ต้าอวี้ขี่จักรยาน（1 / 1）

Chinese

翌日，清晨。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

Chinese

李貌刚从床上坐起来，冷空气瞬间从四面八方往被窝里钻。

Thai

หลี่เม่าเพิ่งลุกขึ้นนั่งบนเตียง ลมหนาวก็แทรกซึมเข้ามาในผ้าห่มจากรอบทิศทางในทันที

Chinese

他毫不犹豫又“啪唧”躺了回去，把脑袋也蒙进了被窝。

Thai

เขาแทบไม่ลังเลที่จะทิ้งตัวล้มแผละกลับลงไปนอนต่อ แล้วมุดหัวเข้าไปในผ้าห่มด้วย

Chinese

手机屏幕在被窝里迅速起了一层薄雾，他擦了擦，瞅了眼时间，决定再眯个三分钟。

Thai

หน้าจอมือถือขึ้นฝ้าบางๆ อย่างรวดเร็วเมื่ออยู่ในผ้าห่ม เขาเช็ดมันออกแล้วเหลือบมองเวลา ตัดสินใจว่าจะงีบต่ออีกสักสามนาที

Chinese

结果手机还没放下，大玉的消息来了。

Thai

ผลปรากฏว่ายังไม่ทันได้วางมือถือ ข้อความจากต้าอวี้ก็ส่งเข้ามา

Chinese

【小貌哥哥，起床了没，我来接你啦！】

Thai

【พี่เสี่ยวเม่า ตื่นหรือยัง ฉันมารับแล้วนะ!】

Chinese

【起了！】

Thai

【ตื่นแล้ว!】

Chinese

李貌回完，整个人往被窝深处蛄蛹了几下，然后把放在枕头边的衣服一件件拿进被窝。

Thai

พอกดตอบเสร็จ หลี่เม่าก็ขยับดุ๊กดิ๊กมุดลึกเข้าไปในผ้าห่มอีกนิด จากนั้นจึงหยิบเสื้อผ้าที่วางไว้ข้างหมอนเข้ามาสวมในผ้าห่มทีละชิ้น

Chinese

待穿得严严实实，才掀开被子。

Thai

รอจนสวมเสื้อผ้าจนมิดชิดแล้ว ถึงค่อยเปิดผ้าห่มออก

Chinese

简单把床铺收拾一番，李貌下床前瞅了眼走道对面的床铺。

Thai

หลังจากเก็บที่นอนอย่างเรียบง่าย ก่อนจะลงจากเตียงหลี่เม่าก็เหลือบมองเตียงฝั่งตรงข้ามทางเดิน

Chinese

昨晚陈光一回宿舍，就说好困，然后直接脱鞋上床并拉上了床帘，一直到现在都没什么动静。

Thai

เมื่อคืนเฉินกวงพอกลับมาถึงหอพักก็บอกว่าง่วงมาก จากนั้นก็ถอดรองเท้าปีนขึ้นเตียงแล้วรูดม่านเตียงปิดทันที จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

Chinese

要不是李貌半夜被陈光起床上厕所的动静惊醒过，还真会怀疑他是不是想不开之类的。

Thai

ถ้าไม่ใช่เพราะกลางดึกหลี่เม่าสะดุ้งตื่นจากเสียงที่เฉินกวงลุกไปเข้าห้องน้ำละก็ คงจะสงสัยจริงๆ ว่าอีกฝ่ายคิดสั้นอะไรทำนองนั้นไปแล้ว

Chinese

轻手轻脚洗漱完，李貌拿上后两节课的书本出了门。

Thai

เขาจัดการล้างหน้าแปรงฟันอย่างเบามือ จากนั้นหลี่เม่าก็หยิบหนังสือเรียนสำหรับสองคาบหลังแล้วเดินออกจากห้องไป

