กลับหมู่บ้าน (1 / 1)

Chinese

过年前，公司办了场年会。

Thai

ก่อนวันตรุษจีน บริษัทได้จัดงานเลี้ยงประจำปีขึ้น

Chinese

红包和年终奖没少发。

Thai

ทั้งอั่งเปาและโบนัสปลายปีต่างแจกให้ไม่อั้น

Chinese

李貌深深明白一个道理，会花钱才会赚钱。

Thai

หลี่เม่าเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งอย่างลึกซึ้ง นั่นคือ รู้จักใช้เงินถึงจะรู้จักหาเงิน

Chinese

辅导班暂时给学生放了假。

Thai

สถาบันกวดวิชาปล่อยให้นักเรียนหยุดพักผ่อนชั่วคราว

Chinese

赵思妤回了家。

Thai

จ้าวซืออวี๋กลับบ้านไปแล้ว

Chinese

李貌等人买了一大堆驱蛇喷雾、驱蛇丸和驱蛇粉放在她家。

Thai

พวกหลี่เม่าซื้อสเปรย์ไล่งู เม็ดไล่งู และผงไล่งูกองโตไปวางไว้ที่บ้านของเธอ

Chinese

不管有没有用，起码能让她心理上不再那么害怕。

Thai

ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ อย่างน้อยที่สุดก็ช่วยให้เธอรู้สึกหวาดกลัวน้อยลงในทางจิตวิทยา

Chinese

赵梅和李治除夕前一天下午才放假，放假后他们就立马带着李貌和大玉去了商场买衣服，顺便也帮夏奶奶的衣服给买了。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อได้หยุดพักผ่อนในบ่ายวันก่อนวันส่งท้ายปีเก่า พอได้หยุด ทั้งสองก็พาหลี่เม่ากับต้าอวี้ไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้างสรรพสินค้าทันที และถือโอกาสซื้อเสื้อผ้าให้ย่าเซี่ยด้วย

Chinese

五个人，从衣服到裤子再到袜子，从里到外，都买了一套。

Thai

ทั้งห้าคนต่างได้ซื้อเสื้อผ้า กางเกง ไปจนถึงถุงเท้า ครบชุดตั้งแต่ข้างในยันข้างนอกกันคนละชุด

Chinese

其他年货之类的，李貌和大玉陆陆续续已经全买齐。

Thai

ส่วนพวกของใช้สำหรับเทศกาลปีใหม่อื่นๆ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ทยอยซื้อเตรียมไว้จนครบหมดแล้ว

Chinese

下午，一家四口外加金哥，开车回了乡下。

Thai

ช่วงบ่าย ครอบครัวสี่คนบวกกับจินเกออีกหนึ่งตัว จึงขับรถกลับบ้านนอก

Chinese

“变化真大啊。”

Thai

“เปลี่ยนไปเยอะจริงๆ นะ”

Chinese

路上，赵梅看着窗外的环境，不时感慨，然后指着一个地方，跟大玉说那地方原本是什么样，现在竟然成了这样。

Thai

ระหว่างทาง จ้าวเหมยมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างพลางทอดถอนใจเป็นระยะ จากนั้นก็ชี้ไปที่ที่หนึ่งแล้วเล่าให้ต้าอวี้ฟังว่าเดิมทีตรงนั้นเคยเป็นอย่างไร ตอนนี้กลับกลายมาเป็นแบบนี้ได้อย่างไร

Chinese

他们平时就忙，过年也才放了三天假，已经很久没回乡下了。

Thai

ปกติพวกเขาต่างยุ่งกันมาก ช่วงตรุษจีนก็ได้หยุดเพียงสามวัน จึงไม่ได้กลับบ้านนอกมานานมากแล้ว

Chinese

李貌坐在副驾驶刷着手机。

Thai

หลี่เม่านั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับพลางไถโทรศัพท์มือถือ

Chinese

他现在只要一有时间就在各大平台上乱窜，首要目标肯定是找张辛尧，看到有印象的却还没红的网红，也会打个标记。

Thai

ตอนนี้ขอแค่มีเวลา เขาก็ตระเวนดูตามแพลตฟอร์มต่างๆ เป้าหมายหลักย่อมเป็นการตามหาจางซินเหยา และหากเจอเน็ตไอดอลที่พอจะคุ้นหน้าคุ้นตาแต่ยังไม่ดัง เขาก็จะทำเครื่องหมายเอาไว้เช่นกัน

Chinese

“小貌，放首歌听听。”后排的赵梅吩咐道。

Thai

“เสี่ยวเม่า เปิดเพลงให้ฟังสักเพลงสิ” จ้าวเหมยที่อยู่เบาะหลังสั่ง

Chinese

“哦。”

Thai

“ครับ”

Chinese

李貌打开车载音响，随便放了一首，是梁搏15年发布的《日落大道》。

Thai

หลี่เม่าเปิดเครื่องเสียงในรถ สุ่มเปิดเพลงหนึ่ง ซึ่งเป็นเพลง《รื่อลั่วต้าเต้า》ที่เหลียงปั๋วปล่อยออกมาเมื่อปี 15

Chinese

开车行驶在路上，迎着晚霞，吹着晚风，听着这首歌，轻松又惬意，那氛围感真的很绝，每句歌词仿佛都在眼前具象化。

Thai

ขับรถแล่นไปบนท้องถนน เผชิญหน้ากับแสงอาทิตย์อัสดง รับสายลมยามเย็น คลอเคล้าไปกับเสียงเพลงนี้ ช่างผ่อนคลายและสบายใจ บรรยากาศยอดเยี่ยมไร้ที่ติ เนื้อเพลงทุกท่อนราวกับปรากฏเป็นภาพชัดเจนอยู่ตรงหน้า

Chinese

李貌、李治和大玉都挺喜欢这首，但奈何家里的太上皇不喜欢。

Thai

หลี่เม่า หลี่จื้อ และต้าอวี้ต่างก็ค่อนข้างชอบเพลงนี้ แต่ทว่าไท่ซ่างหวงประจำบ้านกลับไม่ชอบเอาเสียเลย

Chinese

“这什么歌？换一首，换首张慧妹的。”赵梅探头瞅了眼前面的屏幕，伸手戳了戳儿子。

Thai

“นี่เพลงอะไรน่ะ เปลี่ยนเพลงหน่อย เปลี่ยนเป็นเพลงของจางฮุ่ยเม่ยสิ” จ้าวเหมยชะโงกหน้ามองหน้าจอด้านหน้า พลางยื่นมือไปสะกิดลูกชาย

Chinese

为了能在老妈心里维持久一点的好印象，不至于早早被嫌弃，李貌很乖巧的换了首张慧妹的《听海》。

Thai

เพื่อรักษาความประทับใจที่ดีในใจคุณแม่ให้นานขึ้นอีกสักนิด จะได้ไม่โดนรังเกียจบ่นว่าแต่เนิ่นๆ หลี่เม่าจึงยอมเชื่อฟัง เปลี่ยนเป็นเพลง《ทิงไห่》ของจางฮุ่ยเม่ยแต่โดยดี

Chinese

“真好听！”

Thai

“เพราะจริงๆ!”

Chinese

赵梅舒坦了，又扭头问大玉，“闺女，你会唱这首歌嘛？”

Thai

จ้าวเหมยรู้สึกสบายอารมณ์ขึ้นมาทันที จึงหันไปถามต้าอวี้ “ลูก ร้องเพลงนี้เป็นไหม”

Chinese

大玉摇摇头，又点点头，挪了挪腿上肉乎乎的金哥，摸出手机。

Thai

ต้าอวี้ส่ายหน้า แล้วก็พยักหน้า เธอขยับจินเกอตัวอ้วนกลมบนตักเล็กน้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

“不会，但可以现学。”

Thai

“ร้องไม่เป็นค่ะ แต่หัดร้องเดี๋ยวนี้ได้”

Chinese

“妈也就随口一问，大过年的，放松为主，以后再学，以后有机会再唱给妈听。”

Thai

“แม่ก็แค่ถามไปเรื่อย ช่วงปีใหม่แบบนี้เน้นพักผ่อนเป็นหลักเถอะ ไว้ค่อยหัดวันหลัง ไว้มีโอกาสค่อยร้องให้แม่ฟัง”

Chinese

“妈，姐她学东西很快的。”李貌这时道。

Thai

“แม่ พี่เขาเรียนรู้อะไรเร็วมากเลยนะ” ตอนนี้หลี่เม่าพูดขึ้น

Chinese

李治闻言，从后视镜瞥了眼后排的大玉。

Thai

หลี่จื้อได้ยินดังนั้น จึงเหลือบมองต้าอวี้ที่เบาะหลังผ่านกระจกมองหลัง

Chinese

“去去去，过年你都不让你媳妇好好休息，还要给她加担子？臭小子一点不知道疼老婆。”赵梅没好气道。

Thai

“ไปๆ เลย ปีใหม่ทั้งทีแกยังไม่ให้เมียได้พักผ่อนดีๆ อีก ยังจะไปเพิ่มภาระให้เขาอีกเหรอ ไอ้เด็กแสบไม่รู้จักรักถนอมภรรยาเอาเสียเลย” จ้าวเหมยพูดอย่างไม่สบอารมณ์

Chinese

大玉听赵梅“媳妇”“老婆”这么称呼，小脸热烫的厉害，害羞的垂下头，开始学歌，结果又听见小貌开始叫“媳妇”。

Thai

ต้าอวี้ได้ยินจ้าวเหมยเรียกเธอว่า “เมีย” กับ “ภรรยา” แบบนั้น ใบหน้าเนียนก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างหนัก เธอก้มหน้าลงด้วยความเอียงอายและเริ่มหัดร้องเพลง แต่แล้วก็ได้ยินเสี่ยวเม่าเริ่มเรียก “เมีย” ตามบ้าง

Chinese

“妈，谁说我不疼媳妇，学歌也算放松吧。”

Thai

“แม่ ใครว่าผมไม่รักเมีย การหัดร้องเพลงก็ถือเป็นการพักผ่อนเหมือนกันนะ”

Chinese

“你这也叫疼媳妇？”

Thai

“อย่างแกนี่เรียกว่ารักเมียเหรอ”

Chinese

“那怎么才算叫？来来来，你跟我说说，老爸平时都是怎么心疼你的。”

Thai

“แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่ารักล่ะ มาๆๆ แม่บอกผมหน่อยสิว่าปกติพ่อรักถนอมแม่ยังไงบ้าง”

Chinese

“你爸？算了，他连你还不如。”

Thai

“พ่อแกน่ะเหรอ ช่างเถอะ เขายังแย่กว่าแกอีก”

Chinese

李治那个冤枉，他就安安静静开个车，也没说话，怎么火还是引到了自己身上？

Thai

หลี่จื้อรู้สึกอยุติธรรมเหลือเกิน เขาแค่นั่งขับรถอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ทำไมไฟถึงลามมาตกใส่ตัวเองจนได้ล่ะเนี่ย

Chinese

后面的路程，应赵梅要求，放的全是张慧妹的歌。

Thai

ตลอดการเดินทางช่วงหลังจากนั้น ตามคำขอของจ้าวเหมย เพลงที่เปิดจึงเป็นเพลงของจางฮุ่ยเม่ยทั้งหมด

Chinese

而她也很快就见识到了大玉学歌有多快。

Thai

และเธอก็ได้ประจักษ์ในเวลาไม่นานว่าต้าอวี้หัดร้องเพลงได้เร็วขนาดไหน

Chinese

还没到家，大玉就挽住赵梅的胳膊，小声道：“妈，刚才那首歌我学会了，我现在唱给你听。”

