ฉันรู้ว่าเธอยังไม่หลับ

Chinese

佑康放在纸箱上的小手立马缩回去，看了看那边的妈妈，又仰头看向身边的爷爷奶奶。

Thai

มือน้อยๆ ของโย่วคังที่วางอยู่บนกล่องกระดาษหดกลับไปทันที เขามองแม่ที่อยู่ตรงนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นมองปู่กับย่าที่อยู่ข้างๆ

Chinese

佑安乖乖立在一旁。

Thai

โย่วอันยืนอยู่อย่างว่าง่ายอยู่ด้านข้าง

Chinese

“这里面是什么？”赵梅问。

Thai

“ข้างในนี้คืออะไรเหรอ” จ้าวเหมยถาม

Chinese

“一些小玩具。”

Thai

“ของเล่นชิ้นเล็กๆ น่ะค่ะ”

Chinese

大玉走过来，淡淡瞥了眼儿子，把纸箱抱起来，补充道：

Thai

ต้าอวี้เดินเข้ามา ชำเลืองมองลูกชายเรียบๆ ยกกล่องกระดาษขึ้นมาแล้วเสริมว่า

Chinese

“都是上大学的时候，小貌买给我的，我特意收起来，就是怕被佑康和佑安给玩坏了。”

Thai

“เป็นของที่เสี่ยวเม่าซื้อให้ฉันตอนเรียนมหาวิทยาลัยน่ะค่ะ ฉันตั้งใจเก็บเอาไว้ กลัวว่าโย่วคังกับโย่วอันจะเล่นจนพัง”

Chinese

赵梅和李治一愣，随即笑着摇摇头，对正在不安的扣着手指的佑康道：

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อชะงักไป จากนั้นก็ยิ้มพลางส่ายหน้า พูดกับโย่วคังที่กำลังเขี่ยมือตัวเองไปมาอย่างกระสับกระส่ายว่า

Chinese

“小宝，想要玩具的话，爷爷奶奶明天带你去买，我们不抢妈妈的玩具。”

Thai

“เสี่ยวเป่า ถ้าอยากได้ของเล่น พรุ่งนี้ปู่กับย่าจะพาไปซื้อนะ พวกเราไม่แย่งของเล่นของแม่หรอก”

Chinese

佑康心里慌的一批，妈妈果然厉害，爷爷奶奶都拿她没办法。

Thai

ในใจของโย่วคังแตกตื่นลนลาน แม่เก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ ขนาดปู่กับย่ายังทำอะไรแม่ไม่ได้เลย

Chinese

他哪儿还敢在这儿待着，拉着奶奶的手就往外走。

Thai

เขาจะกล้าอยู่ที่นี่ต่อได้อย่างไร จึงรีบดึงมือย่าเดินออกไปข้างนอกทันที

Chinese

待他们离开，大玉打开纸箱子。

Thai

ครั้นพวกเขาออกไปแล้ว ต้าอวี้ก็เปิดกล่องกระดาษออก

Chinese

竹蜻蜓、泡泡胶、四驱车、电子宠物、套圈水机……

Thai

คอปเตอร์ไม้ไผ่ ลูกโป่งวิทยาศาสตร์ รถทามิย่า สัตว์เลี้ยงดิจิทัล เกมกดน้ำคล้องห่วง…

Chinese

都是李貌当初帮她弥补童年遗憾买的一些小玩意儿。

Thai

ล้วนเป็นของเล่นเล็กๆ น้อยๆ ที่หลี่เม่าซื้อให้เพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดหายไปในวัยเด็กของเธอในตอนนั้น

Chinese

这三年，真的好像一场梦。

Thai

สามปีนี้ช่างเหมือนความฝันจริงๆ

Chinese

把东西小心放回去，来到楼下，帮着李貌和奶奶把鸡处理好，三人回到客厅，赵梅和李治正抱着孙子在看电视。

Thai

เธอเก็บของกลับเข้าไปอย่างระมัดระวัง เดินลงมาชั้นล่าง ช่วยหลี่เม่ากับย่าจัดการเตรียมไก่จนเสร็จเรียบร้อย ทั้งสามคนกลับมาที่ห้องนั่งเล่น จ้าวเหมยกับหลี่จื้อกำลังอุ้มหลานชายดูทีวีอยู่

Chinese

李貌刚坐下，就听赵梅道：“你们婚礼拖了这么久，赶快找时间办了。”

Thai

หลี่เม่าเพิ่งจะนั่งลง ก็ได้ยินจ้าวเหมยพูดขึ้นมาว่า “งานแต่งของพวกแกเลื่อนมานานขนาดนี้แล้ว รีบหาเวลาจัดให้เรียบร้อยเสียที”

Chinese

“嗯，已经在准备了。”

Thai

“ครับ กำลังเตรียมการอยู่แล้วครับ”

Chinese

“那就行。”

Thai

“แบบนั้นก็ดี”

Chinese

“对了，那件事还没到时候嘛？”

Thai

“จริงสิ เรื่องนั้นยังไม่ถึงเวลาอีกเหรอ”

Chinese

大玉见赵梅把视线投向自己，一脸疑惑：“什么事？”

Thai

ต้าอวี้เห็นจ้าวเหมยมองมาที่ตน ก็ทำหน้างุนงง “เรื่องอะไรเหรอคะ”

Chinese

李貌扭头看向老婆，沉吟道：

Thai

หลี่เม่าหันไปมองภรรยา พลางครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า

Chinese

“改天我找几家媒体，老婆你准备一下，接受采访。”

Thai

“วันหลังฉันจะติดต่อสื่อสักสองสามเจ้า ภรรยา เธอเตรียมตัวหน่อยนะ ต้องให้สัมภาษณ์”

Chinese

“好端端的，采访干嘛？”

Thai

“อยู่ดีๆ จะสัมภาษณ์ไปทำไมกัน”

Chinese

“公司和奶茶店没必要再隐瞒了。”

Thai

“บริษัทกับร้านชานมไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไปแล้ว”

Chinese

仧乆传媒公司这几年发展丝毫没受到阻碍，如今网红一大堆，直播带货更是有骆宇和两只羊。

Thai

บริษัทฉางจิ่วมีเดียพัฒนาอย่างราบรื่นไม่มีอะไรขัดขวางตลอดหลายปีมานี้ ปัจจุบันมีเน็ตไอดอลอยู่เพียบ การไลฟ์ขายของก็ยิ่งมีลั่วอวี่กับสองพี่น้องหยาง

Chinese

至于奶茶店，封控期间，大家生意都不好做。

Thai

ส่วนร้านชานมนั้น ในช่วงล็อกดาวน์ควบคุมโรค ธุรกิจของทุกคนต่างก็ดำเนินไปอย่างยากลำบาก

Chinese

而仧乆奶茶店凭借提前拿下了这几年爆火的原神的联名权，直接实现了弯道超车。

Thai

ทว่าร้านชานมฉางจิ่วอาศัยการคว้าสิทธิ์คอลแลบกับเกนชินที่โด่งดังเป็นพลุแตกในช่วงไม่กี่ปีนี้ล่วงหน้า จนสามารถแซงทางโค้งได้อย่างเหนือชั้น

Chinese

“顺其自然就好了吧。”

Thai

“ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติไม่ดีกว่าเหรอ”

Chinese

大玉还是不明白小貌为什么这么做。

Thai

ต้าอวี้ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมเสี่ยวเม่าถึงทำเช่นนี้

Chinese

李貌摇摇头，拿过大玉柔嫩的手：

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า กุมมือนุ่มนิ่มของต้าอวี้เอาไว้

Chinese

“越多人知道你越好，那样，认识你的人说不定会回来找你。”

Thai

“ยิ่งมีคนรู้จักเธอมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี แบบนั้น คนที่รู้จักเธออาจจะกลับมาตามหาเธอก็ได้”

Chinese

“奶茶店，传媒公司，写歌，乐队，高考状元，小说，这些统统都可以抛出去。”

Thai

“ร้านชานม บริษัทมีเดีย แต่งเพลง วงดนตรี อันดับหนึ่งเกาเข่า นิยาย ทั้งหมดนี้สามารถปล่อยออกไปได้เลย”

Chinese

大玉愣愣看着孩子他爸，哪儿还不明白他的意思。

Thai

ต้าอวี้มองพ่อของลูกตาค้าง จะไม่เข้าใจความหมายของเขาได้อย่างไร

Chinese

原来，这些年他一直没忘记帮自己寻找父母。明明自己都放弃了，他却还念着。

Thai

ที่แท้หลายปีมานี้เขาไม่เคยลืมที่จะช่วยเธอตามหาพ่อแม่เลย ทั้งที่ตัวเธอเองก็ยอมแพ้ไปแล้ว แต่เขากลับยังคงนึกถึงอยู่เสมอ

