บทที่ 334

ฉันกลัวเธอจะหนีไป

我怕你跑掉(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“小貌你呢?小时候最想要什么?”

ไทย

“เสี่ยวเม่า แล้วนายล่ะ? ตอนเด็กๆ อยากได้อะไรมากที่สุด?”

จีน

“嗯……四驱车,悠悠球,最好是奥迪双钻的,那时候被‘奥迪双钻我的伙伴’那个广告洗脑了,就想要这个牌子的玩具。”

ไทย

“อืม…พวกรถแข่งมินิโฟร์วีล ลูกดิ่งโยโย่ ถ้าให้ดีที่สุดต้องเป็นของออดี้ซวงจ้วน ตอนนั้นโดนโฆษณาที่ร้องว่า ‘ออดี้ซวงจ้วนเพื่อนของฉัน’ ล้างสมอง ก็เลยอยากได้ของเล่นแบรนด์นี้มาตลอด”

จีน

李貌倒没多想,这个话题是自己起的,大玉反问很正常。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้คิดอะไรมาก หัวข้อนี้เขาเป็นคนเปิดขึ้นมาเอง การที่ต้าอวี้จะถามกลับจึงเป็นเรื่องปกติ

จีน

“还有小卖部的抽奖,就是那种五毛钱抽一张小卡片,然后根据小卡片上的数字找对应抽中的东西,那时候最想要的就是各种武器了。

ไทย

“แล้วก็พวกจับสลากที่ร้านขายของชำด้วย แบบที่จ่ายห้าเหมาจับการ์ดใบเล็กๆ หนึ่งใบ แล้วค่อยดูตัวเลขบนการ์ดเพื่อหาของรางวัลที่จับได้ ตอนนั้นสิ่งที่อยากได้ที่สุดก็คือพวกอาวุธต่างๆ นี่แหละ

จีน

哎!我记得那时候红猫蓝兔七侠传特别火,那种会发光的玩具剑我好像从没收齐过。别说,现在想起来我还真想把这七把剑集齐了。”

ไทย

เฮ้! ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเรื่อง ‘หงเมาหลานทู่ เจ็ดจอมยุทธ์’ ดังมากเลย ดาบของเล่นแบบที่มีแสงไฟนั่นฉันเหมือนจะไม่เคยสะสมได้ครบเซ็ตเลยสักครั้ง จะว่าไป พอนึกถึงตอนนี้ ฉันก็อยากจะสะสมดาบทั้งเจ็ดเล่มนี้ให้ครบจริงๆ แฮะ”

จีน

“这个我也有印象!”大玉笑道,心里想着小貌想集齐这些,自己完全可以帮他呀,悄摸买送给他。

ไทย

“เรื่องนี้ฉันก็พอจำได้เหมือนกัน!” ต้าอวี้ยิ้มพลางคิดในใจว่า ถ้าเสี่ยวเม่าอยากสะสมให้ครบ เธอก็ช่วยเขาได้นี่นา แอบซื้อส่งไปให้เขาเงียบๆ ได้

จีน

嗯?

ไทย

หืม?

จีน

对哦,生日礼物送这些可不可以?

ไทย

จริงด้วยสิ ซื้อพวกนี้ให้เป็นของขวัญวันเกิดจะดีไหมนะ?

จีน

可光送这个的话,好像有点普通了。

ไทย

แต่ถ้าให้แค่พวกนี้ ก็ดูจะธรรมดาไปหน่อย

จีน

那就多送点?把小貌想要的东西统统送一遍!

ไทย

งั้นก็ให้เพิ่มอีกดีไหม? มอบทุกอย่างที่เสี่ยวเม่าอยากได้ให้ครบทั้งหมดเลย!

จีน

有了不为人知的目的,大玉询问都变的忐忑起来,“还有呢?”

ไทย

พอมีจุดประสงค์ลับๆ ที่ไม่อยากให้ใครรู้ การถามของต้าอวี้ก็เริ่มมีความประหม่าขึ้นมา “แล้วมีอะไรอีกไหม?”

จีน

“还有那种放火药的左轮枪,滋水枪,电子宠物蛋,还有卡牌,我们那时候最喜欢扇卡牌玩儿了,用手扇不动就穿件外套,然后敞开拉链,暗暗作弊用衣服扇,那样风大……”

ไทย

“แล้วก็ยังมีพวกปืนลูกโม่ใส่แก๊ป ปืนฉีดน้ำ ไข่สัตว์เลี้ยงดิจิทัล แล้วก็การ์ดของเล่น ตอนนั้นพวกเราชอบเล่นพัดการ์ดกันมากที่สุด ถ้าใช้มือพัดไม่ไหวก็จะใส่เสื้อแจ็กเก็ตแล้วรูดซิปเปิดไว้ แอบโกงใช้เสื้อพัดเอา ลมมันจะได้แรงๆ…”

จีน

李貌断断续续回忆道。

ไทย

หลี่เม่าค่อยๆ นึกย้อนความทรงจำออกมาเป็นระยะ

จีน

大玉牢牢记在心里,去上课的时候,坐在小电驴后座,她偷摸掏出手机,趁着记忆还新鲜,把刚才男朋友说的全写在了备忘录里。

ไทย

ต้าอวี้จดจำทุกอย่างไว้ในใจอย่างแม่นยำ ตอนที่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กไปเรียน เธอแอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วอาศัยจังหวะที่ความทรงจำยังสดใหม่ พิมพ์สิ่งที่แฟนหนุ่มเพิ่งพูดทั้งหมดลงในสมุดบันทึก

จีน

小貌的生日礼物有了着落,她心情突然就很好。给小貌过的第一个生日,真的好期待啊!

ไทย

เมื่อคิดของขวัญวันเกิดให้เสี่ยวเม่าได้แล้ว อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาทันที วันเกิดแรกที่จะได้ฉลองให้เสี่ยวเม่า ช่างน่าตั้งตารอจริงๆ เลย!

จีน

“姐,我安全带呢?”骑车的李貌忽问。

ไทย

“พี่ เข็มขัดนิรภัยของผมล่ะ?” หลี่เม่าที่กำลังขี่รถอยู่เอ่ยถามขึ้นมาทันที

จีน

“来了!”大玉小心收起手机,搂住男朋友的腰。

ไทย

“มาแล้ว!” ต้าอวี้เก็บโทรศัพท์มือถืออย่างระมัดระวัง แล้วโอบกอดเอวของแฟนหนุ่มไว้

จีน

这段时间,她时间和精力都用在了给小貌选礼物上,无暇他顾。

ไทย

ช่วงนี้เวลาและพลังงานทั้งหมดของเธอทุ่มเทไปกับการเลือกของขวัญให้เสี่ยวเม่าจนไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่น

จีน

这会听男朋友喊自己姐姐,她才突然想起,自己好像比小貌大哎!

ไทย

ตอนนี้พอได้ยินแฟนหนุ่มเรียกตัวเองว่าพี่ เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองอายุมากกว่าเสี่ยวเม่านี่นา!

จีน

小貌要过生日了,嗯?那自己的生日?

ไทย

เสี่ยวเม่าใกล้จะถึงวันเกิดแล้ว เอ๊ะ? แล้ววันเกิดของตัวเองล่ะ?

จีน

大玉一惊,眨巴眨巴眼睛,算了算时间,自己生日好像近在眼前……

ไทย

ต้าอวี้สะดุ้ง กระพริบตาปริบๆ แล้วลองคำนวณเวลาดู วันเกิดของตัวเองก็ดูเหมือนจะจวนเจียนเข้ามาแล้วเช่นกัน…

จีน

她还从没过过生日。

ไทย

เธอไม่เคยฉลองวันเกิดมาก่อนเลยสักครั้ง

จีน

奶奶她们这一辈人不讲究过生日这种事。

ไทย

คนรุ่นย่าไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องการฉลองวันเกิดแบบนี้

จีน

朋友的话,她以前就没朋友,只有高中认识了一个张琳,每次生日的时候会跟自己说生日快乐。

ไทย

ส่วนเพื่อนนั้น เมื่อก่อนเธอไม่มีเพื่อนเลย มีเพียงจางหลินที่รู้จักกันตอนมัธยมปลายคนเดียวเท่านั้น ที่จะคอยบอกสุขสันต์วันเกิดกับเธอทุกครั้งในวันเกิด

จีน

张琳没送过她礼物。

ไทย

จางหลินไม่เคยให้ของขวัญเธอ

จีน

她知道,张琳是担心送了礼物之后,她有心理负担,会想着怎么回礼。而那时候,她压根没钱,买不起任何礼物。

ไทย

เธอรู้ดีว่าจางหลินกังวลว่าหากให้ของขวัญแล้ว เธอจะรู้สึกเป็นภาระทางใจและต้องคอยคิดว่าจะหาอะไรมาตอบแทน ซึ่งในตอนนั้นเธอไม่มีเงินเลยแม้แต่น้อย ไม่สามารถซื้อของขวัญอะไรได้ทั้งนั้น

จีน

她也知道,张琳每年会故意在那天打比平时多得多的荤菜,分着给她吃,借此帮她过生。

ไทย

เธอยังรู้อีกว่า ทุกๆ ปีในวันนั้น จางหลินจะจงใจตักกับข้าวที่เป็นเนื้อสัตว์มาเยอะกว่าปกติเพื่อแบ่งให้เธอได้กินด้วยกัน เป็นการช่วยฉลองวันเกิดให้เธอทางอ้อม

จีน

这些,距离今天只有一年而已。

ไทย

เรื่องราวเหล่านี้เพิ่งผ่านพ้นมาได้เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น

จีน

一年前,她只有奶奶和张琳。

ไทย

หนึ่งปีก่อน เธอมีเพียงแค่คุณย่ากับจางหลิน

จีน

一年后,她有小貌,奶奶,爸妈,张琳,赵思妤……

ไทย

หนึ่งปีต่อมา เธอมีทั้งเสี่ยวเม่า ย่า พ่อแม่ จางหลิน จ้าวซืออวี๋…

จีน

李貌正专心骑车,突然感觉腰上一股大力传来,大玉搂着他的双臂紧了又紧。

ไทย

หลี่เม่ากำลังขี่รถอย่างมีสมาธิ จู่ๆ ก็รู้สึกถึงแรงมหาศาลส่งมาจากรอบเอว ท่อนแขนทั้งสองข้างของต้าอวี้ที่โอบรัดเขาอยู่กระชับแน่นขึ้นเรื่อยๆ

จีน

“怎么了?”他停下车,扭头看向大玉。

ไทย

“เป็นอะไรไปเหรอ?” เขาหยุดรถแล้วหันหน้าไปมองต้าอวี้

จีน

大玉脑袋一下又一下轻轻撞着他后背,“我怕你跑掉,想把你抱紧点。”

ไทย

ศีรษะของต้าอวี้โขกแผ่นหลังของเขาเบาๆ ทีละครั้ง “ฉันกลัวนายหนีไป อยากกอดนายให้แน่นขึ้นหน่อย”

จีน

“我不会跑,也跑不掉喽!”李貌重新启动小电驴。

ไทย

“ฉันไม่หนีหรอก แล้วก็หนีไม่พ้นด้วย!” หลี่เม่าสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กใหม่อีกครั้ง

จีน

“小貌,我想贴贴了!很想很想。”

ไทย

“เสี่ยวเม่า ฉันอยากกอดแนบชิดกับนายจัง! อยากมากจริงๆ”

จีน

风挟着大玉的低语钻进了李貌的耳朵里。

ไทย

สายลมพัดพาเสียงกระซิบแผ่วเบาของต้าอวี้ลอยเข้าสู่โสตประสาทของหลี่เม่า

จีน

“现在不就是在贴贴么?”

ไทย

“ตอนนี้ก็กำลังกอดแนบชิดกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

จีน

“我要那种完全的贴贴,不是这个。”

ไทย

“ฉันอยากได้แบบแนบชิดกันอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่แบบนี้นี่นา”

จีน

大玉咕哝道。

ไทย

ต้าอวี้พึมพำ

จีน

她突然就好期待今年的生日,期待这个有小貌,有大家的第一个生日。

ไทย

จู่ๆ เธอก็รู้สึกตั้งตารอวันเกิดในปีนี้ขึ้นมาอย่างจับใจ ตั้งตารอวันเกิดแรกที่มีทั้งเสี่ยวเม่าและทุกคนอยู่เคียงข้าง

จีน

虽然小貌现在看着一点准备都没,可她压根不相信男朋友会忘记这个重要的日子。

ไทย

แม้ว่าตอนนี้เสี่ยวเม่าจะดูเหมือนไม่ได้เตรียมการอะไรเลยสักนิด แต่เธอไม่มีทางเชื่อหรอกว่าแฟนหนุ่มของเธอจะลืมวันสำคัญเช่นนี้ไปได้

จีน

中午。

ไทย

ตอนเที่ยง

จีน

把女朋友送回宿舍后,李貌就开始着手准备礼物,在那之前,他给赵梅发了条消息。

ไทย

หลังจากส่งแฟนสาวกลับถึงหอพักแล้ว หลี่เม่าก็เริ่มลงมือเตรียมของขวัญ แต่ก่อนหน้านั้นเขาส่งข้อความไปหาจ้าวเหมยก่อนข้อความหนึ่ง

จีน

【妈,姐喜欢什么我问出来了,可我想了想,你们不应该送姐她小时候想要的东西,而应该送些你们作为父母在她每个年龄段想要送给她的东西。】

ไทย

【แม่ครับ ผมถามมาแล้วว่าพี่ชอบอะไร แต่ผมลองคิดดูแล้ว พ่อกับแม่ไม่ควรให้ของที่พี่อยากได้ตอนเด็กๆ แต่ควรจะให้ของขวัญที่พ่อกับแม่ในฐานะผู้ปกครองอยากมอบให้เธอในแต่ละช่วงวัยมากกว่า】

จีน

发完消息他就没再看,找到赵思妤和张琳几个小伙伴的联系方式,把他们拉到了一个群里。

ไทย

ส่งข้อความเสร็จเขาก็ไม่ได้เปิดดูอีก เขาค้นหาช่องทางติดต่อของเพื่อนๆ สองสามคนอย่างจ้าวซืออวี๋และจางหลิน แล้วดึงทุกคนเข้ามารวมในกลุ่มเดียวกัน

จีน

王玥:【?】

ไทย

หวังเยว่: 【?】

จีน

张强:【?】

ไทย

จางเฉียง: 【?】

จีน

张琳:【?】

ไทย

จางหลิน: 【?】

จีน

赵思妤:【?】

ไทย

จ้าวซืออวี๋: 【?】

จีน

李貌:【张琳,赵思妤,我姐在你们旁边吗?注意点,别让她知道!】

ไทย

หลี่เม่า: 【จางหลิน จ้าวซืออวี๋ พี่ฉันอยู่ข้างๆ พวกเธอหรือเปล่า? ระวังหน่อยนะ อย่าให้เธอรู้เด็ดขาด!】

จีน

张琳:【不在,我们都在自己床上。】

ไทย

จางหลิน: 【ไม่อยู่ พวกเราอยู่บนเตียงของตัวเองกันหมด】

จีน

李貌:【OK,过两天就是我姐生日了,我来安排一下。

ไทย

หลี่เม่า: 【โอเค อีกสองวันก็จะเป็นวันเกิดของพี่ฉันแล้ว ฉันจะขอจัดแจงสักหน่อย

จีน

首先我爸妈要过来,不过得晚点,所以我们晚上大概率回不去宿舍了,有人有问题么?】

ไทย

อย่างแรกคือพ่อแม่ฉันจะเดินทางมาที่นี่ แต่น่าจะมาถึงดึกหน่อย ดังนั้นคืนนั้นพวกเรามีโอกาสสูงมากที่จะไม่ได้กลับไปนอนที่หอพัก มีใครติดปัญหาอะไรไหม?】

จีน

【无!】

ไทย

【ไม่มี!】

จีน

【+1】

ไทย

【+1】

จีน

【+1】

ไทย

【+1】

จีน

李貌:【张强,王玥,订酒店的事就交给你们了,找个高档点的地方,我们三个在大玉身边脱不开身。】

ไทย

หลี่เม่า: 【จางเฉียง หวังเยว่ เรื่องจองโรงแรมยกให้เป็นหน้าที่พวกนายนะ หาที่ที่หรูหรามีระดับหน่อย พวกเราสามคนอยู่ข้างตัวต้าอวี้คงปลีกตัวออกมาไม่ได้】

จีน

张强:【收到!】

ไทย

จางเฉียง: 【รับทราบ!】

จีน

王玥:【收到!】

ไทย

หวังเยว่: 【รับทราบ!】

จีน

张琳:【你们礼物都准备好了没?我好纠结啊!】

ไทย

จางหลิน: 【พวกเธอเตรียมของขวัญกันเสร็จหรือยัง? ฉันสับสนลังเลมากเลยเนี่ย!】

จีน

王玥:【还没,我也不知道送什么。】

ไทย

หวังเยว่: 【ยังเลย ฉันก็ไม่รู้ว่าจะให้อะไรเหมือนกัน】

จีน

赵思妤:【李貌,给点建议?】

ไทย

จ้าวซืออวี๋: 【หลี่เม่า ขอคำแนะนำหน่อยสิ?】

จีน

李貌:【自己想,没几天了,你们最好快点,要不然,到时候如果快递慢了……】

ไทย

หลี่เม่า: 【คิดเอาเองสิ เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว พวกเธอรีบๆ หน่อยจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดพัสดุจัดส่งช้าขึ้นมาล่ะก็…】

จีน

赵思妤:【……】

ไทย

จ้าวซืออวี๋: 【…】

จีน

……

ไทย

…

จีน

张琳三年前在楚红玉过生日的时候就想给她送礼物,可一直有所顾忌。

ไทย

จางหลินอยากมอบของขวัญให้ฉู่หงอวี้ในวันเกิดมาตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้ว แต่ก็มีความลังเลกังวลใจมาตลอด

จีน

如今,终于可以放开给好闺蜜买礼物了,她却不知道送些什么。

ไทย

มาบัดนี้ ในที่สุดเธอก็สามารถซื้อของขวัญให้เพื่อนสนิทได้อย่างสบายใจเสียที ทว่าเธอกลับไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรให้ดี

จีน

苦苦想了一下午,到晚上还是没拿定主意,她终于坐不住了。

ไทย

คิดหนักอยู่ทั้งช่วงบ่าย กระทั่งถึงช่วงค่ำก็ยังตัดสินใจไม่ได้ ในที่สุดเธอก็ทนอยู่นิ่งเฉยไม่ได้อีกต่อไป

จีน

眼珠子转了转,张琳拿起手机,点开视频软件,随便点开部电影,穿着睡衣下床,抖了抖大玉的床帘。

ไทย

จางหลินกลอกตาไปมา เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเปิดแอปพลิเคชันวิดีโอ สุ่มเปิดภาพยนตร์เรื่องหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะสวมชุดนอนลงจากเตียงแล้วเขย่าม่านเตียงของต้าอวี้เบาๆ

จีน

楚红玉挑开床帘一角,怀里抱着她的纸板吉他,疑惑看着张琳。

ไทย

ฉู่หงอวี้เลิกม่านเตียงขึ้นมามุมหนึ่ง ในอ้อมแขนกอดกีตาร์กระดาษแข็งของเธอเอาไว้ แล้วมองจางหลินด้วยความสงสัย

จีน

“又在练吉他呢。”

ไทย

“กำลังซ้อมกีตาร์อยู่อีกแล้วเหรอ”

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

“休息一会吧,来,一起看电影。”张琳竖了竖手上的手机,爬上床,趴过去,手机靠着枕头放好。

ไทย

“พักสักหน่อยเถอะ มา ดูหนังด้วยกัน” จางหลินชูโทรศัพท์มือถือในมือขึ้น ปีนขึ้นเตียงแล้วนอนคว่ำลงไป วางโทรศัพท์พิงไว้กับหมอนอย่างดี

จีน

大玉小心翼翼把吉他放好,和她并排趴着,看向手机屏幕。

ไทย

ต้าอวี้วางกีตาร์ลงอย่างทะนุถนอม แล้วนอนคว่ำเคียงข้างเธอพลางมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์

จีน

“这什么电影?”

ไทย

“นี่หนังเรื่องอะไรเหรอ?”

จีน

张琳手指轻触屏幕,“匆匆那年。”

ไทย

จางหลินใช้นิ้วแตะหน้าจอเบาๆ “ชงชงน่าเหนียน”

จีน

大玉点点头,开始认真看电影。

ไทย

ต้าอวี้พยักหน้า แล้วเริ่มตั้งใจดูภาพยนตร์

จีน

张琳可不是真来看电影的,没过一会,她就忍不住开始旁敲侧击。

ไทย

จางหลินไม่ได้ตั้งใจมาดูหนังจริงๆ เสียหน่อย ผ่านไปได้ไม่นาน เธอก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มพูดเลียบๆ เคียงๆ

จีน

“红玉,有耳机么,我们戴上看吧,别吵到思妤了。”

ไทย

“หงอวี้ มีหูฟังไหม พวกเราใส่หูฟังดูกันเถอะ จะได้ไม่รบกวนซืออวี๋”

จีน

“唔,有,给。”大玉拿过一条有线耳机。

ไทย

“อื้อ มี นี่ไง” ต้าอวี้หยิบหูฟังแบบมีสายเส้นหนึ่งส่งให้

จีน

“我看你一直都是用有线耳机,怎么不用蓝牙耳机?那样能方便点吧。”

ไทย

“ฉันเห็นเธอใช้หูฟังแบบมีสายมาตลอดเลย ทำไมไม่ใช้หูฟังบลูทูธล่ะ? แบบนั้นน่าจะสะดวกกว่านะ”

จีน

“这个还没坏,就一直没换。”大玉眼睛盯着屏幕,她发现这个电影好像有点意思,说得是从高中开始的一段爱情故事。

ไทย

“อันนี้ยังไม่พัง ก็เลยไม่ได้เปลี่ยนน่ะ” ต้าอวี้ยังคงจดจ้องสายตาอยู่ที่หน้าจอ เธอพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดูน่าสนใจอยู่เหมือนกัน โดยเป็นเรื่องราวความรักที่เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน