ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า

Chinese

李貌和大玉回到奶茶店，瞧见陈光几人，简单聊了几句，他们便走了。

Thai

หลี่เม่าและต้าอวี้กลับมาที่ร้านชานม เห็นพวกเฉินกวงจึงพูดคุยกันสั้นๆ สองสามประโยค แล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันไป

Chinese

约会的约会，兼职的兼职。

Thai

คนที่ไปเดตก็ไปเดต คนที่ไปทำงานพาร์ตไทม์ก็ไปทำงานพาร์ตไทม์

Chinese

上到二楼排练室。

Thai

พอขึ้นมาถึงห้องซ้อมบนชั้นสอง

Chinese

夏奶奶正站在窗户边往下张望，眼睛瞪的老大。

Thai

ย่าเซี่ยกำลังยืนชะเง้อมองลงไปข้างล่างอยู่ริมหน้าต่าง ตาเบิกกว้าง

Chinese

“奶奶，饿了吧，走，我们带您去吃饭。”李貌走到老人家身边。

Thai

“ย่าครับ หิวหรือยัง ไปครับ พวกเราจะพาไปกินข้าว” หลี่เม่าเดินไปข้างๆ หญิงชรา

Chinese

夏奶奶头都没抬，专心注视着每一个路过的行人，乐此不疲。

Thai

ย่าเซี่ยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา ตั้งอกตั้งใจมองคนเดินผ่านไปมาทุกคนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

Chinese

如果路过的人进店了，她就会很开心。

Thai

ถ้าคนที่เดินผ่านเข้าร้าน เธอก็จะดีใจมาก

Chinese

要是路过的人看几眼就走了，她就会失落。

Thai

ถ้าคนที่เดินผ่านมองแวบสองแวบแล้วเดินจากไป เธอก็จะรู้สึกผิดหวัง

Chinese

“我等会回家随便吃点就行，你们忙你们的，不用管我。”

Thai

“เดี๋ยวฉันกลับไปกินอะไรง่ายๆ ที่บ้านก็ได้ พวกเธอทำงานของพวกเธอไปเถอะ ไม่ต้องสนใจฉันหรอก”

Chinese

“我们一起陪您去吃点吧，吃完下午再陪您去逛逛。”李貌道。

Thai

“พวกเราไปกินด้วยกันดีกว่าครับ พอกินเสร็จแล้วตอนบ่ายจะได้พาไปเดินเล่นด้วย” หลี่เม่ากล่าว

Chinese

夏奶奶终于看向这小两口。

Thai

ในที่สุดย่าเซี่ยก็หันมามองคู่รักหนุ่มสาวคู่นี้

Chinese

“店刚开业，你们……唉！”

Thai

“ร้านเพิ่งเปิด พวกเธอ…เฮ้อ!”

Chinese

“奶奶，我们平时都要上学，不可能时时刻刻待在店里，所以，我们得学会放心把店交给那几个店员。”

Thai

“ย่าครับ ปกติพวกเราต้องไปเรียน ไม่มีทางอยู่เฝ้าร้านได้ตลอดเวลาหรอกครับ เพราะงั้นพวกเราต้องหัดวางใจปล่อยให้พนักงานพวกนั้นดูแลร้าน”

Chinese

夏奶奶一听，好像有道理，可是又忍不住有些担忧。

Thai

ย่าเซี่ยฟังแล้วก็รู้สึกว่ามีเหตุผล ทว่าก็ยังอดเป็นกังวลไม่ได้

Chinese

“这能行吗？要不然以后我每天过来帮你们看着，反正我闲着也是闲着。”

Thai

“มันจะได้เหรอ หรือไม่อย่างนั้นวันหลังฉันมาช่วยพวกเธอเฝ้าทุกวันดีไหม ยังไงฉันอยู่ว่างๆ ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว”

Chinese

“奶奶，我和姐肯定不会只开这一家店的，到时候难不成您还能分身？每家都帮我们看着？”

Thai

“ย่าครับ ผมกับพี่ไม่มีทางเปิดแค่ร้านเดียวแน่ๆ ถึงตอนนั้นอย่าบอกนะว่าย่าจะแยกร่างไปช่วยเฝ้าให้พวกเราทุกสาขาได้น่ะครับ”

Chinese

李貌搀扶住夏奶奶的胳膊，领着她往楼梯走，“所以啊，您就别担心了。”

Thai

หลี่เม่าประคองแขนของย่าเซี่ยแล้วพาเดินไปทางบันได “เพราะงั้น ย่าไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ”

Chinese

大玉从始至终都没说话，她知道在奶奶面前，自己说话没用，小貌说话才好使。

Thai

ต้าอวี้ไม่พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ เธอรู้ว่าต่อหน้าย่า คำพูดของตนใช้ไม่ได้ผล มีแต่คำพูดของเสี่ยวเม่าเท่านั้นที่ได้ผล

Chinese

这时见大局已定，她上前搀扶着奶奶另一边。

Thai

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ลงตัวแล้ว เธอจึงก้าวเข้าไปประคองย่าอีกข้างหนึ่ง

Chinese

夏奶奶来这边后才知道两孩子买车了，有了买房这件事，她倒不是很惊讶，但依旧为他们高兴了好久。

Thai

ย่าเซี่ยเพิ่งรู้ว่าเด็กทั้งสองคนซื้อรถหลังจากมาที่นี่ ด้วยเรื่องที่ซื้อบ้านมาก่อน เธอจึงไม่ได้แปลกใจเท่าไรนัก แต่ก็ยังคงดีใจแทนพวกเขาอยู่นาน

Chinese

先找地方吃了顿饭，之后李貌和大玉带着夏奶奶找了家金店，给老人家买了件金首饰。

Thai

ทั้งสามหาที่กินข้าวก่อน จากนั้นหลี่เม่าและต้าอวี้ก็พาย่าเซี่ยไปหาร้านทองร้านหนึ่ง แล้วซื้อเครื่องประดับทองให้หญิงชราหนึ่งชิ้น

Chinese

夏奶奶一辈子没有一件金首饰，这是第一件。

Thai

ตลอดทั้งชีวิตย่าเซี่ยไม่เคยมีเครื่องประดับทองเลยสักชิ้น นี่เป็นชิ้นแรก

Chinese

随后，三人便在之心城附近游玩。

Thai

จากนั้น ทั้งสามคนก็ไปเที่ยวเล่นแถวๆ จือซินเฉิง

Chinese

他们带奶奶喝了杯奶茶。

Thai

พวกเขาพาย่าไปดื่มชานมหนึ่งแก้ว

Chinese

夏奶奶连连摇头，说没他们店里的好喝。

Thai

ย่าเซี่ยส่ายหน้าติดต่อกัน บอกว่าไม่อร่อยเท่าที่ร้านของพวกเขา

Chinese

他们带奶奶去了超市。

Thai

พวกเขาพาย่าไปซูเปอร์มาร์เก็ต

Chinese

夏奶奶看着货架上琳琅满目的商品，只说现在的生活条件太好了。

Thai

ย่าเซี่ยมองดูสินค้าละลานตาบนชั้นวาง พลางบอกแค่ว่าสภาพความเป็นอยู่ในยุคนี้ดีเกินไปแล้ว

Chinese

电玩城，电影院，小吃街，买衣服。

Thai

ทั้งศูนย์เกม โรงภาพยนตร์ ถนนคนเดิน ซื้อเสื้อผ้า

Chinese

所有能玩的他们都带夏奶奶体验了一遍，大玉拍了很多照片。

Thai

อะไรที่พอจะเที่ยวเล่นได้พวกเขาก็พาย่าเซี่ยไปสัมผัสมาทั้งหมด ต้าอวี้ถ่ายรูปไว้มากมาย

Chinese

晚上，把奶奶送回家，赴约的路上，坐在出租车后排，大玉盯着窗外发呆。

Thai

ตกดึก หลังจากส่งย่ากลับบ้านแล้ว ระหว่างทางไปตามนัด ต้าอวี้นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ที่เบาะหลังของรถแท็กซี่

Chinese

李貌拿过她有些冰凉的小手，揉捏了几下，问：

Thai

หลี่เม่าจับมือน้อยๆ ที่ค่อนข้างเย็นของเธอมาบีบนวดเบาๆ สองสามที แล้วถามว่า

Chinese

“在想什么呢？”

Thai

“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ”

Chinese

大玉瞅了眼出租车司机，把脑袋轻轻靠到男朋友肩膀上，低低道：“在想奶奶。”

Thai

ต้าอวี้ชำเลืองมองคนขับแท็กซี่แวบหนึ่ง ก่อนจะเอนศีรษะพิงไหล่แฟนหนุ่มเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงค่อย “กำลังคิดถึงย่าน่ะ”

Chinese

顿了顿，她接着道：“小貌，我想带奶奶去看看这个世界。”

Thai

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “เสี่ยวเม่า ฉันอยากพาย่าไปดูโลกใบนี้บ้างจัง”

Chinese

“既然想，那就去做，我会陪着你的。”李貌把她的小手揣进自己口袋里，毫不犹豫道。

Thai

“ในเมื่ออยากทำ ก็ทำสิ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเอง” หลี่เม่าซุกมือน้อยของเธอไว้ในกระเป๋าเสื้อของตนพลางเอ่ยอย่างไม่ลังเล

Chinese

他其实很能理解大玉。

Thai

อันที่จริงเขาเข้าใจต้าอวี้เป็นอย่างดี

Chinese

许多老人家，一辈子去过的最远的地方可能就是村子所在的城镇，再远点就是所在的市区。

Thai

คนเฒ่าคนแก่จำนวนมาก ที่ที่ไกลที่สุดที่เคยไปชั่วชีวิตนี้ก็อาจจะเป็นแค่ตัวตำบลที่หมู่บ้านตั้งอยู่ ไกลกว่านั้นหน่อยก็แค่ตัวเมืองที่สังกัดอยู่

Chinese

他们可能连很多城市名都不知道。

Thai

พวกเขาอาจจะไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อเมืองหลายๆ แห่ง

Chinese

他们知道的最远的地方可能就是天安门。

Thai

ที่ที่ไกลที่สุดที่พวกเขารู้จักก็อาจจะเป็นเทียนอันเหมิน

Chinese

他们可能也向往过去天安门看看，所以家里总会摆上一张和老伴在天安门广场前的合照，却从没真正去过。

Thai

พวกเขาอาจจะเคยใฝ่ฝันอยากไปดูเทียนอันเหมินสักครั้ง ดังนั้นในบ้านจึงมักจะวางรูปคู่ที่ถ่ายกับคู่ชีวิตหน้าจัตุรัสเทียนอันเหมินเอาไว้ ทั้งที่ไม่เคยไปเยือนจริงๆ เลยสักครั้ง

Chinese

而作为子孙，当自己有能力了，想帮老人家完成心愿，想带着她看看祖国的大好河山，这再正常不过，也没什么不好。

Thai

และในฐานะลูกหลาน เมื่อตัวเองมีความสามารถแล้ว ย่อมอยากช่วยให้ความปรารถนาของคนเฒ่าคนแก่เป็นจริง อยากพาเธอไปชมภูผาและสายธารอันงดงามของปิตุภูมิ นี่เป็นเรื่องธรรมดาอย่างที่สุด และไม่มีอะไรเสียหายเลย

Chinese

如果李貌的爷爷奶奶还在，他也会带着他们去看看世界。

Thai

ถ้าปู่กับย่าของหลี่เม่ายังมีชีวิตอยู่ เขาก็คงจะพาพวกท่านไปดูโลกกว้างเหมือนกัน

Chinese

大玉仰头看着男朋友。

Thai

ต้าอวี้เงยหน้ามองแฟนหนุ่ม

Chinese

两个人出去旅游就很麻烦了，更别说带着一个老人，可即便如此，小貌还是答应了。

Thai

คนสองคนออกไปเที่ยวก็ยุ่งยากมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการพาคนแก่ออกไปด้วยเลย ทว่าถึงจะเป็นอย่างนั้น เสี่ยวเม่าก็ยังคงตกลง

Chinese

“小貌哥哥，谢谢你。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ขอบคุณนะ”

Chinese

“换一句，这个我不喜欢听。”

Thai

“เปลี่ยนประโยคใหม่ ประโยคนี้ฉันไม่ชอบฟัง”

Chinese

“小貌哥哥，你真好。”大玉声音小小的，生怕被前面的司机听到。

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า นายนี่ดีจริงๆ เลย” ต้าอวี้ส่งเสียงแผ่วเบา กลัวเหลือเกินว่าคนขับข้างหน้าจะได้ยิน

Chinese

“这个不错，勉强算你过关。哎，如果去外地，第一个去天安门广场怎么样？”

Thai

“อันนี้ไม่เลว ถือว่าอนุโลมให้ผ่าน เออนี่ ถ้าไปต่างถิ่น ที่แรกไปจัตุรัสเทียนอันเหมินเป็นไง”

Chinese

两人开始规划起未来的出行计划。

Thai

ทั้งสองคนเริ่มวางแผนการเดินทางท่องเที่ยวในอนาคต

Chinese

下车后，没一会就找到陈光定的地方。

Thai

หลังจากลงจากรถ ไม่นานก็หาร้านที่เฉินกวงจองไว้เจอ

Chinese

是家气派十足的徽菜馆。

Thai

เป็นร้านอาหารฮุยโจวที่ดูหรูหราโอ่อ่าไม่น้อย

Chinese

众人落座，两女生挨着坐，李貌和陈光分别在各自女朋友身边，然后是黄海涛和孙富贵。

Thai

ทุกคนนั่งประจำที่ สองสาวนั่งติดกัน หลี่เม่ากับเฉินกวงนั่งข้างแฟนสาวของตน ตามด้วยหวงไห่เทาและซุนฟู่กุ้ย

Chinese

每人各点了几样菜。

Thai

แต่ละคนต่างสั่งอาหารไปคนละสองสามอย่าง

Chinese

陈光张罗着说今天一定要喝点，众人推脱不过，两女生还是喝饮料。

Thai

เฉินกวงคะยั้นคะยอบอกว่าวันนี้ต้องดื่มสักหน่อยให้ได้ ทุกคนปฏิเสธไม่พ้น ส่วนสองสาวยังคงดื่มเครื่องดื่มธรรมดา

Chinese

席间，孙富贵看着周围的环境和桌上的菜，有些局促。

Thai

ระหว่างมื้ออาหาร ซุนฟู่กุ้ยมองบรรยากาศรอบๆ และอาหารบนโต๊ะด้วยความประหม่าเล็กน้อย

Chinese

一种深深的自卑涌上心头，可他还是忍不住想，如果有一天，自己可以带爸妈和妹妹来这种地方吃饭就好了。

Thai

ความรู้สึกต่ำต้อยอย่างลึกซึ้งเอ่อล้นขึ้นมาในใจ แต่เขาก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า หากมีสักวันที่ตนสามารถพาพ่อแม่และน้องสาวมากินข้าวในสถานที่แบบนี้ได้ก็คงจะดี

Chinese

特别是妹妹，她一定会很开心吧。

Thai

โดยเฉพาะน้องสาว เธอจะต้องดีใจมากแน่ๆ

Chinese

黄海涛和李貌都看出了孙富贵的不自然，两人插科打诨，很快让他稍微放松下来。

Thai

หวงไห่เทากับหลี่เม่าต่างมองออกถึงความเกร็งผิดธรรมชาติของซุนฟู่กุ้ย ทั้งสองคนจึงช่วยกันปล่อยมุกหยอกล้อ ไม่นานก็ทำให้เขาผ่อนคลายลงได้บ้าง

Chinese

气氛一直挺融洽，直到何雨苗说了一句：

Thai

บรรยากาศเป็นไปอย่างกลมกลืนชื่นมื่นมาตลอด จนกระทั่งเหอยวี่เหมียวเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า

Chinese

“红玉，听说有教授邀请你进实验室？这才大一，你好厉害啊！”

Thai

“หงอวี้ ได้ยินว่ามีศาสตราจารย์ชวนเธอเข้าห้องทดลองเหรอ นี่เพิ่งจะปีหนึ่งเองนะ เธอเก่งจังเลย!”

Chinese

这话一出，饭桌上突然安静下来。

Thai

พอคำพูดนี้หลุดออกมา โต๊ะอาหารก็เงียบกริบลงทันควัน

Chinese

黄海涛和孙富贵担心的看向李貌。

Thai

หวงไห่เทากับซุนฟู่กุ้ยมองไปทางหลี่เม่าด้วยความเป็นห่วง

Chinese

陈光伸手在桌子底下拉了拉女朋友。

Thai

เฉินกวงยื่นมือไปดึงแฟนสาวใต้โต๊ะ

Chinese

何雨苗装作一脸无知懵懂的样子：“怎么了？”

Thai

เหอยวี่เหมียวแสร้งทำสีหน้าไร้เดียงสาไม่รู้เรื่องรู้ราว “เป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

大玉瞥了眼小貌，正准备说话，男朋友开口了。

Thai

ต้าอวี้เหลือบมองเสี่ยวเม่า กำลังจะอ้าปากพูด แฟนหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมาก่อน

Chinese

“嗯，确实有老师邀请红玉进入实验室，不过她拒绝了。”