Chinese

干冷的空气好似凝结成冰，扎的人脸生疼，朝阳洒在身上，却并不觉着温暖。

Thai

อากาศแห้งและหนาวเย็นราวกับจับตัวเป็นน้ำแข็ง บาดผิวหน้าจนรู้สึกเจ็บแปลบ แม้แสงแดดยามเช้าจะสาดส่องลงมาบนร่าง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอบอุ่นขึ้นเลย

Chinese

男生宿舍楼下，大玉扶着小电驴脸蛋红扑扑立在那儿。

Thai

ที่ใต้หอพักชาย ต้าอวี้กำลังจับสกูตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กยืนแก้มแดงระเรื่ออยู่ตรงนั้น

Chinese

她今天穿着件白色长款束腰羽绒服，站在那儿像一只放大的小布丁雪糕。

Thai

วันนี้เธอสวมเสื้อขนเป็ดสีขาวตัวยาวแบบรัดเอว พอยืนอยู่ตรงนั้นจึงดูเหมือนไอศกรีมพุดดิ้งไซส์ยักษ์

Chinese

看见男朋友双手环抱走过来，她眼里的冷漠瞬间消失，变得活泼生动起来。

Thai

เมื่อเห็นแฟนหนุ่มเดินกอดอกเข้ามา ความเย็นชาในแววตาของเธอก็พลันมลายหายไป เปลี่ยนเป็นมีชีวิตชีวาและสดใสขึ้นมาทันที

Chinese

“冷不冷。”李貌走到近前，把书放在座椅上，双手捧着大玉的小脸揉了揉。

Thai

“หนาวไหม” หลี่เม่าเดินเข้ามาใกล้ วางหนังสือลงบนเบาะนั่ง แล้วใช้สองมือประคองใบหน้าเล็กๆ ของต้าอวี้พร้อมกับบีบนวดเบาๆ

Chinese

“唔，不冷，小貌，你的手怎么这么暖和呀？”大玉嘟着嘴问。

Thai

“อือ ไม่หนาว เสี่ยวเม่า ทำไมมือนายถึงอุ่นจังล่ะ” ต้าอวี้ทำปากยื่นถาม

Chinese

李貌把手抽回来，做了个双手抱胸的姿势给她看，颇有些自得。

Thai

หลี่เม่าชักมือกลับมา ทำท่ากอดอกให้เธอดูด้วยท่าทางภูมิใจในตัวเองอยู่ไม่น้อย

Chinese

“嘿嘿，我把手放在胳肢窝提前捂热了。”

Thai

“ฮิๆ ฉันเอามือหนีบรักแร้อุ่นไว้ล่วงหน้าน่ะสิ”

Chinese

“这样啊。”

Thai

“อย่างนี้นี่เอง”

Chinese

大玉甜甜笑着把小脸往前凑了凑，表示求蹂躏，求温暖。

Thai

ต้าอวี้ยิ้มหวานแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ แสดงออกว่าขอให้ขยี้เล่นและขอความอบอุ่น

Chinese

李貌又捧着她的脸揉搓起来。

Thai

หลี่เม่าจึงประคองหน้าเธอขึ้นมาบีบขยี้อีกครั้ง

Chinese

“今天……”

Thai

“วันนี้…”

Chinese

“今天说好了的，我载你！”大玉忙道，红润的小脸上满是倔强。

Thai

“วันนี้ตกลงกันแล้วนะ ฉันจะขี่พานายไปเอง!” ต้าอวี้รีบพูด ใบหน้าเล็กๆ ที่แดงระเรื่อเต็มไปด้วยความดื้อรั้น

Chinese

骑小电驴这件事，当然又又又没难住聪明的大玉，短短几天她就已经学会了。

Thai

เรื่องขี่สกูตเตอร์ไฟฟ้านี้ ย่อมไม่มีทางทำให้ต้าอวี้คนฉลาดจนปัญญาอีกตามเคย แค่ไม่กี่วันเธอก็ขี่เป็นแล้ว

