ความคิดของย่าเซี่ย (1 / 1)

Chinese

把礼物堆放到一边，落座，上菜。

Thai

วางกองของขวัญไว้ด้านหนึ่ง ทุกคนนั่งประจำที่ อาหารเริ่มทยอยยกมาเสิร์ฟ

Chinese

酒店进来三个服务员，一人举着个“祝你生日快乐”的彩色霓虹牌，一人推着个小车，上面有酒店送的蛋糕。

Thai

พนักงานของทางโรงแรมสามคนเดินเข้ามา คนหนึ่งถือป้ายไฟนีออนหลากสีที่เขียนว่า “สุขสันต์วันเกิด” อีกคนเข็นรถเข็นคันเล็ก ด้านบนมีเค้กที่ทางโรงแรมมอบให้

Chinese

还有个女服务员拿着个话筒，说了一堆祝福的话语。

Thai

ยังมีพนักงานหญิงอีกคนถือไมโครโฟน กล่าวคำอวยพรมากมาย

Chinese

其实酒店后面还有很多其他服务，比如跳舞之类的，不过李貌嫌尴尬，给砍掉了。

Thai

ความจริงแล้วทางโรงแรมยังมีบริการอื่นๆ อีกมากมายหลังจากนี้ เช่น การเต้นรำอะไรทำนองนั้น แต่หลี่เม่าคิดว่ามันน่าอึดอัดเกินไป จึงตัดทิ้งไปหมด

Chinese

待服务员出去，李貌把自己订做的蛋糕摆到桌子上，小心拆开，点燃蜡烛，然后摸出个布灵布灵闪着光的皇冠。

Thai

พอบรรดาพนักงานออกไป หลี่เม่าก็นำเค้กที่ตัวเองสั่งทำเป็นพิเศษมาวางบนโต๊ะ ค่อยๆ แกะกล่องออกอย่างระมัดระวัง จุดเทียน จากนั้นก็หยิบมงกุฎที่ส่องประกายวิบวับออกมา

Chinese

“来，我给你戴上！”他走到大玉身后，稳稳当当把皇冠戴在了女朋友头上，“真漂亮！”

Thai

“มา ฉันใส่ให้นะ!” เขาเดินไปด้านหลังของต้าอวี้ สวมมงกุฎลงบนศีรษะของแฟนสาวอย่างมั่นคง “สวยจริงๆ!”

Chinese

赵梅、李治和夏奶奶眼含笑意看着两个孩子。

Thai

จ้าวเหมย หลี่จื้อ และย่าเซี่ยต่างมองดูเด็กทั้งสองด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม

Chinese

大玉伸手摸了摸头顶，脑袋僵硬的厉害，压根不敢乱动，生怕头上的东西掉下来。

Thai

ต้าอวี้ยื่นมือไปแตะบนกระหม่อม ศีรษะแข็งเกร็งไปหมด ไม่กล้าขยับซี้ซั้วแม้แต่น้อย ด้วยกลัวว่าของบนหัวจะร่วงลงมา

Chinese

李貌跑去把灯关上。

Thai

หลี่เม่าวิ่งไปปิดไฟ

Chinese

赵梅拉着大玉站在了蛋糕前。

Thai

จ้าวเหมยดึงต้าอวี้มายืนตรงหน้าเค้ก

Chinese

李治找了个最佳位置，摸出手机，举着录像。

Thai

หลี่จื้อหาทำเลที่ดีที่สุด ควักโทรศัพท์มือถือออกมา ยกขึ้นบันทึกวิดีโอ

Chinese

“闺女，来，闭上眼睛许愿！”赵梅道。

Thai

“ลูก มา หลับตาอธิษฐานสิ!” จ้าวเหมยเอ่ย

Chinese

大玉环视一圈，烛火的映照下，亲人和朋友们都笑意盈盈看着自己。

Thai

ต้าอวี้กวาดสายตามองไปรอบๆ ท่ามกลางแสงเทียนที่ส่องสะท้อน คนในครอบครัวและบรรดาเพื่อนๆ ต่างมองดูเธอด้วยรอยยิ้มสดใส

Chinese

李貌率先拍起了手掌，唱起了生日快乐歌。

Thai

หลี่เม่าปรบมือนำขึ้นมาก่อน แล้วเริ่มร้องเพลงสุขสันต์วันเกิด

Chinese

其他人纷纷跟上。

Thai

คนอื่นๆ ต่างพากันร้องตาม

Chinese

“祝你生日快乐……”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด…”

Chinese

声音不算整齐，可却有股沁人心脾的温柔力量。

Thai

น้ำเสียงอาจไม่ได้พร้อมเพรียงกันนัก ทว่ากลับแฝงด้วยพลังอันอ่อนโยนที่ชวนให้อบอุ่นหัวใจ

Chinese

大玉双手交叉，闭上了眼睛。

Thai

ต้าอวี้ประสานสองมือเข้าด้วยกัน แล้วหลับตาลง

Chinese

许完愿，她睁开眼，脑袋凑到蛋糕前，“呼”的一声，吹灭了蜡烛。

Thai

เมื่ออธิษฐานเสร็จ เธอจึงลืมตาขึ้น ยื่นหน้าเข้าไปใกล้เค้ก แล้วเป่าเทียนดับลงด้วยเสียง “ฟู่”

Chinese

“生日快乐！”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด!”

Chinese

大家纷纷再次送上祝福。

Thai

ทุกคนต่างพากันกล่าวอวยพรอีกครั้ง

Chinese

把灯打开，赵梅递给大玉一把蛋糕刀。

Thai

เมื่อเปิดไฟขึ้น จ้าวเหมยก็ยื่นมีดตัดเค้กให้ต้าอวี้

Chinese

楚红玉接过，正要动手，李貌忽道：“等等，我只要上面的小人，其他的你们分！”

Thai

ฉู่หงอวี้รับมา ขณะกำลังจะลงมือ หลี่เม่าก็พลันเอ่ยขึ้นว่า “เดี๋ยวก่อน ฉันขอแค่ตัวตุ๊กตาข้างบนนะ ที่เหลือพวกเธอแบ่งกันเลย!”

Chinese

说着，把自己的碟子端到了蛋糕旁。

Thai

พูดพลางยกจานของตัวเองมาวางไว้ข้างเค้ก

Chinese

大玉瞅了瞅上面那个自己，尽管有些不忍，可还是毫不犹豫动刀把“她”切了下来。

Thai

ต้าอวี้ชำเลืองมองตัวเองที่อยู่ด้านบน แม้จะรู้สึกทำใจลำบากอยู่บ้าง แต่ก็ยังลงมีดตัด “ตัวเธอ” ออกมาอย่างไม่ลังเล

Chinese

剩下八个人，蛋糕刚好可以分成八等份。

Thai

เหลืออีกแปดคน เค้กจึงแบ่งออกเป็นแปดส่วนเท่าๆ กันได้อย่างพอดี

Chinese

“蛋糕是不是待会再吃，要不然饱了后饭就吃不下去了。”大玉瞅着一桌子菜问道。

Thai

“เค้กเอาไว้กินทีหลังดีไหม ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวอิ่มแล้วจะกินข้าวไม่ลงนะ” ต้าอวี้มองดูอาหารเต็มโต๊ะพลางถาม

Chinese

“今天你过生日，蛋糕才是主菜，先吃蛋糕。”赵梅说着，已经先吃了起来。

Thai

“วันนี้วันเกิดลูก เค้กนี่แหละคือจานหลัก กินเค้กก่อนเลย” จ้าวเหมยเอ่ยพร้อมกับเริ่มลงมือกินก่อนแล้ว

Chinese

她跟李治因为太忙，晚上原本就没吃，下班后直接就坐高铁赶了过来，期间只吃了点零食垫嘴，这会可饿坏了，也顾不得大晚上吃这么多不健康。

Thai

เธอและหลี่จื้อยุ่งมากจนเดิมทีไม่ได้กินมื้อเย็น เลิกงานแล้วก็นั่งรถไฟความเร็วสูงบึ่งมาทันที ระหว่างทางกินแค่ขนมขบเคี้ยวรองท้องไปนิดหน่อย ตอนนี้จึงหิวโซจนไม่สนใจแล้วว่ากินเยอะขนาดนี้ตอนดึกๆ มันจะไม่ดีต่อสุขภาพ

Chinese

大玉瞧着爸妈狼吞虎咽的样子，这才想起一茬。

Thai

ต้าอวี้มองดูพ่อกับแม่กินอย่างหิวโซ ถึงเพิ่งนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

Chinese

“爸，妈，你们不是没假期了么？”

Thai

“พ่อ แม่ ไม่ใช่ว่าพ่อกับแม่ไม่มีวันหยุดแล้วเหรอ”

Chinese

问完，她忽想起今天已经很晚了，突然意识到什么，问：“你们是下班后赶过来的？”

Thai

พอถามจบ เธอก็พลันนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้นี่ดึกมากแล้ว จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามว่า “พวกพ่อแม่รีบมากันหลังเลิกงานเหรอ”

Chinese

肯定是这样了，小貌他们把时间定的这么晚，其实是在等爸妈过来。

Thai

ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ ที่พวกเสี่ยวเม่านัดเวลาไว้ดึกขนาดนี้ แท้จริงแล้วก็เพื่อรอให้พ่อกับแม่มาถึง

Chinese

想到这儿，她鼻头又有点发酸，又想哭了。爸妈真的太好太好了啊！

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จมูกของเธอก็เริ่มแสบขึ้นมาอีก รู้สึกอยากจะร้องไห้อีกแล้ว พ่อกับแม่ดีเหลือเกินจริงๆ!

Chinese

赵梅忙放下勺子，捧住大玉巴掌大的小脸。

Thai

จ้าวเหมยรีบวางช้อน ประคองใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของต้าอวี้ไว้

Chinese

“才一个小时的车程而已，我和你爸在车上还睡了一会，其实也就去高铁站花点时间。”

Thai

“นั่งรถแค่ชั่วโมงเดียวเอง แม่กับพ่อของลูกยังได้นอนพักบนรถไปงีบหนึ่งด้วยซ้ำ ความจริงก็แค่เสียเวลาตอนไปสถานีรถไฟความเร็วสูงนิดหน่อยเท่านั้นแหละ”

Chinese

“可这么晚了，你们等会还要回去，明天还要上班，肯定很累很累。”

Thai

“แต่นี่ดึกขนาดนี้แล้ว เดี๋ยวพวกพ่อแม่ยังต้องกลับไปอีก พรุ่งนี้ก็ต้องทำงาน ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ”

Chinese

大玉使劲眨巴着眼睛，不让眼泪留下来，说着起身给赵梅和李治夹菜，又挑了几只大虾，套上一次性手套剥起来。

Thai

ต้าอวี้พยายามกะพริบตาถี่ๆ ไม่ยอมให้น้ำตาไหลลงมา พลางลุกขึ้นคีบอาหารให้จ้าวเหมยกับหลี่จื้อ แล้วยังเลือกกุ้งตัวใหญ่สองสามตัว สวมถุงมือพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้งแล้วเริ่มแกะเปลือก

Chinese

“姐，你就别担心他们了，有时候他们还通宵做手术呢，能熬得很。”李貌瞅着碟子里的小人儿，有些不忍下口。

Thai

“พี่ ไม่ต้องห่วงพวกเขาหรอก บางทีพวกเขายังผ่าตัดข้ามคืนเลย อึดจะตายไป” หลี่เม่ามองดูตัวตุ๊กตาตัวเล็กในจาน รู้สึกทำใจกินไม่ค่อยลง

Chinese

其实他和小伙伴们都不饿，这不，张强他们几个吃完蛋糕，只不时夹一口菜尝尝。

Thai

ความจริงเขากับพวกเพื่อนๆ ไม่ได้หิวกันเลย ดูสิ พอพวกจางเฉียงกินเค้กเสร็จ ก็แค่คอยคีบกับข้าวชิมคำสองคำเป็นพักๆ เท่านั้น

Chinese

“这儿子算是白养了，一点都不知道心疼我们，还是红玉好！”

Thai

“เลี้ยงลูกชายคนนี้เสียแรงเปล่าจริงๆ ไม่รู้จักรักษาน้ำใจพวกเราเอาเสียเลย หงอวี้ยังดีกว่าตั้งเยอะ!”

Chinese

赵梅瞪了一眼李貌，喜滋滋的一口吃掉大玉投喂的虾尾。她当然知道儿子这是在变着法儿哄红玉。

Thai

จ้าวเหมยค้อนใส่หลี่เม่าวงหนึ่ง แล้วอ้าปากงับหางกุ้งที่ต้าอวี้ป้อนให้อย่างเบิกบานใจ เธอรู้ดีอยู่แล้วว่าลูกชายกำลังสรรหาวิธีมาปลอบหงอวี้

Chinese

果然，被李貌这么一打岔，大玉终于控制住了情绪。

Thai

เป็นไปตามคาด พอถูกหลี่เม่าพูดขัดขึ้นมาแบบนี้ ต้าอวี้ก็ควบคุมอารมณ์ของตนเองได้ในที่สุด

Chinese

李治埋头干饭，一声不吭，只在楚红玉给他夹菜的时候会笑着把碗伸过去。

Thai

หลี่จื้อก้มหน้าก้มตากินข้าวไม่พูดไม่จา เพียงแต่ตอนที่ฉู่หงอวี้คีบกับข้าวให้ เขาถึงจะยิ้มแล้วยื่นชามออกไปรับ

Chinese

“奶奶，你……”大玉没忘了夏奶奶。

Thai

“ย่า ย่า…” ต้าอวี้ไม่ได้ลืมย่าเซี่ย

Chinese

“我吃过了，你爸妈提前一天早早就把我接到了城里，你不用管我，我跟小貌聊会天。”夏奶奶笑道。

Thai

“ย่ากินมาแล้วจ้ะ พ่อแม่ของหลานมารับย่าเข้าเมืองล่วงหน้าหนึ่งวันตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว หลานไม่ต้องห่วงย่าหรอก ย่าจะคุยกับเสี่ยวเม่าสักหน่อย” ย่าเซี่ยยิ้มพลางกล่าว

Chinese

大玉抿着嘴唇，瞅了眼右手边的小貌，轻轻点点头。

Thai

ต้าอวี้เม้มริมฝีปาก ชำเลืองมองเสี่ยวเม่าทางขวามือ แล้วพยักหน้ารับเบาๆ

Chinese

“张琳，张强，思妤，王玥，你们也吃，都别客气。”赵梅热情招呼道，升学宴的时候她就认识了这几个自家儿女的好朋友。

Thai

“จางหลิน จางเฉียง ซืออวี๋ หวังเยว่ พวกหนูก็กินด้วยสิ ไม่ต้องเกรงใจกันนะ” จ้าวเหมยเอ่ยชวนอย่างกระตือรือร้น ตั้งแต่งานเลี้ยงฉลองสอบติดมหาวิทยาลัย เธอก็รู้จักเพื่อนสนิทกลุ่มนี้ของลูกๆ แล้ว

Chinese

“谢谢阿姨！”

Thai

“ขอบคุณคุณน้า!”

Chinese

坐在李貌旁边的夏奶奶这时稍微凑近，压低声音问：

Thai

ย่าเซี่ยที่นั่งอยู่ข้างหลี่เม่าขยับเข้ามาใกล้เล็กน้อยในเวลานี้ พลางลดเสียงถามว่า

Chinese

“小貌，你们房子装修的怎么样了？”

Thai

“เสี่ยวเม่า บ้านของพวกหลานตกแต่งไปถึงไหนแล้ว”

Chinese

“已经完成一半了。”

Thai

“เสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วครับ”

Chinese

“大概什么时候能装好？”

Thai

“น่าจะตกแต่งเสร็จประมาณเมื่อไหร่”

Chinese

“十二月份。”

Thai

“เดือนธันวาคมครับ”

Chinese

“好，好！”夏奶奶连声道。

Thai

“ดีๆ!” ย่าเซี่ยเอ่ยซ้ำๆ

Chinese

当初李貌拿到房产证，已经拍照给她看过。

Thai

ตอนที่หลี่เม่าได้โฉนดบ้านมา เขาก็ถ่ายรูปส่งให้เธอดูแล้ว

Chinese

可每次来庐州，她都是跟赵梅和李治一起的，所以一直没能亲眼去瞧瞧那房子长什么样。

Thai

ทว่าทุกครั้งที่มาหลูโจว เธอมักจะมากับจ้าวเหมยและหลี่จื้อ จึงไม่มีโอกาสได้ไปดูด้วยตาตัวเองสักทีว่าบ้านหลังนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร

Chinese

这次过来，她特意学了下怎么坐高铁，又记了记路线，下次一个人就能过来了。

Thai

การมาครั้งนี้ เธอตั้งใจเรียนรู้วิธีนั่งรถไฟความเร็วสูงและจำเส้นทางไว้ ครั้งหน้าจะได้เดินทางมาคนเดียวได้

Chinese

十二月份完工，那我一月份过来肯定没问题，她心里如是想着。

Thai

ตกแต่งเสร็จเดือนธันวาคม เช่นนั้นถ้าฉันมาตอนเดือนมกราคมก็ไม่มีปัญหาแน่นอน เธอคิดในใจเช่นนั้น

Chinese

李貌并不知道夏奶奶已经准备在不久的将来突袭他们。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้รู้เลยว่าย่าเซี่ยเตรียมการจะบุกมาหาพวกเขาแบบไม่ให้ตั้งตัวในอนาคตอันใกล้นี้

Chinese

这顿饭在欢声笑语中很快结束，李貌最终还是一口一口把蛋糕上的那个“大玉”吃掉了。

Thai

มื้ออาหารนี้จบลงอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงหัวเราะและความรื่นเริง ในที่สุดหลี่เม่าก็ค่อยๆ กิน “ต้าอวี้” บนหน้าเค้กเข้าไปทีละคำจนหมด

Chinese

临走前，看着那一堆礼物，大家犯了难。

Thai

ก่อนจะกลับ พอมองดูกองของขวัญพวกนั้น ทุกคนก็เริ่มรู้สึกลำบากใจ

Chinese

这么多东西，怎么运回去？运回去又放在哪儿？宿舍是肯定放不下的。

Thai

ของเยอะขนาดนี้ จะขนกลับไปยังไง แล้วขนกลับไปจะเอาไปไว้ที่ไหน หอพักยัดไม่หมดแน่นอน

Chinese

“要不红玉你现在拆开，然后给我们带回去？”赵梅建议道。

Thai

“หรือว่าหงอวี้แกะดูตอนนี้เลย แล้วให้พวกแม่ขนกลับไปดีไหม” จ้าวเหมยเสนอแนะ

Chinese

大玉立马摇头，原本爸妈把这些东西带过来就够辛苦了，再带回去，肯定很累。

Thai

ต้าอวี้ส่ายหน้าทันที เดิมทีพ่อกับแม่ขนของพวกนี้มาก็ลำบากพออยู่แล้ว หากต้องขนกลับไปอีก คงเหนื่อยมากแน่ๆ

Chinese

“放寝室就行，应该能放下，放不下匀点到我宿舍就行。”李貌冲女朋友眨眨眼，做了个弹吉他的姿势。

Thai

“ไว้ที่หอก็พอ น่าจะวางได้ ถ้าไม่พอก็แบ่งไปไว้ที่หอฉันบ้างก็ได้” หลี่เม่าขยิบตาให้แฟนสาว พลางทำท่าดีดกีตาร์

Chinese

大玉瞬间想起来了，对哦，他们在外面还租了个房子呢。

Thai

ต้าอวี้พลันนึกขึ้นได้ทันที จริงสิ พวกเขายังเช่าบ้านไว้ข้างนอกอีกหลังนี่นา

Chinese

“爸妈，就放我们宿舍吧。”她道。

Thai

“พ่อ แม่ ไว้ที่หอพักพวกหนูเถอะ” เธอเอ่ย

Chinese

赵梅上前一把揪住李貌耳朵，“你跟红玉做什么小动作呢？啊？是不是有什么事瞒着我们？”

Thai

จ้าวเหมยก้าวเข้าไปคว้าหูหลี่เม่าหมับ “แกส่งซิกอะไรกับหงอวี้ ฮึ มีเรื่องอะไรปิดบังพวกเราอยู่ใช่ไหม”

Chinese

“嘿嘿，你怎么知道？！”李貌垫脚，跟着她力道走。

Thai

“เฮะๆ แม่รู้ได้ยังไงเนี่ย!” หลี่เม่าเขย่งปลายเท้า โอนอ่อนตามแรงดึงของเธอ

Chinese

“嗯？还真有？”赵梅手上力度加大。

Thai

“หืม มีจริงๆ ด้วยเหรอ” จ้าวเหมยเพิ่มแรงที่มือขึ้นอีก

Chinese

“疼疼疼，是姐，是她在学吉他。”李貌忙道。

Thai

“เจ็บๆๆ พี่ครับ พี่เขากำลังหัดเล่นกีตาร์อยู่” หลี่เม่ารีบเอ่ย

Chinese

“是嘛？”赵梅瞬间松开，挽住大玉，“学了多久了，会弹了吗？”

Thai

“จริงเหรอ” จ้าวเหมยปล่อยมือทันทีแล้วเข้าไปคล้องแขนต้าอวี้ “เรียนมานานหรือยัง เล่นเป็นหรือยังล่ะ”

Chinese

“还不熟练。”

Thai

“ยังไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่”

Chinese

“等会弹了，回来弹给妈听。”

Thai

“รอให้เล่นเป็นแล้ว กลับมาดีดให้แม่ฟังบ้างนะ”

Chinese

“好！”

Thai

“ได้เลย!”

Chinese

“哎，对了，你们晚上住的地方安排好了没？”赵梅忽扭头问。

Thai

“อ้อ จริงสิ คืนนี้พวกแกจัดแจงที่พักเรียบร้อยแล้วหรือยัง” จ้าวเหมยพลันหันมาถาม

Chinese

“已经订好房间了。”李貌揉着耳朵回道。

Thai

“จองห้องไว้เรียบร้อยแล้วครับ” หลี่เม่าลูบหูพลางตอบ

Chinese

赵梅点点头，瞅瞅他，又看看大玉，露出个意味深长的笑容。

Thai

จ้าวเหมยพยักหน้ารับ ชำเลืองมองเขา แล้วหันไปมองต้าอวี้ เผยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้งออกมา