ร้ายกาจที่สุด

Chinese

“摸吧。”

Thai

“ลูบสิ”

Chinese

李貌笑笑。

Thai

หลี่เม่ายิ้ม

Chinese

摸头而已，她想摸哪儿都行。

Thai

แค่ลูบหัวเอง เธออยากลูบตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น

Chinese

楚红玉话说出口才觉着不妥，自己怎么会提出这种要求。

Thai

ฉู่หงอวี้พูดออกไปแล้วถึงรู้สึกว่าไม่เหมาะไม่ควร ตัวเองเอ่ยขอแบบนี้ออกไปได้อย่างไร

Chinese

不过李貌都已经答应了，她也真有点好奇光头的手感。

Thai

แต่หลี่เม่าก็ตอบตกลงไปแล้ว อีกทั้งเธอก็อยากรู้สัมผัสของหัวโล้นอยู่เหมือนกัน

Chinese

伸出一根手指搭上去，上下蹭了蹭，她眼前一亮，滑滑的，凉凉的，好奇妙。

Thai

เธอยื่นนิ้วหนึ่งแตะลงไป ถูขึ้นถูลงเบาๆ ดวงตาพลันเป็นประกาย ลื่นๆ เย็นๆ น่าอัศจรรย์ชะมัด

Chinese

“好了。”

Thai

“พอแล้ว”

Chinese

她只这么碰一下，就缩回手，一脸的意犹未尽。

Thai

เธอแตะเพียงแค่นี้ก็ชักมือกลับ สีหน้ายังดูค้างคาใจอยู่บ้าง

Chinese

李貌抬头，瞧见她目光还直勾勾盯着自己头顶，又把头往前伸了伸，“有点痒，你帮我挠挠。”

Thai

หลี่เม่าเงยหน้าขึ้น เห็นสายตาเธอยังคงจ้องกระหม่อมของตนตาไม่กะพริบ จึงยื่นหัวไปข้างหน้าอีกหน่อย “คันนิดหน่อย เธอช่วยเกาให้ฉันหน่อยสิ”

Chinese

“哪儿？这里？”大玉伸出食指在他头顶戳了戳。

Thai

“ตรงไหน? ตรงนี้เหรอ?” ต้าอวี้ยื่นนิ้วชี้จิ้มๆ บนกระหม่อมของเขา

Chinese

“往下，再往下。”

Thai

“ต่ำลงไปอีก ต่ำลงไปอีกหน่อย”

Chinese

她跟着指示移动手指。

Thai

เธอเลื่อนนิ้วตามคำบอก

Chinese

“哎对，那一块都痒。”

Thai

“ใช่แล้ว แถบนั้นคันหมดเลย”

Chinese

大玉抿抿嘴，只好五指齐用。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก จำต้องใช้ทั้งห้านิ้ว

Chinese

“另一边也痒。”李貌又道。

Thai

“อีกข้างก็คัน” หลี่เม่าบอกอีก

Chinese

大玉舔了舔嘴唇，瞅瞅他，伸出另一只手搭上去。

Thai

ต้าอวี้เลียริมฝีปาก ชำเลืองมองเขา แล้วยื่นมืออีกข้างขึ้นไปทาบ

Chinese

“嘶，真舒服。”李貌装模作样发出呻吟。

Thai

“ซี้ด สบายจัง” หลี่เม่าแกล้งทำเป็นครางออกมา

Chinese

楚红玉很纯洁，轻笑着，眼睛好似薄云后面的月牙。

Thai

ฉู่หงอวี้ไร้เดียงสายิ่งนัก เธอหัวเราะเบาๆ ดวงตาหยีโค้งราวกับจันทร์เสี้ยวหลังเมฆบาง

Chinese

午饭和以前比非常丰盛。

Thai

มื้อกลางวันเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนถือว่าอุดมสมบูรณ์มาก