Chinese

“好，那把头盔戴着。”李貌把挂在车头的粉色头盔拿了下来。这当然是为大玉特地准备的。

Thai

“ได้ ถ้างั้นก็ใส่หมวกกันน็อกด้วย” หลี่เม่าหยิบหมวกกันน็อกสีชมพูที่แขวนอยู่หน้ารถลงมา แน่นอนว่านี่เตรียมไว้ให้ต้าอวี้โดยเฉพาะ

Chinese

大玉瞅了眼头盔上的两只耳朵，有些不情愿的小声问：“可不可以不戴呀？”

Thai

ต้าอวี้เหลือบมองหูสองข้างบนหมวกกันน็อก แล้วถามเสียงเบาอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก “ไม่ใส่ได้ไหมอ่ะ”

Chinese

“不行！”李貌帮她把头盔戴上，忽反应过来，“你刚才来的时候是不是没戴？！”

Thai

“ไม่ได้!” หลี่เม่าช่วยเธอสวมหมวกกันน็อก พลันนึกขึ้นได้ “เมื่อกี้ตอนขี่มาเธอไม่ได้ใส่ใช่ไหม?!”

Chinese

“就这么一小段路……”

Thai

“ก็ทางมันแค่นิดเดียวเองนี่…”

Chinese

大玉小声咕哝，也知道自己不占理，生怕小貌剥夺她今天的载人权，迅速认错。

Thai

ต้าอวี้พึมพำเสียงเบา เธอก็รู้ตัวว่าตัวเองไม่มีเหตุผล และกลัวว่าเสี่ยวเม่าจะริบสิทธิ์การเป็นคนขี่ในวันนี้ จึงรีบยอมรับผิดอย่างรวดเร็ว

Chinese

“小貌哥哥，我错了。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ฉันผิดไปแล้ว”

Chinese

说着，眼睛从下往上瞄着李貌，给人一种特别可怜委屈的感觉。

Thai

ขณะพูด ดวงตาก็ช้อนมองหลี่เม่าจากด้านล่างขึ้นมา ให้ความรู้สึกน่าสงสารและน้อยเนื้อต่ำใจเป็นพิเศษ

Chinese

李貌故意绷着的脸一下子破防，哭笑不得问：

Thai

สีหน้าที่หลี่เม่าแกล้งเก๊กขรึมไว้พลันพังทลายลงทันที เขาถามอย่างทั้งขำทั้งขันว่า

Chinese

“你都从哪儿学的这些？”

Thai

“เธอไปจำเรื่องพวกนี้มาจากไหนเนี่ย”

Chinese

“嘻嘻，不告诉你！好啦，吃早饭去了！”大玉骑上小电驴，拍了拍后座，“上车！”

Thai

“คิกๆ ไม่บอกหรอก! เอาละ ไปกินข้าวเช้ากันได้แล้ว!” ต้าอวี้ขึ้นคร่อมสกูตเตอร์ไฟฟ้าแล้วตบเบาะหลัง “ขึ้นรถ!”

Chinese

李貌横跨上去，她又兴奋道：“安全带！”

Thai

หลี่เม่าก้าวขึ้นไปนั่งซ้อน เธอจึงพูดอย่างตื่นเต้นอีกว่า “เข็มขัดนิรภัย!”

Chinese

李貌闻言，伸手环住她的腰。

Thai

หลี่เม่าได้ยินดังนั้นจึงยื่นมือไปโอบเอวเธอไว้

Chinese

“安全带好像有点松。”她轻轻扭了扭腰。

Thai

“เข็มขัดนิรภัยดูเหมือนจะหลวมไปนิดนะ” เธอบิดเอวไปมาเบาๆ

Chinese

李貌真是太喜欢女朋友这可爱劲儿了，双臂紧紧抱着她。

Thai

หลี่เม่าชอบความน่ารักน่าเอ็นดูของแฟนสาวแบบนี้เหลือเกิน แขนทั้งสองข้างจึงโอบกอดเธอไว้แน่นขึ้น

