ไปดูรถ

Chinese

“过来！”

Thai

“มานี่!”

Chinese

赵梅虽然语气还是凶巴巴的，但眼里的担忧怎么都藏不住。

Thai

แม้น้ำเสียงของจ้าวเหมยจะยังคงดุดันอยู่ แต่ความกังวลในแววตานั้นซ่อนไม่อยู่เลย

Chinese

“真没事。”

Thai

“ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ครับ”

Chinese

“让你过来就过来，哪儿来那么多废话！”赵梅拉着儿子在沙发上坐下，让他背对着自己，伸手按了按他脖颈。

Thai

“บอกให้มาก็มาสิ พูดมากอะไรนักหนา!” จ้าวเหมยดึงตัวลูกชายนั่งลงบนโซฟา ให้เขาหันหลังให้เธอ แล้วยื่นมือไปกดที่ต้นคอของเขา

Chinese

“疼吗？”

Thai

“เจ็บไหม”

Chinese

李治则看向大玉：“片子带回来了吗？”

Thai

หลี่จื้อหันไปมองต้าอวี้ “เอาฟิล์มเอกซเรย์กลับมาด้วยไหม”

Chinese

“在后备箱里面。”

Thai

“อยู่ในกระโปรงหลังรถค่ะ”

Chinese

“车钥匙呢。”

Thai

“กุญแจรถล่ะ”

Chinese

“这儿。”李貌摸出口袋里的钥匙，递给老爸。

Thai

“อยู่นี่ครับ” หลี่เม่าล้วงกุญแจออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้พ่อ

Chinese

李治疾步往门外走。

Thai

หลี่จื้อก้าวเร็วๆ มุ่งหน้าไปทางประตู

Chinese

“爸，我跟你一起。”大玉道。

Thai

“พ่อคะ หนูไปด้วยค่ะ” ต้าอวี้พูด

Chinese

“你留在家。”

Thai

“เธออยู่บ้านเถอะ”

Chinese

李治鞋都没换，直接出了门。

Thai

หลี่จื้อไม่ได้เปลี่ยนรองเท้าด้วยซ้ำ ก็เดินออกประตูไปเลย

Chinese

“片子放后备箱干嘛，怕被我们看见？”赵梅没好气道，语气已经软了下来。

Thai

“เอาฟิล์มไปไว้ที่กระโปรงหลังรถทำไม กลัวพวกเราเห็นหรือไง” จ้าวเหมยพูดอย่างหงุดหงิด แต่น้ำเสียงอ่อนลงมากแล้ว

Chinese

“医生怎么说？”

Thai

“หมอว่ายังไงบ้าง”

Chinese

“医……”

Thai

“หมอ…”

Chinese

“你别说话，让红玉说。”

Thai

“ไม่ต้องพูด ให้หงอวี้พูด”

Chinese

“哦……”

Thai

“ครับ…”

Chinese

“说是长时间低头，颈椎压迫神经导致的。”大玉坐到赵梅另一边。

Thai

“หมอบอกว่าก้มหน้านานเกินไป กระดูกคอเลยไปกดทับเส้นประสาทค่ะ” ต้าอวี้ขยับไปนั่งอีกข้างของจ้าวเหมย

Chinese

“你们去哪个医院查的？”

Thai

“พวกเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลไหนมา”

Chinese

“姐直接把我拉去的省立。”

Thai

“พี่เขาพาผมตรงไปที่โรงพยาบาลประจำมณฑลเลยครับ”

Chinese

李貌抢答，说完回头瞅了眼。

Thai

หลี่เม่าแย่งตอบ พูดจบก็หันกลับไปมองแวบหนึ่ง

Chinese

见老妈并没有说话，而是扭头看向了那边的女朋友，他知道，自己在老妈这儿的信誉已经玩完了。

Thai

เมื่อเห็นว่าแม่ไม่ได้พูดอะไร แต่หันหน้าไปมองแฟนสาวทางนั้นแทน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าความน่าเชื่อถือของตัวเองกับแม่มันหมดสิ้นไปแล้ว

