ฉันจะได้เป็นอะไรแล้วนะ?

Chinese

来到教室门口，里面有班级在上课，李貌找了间空教室坐下。

Thai

พอมาถึงหน้าประตูห้องเรียน ด้านในมีชั้นเรียนกำลังเรียนอยู่ หลี่เม่าจึงหาห้องเรียนว่างๆ สักห้องแล้วเข้าไปนั่ง

Chinese

才几天过去，再次坐在教室，却觉着恍若隔世。

Thai

เพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน พอกลับมานั่งในห้องเรียนอีกครั้ง กลับรู้สึกเหมือนผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน

Chinese

心里惦记着媳妇，摸出手机，最新的一条消息，是大玉让自己办完事找她。

Thai

ในใจยังพะวงถึงภรรยา เขาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา ข้อความล่าสุดคือต้าอวี้บอกให้เขาติดต่อหาเธอหลังเสร็จธุระ

Chinese

“忙完了。”

Thai

“เสร็จธุระแล้ว”

Chinese

他消息刚发过去，那边视频电话就打了过来。

Thai

พอเขากดส่งข้อความไป ทางฝั่งนั้นก็โทรวิดีโอคอลกลับมาทันที

Chinese

“孩子他爸，怎么样？顺利吗？”

Thai

“พ่อของลูก เป็นยังไงบ้าง ราบรื่นดีไหม”

Chinese

李貌直直盯着手机屏幕里那个坐在沙发上的精致明艳的人儿。

Thai

หลี่เม่าจ้องมองคนสวยสะพรั่งประณีตงดงามที่นั่งอยู่บนโซฟาในหน้าจอโทรศัพท์มือถือตาไม่กะพริบ

Chinese

“挺顺利的。”

Thai

“ราบรื่นดีมาก”

Chinese

“那就好。”

Thai

“งั้นก็ดีแล้ว”

Chinese

“嗯，妈应该在路上，没一会就到家了。”

Thai

“อื้ม แม่น่าจะอยู่ระหว่างทาง อีกประเดี๋ยวก็คงถึงบ้านแล้ว”

Chinese

“孩子他爸，你现在在哪儿啊？怎么一个人没有。”

Thai

“พ่อของลูก ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนน่ะ ทำไมไม่มีคนสักคนเลย”

Chinese

“还没下课，我自己随便找了个地方坐着。”

Thai

“ยังไม่หมดคาบเรียน ฉันเลยหาที่นั่งแถวนี้รอไปเรื่อยเปื่อย”

Chinese

“摸摸，有我陪你。”

Thai

“ลูบหัวนะ มีฉันอยู่เป็นเพื่อน”

Chinese

大玉抬起手，虚放在李貌头上，聊了一会，她撅着嘴。

Thai

ต้าอวี้ยกมือขึ้น ทำท่าแตะลงบนศีรษะของหลี่เม่าผ่านหน้าจอ คุยกันไปได้ครู่หนึ่ง เธอก็มุ่ยปาก

Chinese

“老是看手机屏幕不好，我们语音吧。”

Thai

“จ้องหน้าจอโทรศัพท์ตลอดเวลาไม่ดี เราโทรคุยเสียงกันเถอะ”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

“孩子他爸，你也少看点手机，手机里大数据总会推些不好的东西，容易让人焦虑。”

Thai

“พ่อของลูก นายก็ดูโทรศัพท์ให้น้อยลงหน่อยนะ บิ๊กดาต้าในโทรศัพท์ชอบดันแต่เรื่องแย่ๆ มาให้เรื่อยเลย ทำให้กังวลได้ง่ายๆ”