Chinese

“出发喽！”大玉挡风被里的小手轻轻一拧，小电驴便窜了出去。

Thai

“ออกเดินทางได้!” มือเล็กๆ ของต้าอวี้ที่อยู่ใต้ผ้าคลุมกันลมบิดคันเร่งเบาๆ สกูตเตอร์ไฟฟ้าก็พุ่งทะยานออกไป

Chinese

李貌双腿垂在两边，没放在踏板上，以防出现什么意外的时候可以迅速反应。

Thai

ขาทั้งสองข้างของหลี่เม่าห้อยอยู่ข้างตัว ไม่ได้วางไว้บนที่พักเท้า เพื่อที่ว่าหากเกิดเหตุไม่คาดฝันจะได้ตอบสนองได้อย่างทันท่วงที

Chinese

大玉则很开心。

Thai

ส่วนต้าอวี้กลับมีความสุขมาก

Chinese

为自己可以给小貌遮挡寒风而开心。

Thai

มีความสุขที่ตนสามารถช่วยบังลมหนาวให้เสี่ยวเม่าได้

Chinese

而且，她以后随时都可以像今天这样，骑着小电驴在男生宿舍楼下等小貌了呢！

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อไปเธอก็สามารถขี่สกูตเตอร์ไฟฟ้ามาจอดรอเสี่ยวเม่าที่ใต้หอพักชายได้ทุกเมื่อเหมือนอย่างวันนี้แล้ว!

Chinese

她真的好喜欢这种载着男朋友的感觉，除了被小貌紧紧抱着的幸福，还有一种被小貌依靠了的满足感。

Thai

เธอชอบความรู้สึกที่ได้ขี่รถพาแฟนหนุ่มไปไหนมาไหนแบบนี้จริงๆ นอกจากความสุขที่ได้ถูกเสี่ยวเม่ากอดแน่นแล้ว ยังมีความรู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้กลายเป็นที่พึ่งพาของเสี่ยวเม่าอีกด้วย

Chinese

渐渐的，她感觉自己好像是幸福的晕了头，因为她眼前突然出现了一片白蒙蒙的雾气，遮挡了她的视线。

Thai

นานเข้า เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังมีความสุขจนหน้ามืดตามัว เพราะอยู่ๆ เบื้องหน้าก็ปรากฏไอหมอกสีขาวโพลนบดบังสายตาของเธอไปหมด

Chinese

大玉下意识一下子把右手手刹捏到了底。

Thai

ต้าอวี้บีบเบรกมือขวาจนมิดด้ามด้วยสัญชาตญาณ

Chinese

小电驴由于惯性，后轮直接翘了起来。

Thai

ด้วยแรงเฉื่อย ล้อหลังของสกูตเตอร์ไฟฟ้าจึงกระดกยกตัวขึ้นทันที

Chinese

李貌一直防备着意外情况，双脚第一时间杵在地上，然后抱着大玉往后一仰，重心后移，小电驴重新落地。

Thai

หลี่เม่าที่ระวังเหตุฉุกเฉินอยู่ตลอดเวลา รีบเอาเท้าทั้งสองข้างยันพื้นไว้ในทันที จากนั้นก็กอดต้าอวี้เอนไปด้านหลัง ถ่ายเทน้ำหนักไปข้างหลัง จนสกูตเตอร์ไฟฟ้ากลับมาสัมผัสพื้นอีกครั้ง

Chinese

“怎么了？龟龟？”李貌手扶着小电驴后把手下了车，待看到大玉头盔前一片雾蒙蒙的时候瞬间明白发生了什么。

Thai

“เป็นอะไรไป กุยกุย” หลี่เม่าเอามือจับราวจับด้านหลังของสกูตเตอร์ไฟฟ้าแล้วก้าวลงจากรถ เมื่อเห็นว่ากระจกหน้าหมวกกันน็อกของต้าอวี้มีฝ้าหมอกขาวโพลนเกาะอยู่ เขาก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในทันที

Chinese

他一手扶着车头，一手轻拍大玉后背。

Thai

เขาใช้มือข้างหนึ่งจับหน้ารถไว้ อีกมือก็ลูบหลังต้าอวี้เบาๆ

Chinese

“龟龟，没事了。”

Thai

“กุยกุย ไม่เป็นไรแล้วนะ”

Chinese

大玉好像被吓傻了，一动不动没反应。

Thai

ต้าอวี้ดูเหมือนจะตกใจจนช็อก ยืนนิ่งไม่ไหวติงไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง

Chinese

李貌帮她把头盔前的挡风镜片拨了上去。

Thai

หลี่เม่าช่วยดันกระจกบังลมหน้าหมวกกันน็อกของเธอขึ้นไป

Chinese

视线恢复，大玉这才回过神，心有余悸的看向李貌，像个做错事的孩子，无措又自责，弱弱道：“小貌，对，对不起……”

Thai

เมื่อการมองเห็นกลับมา ต้าอวี้ถึงค่อยได้สติ เธอมองหลี่เม่าด้วยความหวาดผวาที่ยังคงค้างอยู่ ราวกับเด็กที่ทำความผิด ทั้งทำอะไรไม่ถูกและรู้สึกผิด พูดเสียงแผ่วเบาว่า “เสี่ยวเม่า ขะ…ขอโทษนะ…”

Chinese

李貌摇摇头，指了指头盔。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า พลางชี้ไปที่หมวกกันน็อก

Chinese

“不是你的错，是我考虑不周，忘了挡风镜片冬天容易起雾。”

Thai

“ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก ฉันคิดไม่รอบคอบเอง ลืมไปว่าในฤดูหนาวกระจกบังลมมันขึ้นฝ้าง่าย”

Chinese

头盔昨天才到，今天还是第一次用。

Thai

หมวกกันน็อกเพิ่งส่งมาถึงเมื่อวาน วันนี้เพิ่งจะได้ใช้เป็นครั้งแรก

Chinese

大玉把头盔摘下来瞅了瞅，上面的雾气已经快散干净。

Thai

ต้าอวี้ถอดหมวกกันน็อกออกแล้วก้มมองดู ฝ้าบนนั้นใกล้จะจางหายไปหมดแล้ว

Chinese

虽然有头盔的因素在，可要不是她走神，这种情况完全是可控的，就不会出现刚才那样危险的状况。

Thai

แม้จะมีปัจจัยมาจากหมวกกันน็อก แต่ถ้าหากเธอไม่ใจลอย สถานการณ์นี้ก็ย่อมควบคุมได้โดยสิ้นเชิง และคงไม่เกิดเหตุการณ์อันตรายเหมือนเมื่อครู่นี้

Chinese

“小貌，还是你来骑吧……”大玉把头盔挂在车头，从车上下了来。

Thai

“เสี่ยวเม่า ให้นายขี่ดีกว่า…” ต้าอวี้เอาหมวกกันน็อกแขวนไว้หน้ารถแล้วลงมาจากรถ

Chinese

李貌把小电驴的大支架放下，瞧着面前低着头的大玉，伸手捧着她的脸，把她小脑袋抬了起来，让她跟自己对视。

Thai

หลี่เม่าตั้งขาตั้งคู่ของสกูตเตอร์ไฟฟ้าลง มั่วตามองต้าอวี้ที่ก้มหน้าอยู่ตรงหน้า เขายื่นมือไปประคองหน้าเธอแล้วยกศีรษะเล็กๆ ของเธอขึ้นมา ให้เธอสบตากับตน

Chinese

“说好了今天你来载我。”

Thai

“ตกลงกันแล้วนี่ว่าวันนี้เธอจะเป็นคนขี่พาฉันไป”

Chinese

“可是……”

Thai

“แต่ว่า…”

Chinese

“没有可是，是头盔的原因，你表现的已经足够好了。”

Thai

“ไม่มีแต่ทั้งนั้น มันเป็นเพราะหมวกกันน็อก เธอทำได้ดีมากพอแล้ว”

Chinese

大玉抿抿嘴，耷拉下眼皮不看他。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก หลุบเปลือกตาลงไม่ยอมมองเขา

Chinese

李貌瞧着女朋友那一颤颤的长睫毛，丝毫不怜香惜玉的用两只手的大拇指把她眼皮翻了上去。

Thai

หลี่เม่ามองขนตายาวที่สั่นระริกของแฟนสาว แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือทั้งสองข้างดันเปลือกตาของเธอขึ้นโดยไม่คิดจะทะนุถนอมหญิงงามเลยสักนิด

Chinese

“我不管，我已经喜欢上了被你载着的感觉，今天我就要你载我，要不然我就不走了！”

Thai

“ฉันไม่สน ฉันชอบความรู้สึกที่ได้นั่งซ้อนเธอไปแล้ว วันนี้ฉันจะให้เธอขี่พาไป ไม่อย่างนั้นฉันก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”

Chinese

李貌没说什么大道理，直接无理取闹。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ยกหลักการใหญ่โตอะไรมาพูด แต่ทำตัวเอาแต่ใจอย่างไร้เหตุผลไปตรงๆ

Chinese

眼皮被翻上去，大玉眨眼都合不上眼帘了。

Thai

เมื่อเปลือกตาถูกดันขึ้น ต้าอวี้จะกะพริบตาก็ปิดตาไม่ลงแล้ว

Chinese

她定定跟男朋友对视了一会，忽地笑了。

Thai

เธอสบตากับแฟนหนุ่มนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หลุดหัวเราะออกมา

Chinese

“那，那好吧，这次我会小心的……”

Thai

“งะ…งั้นก็ได้ คราวนี้ฉันจะระวัง…”

Chinese

“这还差不多！”李貌松开大玉薄嫩的眼皮，刮了刮她挺翘的秀鼻。

Thai

“แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย!” หลี่เม่าปล่อยมือจากเปลือกตาบางเนียนของต้าอวี้ แล้วเกลี่ยจมูกโด่งรั้นของเธอเบาๆ

Chinese

从小到大，我们一做错事，家长可能就会责骂，从而导致我们长大后很怕犯错。

Thai

ตั้งแต่วัยเด็กจนโต เวลาพวกเราทำผิด พ่อแม่อาจจะดุด่าว่ากล่าว จนส่งผลให้เมื่อโตขึ้นพวกเราจึงกลัวการทำผิดพลาดอย่างมาก

Chinese

李貌父母都挺开明，他没有过这种经历。

Thai

พ่อแม่ของหลี่เม่าค่อนข้างเปิดกว้าง เขาจึงไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้

Chinese

但大玉的过往，一定经历过这些。

Thai

แต่ในอดีตของต้าอวี้ จะต้องเคยผ่านเรื่องพวกนี้มาอย่างแน่นอน

Chinese

所以，在相处中，李貌从不吝啬自己对大玉的称赞，哪怕那是件很小的事。更不会在她做错事的时候去指责她。

Thai

ดังนั้น ในการใช้ชีวิตร่วมกัน หลี่เม่าจึงไม่เคยตระหนี่คำชมต่อต้าอวี้เลย แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไม่เคยคิดจะตำหนิเธอในยามที่เธอทำเรื่องผิดพลาด

Chinese

重新上路，大玉没再戴头盔，她骑的很慢，很专心。

Thai

เมื่อออกเดินทางใหม่อีกครั้ง ต้าอวี้ไม่ได้สวมหมวกกันน็อกแล้ว เธอขี่ช้ามากและมีสมาธิอย่างยิ่ง

Chinese

虽然冷风剐在脸上冷冷的，可她的心却暖暖的。

Thai

แม้สายลมหนาวจะบาดลงบนใบหน้าจนเย็นยะเยือก แต่หัวใจของเธอกลับอบอุ่นเหลือเกิน