ไปดูรถ
去看车(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“过来!”
ไทย
“มานี่!”
จีน
赵梅虽然语气还是凶巴巴的,但眼里的担忧怎么都藏不住。
ไทย
แม้น้ำเสียงของจ้าวเหมยจะยังคงดุดันอยู่ แต่ความกังวลในแววตานั้นซ่อนไม่อยู่เลย
จีน
“真没事。”
ไทย
“ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ครับ”
จีน
“让你过来就过来,哪儿来那么多废话!”赵梅拉着儿子在沙发上坐下,让他背对着自己,伸手按了按他脖颈。
ไทย
“บอกให้มาก็มาสิ พูดมากอะไรนักหนา!” จ้าวเหมยดึงตัวลูกชายนั่งลงบนโซฟา ให้เขาหันหลังให้เธอ แล้วยื่นมือไปกดที่ต้นคอของเขา
จีน
“疼吗?”
ไทย
“เจ็บไหม”
จีน
李治则看向大玉:“片子带回来了吗?”
ไทย
หลี่จื้อหันไปมองต้าอวี้ “เอาฟิล์มเอกซเรย์กลับมาด้วยไหม”
จีน
“在后备箱里面。”
ไทย
“อยู่ในกระโปรงหลังรถค่ะ”
จีน
“车钥匙呢。”
ไทย
“กุญแจรถล่ะ”
จีน
“这儿。”李貌摸出口袋里的钥匙,递给老爸。
ไทย
“อยู่นี่ครับ” หลี่เม่าล้วงกุญแจออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้พ่อ
จีน
李治疾步往门外走。
ไทย
หลี่จื้อก้าวเร็วๆ มุ่งหน้าไปทางประตู
จีน
“爸,我跟你一起。”大玉道。
ไทย
“พ่อคะ หนูไปด้วยค่ะ” ต้าอวี้พูด
จีน
“你留在家。”
ไทย
“เธออยู่บ้านเถอะ”
จีน
李治鞋都没换,直接出了门。
ไทย
หลี่จื้อไม่ได้เปลี่ยนรองเท้าด้วยซ้ำ ก็เดินออกประตูไปเลย
จีน
“片子放后备箱干嘛,怕被我们看见?”赵梅没好气道,语气已经软了下来。
ไทย
“เอาฟิล์มไปไว้ที่กระโปรงหลังรถทำไม กลัวพวกเราเห็นหรือไง” จ้าวเหมยพูดอย่างหงุดหงิด แต่น้ำเสียงอ่อนลงมากแล้ว
จีน
“医生怎么说?”
ไทย
“หมอว่ายังไงบ้าง”
จีน
“医……”
ไทย
“หมอ…”
จีน
“你别说话,让红玉说。”
ไทย
“ไม่ต้องพูด ให้หงอวี้พูด”
จีน
“哦……”
ไทย
“ครับ…”
จีน
“说是长时间低头,颈椎压迫神经导致的。”大玉坐到赵梅另一边。
ไทย
“หมอบอกว่าก้มหน้านานเกินไป กระดูกคอเลยไปกดทับเส้นประสาทค่ะ” ต้าอวี้ขยับไปนั่งอีกข้างของจ้าวเหมย
จีน
“你们去哪个医院查的?”
ไทย
“พวกเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลไหนมา”
จีน
“姐直接把我拉去的省立。”
ไทย
“พี่เขาพาผมตรงไปที่โรงพยาบาลประจำมณฑลเลยครับ”
จีน
李貌抢答,说完回头瞅了眼。
ไทย
หลี่เม่าแย่งตอบ พูดจบก็หันกลับไปมองแวบหนึ่ง
จีน
见老妈并没有说话,而是扭头看向了那边的女朋友,他知道,自己在老妈这儿的信誉已经玩完了。
ไทย
เมื่อเห็นว่าแม่ไม่ได้พูดอะไร แต่หันหน้าไปมองแฟนสาวทางนั้นแทน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าความน่าเชื่อถือของตัวเองกับแม่มันหมดสิ้นไปแล้ว
จีน
“省立医院。”大玉小声道。
ไทย
“โรงพยาบาลประจำมณฑลค่ะ” ต้าอวี้ตอบเสียงเบา
จีน
“那检查应该没问题,医生说了怎么治疗吗?”
