จิตสำนึกของเขาสูงขนาดนี้มาตลอดเลยหรือ?

Chinese

這兩人這架勢，明顯是有備而來，而且不是第一次這麼幹了！

Thai

ท่าทางของสองคนนี้ เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี และไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำแบบนี้แน่นอน!

Chinese

本來還在圍觀的網友此刻一個個都樂了起來。

Thai

ชาวเน็ตที่เดิมทียังมุงดูกันอยู่ ในตอนนี้ต่างก็พากันขำขันขึ้นมา

Chinese

「此刻，藝術已成！」

Thai

“ณ วินาทีนี้ ศิลปะได้บรรลุแล้ว!”

Chinese

「我估計那群魔怔人的魚也是在這兩人這裡買的哈哈哈哈哈」

Thai

“ฉันเดาว่าปลาของพวกคนคลั่งกลุ่มนั้นก็คงซื้อมาจากสองคนนี้แหละ ฮ่าๆๆๆๆๆ”

Chinese

「哈哈哈哈，爽！！！」

Thai

“ฮ่าๆๆๆๆ สะใจมาก!!!”

Chinese

「不知道那群大爺大媽看到這一幕作何感想？」

Thai

“ไม่รู้ว่าถ้าพวกลุง ๆ ป้า ๆ กลุ่มนั้นมาเห็นภาพนี้จะรู้สึกยังไงกันนะ?”

Chinese

「不會做什麼感想，這就是這些魚的緣法哈哈哈哈」

Thai

“คงไม่รู้สึกอะไรหรอก นี่แหละคือบุพเพวาสนาของปลาพวกนี้ ฮ่าๆๆๆๆ”

Chinese

「你的功德充滿了我的錢包，我突然發現了發家致富的路子！」

Thai

“ผลบุญของเธอเติมเต็มกระเป๋าตังค์ของฉัน ฉันค้นพบช่องทางสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาทันทีเลย!”

Chinese

凌天此刻也是樂不可支，但也沒有上去搭話，轉身回去了。

Thai

หลิงเทียนในตอนนี้ก็ขำจนแทบทนไม่ไหวเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้เดินเข้าไปทักทาย เขาหันหลังเดินกลับไป

Chinese

此刻葉小婉美滋滋的又收穫了一條小鯽魚，放進了桶子里，見凌天回來之後興奮的問道：“天哥，怎麼樣？找到什麼了嗎？”

Thai

ในตอนนี้เยี่ยเสี่ยวหว่านกำลังดีอกดีใจที่ได้ปลาจิ้วตัวเล็กเพิ่มมาอีกหนึ่งตัว เธอหย่อนมันลงในถัง ครั้นเห็นหลิงเทียนกลับมาก็ถามด้วยความตื่นเต้น “พี่เทียน เป็นยังไงบ้าง? หาอะไรเจอไหม?”

Chinese

凌天笑著點頭，“碰到了一群胡亂放生的人，這條大魚應該就是他們放出來的。”

Thai

หลิงเทียนยิ้มพลางพยักหน้า “ไปเจอกลุ่มคนที่มาปล่อยสัตว์สะเปะสะปะน่ะ ปลาตัวใหญ่นี่ก็น่าจะเป็นตัวที่พวกเขาปล่อยออกมา”

Chinese

“啊？那我們吃了會不會不太好啊？”葉小婉聞言有些遲疑，這別人剛放生的，自己就把它吃掉了，是不是不太好？起碼得過一會兒再吃吧？

Thai

“อ๊ะ? ถ้างั้นพวกเรากินมันเข้าไปจะไม่ค่อยดีหรือเปล่า?” เยี่ยเสี่ยวหว่านได้ยินดังนั้นก็ลังเลเล็กน้อย นี่คนอื่นเพิ่งจะปล่อยมาแท้ ๆ แต่ตนเองกลับจะกินมันเข้าไป จะไม่ค่อยดีหรือเปล่านะ? อย่างน้อยก็ควรจะรอสักพักค่อยกินไม่ใช่เหรอ?

Chinese

「小婉別怕！這些魚又回到了菜市場里！可能我今天去餐館吃的就是這個功德魚呢！」

Thai

“เสี่ยวหว่านอย่ากลัวไปเลย! ปลาพวกนี้ก็แค่กลับไปอยู่ที่ตลาดสดอีกรอบ! วันนี้ที่ฉันไปกินที่ร้านอาหารก็อาจจะเป็นปลาบุญนี่ก็ได้นะ!”

Chinese

「真的很好笑，我今天也想吃魚了，等我去菜市場買條魚回來做。」

Thai

“ตลกจริง ๆ วันนี้ฉันก็อยากกินปลาขึ้นมาแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวฉันไปซื้อปลาที่ตลาดสดมาทำกินบ้างดีกว่า”

Chinese

「我今天也想嘗一嘗這功德魚和普通魚有什麼不一樣的，難道會更好吃？」

Thai

“วันนี้ฉันก็อยากลองชิมดูเหมือนกันว่าปลาบุญนี่มันต่างจากปลาทั่วไปตรงไหน มันจะอร่อยกว่าหรือไงนะ?”

Chinese

看著葉小婉猶豫的可愛的模樣，凌天把剛才發生的事情都告訴了她，包括後面那兩個人來抓魚的事情。

Thai

เมื่อมองดูท่าทางลังเลอันน่ารักของเยี่ยเสี่ยวหว่าน หลิงเทียนก็เล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้เธอฟังทั้งหมด รวมถึงเรื่องที่มีคนสองคนตามมาจับปลาด้วย

Chinese

隨後有些感慨道：“都什麼年代了，還搞這種封建迷信，功德不一定有，但生態環境一定破壞了，錢是一定打水漂了，所以我們把這魚吃了也算是做好事了。”

Thai

จากนั้นจึงเอ่ยอย่างทอดถอนใจเล็กน้อย “ยุคสมัยไหนกันแล้ว ยังมาทำเรื่องงมงายคร่ำครึแบบนี้อีก บุญจะได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ สภาพแวดล้อมทางระบบนิเวศถูกทำลายไปแล้ว เงินก็ละลายแม่น้ำไปแล้วแน่นอน เพราะฉะนั้นพวกเรากินปลาตัวนี้เข้าไปก็ถือว่าเป็นการทำความดีอย่างหนึ่งเหมือนกัน”

Chinese

此時葉小婉也明白了過來，自己作為公眾人物，得發揮帶頭作用，弘揚科學價值觀，反對封建迷信，所以在這件事情上不能有絲毫的猶豫！

Thai

เวลานี้เยี่ยเสี่ยวหว่านก็เข้าใจขึ้นมา ในฐานะบุคคลสาธารณะ เธอต้องแสดงบทบาทเป็นผู้นำ เผยแพร่ค่านิยมทางวิทยาศาสตร์ และต่อต้านความงมงายคร่ำครึ ดังนั้นในเรื่องนี้จึงไม่อาจลังเลได้แม้แต่น้อย!

Chinese

“那天哥，我今天想吃麻辣口的！”

Thai

“ถ้างั้นพี่เทียน วันนี้ฉันอยากกินรสหม่าล่า!”

Chinese

“那走吧！今天的上午的任務也算是完成了！”凌天拎著那桶魚，收起了傘背在背上，葉小婉依舊背著魚竿，兩人出來不到倆小時，就回去休息了。

Thai

“งั้นไปกันเถอะ! ภารกิจช่วงเช้าของวันนี้ก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว!” หลิงเทียนหิ้วถังปลาใบนั้น หุบร่มแล้วสะพายไว้บนหลัง เยี่ยเสี่ยวหว่านยังคงสะพายคันเบ็ด ทั้งสองคนออกมาไม่ถึงสองชั่วโมงก็กลับไปพักผ่อนแล้ว

Chinese

兩人一同拿著魚回到心動小屋的時候，時間還早得很。

Thai

ตอนที่ทั้งสองคนนำปลากลับมาถึงบ้านพักใจเต้นด้วยกัน เวลายังเช้าอยู่มาก

Chinese

把死魚放在冰箱里，活魚換了換水繼續放在桶子里先養著，之後兩人就一起躺在兩人的專屬躺椅上刷起了手機。

Thai

เอาปลาที่ตายแล้วใส่ไว้ในตู้เย็น ส่วนปลาเป็นก็เปลี่ยนน้ำแล้วเลี้ยงไว้ในถังต่อไปก่อน จากนั้นทั้งสองคนก็นอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเก้าอี้เอนหลังตัวโปรดของทั้งคู่ด้วยกัน

Chinese

凌天剛一打開手機，便看到了今天的熱搜推送，熱搜第三，#戀綜 你的父母還好嗎#。

Thai

หลิงเทียนเพิ่งจะเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นการแจ้งเตือนหัวข้อค้นหายอดนิยมของวันนี้ หัวข้อค้นหายอดนิยมอันดับสาม #รายการเรียลลิตี้หาคู่ พ่อแม่ของคุณยังสบายดีไหม#