Chinese

鸡肉炖土豆，西红柿蛋汤，小白菜……

Thai

ไก่ตุ๋นมันฝรั่ง ซุปไข่มะเขือเทศ ผักกาดขาว…

Chinese

虽然卖相看起来不怎样，但真的很好吃。

Thai

แม้หน้าตาจะดูธรรมดา แต่อร่อยมากจริงๆ

Chinese

李貌边吃边一个劲的夸。

Thai

หลี่เม่ากินไปก็เอ่ยปากชมไม่หยุด

Chinese

夏奶奶见孩子们喜欢，自然高兴。

Thai

ย่าเซี่ยเห็นเด็กๆ ชอบ ย่อมดีใจเป็นธรรมดา

Chinese

饭后李貌洗的碗，大玉受伤就没让她动。

Thai

หลังกินข้าวหลี่เม่าเป็นคนล้างจาน ต้าอวี้บาดเจ็บอยู่จึงไม่ยอมให้เธอทำ

Chinese

下午夏奶奶要去田里农忙，李貌犹豫了下，还是和大玉一起跟了过去。

Thai

ช่วงบ่ายย่าเซี่ยจะไปทำงานในแปลงนา หลี่เม่าลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตามไปกับต้าอวี้ด้วย

Chinese

他头上罩个草帽，手上抓着个钉耙。

Thai

บนหัวเขาสวมหมวกฟาง ในมือถือคราด

Chinese

他小时候经常跟爷爷奶奶下田干农活，一开始还有点生疏，没一会就熟练地挥舞起来。

Thai

ตอนเด็กๆ เขาเคยลงนาทำเกษตรกับปู่ย่าบ่อยๆ ตอนแรกยังเก้ๆ กังๆ อยู่บ้าง แต่ไม่นานก็กวัดแกว่งได้อย่างคล่องแคล่ว

Chinese

他每忙一会，都会停下手中的活，抬头瞅眼不远处的大玉。

Thai

ทุกครั้งที่ทำไปได้สักพัก เขาจะหยุดงานในมือ เงยหน้ามองต้าอวี้ที่อยู่ไม่ไกล

Chinese

楚红玉屁股底下垫着块化肥袋，坐在田埂上，目光钉在他身上，就没挪开过。

Thai

ฉู่หงอวี้เอากระสอบปุ๋ยรองก้น นั่งอยู่บนคันนา สายตาจับจ้องอยู่ที่ตัวเขาไม่ละไปไหนเลย

Chinese

她很庆幸，也很幸福。

Thai

เธอรู้สึกโชคดี และมีความสุขมาก

Chinese

她的小貌哥哥还是以前那个小貌哥哥，一点都没变。

Thai

พี่เสี่ยวเม่าของเธอยังคงเป็นพี่เสี่ยวเม่าคนเดิม ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

Chinese

傍晚几人安全回到家。

Thai

ยามพลบค่ำทั้งสามคนก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย

Chinese

晚饭还是夏奶奶烧，李貌在旁边搭手，大玉等着吃。

Thai

มื้อเย็นย่าเซี่ยยังคงเป็นคนทำ หลี่เม่าคอยช่วยอยู่ข้างๆ ส่วนต้าอวี้รอทาน

Chinese

洗澡的时候，楚红玉伤口不能碰水，夏奶奶只帮她简单擦拭了下身子。

Thai

ตอนอาบน้ำ แผลของฉู่หงอวี้โดนน้ำไม่ได้ ย่าเซี่ยจึงช่วยเช็ดตัวให้เธอคร่าวๆ เท่านั้น

Chinese

夜。

Thai

ยามค่ำคืน

Chinese

还是那间小屋，那张书桌前。

Thai

ยังคงเป็นห้องหลังเล็กห้องเดิม ตรงหน้าโต๊ะหนังสือตัวเดิม

Chinese

楚红玉小拇指撑着桌面，手掌微抬，握笔写下几个字。

Thai

ฉู่หงอวี้ใช้นิ้วก้อยค้ำโต๊ะ ยกฝ่ามือขึ้นเล็กน้อย จับปากกาเขียนตัวหนังสือลงไปสองสามตัว

