มาเป็นลูกสาวฉันไหม? (1/1)

Chinese

楚红玉刚走，刘娟一家就过了来。

Thai

ฉู่หงอวี้เพิ่งจะเดินไป ครอบครัวของหลิวจวนก็เดินตรงเข้ามา

Chinese

江新月热情的上前挽住赵梅胳膊，“赵姨，真是抱歉，来晚了。”

Thai

เจียงซินเยว่เดินเข้าไปควงแขนจ้าวเหมยอย่างกระตือรือร้น “น้าจ้าวคะ ขอโทษจริงๆ ค่ะที่มาสาย”

Chinese

她今天特意打扮过，粉色圆领T恤搭配一条灰白色牛仔短裤，露出浑圆雪白的长腿，脚蹬一双小白鞋，白色长袜的蕾丝边紧贴着小腿。

Thai

วันนี้เธอตั้งใจแต่งตัวเป็นพิเศษ เสื้อยืดคอกลมสีชมพูจับคู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีขาวอมเทา เผยให้เห็นเรียวขายาวกลมกลึงขาวผ่อง สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่หนึ่ง ขอบลูกไม้ของถุงเท้ายาวสีขาวแนบสนิทอยู่กับน่อง

Chinese

头戴粉红色发箍，肩背灰色帆布包，左手手腕圈着个白色发圈，笑起来眼睛便弯成了月牙，整个人充满青春活泼的朝气。

Thai

บนศีรษะคาดที่คาดผมสีชมพู สะพายกระเป๋าผ้าใบสีเทา ข้อมือซ้ายคล้องยางรัดผมสีขาว ยามยิ้มดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ทั้งตัวเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความสดใสตามวัยสาว

Chinese

“你还好意思说，在家挑衣服都挑了半晌，比自己升学宴还上心！”刘娟在一旁没好气笑道。

Thai

“ยังกล้าพูดอีกนะ อยู่บ้านเลือกเสื้อผ้าตั้งนานสองนาน ใส่ใจยิ่งกว่างานเลี้ยงฉลองสอบติดของตัวเองเสียอีก!” หลิวจวนหัวเราะอย่างเหนื่อยหน่ายอยู่ข้างๆ

Chinese

江新月的升学宴周五就办过了，当时也着实热闹了一番。

Thai

งานเลี้ยงฉลองสอบติดของเจียงซินเยว่จัดไปตั้งแต่เมื่อวันศุกร์แล้ว ตอนนั้นก็คึกคักครึกครื้นไม่น้อยเลย

Chinese

“赵姨，他们升学宴怎么在婚礼宴会中心办？也太隆重了吧？”江新月抬头瞧了眼面前这栋颇具艺术气息的方形建筑，语气复杂的问。

Thai

“น้าจ้าวคะ ทำไมงานเลี้ยงฉลองสอบติดของพวกเขาถึงจัดที่ศูนย์จัดเลี้ยงวิวาห์ล่ะคะ อลังการเกินไปหรือเปล่า” เจียงซินเยว่เงยหน้ามองอาคารทรงสี่เหลี่ยมที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายศิลปะตรงหน้า แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงซับซ้อน

Chinese

她的升学宴是找了家豪华酒店，摆了十好几桌，原本以为那就算顶好的了，却没想到李貌他们直接来婚宴中心举办。

Thai

งานเลี้ยงฉลองสอบติดของเธอจัดที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ตั้งโต๊ะไปสิบกว่าโต๊ะ เดิมทีคิดว่านั่นก็ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าพวกหลี่เม่าจะมาจัดที่ศูนย์จัดเลี้ยงวิวาห์ตรงๆ แบบนี้

Chinese

不收钱，花好几万办一场升学宴，还真是够奢侈。

Thai

ไม่รับเงินช่วยซอง ควักเงินหลายหมื่นเพื่อจัดงานเลี้ยงฉลองสอบติด ช่างฟุ่มเฟือยเสียจริง

Chinese

一想到这场宴会也是为楚红玉办的，她心里就多少有点羡慕嫉妒。

Thai

พอนึกขึ้นได้ว่างานเลี้ยงนี้จัดขึ้นเพื่อฉู่หงอวี้ด้วย ในใจของเธอก็อดที่จะรู้สึกอิจฉาริษยาอยู่บ้างไม่ได้

Chinese

不过，瞅瞅自己身上这身特意挑选过的衣服，她无声笑了笑，心想今天谁是主角还不好说呢。

Thai

ทว่าพอก้มมองชุดที่ตัวเองตั้งใจเลือกสรรมา เธอก็แอบยิ้มเงียบๆ ในใจ พลางคิดว่าวันนี้ใครจะเป็นตัวเอกก็ยังบอกไม่ได้หรอก

