แม่งร้องไห้กันหมด

Chinese

“你又想干吗？”楚大玉双手抱胸，闪身离他远点，提防问。

Thai

“นายคิดจะทำอะไรอีก?” ฉู่ต้าอวี้กอดอก เบี่ยงตัวออกห่างจากเขาอย่างระแวดระวังแล้วเอ่ยถาม

Chinese

“我想跟你换着穿。”李貌指了指她身上的校服。

Thai

“ฉันอยากสลับกันใส่กับเธอ” หลี่เม่าชี้ไปที่เครื่องแบบนักเรียนบนตัวเธอ

Chinese

一中的校服蓝白相间，没什么特殊的，但换着穿就不一样了。

Thai

เครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนมัธยมหนึ่งเป็นสีน้ำเงินสลับขาว ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ทว่าการสลับกันใส่มันไม่เหมือนกัน

Chinese

楚红玉抿抿嘴，瞅瞅他身上的校服，也很心动。

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปาก มองดูเครื่องแบบนักเรียนบนตัวเขา แล้วก็รู้สึกหวั่นไหวใจเต้นอยู่เหมือนกัน

Chinese

“我的给你穿会不会太小了？”

Thai

“ของฉันให้นายใส่จะเล็กเกินไปไหม?”

Chinese

“试试不就知道了。”李貌直直盯着她。

Thai

“ลองดูก็รู้แล้ว” หลี่เม่าจ้องเธอเขม็ง

Chinese

“那，那好吧……”

Thai

“งะ งั้นก็ได้…”

Chinese

楚红玉没再纠结，慢吞吞拉开校服拉链，露出里面李貌昨晚送的秋衣。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอค่อยๆ รูดซิปเสื้อเครื่องแบบนักเรียนลงอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นเสื้อตัวในที่หลี่เม่าให้เมื่อคืน

Chinese

“给。”

Thai

“ให้”

Chinese

一抬头，就见对面那个流氓正直勾勾盯着她胸前看，还咽了口口水。

Thai

พอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเจ้าคนลามกตรงหน้ากำลังจ้องหน้าอกของเธอตาไม่กะพริบ แถมยังกลืนน้ำลายลงคออีก

Chinese

“咕嘟～”

Thai

“เอื๊อก~”

Chinese

声音在寂静的黑夜里清晰可闻。

Thai

เสียงนั้นดังฟังชัดในค่ำคืนอันเงียบสงัด

Chinese

楚红玉今晚不知道第几次脸红了，一把将自己的校服塞进他怀里，然后拽过他的校服迅速背过身去。

Thai

ฉู่หงอวี้หน้าแดงเป็นรอบที่เท่าไรของคืนนี้แล้วก็ไม่รู้ เธอยัดเสื้อเครื่องแบบของตัวเองใส่อ้อมแขนเขาในทันที จากนั้นก็ดึงเสื้อเครื่องแบบของเขามาแล้วรีบหันหลังขวับ

Chinese

待她穿好侧过身，那个呆子还直愣愣没动弹。

Thai

พอเธอสวมเสร็จแล้วเอี้ยวตัวกลับมา เจ้าคนทึ่มนั่นก็ยังคงยืนนิ่งอึ้งไม่ขยับเขยื้อน

Chinese

楚红玉羞恼，轻轻跺跺脚，也不理他了，自己转身就走，只是步子又小又慢。

Thai

ฉู่หงอวี้ทั้งอายทั้งเคือง เธอกระทืบเท้าเบาๆ แล้วไม่สนใจเขาอีก หมุนตัวเดินจากไปเอง เพียงแต่ก้าวเท้าสั้นและช้ามาก

Chinese

“等等我！”

Thai

“รอฉันด้วย!”