Chinese

“省立医院。”大玉小声道。

Thai

“โรงพยาบาลประจำมณฑลค่ะ” ต้าอวี้ตอบเสียงเบา

Chinese

“那检查应该没问题，医生说了怎么治疗吗？”

Thai

“งั้นการตรวจก็คงไม่มีปัญหา หมอบอกไหมว่าจะรักษายังไง”

Chinese

“说是要做颈椎牵引。”

Thai

“บอกว่าต้องทำกายภาพดึงกระดูกคอค่ะ”

Chinese

赵梅点点头，轻轻替儿子按摩颈部，忽长长叹了口气，心疼道：

Thai

จ้าวเหมยพยักหน้า พลางนวดคอให้ลูกชายเบาๆ จู่ๆ ก็ถอนหายใจยาว แล้วพูดด้วยความสงสารว่า

Chinese

“学习工作再重要，也没有身体健康重要啊。”

Thai

“การเรียนการทำงานจะสำคัญแค่ไหน ก็ไม่สำคัญเท่าสุขภาพร่างกายหรอกนะ”

Chinese

李貌闻言，转过身，嘻嘻笑道：“妈，不生气了？”

Thai

หลี่เม่าได้ยินดังนั้นจึงหันกลับมา ยิ้มแหะๆ พลางถาม “แม่ ไม่โกรธแล้วเหรอครับ”

Chinese

赵梅一脸无奈看着他。

Thai

จ้าวเหมยมองเขาด้วยสีหน้าจนใจ

Chinese

“妈最好了。”

Thai

“แม่ดีที่สุดเลย”

Chinese

“行了行了，转过去！”

Thai

“พอเลยๆ หันกลับไป!”

Chinese

李貌身子转到一半，忽然顿住，朝那边的大玉努努嘴：

Thai

หลี่เม่าหันตัวไปได้ครึ่งหนึ่งก็ชะงักลง แล้วยื่นปากพยักพเยิดไปทางต้าอวี้

Chinese

“妈，你也别光顾着心疼我了，也心疼心疼姐，她因为担心我，两天两夜没睡，今天直接在医院晕倒了。”

Thai

“แม่ อย่ามัวแต่ห่วงผมเลย สงสารพี่เขาบ้างเถอะ เพราะเป็นห่วงผม เธอไม่ได้นอนมาสองวันสองคืน วันนี้เป็นลมล้มพับไปที่โรงพยาบาลเลยนะ”

Chinese

大玉正在为赵梅原谅他们开心呢，听到这话立时一愣。

Thai

ต้าอวี้กำลังดีใจที่จ้าวเหมยยกโทษให้พวกตน พอได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปทันที

Chinese

“晕倒了？！”

Thai

“เป็นลมเหรอ?!”

Chinese

赵梅侧过身。

Thai

จ้าวเหมยเอี้ยวตัวไปมอง

Chinese

“妈，我没事……”

Thai

“แม่คะ หนูไม่เป็นไรค่ะ…”

Chinese

“做检查了吗？医生怎么说？”赵梅握住她的手关心问。

Thai

“ตรวจหรือยัง หมอว่ายังไงบ้าง” จ้าวเหมยกุมมือเธอไว้แล้วถามด้วยความเป็นห่วง

Chinese

“就是因为没睡觉的原因……”

Thai

“ก็แค่เพราะไม่ได้นอนน่ะค่ะ…”

Chinese

“一个个的，都不让人省心，公司瞒着就算了，生病有什么好瞒的……”

Thai

“แต่ละคน ไม่มีใครทำให้สบายใจได้เลย เรื่องบริษัทปิดบังไว้ก็ช่างเถอะ แต่ป่วยไข้เนี่ยมีอะไรให้ต้องปิดบังกัน…”