Chinese

她知道楚红玉穿着朴素，所以特意在家好好打扮了一番，想着待会能不能艳压全场，出出风头。

Thai

เธอรู้ว่าฉู่หงอวี้แต่งตัวเรียบง่าย จึงตั้งใจแต่งองค์ทรงเครื่องมาจากบ้านเป็นอย่างดี คิดว่าประเดี๋ยวจะประชันความงามกลบทุกคนในงานเพื่อแย่งซีนเสียหน่อย

Chinese

毕竟，女生再漂亮，打扮和不打扮的区别还是挺大的！

Thai

อย่างไรเสีย ผู้หญิงต่อให้สวยแค่ไหน แต่งตัวกับไม่แต่งตัวความต่างมันก็มากอยู่ดี!

Chinese

“一生一次的大事，隆重点好！”

Thai

“เรื่องใหญ่ที่มีแค่ครั้งเดียวในชีวิต ยิ่งใหญ่หน่อยนั่นแหละดี!”

Chinese

赵梅扭头瞅了眼，见大玉一步三回头走的缓慢，不时朝这边看过来，心里很不是滋味，但她又实在不好给这家人脸色看，便催促道：“走吧，就差你们了。”

Thai

จ้าวเหมยหันไปมองแวบหนึ่ง เห็นต้าอวี้เดินช้าๆ พลางเหลียวหลังมองทุกสามก้าว คอยหันมองมาทางนี้เป็นระยะ ในใจก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร แต่เธอก็ไม่อาจชักสีหน้าใส่ครอบครัวนี้ได้จริงๆ จึงเร่งขึ้นว่า “ไปเถอะ เหลือแค่พวกเธอแล้ว”

Chinese

“哎呦，那赶快进去吧。”江兵忙道。

Thai

“ไอ้หยา ถ้างั้นก็รีบเข้าไปกันเถอะ” เจียงปิงรีบพูด

Chinese

一行人推门往里走，江新月始终挽着赵梅的手，亲密的说着话。

Thai

คนกลุ่มหนึ่งผลักประตูเดินเข้าไปข้างใน เจียงซินเยว่ยังคงควงแขนจ้าวเหมยไว้ไม่ปล่อย ชวนคุยอย่างสนิทสนม

Chinese

赵梅被她搞得有点烦躁，但偏偏发作不得，有一搭没一搭敷衍着，心里憋的着实难受。

Thai

จ้าวเหมยถูกเธอทำให้หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่ก็แผลงฤทธิ์ใส่ไม่ได้ ได้แต่ตอบรับส่งๆ ไปอย่างเสียไม่ได้ ในใจอึดอัดทรมานจริงๆ

Chinese

又走了几步，江新月终于松开她，跑她面前蹦蹦跳跳倒退着走，走着走着却忽地停下脚步，愣愣看着她身后。

Thai

เดินไปได้อีกสองสามก้าว ในที่สุดเจียงซินเยว่ก็ปล่อยแขนเธอ วิ่งไปกระโดดโลดเต้นเดินถอยหลังอยู่ตรงหน้า ทว่าเดินๆ อยู่จู่ๆ ก็ชะงักฝีเท้า ยืนอึ้งมองไปทางด้านหลังของเธอ

Chinese

赵梅一怔，扭头朝身后看过去。

Thai

จ้าวเหมยชะงัก หันศีรษะมองไปข้างหลัง

Chinese

却见一个瘦弱的中年妇女面目狰狞的迎面而来，她右手伸进左臂挎着的藤草菜篮子里摸索着什么，然后拼命朝她扔了过来。

Thai

กลับเห็นหญิงวัยกลางคนผอมแห้งคนหนึ่งปรี่เข้ามาด้วยสีหน้าดุดันถมึงทึง มือขวาของเธอยื่นเข้าไปควานหาอะไรบางอย่างในตะกร้าจ่ายตลาดสานด้วยหวายที่คล้องอยู่บนแขนซ้าย จากนั้นก็ขว้างมันมาทางเธออย่างสุดแรงเกิด

Chinese

赵梅下意识闭眼低头，伸手护在身前，静静等了会，却什么事都没有，睁眼瞧去，却见楚红玉不知什么时候站在了自己身前。

Thai

จ้าวเหมยหลับตาและก้มหัวลงตามสัญชาตญาณ ยื่นมือมาบังปกป้องด้านหน้าตัว นิ่งรออยู่ครู่หนึ่งแต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ลืมตาขึ้นดูกลับพบว่าฉู่หงอวี้มายืนขวางอยู่ตรงหน้าตนตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

Chinese

她死死咬着嘴唇，紧闭双眼，垂放在腰侧的两只小手握成了拳头，身子微微颤抖着，身后传来什么东西碎裂的声音。

Thai

เธอกัดริมฝีปากแน่น หลับตาสนิท มือเล็กทั้งสองข้างที่ทิ้งอยู่ข้างเอวกำแน่นเป็นหมัด ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ด้านหลังมีเสียงของบางอย่างแตกกระจายดังขึ้น

Chinese

赵梅一呆，在场的众人也都被突如其来的变故搞懵了，怔怔立在原地。

Thai

จ้าวเหมยนิ่งอึ้ง ผู้คนในที่นั้นต่างก็ตกตะลึงกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่เกิดขึ้นกะทันหัน ได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม

Chinese

那瘦弱的中年妇女却跟发疯了似的，拼命把菜篮子里的东西朝大玉这边砸过来。

Thai

ทว่าหญิงวัยกลางคนผอมแห้งผู้นั้นกลับราวกับเป็นบ้า ขว้างปาของในตะกร้ามาทางต้าอวี้อย่างบ้าคลั่ง

Chinese

“住手！”

Thai

“หยุดนะ!”

Chinese

突然，空旷的大厅齐齐传来几道响亮的叫喊声，有男有女。

Thai

ทันใดนั้น ในโถงอันกว้างขวางก็มีเสียงตะโกนดังกึกก้องขึ้นมาพร้อมกันหลายเสียง มีทั้งชายและหญิง

Chinese

上完厕所的李貌，那边出来等人的张强、张琳、赵思妤、王玥几人，都朝这边狂奔而来。

Thai

หลี่เม่าที่เพิ่งเข้าห้องน้ำเสร็จ รวมถึงจางเฉียง จางหลิน จ้าวซืออวี๋ และหวังเยว่ที่ออกมารอคนตรงนั้น ต่างก็วิ่งกรูตรงมาทางนี้อย่างสุดฝีเท้า

Chinese

宴会厅的经理瞧见这边的情况，也着急忙慌小跑起来。

Thai

ผู้จัดการห้องจัดเลี้ยงเห็นสถานการณ์ตรงนี้ก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาด้วยความร้อนรน

Chinese

近前的李治最先回过神，顶着各种菜叶，冲到那妇女面前，三两下便把她控制住，经理带着保安紧随其后。

Thai

หลี่จื้อที่อยู่ใกล้สุดได้สติก่อนใคร เขาทนรับเศษใบผักสารพัด พุ่งเข้าไปตรงหน้าหญิงคนนั้น ไม่กี่กระบวนท่าก็ควบคุมตัวเธอไว้ได้ ผู้จัดการพา รปภ. ตามมาติดๆ

Chinese

那边李貌已经狂奔到大玉身边，伸手摸了摸她背后，然后狠狠松了口气，紧紧抱住她，不住在女朋友耳边轻声道：“没事，是鸡蛋，没事，是鸡蛋……”

Thai

ทางด้านนั้นหลี่เม่าวิ่งมาถึงข้างกายต้าอวี้แล้ว เขายื่นมือไปลูบแผ่นหลังของเธอ จากนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะกอดเธอไว้แน่น เอ่ยกระซิบข้างหูแฟนสาวไม่หยุด “ไม่เป็นไร เป็นไข่ไก่ ไม่เป็นไรนะ เป็นไข่ไก่…”

Chinese

大玉反应过来，轻轻呼出口气，感受到男朋友情绪不稳定，伸手拍着他后背，柔声安慰道：“我没事，我没事……”

Thai

ต้าอวี้ได้สติกลับมา เธอผ่อนลมหายใจเบาๆ รับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่ไม่มั่นคงของแฟนหนุ่ม จึงยื่นมือไปลูบหลังเขา พลางเอ่ยปลอบเสียงนุ่ม “ฉันไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร…”

Chinese

那中年妇女双手被反绑在身后，眼睛却牢牢盯着赵梅，声嘶力竭叫道：“都怪你儿子，都怪你儿子，是他把我家开勋带坏了，要不然他不会杀人的，他那么乖，都怪你们家李貌！”

Thai

หญิงวัยกลางคนผู้นั้นถูกจับไพล่หลังไว้ ทว่าดวงตายังคงจ้องเขม็งไปที่จ้าวเหมย กรีดร้องสุดเสียง “เป็นเพราะลูกชายเธอ เป็นเพราะลูกชายเธอทั้งหมด! เขาทำให้ไคซวินบ้านฉันเสียคน ไม่อย่างนั้นเขาไม่ฆ่าคนหรอก เขาเป็นเด็กดีขนาดนั้น เป็นเพราะหลี่เม่าบ้านพวกเธอทั้งหมด!”

Chinese

李貌听了，猛的朝她看去，松开大玉，阴沉着脸径直走到她面前，压着心中怒火斥问：“刘开勋是你儿子？”

Thai

หลี่เม่าได้ยินดังนั้นก็หันขวับไปมองเธอทันที เขาปล่อยต้าอวี้ สีหน้าบึ้งตึงถมึงทึงเดินตรงเข้าไปตรงหน้าหญิงผู้นั้น สะกดโทสะในใจแล้วตวาดถาม “หลิวไคซวินเป็นลูกชายเธอเหรอ”

Chinese

这一切都在很短的时间里发生，赵梅这时也从惊吓中回过神，连忙挤过张琳等人，来到楚红玉身前。

Thai

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว จ้าวเหมยในตอนนี้ก็ได้สติจากความตกใจ รีบเบียดผ่านพวกจางหลินเข้ามาตรงหน้าฉู่หงอวี้

Chinese

待瞧见她背后那滩鸡蛋液，赵梅鼻子一酸，边用手不停给她清理，边忍不住哭道：“傻孩子，傻孩子，怎么这么傻，要是扔的是刀子或者浓硫酸可怎么办？可怎么办啊？”

Thai

ครั้นเห็นคราบไข่ไก่ที่เลอะเปรอะเปื้อนอยู่บนแผ่นหลังของเธอ จ้าวเหมยก็จมูกแสบขึ้นมา มือข้างหนึ่งคอยเช็ดทำความสะอาดให้อย่างไม่หยุดหย่อน อีกทางก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้ “เด็กโง่ เด็กโง่เอ๊ย ทำไมถึงโง่ขนาดนี้ ถ้าเกิดสิ่งที่ปามาเป็นมีดหรือกรดกำมะถันเข้มข้นจะทำยังไง จะทำยังไงล่ะฮึ”

Chinese

大玉见她哭的伤心，顿时有点手足无措，犹豫了会，颤抖着伸手轻轻擦了擦赵梅脸上的泪珠，低低道：“阿姨，没事的……”

Thai

ต้าอวี้เห็นเธอร้องไห้เสียใจก็พลันทำตัวไม่ถูก ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมืออันสั่นเทาไปช่วยเช็ดหยดน้ำตาบนใบหน้าของจ้าวเหมยเบาๆ เอ่ยเสียงแผ่ว “คุณน้าคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…”

Chinese

“怎么能没事？怎么会没事？！”赵梅温柔的摸了摸她脸颊，又是感动又是怜惜。

Thai

“จะไม่เป็นไรได้ยังไง จะไม่เป็นไรได้ยังไงกัน!” จ้าวเหมยลูบแก้มเธออย่างอ่อนโยน ทั้งซาบซึ้งใจทั้งสงสารเอ็นดู

Chinese

这时宴会厅里的人大多都被惊动，出了来，瞧着这一幕不知是发生了什么。

Thai

เวลานี้ผู้คนส่วนใหญ่ในห้องจัดเลี้ยงต่างก็แตกตื่นพากันเดินออกมา มองดูภาพเหตุการณ์นี้โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

Chinese

江新月立在原地，呆呆看着那个被众星捧月围在中间的女生，面色惨白。

Thai

เจียงซินเยว่ยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม มองดูหญิงสาวที่ถูกผู้คนรุมล้อมอยู่ตรงกลางด้วยสีหน้าซีดเผือด

Chinese

刚才，离赵姨最近的，是她！

Thai

เมื่อครู่นี้ คนที่อยู่ใกล้น้าจ้าวที่สุดคือเธอ!

Chinese

可她却……

Thai

แต่ทว่าเธอกลับ…

Chinese

刘娟瞥了眼女儿，和江兵对视一眼，出声安慰道：“这种突发状况谁也没想到，一时没反应过来也是正常的。”

Thai

หลิวจวนเหลือบมองลูกสาว สบตากับเจียงปิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปลอบ “สถานการณ์กะทันหันแบบนี้ไม่มีใครคาดคิดหรอก ชั่วขณะนั้นตอบสนองไม่ทันก็เป็นเรื่องปกติ”

Chinese

俩人倒没什么心理负担，就算眼前这一幕重演，他们也不想女儿冒着风险去救人。

Thai

ทั้งสองคนไม่ได้รู้สึกแบกรับภาระทางใจอะไร ต่อให้ภาพตรงหน้านี้เกิดขึ้นซ้ำอีก พวกเขาก็ไม่อยากให้ลูกสาวเสี่ยงอันตรายไปช่วยคนอื่นอยู่ดี

Chinese

关大爷环视一圈现场，蹙眉走到李貌身边，沉声问：“怎么回事？”

Thai

ลุงกวนกวาดสายตามองรอบที่เกิดเหตุ ขมวดคิ้วเดินมาข้างกายหลี่เม่า เอ่ยถามเสียงขรึม “เกิดอะไรขึ้น”

Chinese

“刘开勋母亲！”李貌指了指中年妇女，哑声道。

Thai

“แม่ของหลิวไคซวินครับ!” หลี่เม่าชี้ไปทางหญิงวัยกลางคน เอ่ยเสียงแหบพร่า

Chinese

只这一句话，关大爷瞬间就明白了。

Thai

เพียงประโยคเดียวนี้ ลุงกวนก็เข้าใจได้ในทันที

Chinese

一旁的李治见这中年妇女一会哭一会笑的，深深叹了口气，接话道：“她可能是疯了！”

Thai

หลี่จื้อที่อยู่ข้างๆ เห็นหญิงวัยกลางคนผู้นี้เดี๋ยวร้องไห้เดี๋ยวหัวเราะ ก็ถอนหายใจยาว เอ่ยเสริมขึ้นว่า “เธออาจจะเป็นบ้าไปแล้ว!”

Chinese

李貌和关大爷闻言，仔细观察了会，还真说不准。

Thai

หลี่เม่ากับลุงกวนได้ยินดังนั้น พินิจพิจารณาดูครู่หนึ่ง ก็พูดยากจริงๆ

Chinese

“报警了没？”

Thai

“แจ้งความหรือยัง”

Chinese

“待会就来。”

Thai

“ประเดี๋ยวก็คงมาถึงครับ”

Chinese

“行！”关大爷没多说什么，扭头透过人缝瞅了眼大玉背后潮湿的地方，紧紧皱了皱眉头。

Thai

“ได้!” ลุงกวนไม่ได้พูดอะไรมาก หันศีรษะมองลอดช่องว่างระหว่างผู้คนไปยังจุดที่เปียกชื้นบนแผ่นหลังของต้าอวี้ พลางขมวดคิ้วมุ่น

Chinese

那边，夏奶奶得知发生的事，心有余悸的揉了揉眼角，瞧瞧自家孙女，又看看啜泣的赵梅，暗暗在心里叹了口气。

Thai

ทางด้านนั้น ย่าเซี่ยเมื่อทราบเรื่องที่เกิดขึ้น ก็ขยี้หัวตาด้วยความหวาดผวาที่ยังคงค้างอยู่ในใจ มองดูหลานสาวของตน แล้วมองจ้าวเหมยที่กำลังสะอื้น แอบถอนหายใจอยู่ในใจเงียบๆ

Chinese

小貌救了大玉，如今大玉也算救了赵梅，也许，这一切的一切都是注定好了的。

Thai

เสี่ยวเม่าเคยช่วยต้าอวี้ ยามนี้ต้าอวี้ก็ถือว่าได้ช่วยจ้าวเหมย บางที เรื่องราวทั้งหมดทั้งมวลนี้อาจถูกกำหนดไว้แล้วจริงๆ

Chinese

赵梅紧紧拉着大玉的手，“丫头，姨先带你去买几件衣服。”

Thai

จ้าวเหมยกุมมือต้าอวี้ไว้แน่น “แม่หนู น้าพาหนูไปซื้อเสื้อผ้าใหม่สักสองสามชุดก่อนนะ”

Chinese

“不，不用那么麻烦。”她连连摆手。

Thai

“มะ ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกค่ะ” เธอโบกมือเป็นพัลวัน

Chinese

“你可是今天的主角，穿着这衣服怎么行？！”

Thai

“หนูเป็นดาวเด่นของวันนี้นะ ใส่เสื้อผ้าแบบนี้ได้ยังไงกัน!”

Chinese

赵梅不容分说，擦了擦眼泪，又瞅了瞅夏奶奶，脑海中忽地闪过一道亮光，看着面前娇憨的楚红玉，脱口而出道：“红玉，做我女儿怎么样？”

Thai

จ้าวเหมยไม่ยอมให้ปฏิเสธ เธอเช็ดน้ำตา แล้วมองไปทางย่าเซี่ยแวบหนึ่ง ในสมองพลันมีความคิดหนึ่งแวบผ่านเข้ามา มองดูฉู่หงอวี้ที่น่ารักน่าเอ็นดูตรงหน้า แล้วโพล่งออกมาว่า “หงอวี้ มาเป็นลูกสาวแม่ดีไหม”