Chinese

大玉说的还真没错。

Thai

ที่ต้าอวี้พูดมาก็ไม่ผิดเลยจริงๆ

Chinese

前天刚做完检测，李貌现在只要一看手机，就是什么“hcg值不能判断是不是宫外孕”、“超声排除宫外孕”、“宫外孕自动流产”这些。

Thai

เพิ่งตรวจไปเมื่อวานซืน ตอนนี้แค่หลี่เม่าเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็เจอแต่อะไรอย่าง “ค่า เอชซีจี ไม่สามารถตัดสินได้ว่าเป็นการตั้งครรภ์นอกมดลูกหรือไม่”, “อัลตราซาวด์คัดกรองการตั้งครรภ์นอกมดลูก”, “การตั้งครรภ์นอกมดลูกแท้งเองตามธรรมชาติ” พวกนี้ทั้งนั้น

Chinese

搞得他刚担心完HCG值，现在又开始担心B超检查。

Thai

เล่นเอาเขาเพิ่งกังวลเรื่องค่า เอชซีจี เสร็จ ตอนนี้ก็เริ่มกังวลเรื่องการตรวจอัลตราซาวด์ต่ออีก

Chinese

“龟龟，我知道了。”

Thai

“กุยกุย ฉันรู้แล้ว”

Chinese

这次，那边良久没有回应，只能听见绵密的呼吸声，半晌才传来大玉软糯糯的声音。

Thai

คราวนี้ ทางฝั่งนั้นเงียบไปนานโดยไม่มีเสียงตอบกลับ ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอแผ่วเบา ผ่านไปพักใหญ่ถึงมีเสียงนุ่มนิ่มหวานละมุนของต้าอวี้ดังขึ้นมา

Chinese

“孩子他爸，我想你了。”

Thai

“พ่อของลูก ฉันคิดถึงนายจัง”

Chinese

李貌抿抿嘴：“我也想你，我现在回去陪你。”

Thai

หลี่เม่าเม้มปาก “ฉันก็คิดถึงเธอ ตอนนี้ฉันจะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ”

Chinese

他说着就突然站起身，课桌“哐当”一声，大玉忙道：

Thai

เขาพูดพลางลุกพรวดขึ้นมาทันที โต๊ะเรียนส่งเสียง “โครม” ต้าอวี้จึงรีบพูดว่า

Chinese

“不要不要，还在可控范围，我忍忍就好了，你上完课回来开车开慢点，我和孩子在家等你。”

Thai

“ไม่ต้องๆ ยังพอคุมไหวอยู่ ฉันทนอีกนิดก็พอแล้ว นายเรียนเสร็จแล้วขับรถกลับมาช้าๆ นะ ฉันกับลูกรออยู่ที่บ้าน”

Chinese

“刚才什么动静，你腿是不是磕到了？”

Thai

“เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ ขานายกระแทกโดนอะไรหรือเปล่า”

Chinese

“没有……”

Thai

“เปล่า…”

Chinese

又腻歪了会，下课铃声响起，小两口恋恋不舍挂断电话。

Thai

ออดอ้อนกันต่ออีกพักหนึ่ง เสียงกริ่งหมดคาบเรียนก็ดังขึ้น คู่รักข้าวใหม่ปลามันจึงวางสายไปอย่างอาลัยอาวรณ์

Chinese

李貌来到教室，待学生走完，走了进去，找了个靠前的座位坐下，撑着下巴发呆。

Thai

หลี่เม่าเดินมาที่ห้องเรียน รอจนนักศึกษาเดินออกไปหมดแล้วจึงเดินเข้าไป หาที่นั่งแถวหน้าๆ แล้วนั่งลง เท้าคางเหม่อลอย

Chinese

他现在脑袋里全是大玉和孩子，课不一定能听进去，估计要调整一段时间才能恢复正常。

Thai

ตอนนี้ในหัวของเขามีแต่เรื่องต้าอวี้กับลูก คาบเรียนคงฟังไม่ค่อยเข้าหัว ประเมินว่าคงต้องปรับตัวอยู่สักพักถึงจะกลับมาเป็นปกติได้

Chinese

不知过了多久，肩膀突然被人拍了一下，接着旁边传来张琳的声音。

Thai

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ไหล่ของเขาก็ถูกตบเบาๆ กะทันหัน จากนั้นเสียงของจางหลินก็ดังมาจากด้านข้าง

