เขายิ้มให้ฉันล่ะ (1 / 1)

Chinese

翌日，正式开始上课。

Thai

วันรุ่งขึ้น การเรียนการสอนก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

Chinese

除了多出两个孩子要带，生活跟以前没什么区别。

Thai

นอกจากมีลูกเพิ่มขึ้นมาให้เลี้ยงดูสองคนแล้ว ชีวิตก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเมื่อก่อนเลย

Chinese

这场雨断断续续下了三天，终于放晴。

Thai

ฝนที่ตกๆ หยุดๆ ติดต่อกันสามวัน ในที่สุดฟ้าก็เปิดโปร่งใส

Chinese

李貌和大玉早上在家吃完早饭，上课前去操场跑步锻炼身体。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้กินมื้อเช้าที่บ้านเสร็จ ก่อนเข้าเรียนก็ไปวิ่งออกกำลังกายที่สนามกีฬา

Chinese

张琳竟然也来了。

Thai

จางหลินก็มาด้วยอย่างไม่น่าเชื่อ

Chinese

后面两天她也是一天不落。

Thai

สองวันต่อมาเธอก็ไม่เคยขาดเลยสักวัน

Chinese

李貌私下问大玉怎么回事，大玉笑着说：“她听说锻炼身体生孩子不疼，所以……”

Thai

หลี่เม่าแอบถามต้าอวี้ว่าเป็นอะไร ต้าอวี้จึงหัวเราะแล้วบอกว่า “เธอได้ยินมาว่าถ้าออกกำลังกาย เวลาคลอดลูกจะไม่เจ็บน่ะ ก็เลย…”

Chinese

李貌顿时明了。

Thai

หลี่เม่าเข้าใจในทันที

Chinese

然后第二天，张琳再跟他们一起跑步，他偷偷拍了照片给张强发了过去。

Thai

จากนั้นในวันถัดมา ตอนที่จางหลินมาวิ่งกับพวกเขาอีก หลี่เม่าก็แอบถ่ายรูปแล้วส่งไปให้จางเฉียง

Chinese

“嗯？不对劲，一万分不对劲，这么早，她怎么变得这么勤快了？是不是受了什么刺激？”

Thai

“หืม? แปลกๆ ไม่ถูกต้องอย่างแรง เช้าขนาดนี้ ทำไมเธอถึงขยันขึ้นมาได้ล่ะ โดนอะไรกระทบกระเทือนใจมารึเปล่า”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“她怎么了？！！！”

Thai

“เธอเป็นอะไรไป?!!!”

Chinese

几个标点符号透露了张强内心的急切。

Thai

เครื่องหมายวรรคตอนไม่กี่ตัวเผยให้เห็นความร้อนรนในใจของจางเฉียง

Chinese

“她听说锻炼身体生孩子不疼。”

Thai

“เธอได้ยินมาว่าถ้าออกกำลังกาย คลอดลูกแล้วจะไม่เจ็บ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“？？？”

Thai

“???”

Chinese

“！！！”

Thai

“!!!”

Chinese

李貌瞧着几乎一秒一条的消息，推测着那边张强的心情，应该很开心和激动吧，可能还会心疼，嗯，还有幸福。

Thai

หลี่เม่ามองข้อความที่เด้งขึ้นมาแทบจะวินาทีละข้อความ พลางคาดเดาความรู้สึกของจางเฉียงที่อยู่อีกฝั่ง คงจะดีใจและตื่นเต้นมากเลยสินะ แล้วก็น่าจะสงสารปนเอ็นดูด้วย อืม แถมยังมีความสุขอีกต่างหาก

Chinese

周六下午。

Thai

บ่ายวันเสาร์

Chinese

李貌和大玉把工作丢到一边，在家陪两个儿子。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้วางเรื่องงานทิ้งไว้ข้างๆ อยู่บ้านดูแลลูกชายทั้งสองคน

Chinese

吃过午饭，小家伙们很快睡着，送到早已经围上防护栏的主卧大床上。李貌和大玉也躺了上去。

Thai

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็หลับไปอย่างรวดเร็ว จึงถูกอุ้มไปนอนบนเตียงใหญ่ในห้องนอนใหญ่ที่ติดแผงกั้นกันตกเอาไว้นานแล้ว หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ล้มตัวลงนอนด้วยเช่นกัน

Chinese

一开始两人各睡一边，两个宝宝睡在中间。

Thai

ตอนแรกทั้งสองคนนอนคนละฝั่ง โดยมีทารกน้อยทั้งสองนอนอยู่ตรงกลาง

Chinese

可大玉怎么也睡不着，很快麻溜的来到李貌这边，趴到他身上。

Thai

แต่ต้าอวี้กลับนอนไม่หลับเสียที ไม่นานก็พลิกตัวคล่องแคล่วมาฝั่งหลี่เม่า แล้วนอนทับลงบนตัวเขา

Chinese

“舒服多了，睡吧。”大玉小声哼唧。

Thai

“สบายขึ้นเยอะเลย นอนเถอะ” ต้าอวี้พึมพำเสียงเบา

Chinese

李貌亲了口媳妇，也合上了眼睛。

Thai

หลี่เม่าหอมภรรยาไปฟอดหนึ่ง แล้วหลับตาลงเช่นกัน

Chinese

不知睡了多久，李貌感觉脸痒痒的，睁开眼一瞅，一双白白嫩嫩的小手正在挠他。

Thai

ไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน หลี่เม่ารู้สึกคันยุบยิบที่ใบหน้า พอลืมตาขึ้นดูก็เห็นมือน้อยๆ ขาวเนียนคู่หนึ่งกำลังเกาหน้าเขาอยู่

Chinese

稍微偏头，他便看见了正看着自己的小宝。

Thai

พอเอียงศีรษะเล็กน้อย เขาก็เห็นเสี่ยวเป่าที่กำลังจ้องมองตัวเองอยู่

Chinese

佑康见爸爸看过来，咿咿呀呀笑了起来。

Thai

พอโย่วคังเห็นพ่อมองมา ก็ส่งเสียงอ้อแอ้หัวเราะร่า

Chinese

声音把大玉吵醒，她睡眼惺忪，笑着拍了拍儿子屁股。

Thai

เสียงนั้นปลุกให้ต้าอวี้ตื่น เธอขยี้ตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย แล้วตบก้นลูกชายเบาๆ พลางยิ้ม

Chinese

“醒了呀。”

Thai

“ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ”

Chinese

这时，那边的大宝歪过脑袋，瞪着大眼睛看向这边。

Thai

ตอนนี้เอง ต้าเป่าที่อยู่อีกฝั่งก็เอียงศีรษะ เบิกตากลมโตมองมาทางนี้

Chinese

“大宝也醒了呀。”

Thai

“ต้าเป่าก็ตื่นแล้วเหมือนกันเหรอเนี่ย”

Chinese

大玉伸手拍了拍佑安小肚子。

Thai

ต้าอวี้เอื้อมมือไปลูบท้องน้อยของโย่วอันเบาๆ

Chinese

然后，她突然发现不对劲，从李貌身上起来，瞪大眼睛问。

Thai

จากนั้น เธอก็พลันสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงลุกขึ้นจากตัวหลี่เม่า เบิกตากว้างถาม

Chinese

“孩子他爸，小宝怎么是趴着的？”

Thai

“คุณพ่อ เสี่ยวเป่าคว่ำอยู่ได้ยังไงน่ะ”

Chinese

李貌也反应过来，愣怔一瞬，一下子来劲了，伸手把小宝小心翻过来，让他仰躺着。

Thai

หลี่เม่าก็เพิ่งรู้สึกตัว ชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะคึกคักขึ้นมาทันที เขายื่นมือไปพลิกตัวเสี่ยวเป่าอย่างระมัดระวัง ให้นอนหงายลง

Chinese

“来，小宝，翻身。”

Thai

“มา เสี่ยวเป่า พลิกตัวเร็ว”

Chinese

“小宝加油。”

Thai

“เสี่ยวเป่าสู้ๆ”

Chinese

奈何佑康听不懂，就蹬腿傻乐。

Thai

แต่ทว่าโย่วคังฟังไม่เข้าใจ ได้แต่ถีบขาหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี

Chinese

“媳妇，你往那边挪了挪，小宝，跟爸爸学，哎，翻身。”

Thai

“ภรรยา เธอขยับไปทางโน้นหน่อย เสี่ยวเป่า เรียนตามพ่อนะ เอ้า พลิกตัว”

Chinese

大玉看着趴床上给儿子演示动作的李貌，抿着嘴也笑。

Thai

ต้าอวี้มองดูหลี่เม่าที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงเพื่อสาธิตท่าทางให้ลูกชายดู แล้วเม้มปากหัวเราะตาม

Chinese

试了好几次，佑康就是不翻身。

Thai

ลองไปตั้งหลายครั้ง โย่วคังก็ไม่ยอมพลิกตัวสักที

Chinese

“不应该啊。”

Thai

“ไม่น่าใช่สิ”

Chinese

李貌想了想，一拍巴掌：“有了！来，媳妇，过来。”

Thai

หลี่เม่าคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตบมือดังเพียะ “คิดออกแล้ว! มา ภรรยา มาทางนี้”

Chinese

他把两个儿子往床左边挪了挪，然后和大玉一起叠躺在最右边。

Thai

เขาขยับลูกชายทั้งสองคนไปทางซ้ายของเตียง จากนั้นก็นอนซ้อนกับต้าอวี้อยู่ทางขวาสุด

Chinese

佑康扭头，看着爸爸妈妈，没一会，可能是觉得这样有点难受，开始试着翻身。

Thai

โย่วคังเอี้ยวคอหันมองพ่อแม่ ผ่านไปครู่หนึ่ง อาจจะรู้สึกว่านอนท่านี้อึดอัด จึงเริ่มพยายามพลิกตัว

Chinese

连他旁边的佑安也开始尝试。

Thai

แม้กระทั่งโย่วอันที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มลองทำตาม

Chinese

李貌和大玉眼睛一眨不眨看着左边，满怀期待。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้จ้องมองไปทางซ้ายตาไม่กะพริบ เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

Chinese

佑安和佑康好几次差点成功，翻了一半结果力气不够又倒了回去。

Thai

โย่วอันกับโย่วคังเกือบจะทำสำเร็จอยู่หลายครั้ง แต่พอพลิกตัวได้ครึ่งทาง แรงก็หมดจนหงายกลับไปเหมือนเดิม

Chinese

这可把孩子他爸妈急坏了。

Thai

ทำเอาพ่อแม่ของเด็กๆ ลุ้นจนตัวโก่ง

Chinese

过了一会，在某一刻，两个小东西突然一齐用力，动作整齐划一，啪的一下，翻了过来。

Thai

ผ่านไปสักพัก ในจังหวะหนึ่ง เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็พลันออกแรงพร้อมกัน ท่วงท่าพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว พลิกคว่ำตัวกลับมาดังแปะ

Chinese

“哎呦，儿子真棒！”

Thai

“โอ้โห ลูกเก่งมาก!”

Chinese

李貌和大玉一人抱起一个，激动的逮着他们小脸一顿猛亲。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้ต่างอุ้มขึ้นมาคนละคน ด้วยความตื่นเต้นจึงระดมหอมแก้มเล็กๆ ของลูกๆ ฟอดใหญ่

Chinese

李貌放下宝宝，趿拉着拖鞋出去。

Thai

หลี่เม่าวางลูกน้อยลง แล้วลากรองเท้าแตะเดินออกไปข้างนอก

Chinese

“宝宝会翻身了。”

Thai

“ลูกๆ พลิกตัวเป็นแล้วครับ”

Chinese

“是嘛，我看看，我看看。”

Thai

“จริงเหรอ ขอดูหน่อย ขอดูหน่อย”

Chinese

赵梅、李治和夏奶奶纷纷过来。

Thai

จ้าวเหมย หลี่จื้อ และย่าเซี่ยต่างพากันเดินเข้ามา

Chinese

然后李貌故技重施，一大家子在一旁眼巴巴看着两个小东西。

Thai

จากนั้นหลี่เม่าก็ใช้วิธีเดิมอีกครั้ง ทั้งครอบครัวยืนมองเจ้าตัวเล็กทั้งสองตาแป๋วอยู่ข้างๆ

Chinese

可能是有经验了，这次翻的比较快，而且一如既往有默契，动作整齐。

Thai

อาจเป็นเพราะมีประสบการณ์แล้ว ครั้งนี้จึงพลิกตัวได้ค่อนข้างเร็ว อีกทั้งยังรู้ใจกันเหมือนเคย ท่าทางพร้อมเพรียงกันอย่างยิ่ง

Chinese

“翻了翻了！”

Thai

“พลิกได้แล้ว พลิกได้แล้ว!”

Chinese

“哎呦，我孙子真厉害。”

Thai

“โอ้โห หลานฉันเก่งจริงๆ”

Chinese

“亲一个。”

Thai

“ขอหอมทีหนึ่งนะ”

Chinese

卧室里顿时洋溢着快活的气氛。

Thai

ภายในห้องนอนอบอวลไปด้วยบรรยากาศอันแสนครึกครื้นและมีความสุขในทันที

Chinese

傍晚，早早吃完晚饭。

Thai

ตอนพลบค่ำ หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จแต่หัววัน

Chinese

李貌和大玉一人推着一个婴儿车前往学校。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็เข็นรถเข็นเด็กคนละคันมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย

Chinese

大玉想去学校，李貌自然没意见，他儿子又不是见不得人。

Thai

ต้าอวี้อยากไปมหาวิทยาลัย หลี่เม่าย่อมไม่มีความเห็นคัดค้าน ลูกชายของเขาไม่ใช่เรื่องที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ เสียหน่อย

Chinese

李治、赵梅和夏奶奶不放心，跟着一起。

Thai

หลี่จื้อ จ้าวเหมย และย่าเซี่ยเป็นห่วง จึงตามไปด้วยกัน

Chinese

来到科大门口，碰见几个门卫大爷。

Thai

พอมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยเคอต้า ก็พบกับลุงรปภ. หลายคน

Chinese

“好久没见到你们了，这是……”

Thai

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพวกเธอ นี่คือ…”

Chinese

他们看向婴儿车。

Thai

พวกเขามองไปยังรถเข็นเด็ก

Chinese

“这是我儿子。”李貌笑着打开防蚊纱网。

Thai

“นี่ลูกชายผมครับ” หลี่เม่ายิ้มพลางเปิดมุ้งกันยุงออก

Chinese

“哦呦，双胞胎呢。”

Thai

“โอ้โห ฝาแฝดเลยนี่”

Chinese

“小家伙真可爱。”

Thai

“เจ้าตัวเล็กน่ารักจริงๆ”

Chinese

“恭喜恭喜。”

Thai

“ยินดีด้วย ยินดีด้วยนะ”

Chinese

佑安和佑康很给面子，冲他们笑，短短三分钟就俘获了几个老爷爷的心。

Thai

โย่วอันกับโย่วคังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ส่งยิ้มหวานให้พวกเขา เพียงสามนาทีสั้นๆ ก็กุมหัวใจของคุณปู่ทั้งหลายได้อยู่หมัด

Chinese

晚霞把校园晕染成金黄，悠闲的行人，三三两两的自行车，小电驴的喇叭声。

Thai

แสงอาทิตย์ยามอัสดงย้อมทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเป็นสีทองอร่าม ผู้คนที่เดินเล่นอย่างสบายอารมณ์ รถจักรยานที่แล่นผ่านไปมาเป็นกลุ่มเล็กๆ เสียงแตรของรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า

Chinese

身处其中，很快被这种松弛感浸染，变得懒散。

Thai

เมื่อได้อยู่ท่ามกลางบรรยากาศนี้ ก็ถูกความผ่อนคลายกลืนกินอย่างรวดเร็ว จนรู้สึกสบายและขี้เกียจขึ้นมา

Chinese

婴儿车里的儿子，身边随意交谈的媳妇、爸妈和奶奶，李貌一一看过去，晚霞铺进了他的心脏，按下快门，将这一幕印在脑海。

Thai

ลูกชายในรถเข็นเด็ก ภรรยา พ่อแม่ และคุณย่าที่กำลังพูดคุยกันอย่างสบายๆ อยู่ข้างกาย หลี่เม่ามองไปยังพวกเขาทีละคน แสงยามเย็นสาดทอเข้ามาในหัวใจของเขา ดั่งการกดชัตเตอร์เพื่อบันทึกภาพนี้ประทับไว้ในความทรงจำ

Chinese

周末学校的人很多，李貌和大玉毕竟是风云人物，一路上不时有视线投来。

Thai

ช่วงสุดสัปดาห์ในมหาวิทยาลัยมีคนเยอะมาก หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็เป็นคนดังของที่นี่อยู่แล้ว ระหว่างทางจึงมีสายตามองมาเป็นระยะ

Chinese

他们熟视无睹。

Thai

แต่พวกเขากลับทำเป็นมองไม่เห็น

Chinese

又走了几步，有两个面容有些稚嫩的女生大着胆子走了过来。

Thai

เดินไปได้อีกไม่กี่ก้าว ก็มีนักศึกษาหญิงสองคนที่หน้าตายังดูอ่อนวัยรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาหา

Chinese

“学姐你好。”

Thai

“สวัสดีค่ะรุ่นพี่”

Chinese

大玉愣了一下，友好笑道：“你们好。”

Thai

ต้าอวี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร “สวัสดีจ้ะ”

Chinese

“学姐，你们乐队不表演了吗？”

Thai

“รุ่นพี่คะ วงดนตรีของพวกพี่ไม่แสดงแล้วเหรอคะ”

Chinese

“我高中的时候就刷到过你们的视频，当时就好喜欢你们。”

Thai

“ตอนหนูอยู่ ม.ปลาย เคยดูคลิปของพวกพี่ ชอบพวกพี่มากๆ เลยค่ะ”

Chinese

大玉挽了挽耳边的发丝，看了眼李貌。

Thai

ต้าอวี้ทัดปอยผมข้างหู พลางเหลือบมองหลี่เม่า

Chinese

“嗯，要毕业了，可能没时间了。”

Thai

“อืม จะเรียนจบแล้วน่ะจ้ะ คงไม่มีเวลาแล้ว”

Chinese

“这样啊，太可惜了。”

Thai

“อย่างนี้นี่เอง น่าเสียดายจังเลยค่ะ”

Chinese

“这是……”

Thai

“นี่คือ…”

Chinese

“这是我儿子。”

Thai

“นี่ลูกชายพี่จ้ะ”

Chinese

大玉把纱帐拿开。

Thai

ต้าอวี้เปิดมุ้งกันยุงออก

Chinese

“哇，双胞胎。”

Thai

“ว้าว ฝาแฝดด้วย”

Chinese

“好可爱！”

Thai

“น่ารักจังเลยค่ะ!”

Chinese

“他冲我笑哎！！！”

Thai

“เขายิ้มให้หนูด้วยแหละ!!!”

Chinese

两个小女生再次被佑安佑康兄弟俩拿下，她们临走前，非常认真的对大玉说：

Thai

สองสาวน้อยถูกสองพี่น้องโย่วอันกับโย่วคังตกเข้าให้อีกครั้ง ก่อนจะจากไป ทั้งสองก็พูดกับต้าอวี้อย่างจริงใจและจริงจังว่า

Chinese

“学姐，祝你和学长长长久久，美美满满。”

Thai

“รุ่นพี่คะ ขอให้พี่กับรุ่นพี่รักกันยืนยาว มีความสุขสมหวังมากๆ นะคะ”

Chinese

大玉展颜一笑：“谢谢你们。”

Thai

ต้าอวี้ยิ้มกว้าง “ขอบใจนะจ๊ะ”

Chinese

李貌也道：“谢谢。”

Thai

หลี่เม่าก็บอกว่า “ขอบคุณครับ”

Chinese

李治、赵梅和夏奶奶也和善的冲她们笑了笑。

Thai

หลี่จื้อ จ้าวเหมย และย่าเซี่ยก็ยิ้มให้อย่างใจดี

Chinese

来到操场，张乐怡就守在门口。小姑娘跟胡颖玩了快一个暑假，两人已经成为好姐妹。

Thai

พอมาถึงสนามกีฬา จางเล่ออี๋ก็ยืนรออยู่ที่หน้าประตู เด็กหญิงตัวน้อยเล่นกับหูอิ่งมาเกือบตลอดช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ทั้งสองจึงกลายเป็นพี่น้องที่สนิทกันไปแล้ว

Chinese

“哇，佑安佑康越来越好看了，真的一模一样，好神奇。”

Thai

“ว้าว โย่วอันกับโย่วคังหน้าตาดียิ่งขึ้นเรื่อยๆ เลย เหมือนกันเป๊ะเลยจริงๆ มหัศจรรย์จัง”

Chinese

“叫姐姐。”

Thai

“เรียกพี่สิ”

Chinese

李貌他们跟导员和师母寒暄几句，两家人一起上到塑胶跑道散步。

Thai

พวกหลี่เม่าทักทายพูดคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาและภรรยาอาจารย์ไม่กี่ประโยค จากนั้นทั้งสองครอบครัวก็ขึ้นไปเดินเล่นบนลู่วิ่งยางสังเคราะห์ด้วยกัน

Chinese

没一会，几个朋友也都来了。

Thai

ไม่นานนัก เพื่อนๆ อีกหลายคนก็มาถึง

Chinese

不时有人上来搭话，询问乐队演出，顺便看看宝宝。

Thai

มีคนเข้ามาทักทายอยู่เรื่อยๆ ถามเรื่องการแสดงของวงดนตรี และถือโอกาสดูเด็กๆ ไปด้วย

Chinese

佑安佑康见人就笑，已经杀疯了。

Thai

โย่วอันกับโย่วคังเห็นใครก็ยิ้มให้ ตกคนจนราบเป็นหน้ากลองไปหมดแล้ว

Chinese

期间还碰上了同样来散步的老师和教授。

Thai

ระหว่างนั้นยังได้เจออาจารย์และศาสตราจารย์ที่มาเดินเล่นเช่นกัน

Chinese

尽管当初孙子出生的时候李治就已经知道了儿子在学校混的很好，可今晚才算有个清晰的认知。

Thai

แม้ว่าตั้งแต่ตอนที่หลานชายเกิด หลี่จื้อจะรู้อยู่แล้วว่าลูกชายของตนใช้ชีวิตและมีความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมในมหาวิทยาลัย แต่ในค่ำคืนนี้เองถึงจะได้รับรู้และเห็นภาพอย่างชัดเจนที่สุด