Chinese

“还好，影响不大。”李貌松了口气。

Thai

“ยังดี ไม่กระทบเท่าไร” หลี่เม่าถอนหายใจโล่งอก

Chinese

三月底四月初就要一模考试，大玉到时候要是因为手上的伤影响了成绩，老班才不管什么特殊原因，是不是受伤的缘故，肯定会棒打他们这对鸳鸯。

Thai

ปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายนจะต้องสอบจำลองครั้งที่หนึ่ง หากถึงตอนนั้นต้าอวี้ได้รับผลกระทบทางผลการเรียนเพราะอาการบาดเจ็บที่มือ ครูประจำชั้นคงไม่สนเหตุผลพิเศษอะไร ไม่ว่าจะเพราะบาดเจ็บหรือไม่ ย่อมต้องฟาดไม้แยกคู่รักเป็ดแมนดารินคู่นี้ออกจากกันแน่

Chinese

想到模拟考，李貌摸着下巴，寻思自己要不要作弊。

Thai

พอนึกถึงการสอบจำลอง หลี่เม่าก็ลูบคาง ครุ่นคิดว่าตัวเองควรจะโกงดีไหม

Chinese

也不是作弊，是开挂。

Thai

ไม่ใช่โกงหรอก เรียกว่าเปิดโปรโกงต่างหาก

Chinese

他记得上辈子的高考题，自然也记得这次的模拟考题目。

Thai

เขาจำข้อสอบเกาเข่าชาติที่แล้วได้ ย่อมจำข้อสอบจำลองครั้งนี้ได้เช่นกัน

Chinese

到时候超常发挥，他就能屌屌的站在老班面前，来一句：不装了，我是学霸，我摊牌了！

Thai

ถึงเวลาหากทำผลงานได้เหนือความคาดหมาย เขาก็สามารถยืนเก๊กเท่ต่อหน้าครูประจำชั้นแล้วพูดว่า “ไม่แกล้งทำแล้ว ฉันนี่แหละเด็กเรียนเทพ ขอเปิดไพ่หมดหน้าตักเลยแล้วกัน!”

Chinese

唯一担心的是，进步太狠了，肯定会有一堆人跳出来质疑他。

Thai

สิ่งเดียวที่กังวลคือ พัฒนาการก้าวกระโดดเกินไป จะต้องมีคนกระโดดออกมาตั้งข้อสงสัยในตัวเขาเป็นพรวนแน่

Chinese

……

Thai

…

Chinese

翌日下午，云淡风轻。

Thai

บ่ายวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าปลอดโปร่ง ลมพัดเอื่อย

Chinese

“奶奶，东西您千万别留，过期了就浪费了。”李貌叮嘱。

Thai

“ย่าครับ ของพวกนี้ท่านอย่าเก็บไว้นะครับ หมดอายุแล้วจะเสียของเอา” หลี่เม่ากำชับ

Chinese

老人就是这样，有什么好东西总会想留着给回来的晚辈。

Thai

คนแก่มักเป็นเช่นนี้ มีของดีอะไรก็มักอยากเก็บไว้ให้ลูกหลานที่กลับมา

Chinese

但往往人没等到，东西也过期了。

Thai

แต่บ่อยครั้งยังไม่ทันได้เจอกัน ของก็หมดอายุเสียแล้ว

Chinese

“好，你都说了多少遍了，我记得的。”夏奶奶笑着抱怨。

Thai

“จ้า พูดตั้งกี่รอบแล้ว ย่าจำได้แล้วน่า” ย่าเซี่ยบ่นพลางหัวเราะ

Chinese

大玉又拉着她去一旁嘱咐了好一阵。

Thai

ต้าอวี้ยังดึงเธอไปกำชับอยู่ข้างๆ อยู่นาน

Chinese

最后她戴上李貌之前买的帽子，趴到他背上，告别了夏奶奶。

Thai

สุดท้ายเธอสวมหมวกที่หลี่เม่าซื้อให้ก่อนหน้านี้ ทาบตัวลงบนหลังของเขา แล้วบอกลาย่าเซี่ย