Chinese

李貌回过神，穿校服的功夫追上前去，一把攥住她的手，“看，我穿着刚刚好。”

Thai

หลี่เม่าได้สติ อาศัยจังหวะสวมเสื้อเครื่องแบบวิ่งไล่ตามไป แล้วคว้าจับมือเธอไว้หมับ “ดูสิ ฉันใส่ได้พอดีเป๊ะเลย”

Chinese

当初大玉订校服的时候，应该特意要了大码，以防长个子穿不上。

Thai

ตอนที่ต้าอวี้สั่งเสื้อเครื่องแบบนักเรียน คงตั้งใจเลือกไซส์ใหญ่ไว้ก่อนเพื่อกันไว้เผื่อตัวสูงขึ้นแล้วจะใส่ไม่ได้

Chinese

楚红玉瞥了眼，确实正好。

Thai

ฉู่หงอวี้เหลือบมองแวบหนึ่ง มันพอดีตัวจริงๆ

Chinese

“那个，秋衣合身不？小了的话我再给你换套大的。”李貌忍不住关心道。刚才那紧绷着的地方，他看着就很难受。

Thai

“เอ่อ เสื้อตัวในพอดีตัวไหม ถ้าเล็กไปฉันจะได้เปลี่ยนชุดใหญ่กว่านี้ให้เธอ” หลี่เม่าอดเป็นห่วงไม่ได้ ตรงที่รัดแน่นตึงเมื่อกี้นี้ เขาเห็นแล้วรู้สึกอึดอัดแทน

Chinese

大玉内心羞恼还没平复，又听他问起这个，哪好意思开口，也不知道怎么搭话，索性继续沉默装死。

Thai

ความเขินอายปนเคืองในใจของต้าอวี้ยังไม่ทันสงบลง พอได้ยินเขาถามเรื่องนี้ขึ้นมาอีก จะไปกล้าพูดได้อย่างไร ทั้งยังไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร จึงเลือกที่จะเงียบกริบทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป

Chinese

心想小貌一和好，就又变成了那个坏流氓，咬她脚趾，骗她脱校服，占她便宜。

Thai

ในใจคิดว่าพอเสี่ยวเม่าคืนดีด้วยปุ๊บ ก็กลับไปเป็นเจ้าคนลามกตัวร้ายคนเดิม ทั้งกัดนิ้วเท้าเธอ ทั้งหลอกให้เธอถอดเสื้อเครื่องแบบ ทั้งเอาเปรียบเธอ

Chinese

“小了就和我说，听说，呃，那里勒久了对身体不好。”李貌一本正经，还用手在胸前比划了一下。

Thai

“ถ้าเล็กไปก็บอกฉันนะ ได้ยินว่า เอ่อ ถ้ารัดตรงนั้นนานๆ มันไม่ดีต่อสุขภาพ” หลี่เม่าทำหน้าตาจริงจัง แถมยังเอามือทำท่าทำทางทาบตรงหน้าอกอีกด้วย

Chinese

“还有……”

Thai

“แล้วก็…”

Chinese

一路上，楚红玉听着他的科普，脸上的红潮一直不曾褪去，偏偏又不好意思开口打断。

Thai

ตลอดทาง ฉู่หงอวี้ฟังเขาบรรยายให้ความรู้ รอยแดงระเรื่อบนใบหน้าไม่เคยจางหายไปเลย ทว่าก็อายเกินกว่าจะเอ่ยปากขัด

Chinese

“我回去了。”

Thai

“ฉันกลับแล้วนะ”

Chinese

好不容易挨到女生宿舍，她招呼声就想逃走，手却没能从李貌手中抽出来。

Thai

กว่าจะทนเดินมาถึงหอพักหญิงได้ เธอบอกลาแล้วคิดจะหนี แต่มือกลับดึงออกจากมือของหลี่เม่าไม่ได้

Chinese

“咳，那个，为了庆祝我们和好，抱一个再走？”李貌腆着脸征求意见。

Thai

“แค่ก เอ่อ เพื่อฉลองที่เราคืนดีกัน ขอกอดทีก่อนค่อยไปได้ไหม?” หลี่เม่าทำหน้าหนาขอความเห็น