Thai

ยังไม่ทันถึงบ้าน ต้าอวี้ก็คล้องแขนจ้าวเหมยพลางกระซิบเสียงเบา “แม่คะ เพลงเมื่อกี้หนูร้องเป็นแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูร้องให้แม่ฟังตอนนี้นะคะ”

Chinese

赵梅惊讶，这才多长时间。

Thai

จ้าวเหมยประหลาดใจ นี่เพิ่งผ่านมาไม่นานเท่าไหร่เอง

Chinese

不过不管唱的怎么样，总归是闺女的一片心意。

Thai

แต่ทว่าไม่ว่าจะร้องออกมาเป็นอย่างไร อย่างไรเสียก็นับเป็นน้ำใจของลูกสาว

Chinese

“小貌，把音乐关了，我要听红玉给我唱歌。”

Thai

“เสี่ยวเม่า ปิดเพลงหน่อย แม่จะฟังหงอวี้ร้องเพลงให้แม่ฟัง”

Chinese

“学好了？”李貌回头问大玉。

Thai

“หัดร้องได้แล้วเหรอ” หลี่เม่าหันกลับไปถามต้าอวี้

Chinese

大玉盯着男朋友的眼睛，点了点头。

Thai

ต้าอวี้สบตาแฟนหนุ่มแล้วพยักหน้า

Chinese

“真棒！”

Thai

“เก่งมาก!”

Chinese

在父母面前，李貌还是不会吝啬他对大玉的称赞，他没把音乐关掉，而是换了首伴奏。

Thai

ต่อหน้าพ่อแม่ หลี่เม่าไม่เคยตระหนี่คำชมที่มีต่อต้าอวี้อยู่แล้ว เขาไม่ได้ปิดเพลง แต่เปลี่ยนเป็นเปิดดนตรีบรรเลงแทน

Chinese

大玉很快找准音乐节奏，出声唱了起来。

Thai

ต้าอวี้จับจังหวะดนตรีได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปล่งเสียงร้องออกมา

Chinese

一开始她还有些紧张，渐渐的找到了感觉，越往后唱越顺溜。

Thai

ช่วงแรกเธอยังมีความประหม่าอยู่บ้าง ทว่าค่อยๆ จับความรู้สึกได้ ยิ่งร้องท่อนหลังๆ ก็ยิ่งลื่นไหล

Chinese

赵梅从大玉出口的瞬间就愣住了，倒不是意外闺女唱歌好听。之前小貌过生日，红玉就唱过一次歌，她那时候就知道红玉唱歌好听。

Thai

จ้าวเหมยนิ่งอึ้งไปตั้งแต่จังหวะที่ต้าอวี้เปล่งเสียงร้อง ไม่ใช่ว่าประหลาดใจที่ลูกสาวร้องเพลงเพราะ เพราะก่อนหน้านี้ในวันเกิดของเสี่ยวเม่า หงอวี้เคยร้องเพลงมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเธอก็รู้แล้วว่าหงอวี้ร้องเพลงเพราะ

Chinese

而是，红玉竟然真的这么快就学会了，不是跟唱，也不是简单的哼两句。

Thai

หากแต่เป็นเพราะหงอวี้หัดร้องเป็นได้เร็วขนาดนี้จริงๆ ไม่ใช่การร้องคลอตาม และไม่ใช่แค่การฮัมสองสามประโยคง่ายๆ

Chinese

赵梅一直很喜欢张慧妹的歌，这首《听海》也听过好多次，大玉唱的在不在调上，唱的好不好，她还是能简单分辨出来的。

Thai

จ้าวเหมยชอบเพลงของจางฮุ่ยเม่ยมาโดยตลอด เพลง《ทิงไห่》นี้ก็เคยฟังมาหลายรอบ ต้าอวี้ร้องตรงคีย์หรือไม่ ร้องดีหรือเปล่า เธอยังคงแยกแยะได้อย่างง่ายดาย

Chinese

车窗紧闭，隔绝了外面寒冷的冬风，车里暖烘烘的。

Thai

หน้าต่างรถปิดสนิท ตัดขาดจากสายลมหนาวเหน็บภายนอก ภายในรถอบอุ่นสบาย

Chinese

开车的李治，回头的李貌，幸福的赵梅，都竖起耳朵，一脸专注。

Thai

หลี่จื้อที่ขับรถ หลี่เม่าที่หันกลับไปมอง และจ้าวเหมยที่มีความสุข ต่างก็เงี่ยหูฟังอย่างจดจ่อ

Chinese

大玉的歌声回荡在车厢内，悠悠荡荡。

Thai

เสียงร้องเพลงของต้าอวี้ก้องกังวานอยู่ในห้องโดยสาร ไพเราะกังวานล่องลอย

Chinese

一首歌了。

Thai

จบไปหนึ่งเพลง

Chinese

“好听！真好听！”这是李治的夸赞。

Thai

“เพราะมาก! เพราะจริงๆ!” นี่คือคำชมจากหลี่จื้อ

Chinese

“我就说姐她学东西很快吧，妈你还不信。”李貌嘚瑟道。

Thai

“ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าพี่เขาเรียนรู้อะไรเร็ว แม่ก็ยังไม่เชื่อ” หลี่เม่าพูดอวดอย่างภาคภูมิใจ

Chinese

他就跟父母在外炫耀优秀的儿女一样，炫耀着他优秀的女朋友，满脸骄傲。

Thai

เขาเป็นเหมือนพ่อแม่ที่อวดลูกหลานแสนเก่งกาจของตนนอกบ้าน กำลังโอ้อวดแฟนสาวคนเก่งด้วยสีหน้าภาคภูมิใจเต็มเปี่ยม

Chinese

“喵！喵！”金哥也叫唤了两声，夸奖它妈妈。

Thai

“เหมียว! เหมียว!” จินเกอก็ร้องขึ้นมาสองเสียง ราวกับกำลังเอ่ยชมแม่ของมัน

Chinese

“哎呦，闺女，唱得真好，妈感觉你都能去当明星上台表演了。怎么学的？有没有什么方法能教教妈，妈其实……”

Thai

“โอ๊ย ลูกเอ๊ย ร้องได้เพราะจริงๆ แม่รู้สึกว่าหนูไปเป็นดาราขึ้นเวทีแสดงได้เลยนะเนี่ย เรียนยังไงเหรอ มีวิธีไหนสอนแม่บ้างไหม จริงๆ แล้วแม่…”

Chinese

赵梅拉着大玉说个不停。

Thai

จ้าวเหมยดึงต้าอวี้มาคุยไม่หยุดปาก

Chinese

大玉小脸红扑扑的，小声跟赵梅交流。

Thai

ใบหน้าน้อยๆ ของต้าอวี้แดงระเรื่อ ค่อยๆ พูดคุยกับจ้าวเหมยด้วยเสียงเบา

Chinese

期间，她瞥了眼开车的李治，想要询问他喜欢什么歌，可眼看要到家了，只能作罢。

Thai

ระหว่างนั้น เธอเหลือบมองหลี่จื้อที่กำลังขับรถ อยากจะถามว่าเขาชอบเพลงอะไร แต่เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงบ้านแล้ว จึงทำได้เพียงล้มเลิกไปก่อน

Chinese

不过大玉并没放弃，她打算回去的时候再询问。给妈唱了首她喜欢的歌，爸当然也不能落下。

Thai

แต่ต้าอวี้ไม่ได้ยอมแพ้ เธอตั้งใจว่าจะถามตอนขากลับ ร้องเพลงที่คุณแม่ชอบให้ฟังไปแล้วหนึ่งเพลง ย่อมตกหล่นคุณพ่อไปไม่ได้เช่นกัน

Chinese

路旁的房屋越来越低矮，树木和田野越来越多，不时可以看到远方掩映在光秃秃树枝间的一个个村庄。

Thai

บ้านเรือนริมทางเริ่มเตี้ยลงเรื่อยๆ ต้นไม้และทุ่งนาก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น สามารถมองเห็นหมู่บ้านแต่ละแห่งที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้โกร๋นในระยะไกลได้เป็นระยะ

Chinese

车子驶入勉强够两辆车通过的乡村水泥路后，不一会就到了家。

Thai

หลังจากรถแล่นเข้าสู่ถนนคอนกรีตในชนบทที่กว้างพอให้รถสองคันขับสวนกันได้อย่างหวุดหวิด ไม่นานก็มาถึงบ้าน

Chinese

农村的空气确实比城市好，可却好像更冷一些，四人下车都情不自禁打了个冷颤。

Thai

อากาศในชนบทดีกว่าในเมืองจริงๆ ทว่ากลับดูเหมือนจะหนาวกว่าเล็กน้อย ทั้งสี่คนลงจากรถแล้วต่างก็อดที่จะตัวสั่นสะท้านไม่ได้

Chinese

夏奶奶今天一早就来了这边等他们。

Thai

วันนี้ย่าเซี่ยมารอพวกเขาที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว

Chinese

下车后，又是好一阵寒暄。

Thai

หลังจากลงจากรถ ก็เป็นอีกช่วงเวลาของการทักทายไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันยกใหญ่

Chinese

赵梅和李治回到这栋多年没回来的两层小楼瞅了瞅。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อกลับมาดูบ้านสองชั้นหลังเล็กที่ไม่ได้กลับมานานหลายปี

Chinese

房子被打扫的一尘不染，二楼的两个房间里，床上的被褥什么的也都整理好了，晚上直接就可以休息。

Thai

ตัวบ้านถูกทำความสะอาดจนไร้ฝุ่น ในห้องสองห้องบนชั้นสอง ฟูกที่นอนบนเตียงก็ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ตกกลางคืนก็สามารถเข้าพักผ่อนได้ทันที

Chinese

把车里的东西搬下来，李治和赵梅说想去隔壁村大玉家坐坐。

Thai

พอยกของในรถลงมา หลี่จื้อกับจ้าวเหมยก็บอกว่าอยากจะไปนั่งเล่นที่บ้านของต้าอวี้ในหมู่บ้านข้างๆ

Chinese

夏奶奶满口答应。

Thai

ย่าเซี่ยตอบตกลงอย่างเต็มใจยิ่ง

Chinese

一行五人，三个大人走在前面，李貌和大玉并排跟在后面，大玉怀里抱着金哥。

Thai

คนทั้งห้า ผู้ใหญ่สามคนเดินอยู่ข้างหน้า หลี่เม่ากับต้าอวี้เดินเคียงข้างกันตามอยู่ข้างหลัง ในอ้อมอกของต้าอวี้อุ้มจินเกอเอาไว้

Chinese

李貌有些纳闷李治为什么不开车过去。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกแปลกใจอยู่บ้างว่าทำไมหลี่จื้อถึงไม่ขับรถไป

Chinese

很快，他的疑惑解开了。

Thai

ทว่าในเวลาไม่นาน ความสงสัยของเขาก็กระจ่าง

Chinese

李治虽然很久没回来过了，但村子里的人基本上还都认识。

Thai

แม้ว่าหลี่จื้อจะไม่ได้กลับมานานมากแล้ว แต่คนในหมู่บ้านโดยพื้นฐานก็ยังรู้จักมักคุ้นกันอยู่

Chinese

每路过一户，他都会摸出烟，跟那家人聊聊。

Thai

ทุกครั้งที่เดินผ่านบ้านแต่ละหลัง เขาจะหยิบบุหรี่ออกมาแล้วพูดคุยกับคนบ้านนั้น