Chinese

“在想什么呢，可算见着你人了，红玉呢？”

Thai

“คิดอะไรอยู่น่ะ ในที่สุดก็เห็นหน้านายจนได้ หงอวี้ล่ะ”

Chinese

李貌扭头，张琳和赵思妤抱着书立在旁边。

Thai

หลี่เม่าหันศีรษะไป จางหลินกับจ้าวซืออวี๋กำลังกอดหนังสือยืนอยู่ข้างๆ

Chinese

他一边起身给她们让路，一边道：“没来。”

Thai

เขาพูดพลางลุกขึ้นหลีกทางให้พวกเธอไปด้วย “ไม่ได้มา”

Chinese

“没来？”

Thai

“ไม่ได้มาเหรอ”

Chinese

张琳让赵思妤先进去，然后她坐到了李貌旁边的位置。

Thai

จางหลินให้จ้าวซืออวี๋เข้าไปก่อน จากนั้นเธอก็นั่งลงตรงที่นั่งข้างๆ หลี่เม่า

Chinese

“生病了？还是怎么了？”

Thai

“ป่วยเหรอ หรือว่าเป็นอะไรไป”

Chinese

李貌落座，看向她们。

Thai

หลี่เม่านั่งลงแล้วมองไปยังพวกเธอ

Chinese

“说之前，你们先把嘴捂住。”

Thai

“ก่อนจะบอก พวกเธอเอามือปิดปากไว้ก่อนเลย”

Chinese

“捂嘴干嘛？不能直接说嘛？”赵思妤问。

Thai

“จะปิดปากทำไมล่ะ พูดตรงๆ ไม่ได้เหรอ” จ้าวซืออวี๋ถาม

Chinese

李貌不作声。

Thai

หลี่เม่าไม่ตอบความ

Chinese

“捂就捂。”

Thai

“ปิดก็ปิด”

Chinese

两女伸手捂住嘴：“这样好了吧。”

Thai

หญิงสาวทั้งสองยกมือขึ้นปิดปาก “แบบนี้ใช้ได้แล้วใช่ไหม”

Chinese

李貌摸出手机，打了一行字递过去。

Thai

หลี่เม่าล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา พิมพ์ข้อความแถวหนึ่งแล้วยื่นให้

Chinese

张琳接过，赵思妤凑近。待瞧见那行字，她们瞳孔瞬间放大，就要叫出声来。

Thai

จางหลินรับมา จ้าวซืออวี๋ชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ พอได้เห็นข้อความแถวนั้น รูม่านตาของพวกเธอก็เบิกกว้างขึ้นมาในทันที กำลังจะกรีดร้องส่งเสียงออกมา

Chinese

“捂紧了。”李貌适时提醒。

Thai

“ปิดให้แน่นๆ” หลี่เม่าเอ่ยเตือนได้ถูกจังหวะ

Chinese

两女下意识照做，硬生生把那两字憋了回去。

Thai

หญิงสาวทั้งสองทำตามโดยไม่รู้ตัว กลืนสองคำนั้นกลับลงคอไปทั้งอย่างนั้น

Chinese

“真的假的？！”张琳霍地扭头看向李貌，一脸不可置信，声音很小很低沉，像是在跟地下党接头。

Thai

“จริงหรือเปล่าเนี่ย?!” จางหลินหันขวับมามองหลี่เม่า สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ น้ำเสียงเบาและต่ำมากราวกับกำลังติดต่อสายลับพรรคใต้ดิน

Chinese

李貌点点头。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า

Chinese

“记得保密。”

Thai

“จำไว้ว่าต้องเก็บเป็นความลับ”

Chinese

赵思妤恍惚了一瞬，随即恢复正常。

Thai

จ้าวซืออวี๋เหม่อไปชั่วขณะ จากนั้นจึงกลับมาเป็นปกติทันที

Chinese

“多久了？男孩女孩？什么时候出生？红玉一个人在家能行吗？名字想好没？”