Chinese

為什麼戀綜里會出現這個話題？凌天覺得有些奇怪，於是點進去看了看。

Thai

ทำไมในรายการเรียลลิตี้หาคู่ถึงมีหัวข้อนี้ขึ้นมาได้? หลิงเทียนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย จึงกดเข้าไปดู

Chinese

這一看，就把凌天給看沉默了。

Thai

เมื่อได้ดู หลิงเทียนก็ถึงกับนิ่งเงียบไป

Chinese

原來是因為自己兩人挖蚯蚓，葉小婉的開心的笑容讓大家想到了童年，從童年又想到了父母，從父母說到了離別···

Thai

ที่แท้ก็เป็นเพราะพวกเขาทั้งสองคนขุดไส้เดือน รอยยิ้มอย่างมีความสุขของเยี่ยเสี่ยวหว่านทำให้ทุกคนนึกถึงวัยเด็ก จากวัยเด็กก็นึกถึงพ่อแม่ จากพ่อแม่ก็พูดไปถึงการจากลา…

Chinese

很多人都是一樣，從小山村走出去，去大城市謀求出路，總是想著等一等再回家，等出息了在回家，等下一次，等明年。

Thai

หลายคนต่างก็เป็นเหมือนกัน เดินทางออกจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ในหุบเขาไปแสวงหาหนทางในเมืองใหญ่ มักจะคิดอยู่เสมอว่าจะรออีกหน่อยค่อยกลับบ้าน รอให้ประสบความสำเร็จก่อนค่อยกลับบ้าน รอคราวหน้า รอปีหน้า

Chinese

可是時間是無情的，並不會等待任何人，等著等著，便沒有人再等你回家了。

Thai

ทว่าเวลาช่างไร้ความปรานี และไม่เคยรอคอยใคร รอไปรอมา ก็ไม่มีใครรอคุณกลับบ้านอีกต่อไปแล้ว

Chinese

而在沒有人等你回家的時候，你卻又想回去了···

Thai

และในตอนที่ไม่มีใครรอคุณกลับบ้านแล้ว คุณกลับอยากจะกลับไปอีกครั้ง…

Chinese

回的去的，是那熟悉的路和房子，回不去的，是心中那個溫暖的家。

Thai

สิ่งที่กลับไปได้ คือถนนและบ้านหลังที่คุ้นเคย สิ่งที่ไม่อาจย้อนคืนได้ คือบ้านอันแสนอบอุ่นในใจ

Chinese

看著看著，凌天突然想起，自己已經五年沒回過家了，自己今年23歲了，父母也快五十了···

Thai

อ่านไปเรื่อย ๆ หลิงเทียนก็พลันนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองไม่ได้กลับบ้านมาห้าปีแล้ว ปีนี้ตนอายุ 23 ปีแล้ว พ่อแม่ก็อายุเกือบจะห้าสิบแล้ว…

Chinese

凌天甚至想不起上一次跟父母視頻通話的時候是什麼時候了，只記得父母說的最多的就是，你在外面要好好吃飯，缺不缺錢？缺錢了就說！不管怎麼樣，身體是最重要的。

Thai

หลิงเทียนถึงกับจำไม่ได้แล้วว่าวิดีโอคอลคุยกับพ่อแม่ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ จำได้เพียงแค่ว่าคำพูดที่พ่อแม่พูดบ่อยที่สุดก็คือ อยู่ข้างนอกต้องกินข้าวให้ดี ขาดเงินไหม? ขาดเงินก็บอกนะ! ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สุขภาพร่างกายสำคัญที่สุด

Chinese

想到這裡，凌天不自覺的嘆了口氣，感覺自己的父母年紀···嗯？我給他們喝體質藥水之後，不是能身體健康的活到一百二十歲嗎？

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลิงเทียนก็ถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าพ่อแม่ของตนอายุ… หืม? หลังจากที่ฉันให้พวกเขาดื่มน้ำยาปรับสภาพร่างกายไปแล้ว ไม่ใช่ว่าจะสุขภาพแข็งแรงและมีชีวิตอยู่ได้ถึงร้อยยี่สิบปีหรอกเหรอ?

Chinese

他們今年才不到五十歲，這不是還能活七十多年嗎？

Thai

ปีนี้พวกเขาอายุยังไม่ถึงห้าสิบเลย นี่ไม่ใช่ว่ายังอยู่ได้อีกตั้งเจ็ดสิบกว่าปีหรอกเหรอ?

Chinese

這麼一想，凌天感嘆了一半的氣又被他吸了回去。

Thai

พอคิดได้แบบนี้ ลมหายใจที่หลิงเทียนทอดถอนไปได้ครึ่งหนึ่งก็ถูกเขาสูดกลับเข้าไปใหม่

Chinese

正在這時，小於導演走了進來，對凌天招招手，“凌老師，你來一下！”

Thai

ในเวลานี้เอง ผู้กำกับอวี๋ก็เดินเข้ามา พลางกวักมือเรียกหลิงเทียน “อาจารย์หลิง คุณมานี่หน่อย!”

Chinese

雖然不知道小於導演要幹什麼，但是凌天還是走了過去，小於把凌天拉到導演組的大帳篷里，問道：“凌老師，熱搜第三你看了嗎？”

Thai

แม้จะไม่รู้ว่าผู้กำกับอวี๋จะทำอะไร แต่หลิงเทียนก็ยังคงเดินตามไป ผู้กำกับอวี๋ดึงตัวหลิงเทียนเข้าไปในเต็นท์หลังใหญ่ของทีมผู้กำกับ แล้วถามขึ้น “อาจารย์หลิง คุณดูหัวข้อค้นหายอดนิยมอันดับสามหรือยัง?”

Chinese

“看了啊，怎麼了？”凌天問道。

Thai

“ดูแล้ว มีอะไรเหรอ?” หลิงเทียนถาม

Chinese

聞言小於導演伸手重重的拍在凌天的肩膀上，沉聲道：“凌老師有沒有什麼想法？咱們一起，回饋一下這些粉絲？”

Thai

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้กำกับอวี๋ก็ยื่นมือไปตบไหล่หลิงเทียนแรง ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทึบต่ำ “อาจารย์หลิงมีความคิดเห็นอะไรไหม? พวกเรามาร่วมมือกัน ตอบแทนแฟนคลับพวกนี้กันสักหน่อยดีไหม?”

Chinese

此時凌天看導演的目光陡然一變，“你居然也有這個想法？”

Thai

ในเวลานี้ สายตาที่หลิงเทียนมองผู้กำกับก็เปลี่ยนไปในทันที “คุณมีความคิดแบบนี้เหมือนกันเหรอเนี่ย?”

Chinese

聽見凌天說“也”，小於瞬間眸光大亮，“凌老師你也是這麼想的？”

Thai

พอได้ยินหลิงเทียนพูดคำว่า “เหมือนกัน” ดวงตาของผู้กำกับอวี๋ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที “อาจารย์หลิงก็คิดแบบนี้เหมือนกันเหรอ?”

Chinese

“當然！”凌天微笑點頭道：“藝術作品，也是服務於人民群眾的，也要遵循從人民中來，到人民中去的方針啊！”

Thai

“แน่นอน!” หลิงเทียนยิ้มพลางพยักหน้า “ผลงานศิลปะก็ต้องรับใช้มวลชน และต้องปฏิบัติตามแนวทาง ‘มาจากประชาชน สู่ประชาชน’ ด้วยสิ!”

Chinese

這一番話說出來，小於導演如遭雷擊，他本來是想說藉此機會把這個節目打造成一個好的IP，凌天也能獲得好名聲，卻沒想到他的思想境界這麼高！

Thai

พอคำพูดนี้เอ่ยออกมา ผู้กำกับอวี๋ก็เหมือนถูกฟ้าผ่า เดิมทีเขาตั้งใจจะอาศัยโอกาสนี้สร้างรายการนี้ให้กลายเป็น ไอพี ชั้นดี และหลิงเทียนเองก็จะได้ชื่อเสียงที่ดีไปด้วย ทว่านึกไม่ถึงเลยว่าระดับความคิดของเขาจะสูงส่งถึงเพียงนี้!

Chinese

凌天這句話一出，像是一道閃電劈在了小於的腦海中，他越想雙眼越亮！悟了！他悟了！

Thai

ทันทีที่คำพูดนี้ของหลิงเทียนเอ่ยออกมา มันก็เหมือนกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาในหัวของผู้กำกับอวี๋ ยิ่งคิดดวงตาก็ยิ่งเปล่งประกาย! บรรลุแล้ว! เขาตื่นรู้แล้ว!

Chinese

這才是拍出一個好綜藝、好作品的道路！

Thai

นี่ต่างหากคือหนทางในการทำรายการวาไรตี้ที่ดีและผลงานที่ดี!

Chinese

此刻如同醍醐灌頂一般導演猛然對著凌天鞠了一躬，“受教了凌老師，您這句話真是讓我醍醐灌頂啊！”

Thai

ในเวลานี้ ผู้กำกับที่รู้สึกเหมือนตาสว่างขึ้นมาก็ก้มคำนับให้หลิงเทียนทันที “ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะอาจารย์หลิง คำพูดนี้ของคุณทำให้ผมตาสว่างจริง ๆ!”

Chinese

“啊？”凌天有些不明所以，他只是說出了一點他的心裡話，他確實認為藝術作品不能搞曲高和寡的那一套，服務大眾、娛樂大眾才是正常的藝術作品。

Thai

“เอ๊ะ?” หลิงเทียนรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง เขาเพียงแค่พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมานิดหน่อยเท่านั้น เขารู้สึกจริง ๆ ว่าผลงานศิลปะจะมาทำตัวสูงส่งจนเข้าถึงยากไม่ได้ การรับใช้มวลชนและสร้างความบันเทิงให้มวลชนถึงจะเป็นผลงานศิลปะที่ถูกต้อง

Chinese

但此時的導演已經轉移了話題，詢問道：“這個主題的表演，凌老師已經有想法了嗎？”

Thai

แต่ในเวลานี้ผู้กำกับได้เปลี่ยนหัวข้อไปแล้ว และเอ่ยถามว่า “การแสดงในธีมนี้ อาจารย์หลิงมีความคิดอะไรไว้แล้วหรือยัง?”

Chinese

“嗯！已經想好了，我打算今晚就表演！”凌天輕輕點頭，說著讓小於導演震驚的話。

Thai

“อืม! คิดไว้เรียบร้อยแล้ว ฉันกะว่าจะแสดงคืนนี้เลย!” หลิงเทียนพยักหน้าเบา ๆ พลางเอ่ยคำพูดที่ทำให้ผู้กำกับอวี๋ต้องตกตะลึง

Chinese

聞言小於導演忍不住提醒道：“凌老師，您確定要今晚表演嗎？如果表演出了問題，那恐怕會適得其反哦？”

Thai

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้กำกับอวี๋ก็อดไม่ได้ที่จะเตือน “อาจารย์หลิง คุณแน่ใจนะว่าจะแสดงคืนนี้เลย? ถ้าการแสดงเกิดมีปัญหาขึ้นมา เกรงว่าจะส่งผลตรงกันข้ามเอานะ?”

Chinese

“導演你放心，我這兒正好有一首之前寫的作品，正好符合這個主題，等我下午再去調整一下伴奏就行了！”凌天笑著說道，他知道如果說是剛寫的，恐怕導演會穩妥起見不讓他上，於是只好說是之前寫的了。

Thai

“ผู้กำกับวางใจเถอะ ทางฉันมีผลงานที่แต่งไว้ก่อนหน้านี้อยู่เพลงหนึ่งพอดี เข้ากับธีมนี้ได้อย่างพอดิบพอดี เดี๋ยวช่วงบ่ายฉันค่อยไปปรับดนตรีประกอบอีกหน่อยก็ใช้ได้แล้ว!” หลิงเทียนยิ้มพลางกล่าว เขารู้ดีว่าถ้าบอกว่าเพิ่งแต่งสด ๆ ร้อน ๆ ผู้กำกับก็คงจะห้ามไม่ให้ขึ้นแสดงเพื่อความปลอดภัย ดังนั้นจึงได้แต่บอกว่าเป็นเพลงที่เคยแต่งไว้ก่อนหน้านี้

Chinese

他已經想好要唱什麼歌了，只需要在系統那裡抽個獎，就可以了。

Thai

เขาคิดไว้แล้วว่าจะร้องเพลงอะไร แค่ไปสุ่มรางวัลจากระบบก็เรียบร้อยแล้ว

Chinese

聽到是之前寫的歌，導演放鬆了下來，“那就好，你有把握就行！”

Thai

พอได้ยินว่าเป็นเพลงที่แต่งไว้ก่อนหน้านี้ ผู้กำกับก็ผ่อนคลายลง “ถ้างั้นก็ดี ขอแค่คุณมั่นใจก็พอ!”