เสี่ยวเม่าเป่าเป่า（1 / 1）

Chinese

雨还在淅淅沥沥的下，男生宿舍楼下立着位并不起眼的女生，或者没人知道她是女生。

Thai

ฝนยังคงตกพรำๆ ใต้หอพักชายมีนักเรียนหญิงที่ดูไม่สะดุดตาคนหนึ่งยืนอยู่ หรืออาจไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นผู้หญิง

Chinese

不起眼的军训服，手上的伞压地极低，伞檐遮住了这人的脑袋。

Thai

ชุดฝึกทหารที่ไม่สะดุดตา ร่มในมือกดลงต่ำมาก ชายร่มบดบังศีรษะของคนผู้นี้ไว้มิด

Chinese

楚红玉第一次在男生宿舍楼下等自己男朋友，既紧张又甜蜜，还有那么些期待，想着小貌在女生宿舍楼下等自己的时候，也是这种心情么。

Thai

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่หงอวี้มารอแฟนหนุ่มใต้หอพักชาย ทั้งตื่นเต้นทั้งหวานชื่น และยังมีความคาดหวังอยู่บ้าง พลางคิดว่าตอนที่เสี่ยวเม่ารอเธอใต้หอพักหญิง จะมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่า

Chinese

李貌没让女朋友久等，飞快换了身衣服便下了来。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ปล่อยให้แฟนสาวรอนาน เขารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วแล้วลงมาข้างล่าง

Chinese

“刚有人骚扰你吗？”

Thai

“เมื่อกี้มีใครมาก่อกวนเธอไหม”

Chinese

楚红玉把伞的高度恢复正常，露出那张精致的脸蛋，明媚笑道：“没有呢！”

Thai

ฉู่หงอวี้ปรับระดับความสูงของร่มกลับมาเป็นปกติ เผยให้เห็นใบหน้าอันประณีตงดงาม ยิ้มสดใสพลางเอ่ย “ไม่มีหรอก!”

Chinese

“我刚才这样……”她说着又把伞放低，伞顶挨着头顶，演示给男朋友看，不无得意道：“这样没人看的到我了，大家估计还以为是个男生站在这儿。”

Thai

“เมื่อกี้ฉันทำแบบนี้…” เธอพูดพลางลดร่มลงต่ำอีกครั้ง ยอดร่มแนบชิดกับกระหม่อม สาธิตให้แฟนหนุ่มดู แล้วเอ่ยอย่างภูมิใจอยู่บ้าง “แบบนี้ก็ไม่มีใครมองเห็นฉันแล้ว ทุกคนคงคิดว่าเป็นผู้ชายมายืนอยู่ตรงนี้”

Chinese

“真是个小机灵鬼！好了，恢复一下，我都看不到你的脸了。”李貌拍了拍她的伞檐。

Thai

“ช่างคิดจริงๆ เลยนะ! เอาล่ะ ยกขึ้นมาหน่อย ฉันมองไม่เห็นหน้าเธอแล้ว” หลี่เม่าตบชายร่มของเธอเบาๆ

Chinese

“噫！”楚红玉把伞猛的往上一移，微微仰头，眼睛含笑看着比自己高的小貌。

Thai

“ฮิ!” ฉู่หงอวี้ยกร่มขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเปี่ยมรอยยิ้มมองดูเสี่ยวเม่าที่ตัวสูงกว่าตน

Chinese

李貌只觉着大玉可爱极了，一边跟她并排往食堂走，一边笑道：“你哄婴儿呢？”

Thai

หลี่เม่ารู้สึกเพียงว่าต้าอวี้น่ารักเหลือเกิน ขณะเดินเคียงข้างเธอไปยังโรงอาหารก็หัวเราะพลางเอ่ย “เธอโอ๋ทารกอยู่เหรอ”

Chinese

“嗯？为什么这么说？”大玉低头注意着脚下的水坑。

Thai

“หือ ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ” ต้าอวี้ก้มหน้าระวังแอ่งน้ำใต้เท้า

Chinese

“哄婴儿就跟你刚才那动作差不多，双手蒙住脸，然后突然把手移开，你是把伞突然移开让我看见你。”李貌解释道，低头瞅了瞅大玉的军训鞋。

Thai

“โอ๋ทารกก็คล้ายๆ ท่าทางของเธอเมื่อกี้นั่นแหละ เอามือปิดหน้าแล้วจู่ๆ ก็เอามือออก ส่วนเธอเล่นเอาร่มออกกะทันหันเพื่อให้ฉันเห็นหน้าเธอ” หลี่เม่าอธิบายพลางก้มมองรองเท้าฝึกทหารของต้าอวี้

Chinese

“嘻嘻，我就是在哄你呀，小貌宝宝。”

Thai

“ฮิๆ ฉันก็กำลังโอ๋นายอยู่นี่ไง เสี่ยวเม่าที่รัก”

Chinese

“小貌宝宝？可不可以把前面两个字去掉啊！”

Thai

“เสี่ยวเม่าที่รักเหรอ ตัดสองคำหน้าออกได้ไหมล่ะ!”

Chinese

大玉闻言，心里一下子就浮现出了剩下的俩个字，她扭头瞅了眼小貌，脚下一个没注意，踩到个水坑，忙又收回视线看着脚下，不过还是弱弱喊了声：“宝宝。”

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้น ในใจก็ผุดสองคำที่เหลือขึ้นมาทันที เธอหันไปชำเลืองมองเสี่ยวเม่า เท้าไม่ทันระวังจึงเหยียบลงไปในแอ่งน้ำ รีบดึงสายตากลับมามองที่เท้า ทว่าก็ยังเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา “ที่รัก”

Chinese

“到！”李貌“啪”一个立正。

Thai

“มาครับ!” หลี่เม่ายืนตรงดัง ‘พรึ่บ’

Chinese

大玉正害羞着呢，被他吓一跳。

Thai

ต้าอวี้กำลังเขินอายอยู่พอดี จึงสะดุ้งตกใจกับท่าทีของเขา

Chinese

可也觉着这种坚定郑重的回答格外让人安心，好像小貌永远在自己身边，自己只要一喊他，他就在。

Thai

แต่ก็รู้สึกว่าคำตอบที่หนักแน่นจริงจังเช่นนี้ทำให้รู้สึกอุ่นใจเป็นพิเศษ ราวกับว่าเสี่ยวเม่าจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ขอเพียงเธอเอ่ยเรียก เขาก็จะอยู่ตรงนั้น

Chinese

路上行人寥寥，行色匆匆。

Thai

บนถนนมีคนสัญจรไปมาบางตา ต่างคนต่างเร่งรีบเดินทาง

Chinese

雨滴噼里啪啦落在伞面上，和脚踩积水的声音交织在一起，不时有几滴漏网的雨水溅落在皮肤上，凉凉的，校园里的树木被冲刷的焕然一新，更绿了几分。

Thai

เม็ดฝนตกลงกระทบผืนร่มเสียงดังเปาะแปะ ผสานเข้ากับเสียงย่ำน้ำขัง มีละอองฝนที่เล็ดลอดเข้ามาสาดกระเซ็นโดนผิวเป็นระยะ ให้ความรู้สึกเย็นเยียบ ต้นไม้ในมหาวิทยาลัยถูกชะล้างจนดูสดชื่นแปลกตาและเขียวชอุ่มขึ้นกว่าเดิม

Chinese

雨幕中，她忍着羞意，又轻轻喊了声：“宝宝。”

Thai

ท่ามกลางม่านฝน เธอข่มความเขินอายแล้วเอ่ยเรียกเบาๆ อีกครั้ง “ที่รัก”

Chinese

“到！”

Thai

“มาครับ!”

Chinese

“宝宝。”

Thai

“ที่รัก”

Chinese

“到！”

Thai

“มาครับ!”

Chinese

两人一路上就这么一来一回喊着应着对方，乐此不疲。

Thai

ตลอดทางทั้งสองคนต่างเรียกและขานรับกันไปมาแบบนี้อย่างไม่รู้เบื่อ

Chinese

大玉每次的声音都很轻，却又充满柔情蜜意。李貌每次的声音都很坚定，也没有一丝敷衍。

Thai

ทุกครั้งเสียงของต้าอวี้จะแผ่วเบามาก ทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนหวานและลึกซึ้ง ส่วนเสียงของหลี่เม่าก็หนักแน่นทุกครั้ง ไม่มีท่าทีขอไปทีแม้แต่น้อย

Chinese

食堂的地砖上印着各式各样的鞋印，里面的人已经不多。

Thai

บนกระเบื้องพื้นโรงอาหารมีรอยรองเท้าสารพัดแบบประทับอยู่ ผู้คนข้างในเริ่มบางตาแล้ว

Chinese

西红柿，黄豆，生菜，西兰花，胡萝卜，李貌帮大玉打了很多容易消化，又富含多元营养素的食物，然后一起在一个角落坐下。

Thai

ซีหงซื่อ ถั่วเหลือง ผักกาดหอม บรอกโคลี แครอต หลี่เม่าช่วยต้าอวี้ตักอาหารที่ย่อยง่ายและอุดมไปด้วยสารอาหารหลากหลายมามากมาย จากนั้นจึงนั่งลงที่มุมหนึ่งด้วยกัน

Chinese

“太多啦，我吃不掉。”

Thai

“เยอะเกินไปแล้ว ฉันกินไม่หมดหรอก”

Chinese

“能吃多少吃多少，剩下的交给我。”

Thai

“กินได้เท่าไหร่ก็กินเท่านั้น ที่เหลือยกให้ฉันจัดการเอง”

Chinese

“我想吃你的黄瓜。”

Thai

“ฉันอยากกินแตงกวาของนาย”

Chinese

“不行，凉性蔬菜不能吃，等好了再吃！”

Thai

“ไม่ได้ ผักฤทธิ์เย็นกินไม่ได้ รอหายดีก่อนค่อยกิน!”

Chinese

“一点味道都没有，你红烧肉给我一块好不好，就一块！”

Thai

“ไม่มีรสชาติเลยสักนิด นายแบ่งหมูตุ๋นน้ำแดงให้ฉันชิ้นหนึ่งได้ไหม ชิ้นเดียวเอง!”

Chinese

“不行！”

Thai

“ไม่ได้!”

Chinese

大玉撅着小嘴，犹自不死心，趁小貌低头扒饭，悄摸伸出筷子。

Thai

ต้าอวี้เบะปากน้อยๆ ยังคงไม่ยอมถอดใจ อาศัยจังหวะที่เสี่ยวเม่าก้มหน้าพุ้ยข้าว แอบยื่นตะเกียบออกไปเงียบๆ

Chinese

眼看就要成功，却被李貌一筷子拦住。

Thai

พอเห็นว่าจะสำเร็จ กลับถูกตะเกียบของหลี่เม่าสกัดไว้ได้

Chinese

大玉悻悻不说话，低着头，不动声色把筷子收了回去。

Thai

ต้าอวี้หน้ามุ่ยไม่พูดไม่จา ก้มหน้าเก็บตะเกียบกลับไปอย่างเงียบเชียบ

Chinese

“快吃吧，待会凉了，等你好了，我陪你来吃个够。”

Thai

“รีบกินเถอะ เดี๋ยวจะเย็นชืดเสียก่อน รอเธอหายดีแล้ว ฉันจะพามากินให้หนำใจเลย”

Chinese

李貌安慰着，转移话题建议道：“吃完回宿舍睡会吧。”

Thai

หลี่เม่าปลอบโยนพลางเปลี่ยนเรื่องเสนอแนะว่า “กินเสร็จแล้วกลับไปนอนพักที่หอสักหน่อยเถอะ”

Chinese

“不要！”大玉霍的抬头，立时拒绝，凝视男朋友，“我要跟你在一起！”

Thai

“ไม่เอา!” ต้าอวี้เงยหน้าขึ้นขวับ ปฏิเสธทันควัน พลางจ้องมองแฟนหนุ่ม “ฉันอยากอยู่กับนาย!”

Chinese

“下雨实在没什么地方去啊，要不还去图书馆？”

Thai

“ฝนตกแบบนี้ไม่มีที่ให้ไปจริงๆ นะ หรือว่าจะไปห้องสมุดเหมือนเดิมไหม”

Chinese

“不管去哪儿，我就要跟你在一起！”大玉定定看着小貌，仿佛只要男朋友一不答应，她就要爆发。

Thai

“ไม่ว่าจะไปไหน ฉันก็จะอยู่กับนาย!” ต้าอวี้จ้องมองเสี่ยวเม่าเขม็ง ราวกับว่าขอเพียงแฟนหนุ่มไม่ตอบตกลง เธอจะระเบิดอารมณ์ออกมาทันที

Chinese

接着她忽然想起什么，低低道：“要是我们的家已经装修完成就好了，这样我们就有去的地方了。”

Thai

จากนั้นเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยเสียงแผ่ว “ถ้าบ้านของเราตกแต่งเสร็จแล้วก็คงดี แบบนี้พวกเราก็จะมีที่ไปแล้ว”

Chinese

“对了，我得催催设计公司，设计图怎么好几天了一点动静都没。”李貌掏出手机。

Thai

“จริงด้วย ฉันต้องเร่งบริษัทออกแบบหน่อยแล้ว แบบแปลนผ่านมาตั้งหลายวันทำไมถึงไม่มีความคืบหน้าเลยสักนิด” หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

大玉听他要催人家，突然想起那房子装修好的意义，顿时羞红了脸。

Thai

พอต้าอวี้ได้ยินว่าเขาจะไปเร่งอีกฝ่าย จู่ๆ ก็นึกถึงความหมายของการที่บ้านหลังนั้นตกแต่งเสร็จ ใบหน้าจึงแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

Chinese

可心里也有些迫不及待，不是迫不及待把自己给小貌，而是迫不及待想跟男朋友贴贴。

Thai

ทว่าในใจก็มีความร้อนรนรอไม่ไหวอยู่บ้าง ไม่ใช่ร้อนใจที่จะมอบตัวเองให้เสี่ยวเม่า แต่เป็นเพราะรอที่จะคลอเคลียแนบชิดกับแฟนหนุ่มไม่ไหวแล้วต่างหาก

Chinese

开学好几天了，她已经好几晚都没跟小貌一起睡觉了，好怀念窝在男朋友怀里的感觉，怀念闻着他身上好闻的味道入睡，怀念亲亲和贴贴那种让人舒服的酥软的感觉。

Thai

เปิดเทอมมาหลายวันแล้ว เธอไม่ได้นอนกับเสี่ยวเม่ามาหลายคืน คิดถึงความรู้สึกที่ได้ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของแฟนหนุ่มเหลือเกิน คิดถึงการได้ดมกลิ่นหอมสะอาดบนตัวเขาแล้วหลับไป คิดถึงความรู้สึกอ่อนระทวยอันแสนสบายเวลาจูบและคลอเคลียกัน

Chinese

“设计这么麻烦的嘛，得要足足半个月。”李貌放下手机，抬头跟对面的大玉汇报，结果正好撞上女朋友那水波盈盈的眼睛，心中顿时一跳。

Thai

“การออกแบบมันยุ่งยากขนาดนี้เลยเหรอ ต้องใช้เวลาตั้งครึ่งเดือนแน่ะ” หลี่เม่าวางโทรศัพท์ลง เงยหน้าขึ้นรายงานต้าอวี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ทว่ากลับสบเข้ากับดวงตาฉ่ำน้ำเป็นประกายของแฟนสาวพอดี หัวใจพลันเต้นกระตุก

Chinese

“怎，怎么了？”他口干舌燥问，心想大玉这眼神也太撩人了，这谁架得住？！

Thai

“มะ…มีอะไรเหรอ” เขาถามด้วยลำคอแห้งผาก พลางคิดในใจว่าสายตาของต้าอวี้มันยั่วยวนเกินไปแล้ว แบบนี้ใครจะไปทนไหวกัน?!

Chinese

楚红玉摇摇头，“我们去开个房间午休吧”这种话到了嘴边，她终究还是没好意思说出来。

Thai

ฉู่หงอวี้ส่ายหน้า คำพูดจำพวก “พวกเราไปเปิดห้องพักกลางวันกันเถอะ” มาจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก ทว่าสุดท้ายเธอก็ยังเขินอายเกินกว่าจะพูดออกไป

Chinese

之前旅游开房间，前面有张琳等一群小伙伴，后面有胡颖陪着，她不会觉着有什么。

Thai

ก่อนหน้านี้ตอนไปเที่ยวแล้วเปิดห้องพัก ช่วงแรกมีเพื่อนๆ กลุ่มหนึ่งอย่างจางหลิน ช่วงหลังมีหูอิ่งอยู่เป็นเพื่อน เธอจึงไม่รู้สึกว่ามีอะไร

Chinese

可一旦回了校园，再跟小貌单独出去开房，那种感觉，完全不一样。

Thai

แต่พอพอกลับมาที่มหาวิทยาลัยแล้วต้องออกไปเปิดห้องกับเสี่ยวเม่าตามลำพัง ความรู้สึกนั้นมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

Chinese

“设计师说要半个月才能出图纸么？”

Thai

“นักออกแบบบอกว่าต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงจะออกแบบแปลนได้เหรอ”

Chinese

“嗯，让我们注意保持沟通，还会问我们一些生活习惯什么的。”

Thai

“อืม บอกให้พวกเราคอยติดต่อสื่อสารกันไว้ แล้วยังจะถามเรื่องพฤติกรรมการใช้ชีวิตอะไรทำนองนั้นด้วย”

Chinese

边聊边吃，大玉果然吃不下那么多，最后剩的那点都被李貌给解决掉了。

Thai

คุยไปกินไป ต้าอวี้กินไม่หมดมากขนาดนั้นจริงๆ สุดท้ายส่วนที่เหลือจึงถูกหลี่เม่าจัดการจนเรียบ

Chinese

把餐盘送到归纳处，站在食堂门口，李貌低头瞅了眼大玉的鞋子，“鞋袜湿了没？”

Thai

หลังจากนำถาดอาหารไปส่งที่จุดเก็บถาด ขณะยืนอยู่ที่หน้าประตูโรงอาหาร หลี่เม่าก็ก้มมองรองเท้าของต้าอวี้ “รองเท้ากับถุงเท้าเปียกไหม”

Chinese

楚红玉动了动鞋里的十根脚趾，感受了一番，“好像有点。”

Thai

ฉู่หงอวี้ขยับนิ้วเท้าทั้งสิบในรองเท้า ลองสัมผัสดูครู่หนึ่ง “เหมือนจะเปียกนิดหน่อย”

Chinese

“先回宿舍换双鞋吧，我在楼下等你。”

Thai

“กลับหอไปเปลี่ยนรองเท้าก่อนเถอะ ฉันจะรอเธออยู่ข้างล่าง”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

行至女生宿舍楼下，李貌看着一路走来的积水，忽又改变了主意。

Thai

เมื่อเดินมาถึงใต้หอพักหญิง หลี่เม่ามองดูน้ำขังตลอดทางที่เดินมา จู่ๆ ก็เปลี่ยนใจ

Chinese

“你先上去，我去买点东西，很快就回来。”

Thai

“เธอขึ้นไปก่อนเถอะ ฉันจะไปซื้อของสักหน่อย ประเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว”

Chinese

“你去买什么？”

Thai

“นายจะไปซื้ออะไรเหรอ”

Chinese

“等买回来你就知道了。”李貌神秘的笑了笑。

Thai

“รอซื้อกลับมาเธอก็รู้เองแหละ” หลี่เม่ายิ้มอย่างมีเลศนัย

Chinese

“那你路上慢点，要是再遇到女生找你蹭伞，你就……”

Thai

“ถ้างั้นระหว่างทางนายก็ระวังหน่อยล่ะ ถ้าเจอผู้หญิงมาขอติดร่มไปด้วยอีก นายก็…”

Chinese

“我就跑，反正她们休想！”李貌打断道。

Thai

“ฉันก็จะวิ่งหนี ยังไงพวกเธอก็อย่าหวังเลย!” หลี่เม่าพูดแทรกขึ้นมา

Chinese

大玉抿嘴笑了笑，瞅瞅四周，上前紧紧抱了抱男朋友，“回来手机通知我，我下来。”

Thai

ต้าอวี้เม้มปากยิ้ม ชำเลืองมองรอบด้าน แล้วก้าวเข้าไปกอดแฟนหนุ่มแน่นๆ “กลับมาแล้วส่งข้อความบอกฉันในมือถือนะ เดี๋ยวฉันลงมา”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

待大玉上去，李貌去附近车棚找到小电驴，一手撑伞，一手扶着车把，朝校门外驶去。

Thai

พอต้าอวี้ขึ้นไปแล้ว หลี่เม่าก็ไปที่โรงจอดรถใกล้ๆ เพื่อหารถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็ก มือหนึ่งกางร่ม อีกมือหนึ่งจับแฮนด์รถ แล้วขี่มุ่งหน้าออกไปนอกประตูมหาวิทยาลัย

Chinese

这边，大玉踮着脚尖欢快的上了楼，快到宿舍门口的时候，她脚步不由平缓下来，面上的表情也变得格外冷峻。

Thai

ทางด้านนี้ ต้าอวี้เขย่งปลายเท้าเดินขึ้นตึกอย่างร่าเริง พอใกล้ถึงหน้าประตูห้องพัก ฝีเท้าของเธอก็ค่อยๆ ชะลอลงอย่างอดไม่ได้ สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเคร่งขรึมขึ้นมาเป็นพิเศษ