ไทย
“งั้นการตรวจก็คงไม่มีปัญหา หมอบอกไหมว่าจะรักษายังไง”
จีน
“说是要做颈椎牵引。”
ไทย
“บอกว่าต้องทำกายภาพดึงกระดูกคอค่ะ”
จีน
赵梅点点头,轻轻替儿子按摩颈部,忽长长叹了口气,心疼道:
ไทย
จ้าวเหมยพยักหน้า พลางนวดคอให้ลูกชายเบาๆ จู่ๆ ก็ถอนหายใจยาว แล้วพูดด้วยความสงสารว่า
จีน
“学习工作再重要,也没有身体健康重要啊。”
ไทย
“การเรียนการทำงานจะสำคัญแค่ไหน ก็ไม่สำคัญเท่าสุขภาพร่างกายหรอกนะ”
จีน
李貌闻言,转过身,嘻嘻笑道:“妈,不生气了?”
ไทย
หลี่เม่าได้ยินดังนั้นจึงหันกลับมา ยิ้มแหะๆ พลางถาม “แม่ ไม่โกรธแล้วเหรอครับ”
จีน
赵梅一脸无奈看着他。
ไทย
จ้าวเหมยมองเขาด้วยสีหน้าจนใจ
จีน
“妈最好了。”
ไทย
“แม่ดีที่สุดเลย”
จีน
“行了行了,转过去!”
ไทย
“พอเลยๆ หันกลับไป!”
จีน
李貌身子转到一半,忽然顿住,朝那边的大玉努努嘴:
ไทย
หลี่เม่าหันตัวไปได้ครึ่งหนึ่งก็ชะงักลง แล้วยื่นปากพยักพเยิดไปทางต้าอวี้
จีน
“妈,你也别光顾着心疼我了,也心疼心疼姐,她因为担心我,两天两夜没睡,今天直接在医院晕倒了。”
ไทย
“แม่ อย่ามัวแต่ห่วงผมเลย สงสารพี่เขาบ้างเถอะ เพราะเป็นห่วงผม เธอไม่ได้นอนมาสองวันสองคืน วันนี้เป็นลมล้มพับไปที่โรงพยาบาลเลยนะ”
จีน
大玉正在为赵梅原谅他们开心呢,听到这话立时一愣。
ไทย
ต้าอวี้กำลังดีใจที่จ้าวเหมยยกโทษให้พวกตน พอได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปทันที
จีน
“晕倒了?!”
ไทย
“เป็นลมเหรอ?!”