Chinese

“你！”大玉真真是被他的不要脸给打败了。

Thai

“นาย!” ต้าอวี้พ่ายแพ้ให้กับความหน้าด้านไร้ยางอายของเขาจริงๆ

Chinese

“抱一个吧，和好的拥抱。”李貌松开她的手，张开双臂。

Thai

“ขอกอดทีนะ กอดแห่งการคืนดีกัน” หลี่เม่าปล่อยมือเธอแล้วอ้าแขนออกทั้งสองข้าง

Chinese

楚红玉环顾一圈四周，没人，可不远处就是女生宿舍楼，万一有人在楼上看到怎么办。

Thai

ฉู่หงอวี้กวาดตามองรอบๆ ไม่มีคน แต่ไม่ไกลกันนั้นคือตึกหอพักหญิง ถ้าเกิดมีใครบนตึกมองลงมาเห็นจะทำยังไง

Chinese

“在这不好，你快回去吧。”说完她狠下心转身就走。

Thai

“ตรงนี้ไม่ดี นายรีบกลับไปเถอะ” พูดจบเธอก็ตัดใจหันหลังเดินจากไป

Chinese

走了几步，回头见李貌还保持那个姿势站在原地。

Thai

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว พลันหันกลับไปดูก็เห็นหลี่เม่ายังคงยืนกางแขนค้างท่าเดิมอยู่ที่เดิม

Chinese

又走了几步，回头，还在原地。

Thai

เดินต่อไปอีกสองสามก้าว หันกลับไปมอง ก็ยังอยู่ที่เดิม

Chinese

最后又又走了几步，她咬着嘴唇，猛的转身小跑回去，一头扎进李貌的怀里。

Thai

สุดท้ายพอเดินไปอีกสองสามก้าว เธอก็กัดริมฝีปาก หันขวับแล้ววิ่งเหยาะๆ กลับมา ซบโถมเข้าไปในอ้อมกอดของหลี่เม่าเต็มแรง

Chinese

“大流氓，坏死了，就想着占我便宜！”大玉拥住他的后背，用小拳头轻轻捶了几下。

Thai

“เจ้าคนลามก ร้ายที่สุด จ้องแต่จะเอาเปรียบฉัน!” ต้าอวี้กอดแผ่นหลังของเขาไว้แล้วใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบไปเบาๆ สองสามที

Chinese

“嘿嘿，别人想让我占便宜我还不要呢，我就想占你的便宜。”

Thai

“ฮิฮิ คนอื่นอยากให้ฉันเอาเปรียบ ฉันยังไม่เอาเลย ฉันอยากเอาเปรียบเธอแค่คนเดียวต่างหาก”

Chinese

李貌箍着她的细腰，紧紧搂住她。

Thai

หลี่เม่าโอบเอวคอดของเธอไว้แล้วกอดเธอแน่น

Chinese

这好像才是他们第二次拥抱，第一次是那天他做噩梦的时候，那时两人还完全不熟，而且抱的也没这次紧。

Thai

นี่ดูเหมือนจะเป็นการกอดครั้งที่สองของพวกเขา ครั้งแรกคือวันนั้นตอนที่เขาฝันร้าย ตอนนั้นทั้งสองคนยังไม่สนิทกันเลยสักนิด แถมยังกอดไม่แน่นเท่าครั้งนี้ด้วย

Chinese

大概十来秒，楚红玉仰起头，“这下满意了吧，快放我回去，被别人看见不好。”

Thai

ผ่านไปราวๆ สิบกว่าวินาที ฉู่หงอวี้ก็เงยหน้าขึ้น “คราวนี้พอใจแล้วใช่ไหม รีบปล่อยฉันกลับไปได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นจะไม่ดี”

Chinese

“再抱一会。”

Thai

“ขอกอดอีกแป๊บหนึ่ง”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“好了没？”

Thai

“พอหรือยัง?”

Chinese

“再一会……”

Thai

“อีกแป๊บหนึ่ง…”

Chinese

“你这样，下次我可不给你抱了。”

Thai

“นายทำแบบนี้ ครั้งหน้าฉันจะไม่ให้กอดแล้วนะ”

Chinese

“咳，好了，快回去吧，时候不早了。”李貌闻言立马松开，接着期待问：“下次是什么时候？”

Thai

“แค่ก พอแล้ว รีบกลับไปเถอะ ดึกมากแล้ว” หลี่เม่าได้ยินดังนั้นก็รีบปล่อยทันที จากนั้นก็ถามอย่างคาดหวังว่า “ครั้งหน้าคือเมื่อไหร่เหรอ?”

Chinese

楚红玉没好气白了他一眼，没说话，这次是真走了。

Thai

ฉู่หงอวี้ค้อนขวับใส่เขาอย่างเคืองๆ ไม่พูดไม่จา ครั้งนี้เธอเดินจากไปจริงๆ แล้ว

Chinese

回味一番胸膛和手上的触觉，李貌咂吧咂吧嘴，慢悠悠朝宿舍晃去。

Thai

หลี่เม่าซึมซับสัมผัสที่หน้าอกและมืออย่างติดใจ เขาจึ๊ปากเบาๆ ก่อนจะเดินทอดน่องเอื่อยเฉื่อยกลับไปยังหอพัก

Chinese

走到一半，口袋里的手机忽地震动一下。

Thai

เดินไปได้ครึ่งทาง โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงก็พลันสั่นขึ้นมา

Chinese

掏出来一瞅，大玉发过来的。

Thai

ควักออกมาดู เป็นต้าอวี้ส่งมา

Chinese

“张琳哭了。”

Thai

“จางหลินร้องไห้”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“儿子，起来跟爹唠唠嗑。”

Thai

“ลูกชาย ลุกขึ้นมาคุยกับพ่อหน่อยซิ”

Chinese

李貌回宿舍见张强蒙着被子，也不知道睡没睡着，推了推他。

Thai

หลี่เม่ากลับมาถึงหอพัก เห็นจางเฉียงนอนคลุมโปงอยู่ ไม่รู้ว่าหลับไปแล้วหรือยัง จึงเขย่าตัวเขา

Chinese

“别装死！我知道你没睡。”

Thai

“อย่ามาแกล้งตาย! ฉันรู้นะว่านายยังไม่หลับ”

Chinese

“你跟张琳到底咋了？”

Thai

“นายกับจางหลินเป็นอะไรกันแน่?”

Chinese

“你特么管好自己的事，别多管闲事！”张强身体动了动，还是没露脑袋，声音透过棉被传出来。

Thai

“ไปจัดการเรื่องของตัวเองเถอะ อย่ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง!” ร่างของจางเฉียงขยับเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ยอมโผล่หัวออกมา เสียงลอดผ่านผ้าห่มออกมา

Chinese

李貌一愣，倒不是因为这句话生气，而是发现，张强特么原来也哭了，那声音一听就不对劲。

Thai

หลี่เม่าชะงักไป ไม่ใช่เพราะโกรธคำพูดประโยคนี้ แต่กลับพบว่า ที่แท้จางเฉียงก็ร้องไห้อยู่เหมือนกัน เสียงนั้นฟังดูก็รู้ว่าผิดปกติ

Chinese

瞅了眼时间，已经快十一点了，没再管他，洗漱完躺床上，拿起手机给大玉发了条短信。

Thai

เขาเหลือบดูเวลา ก็เกือบจะห้าทุ่มแล้ว จึงไม่ได้สนใจเขาอีก หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็นอนลงบนเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาต้าอวี้

Chinese

“你问出什么了没？”

Thai

“เธอถามอะไรออกมาได้บ้างไหม?”