Thai

“อืม มีอาจารย์ชวนหงอวี้เข้าห้องทดลองจริงๆ แต่เธอปฏิเสธไปแล้ว”

Chinese

“这我知道……呀，我是不是说错话了？”

Thai

“เรื่องนี้ฉันรู้…ว้าย ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย”

Chinese

何雨苗这时候才反应过来似的，假惺惺捂着嘴，看看楚红玉，瞅瞅李貌，一副非常抱歉的样子。

Thai

เหอยวี่เหมียวทำราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ ยกมือปิดปากอย่างเสแสร้ง มองฉู่หงอวี้ที มองหลี่เม่าที ทำท่าทางขอโทษขอโพยเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

李貌扫了眼陈光。

Thai

หลี่เม่ากวาดตามองเฉินกวงแวบหนึ่ง

Chinese

陈光顿时有些心虚，女朋友之所以知道这些，都是他透露的。他也有些恼怒女朋友不知分寸，这让自己回去怎么面对兄弟。

Thai

เฉินกวงรู้สึกผิดขึ้นมาทันที สาเหตุที่แฟนสาวรู้เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นเพราะเขาปากโป้งเอง เขาก็รู้สึกโมโหแฟนสาวที่ไร้มารยาทไม่รู้จักกาลเทศะอยู่เหมือนกัน แบบนี้จะให้ตนกลับไปสู้หน้าเพื่อนได้ยังไง

Chinese

李貌摇摇头，笑道：“没事，那点事既然你们都知道，也没必要藏着掖着。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้าแล้วยิ้ม “ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นั้นในเมื่อพวกนายรู้กันแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอะไร”

Chinese

说着，他夹了块刀板香糍粑放大玉碗里，深情看向女朋友：“她既然那么选择，我支持就行，我要做的，就是往后拼了命的对她好。”

Thai

ขณะพูด เขาก็คีบฉือปาเต้าป่านเซียงชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามของต้าอวี้ แล้วมองแฟนสาวด้วยความรักลึกซึ้ง “ในเมื่อเธอเลือกแบบนั้น ฉันแค่สนับสนุนก็พอ สิ่งที่ฉันต้องทำก็คือหลังจากนี้ต้องทุ่มเททำดีกับเธอให้ถึงที่สุด”

Chinese

大玉小脸一红，下意识垂下头，不过又立马抬起来，然后也给男朋友夹了块牛肉。

Thai

ใบหน้าเล็กของต้าอวี้แดงซ่าน ก้มหน้าลงตามสัญชาตญาณ แต่ก็เงยหน้าขึ้นมาทันควัน แล้วคีบเนื้อวัวชิ้นหนึ่งให้แฟนหนุ่มเช่นกัน

Chinese

“哎，行了行了，这还有两个单身狗呢，你们再这样，我和富贵以后都不跟你们出来了啊。”黄海涛说着俏皮话，适时调节气氛。

Thai

“เฮ้ย พอได้แล้วน่า ตรงนี้ยังมีคนโสดอยู่อีกสองคนนะเว้ย พวกนายยังทำแบบนี้อีก คราวหน้าฉันกับฟู่กุ้ยจะไม่ยอมออกมากับพวกนายแล้วนะ” หวงไห่เทาพูดแซวเพื่อช่วยปรับบรรยากาศให้เข้าที่เข้าทางได้ทันเวลา

Chinese

饭桌上重新热闹起来。

Thai

บนโต๊ะอาหารกลับมาคึกคักอีกครั้ง

Chinese

何雨苗有些纳闷，这两人不像有矛盾啊。

Thai

เหอยวี่เหมียวรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง สองคนนี้ดูไม่เหมือนมีเรื่องขัดแย้งกันเลยนี่นา

Chinese

后面没再出什么幺蛾子，聚餐结束后，黄海滩和孙富贵回了学校，陈光和何雨苗还有活动，李貌和大玉则要去趟奶茶店。

Thai

หลังจากนั้นก็ไม่มีเรื่องวุ่นวายอะไรเกิดขึ้นอีก เมื่อมื้อสังสรรค์จบลง หวงไห่เทากับซุนฟู่กุ้ยก็กลับมหาวิทยาลัย เฉินกวงกับเหอยวี่เหมียวยังมีกิจกรรมอื่นต่อ ส่วนหลี่เม่ากับต้าอวี้ต้องแวะไปที่ร้านชานม