Chinese

听着赵梅絮絮叨叨，李貌和大玉对视一眼，眼里蕴着温暖的笑容。

Thai

เมื่อได้ยินจ้าวเหมยบ่นพึมพำ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็สบตากัน แววตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น

Chinese

一会，李治开门回了来。

Thai

ครู่หนึ่ง หลี่จื้อก็เปิดประตูกลับเข้ามา

Chinese

“怎么样？”赵梅忙问。

Thai

“เป็นยังไงบ้าง” จ้าวเหมยรีบถาม

Chinese

“问题不大。”

Thai

“ไม่มีปัญหาอะไรมาก”

Chinese

李治把厚厚一摞片子放在茶几上，上面有李貌的检查，也有大玉体检报告。

Thai

หลี่จื้อวางปึกฟิล์มและเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะน้ำชา บนนั้นมีทั้งผลตรวจของหลี่เม่าและรายงานการตรวจร่างกายของต้าอวี้

Chinese

“红玉怎么了？我看里面也有你的。”

Thai

“หงอวี้เป็นอะไรไป ฉันเห็นในนี้มีของเธอด้วย”

Chinese

“这傻姑娘……”

Thai

“แม่เด็กโง่คนนี้นี่…”

Chinese

赵梅举起片子，迎着光，一边看一边解释。

Thai

จ้าวเหมยยกฟิล์มขึ้นส่องกับแสง พลางดูพลางอธิบาย

Chinese

李治听了，看着这两个孩子，也是颇为无奈。

Thai

หลี่จื้อได้ยินแล้วมองเด็กทั้งสองคนด้วยความรู้สึกจนใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

Chinese

赵梅和李治都是主刀医生，肯定会看片子。

Thai

ทั้งจ้าวเหมยและหลี่จื้อต่างก็เป็นศัลยแพทย์ ย่อมอ่านฟิล์มเอกซเรย์เป็นอยู่แล้ว

Chinese

仔仔细细研究了好一会，他们这才放下心。

Thai

หลังจากพิจารณาดูอย่างละเอียดรอบคอบอยู่นาน ทั้งคู่ถึงได้วางใจลง

Chinese

“妈，那个做颈椎牵引的机器你们医院有吗？从哪儿买的？我们能买一个吗？要不然时不时去医院做挺麻烦。”

Thai

“แม่ครับ เครื่องดึงกระดูกคอที่โรงพยาบาลของแม่มีไหม ซื้อมาจากที่ไหนเหรอครับ พวกเราซื้อสักเครื่องได้ไหม ไม่อย่างนั้นต้องไปทำที่โรงพยาบาลบ่อยๆ มันค่อนข้างยุ่งยาก”

Chinese

颈椎牵引听着挺吓人，其实就是弄个东西托着下巴往上拽。

Thai

การดึงกระดูกคอฟังดูน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วก็แค่อุปกรณ์รองคางแล้วดึงรั้งขึ้นด้านบน

Chinese

类似有的公园那些“上吊”的大妈。

Thai

คล้ายๆ กับพวกคุณป้าในสวนสาธารณะบางแห่งที่เอาคอไป “แขวน” ออกกำลังกาย

Chinese

“改天我们帮你问问。”

Thai

“วันหลังพวกเราจะลองถามให้นะ”

Chinese

“嗯，对了，妈，你和爸明天请一天假呗。

Thai

“ครับ จริงสิ แม่ พรุ่งนี้แม่กับพ่อลาหยุดสักวันสิครับ

Chinese

今天都这么晚了，晚上你和爸肯定也睡不着，明天上班也是无精打采、精神恍惚，不如休息一天。”

Thai

วันนี้ก็ดึกขนาดนี้แล้ว คืนนี้แม่กับพ่อต้องนอนไม่หลับแน่ๆ พรุ่งนี้ไปทำงานก็คงอ่อนเพลียสะลึมสะลือ สู้พักผ่อนสักวันดีกว่า”