Chinese

那边等了一会才回。

Thai

ทางฝั่งนั้นรออยู่สักพักถึงตอบกลับมา

Chinese

“她还是不肯说。”

Thai

“เธอยังคงไม่ยอมพูด”

Chinese

“算了，交给我吧，明天我来解决。”

Thai

“ช่างเถอะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน พรุ่งนี้ฉันจัดการเอง”

Chinese

“你打算怎么解决？”

Thai

“นายคิดจะจัดการยังไง?”

Chinese

“当然是用我们男生的办法！”

Thai

“ก็ใช้วิธีของพวกผู้ชายอย่างเราน่ะสิ!”

Chinese

“什么？？”

Thai

“อะไรนะ??”

Chinese

“明天你就知道了。”

Thai

“พรุ่งนี้เธอก็รู้เอง”

Chinese

“哦。”

Thai

“อ๋อ”

Chinese

“不准说哦。”

Thai

“ห้ามตอบว่าอ๋อ”

Chinese

“那说什么？”

Thai

“แล้วจะให้พูดว่าอะไร?”

Chinese

“要说哦哦！”

Thai

“ต้องพูดว่าอ๋อๆ สิ!”

Chinese

“哦哦！”

Thai

“อ๋อๆ!”

Chinese

“不早了，睡吧，晚安，大大玉（月亮）”

Thai

“ดึกแล้ว นอนเถอะ ราตรีสวัสดิ์นะ ต้าต้าอวี้ (พระจันทร์)”

Chinese

“晚安，小小貌（月亮）”

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ เสี่ยวเสี่ยวเม่า (พระจันทร์)”

Chinese

“晚安，我不小！！！（生气）”

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ ฉันไม่เล็กนะ!!! (โกรธ)”

Chinese

“晚安，我不大！！！（生气）”楚红玉趴床上看着屏幕上的这行字和表情，低头瞅了眼胸前，把后面几个字给删了。

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ ฉันไม่ได้ใหญ่นะ!!! (โกรธ)” ฉู่หงอวี้นอนคว่ำอยู่บนเตียงมองดูข้อความและอิโมจินี้บนหน้าจอ เธอก้มมองหน้าอกตัวเองแวบหนึ่ง แล้วลบข้อความไม่กี่คำด้านหลังทิ้งไป

Chinese

大玉：“晚安！（月亮）”

Thai

ต้าอวี้: “ราตรีสวัสดิ์! (พระจันทร์)”

Chinese

小貌：“好梦(^з^)”

Thai

เสี่ยวเม่า: “ฝันดีนะ (^เซ^)”

Chinese

她直直盯着后面那个撅嘴的表情，抿抿嘴，关了手机忍住没再回。

Thai

เธอจ้องอิโมจิทำปากจู๋ด้านหลังนั้นเขม็ง เม้มปาก แล้วปิดโทรศัพท์มือถือ อดทนไม่ตอบกลับไปอีก

Chinese

躺了会，脑袋里还是那个表情，她又爬起来，点进和李貌的聊天框。

Thai

นอนไปได้สักพัก ในหัวก็ยังคงมีแต่อิโมจินั้น เธอจึงลุกขึ้นมาอีกครั้ง กดเข้าไปในช่องแชตกับหลี่เม่า

Chinese

“（害羞）”

Thai

“(เขิน)”

Chinese

点击发送，盯着屏幕等了会，见对面没再回，她才放心躺好睡觉。

Thai

กดส่งแล้วจ้องหน้าจอรอดูอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ตอบกลับมาแล้ว เธอถึงได้นอนลงอย่างสบายใจเพื่อเข้านอน

Chinese

……

Thai

…

Chinese

翌日。

Thai

วันรุ่งขึ้น

Chinese

李貌一如既往早起跑步，然后给张强带早饭。两人都没提昨晚的事，交流变得很少。

Thai

หลี่เม่าตื่นเช้าไปวิ่งเหมือนเช่นเคย จากนั้นก็ซื้ออาหารเช้ามาให้จางเฉียง ทั้งสองคนไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืน การพูดคุยลดน้อยลงมาก

Chinese

第一节下课跟张琳换完座位，见她没去给张强讲题，而是独自去了走廊，他就知道那两人关系已经到了刻不容缓的地步。

Thai

หมดคาบแรกหลังสลับที่นั่งกับจางหลินเสร็จ พอเห็นเธอไม่ได้ไปอธิบายโจทย์ให้จางเฉียง แต่กลับเดินออกไปที่ระเบียงทางเดินคนเดียว เขาก็รู้ได้ทันทีว่าความสัมพันธ์ของสองคนนั้นมาถึงขั้นวิกฤตที่ไม่อาจรอช้าได้แล้ว

Chinese

和大玉商量一番，这一整天他就没再换座位，中午和晚上吃饭的时候四人也没在一起。没办法，那两个人这样，他们总不能丢下其中一个，只能一人陪一个。

Thai

หลังจากปรึกษากับต้าอวี้แล้ว ตลอดทั้งวันนี้เขาจึงไม่ได้สลับที่นั่งอีก ตอนกินข้าวกลางวันและข้าวเย็นพวกเขาทั้งสี่คนก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ช่วยไม่ได้ ในเมื่อสองคนนั้นเป็นแบบนี้ พวกเขาก็ไม่อาจทิ้งคนใดคนหนึ่งไว้ได้ มีแต่ต้องแยกกันไปอยู่เป็นเพื่อนคนละคน

Chinese

这可把江新月给高兴坏了，以为李貌和楚红玉的矛盾已经不可调和，分道扬镳了。

Thai

เรื่องนี้ทำให้เจียงซินเยว่ดีใจแทบแย่ นึกว่าความขัดแย้งระหว่างหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้บานปลายจนประสานรอยร้าวไม่ได้ และต้องแยกทางกันไปแล้ว

Chinese

班级其他人大多诧异一下就漠不关心了，当然也有和江新月一样高兴的，比如汪凯，朱玉几人。

Thai

คนอื่นๆ ในห้องส่วนใหญ่แปลกใจเพียงครู่เดียวก็ไม่ได้สนใจอีก แน่นอนว่ายังมีคนที่รู้สึกดีใจเหมือนกับเจียงซินเยว่ด้วย เช่นพวกวังข่ายและจูอวี้

Chinese

“你跟张琳一起回去吧，今晚就不去操场了。”下晚自习，李貌对大玉说道。

Thai

“เธอกลับไปพร้อมกับจางหลินเถอะ คืนนี้ไม่ไปสนามกีฬาแล้วล่ะ” เมื่อเลิกเรียนคาบทบทวนหนังสือรอบค่ำ หลี่เม่าก็พูดกับต้าอวี้

Chinese

楚红玉知道他是要解决张强他们的事，遂答应下来。

Thai

ฉู่หงอวี้รู้ว่าเขาต้องการจะไปสะสางเรื่องของพวกจางเฉียง จึงตอบตกลง

Chinese

李貌没回宿舍，跟张强招呼一声，背个书包独自出了校门。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้กลับหอพัก เขาทักบอกจางเฉียงคำหนึ่ง ก่อนจะสะพายกระเป๋านักเรียนเดินออกจากประตูโรงเรียนไปคนเดียว

Chinese

走进附近的一家小超市，拿了一瓶牛栏山，几包五香花生米。

Thai

เขาเดินเข้าไปในมินิมาร์ทเล็กๆ แถวนั้น หยิบเหล้าหนิวหลานซานมาหนึ่งขวด กับถั่วลิสงอบเครื่องพะโล้อีกสองสามถุง

Chinese

“老板，结账。”

Thai

“เถ้าแก่ คิดเงินด้วย”