Chinese

地方太偏，回去打不到车。

Thai

สถานที่กันดารเกินไป ขากลับจึงเรียกรถไม่ได้

Chinese

李貌得背着大玉步行半个小时左右去古瞳。

Thai

หลี่เม่าต้องแบกต้าอวี้เดินเท้าราวครึ่งชั่วโมงเพื่อไปยังกู่ถง

Chinese

小心谨慎了一路，好在没遇到什么危险，顺利搭上了辆开往城里的农班车。

Thai

ระมัดระวังตลอดทาง โชคดีที่ไม่เจออันตรายอะไร และขึ้นรถโดยสารประจำทางชนบทที่มุ่งหน้าเข้าเมืองได้อย่างราบรื่น

Chinese

在座位上坐好，大玉轻轻帮他擦完额头上的汗，很熟练的靠在他肩膀上，轻声问：“很累吧。”

Thai

พอนั่งประจำที่ ต้าอวี้ก็ช่วยซับเหงื่อบนหน้าผากให้เขาเบาๆ แล้วเอนพิงไหล่เขาอย่างเคยชิน เอ่ยถามเสียงเบา “เหนื่อยมากไหม”

Chinese

“不累，你太轻了。”李貌摇头。

Thai

“ไม่เหนื่อย เธอตัวเบาเกินไปต่างหาก” หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

楚红玉以前吃的并不好，虽然该大地方很大，但还是瘦弱。

Thai

เมื่อก่อนฉู่หงอวี้กินอยู่ไม่ดีนัก แม้ส่วนที่ควรใหญ่จะใหญ่มาก แต่ก็ยังผอมบางอยู่ดี

Chinese

“我带了口罩和帽子，你别紧张。”大玉头往他这边拱了拱。

Thai

“ฉันใส่หน้ากากกับหมวกแล้ว นายไม่ต้องเครียดหรอก” ต้าอวี้มุดหัวมาทางเขาเล็กน้อย

Chinese

从上车她就发现李貌又和上次一样，紧张兮兮的。以为他是担心有人来骚扰他们。

Thai

ตั้งแต่ขึ้นรถมาเธอก็สังเกตเห็นว่าหลี่เม่าดูกระวนกระวายเหมือนคราวก่อน คิดว่าเขากังวลว่าจะมีคนมาก่อกวน

Chinese

“小心点总不是坏事。”李貌蹭了蹭她脑袋，继续手插书包，紧张的观察四周。

Thai

“ระวังตัวไว้หน่อยย่อมไม่เสียหาย” หลี่เม่าเอาหัวดุนหัวเธอเบาๆ มือยังคงล้วงอยู่ในกระเป๋านักเรียน คอยสังเกตรอบตัวอย่างตึงเครียด

Chinese

具体原因他还真解释不了，就让大玉这么误会好了。

Thai

เหตุผลที่แน่ชัดเขาอธิบายไม่ได้จริงๆ ก็ปล่อยให้ต้าอวี้เข้าใจผิดไปแบบนั้นเถอะ

Chinese

“你以前回去没遇到过麻烦吗？”他岔开话题问。

Thai

“เมื่อก่อนเธอกลับไปไม่เคยเจอปัญหาอะไรเลยเหรอ” เขาเปลี่ยนเรื่องถาม

Chinese

“没。”楚红玉顿了顿，接着道：“我以前不好看。”

Thai

“ไม่นะ” ฉู่หงอวี้ชะงักไปนิด แล้วกล่าวต่อ “เมื่อก่อนฉันไม่สวย”

Chinese

李貌诧异瞥了眼她。

Thai

หลี่เม่าเหลือบมองเธอด้วยความประหลาดใจ

Chinese

女大十八变？不过她以前应该也差不到哪儿去。

Thai

ยิ่งโตยิ่งสวยงั้นเหรอ? แต่เมื่อก่อนเธอก็คงไม่แย่ไปกว่านี้สักเท่าไรหรอก

Chinese

两人有一搭没一搭聊着天，后面又听了会歌。

Thai

ทั้งสองคุยกันสัพเพเหระ จากนั้นก็ฟังเพลงด้วยกันอยู่พักหนึ่ง

Chinese

农班车晃晃悠悠，终于到了学校。

Thai

รถโดยสารชนบทโคลงเคลงไปมา ในที่สุดก็ถึงโรงเรียน

Chinese

保安室的关大爷从早上就不在，换了个人。

Thai

ลุงกวนที่ป้อมยามไม่อยู่ตั้งแต่เช้า เปลี่ยนเป็นอีกคนแทน

Chinese

“大爷，关大爷呢？”李貌问。

Thai

“ลุงครับ ลุงกวนล่ะครับ” หลี่เม่าถาม

Chinese

“他啊，他周末才过来，你找他有事？”

Thai

“เขาเรอะ เขามาเฉพาะช่วงสุดสัปดาห์ เธอมีธุระกับเขาเหรอ”

Chinese

“没事，我就问问，谢了啊。”李貌摇头，背着大玉往教学楼走。

Thai

“ไม่มีอะไรครับ ผมแค่ถามดู ขอบคุณครับลุง” หลี่เม่าส่ายหน้า แล้วแบกต้าอวี้เดินไปยังอาคารเรียน

Chinese

也是，那么个大佬，估计是周末太闲，才给自己找这么个活。

Thai

ก็นั่นสิ ตัวบิ๊กขนาดนั้น คงเพราะวันหยุดสุดสัปดาห์ว่างเกินไป ถึงได้หางานแบบนี้ทำ

Chinese

“我能走，你放我下来好不好。”大玉见学校已经来了不少人，害羞地趴在他耳边小声央求。

Thai

“ฉันเดินเองได้ นายปล่อยฉันลงเถอะนะ” ต้าอวี้เห็นคนในโรงเรียนเริ่มมากันเยอะแล้ว จึงซบข้างหูเขาแล้วอ้อนวอนเสียงเบาด้วยความเขินอาย

Chinese

“不行，万一伤口裂开了怎么办？”李貌没答应。

Thai

“ไม่ได้ ถ้าแผลปริขึ้นมาจะทำยังไง” หลี่เม่าไม่ยอม

Chinese

“没事的。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก”

Chinese

“会留疤！”

Thai

“เดี๋ยวจะเป็นแผลเป็น!”

Chinese

大玉不说话了，她还是爱美的。

Thai

ต้าอวี้เงียบไป เธอเองก็รักสวยรักงามอยู่เหมือนกัน

Chinese

李貌接着安慰：“放心，别人不知道你是楚红玉。”

Thai

หลี่เม่าปลอบต่อ “วางใจเถอะ คนอื่นไม่รู้หรอกว่าเธอคือฉู่หงอวี้”

Chinese

大玉左右瞅了瞅，压低帽檐，“那吃饭的时候你不能再背了。”

Thai

ต้าอวี้เหลียวมองซ้ายขวา ดึงปีกหมวกลงต่ำ “งั้นตอนกินข้าวนายห้ามแบกอีกนะ”

Chinese

“我出去买回来给你吃。”李貌眨眨眼，补充了句：“放心，上厕所我不背。”

Thai

“ฉันออกไปซื้อกลับมาให้เธอกินเอง” หลี่เม่ากะพริบตา แล้วเสริมอีกประโยค “วางใจเถอะ ไปเข้าห้องน้ำฉันไม่แบกไปหรอก”

Chinese

坏死了！

Thai

นิสัยเสียที่สุด!

Chinese

楚红玉盯着他耳朵，张着小嘴，差点没忍住凑上去咬一口。

Thai

ฉู่หงอวี้จ้องใบหูเขา อ้าปากน้อยๆ แทบอดใจไม่ไหวอยากจะยื่นหน้าไปกัดสักคำ

Chinese

上楼，回到班级，发现已经有两人到了。

Thai

ขึ้นบันได พอกลับมาถึงห้องเรียน ก็พบว่ามีคนมาถึงแล้วสองคน

Chinese

他和大玉默契的安静下来，然后轻手轻脚靠过去。

Thai

เขาและต้าอวี้เงียบเสียงลงอย่างรู้ใจกัน จากนั้นก็ย่องเข้าไปหาเบาๆ

Chinese

“干嘛呢？！干嘛呢？！”李貌突然出声。

Thai

“ทำอะไรกันน่ะ?! ทำอะไรกัน?!” หลี่เม่าส่งเสียงขึ้นมากะทันหัน

Chinese

张琳慌忙甩开张强的手，两人吓的直接从座位上站了起来。

Thai

จางหลินสะบัดมือจางเฉียงออกอย่างลนลาน ทั้งสองตกใจจนลุกพรวดขึ้นมาจากที่นั่ง

Chinese

待看清来的人，都微微松了口气，然后又不约而同开始脸红。

Thai

พอเห็นชัดว่าใครมา ต่างก็ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อย แล้วก็หน้าแดงขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

Chinese

李貌看看他们，又看看楚红玉的手，再看看自己的手。

Thai

หลี่เม่ามองทั้งสองคน แล้วมองมือของฉู่หงอวี้ จากนั้นก็มองมือของตัวเอง

Chinese

他和大玉还没拉过小手呢。

Thai

เขากับต้าอวี้ยังไม่เคยได้จับมือกันเลยนะ

Chinese

“你们怎么来了？”张强连话都不会说了。

Thai

“พวก…พวกนายมาได้ยังไง” จางเฉียงถึงกับพูดจาไม่เป็นภาษา

Chinese

“和着班级我们来不得？”李貌作势转身，对背后的楚红玉道：“我们走，给他们腾地方。”

Thai

“หมายความว่าห้องเรียนพวกเรามาไม่ได้งั้นสิ?” หลี่เม่าทำท่าจะหันหลังกลับ แล้วพูดกับฉู่หงอวี้ที่อยู่บนหลัง “พวกเราไปกันเถอะ หลีกทางให้สองคนนี้”

Chinese

张琳甩给张强一个大大的白眼，凑到楚红玉面前，“伤怎么样了？”

Thai

จางหลินส่งค้อนวงใหญ่ให้จางเฉียง แล้วขยับเข้าไปตรงหน้าฉู่หงอวี้ “แผลเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“没事。”大玉用下巴磕了磕李貌的肩膀，示意放她下来。

Thai

“ไม่เป็นไร” ต้าอวี้ใช้คางแตะไหล่หลี่เม่าเบาๆ ส่งสัญญาณให้เขาวางเธอลง

Chinese

同学之间真的很奇怪，明明才两天没见，却有说不完的话。

Thai

ระหว่างเพื่อนร่วมชั้นช่างแปลกจริงเชียว ทั้งที่เพิ่งไม่เจอกันแค่สองวัน แต่กลับมีเรื่องให้คุยไม่หมดไม่สิ้น

Chinese

楚红玉和张琳一坐下就开始叽叽喳喳，不知道在聊什么。

Thai

ฉู่หงอวี้กับจางหลินพอนั่งลงก็เริ่มคุยจ้อกแจ้กจอแจ ไม่รู้คุยเรื่องอะไรกัน

Chinese

“你小子，可以啊！”李貌和张强勾肩搭背去厕所，路上捶了捶他胸膛，接着道：“哎，要是以后你俩生孩子，随父随母都姓张！”

Thai

“นายนี่ ใช้ได้เลยนี่หว่า!” หลี่เม่ากอดคอจางเฉียงเดินไปห้องน้ำ ระหว่างทางก็ทุบอกเขาเบาๆ แล้วพูดต่อ “เฮ้ย ถ้าวันข้างหน้าพวกนายสองคนมีลูกขึ้นมา จะตามพ่อหรือตามแม่ก็แซ่จางเหมือนกันหมดเลย!”