Chinese

赵梅想了想，看向李治。

Thai

จ้าวเหมยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วหันไปมองหลี่จื้อ

Chinese

李治点点头，表示没意见。

Thai

หลี่จื้อพยักหน้า เป็นเชิงบอกว่าไม่มีความเห็นคัดค้าน

Chinese

“好。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

“不早了，洗洗睡吧。”

Thai

“ดึกแล้ว ไปอาบน้ำนอนเถอะ”

Chinese

洗漱完，大玉跟赵梅睡，李貌和李治睡。

Thai

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ต้าอวี้ก็นอนกับจ้าวเหมย ส่วนหลี่เม่านอนกับหลี่จื้อ

Chinese

关灯前，李貌倚在主卧门口，不放心的叮嘱：“妈，姐她睡眠不足，你晚上别拉着她聊太晚。”

Thai

ก่อนจะปิดไฟ หลี่เม่ายืนพิงกรอบประตูห้องนอนใหญ่ กำชับอย่างไม่ค่อยวางใจว่า “แม่ พี่เขานอนไม่พอ กลางคืนแม่อย่าชวนเธอคุยดึกเกินไปนะ”

Chinese

“知道了知道了，放心吧，我一定照顾好你媳妇！”

Thai

“รู้แล้วๆ สบายใจเถอะ แม่จะดูแลว่าที่ลูกสะใภ้ให้อย่างดีเลย!”

Chinese

大玉小脸一红。

Thai

ต้าอวี้หน้าแดงระเรื่อ

Chinese

李貌回到自己卧室。

Thai

หลี่เม่าเดินกลับห้องนอนตัวเอง

Chinese

“爸，关灯了啊。”

Thai

“พ่อ ผมปิดไฟแล้วนะ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

灯刚熄灭，床上就亮起了白光。

Thai

ทันทีที่ไฟดับลง บนเตียงก็สว่างวาบด้วยแสงสีขาว

Chinese

李貌在床上躺好，李治这才把手机手电筒关掉。

Thai

พอหลี่เม่าล้มตัวลงนอนเรียบร้อย หลี่จื้อถึงได้ปิดไฟฉายในโทรศัพท์มือถือ

Chinese

躺下没一会，李治就戳了戳李貌。

Thai

พอนอนลงไปได้ไม่นาน หลี่จื้อก็สะกิดหลี่เม่า

Chinese

“换个枕头。”

Thai

“เปลี่ยนหมอนสิ”

Chinese

李貌不明就理，好好的换什么枕头。

Thai

หลี่เม่าไม่เข้าใจ อยู่ดีๆ ทำไมต้องเปลี่ยนหมอน

Chinese

待换好，重新躺下，他发现，这个枕头低了一点，也比刚才那个要舒服。

Thai

เมื่อเปลี่ยนเรียบร้อยแล้วนอนลงอีกครั้ง เขาก็พบว่าหมอนใบนี้เตี้ยกว่าเดิมเล็กน้อย และสบายกว่าใบเมื่อครู่นี้

Chinese

李貌想说些什么，可又说不出口，找不到话题。

Thai

หลี่เม่าอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็พูดไม่ออก หาหัวข้อคุยไม่ได้

Chinese

想起前世最后老爸的结局，李貌咬了咬牙。无论如何，先想办法让他们退下来再说。

Thai

เมื่อนึกถึงจุดจบของพ่อในชาติก่อน หลี่เม่าก็กัดฟันแน่น ไม่ว่าจะอย่างไร ต้องหาทางให้พวกเขาเกษียณตัวเองลงมาก่อนให้ได้

Chinese

“爸，晚安。”最后，他憋出这么一句。

Thai

“พ่อ ฝันดีครับ” ในที่สุดเขาก็เค้นคำนี้ออกมาได้

Chinese

那边沉默片刻，轻轻“嗯”了一声，房间便又陷入寂静。

Thai

อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งเสียง “อืม” เบาๆ ออกมา แล้วห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง

Chinese

李貌脑袋里胡思乱想着一些事，没一会便沉沉睡去。

Thai

ในหัวของหลี่เม่าคิดสะเปะสะปะไปเรื่อย ไม่นานก็ผล็อยหลับไปอย่างสนิท

Chinese

李治躺在床上一动不动，闭着眼睛，却怎么也睡不着。

Thai

หลี่จื้อนอนนิ่งอยู่บนเตียง หลับตาลง ทว่ากลับนอนไม่หลับเสียที

Chinese

儿子成长的太快，快到他反应不过来。

Thai

ลูกชายเติบโตเร็วเกินไป เร็วเสียจนเขาตั้งรับไม่ทัน

Chinese

也太有出息了，有出息到他直到现在还觉着是在做梦。

Thai

ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่นมาก มากเสียจนกระทั่งตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่

Chinese

自家的财富突然跨过千万，达到亿级，就这么水灵灵的完成了阶级跃迁。

Thai

จู่ๆ ทรัพย์สินของครอบครัวก็ก้าวกระโดดผ่านหลักสิบล้าน ทะลุสู่ระดับร้อยล้าน ข้ามผ่านชนชั้นไปได้อย่างหน้าตาเฉย

Chinese

跟着，他又开始担心儿子管理那么大的公司，压力会不会很大，关心他的健康。

Thai

จากนั้นเขาก็เริ่มกังวลว่าการที่ลูกชายต้องบริหารบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นจะกดดันมากไหม และเป็นห่วงสุขภาพของลูก

Chinese

当然，骄傲也是肯定的。

Thai

แน่นอนว่าความภาคภูมิใจย่อมมีอยู่เต็มอก

Chinese

想着想着，他又想到，既然咱家这么有钱了，老婆是不是能给自己涨点零花钱？自己是不是可以实现茶叶自由了？

Thai

คิดไปคิดมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ในเมื่อบ้านเรามีเงินขนาดนี้แล้ว ภรรยาจะเพิ่มเงินค่าขนมให้ตัวเองบ้างได้ไหมนะ ตัวเองจะสามารถซื้อใบชาได้ตามใจชอบโดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้วใช่ไหม

Chinese

隔壁，主卧。

Thai

ห้องนอนใหญ่ที่อยู่ข้างๆ

Chinese

赵梅抱着大玉，也压根睡不着。

Thai

จ้าวเหมยกอดต้าอวี้ไว้ และนอนไม่หลับเลยเช่นกัน

Chinese

一会骄傲，一会担心，也会胡思乱想。

Thai

ประเดี๋ยวก็ภูมิใจ ประเดี๋ยวก็กังวลใจ ทั้งยังคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา

Chinese

有这么个优秀的儿子，她当然想秀一秀，可转念一想又觉着不合适。

Thai

มีลูกชายยอดเยี่ยมขนาดนี้ เธอย่อมอยากจะอวดเป็นธรรมดา ทว่าพอลองคิดอีกทีก็รู้สึกว่าไม่เหมาะ

Chinese

因为那样会有炫富的嫌疑。

Thai

เพราะทำแบบนั้นอาจถูกมองว่าโอ้อวดความร่ำรวยได้

Chinese

而且，都说财不外露，他们家现在也算豪富了，万一有人绑架怎么办。

Thai

อีกทั้งโบราณว่าไว้ไม่ควรเปิดเผยทรัพย์สิน ตอนนี้บ้านพวกเขาก็นับว่าเป็นมหาเศรษฐีแล้ว หากมีใครมาลักพาตัวไปจะทำอย่างไร

Chinese

那不行那不行。

Thai

ไม่ได้การเด็ดขาด

Chinese

还有，公司有那么多小姑娘，小貌有钱不会变坏吧。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ที่บริษัทมีเด็กสาวมากมายขนาดนั้น เสี่ยวเม่ามีเงินแล้วคงไม่เสเพลหรอกนะ

