อยากขึ้นมานอนพักสักหน่อยไหม?

Chinese

天地漆黑一片，大雨倾盆砸落在地，哗啦啦作响，雨水顺着瓦沿滑落，在门前拉起一溜珠帘。

Thai

ผืนฟ้าและผืนดินมืดสนิท ฝนกระหน่ำเทลงมาซัดสาดพื้นดินจนเกิดเสียงดังซ่าๆ สายฝนไหลรินลงมาจากชายคากระเบื้อง ก่อตัวเป็นม่านหยาดน้ำตรงหน้าประตู

Chinese

“黑妞，回来！”

Thai

“เฮยหนิว กลับมา!”

Chinese

李貌冒雨冲出屋子，顺着狗叫声朝远处追去，忽地想到大玉和夏奶奶还在家，又硬生生停下脚步，站在原地声嘶力竭唤了几声。

Thai

หลี่เม่าฝ่าสายฝนพุ่งพรวดออกจากบ้าน ไล่ตามเสียงสุนัขเห่าไปทางไกลๆ แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าต้าอวี้กับย่าเซี่ยยังอยู่ในบ้าน จึงชะงักฝีเท้ากะทันหัน แล้วยืนตะโกนเรียกสุดเสียงอยู่กับที่

Chinese

模糊的人影伴随着狗叫声越来越远。

Thai

เงาร่างเลือนรางค่อยๆ ไกลออกไปพร้อมกับเสียงสุนัขเห่า

Chinese

“黑妞，回来！”

Thai

“เฮยหนิว กลับมา!”

Chinese

他抹了把脸上的雨水，踩在泥泞的土地里又唤了声。

Thai

เขาปาดน้ำฝนบนใบหน้า เหยียบย่ำลงบนพื้นดินเฉอะแฉะแล้วตะโกนเรียกอีกครั้ง

Chinese

突然，从天而降的雨势骤然被阻，回头看了眼，大玉正撑着把伞站在他身后。

Thai

ทันใดนั้น สายฝนที่เทกระหน่ำลงมาจากฟ้าก็พลันถูกบดบัง เมื่อหันกลับไปมอง ต้าอวี้กำลังกางร่มยืนอยู่ข้างหลังเขา

Chinese

“怎么了？”她轻声问，目露关心。

Thai

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ” เธอถามเสียงเบา แววตาเปี่ยมไปด้วยความเป็นห่วง

Chinese

李貌眉头深锁，又朝远方瞅了眼，已经听不见狗叫声了。

Thai

หลี่เม่าขมวดคิ้วแน่น ชะเง้อมองไปทางไกลๆ อีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงสุนัขเห่าแล้ว

Chinese

“回屋说。”

Thai

“กลับเข้าบ้านค่อยคุยกัน”

Chinese

他扭身朝夏奶奶的屋子走去，大玉撑着伞亦步亦趋跟在身旁。

Thai

เขาหมุนตัวเดินตรงไปยังบ้านของย่าเซี่ย โดยมีต้าอวี้กางร่มเดินตามติดอยู่ข้างกาย

Chinese

“怎么了？”夏奶奶披着件外套，瞅瞅他手上的游标卡尺，又瞅了瞅他浑身湿透的衣服，也问。

Thai

“เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ” ย่าเซี่ยคลุมเสื้อนอกไว้ตัวหนึ่ง มองดูเวอร์เนียร์แคลิปเปอร์ในมือของเขา แล้วมองเสื้อผ้าที่เปียกโชกไปทั้งตัวพลางเอ่ยถามขึ้นมาเช่นกัน

Chinese

“有人扒门……”李貌瞥了眼大玉，严肃道。

Thai

“มีคนมาแง้มประตูครับ…” หลี่เม่าเหลือบมองต้าอวี้แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

Chinese

接着又问：“你们没听到动静？”

Thai

จากนั้นก็ถามต่อ “พวกคุณไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยเหรอครับ”

Chinese

“好像是有声响……”大玉看着木门，愣愣发呆。

Thai

“เหมือนจะมีเสียงจริงๆ…” ต้าอวี้มองประตูไม้พลางยืนเหม่อลอย

Chinese

说是木门，其实更像是木板，门没锁，每晚睡觉只是在门后抵了根大木头。

Thai

จะว่าไปก็เรียกว่าประตูไม้ แต่แท้จริงแล้วเหมือนแผ่นไม้เสียมากกว่า ประตูไม่มีกลอน ทุกคืนก่อนนอนแค่เอาท่อนไม้ท่อนใหญ่มาขัดไว้ข้างหลังบานประตูเท่านั้น

Chinese

“黑妞它……”楚红玉突然想起刚才李貌在雨中的呼唤，欲言又止，满脸担忧。

Thai

“เฮยหนิว มัน…” ฉู่หงอวี้พลันนึกถึงเสียงตะโกนเรียกกลางสายฝนของหลี่เม่าเมื่อครู่ เธออึกอักพูดไม่ออก สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

Chinese

“去追人了。”李貌道。

Thai

“มันวิ่งตามคนไปแล้ว” หลี่เม่าเอ่ย

Chinese

场中突然安静下来。

Thai

ในห้องพลันเงียบสงัดลงทันที

Chinese

他们都清楚，黑妞大概率是回不来了。

Thai

พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่า มีความเป็นไปได้สูงมากที่เฮยหนิวจะไม่ได้กลับมาอีก

Chinese

在农村，有时候狗子偷吃别人家的鸡就会被活活打残或打死，今晚这事，来的那人不可能让黑妞回来的。

Thai

ในชนบท บางครั้งสุนัขไปแอบกินไก่บ้านคนอื่นก็อาจจะถูกทุบตีจนพิการหรือตีจนตายได้ ยิ่งกับเรื่องในคืนนี้ คนที่มาไม่มีทางปล่อยให้เฮยหนิวกลับมาได้แน่

Chinese

因为黑妞一旦回来，它就能领着他们凭借气味找到今晚来的那人。

Thai

เพราะหากเฮยหนิวกลับมาได้ มันก็จะสามารถพาพวกเขาตามกลิ่นไปหาคนที่บุกมาคืนนี้ได้

Chinese

李貌这时候心脏还在砰砰狂跳，妈的，凶手肯定就是刚才那个人了！

Thai

ในตอนนี้หัวใจของหลี่เม่ายังคงเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ให้ตายสิ ฆาตกรต้องเป็นคนเมื่อกี้แน่ๆ!

Chinese

他继而又有些后怕，要是今晚没有黑妞示警，真不知道会有什么可怕的后果，外面雨声太大，足以掩盖很多痕迹和声响。

Thai

จากนั้นเขาก็รู้สึกหวาดผวาขึ้นมา หากคืนนี้ไม่มีเฮยหนิวส่งเสียงเตือน ก็ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าจะเกิดผลลัพธ์อันน่าสะพรึงกลัวอะไรขึ้นบ้าง เสียงฝนด้านนอกดังเกินไป ดังพอที่จะกลบร่องรอยและสรรพเสียงต่างๆ ได้มากมาย

Chinese

楚红玉死死咬着嘴唇，眼泪啪嗒啪嗒无声滴落下来。

Thai

ฉู่หงอวี้กัดริมฝีปากแน่น น้ำตาหยดแหมะๆ ไหลรินลงมาอย่างเงียบงัน

Chinese

李貌抿抿嘴，举起手想帮她擦擦，察觉到手上的水渍和还在不断滴水的衣服，又作罢。

Thai

หลี่เม่าเม้มปาก ยกมือขึ้นคิดจะช่วยเธอเช็ดน้ำตา แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงคราบน้ำบนมือและเสื้อผ้าที่ยังคงมีน้ำหยดติ๋งๆ อยู่ จึงล้มเลิกไป

Chinese

“去换身衣服吧。”夏奶奶上前把大玉搂在怀里。

Thai

“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ” ย่าเซี่ยเดินเข้ามาโอบต้าอวี้ไว้ในอ้อมกอด

Chinese

“嗯。”李貌默默回了隔壁屋子。

Thai

“ครับ” หลี่เม่าเดินกลับไปยังบ้านหลังข้างๆ อย่างเงียบๆ

Chinese

好在天越来越热，他带了套换洗衣服回来。

Thai

ยังดีที่อากาศร้อนขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงพกชุดผลัดเปลี่ยนกลับมาด้วยชุดหนึ่ง

Chinese

如今已经确定凶手是在农村了，下一步该怎么办？

Thai

ตอนนี้มั่นใจแล้วว่าฆาตกรอยู่ในชนบท ขั้นต่อไปควรทำอย่างไรดี

Chinese

报警？用狗子丢了的理由？那些人估计压根不会搭理自己。

Thai

แจ้งความงั้นเหรอ ด้วยเหตุผลว่าสุนัขหายเนี่ยนะ คนพวกนั้นคงไม่แม้แต่จะสนใจเขาด้วยซ้ำ

Chinese

找关大爷帮忙施压？估计也不行，今晚的这场大雨冲刷掉了太多东西，再加上农村不像城市那样遍布摄像头，最后很可能还是一无所获。

Thai

ไปขอให้ลุงกวนช่วยกดดันให้งั้นเหรอ ก็น่าจะไม่ได้ผลเหมือนกัน ฝนตกหนักในคืนนี้ชะล้างอะไรไปมากเกินไป ประกอบกับในชนบทไม่ได้มีกล้องวงจรปิดอยู่ทั่วทุกหนแห่งเหมือนในเมือง สุดท้ายก็มีโอกาสสูงที่จะคว้าน้ำเหลว

Chinese

那人半夜是来偷东西？农村这事确实非常常见，上辈子大玉和奶奶会不会是因为发现了贼人才被……

Thai

คนคนนั้นมาขโมยของกลางดึกงั้นเหรอ เรื่องพรรค์นี้ในชนบทพบเห็นได้บ่อยมากจริงๆ ชาติก่อนต้าอวี้กับย่าอาจจะเพราะไปเจอหัวขโมยเข้าถึงได้ถูก…

Chinese

李貌心里乱糟糟一片，又想到了黑妞。

Thai

ในใจของหลี่เม่ายุ่งเหยิงไปหมด แล้วก็นึกถึงเฮยหนิวขึ้นมาอีก

Chinese

虽然和那个小东西不对付，但毕竟眼看着它从小长到大，如今……他心里也堵的难受。

Thai

แม้จะไม่ค่อยลงรอยกับเจ้าตัวเล็กนั่น แต่ก็เห็นมันเติบโตมาตั้งแต่เล็กจนโต บัดนี้… ในใจของเขาก็รู้สึกอึดอัดทรมานเช่นกัน

Chinese

“砰砰！”敲门声混合着雨水敲打雨伞的声音自门外响起。

Thai

“ก๊อกๆ!” เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากนอกห้องผสมปนเปกับเสียงเม็ดฝนที่ตกกระทบร่ม

Chinese

“进。”

Thai

“เข้ามาสิ”

Chinese

大玉收了伞，进到屋里，眼角还挂着几滴眼泪，伤心的看着他。

Thai

ต้าอวี้หุบร่ม เดินเข้ามาในห้อง หางตายังมีหยาดน้ำตาเกาะอยู่สองสามหยด เธอมองเขาด้วยความโศกเศร้า

Chinese

她外面披着件校服外套，里面穿着件他送的白色短袖，胸前异常宏伟。

Thai

ด้านนอกเธอคลุมเสื้อนอกชุดนักเรียนไว้ ส่วนด้านในสวมเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวที่เขาซื้อให้ ทรวงอกข้างหน้าอวบอิ่มตระการตาเป็นพิเศษ

Chinese

李貌上前轻轻抱住她略微颤抖的娇躯，右手抚摸着她的后脑勺，什么话都没说，也没心思想些什么不正经的事。

Thai

หลี่เม่าก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วโอบกอดเรือนร่างบอบบางที่สั่นเทาน้อยๆ ของเธออย่างแผ่วเบา มือขวาพลางลูบศีรษะด้านหลังของเธอ ไม่ได้เอ่ยคำใด และไม่มีกะจิตกะใจจะคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง

Chinese

“都怪我……”良久，大玉闷声道。

Thai

“เป็นความผิดของฉันเอง…” เนิ่นนานทีเดียว ต้าอวี้จึงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้

Chinese

“为什么这么说？”李貌捧起她的脸，认真看着她的眼睛。

Thai

“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ” หลี่เม่าประคองใบหน้าของเธอขึ้นมา มองตาเธอด้วยความจริงจัง

Chinese

楚红玉吸了吸鼻子，低低道：“要是我长的没这么漂亮就好了。”

Thai

ฉู่หงอวี้สูดจมูกแล้วเอ่ยเสียงแผ่ว “ถ้าฉันไม่ได้หน้าตาสวยขนาดนี้ก็คงดี”

Chinese

李貌哑口，这话怎么听着这么别扭，不知情的人还以为是哪个自恋狂说出来的话。

Thai

หลี่เม่าถึงกับพูดไม่ออก คำพูดนี้ฟังดูพิลึกพิลั่นชอบกล คนที่ไม่รู้เรื่องคงคิดว่าเป็นคำพูดของคนหลงตัวเองคนไหนเสียอีก

Chinese

“漂亮又没罪。”顿了顿，他继续安慰道：“再说，你怎么知道那人就是冲着你来的？说不定是为了钱财？或者是为了我？”

Thai

“สวยไม่ได้มีความผิดสักหน่อย” เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปลอบประโลมต่อ “อีกอย่าง เธอรู้ได้ยังไงว่าคนคนนั้นพุ่งเป้ามาที่เธอ ไม่แน่อาจจะเพื่อเงินทอง หรืออาจจะเพื่อฉันก็ได้?”

Chinese

楚红玉沉默着没说话。

Thai

ฉู่หงอวี้เงียบกริบ ไม่ได้พูดอะไร

Chinese

李貌深深叹了口气，再这样搞下去，大玉都要有心理疾病了。

Thai

หลี่เม่าถอนหายใจยาว หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ต้าอวี้คงได้เป็นโรคทางจิตใจเข้าจริงๆ แน่

Chinese

双手上移，他想把她抱的更紧一些，忽地摸到一片湿答答的地方。

Thai

สองมือเลื่อนขึ้น เขาคิดจะกอดเธอให้แน่นขึ้นอีกนิด พลันสัมผัสโดนบริเวณที่เปียกชื้นส่วนหนึ่ง

Chinese

摸索片刻，应该是刚才大玉帮他撑伞的时候淋的，这个傻妮子。

Thai

เมื่อคลำดูครู่หนึ่ง ก็น่าจะเป็นตอนที่ต้าอวี้ช่วยกางร่มให้เขาเมื่อกี้แล้วโดนฝนสาด ยัยเด็กโง่คนนี้

Chinese

“去换件衣服吧，别着凉了。”李貌轻轻推了推她。

Thai

“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ อย่าให้เป็นหวัดเลย” หลี่เม่าดันตัวเธอเบาๆ

Chinese

楚红玉没动弹。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ได้ขยับเขยื้อน

Chinese

今晚发生的事，一开始可能是因为刚睡醒，她还有点迷糊，现在回过神，只感到一阵后怕，又很为黑妞担心。

Thai

เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ตอนแรกอาจเป็นเพราะเพิ่งตื่นนอน เธอจึงยังสะลึมสะลืออยู่บ้าง แต่ตอนนี้พอได้สติกลับมา ก็รู้สึกหวาดผวาขึ้นมาจับใจ อีกทั้งยังเป็นห่วงเฮยหนิวมากเหลือเกิน

Chinese

她紧了紧双手，把李貌抱的更紧了，现在只有眼前这个男生的温暖怀抱，才能让她汲取安全感。

Thai

เธอกระชับสองมือ กอดหลี่เม่าแน่นยิ่งขึ้น ในยามนี้มีเพียงอ้อมกอดอันอบอุ่นของเด็กหนุ่มตรงหน้าเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

Chinese

“乖，听话。”他加重语气，又道。

Thai

“เด็กดี เชื่อฟังหน่อยสิ” เขาเน้นน้ำเสียงแล้วพูดอีกครั้ง

Chinese

“哦哦！”这次她乖乖听话，回了隔壁。

Thai

“อื้อ!” คราวนี้เธอยอมเชื่อฟังแต่โดยดีแล้วกลับไปยังห้องข้างๆ

Chinese

李貌坐到床边，摸出手机看了眼时间，凌晨三点。

Thai

หลี่เม่านั่งลงข้างเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา ตีสามแล้ว

Chinese

这特么都叫个什么事？！

Thai

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันวะเนี่ย?!

Chinese

农村不能再待了，明天得把夏奶奶和大玉一起接到城里，离凶手远远的。

Thai

อยู่ในชนบทต่อไปไม่ได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องพาย่าเซี่ยกับต้าอวี้เข้าไปอยู่ในเมืองด้วยกัน ให้อยู่ห่างจากตัวฆาตกรไกลๆ

Chinese

那就得租房子了，不过正好要高考了，来回也不方便。

Thai

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเช่าบ้าน แต่ก็พอดีใกล้จะถึงช่วงสอบเกาเข่าแล้ว การเดินทางไปกลับก็ไม่สะดวกอยู่แล้วด้วย

Chinese

没一会，大玉换好衣服回来，她瞅了眼桌上的游标卡尺，忽然有点理解小貌以前的小心翼翼。

Thai

ไม่นานนัก ต้าอวี้ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วกลับมา เธอมองดูเวอร์เนียร์แคลิปเปอร์บนโต๊ะ พลันรู้สึกเข้าใจความระมัดระวังรอบคอบของเสี่ยวเม่าเมื่อก่อนขึ้นมาบ้างแล้ว

Chinese

“大玉，明天带奶奶一起去城里住一个月吧，正好要高考了，你来回也麻烦。”李貌拉她到床边坐下，把自己的打算说了一遍。

Thai

“ต้าอวี้ พรุ่งนี้พาย่าเข้าไปอยู่ในเมืองสักเดือนเถอะ พอดีจะสอบเกาเข่าแล้ว เธอเดินทางไปกลับก็ลำบากด้วย” หลี่เม่าดึงเธอมานั่งข้างเตียง แล้วเล่าแผนการของตนให้ฟังรอบหนึ่ง

Chinese

楚红玉抿抿嘴，大眼睛忽闪忽闪看着他。

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปาก ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ มองเขา

Chinese

“房租用你的稿费。”他连忙补充道。

Thai

“ค่าเช่าบ้านก็ใช้เงินค่าต้นฉบับของเธอ” เขารีบเสริมขึ้น

Chinese

小说如今已经更新到了七十多章，有快十个盟主，也赚了五千多块钱。

Thai

ตอนนี้หนังสือนิยายอัปเดตไปถึงเจ็ดสิบกว่าตอนแล้ว มีหัวหน้าพันธมิตรเกือบสิบคน และทำเงินได้ห้าพันกว่าหยวนแล้วด้วย

Chinese

这还没上架，就已经快有七万收藏，到时候运气好点的话，首订差不多可以破万。

Thai

นี่ขนาดยังไม่เปิดขายแบบเก็บเงิน ก็มีคนกดเก็บเข้าชั้นเกือบเจ็ดหมื่นคนแล้ว ถึงเวลานั้นถ้าโชคดีหน่อย ยอดสั่งซื้อตอนแรกก็น่าจะทะลุหลักหมื่นได้ไม่ยาก

Chinese

大玉当初得知小说赚钱的时候很惊讶，然后果然不愿意拿那一半的稿费。

Thai

ตอนแรกที่ต้าอวี้รู้ว่านิยายทำเงินได้ก็ตกใจมาก และแน่นอนว่าเธอไม่ยอมรับเงินค่าต้นฉบับครึ่งหนึ่งนั้น

Chinese

不过好在李貌跟她签了份简单的合同，又好说歹说，她才忐忑不安的答应。

Thai

แต่ยังดีที่หลี่เม่าเซ็นสัญญาง่ายๆ ฉบับหนึ่งกับเธอ ทั้งยังหว่านล้อมสารพัด เธอถึงยอมตกลงด้วยความกระวนกระวายใจ

Chinese

“我都听你的。”大玉糯糯道。

Thai

“ฉันฟังนายหมดเลย” ต้าอวี้เอ่ยเสียงอ่อนหวาน

Chinese

而后两人又去隔壁跟夏奶奶商量。

Thai

จากนั้นทั้งสองคนก็ไปปรึกษากับย่าเซี่ยที่ห้องข้างๆ

Chinese

夏奶奶今晚也被吓了一跳，既然孙女和未来孙女婿决定好了，她自然没问题，开始收拾东西。

Thai

คืนนี้ย่าเซี่ยเองก็ตกใจไม่น้อย ในเมื่อหลานสาวกับว่าที่หลานเขยตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว ย่อมไม่มีปัญหาอะไร จึงเริ่มเก็บข้าวของ

Chinese

楚红玉则端个小板凳，坐在门前竖起耳朵，怔怔看着雨幕，期望黑妞会突然跑回来。

Thai

ส่วนฉู่หงอวี้ก็ยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งเงี่ยหูฟังอยู่หน้าประตู เหม่อมองม่านฝนด้วยความหวังว่าเฮยหนิวจะวิ่งพรวดพราดกลับมา

Chinese

李貌陪在旁边，手伸进雨幕感受了会，雨势依旧很大。

Thai

หลี่เม่าอยู่เป็นเพื่อนข้างๆ ยื่นมือเข้าไปในม่านฝนเพื่อสัมผัสดูครู่หนึ่ง สายฝนยังคงตกหนักอยู่เช่นเดิม

Chinese

这雨不停，明天路怕是不好走。

Thai

ถ้าฝนไม่หยุดตก พรุ่งนี้ทางคงจะเดินลำบากแน่

Chinese

“哈～”大玉捂嘴打了个哈欠。

Thai

“หาว~” ต้าอวี้เอามือป้องปากหาว

Chinese

“你去床上睡会吧，我在这守着。”李貌指了指屋里原本属于大玉的单人床。

Thai

“เธอไปนอนบนเตียงสักงีบเถอะ ฉันจะเฝ้าตรงนี้เอง” หลี่เม่าชี้ไปยังเตียงเดี่ยวในห้องซึ่งเดิมทีเป็นของต้าอวี้

Chinese

“我不困。”大玉摇了摇头。

Thai

“ฉันไม่ง่วง” ต้าอวี้ส่ายหน้า

Chinese

“明天去城里还有一大堆事，补充好精神。”李貌拍了拍她背，劝道。

Thai

“พรุ่งนี้เข้าไปในเมืองยังมีเรื่องอีกตั้งเยอะ เติมพลังให้เต็มที่ดีกว่า” หลี่เม่าตบหลังเธอเบาๆ พลางเกลี้ยกล่อม

Chinese

“那你呢？”楚红玉撑着下巴盯着他。

Thai

“แล้วนายล่ะ” ฉู่หงอวี้เท้าคางจ้องมองเขา

Chinese

“我明天就不操心了，全靠你了。”他道。

Thai

“พรุ่งนี้ฉันคงไม่เหนื่อยคิดอะไรแล้ว ต้องพึ่งเธอคนเดียวแล้วล่ะ” เขาเอ่ย

Chinese

“那好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

大玉抿抿嘴，和衣躺到床上，侧身直直看着坐在门口的那个人。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก เอนตัวลงนอนบนเตียงทั้งชุด ตะแคงกายมองคนที่นั่งอยู่หน้าประตูตรงๆ

Chinese

今晚她才意识到家里有个男人多重要，要是没李貌……

Thai

คืนนี้เธอถึงได้ตระหนักว่าการมีผู้ชายอยู่ในบ้านสำคัญขนาดไหน ถ้าหากไม่มีหลี่เม่า…

Chinese

胡思乱想间，她见小貌也打了好几个哈欠，有些心疼，忍不住问道：“你要不要上来躺会？”

Thai

ระหว่างที่คิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เธอเห็นเสี่ยวเม่าหาวไปหลายรอบก็รู้สึกสงสาร อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นว่า “นายจะขึ้นมานอนพักสักหน่อยไหม”