Chinese

所以，他这些年一直刻意隐瞒公司的信息，就是为了有一天把自己推到前台？

Thai

ดังนั้นที่เขาจงใจปกปิดข้อมูลของบริษัทตลอดหลายปีมานี้ ก็เพื่อที่จะดันเธอออกสู่เบื้องหน้าในวันหนึ่งอย่างนั้นหรือ

Chinese

所以，他写的歌和小说，才会让自己“背锅”？

Thai

ดังนั้นเพลงกับนิยายที่เขาแต่ง ถึงได้ยกเครดิตให้เธอเป็นคน “รับหน้า” อย่างนั้นหรือ

Chinese

所以，他这些年这么努力的创业工作，有一部分是为了自己？

Thai

ดังนั้นที่เขาพยายามสร้างธุรกิจและทำงานอย่างหนักมาตลอดหลายปีนี้ ส่วนหนึ่งก็เพื่อเธออย่างนั้นหรือ

Chinese

“老婆，决定权在你这儿，你什么打算？”

Thai

“ภรรยา สิทธิ์การตัดสินใจอยู่ที่เธอนะ เธอคิดจะทำยังไง”

Chinese

李貌见自家老婆咬着嘴唇，定定盯着自己，那柔媚的眼神好似要把他揉碎融进身体。

Thai

หลี่เม่าเห็นภรรยาตัวเองกัดริมฝีปาก จ้องมองเขาเขม็ง แววตาอ่อนหวานเย้ายวนคู่นั้นราวกับจะบดขยี้เขาแล้วหลอมรวมเข้าไปในร่างกายของเธอ

Chinese

他心里一阵发虚，默默移开视线。

Thai

ในใจของเขารู้สึกหวิวๆ ประหม่า จึงค่อยๆ เบนสายตาหลบไปอย่างเงียบเชียบ

Chinese

“你跟我一起。”大玉忽道。

Thai

“นายต้องไปกับฉันด้วย” ต้าอวี้พลันเอ่ยขึ้น

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม”

Chinese

“我说，你跟我一起接受采访。”

Thai

“ฉันบอกว่า ให้นายไปรับการสัมภาษณ์พร้อมกับฉัน”

Chinese

李貌沉吟片刻，点点头：“好。”

Thai

หลี่เม่าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง”

Chinese

大玉靠到李貌肩膀上，蹭了蹭。

Thai

ต้าอวี้เอนพิงไหล่ของหลี่เม่า พลางคลอเคลียไปมา

Chinese

又瞥了眼他大腿，悄摸把脚放到李貌脚后跟那儿，然后不动声色把脚从棉拖里抽出来，用脚趾头挠他脚后跟和小腿。

Thai

พลางเหลือบมองต้นขาของเขา แอบขยับเท้าไปตรงส้นเท้าของหลี่เม่าอย่างเงียบๆ จากนั้นก็ถอดเท้าออกจากรองเท้าสลิปเปอร์ผ้าฝ้ายอย่างแนบเนียน แล้วใช้นิ้วเท้าสะกิดเกาส้นเท้ากับน่องของเขา

Chinese

夏奶奶有些听不懂他们说的。

Thai

ย่าเซี่ยฟังที่พวกเขาพูดไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก

Chinese

“这是要干嘛？”

Thai

“นี่จะทำอะไรกันเหรอ”

Chinese

李治给她解释：

Thai

หลี่จื้ออธิบายให้เธอฟัง

Chinese

“他们两个做了这么多事，让媒体和网络报道的话，以如今信息传播速度和网民数量，有很大概率让红玉爸妈瞧见。”

Thai

“พวกเขาสองคนทำสิ่งต่างๆ ไว้ตั้งมากมาย ถ้าให้สื่อและอินเทอร์เน็ตรายงานข่าว ด้วยความเร็วในการแพร่กระจายข้อมูลและจำนวนชาวเน็ตในปัจจุบัน มีโอกาสสูงมากที่พ่อแม่ของหงอวี้จะได้เห็น”

Chinese

夏奶奶恍然，随即一阵激动，开始期待起来。

Thai

ย่าเซี่ยเข้าใจกระจ่างทันที จากนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นและเริ่มตั้งตารอคอย

Chinese

其实以李貌的手段，以大玉的长相，她红起来轻轻松松。

Thai

อันที่จริง ด้วยความสามารถของหลี่เม่า และหน้าตาของต้าอวี้ การจะทำให้เธอโด่งดังนั้นเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก

Chinese

可李貌觉着网红太low了，所以选择了另一条路。

Thai

แต่หลี่เม่ารู้สึกว่าเน็ตไอดอลมันดูโลว์เกินไป จึงได้เลือกอีกเส้นทางหนึ่ง

Chinese

“对了，妈，外公外婆那边你们可以提前邀请了。”

Thai

“จริงสิครับแม่ ทางฝั่งคุณตาคุณยาย แม่เชิญล่วงหน้าได้เลยนะครับ”

Chinese

“我打电话问问。”

Thai

“เดี๋ยวแม่โทรไปถามดู”

Chinese

赵梅摸出手机，拨通电话，竟然有些忐忑。

Thai

จ้าวเหมยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดโทรออก รู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้างอย่างน่าประหลาด

Chinese

打给李貌外婆，没人接，如此好几遍，她又打给李貌外公。

Thai

โทรหายายของหลี่เม่าไม่มีคนรับสาย เป็นเช่นนี้อยู่หลายครั้ง เธอจึงโทรหาตาของหลี่เม่าแทน

Chinese

响了两次，终于接通。

Thai

ดังอยู่สองครั้ง ในที่สุดก็มีคนรับสาย

Chinese

“喂，五筒。”

Thai

“ฮัลโหล ห้าทง”

Chinese

这是在打麻将？赵梅叫了声：“爸。”

Thai

นี่กำลังเล่นไพ่นกกระจอกอยู่หรือ จ้าวเหมยเอ่ยเรียก “พ่อ”

Chinese

“打电话有什么事嘛？杠！”

Thai

“โทรมามีธุระอะไรหรือ กัง!”

Chinese

赵梅也不拐弯抹角。

Thai

จ้าวเหมยไม่อ้อมค้อม

Chinese

“小貌要结婚了，你们什么时候过来一趟？”

Thai

“เสี่ยวเม่าจะแต่งงานแล้ว พ่อกับแม่จะมากันเมื่อไหร่คะ”

Chinese

“碰！你说什么？”

Thai

“เผิง! แกพูดว่าอะไรนะ”

Chinese

赵梅浅吸口气，重复一遍：

Thai

จ้าวเหมยสูดหายใจเข้าเบาๆ แล้วพูดซ้ำอีกรอบ

Chinese

“小貌要结婚了，你们什么时候过来一趟？”

Thai

“เสี่ยวเม่าจะแต่งงานแล้ว พ่อกับแม่จะมากันเมื่อไหร่คะ”

Chinese

“啊？哦！小貌都要结婚了啊。

Thai

“อ๊ะ? อ๋อ! เสี่ยวเม่าจะแต่งงานแล้วเรอะ

Chinese

这几年你也知道，我和你妈身体越来越不好了，就不跑那么远的路了，我在这儿提前祝小貌新婚快乐。

Thai

หลายปีมานี้แกก็รู้ สุขภาพของฉันกับแม่แกนับวันยิ่งแย่ลง คงไม่เดินทางไกลขนาดนั้นหรอก ฉันขออวยพรให้เสี่ยวเม่ามีความสุขในวันแต่งงานล่วงหน้าตรงนี้เลยแล้วกัน

Chinese

你问问你哥哥们有没有空，还有什么事吗？”

Thai

แกไปลองถามพวกพี่ชายแกดูว่าว่างกันไหม มีอะไรอีกไหมล่ะ”

Chinese

赵梅脸色难看，哪怕你犹豫一秒呢？！

Thai

สีหน้าของจ้าวเหมยดูย่ำแย่ แม้แต่ลังเลสักวินาทีเดียวก็ยังไม่มีเลยสักนิด!

Chinese

“没事了。”

Thai

“ไม่มีอะไรแล้วค่ะ”

Chinese

“行，挂了啊！”

Thai

“ได้ งั้นวางละนะ!”

Chinese

“嘟嘟嘟～”

Thai

“ตู้ด ตู้ด ตู้ด~”

Chinese

瞧赵梅的脸色，众人就知道结果。

Thai

เมื่อมองดูสีหน้าของจ้าวเหมย ทุกคนก็รู้ผลลัพธ์ทันที

Chinese

赵梅不信邪，又打了几个电话，要么没人接，要么就是借口推脱。

Thai

จ้าวเหมยไม่ยอมถอดใจ โทรไปอีกหลายสาย แต่ถ้าไม่ใช่ไม่มีคนรับ ก็เป็นข้ออ้างบ่ายเบี่ยงปฏิเสธ

Chinese

“妈，算了。”李貌过去夺过她电话。

Thai

“แม่ครับ ช่างเถอะครับ” หลี่เม่าเดินเข้าไปแย่งโทรศัพท์มาจากมือเธอ

Chinese

赵梅长长叹了口气。

Thai

จ้าวเหมยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

Chinese

晚上，一家人热热闹闹吃了顿晚饭。

Thai

ตอนค่ำ คนทั้งครอบครัวกินอาหารเย็นด้วยกันอย่างครึกครื้นอบอุ่น

Chinese

佑安和佑康早早就困了。

Thai

โย่วอันกับโย่วคังง่วงนอนแต่หัวค่ำ

Chinese

“来，我们回房睡觉。”李貌上前拉住两个儿子，显得有些急切。

Thai

“มา พวกเรากลับห้องไปนอนกัน” หลี่เม่าก้าวเข้าไปดึงลูกชายทั้งสองคน ดูค่อนข้างรีบร้อน

Chinese

大玉淡淡瞥了他一眼，又斜了眼佑康。

Thai

ต้าอวี้ชำเลืองมองเขาเรียบๆ แล้วปรายตามองโย่วคังอีกที

Chinese

佑康一个哆嗦，自己白天偷拿玩具箱被逮到，要是跟妈妈睡，妈妈肯定要打自己屁股。

Thai

โย่วคังสะดุ้งตัวสั่น ตอนกลางวันตนแอบไปหยิบกล่องของเล่นแล้วถูกจับได้ หากไปนอนกับแม่ แม่ต้องตีตูดตนแน่ๆ

Chinese

于是，他扭头对赵梅道：“奶奶，我想跟奶奶睡。”

Thai

ดังนี้แล้ว เขาจึงหันไปพูดกับจ้าวเหมยว่า “ย่าครับ ผมอยากนอนกับย่า”

Chinese

“让你爷爷奶奶好好休息几天。”李貌拉着他们就走。

Thai

“ให้ปู่กับย่าของพวกนายได้พักผ่อนให้สบายสักสองสามวันเถอะ” หลี่เม่าดึงพวกเขาก้าวเดินทันที

Chinese

佑安也害怕，他和弟弟白天可是偷跑了出去。

Thai

โย่วอันก็กลัวเหมือนกัน ในตอนกลางวันเขากับน้องชายแอบหนีออกไปข้างนอกมานี่นา

Chinese

两兄弟一边不情不愿跟着爸爸走，一边可怜巴巴回头看他们爷爷奶奶。

Thai

สองพี่น้องจำใจเดินตามพ่อไปด้วยความไม่เต็มใจ พลางหันกลับไปมองปู่กับย่าของตนอย่างน่าสงสารน่าเวทนา

Chinese

赵梅和李治哪儿受得了这个，一人捞起一个。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อจะทนดูได้อย่างไร จึงอุ้มขึ้นมาคนละคน

Chinese

“以后有的是时间休息。”

Thai

“วันหน้ามีเวลาให้พักผ่อนอีกตั้งเยอะแยะ”

Chinese

“佑安佑康睡觉会乖乖的对不对？”

Thai

“โย่วอันโย่วคังจะนอนอย่างว่าง่ายใช่ไหมจ๊ะ”

Chinese

“嗯！”两兄弟忙不迭点头。

Thai

“ครับ!” สองพี่น้องพยักหน้าหงึกๆ อย่างรวดเร็ว

Chinese

“走，去爷爷奶奶房间。”赵梅和李治领着他们上了楼。

Thai

“ไป ไปที่ห้องของปู่กับย่ากัน” จ้าวเหมยกับหลี่จื้อพาพวกเขาเดินขึ้นชั้นบน

Chinese

李貌望着他们的背影，如坠冰窟。

Thai

หลี่เม่ามองตามแผ่นหลังของพวกเขา รู้สึกราวกับตกลงไปในบ่อน้ำแข็ง

Chinese

腰间忽地一疼，扭过头，大玉没好气瞪了他一眼。

Thai

เอวพลันเจ็บแปลบขึ้นมา พลอยหันหน้าไป ต้าอวี้กำลังถลึงตาใส่เขาอย่างเคืองๆ

Chinese

夏奶奶招呼一声，也回了房间。她现在作息健康的很。

Thai

ย่าเซี่ยส่งเสียงทักทายคำหนึ่งแล้วก็กลับเข้าห้องไปเช่นกัน ตอนนี้ตารางการใช้ชีวิตของเธอนั้นเฮลตี้เป็นอย่างยิ่ง

Chinese

小两口洗漱完，没急着回卧室，穿着毛茸茸的睡衣在客厅坐了会。

Thai

คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้ว ยังไม่รีบร้อนกลับเข้าห้องนอน สวมชุดนอนขนนุ่มฟูนั่งเล่นอยู่ในห้องนั่งเล่นครู่หนึ่ง

Chinese

赵梅和李治把孩子哄睡着，下了来。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อกล่อมเด็กๆ จนหลับแล้ว ก็เดินลงมาชั้นล่าง

Chinese

“妈！”

Thai

“แม่ครับ!”

Chinese

李貌上去亲热的挽住赵梅胳膊。

Thai

หลี่เม่าเดินเข้าไปควงแขนจ้าวเหมยอย่างสนิทสนมประจบประแจง

Chinese

“呦，怎么不端着架子了？”

Thai

“โอ๊ะ ทำไมไม่เก๊กขรึมวางมาดแล้วล่ะ”

Chinese

“哎呀，在孩子面前，我不得表现的稳重严肃一点嘛？孩子们没怕的人不行。”

Thai

“โธ่ ต่อหน้าเด็กๆ ผมก็ต้องทำตัวให้ดูสุขุมเข้มงวดหน่อยสิครับ เด็กๆ ถ้าไม่มีคนที่เกรงกลัวเลยมันไม่ได้นะ”

Chinese

“哼！”

Thai

“ฮึ!”

Chinese

一家四口，坐在沙发上，聊起了这几年的事。

Thai

คนในครอบครัวสี่คน นั่งอยู่บนโซฟา พูดคุยถึงเรื่องราวในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

Chinese

大多数时间是赵梅和李治在说，李貌和大玉在听。

Thai

เวลาส่วนใหญ่เป็นจ้าวเหมยกับหลี่จื้อเป็นฝ่ายเล่า หลี่เม่ากับต้าอวี้เป็นฝ่ายฟัง

Chinese

没聊太晚，十一点左右，四人各自回房。

Thai

คุยกันไม่ดึกมากนัก ราวๆ ห้าทุ่ม ทั้งสี่คนก็แยกย้ายกันกลับห้อง

Chinese

李貌刚进卧室，打了个哈欠：“好困啊。”

Thai

หลี่เม่าเพิ่งเข้าห้องนอนมา ก็หาวออกมาหนึ่งหวอด “ง่วงจังเลย”

Chinese

说完，他飞快脱掉衣服钻进被窝，跟大玉说了声晚安，立马闭上了眼。

Thai

พูดจบ เขาก็รีบถอดเสื้อผ้าแล้วมุดเข้าใต้ผ้าห่มอย่างรวดเร็ว บอกราตรีสวัสดิ์กับต้าอวี้หนึ่งคำ แล้วหลับตาทันที

Chinese

大玉冷笑一声，慢条斯理脱完衣服，关掉灯，摸索着趴到李貌身上。

Thai

ต้าอวี้แค่นหัวเราะ ถอดเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ปิดไฟ แล้วคลำทางขึ้นไปนอนทับบนตัวหลี่เม่า

Chinese

隔了一会，她忽轻声道：“小貌哥哥，我们再要个女儿吧。”

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็กระซิบเบาๆ ขึ้นมาว่า “พี่เสี่ยวเม่า พวกเรามีลูกสาวกันอีกคนเถอะ”

Chinese

李貌呼吸平稳，貌似真睡着了。

Thai

หลี่เม่าหายใจสม่ำเสมอ ราวกับหลับสนิทไปจริงๆ แล้ว

Chinese

“我知道你没睡。”

Thai

“ฉันรู้นะว่านายยังไม่หลับ”

Chinese

“一……”

Thai

“หนึ่ง…”

Chinese

“嗯，老婆，怎么了？”李貌只能睁开眼。

Thai

“อืม ภรรยา มีอะไรเหรอ” หลี่เม่าจำต้องลืมตาขึ้นมา

Chinese

开玩笑，大玉数到几，待会他就得辛苦几次。

Thai

ล้อเล่นน่า ต้าอวี้นับถึงเลขไหน เดี๋ยวเขาก็ต้องเหนื่อยตามจำนวนครั้งเท่านั้น