ชีวิตใหม่ (1 / 1)

Chinese

翌日，晨。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น

Chinese

赵梅和李治在大床上醒来，恍惚了片刻才回过神。

Thai

จ้าวเหมยและหลี่จื้อตื่นขึ้นมาบนเตียงหลังใหญ่ เหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่งถึงได้สติกลับมา

Chinese

换衣服洗漱，来到一楼。

Thai

เปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วลงมาที่ชั้นหนึ่ง

Chinese

“先生，太太。”

Thai

“คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงค่ะ”

Chinese

温润如玉的长条大理石餐桌上，摆满了各式各样的早餐。

Thai

บนโต๊ะอาหารหินอ่อนทรงยาวที่เรียบเนียนดั่งหยก เรียงรายไปด้วยอาหารเช้าหลากหลายชนิด

Chinese

昨晚有过一面之缘的保姆立在桌旁。

Thai

แม่บ้านที่เคยพบหน้ากันครั้งหนึ่งเมื่อคืนยืนอยู่ข้างโต๊ะ

Chinese

“我不知道你们喜欢吃什么，就每样都做了点。”

Thai

“ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณชอบทานอะไร ก็เลยทำมาอย่างละนิดละหน่อยค่ะ”

Chinese

“麻烦你了。”

Thai

“ลำบากเธอแล้วล่ะ”

Chinese

这种饭来张口的生活赵梅有些不习惯。

Thai

ชีวิตแบบรอให้อาหารมาจ่อถึงปากแบบนี้ จ้าวเหมยยังไม่ค่อยคุ้นชินเท่าไร

Chinese

“太太，吃吧，等会凉了。”

Thai

“คุณผู้หญิง ทานเถอะค่ะ เดี๋ยวจะเย็นชืดเสียก่อน”

Chinese

“还是别叫我太太了，听着别扭，冒昧问一下，你今年多大。”

Thai

“อย่าเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงเลย ฟังแล้วจักจี้หู ขอเสียมารยาทถามหน่อยนะ ปีนี้เธออายุเท่าไรแล้ว”

Chinese

“今年刚好四十。”

Thai

“ปีนี้สี่สิบพอดีค่ะ”

Chinese

“那我比你大点，以后喊我姐就行。”

Thai

“งั้นฉันก็แก่กว่าเธอหน่อย ต่อไปเรียกว่าพี่ก็พอ”

Chinese

“好的，姐。”

Thai

“ได้ค่ะ พี่”

Chinese

“你早上吃了没，来，一起吃点，这么多我们也吃不掉。”

Thai

“เมื่อเช้าเธอกินข้าวหรือยัง มาสิ มากินด้วยกันสักหน่อย เยอะขนาดนี้พวกเรากินไม่หมดหรอก”

Chinese

赵梅亲热的拉着她一起坐下。

Thai

จ้าวเหมยดึงตัวเธอลงมานั่งด้วยกันอย่างสนิทสนม

Chinese

吴洪芳一边吃着餐点，一边细心观察他们喜欢吃什么。

Thai

อู๋หงฟางทานอาหารไปพลาง สังเกตอย่างละเอียดไปด้วยว่าพวกเขาชอบทานอะไร

Chinese

吃完早餐，见赵梅两人要去车库，她忙提醒道：

Thai

พอกินมื้อเช้าเสร็จ เห็นจ้าวเหมยกับสามีจะเดินไปโรงรถ เธอก็รีบเอ่ยเตือนว่า

Chinese

“姐，车就在外面等你们。”

Thai

“พี่คะ รถจอดรอพวกพี่อยู่ข้างนอกแล้วค่ะ”

Chinese

赵梅和李治这才想起来还有司机。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีคนขับรถอยู่

Chinese

出了门，就见迈巴赫停在门前，司机见他们出来，忙拉开车门。

Thai

พอพ้นประตูบ้าน ก็เห็นรถมายบัคจอดอยู่หน้าประตู พอคนขับรถเห็นพวกเขาเดินออกมาก็รีบเปิดประตูรถให้

Chinese

赵梅和李治对视一眼，上了后座。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อสบตากัน แล้วขึ้นไปนั่งที่เบาะหลัง

Chinese

新的生活方式太过新奇，一路上两人有一句没一句跟司机聊着天，早起的睡意早消散的无影无踪。

Thai

รูปแบบการใช้ชีวิตใหม่นี้แปลกใหม่เกินไป ตลอดทางทั้งสองคนจึงชวนคนขับรถคุยถามคำตอบคำ ความง่วงงุนจากการตื่นเช้าสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว

Chinese

早上还不觉着有什么，晚上下班后，拖着疲惫的身体瘫坐到后座，一键把座椅调成躺平的航空座椅，享受着按摩，别提多舒坦。

Thai

ตอนเช้ายังไม่รู้สึกว่ามีอะไรเป็นพิเศษ แต่ตอนเลิกงานช่วงค่ำ พอลากสังขารอันเหนื่อยล้าทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะหลัง กดปุ่มเดียวปรับเบาะให้เอนราบเป็นเบาะแบบชั้นเฟิร์สคลาสบนเครื่องบิน พลางเพลิดเพลินกับการนวด มันช่างสบายจนบรรยายไม่ถูก

Chinese

“先生太太，冰箱里面有红酒。”前面开车的尹旭东提醒道。

Thai

“คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงครับ ในตู้เย็นมีไวน์แดงนะครับ” อิ๋นซวี่ตงที่ขับรถอยู่ด้านหน้าเอ่ยเตือน

Chinese

这中年人倔的很，早上让他改称呼，死活就是不改。

Thai

ชายวัยกลางคนคนนี้ดื้อรั้นเอาเรื่อง ตอนเช้าบอกให้เปลี่ยนคำเรียก อย่างไรก็ไม่ยอมเปลี่ยน

Chinese

赵梅打开小冰箱，上下两层，上面是饮料，下面是红酒香槟。

Thai

จ้าวเหมยเปิดตู้เย็นขนาดเล็ก มีสองชั้น ชั้นบนเป็นเครื่องดื่ม ชั้นล่างเป็นไวน์แดงและแชมเปญ

Chinese

还有两只随车配备的镀银高脚杯。

Thai

นอกจากนี้ยังมีแก้วก้านชุบเงินสองใบที่ติดตั้งมาพร้อมกับรถ

Chinese

赵梅想象着自己和老公摇晃红酒杯的场景，情不自禁打了个冷颤，太奢靡了，还是算了吧。

Thai

จ้าวเหมยจินตนาการถึงภาพตัวเองกับสามีกำลังแกว่งแก้วไวน์แดง ก็อดที่จะขนลุกไม่ได้ หรูหราฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว ช่างมันเถอะ

Chinese

回到家，保姆熬的百合银耳莲子羹刚刚好。

Thai

พอกลับถึงบ้าน ซุปเห็ดหูหนูขาวเม็ดบัวลิลลี่ที่แม่บ้านเคี่ยวไว้ก็สุกได้ที่พอดี

Chinese

李治和赵梅吃了点，洗漱完，回到主卧，靠坐在大露台的沙发上。

Thai

หลี่จื้อกับจ้าวเหมยกินไปเล็กน้อย อาบน้ำล้างหน้าเสร็จก็กลับไปที่ห้องนอนใหญ่ แล้วเอนกายลงนั่งบนโซฟาตรงระเบียงกว้าง

Chinese

“当初我还在想这么大的别墅我打扫得多累，合着压根不用我打扫。”

Thai

“ตอนแรกฉันยังคิดอยู่เลยว่าวิลล่าหลังใหญ่ขนาดนี้ ถ้าให้ทำความสะอาดคงเหนื่อยแทบแย่ ที่ไหนได้ ไม่ต้องให้ฉันทำความสะอาดเลยสักนิด”

Chinese

“车来伸手，饭来张口，这样下去我肯定会越来越懒。”

Thai

“มีรถมารับถึงที่ มีข้าวมาจ่อถึงปาก ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปฉันต้องขี้เกียจขึ้นเรื่อยๆ แน่”

Chinese

“这一生能这样，我没什么遗憾了。”

Thai

“ชีวิตนี้ได้ขนาดนี้ ฉันก็ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว”

Chinese

赵梅絮絮叨叨。

Thai

จ้าวเหมยบ่นพึมพำไปเรื่อย

Chinese

“你还没抱到孙子孙女呢。”李治提醒。

Thai

“คุณยังไม่ได้อุ้มหลานชายหลานสาวเลยนะ” หลี่จื้อเตือนสติ

Chinese

“哦，对。嗯，要是儿子女儿能多陪陪我就更好了。”

Thai

“อ้อ จริงด้วย อืม ถ้าลูกชายกับลูกสาวมาอยู่เป็นเพื่อนฉันบ่อยๆ ก็คงดียิ่งกว่านี้”

Chinese

“他们公司就在本地，以后不用去外地工作，你要是想见，天天都能见到他们。”

Thai

“บริษัทของพวกเขาอยู่ที่นี่ ต่อไปไม่ต้องไปทำงานต่างเมือง ถ้าคุณอยากเจอ ก็เจอพวกเขาได้ทุกวันนั่นแหละ”

Chinese

“咦！”赵梅霍地抬头，“对哦，你不说我还没想到这点。”

Thai

“เอ๊ะ!” จ้าวเหมยเงยหน้าขึ้นมาทันควัน “จริงด้วย ถ้าคุณไม่พูดฉันก็ยังคิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย”

Chinese

她近些天那若有若无的小伤感顿时一扫而空。

Thai

ความเศร้าสร้อยจางๆ ตลอดหลายวันที่ผ่านมาของเธอพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น

Chinese

李治看着老婆开心的小女儿姿态，正为哄好她而暗自得意，突然就听赵梅甜腻腻道：“老公，有点冷，我们睡觉吧。”

Thai

หลี่จื้อมองท่าทางร่าเริงเหมือนเด็กสาวของภรรยา ขณะที่กำลังแอบภูมิใจที่ปลอบเธอจนอารมณ์ดีได้ จู่ๆ ก็ได้ยินจ้าวเหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยว่า “สามี หนาวนิดหน่อยแล้ว เราไปนอนกันเถอะ”

Chinese

李治浑身一颤。

Thai

หลี่จื้อสะท้านไปทั้งตัว

Chinese

……

Thai

…

Chinese

小区，旧房门前。

Thai

ที่หมู่บ้าน หน้าประตูห้องชุดหลังเก่า

Chinese

“砰砰砰！”

Thai

“ปังๆๆ!”

Chinese

“赵梅，在家吗？”

Thai

“จ้าวเหมย อยู่บ้านไหม”

Chinese

刘娟敲了会门，不见有动静。

Thai

หลิวจวนเคาะประตูอยู่พักหนึ่ง ไม่เห็นมีความเคลื่อนไหวใดๆ

Chinese

“人呢？”江兵纳闷。

Thai

“คนล่ะ” เจียงปิงแปลกใจ

Chinese

“这两天医院忙吧。”

Thai

“สองวันนี้โรงพยาบาลคงยุ่งละมั้ง”

Chinese

刘娟没当回事，以前赵梅和李治时不时就有加班的时候，回来晚很正常。

Thai

หลิวจวนไม่ได้เก็บมาใส่ใจ แต่ก่อนจ้าวเหมยกับหลี่จื้อก็มีช่วงเวลาที่ต้องทำงานล่วงเวลาอยู่เป็นระยะ กลับดึกจึงเป็นเรื่องปกติมาก

Chinese

江兵也想起了这茬。

Thai

เจียงปิงก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้เช่นกัน

Chinese

没什么急事，两人也就没打电话发信息。

Thai

ไม่มีเรื่องด่วนอะไร ทั้งสองคนจึงไม่ได้โทรศัพท์หรือส่งข้อความไป

Chinese

后面几天，每天晚上他们都会来敲一次门，奈何一直没人应。

Thai

หลายวันต่อมา ทุกๆ ค่ำพวกเขาก็จะมาเคาะประตูวันละครั้ง ทว่าก็ไม่มีใครตอบรับเลยสักครั้ง

Chinese

渐渐的，两人发觉了不对。

Thai

นานวันเข้า ทั้งสองคนก็เริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติ

Chinese

“他们不会是故意躲着我们吧？”江兵猜测道。

Thai

“พวกเขาคงไม่ได้ตั้งใจหลบหน้าพวกเราหรอกนะ” เจียงปิงคาดเดา

Chinese

“为什么呢？”

Thai

“ทำไมล่ะ”

Chinese

江兵斜了她一眼：“之前……”

Thai

เจียงปิงเหลือบมองเธอตาขวาง “ก็คราวก่อน…”

Chinese

“不至于吧，我那么说不还是为了他们家考虑。”

Thai

“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง ที่ฉันพูดไปแบบนั้นก็เพราะคิดเผื่อครอบครัวพวกเขาไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“你以为他们看不出来我们想干嘛？”

Thai

“เธอคิดว่าพวกเขาดูไม่ออกหรือไงว่าพวกเราต้องการอะไร”

Chinese

刘娟沉默下来，片刻，她又敲了敲门。

Thai

หลิวจวนเงียบลง ครู่หนึ่ง เธอก็เคาะประตูอีกครั้ง

Chinese

“我发消息问问？”

Thai

“ฉันส่งข้อความถามดูดีไหม”

Chinese

江兵摇摇头：“发消息能问出什么？目前最关键的是弄明白他们到底是不是躲着我们。”

Thai

เจียงปิงส่ายหน้า “ส่งข้อความจะไปถามรู้อะไร ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องเข้าใจให้ชัดว่าพวกเขากำลังหลบหน้าพวกเราอยู่จริงๆ หรือเปล่า”

Chinese

刘娟沉吟片刻：“后天就是周六，到时候就知道了。”

Thai

หลิวจวนนิ่งคิดครู่หนึ่ง “วันมะรืนก็วันเสาร์แล้ว ถึงตอนนั้นก็รู้เอง”

Chinese

两天后的早晨，双休日。

Thai

เช้าของสองวันถัดมา เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์

Chinese

夫妻俩早早起床，把门打开，时刻注意着隔壁。

Thai

สองสามีภรรยาตื่นแต่เช้าตรู่ เปิดประตูทิ้งไว้ คอยจับตาดูห้องข้างๆ อยู่ตลอดเวลา

Chinese

再怎么躲，总要上班吧，他们心想。

Thai

จะหลบยังไงก็ต้องไปทำงานอยู่ดี พวกเขาคิดในใจ

Chinese

可从七点等到九点，都不见隔壁有人出来。

Thai

ทว่ารอตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าจนถึงเก้าโมงเช้า ก็ไม่เห็นมีใครออกจากห้องข้างๆ เลย

Chinese

去敲门，也没人应。

Thai

พอไปเคาะประตูก็ไม่มีใครตอบรับ

Chinese

刘娟一脸困惑：“早早去医院了？还是一直没回来？”

Thai

หลิวจวนมีสีหน้างุนงง “ไปโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเหรอ หรือว่าไม่ได้กลับมาตลอดเลย”

Chinese

江兵捏着下巴：“应该是一直没回来。”

Thai

เจียงปิงลูบคาง “น่าจะไม่ได้กลับมาตลอดเลยมากกว่า”

Chinese

“那他们能到哪儿去？哎，你说会不会是有钱了，他们把工作辞掉，出去旅游了？”

Thai

“แล้วพวกเขาจะไปไหนได้ล่ะ นี่ นายว่าจะเป็นไปได้ไหมว่าพอมีเงินแล้ว พวกเขาก็ลาออกจากงานแล้วออกไปเที่ยวกัน”

Chinese

“嗯……有这个可能，不过如果是这样，他们怎么不跟我们打声招呼。”

Thai

“อืม…ก็มีโอกาสเป็นไปได้ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ทำไมพวกเขาไม่บอกพวกเราสักคำล่ะ”

Chinese

“既然不是躲着我们，我发消息问问。”

Thai

“ในเมื่อไม่ได้หลบหน้าพวกเรา ฉันส่งข้อความไปถามดูดีกว่า”

Chinese

“还是等晚上直接打电话过去吧，听听她的语气。”

Thai

“รอตอนค่ำค่อยโทรศัพท์ไปตรงๆ เลยดีกว่า จะได้ฟังน้ำเสียงของเธอด้วย”

Chinese

出去旅游毕竟只是可能，万一还在上班呢，所以晚上打最合适。

Thai

เรื่องออกไปเที่ยวยังไงก็เป็นแค่ข้อสันนิษฐาน เกิดยังทำงานอยู่ล่ะ ดังนั้นโทรตอนค่ำจึงเหมาะสมที่สุด

Chinese

晚上十点多，客厅，刘娟拨通赵梅的电话。

Thai

เวลาสี่ทุ่มกว่า ในห้องนั่งเล่น หลิวจวนกดโทรศัพท์หาจ้าวเหมย

Chinese

“嘟嘟……”

Thai

“ตู๊ด…ตู๊ด…”

Chinese

响了两声后，那边接通。

Thai

ดังอยู่สองครั้ง ทางฝั่งนั้นก็กดรับสาย

Chinese

“喂。”

Thai

“ฮัลโหล”

Chinese

听到赵梅的声音，刘娟暗暗舒口气。既然接电话了，看来确实不是故意躲着他们。

Thai

พอได้ยินเสียงของจ้าวเหมย หลิวจวนก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ในเมื่อรับสายแล้ว ดูท่าคงไม่ได้จงใจหลบหน้าพวกเธอจริงๆ

Chinese

“喂，赵梅，医院这段时间很忙吗？我看你们好几天晚上都不在家。”她笑道。

Thai

“ฮัลโหล จ้าวเหมย ช่วงนี้ที่โรงพยาบาลยุ่งมากเหรอ ฉันเห็นพวกเธอไม่อยู่บ้านตั้งหลายคืนแล้วนะ” เธอหัวเราะพูด

Chinese

“哦，忘了跟你们说了，我们搬家了。”

Thai

“อ้อ ลืมบอกพวกเธอไปเลย พวกเราย้ายบ้านแล้วน่ะ”

Chinese

刘娟的笑容瞬间凝固，惊讶问：

Thai

รอยยิ้มของหลิวจวนชะงักค้างไปในทันที เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ:

Chinese

“好端端的怎么搬家了？”

Thai

“อยู่ดีๆ ทำไมถึงย้ายบ้านล่ะ”

Chinese

搬家？江兵深深蹙着眉。

Thai

ย้ายบ้านเหรอ เจียงปิงขมวดคิ้วมุ่น

Chinese

“小貌给我们买了一套房子。”

Thai

“เสี่ยวเม่าซื้อบ้านให้พวกเราหลังหนึ่งน่ะ”

Chinese

“这样啊。”

Thai

“อย่างนี้นี่เอง”

Chinese

刘娟有些不安，试探着问：“搬家怎么也不跟我们说一声，对了，你们搬……”

Thai

หลิวจวนรู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นมาบ้าง เอ่ยถามหยั่งเชิง “ย้ายบ้านทำไมไม่บอกพวกเราสักคำล่ะ จริงสิ พวกเธอย้าย…”

Chinese

“什么事，哦，来了，我这边还有事，改天再聊。”

Thai

“มีอะไรเหรอ อ้อ มาแล้ว ทางฉันยังมีธุระอยู่ วันหลังค่อยคุยกันนะ”

Chinese

“嘟嘟嘟……”

Thai

“ตู๊ด…ตู๊ด…ตู๊ด…”

Chinese

听着挂断电话的声音，刘娟愣了好一会。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณตัดสาย หลิวจวนก็ยืนอึ้งไปครู่ใหญ่

Chinese

“他们怎么搬家了？”江兵问。

Thai

“ทำไมพวกเขาถึงย้ายบ้านล่ะ” เจียงปิงถาม

Chinese

“说是小貌给他们买了一套房子。”

Thai

“บอกว่าเสี่ยวเม่าซื้อบ้านให้พวกเขาหลังหนึ่ง”

Chinese

“搬到哪儿去了？”

Thai

“ย้ายไปที่ไหน”

Chinese

“你耳聋？没听见我刚问就被打断了嘛？”刘娟有些烦躁。

Thai

“นายหูหนวกหรือไง ไม่ได้ยินเหรอว่าฉันเพิ่งถามก็โดนตัดบทแล้วน่ะ” หลิวจวนเริ่มหงุดหงิด

Chinese

“我就说吧，你之前说的那些有些过了，这下好了，人家直接搬走了。”

Thai

“ฉันบอกแล้วไง เรื่องที่เธอพูดไปคราวก่อนมันเกินไปหน่อย คราวนี้ดีล่ะสิ เขาเล่นย้ายหนีไปเลย”

Chinese

“这能怪我？那你说，我应该怎么办？你有什么好办法？”

Thai

“นี่จะมาโทษฉันได้ยังไง งั้นนายบอกมาสิว่าฉันควรทำยังไง นายมีวิธีที่ดีกว่านี้หรือไง”

Chinese

刘娟怒道：“另外，是不是因为那件事还说不准，明天晚上我再打个电话问问，你别轻易下结论。”

Thai

หลิวจวนแผดเสียงอย่างโมโห “อีกอย่าง เป็นเพราะเรื่องนั้นจริงหรือเปล่าก็ยังพูดไม่ได้ พรุ่งนี้ค่ำฉันจะโทรไปถามอีกที นายอย่าเพิ่งด่วนสรุปไปหน่อยเลย”

Chinese

“我不跟你吵，人家招呼都不打就走了，还说不准。”江兵趿拉着拖鞋回了卧室。

Thai

“ฉันไม่ทะเลาะกับเธอหรอก คนเขาไม่บอกไม่กล่าวสักคำก็ย้ายไปแล้ว ยังจะบอกว่าพูดไม่ได้อีก” เจียงปิงลากรองเท้าแตะเดินกลับเข้าห้องนอนไป

Chinese

刘娟心中隐约也有了答案，可还是抱着一丝侥幸心。

Thai

ในใจของหลิวจวนก็พอจะมีคำตอบอยู่เลือนราง ทว่าก็ยังคงแอบหวังลมๆ แล้งๆ อยู่ลึกๆ

Chinese

这点侥幸，在第二天晚上给赵梅打电话，她问及他们如今的住址，赵梅再次借口有事挂断电话的时候烟消云散。

Thai

ความหวังเพียงน้อยนิดนี้ มลายหายไปเป็นปลิดทิ้งในค่ำวันถัดมา เมื่อเธอโทรศัพท์หาจ้าวเหมยเพื่อถามถึงที่อยู่ปัจจุบันของพวกเขา แล้วจ้าวเหมยก็หาข้ออ้างว่ามีธุระแล้วตัดสายทิ้งไปอีกครั้ง