Chinese

得找个机会跟他说道说道。

Thai

ต้องหาโอกาสตักเตือนเขาสักหน่อยแล้ว

Chinese

“妈，睡了吗？”怀里的大玉这时忽问。

Thai

“แม่คะ หลับหรือยังคะ” ต้าอวี้ในอ้อมกอดถามขึ้นมาในตอนนั้น

Chinese

“你还没睡呢，快睡，要不然你男朋友要怪我了。”赵梅打趣。

Thai

“เธอยังไม่หลับอีกเหรอ รีบนอนเถอะ ไม่อย่างนั้นแฟนเธอจะมาโทษฉันเอานะ” จ้าวเหมยเย้าแหย่

Chinese

大玉有些不好意思。

Thai

ต้าอวี้เขินอายเล็กน้อย

Chinese

“妈，我在医院睡了好长时间，回来在车上也睡了一会，现在睡不着了。”

Thai

“แม่คะ หนูหลับที่โรงพยาบาลไปตั้งนาน ขากลับก็นอนบนรถมาอีกพักหนึ่ง ตอนนี้เลยนอนไม่หลับแล้วค่ะ”

Chinese

“那……那我们聊一小会？”赵梅心中还有很多疑问想问。

Thai

“งั้น… งั้นพวกเราคุยกันสักแป๊บไหม” ในใจของจ้าวเหมยยังมีข้อสงสัยอยากถามอีกมากมาย

Chinese

“嗯。”

Thai

“ค่ะ”

Chinese

“跟妈说说你们创业的事。”

Thai

“เล่าเรื่องที่พวกเธอเริ่มต้นทำธุรกิจให้แม่ฟังหน่อยสิ”

Chinese

“好……”

Thai

“ได้ค่ะ…”

Chinese

翌日。

Thai

วันรุ่งขึ้น

Chinese

到了生物钟，李貌自然而然醒了过来。

Thai

เมื่อถึงเวลานาฬิกาชีวิต หลี่เม่าก็ตื่นขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ

Chinese

老爸还在睡觉，他轻手轻脚起床，主卧也还没动静。

Thai

พ่อยังคงนอนหลับอยู่ เขาจึงลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบา ในห้องนอนใหญ่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

Chinese

去楼下跑完步，买了早点回来，一家子全起了。

Thai

หลังจากลงไปวิ่งข้างล่างและซื้ออาหารเช้ากลับมา ทั้งครอบครัวก็ตื่นกันหมดแล้ว

Chinese

“吃完早饭我们出去逛逛。”李貌把早餐放到餐桌上。

Thai

“กินมื้อเช้าเสร็จแล้วเราออกไปเดินเล่นข้างนอกกันครับ” หลี่เม่าวางอาหารเช้าลงบนโต๊ะอาหาร

Chinese

赵梅和李治没什么意见，既然请假了，五一就陪孩子们好好玩玩。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อไม่มีความเห็นคัดค้าน ในเมื่อลาหยุดแล้ว ช่วงวันแรงงานนี้ก็อยู่เที่ยวกับเด็กๆ ให้เต็มที่

Chinese

吃完早饭，拾掇好，四人出门迎面正好碰到隔壁一家。

Thai

พอกินข้าวเช้าเสร็จและเก็บกวาดเรียบร้อย ทั้งสี่คนก็เดินออกจากบ้าน ประจวบเหมาะกับเจอกับครอบครัวข้างห้องที่เดินสวนมาพอดี

Chinese

“你们这是去干嘛？”

Thai

“พวกคุณกำลังจะไปไหนกันเหรอ”

Chinese

“哦，去看看车子，你们这是……”

Thai

“อ๋อ จะไปดูรถน่ะ พวกคุณล่ะ…”

Chinese

赵梅还没说话，李貌就道：“我们也准备去看看车。”

Thai

จ้าวเหมยยังไม่ทันได้พูดอะไร หลี่เม่าก็พูดขึ้นมาว่า “พวกเราก็เตรียมจะไปดูรถเหมือนกันครับ”