จีน
赵梅侧过身。
ไทย
จ้าวเหมยเอี้ยวตัวไปมอง
จีน
“妈,我没事……”
ไทย
“แม่คะ หนูไม่เป็นไรค่ะ…”
จีน
“做检查了吗?医生怎么说?”赵梅握住她的手关心问。
ไทย
“ตรวจหรือยัง หมอว่ายังไงบ้าง” จ้าวเหมยกุมมือเธอไว้แล้วถามด้วยความเป็นห่วง
จีน
“就是因为没睡觉的原因……”
ไทย
“ก็แค่เพราะไม่ได้นอนน่ะค่ะ…”
จีน
“一个个的,都不让人省心,公司瞒着就算了,生病有什么好瞒的……”
ไทย
“แต่ละคน ไม่มีใครทำให้สบายใจได้เลย เรื่องบริษัทปิดบังไว้ก็ช่างเถอะ แต่ป่วยไข้เนี่ยมีอะไรให้ต้องปิดบังกัน…”
จีน
听着赵梅絮絮叨叨,李貌和大玉对视一眼,眼里蕴着温暖的笑容。
ไทย
เมื่อได้ยินจ้าวเหมยบ่นพึมพำ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็สบตากัน แววตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น
จีน
一会,李治开门回了来。
ไทย
ครู่หนึ่ง หลี่จื้อก็เปิดประตูกลับเข้ามา
จีน
“怎么样?”赵梅忙问。
ไทย
“เป็นยังไงบ้าง” จ้าวเหมยรีบถาม
จีน
“问题不大。”
ไทย
“ไม่มีปัญหาอะไรมาก”
จีน
李治把厚厚一摞片子放在茶几上,上面有李貌的检查,也有大玉体检报告。
ไทย
หลี่จื้อวางปึกฟิล์มและเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะน้ำชา บนนั้นมีทั้งผลตรวจของหลี่เม่าและรายงานการตรวจร่างกายของต้าอวี้
จีน
“红玉怎么了?我看里面也有你的。”
ไทย
“หงอวี้เป็นอะไรไป ฉันเห็นในนี้มีของเธอด้วย”
จีน
“这傻姑娘……”
ไทย
“แม่เด็กโง่คนนี้นี่…”
จีน
赵梅举起片子,迎着光,一边看一边解释。
ไทย
จ้าวเหมยยกฟิล์มขึ้นส่องกับแสง พลางดูพลางอธิบาย
จีน
李治听了,看着这两个孩子,也是颇为无奈。
ไทย
หลี่จื้อได้ยินแล้วมองเด็กทั้งสองคนด้วยความรู้สึกจนใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
จีน
赵梅和李治都是主刀医生,肯定会看片子。
ไทย
ทั้งจ้าวเหมยและหลี่จื้อต่างก็เป็นศัลยแพทย์ ย่อมอ่านฟิล์มเอกซเรย์เป็นอยู่แล้ว
จีน
仔仔细细研究了好一会,他们这才放下心。
ไทย
หลังจากพิจารณาดูอย่างละเอียดรอบคอบอยู่นาน ทั้งคู่ถึงได้วางใจลง
จีน
“妈,那个做颈椎牵引的机器你们医院有吗?从哪儿买的?我们能买一个吗?要不然时不时去医院做挺麻烦。”
ไทย
“แม่ครับ เครื่องดึงกระดูกคอที่โรงพยาบาลของแม่มีไหม ซื้อมาจากที่ไหนเหรอครับ พวกเราซื้อสักเครื่องได้ไหม ไม่อย่างนั้นต้องไปทำที่โรงพยาบาลบ่อยๆ มันค่อนข้างยุ่งยาก”
จีน
颈椎牵引听着挺吓人,其实就是弄个东西托着下巴往上拽。
ไทย
การดึงกระดูกคอฟังดูน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วก็แค่อุปกรณ์รองคางแล้วดึงรั้งขึ้นด้านบน
จีน
类似有的公园那些“上吊”的大妈。
ไทย
คล้ายๆ กับพวกคุณป้าในสวนสาธารณะบางแห่งที่เอาคอไป “แขวน” ออกกำลังกาย
จีน
“改天我们帮你问问。”
ไทย
“วันหลังพวกเราจะลองถามให้นะ”
จีน
“嗯,对了,妈,你和爸明天请一天假呗。
ไทย
“ครับ จริงสิ แม่ พรุ่งนี้แม่กับพ่อลาหยุดสักวันสิครับ
จีน
今天都这么晚了,晚上你和爸肯定也睡不着,明天上班也是无精打采、精神恍惚,不如休息一天。”
ไทย
วันนี้ก็ดึกขนาดนี้แล้ว คืนนี้แม่กับพ่อต้องนอนไม่หลับแน่ๆ พรุ่งนี้ไปทำงานก็คงอ่อนเพลียสะลึมสะลือ สู้พักผ่อนสักวันดีกว่า”
จีน
赵梅想了想,看向李治。
ไทย
จ้าวเหมยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วหันไปมองหลี่จื้อ
จีน
李治点点头,表示没意见。
ไทย
หลี่จื้อพยักหน้า เป็นเชิงบอกว่าไม่มีความเห็นคัดค้าน
จีน
“好。”
ไทย
“ได้สิ”
จีน
“不早了,洗洗睡吧。”
ไทย
“ดึกแล้ว ไปอาบน้ำนอนเถอะ”
จีน
洗漱完,大玉跟赵梅睡,李貌和李治睡。
ไทย
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ต้าอวี้ก็นอนกับจ้าวเหมย ส่วนหลี่เม่านอนกับหลี่จื้อ
จีน
关灯前,李貌倚在主卧门口,不放心的叮嘱:“妈,姐她睡眠不足,你晚上别拉着她聊太晚。”
ไทย
ก่อนจะปิดไฟ หลี่เม่ายืนพิงกรอบประตูห้องนอนใหญ่ กำชับอย่างไม่ค่อยวางใจว่า “แม่ พี่เขานอนไม่พอ กลางคืนแม่อย่าชวนเธอคุยดึกเกินไปนะ”
จีน
“知道了知道了,放心吧,我一定照顾好你媳妇!”
ไทย
“รู้แล้วๆ สบายใจเถอะ แม่จะดูแลว่าที่ลูกสะใภ้ให้อย่างดีเลย!”
จีน
大玉小脸一红。
ไทย
ต้าอวี้หน้าแดงระเรื่อ
จีน
李貌回到自己卧室。
ไทย
หลี่เม่าเดินกลับห้องนอนตัวเอง
จีน
“爸,关灯了啊。”
ไทย
“พ่อ ผมปิดไฟแล้วนะ”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อืม”
จีน
灯刚熄灭,床上就亮起了白光。
ไทย
ทันทีที่ไฟดับลง บนเตียงก็สว่างวาบด้วยแสงสีขาว
จีน
李貌在床上躺好,李治这才把手机手电筒关掉。
ไทย
พอหลี่เม่าล้มตัวลงนอนเรียบร้อย หลี่จื้อถึงได้ปิดไฟฉายในโทรศัพท์มือถือ
จีน
躺下没一会,李治就戳了戳李貌。
ไทย
พอนอนลงไปได้ไม่นาน หลี่จื้อก็สะกิดหลี่เม่า
จีน
“换个枕头。”
ไทย
“เปลี่ยนหมอนสิ”
จีน
李貌不明就理,好好的换什么枕头。
ไทย
หลี่เม่าไม่เข้าใจ อยู่ดีๆ ทำไมต้องเปลี่ยนหมอน
จีน
待换好,重新躺下,他发现,这个枕头低了一点,也比刚才那个要舒服。
ไทย
เมื่อเปลี่ยนเรียบร้อยแล้วนอนลงอีกครั้ง เขาก็พบว่าหมอนใบนี้เตี้ยกว่าเดิมเล็กน้อย และสบายกว่าใบเมื่อครู่นี้
จีน
李貌想说些什么,可又说不出口,找不到话题。
ไทย
หลี่เม่าอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก หาหัวข้อคุยไม่ได้
จีน
想起前世最后老爸的结局,李貌咬了咬牙。无论如何,先想办法让他们退下来再说。
ไทย
เมื่อนึกถึงจุดจบของพ่อในชาติก่อน หลี่เม่าก็กัดฟันแน่น ไม่ว่าจะอย่างไร ต้องหาทางให้พวกเขาเกษียณตัวเองลงมาก่อนให้ได้
จีน
“爸,晚安。”最后,他憋出这么一句。
ไทย
“พ่อ ฝันดีครับ” ในที่สุดเขาก็เค้นคำนี้ออกมาได้
จีน
那边沉默片刻,轻轻“嗯”了一声,房间便又陷入寂静。
ไทย
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งเสียง “อืม” เบาๆ ออกมา แล้วห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
จีน
李貌脑袋里胡思乱想着一些事,没一会便沉沉睡去。
ไทย
ในหัวของหลี่เม่าคิดสะเปะสะปะไปเรื่อย ไม่นานก็ผล็อยหลับไปอย่างสนิท
จีน
李治躺在床上一动不动,闭着眼睛,却怎么也睡不着。
ไทย
หลี่จื้อนอนนิ่งอยู่บนเตียง หลับตาลง ทว่ากลับนอนไม่หลับเสียที
จีน
儿子成长的太快,快到他反应不过来。
ไทย
ลูกชายเติบโตเร็วเกินไป เร็วเสียจนเขาตั้งรับไม่ทัน
จีน
也太有出息了,有出息到他直到现在还觉着是在做梦。
ไทย
ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่นมาก มากเสียจนกระทั่งตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่
จีน
自家的财富突然跨过千万,达到亿级,就这么水灵灵的完成了阶级跃迁。
ไทย
จู่ๆ ทรัพย์สินของครอบครัวก็ก้าวกระโดดผ่านหลักสิบล้าน ทะลุสู่ระดับร้อยล้าน ข้ามผ่านชนชั้นไปได้อย่างหน้าตาเฉย
จีน
跟着,他又开始担心儿子管理那么大的公司,压力会不会很大,关心他的健康。
ไทย
จากนั้นเขาก็เริ่มกังวลว่าการที่ลูกชายต้องบริหารบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นจะกดดันมากไหม และเป็นห่วงสุขภาพของลูก
จีน
当然,骄傲也是肯定的。
ไทย
แน่นอนว่าความภาคภูมิใจย่อมมีอยู่เต็มอก
จีน
想着想着,他又想到,既然咱家这么有钱了,老婆是不是能给自己涨点零花钱?自己是不是可以实现茶叶自由了?
ไทย
คิดไปคิดมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ในเมื่อบ้านเรามีเงินขนาดนี้แล้ว ภรรยาจะเพิ่มเงินค่าขนมให้ตัวเองบ้างได้ไหมนะ ตัวเองจะสามารถซื้อใบชาได้ตามใจชอบโดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้วใช่ไหม
จีน
隔壁,主卧。
ไทย
ห้องนอนใหญ่ที่อยู่ข้างๆ
จีน
赵梅抱着大玉,也压根睡不着。
ไทย
จ้าวเหมยกอดต้าอวี้ไว้ และนอนไม่หลับเลยเช่นกัน
จีน
一会骄傲,一会担心,也会胡思乱想。
ไทย
ประเดี๋ยวก็ภูมิใจ ประเดี๋ยวก็กังวลใจ ทั้งยังคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา
จีน
有这么个优秀的儿子,她当然想秀一秀,可转念一想又觉着不合适。
ไทย
มีลูกชายยอดเยี่ยมขนาดนี้ เธอย่อมอยากจะอวดเป็นธรรมดา ทว่าพอลองคิดอีกทีก็รู้สึกว่าไม่เหมาะ
จีน
因为那样会有炫富的嫌疑。
ไทย
เพราะทำแบบนั้นอาจถูกมองว่าโอ้อวดความร่ำรวยได้
จีน
而且,都说财不外露,他们家现在也算豪富了,万一有人绑架怎么办。
ไทย
อีกทั้งโบราณว่าไว้ไม่ควรเปิดเผยทรัพย์สิน ตอนนี้บ้านพวกเขาก็นับว่าเป็นมหาเศรษฐีแล้ว หากมีใครมาลักพาตัวไปจะทำอย่างไร
จีน
那不行那不行。
ไทย
ไม่ได้การเด็ดขาด
จีน
还有,公司有那么多小姑娘,小貌有钱不会变坏吧。
ไทย
ยิ่งไปกว่านั้น ที่บริษัทมีเด็กสาวมากมายขนาดนั้น เสี่ยวเม่ามีเงินแล้วคงไม่เสเพลหรอกนะ
จีน
得找个机会跟他说道说道。
ไทย
ต้องหาโอกาสตักเตือนเขาสักหน่อยแล้ว
จีน
“妈,睡了吗?”怀里的大玉这时忽问。
ไทย
“แม่คะ หลับหรือยังคะ” ต้าอวี้ในอ้อมกอดถามขึ้นมาในตอนนั้น
จีน
“你还没睡呢,快睡,要不然你男朋友要怪我了。”赵梅打趣。
ไทย
“เธอยังไม่หลับอีกเหรอ รีบนอนเถอะ ไม่อย่างนั้นแฟนเธอจะมาโทษฉันเอานะ” จ้าวเหมยเย้าแหย่
จีน
大玉有些不好意思。
ไทย
ต้าอวี้เขินอายเล็กน้อย
จีน
“妈,我在医院睡了好长时间,回来在车上也睡了一会,现在睡不着了。”
ไทย
“แม่คะ หนูหลับที่โรงพยาบาลไปตั้งนาน ขากลับก็นอนบนรถมาอีกพักหนึ่ง ตอนนี้เลยนอนไม่หลับแล้วค่ะ”
จีน
“那……那我们聊一小会?”赵梅心中还有很多疑问想问。
ไทย
“งั้น… งั้นพวกเราคุยกันสักแป๊บไหม” ในใจของจ้าวเหมยยังมีข้อสงสัยอยากถามอีกมากมาย
จีน
“嗯。”
ไทย
“ค่ะ”
จีน
“跟妈说说你们创业的事。”
ไทย
“เล่าเรื่องที่พวกเธอเริ่มต้นทำธุรกิจให้แม่ฟังหน่อยสิ”
จีน
“好……”
ไทย
“ได้ค่ะ…”
จีน
翌日。
ไทย
วันรุ่งขึ้น
จีน
到了生物钟,李貌自然而然醒了过来。
ไทย
เมื่อถึงเวลานาฬิกาชีวิต หลี่เม่าก็ตื่นขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ
จีน
老爸还在睡觉,他轻手轻脚起床,主卧也还没动静。
ไทย
พ่อยังคงนอนหลับอยู่ เขาจึงลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบา ในห้องนอนใหญ่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ
จีน
去楼下跑完步,买了早点回来,一家子全起了。
ไทย
หลังจากลงไปวิ่งข้างล่างและซื้ออาหารเช้ากลับมา ทั้งครอบครัวก็ตื่นกันหมดแล้ว
จีน
“吃完早饭我们出去逛逛。”李貌把早餐放到餐桌上。
ไทย
“กินมื้อเช้าเสร็จแล้วเราออกไปเดินเล่นข้างนอกกันครับ” หลี่เม่าวางอาหารเช้าลงบนโต๊ะอาหาร
จีน
赵梅和李治没什么意见,既然请假了,五一就陪孩子们好好玩玩。
ไทย
จ้าวเหมยกับหลี่จื้อไม่มีความเห็นคัดค้าน ในเมื่อลาหยุดแล้ว ช่วงวันแรงงานนี้ก็อยู่เที่ยวกับเด็กๆ ให้เต็มที่
จีน
吃完早饭,拾掇好,四人出门迎面正好碰到隔壁一家。
ไทย
พอกินข้าวเช้าเสร็จและเก็บกวาดเรียบร้อย ทั้งสี่คนก็เดินออกจากบ้าน ประจวบเหมาะกับเจอกับครอบครัวข้างห้องที่เดินสวนมาพอดี
จีน
“你们这是去干嘛?”
ไทย
“พวกคุณกำลังจะไปไหนกันเหรอ”
จีน
“哦,去看看车子,你们这是……”
ไทย
“อ๋อ จะไปดูรถน่ะ พวกคุณล่ะ…”
จีน
赵梅还没说话,李貌就道:“我们也准备去看看车。”
ไทย
จ้าวเหมยยังไม่ทันได้พูดอะไร หลี่เม่าก็พูดขึ้นมาว่า “พวกเราก็เตรียมจะไปดูรถเหมือนกันครับ”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน