว่าไป ตอนนั้นเยี่ยเสี่ยวหว่านยังไม่ได้ใช้ชื่อนี้ด้วยซ้ำ ไม่รู้เหมือนกันว่าเปลี่ยนชื่อตั้งแต่เมื่อไหร่!

Chinese

凌天一邊想著一邊拿出了幾個西紅柿，對著葉小婉挑了挑眉，而葉小婉則表現的十分開心，眉眼彎彎的點了點頭！

Thai

หลิงเทียนคิดพลางหยิบมะเขือเทศออกมาสองสามลูกแล้วยักคิ้วให้เยี่ยเสี่ยวหว่าน ฝ่ายเยี่ยเสี่ยวหว่านก็แสดงออกว่าดีใจสุดๆ พยักหน้าหงึกๆ ด้วยดวงตายิ้มหยี!

Chinese

一旁的刑資看著他們之間的互動，無語的翻了個大白眼，她感覺自己擔心葉小婉胡思亂想真的是吃飽了撐的！

Thai

สิงจือที่อยู่ข้างๆ มองดูปฏิสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้วก็กลอกตามองบนอย่างพูดไม่ออก เธอรู้สึกว่าที่ตัวเองกังวลว่าเยี่ยเสี่ยวหว่านจะคิดฟุ้งซ่านเนี่ย ช่างหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ เลย!

Chinese

明明還沒開始做飯，但刑資不知道為什麼感覺已經有點飽了。

Thai

ทั้งที่ยังไม่ทันได้เริ่มทำอาหาร แต่สิงจือกลับรู้สึกอิ่มขึ้นมาหน่อยๆ อย่างบอกไม่ถูก

Chinese

最後凌天拿了點茄子、辣椒和雞蛋，湊夠了四個菜。

Thai

สุดท้ายหลิงเทียนก็หยิบมะเขือยาว พริก และไข่ไก่มาอีกนิดหน่อย เพื่อให้ครบสี่เมนู

Chinese

珊瑚魚、火山蓋雪、紅燒茄子、辣椒炒蛋，再整一鍋米飯，完美！

Thai

ปลาปะการัง, ภูเขาไฟคลุมหิมะ, มะเขือยาวน้ำแดง, ไข่ผัดพริก แล้วหุงข้าวอีกสักหม้อ สมบูรณ์แบบ!

Chinese

「這帥哥還會做飯呢？我怎麼有點不信啊！」

Thai

“พ่อหนุ่มสุดหล่อคนนี้ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ? ทำไมฉันถึงไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยนะ!”

Chinese

「呵呵，不會做就不會做，在這兒裝什麼呢！非得浪費了食材才開心是吧？」

Thai

“เหอะๆ ทำไม่เป็นก็คือทำไม่เป็น มาเก๊กอะไรตรงนี้! ต้องให้วัตถุดิบเสียของก่อนถึงจะพอใจใช่ไหม?”

Chinese

「有一說一，食材都是限量的，要是浪費了就真的只能餓肚子了~」

Thai

“พูดตามตรงนะ วัตถุดิบมีจำนวนจำกัด ถ้าทำเสียของขึ้นมาก็คงต้องยอมทนหิวจริงๆ แล้วแหละ~”

Chinese

「他和葉天后在那打什麼啞謎呢，我怎麼看不懂？」

Thai

“เขากับราชินีเพลงเยี่ยเล่นปริศนาใบ้อะไรกันอยู่ตรงนั้นน่ะ ทำไมฉันดูไม่เข้าใจเลย?”

Chinese

「我感覺小婉和他好像很熟的樣子啊，兩人之前就認識嗎？」

Thai

“ฉันรู้สึกเหมือนเสี่ยวหว่านกับเขาจะสนิทกันมากเลยนะ สองคนนี้เคยรู้จักกันมาก่อนเหรอ?”

Chinese

「懂了！應該和葉天后同一個公司的人，看來是這次天華娛樂要力捧的新秀啊！竟然讓葉天后跟他炒CP！嘖嘖，資本就是厲害，就算是天后也得乖乖聽話！」

Thai

“เข้าใจละ! น่าจะอยู่บริษัทเดียวกับราชินีเพลงเยี่ย ดูท่าจะเป็นเด็กใหม่ที่เทียนหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ตั้งใจจะดันรอบนี้สินะ! ถึงขนาดยอมให้ราชินีเพลงเยี่ยมาสร้างกระแสคู่จิ้นกับเขาด้วย! จึ๊ๆ ทุนนิยมช่างร้ายกาจจริงๆ แม้แต่ราชินีเพลงก็ยังต้องยอมเชื่อฟังแต่โดยดี!”

Chinese

「無所謂，反正不如我家哥哥一根！」

Thai

“ช่างเถอะ ยังไงก็เทียบพี่ชายบ้านฉันไม่ได้สักเส้นเดียว!”

Chinese

「一根？一根什麼？」

Thai

“สักเส้น? เส้นอะไรอะ?”

Chinese

「靠！這破路也能開？！」

Thai

“เชี่ย! ทางแบบนี้ก็ยังอุตส่าห์เลี้ยวเข้าเรื่องใต้สะดือได้อีกเรอะ?!”

Chinese

選好食材之後，凌天拿著食材進了廚房，屁股後面跟著一條小尾巴，以及一個在心裡不停翻白眼的女人。

Thai

หลังจากเลือกวัตถุดิบเสร็จแล้ว หลิงเทียนก็ถือวัตถุดิบเดินเข้าครัวไป โดยมีหางตัวน้อยตัวหนึ่งเดินตามตูดมาติดๆ พร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่กำลังกลอกตามองบนในใจไม่หยุด

Chinese

“刑姐，小婉，我真的不用幫忙，你們去休息吧！”凌天無奈的說著，雖然廚房還挺大的，但是三個人進來也顯得略微有些擁擠了。

Thai

“พี่สิง เสี่ยวหว่าน ผมไม่ต้องให้ช่วยจริงๆ ครับ พวกเธอไปพักผ่อนเถอะ!” หลิงเทียนพูดอย่างจนใจ แม้ว่าห้องครัวจะค่อนข้างกว้าง แต่พอเข้ามาถึงสามคนก็ดูแออัดขึ้นมานิดหน่อย

Chinese

“不行！要不然我吃的不安心！”刑資立馬說道，她也確實是這麼想的，對她而言，不勞而獲不是什麼好事！

Thai

“ไม่ได้! ไม่อย่างนั้นฉันกินไม่ลงหรอก!” สิงจือพูดขึ้นมาทันควัน และเธอก็คิดแบบนั้นจริงๆ สำหรับเธอแล้ว การนั่งกินนอนกินโดยไม่ลงแรงไม่ใช่เรื่องดีเลย!

Chinese

葉小婉也跟著點著小腦袋，“嗯嗯！刑姐說的對！天哥讓我們幫忙吧！”

Thai

เยี่ยเสี่ยวหว่านก็พยักหน้าหงึกๆ ตาม “อื้อๆ! พี่สิงพูดถูกแล้ว! พี่เทียนให้พวกเราช่วยเถอะนะคะ!”

Chinese

“阿這···那好吧！”凌天想了想，說道：“那你們幫忙剝一下蒜，洗一下菜，剩下的我來！”

Thai

“เอ่อ… งั้นก็ได้ครับ!” หลิงเทียนคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “งั้นพวกเธอช่วยปอกกระเทียมกับล้างผักหน่อยแล้วกัน ที่เหลือผมจัดการเอง!”

Chinese

說完凌天先拿出那幾個西紅柿略微沖洗了一下后，便將所有的食材交給了二人，自己走到一旁，放倒菜板，拿起磨刀石開始磨刀！

Thai

พูดจบหลิงเทียนก็นำมะเขือเทศสองสามลูกนั้นมาล้างน้ำเบาๆ ก่อนจะส่งวัตถุดิบทั้งหมดให้ทั้งสองคน ส่วนตัวเองเดินไปอีกด้าน วางเขียงลงแล้วหยิบหินลับมีดขึ้นมาเริ่มลับมีด!

Chinese

切菜之前先磨一磨刀，待會兒切菜事半功倍！

Thai

ลับมีดให้คมก่อนหั่นผัก เดี๋ยวตอนหั่นจะได้เร็วขึ้นเป็นเท่าตัว!

Chinese

「哎呦喂，還開始磨刀了，就裝吧，馬上就露餡！」

Thai

“โอ้โห เริ่มลับมีดซะด้วย เก๊กเข้าไปเถอะ เดี๋ยวก็ความแตกแล้ว!”

Chinese

「這切個菜還要磨刀嗎？這刀是新刀吧！真的需要磨嗎？」

Thai

“แค่หั่นผักถึงกับต้องลับมีดเลยเหรอ? มีดนี่น่าจะเป็นมีดใหม่นะ! จำเป็นต้องลับจริงๆ เหรอ?”

Chinese

「他好裝啊！但是他好帥啊！」

Thai

“เขาขี้เก๊กจังเลย! แต่เขาหล่อมากเลยอะ!”

Chinese

「反正我家的菜都是我做，我是一年才磨一次刀的，不利了我才會磨。」

Thai

“ยังไงซะกับข้าวที่บ้านฉันก็เป็นคนทำเองหมด ฉันลับมีดแค่ปีละครั้งเท่านั้นแหละ ทื่อแล้วถึงค่อยลับ”

Chinese

「雖然這帥哥很帥，但是我依然不覺得他會做···卧槽！」

Thai

“ถึงพ่อหนุ่มหล่อคนนี้จะหล่อมาก แต่ฉันก็ยังไม่คิดว่าเขาจะทำเป็นอยู่ดี… เชี่ยเอ๊ย!”

Chinese

在彈幕還在爭論凌天會不會做飯的時候，凌天的刀已經磨好了！

Thai

ในขณะที่คอมเมนต์บนหน้าจอยังคงถกเถียงกันว่าหลิงเทียนทำอาหารเป็นหรือไม่นั้น หลิงเทียนก็ลับมีดเสร็จเรียบร้อยแล้ว!

Chinese

在大師級廚藝的加持下，被磨得十分鋒利的菜刀閃爍著凌厲的刀光，不到一分鐘的功夫，幾個西紅柿已經被切成了薄片，整齊的碼在了潔白的瓷盤上！

Thai

ภายใต้การเสริมพลังจากทักษะการทำอาหารระดับปรมาจารย์ มีดทำครัวที่ถูกลับจนคมกริบก็ทอประกายแสงมีดอันเฉียบคม ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีมะเขือเทศหลายลูกก็ถูกหั่นเป็นแผ่นบางๆ และจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนจานกระเบื้องสีขาวสะอาด!

Chinese

隨後凌天憑藉手感撒下一大把白糖，火山蓋雪！完成！

Thai

จากนั้นหลิงเทียนก็อาศัยความรู้สึกของมือโรยน้ำตาลทรายขาวลงไปหนึ่งกำมือใหญ่ ภูเขาไฟคลุมหิมะ! เสร็จสิ้น!

Chinese

“小婉，幫我放到冰箱里去，不許偷吃！”凌天將菜放到一旁，交給葉小婉端走，冰鎮一下更好吃！

Thai

“เสี่ยวหว่าน ช่วยเอาไปแช่ในตู้เย็นให้หน่อย ห้ามแอบกินนะ!” หลิงเทียนวางจานไว้ด้านข้างแล้วส่งให้เยี่ยเสี่ยวหว่านยกไป แช่เย็นสักหน่อยจะยิ่งอร่อยขึ้น!

Chinese

可等了半天，也不見人來拿，他回頭一看，兩人愣在那裡也不知道在幹嘛。

Thai

ทว่ารออยู่นานสองนานก็ไม่เห็นมีใครมารับไป พอเขาหันกลับไปมอง ก็เห็นทั้งสองคนยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้นโดยไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่

Chinese

兩人確實不知道自己該幹嘛了，因為兩人已經驚呆了，她們什麼都沒看見，只聽見一陣噠噠噠噠噠的聲音，一盤西紅柿就已經被切成了薄片，甚至完成了裝盤！

Thai

ทั้งสองคนไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองควรจะทำอะไร เพราะพวกเธอตกตะลึงจนตาค้างไปแล้ว พวกเธอไม่ได้มองเห็นอะไรเลย ได้ยินเพียงเสียงตับๆๆๆๆ ดังระรัวขึ้นชุดหนึ่ง มะเขือเทศทั้งจานก็ถูกหั่นเป็นแผ่นบางกระทั่งจัดใส่จานเสร็จสรรพแล้ว!

Chinese

而且這每一片薄片的厚度肉眼都難以分辨出差距！這是正常人能做出來的事情？！

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ความหนาของแต่ละแผ่นยังแทบจะแยกไม่ออกด้วยตาเปล่าเลยว่าต่างกันตรงไหน! นี่มันเรื่องที่คนปกติทั่วไปจะทำได้งั้นเหรอ?!

Chinese

“小婉？喂！回神了！”凌天在二人面前招了招手，將二人叫醒，葉小婉暈暈乎乎的接過那一盤涼拌西紅柿向外走去。

Thai

“เสี่ยวหว่าน? นี่! ได้สติได้แล้ว!” หลิงเทียนโบกมือตรงหน้าทั้งสองคนเพื่อเรียกสติ เยี่ยเสี่ยวหว่านรับจานมะเขือเทศคลุกน้ำตาลนั้นมาอย่างมึนๆ งงๆ แล้วเดินออกไปข้างนอก

Chinese

而凌天的聲音也叫醒了在後台看的導演和直播間的觀眾。

Thai

และเสียงของหลิงเทียนก็ปลุกผู้กำกับที่กำลังดูอยู่หลังเวทีกับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดให้ตื่นจากภวังค์เช่นกัน

Chinese

「？？？」

Thai

“???”

Chinese

「？？？」

Thai

“???”

Chinese

「不對吧！這不對呀！他應該是花瓶呀！他怎麼能會做菜呢？」

Thai

“ไม่น่าจะใช่สิ! มันไม่ถูกต้องนะ! เขาควรจะเป็นแค่ไม้ประดับสิ! เขาจะทำอาหารเป็นได้ยังไงกัน?”

Chinese

「這刀工，一看就已經出神入化了啊！這麼牛批嗎？」

Thai

“ฝีมือมีดแบบนี้ ดูปราดเดียวก็รู้เลยว่าเข้าขั้นเซียนแล้ว! จะเทพเกินไปไหมเนี่ย?”

Chinese

「不就是切菜切的快一點嗎？你們有必要這樣嗎？」

Thai

“ก็แค่หั่นผักเร็วขึ้นมาหน่อยไม่ใช่เหรอ? พวกนายจำเป็นต้องเวอร์ขนาดนี้ไหม?”

Chinese

「上面的一看就沒做過飯，你現在自己去切幾個西紅柿，把它們切成薄厚程度一樣的薄片再來說話！」

Thai

“ไอ้คนข้างบนดูทรงแล้วไม่เคยทำกับข้าวแหงๆ ตอนนี้นายลองไปหั่นมะเขือเทศเองสักสองสามลูกให้บางเท่ากันเป๊ะๆ ก่อนแล้วค่อยมาพูด!”

Chinese

「切西紅柿不難，切成片也不難，但是這麼快的速度切的薄厚程度完全一樣！我願稱之為藝術！」

Thai

“หั่นมะเขือเทศไม่ยาก หั่นเป็นแผ่นก็ไม่ยาก แต่หั่นด้วยความเร็วขนาดนี้แถมความหนายังเท่ากันเป๊ะทุกแผ่น! ฉันขอยกย่องให้เป็นศิลปะเลย!”

Chinese

此時凌天的小系統也傳來提示：【宿主人氣值小幅度增加！宿主加油！系統看好你！】

Thai

ตอนนั้นเอง ระบบน้อยของหลิงเทียนก็ส่งสัญญาณแจ้งเตือนมา: 【ค่าความนิยมของโฮสต์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย! โฮสต์สู้ๆ! ระบบเอาใจช่วยโฮสต์อยู่นะ!】

Chinese

凌天聞言挑了挑眉，這才哪兒到哪，網友就開始給自己增加人氣了嗎？大菜我還沒開始處理呢！

Thai

หลิงเทียนได้ยินดังนั้นก็ยักคิ้ว นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง ชาวเน็ตก็เริ่มเพิ่มความนิยมให้เขาแล้วเหรอ? เมนูเด็ดยังไม่ทันได้เริ่มลงมือทำเลยนะ!