Thai

“นานเท่าไหร่แล้วล่ะ เด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง จะคลอดตอนไหน หงอวี้อยู่บ้านคนเดียวจะไหวเหรอ คิดชื่อไว้หรือยัง”

Chinese

张琳蹦出一大堆问题。

Thai

จางหลินรัวคำถามออกมาเป็นชุด

Chinese

她没问要不要这种废话。李貌和红玉有钱又聪明，压根没有其他人未婚先孕的烦恼。

Thai

เธอไม่ได้ถามเรื่องไร้สาระอย่างจะเก็บเด็กไว้หรือไม่ หลี่เม่ากับหงอวี้ทั้งร่ำรวยทั้งฉลาดหลักแหลม จึงไม่มีความกลัดกลุ้มเรื่องท้องก่อนแต่งเหมือนคนอื่นๆ เลยสักนิด

Chinese

李貌一个一个回答。

Thai

หลี่เม่าตอบทีละคำถาม

Chinese

“阿姨也来了啊，中午，中午，我跟你一起过去，我要当孩子干妈，没问题吧。”

Thai

“คุณน้าก็มาด้วยเหรอเนี่ย ตอนเที่ยงๆ ฉันจะไปกับนายด้วย ฉันอยากเป็นแม่ทูนหัวของเด็ก ไม่มีปัญหาใช่ไหม”

Chinese

“还有我还有我，干妈算我一个。”赵思妤附和。

Thai

“มีฉันด้วยๆ แม่ทูนหัวนับฉันไปด้วยคน” จ้าวซืออวี๋เอ่ยสมทบ

Chinese

张琳瞅了眼赵思妤，想起什么，拉住她的手：“叫上玥玥和我家那个，中午我们一起去看看。”

Thai

จางหลินเหลือบมองจ้าวซืออวี๋ พลันนึกอะไรขึ้นมาได้จึงคว้ามือเธอไว้ “ชวนเยว่เยว่กับคนของฉันด้วย ตอนเที่ยงพวกเราค่อยไปเยี่ยมด้วยกัน”

Chinese

“耶耶耶！我们要当干妈了。”

Thai

“เย้ๆๆ พวกเราจะได้เป็นแม่ทูนหัวแล้ว”

Chinese

张琳兴奋的直跺脚。

Thai

จางหลินตื่นเต้นจนกระทืบเท้าเร่าๆ

Chinese

李貌无语，这怎么比我还要激动，搞得就跟孩子是你的一样。

Thai

หลี่เม่าพูดไม่ออก ทำไมถึงตื่นเต้นยิ่งกว่าฉันซะอีก ทำยังกับว่าเด็กเป็นลูกของเธออย่างนั้นแหละ

Chinese

那两人开始兴奋的叽叽喳喳。

Thai

สองสาวเริ่มคุยจ้อส่งเสียงเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้น

Chinese

李貌若无其事翻看着手机相册里的照片。

Thai

หลี่เม่าเปิดดูรูปถ่ายในอัลบั้มโทรศัพท์มือถือราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

他现在用的手机是苹果去年出的iPhone X，经典的刘海屏。

Thai

โทรศัพท์มือถือที่เขาใช้ตอนนี้คือ ไอโฟนเอ็กซ์ ที่แอปเปิลเปิดตัวไปเมื่อปีก่อน เป็นหน้าจอมีรอยบากสุดคลาสสิก

Chinese

去年还有挺多人喷难看来着，结果今年手机全变成了刘海屏。

Thai

ปีก่อนยังมีคนด่าว่าขี้เหร่อยู่ตั้งเยอะแยะ ผลปรากฏว่าปีนี้โทรศัพท์มือถือกลับกลายเป็นหน้าจอรอยบากกันหมด

Chinese

“貌子，给，书。”

Thai

“ไอ้เม่า เอา หนังสือ”

Chinese

寝室几个人来到教室，把李貌的书送了过来。

Thai

สมาชิกในห้องพักไม่กี่คนเดินเข้ามาในห้องเรียน นำหนังสือของหลี่เม่ามาส่งให้

Chinese

见跟李貌形影不离的楚红玉不在，黄海涛疑惑问：“嫂子呢？”

Thai

เมื่อเห็นว่าฉู่หงอวี้ที่ตัวติดกับหลี่เม่าตลอดเวลาไม่ได้อยู่ด้วย หวงไห่เทาจึงถามด้วยความสงสัย “พี่สะใภ้ล่ะ”

Chinese

李貌没说话，让赵思妤和张琳往里面挪了挪，拍了拍身边的座位道：“坐。”

Thai

หลี่เม่าไม่ได้พูดอะไร ให้จ้าวซืออวี๋กับจางหลินขยับเข้าไปด้านใน แล้วตบที่นั่งข้างตัว “นั่งสิ”

Chinese

大玉不在，这一排正好能坐下。

Thai

ต้าอวี้ไม่อยู่ แถวนี้ก็นั่งได้พอดี

Chinese

“不会跟嫂子吵架了吧？貌子，这就是你的不对了。”陈光道。

Thai

“คงไม่ได้ทะเลาะกับพี่สะใภ้หรอกนะ ไอ้เม่า แบบนี้แกผิดแล้วนะ” เฉินกวงว่า

Chinese

李貌抽了抽嘴角，摇了摇头。

Thai

หลี่เม่ากระตุกมุมปาก ส่ายหน้า

Chinese

“到底怎么回事？”黄海涛揽住李貌肩膀。

Thai

“ตกลงมันยังไงกันแน่” หวงไห่เทากอดคอหลี่เม่า

Chinese

坐在最外面的孙富贵也看向他。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยที่นั่งอยู่ริมสุดก็หันมามองเขาเช่นกัน

Chinese

“你们把嘴捂上。”李貌道。

Thai

“พวกนายเอามือปิดปากไว้” หลี่เม่าบอก

Chinese

右边的张琳和赵思妤听到这话，停止交流，看向那边的三个男生。

Thai

จางหลินกับจ้าวซืออวี๋ที่อยู่ทางขวาได้ยินคำนี้เข้าก็หยุดคุย หันไปมองเด็กหนุ่มทั้งสามคนฝั่งนั้น

Chinese

李貌把手机递过去后，两人就看见了跟她们刚才同款的表情。

Thai

หลังจากหลี่เม่ายื่นโทรศัพท์มือถือไป ทั้งสองคนก็เห็นสีหน้าแบบเดียวกับพวกเธอเมื่อครู่นี้ไม่มีผิด

Chinese

“卧槽！卧槽！真的假的？！”

Thai

“เชี่ย! เชี่ย! จริงหรือเปล่าวะเนี่ย?!”

Chinese

“别开玩笑！”

Thai

“อย่ามาล้อเล่นนะเว้ย!”

Chinese

“你要当爸爸了？”

Thai

“นายจะได้เป็นพ่อคนแล้วเหรอ”

Chinese

“什么？我要当什么了？”李貌一脸纳闷。

Thai

“อะไรนะ ฉันจะได้เป็นอะไรนะ” หลี่เม่าทำหน้าสงสัย

Chinese

“爸爸啊。”陈光和黄海涛极力压低着声音，异口同声。

Thai

“พ่อไงเล่า” เฉินกวงกับหวงไห่เทาพยายามกดเสียงให้ต่ำสุดๆ พูดขึ้นพร้อมเพรียงกัน

Chinese

李貌脸上顿时露出满意的笑容。

Thai

ใบหน้าของหลี่เม่าพลันปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจในทันใด

Chinese

“哎！我的两个好大儿，乖。”

Thai

“เอ้อ! ลูกชายแสนดีทั้งสองของพ่อ เด็กดี”

Chinese

陈光和黄海涛一愣，反应过来。

Thai

เฉินกวงกับหวงไห่เทาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะได้สติ

Chinese

“妈的，上套了。”

Thai

“เวรเอ๊ย ติดกับมันเข้าแล้ว”

Chinese

闹了会，李貌叮嘱道：“这事记得保密。”

Thai

หยอกล้อกันไปครู่หนึ่ง หลี่เม่าจึงกำชับว่า “เรื่องนี้จำไว้ว่าต้องเก็บเป็นความลับนะ”

Chinese

“放心吧。”

Thai

“วางใจเถอะน่า”

Chinese

“貌子，方便嘛，中午我们想去看看嫂子。”

Thai

“ไอ้เม่า สะดวกไหมล่ะ ตอนเที่ยงพวกเราอยากไปเยี่ยมพี่สะใภ้หน่อย”

Chinese

“行，你们正好一起。”

Thai

“ได้สิ พวกนายก็ไปด้วยกันพอดี”

Chinese

李貌摸出手机，给老妈发了条短信，让她多做几道菜。

Thai

หลี่เม่าล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา ส่งข้อความไปหาแม่ บอกให้เธอทำกับข้าวเพิ่มอีกหลายๆ อย่าง

Chinese

很快开始上课，让李貌意外的是，教授自己带了一个支架，然后把他叫了上去。

Thai

ไม่นานชั้นเรียนก็เริ่มขึ้น สิ่งที่ทำให้หลี่เม่าประหลาดใจคือ ศาสตราจารย์นำขาตั้งมาเอง จากนั้นก็เรียกเขาขึ้นไปด้านหน้า

Chinese

“用这个拍。”

Thai

“ใช้อันนี้ถ่ายนะ”

Chinese

教授指了指桌上的数码相机。

Thai

ศาสตราจารย์ชี้ไปที่กล้องดิจิทัลบนโต๊ะ

Chinese

李貌内心感激，道了声谢，把设备架好，回到了座位上。

Thai

ในใจหลี่เม่ารู้สึกซาบซึ้งใจ เอ่ยขอบคุณคำหนึ่ง ติดตั้งอุปกรณ์เรียบร้อยแล้วจึงกลับมายังที่นั่ง

Chinese

上午的课程很快结束。

Thai

ชั้นเรียนในช่วงเช้าจบลงอย่างรวดเร็ว

Chinese

中午，一大群人提了一大堆东西上门。

Thai

ตอนเที่ยง คนกลุ่มใหญ่ก็หอบหิ้วของพะรุงพะรังมาถึงหน้าประตูบ้าน

Chinese

陈光早从室友那儿知道了李貌在这边买了房子，也不惊讶。

Thai

เฉินกวงรู้จากเพื่อนร่วมห้องพักตั้งนานแล้วว่าหลี่เม่าซื้อบ้านไว้ที่นี่ จึงไม่ได้แปลกใจอะไร

Chinese

家里热闹起来。

Thai

ในบ้านพลันคึกคักขึ้นมา

Chinese

一群人抢着要做大玉肚子里的孩子的干爹干妈。

Thai

ทุกคนต่างแย่งกันจะเป็นพ่อทูนหัวแม่ทูนหัวของลูกในท้องต้าอวี้

Chinese

之后，就是正常的生活。

Thai

หลังจากนั้น ก็เป็นการใช้ชีวิตตามปกติ

Chinese

李貌每天中午和晚上都会回家，没课的时候得去奶茶店处理工作。

Thai

หลี่เม่าจะกลับบ้านทุกเที่ยงและเย็น เวลาไม่มีเรียนก็ต้องไปจัดการงานที่ร้านชานมไข่มุก

Chinese

学校突然少了一个人，并没有什么变化。

Thai

การที่ที่มหาวิทยาลัยจู่ๆ ก็มีคนหายไปคนหนึ่ง ไม่ได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไร

Chinese

除了班里的同学有些好奇外，在李貌忽略的角落，和大玉同寝室的何雨苗很快察觉到了不对劲。

Thai

นอกจากเพื่อนร่วมชั้นที่รู้สึกสงสัยอยู่บ้างแล้ว ในมุมที่หลี่เม่ามองข้ามไป เหอยวี่เหมียวที่อยู่ห้องพักเดียวกับต้าอวี้ก็สังเกตเห็นความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว