“คำสั่งสอน” ของจางเล่ออี๋ (1 / 1)

Chinese

翌日，周三，无早八。

Thai

วันรุ่งขึ้น วันพุธ ไม่มีเรียนแปดโมงเช้า

Chinese

李貌一大早来到女生宿舍楼下，接上大玉，在食堂吃完早餐，去操场跑了会步，径直前往幼儿园。

Thai

แต่เช้าตรู่หลี่เม่ามาถึงใต้หอพักหญิง ไปรับต้าอวี้ กินอาหารเช้าที่โรงอาหารเสร็จ ก็ไปวิ่งที่สนามกีฬาสักพัก ก่อนจะมุ่งหน้าตรงไปยังโรงเรียนอนุบาล

Chinese

上学期答应张乐怡今年还要来看她，他们都没忘。

Thai

เทอมที่แล้วที่รับปากจางเล่ออี๋ไว้ว่าปีนี้จะมาเยี่ยมเธออีก พวกเขาไม่ได้ลืมเลยสักนิด

Chinese

门口接送孩子们的依旧是那个虎牙小姐姐。

Thai

คนที่คอยรับส่งเด็กๆ อยู่ตรงประตูยังคงเป็นคุณพี่สาวฟันเขี้ยวคนเดิม

Chinese

寒暄了会，两人站在门前一如既往打量起了来来往往的小孩。

Thai

หลังจากทักทายพูดคุยกันครู่หนึ่ง ทั้งสองก็ยืนอยู่หน้าประตูพลางมองดูเด็กๆ ที่เดินผ่านไปมาเหมือนเช่นเคย

Chinese

“哥哥！姐姐！”

Thai

“พี่ชาย! พี่สาว!”

Chinese

“哥哥！姐姐！”

Thai

“พี่ชาย! พี่สาว!”

Chinese

不一会，他们看到张乐怡兴奋的喊叫着朝这边跑来，一边跑一边脱着背后的书包。

Thai

เพียงไม่นาน พวกเขาก็เห็นจางเล่ออี๋ร้องตะโกนอย่างตื่นเต้นพลางวิ่งมาทางนี้ ระหว่างที่วิ่งก็ถอดกระเป๋านักเรียนด้านหลังออกไปด้วย

Chinese

待来到李貌和楚红玉面前，张乐怡的书包也刚好脱下来。

Thai

พอมาถึงตรงหน้าหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ จางเล่ออี๋ก็ถอดกระเป๋านักเรียนออกพอดี

Chinese

“哥哥姐姐，你们好呀，我给你们带了礼物！”

Thai

“พี่ชายพี่สาว สวัสดีค่ะ หนูเอาของขวัญมาให้พวกพี่ด้วย!”

Chinese

说着，她一手提着书包，一手迫不及待拉开拉链，开始从里面掏东西。

Thai

ขณะพูด มือข้างหนึ่งของเธอถือกระเป๋านักเรียน อีกข้างก็รีบรูดซิปเปิดออกอย่างอดใจไม่ไหว แล้วเริ่มล้วงของออกมาจากข้างใน

Chinese

“这是仙女棒，这是旺旺大雪饼，这是ad钙，还有这个，我过年特地给哥哥姐姐剪的剪纸！”

Thai

“นี่คือไฟเย็น นี่คือขนมเซมเบ้หิมะตราวั่งวั่ง นี่คือนมเอดีแคลเซียม แล้วก็นี่ กระดาษตัดที่หนูตั้งใจตัดให้พี่ชายกับพี่สาวช่วงตรุษจีนค่ะ!”

Chinese

李貌和大玉手忙脚乱接过张乐怡递过来的东西，看着最后这张大红色的“囍”字剪纸，两人对视一眼，轻轻一笑，又同时看向脸蛋红扑扑的张乐怡。

Thai

หลี่เม่าและต้าอวี้รับของที่จางเล่ออี๋ยื่นส่งมาให้อย่างทุลักทุเล เมื่อมองดูกระดาษตัดสีแดงสดรูปตัวอักษร “ซวงสี่” แผ่นสุดท้ายนี้ ทั้งสองสบตากัน ยิ้มน้อยๆ แล้วหันไปมองจางเล่ออี๋ที่แก้มแดงปลั่งพร้อมกัน

Chinese

“谢谢乐怡，姐姐很喜欢！”

Thai

“ขอบใจนะเล่ออี๋ พี่สาวชอบมากเลย!”

Chinese

“哥哥也喜欢，比姐姐还要喜欢。”

Thai

“พี่ชายก็ชอบ ชอบมากกว่าพี่สาวอีก”

Chinese

“姐姐比哥哥还要喜欢！”

Thai

“พี่สาวชอบมากกว่าพี่ชายต่างหาก!”

Chinese

“嘻嘻！”张乐怡开心的扭了扭身体。

Thai

“คิกๆ!” จางเล่ออี๋บิดตัวไปมาอย่างมีความสุข

Chinese

“乐怡，对不起，哥哥姐姐过年忘记给你带礼物了。”李貌歉意道。

Thai

“เล่ออี๋ พี่ขอโทษนะ ช่วงตรุษจีนพี่ชายกับพี่สาวลืมเอาของขวัญมาให้หนูเลย” หลี่เม่าพูดอย่างรู้สึกผิด

Chinese

他和大玉心里都装着事，今天来都没想到这茬。

Thai

ในใจของเขากับต้าอวี้ต่างมีเรื่องค้างคาอยู่ วันนี้มาจึงไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลย

Chinese

反观张乐怡，根据她送的礼物来看，这小丫头过年回家明显干什么都没忘记他们。

Thai

ในทางกลับกัน เมื่อดูจากของขวัญที่จางเล่ออี๋มอบให้ เห็นได้ชัดว่ายัยหนูคนนี้ช่วงตรุษจีนกลับบ้านไปทำอะไรก็ไม่เคยลืมพวกเขาเลย

Chinese

李貌甚至可以想象，张乐怡过年在家开开心心放仙女棒的时候，看到只剩下最后一支，明明很想自己放掉，可还是留了下来带给他们。

Thai

หลี่เม่าถึงกับจินตนาการภาพออกเลยว่า ตอนที่จางเล่ออี๋เล่นไฟเย็นอย่างมีความสุขอยู่ที่บ้านช่วงตรุษจีน พอเห็นว่าเหลืออยู่อันสุดท้าย ทั้งที่อยากจะเล่นเองแท้ๆ แต่ก็ยังเก็บเอาไว้เพื่อนำมาให้พวกเขา

Chinese

大玉一边帮张乐怡把书包背上，一边柔声问：“乐怡，你最喜欢什么？可不可以告诉姐姐？”

Thai

ต้าอวี้ช่วยสะพายกระเป๋านักเรียนให้จางเล่ออี๋พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เล่ออี๋ หนูชอบอะไรมากที่สุดเหรอ บอกพี่สาวได้ไหมจ๊ะ”

Chinese

张乐怡眨眨眼，摆了摆小手，懂事道：

Thai

จางเล่ออี๋กะพริบตา โบกมือน้อยๆ พลางพูดอย่างรู้ความว่า

Chinese

“哥哥姐姐来看我，我就已经很高兴了！所以不用说对不起，我也不要礼物。”

Thai

“พี่ชายพี่สาวมาหาหนู หนูก็ดีใจมากแล้วค่ะ! เพราะงั้นไม่ต้องขอโทษหรอก หนูไม่เอาของขวัญด้วย”

Chinese

李貌把张乐怡送的礼物小心装进大玉随身携带的帆布包里。

Thai

หลี่เม่าเก็บของขวัญที่จางเล่ออี๋ให้อย่างระมัดระวังลงในกระเป๋าผ้าแคนวาสที่ต้าอวี้สะพายติดตัวมา

Chinese

“乐怡，忘了我之前说过的了？礼尚往来。你送我们东西，我们也得送，要不然我们不好接受你的礼物的。”

Thai

“เล่ออี๋ ลืมที่พี่เคยบอกไปแล้วเหรอ มีไปก็ต้องมีมา หนูก็มอบของให้พวกเรา พวกเราก็ต้องให้หนูด้วยเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นพวกพี่คงรับของขวัญของหนูไว้ไม่ได้หรอกนะ”

Chinese

张乐怡挠了挠头，灵动的大眼珠子转了转，左手抓着右手，有些扭怩：

Thai

จางเล่ออี๋เกาหัว ดวงตากลมโตเป็นประกายกลอกไปมา มือซ้ายจับมือขวาไว้ ดูขวยเขินเล็กน้อย

Chinese

“我，我最喜欢小猫咪了。”

Thai

“หนู…หนูชอบลูกแมวที่สุดเลยค่ะ”

Chinese

李貌和大玉同时想到了金哥。

Thai

หลี่เม่าและต้าอวี้พลันนึกถึงจินเกอขึ้นมาพร้อมกัน

Chinese

“那哥哥姐姐改天给你带个猫咪玩偶好不好？”

Thai

“งั้นวันหลังพี่ชายกับพี่สาวเอาตุ๊กตาแมวมาให้ ดีไหมจ๊ะ”

Chinese

张乐怡抬起头，眼睛亮闪闪的。

Thai

จางเล่ออี๋เงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

Chinese

“谢谢哥哥姐姐！”

Thai

“ขอบคุณค่ะพี่ชายพี่สาว!”

Chinese

“不客气！”

Thai

“ไม่เป็นไรจ้ะ!”

Chinese

“哥哥姐姐，你们今年星期几过来呀？”

Thai

“พี่ชายพี่สาว ปีนี้พวกพี่จะมาวันไหนบ้างเหรอคะ”

Chinese

“周三和周四这两天。”

Thai

“วันพุธกับวันพฤหัสบดีสองวันนี้จ้ะ”

Chinese

张乐怡歪着脑袋想了想，开心问：“那我明天还可以见到哥哥姐姐？”

Thai

จางเล่ออี๋เอียงคอคิดครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างดีใจว่า “งั้นพรุ่งนี้หนูก็ได้เจอพี่ชายกับพี่สาวอีกน่ะสิคะ”

Chinese

“没错哦！”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ!”

Chinese

“好耶！好耶！”

Thai

“เย้! เย้!”

Chinese

张乐怡蹦蹦跳跳了几下，想起什么，又要脱书包。

Thai

จางเล่ออี๋กระโดดโลดเต้นอยู่สองสามที พอนึกอะไรขึ้นมาได้ ก็จะถอดกระเป๋านักเรียนอีกครั้ง

Chinese

“要拿什么？姐姐帮你拿。”大玉忙道。

Thai

“จะเอาอะไรเหรอจ๊ะ เดี๋ยวพี่สาวช่วยหยิบให้” ต้าอวี้รีบพูด

Chinese

“我自己拿。”

Thai

“หนูหยิบเองได้ค่ะ”

Chinese

大玉帮她把书包拿下来。

Thai

ต้าอวี้ช่วยเธอปลดกระเป๋านักเรียนลงมา

Chinese

张乐怡翻了翻，拿出一张奖状，展开遮住了半张脸，然后就睁着双萌萌的大眼睛期待的看着他们。

Thai

จางเล่ออี๋รื้อค้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบเกียรติบัตรออกมาแผ่นหนึ่ง คลี่ออกบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็เบิกตากลมโตน่ารักมองพวกเขาอย่างคาดหวัง

Chinese

李貌和大玉愣了愣，反应过来。

Thai

หลี่เม่าและต้าอวี้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกตัว

Chinese

“哇，这是乐怡的奖状嘛。”

Thai

“ว้าว นี่เกียรติบัตรของเล่ออี๋นี่นา”

Chinese

“五好学生！”

Thai

“นักเรียนห้าดีด้วย!”

Chinese

“乐怡真棒！”

Thai

“เล่ออี๋เก่งจังเลย!”

Chinese

“嘻嘻！”

Thai

“คิกๆ!”

Chinese

张乐怡腼腆的笑了笑，出于礼貌，她问：“哥哥姐姐期末考试拿到奖状了吗？”

Thai

จางเล่ออี๋ยิ้มอย่างขวยเขิน และถามตามมารยาทว่า “พี่ชายกับพี่สาวสอบปลายภาคได้เกียรติบัตรกันไหมคะ”

Chinese

提到期末考试，李貌和楚红玉脸上的笑容一僵。昨天吴俊伟的话再次回荡在两人的脑海中。

Thai

เมื่อพูดถึงการสอบปลายภาค รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ก็พลันชะงักค้าง คำพูดของอู๋จวิ้นเหว่ยเมื่อวานดังก้องขึ้นมาในหัวของทั้งคู่อีกครั้ง

Chinese

张乐怡见哥哥姐姐不笑了，立即意识到他们可能没拿到奖状。

Thai

จางเล่ออี๋เห็นพี่ชายพี่สาวไม่ยิ้มแล้ว ก็ตระหนักได้ทันทีว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้เกียรติบัตร

Chinese

她一手拉住一个，安慰道：“其实奖状也没什么了不起的，我们幼儿园小朋友每个人都有。”

Thai

เธอจับมือพวกเขาไว้คนละข้างแล้วปลอบว่า “จริงๆ เกียรติบัตรก็ไม่ได้วิเศษอะไรหรอกค่ะ เพื่อนๆ ในโรงเรียนอนุบาลของหนูก็ได้กันทุกคนเลย”

Chinese

说着，觉着每个小朋友都有，哥哥姐姐却没有，他们可能更伤心了，又忙道：“哥哥姐姐这么好，我问问老师可不可以给你们发一个。”

Thai

พูดพลางรู้สึกว่าเด็กทุกคนล้วนได้ แต่พี่ชายพี่สาวกลับไม่ได้ พวกเขาอาจจะยิ่งเสียใจเข้าไปใหญ่ เธอจึงรีบพูดเสริมว่า “พี่ชายพี่สาวดีขนาดนี้ เดี๋ยวหนูไปถามคุณครูให้นะคะว่าแจกให้พวกพี่สักใบได้ไหม”

Chinese

张乐怡转身就要去找虎牙小姐姐。

Thai

จางเล่ออี๋หันหลังเตรียมจะไปหาคุณพี่สาวฟันเขี้ยว

Chinese

大玉忙拉住她，捧着她肉嘟嘟的脸蛋。

Thai

ต้าอวี้รีบดึงตัวเธอไว้ ประคองแก้มยุ้ยๆ ของเธอ

Chinese

“哥哥姐姐上的是大学，大学没有奖状，发的都是荣誉证书。”

Thai

“พี่ชายกับพี่สาวเรียนมหาวิทยาลัยจ้ะ ที่มหาวิทยาลัยไม่มีเกียรติบัตรแบบนี้ ที่แจกน่ะเป็นใบประกาศเกียรติคุณต่างหาก”

Chinese

“这样啊！”

Thai

“อย่างนี้เองเหรอคะ!”

Chinese

张乐怡怔了怔，心想既然不是因为奖状，那哥哥姐姐为什么刚才突然不开心了？

Thai

จางเล่ออี๋ชะงักไป คิดในใจว่าในเมื่อไม่ใช่เพราะเรื่องเกียรติบัตร แล้วทำไมเมื่อกี้พี่ชายพี่สาวถึงจู่ๆ ก็ไม่มีความสุขขึ้นมาล่ะ

Chinese

想到这，她试探着问：

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอจึงลองหยั่งเชิงถามดูว่า

Chinese

“哥哥姐姐，你们是吵架了吗？”

Thai

“พี่ชายพี่สาว พวกพี่ทะเลาะกันเหรอคะ”

Chinese

李貌和大玉对视一眼，还没回答，张乐怡却好像已经明白了一切。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากัน ยังไม่ทันได้ตอบ จางเล่ออี๋กลับดูเหมือนเข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้งแล้ว

Chinese

她左手牵过李貌，右手牵过大玉，把他们两个人的手放在一起，一副小大人模样。

Thai

เธอจับมือซ้ายของหลี่เม่า จับมือขวาของต้าอวี้ แล้วนำมือของทั้งสองคนมาประกบกัน ทำท่าทางเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย

Chinese

“我爸爸妈妈有时候也会吵架，我和小朋友有时候也会吵架。

Thai

“คุณพ่อคุณแม่ของหนูบางครั้งก็ทะเลาะกัน หนูกับเพื่อนๆ บางครั้งก็ทะเลาะกันค่ะ

Chinese

每次我把爸爸妈妈的手放在一起，重新跟小朋友手拉手，就表示和好了。

Thai

ทุกครั้งที่หนูเอามือคุณพ่อคุณแม่มาจับกันไว้ หรือกลับไปจับมือกับเพื่อนๆ ใหม่อีกครั้ง ก็แปลว่าคืนดีกันแล้ว

Chinese

你们现在也手拉手了，也和好了。”

Thai

ตอนนี้พวกพี่จับมือกันแล้ว ก็คืนดีกันแล้วนะคะ”

Chinese

李貌和大玉哭笑不得。

Thai

หลี่เม่าและต้าอวี้หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

Chinese

张乐怡真的很担心，看向李貌，小嘴继续叭叭：

Thai

จางเล่ออี๋กังวลใจจริงๆ เธอมองไปทางหลี่เม่า ปากเล็กๆ ยังคงเจื้อยแจ้วต่อว่า

Chinese

“哥哥，我爸爸说过，妈妈生小宝宝会很辛苦很辛苦，所以要爱妈妈，要让妈妈开心。

Thai

“พี่ชาย คุณพ่อของหนูเคยบอกว่า คุณแม่คลอดน้องตัวเล็กๆ ลำบากมากเหนื่อยมาก เพราะงั้นต้องรักคุณแม่ ต้องทำให้คุณแม่มีความสุข

Chinese

姐姐以后也要给你生小宝宝，所以你也要爱姐姐，也要让姐姐开心。”

Thai

พี่สาวต่อไปก็ต้องคลอดน้องตัวเล็กๆ ให้พี่ชายเหมือนกัน เพราะงั้นพี่ชายก็ต้องรักพี่สาว ต้องทำให้พี่สาวมีความสุขด้วยนะคะ”

Chinese

说完，她又看向楚红玉：

Thai

พูดจบ เธอก็หันไปมองฉู่หงอวี้

Chinese

“姐姐，我妈妈说，爸爸工作很辛苦，所以我们要，要，要……”

Thai

“พี่สาว คุณแม่ของหนูบอกว่า คุณพ่อทำงานเหนื่อยมาก เพราะงั้นพวกเราต้อง…ต้อง…ต้อง…”

Chinese

张乐怡要了半天，词汇量有限，找不到形容词了。

Thai

จางเล่ออี๋ต้อง…อยู่นาน คลังคำศัพท์มีจำกัด นึกคำไม่ออกเสียที

Chinese

“要体谅？”大玉接茬。

Thai

“ต้องเห็นอกเห็นใจ?” ต้าอวี้ช่วยต่อให้

Chinese

“对，要体谅！”

Thai

“ใช่ค่ะ ต้องเห็นอกเห็นใจ!”

Chinese

张乐怡看看李貌，又瞅瞅楚红玉：“哥哥姐姐，你们一定要好好的，要是以后只有一个人来看我，我会很伤心难过的。”

Thai

จางเล่ออี๋มองหลี่เม่าที มองฉู่หงอวี้ที “พี่ชายพี่สาว พวกพี่ต้องรักกันดีๆ นะคะ ถ้าต่อไปมีคนมาหาหนูแค่คนเดียว หนูคงจะเศร้าใจเสียใจมากแน่ๆ”

Chinese

“哥哥姐姐答应你！”

Thai

“พี่ชายกับพี่สาวสัญญาจ้ะ!”

Chinese

李貌和大玉异口同声。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้เอ่ยขึ้นพร้อมเพรียงกัน

Chinese

待张乐怡进了幼儿园，两人走到小电驴旁。

Thai

พอจางเล่ออี๋เดินเข้าโรงเรียนอนุบาลไปแล้ว ทั้งสองก็เดินมาที่รถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า

Chinese

“小貌，我来骑，我载你。”大玉忽闪着明媚的桃花眼。

Thai

“เสี่ยวเม่า ฉันขี่เอง เดี๋ยวฉันพานายนั่งซ้อนท้ายไป” ต้าอวี้กะพริบดวงตาดอกท้ออันสดใส

Chinese

李貌坐到后座，把手塞进大玉衣服两边的口袋里，然后悄摸捏了捏她肚子上的肉肉。

Thai

หลี่เม่านั่งลงบนเบาะหลัง สอดมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อทั้งสองข้างของต้าอวี้ แล้วแอบบีบพุงนุ่มๆ ของเธอเบาๆ

Chinese

大玉嘴角微微扬起。

Thai

มุมปากของต้าอวี้โค้งขึ้นเล็กน้อย

Chinese

经过张乐怡刚才的一番“乱七八糟”的“教导”，两人之间那若有若无的隔膜好像突然淡化了很多。

Thai

ผ่านการ “สั่งสอน” แบบ “จับแพะชนแกะ” ของจางเล่ออี๋เมื่อครู่ ความเหินห่างรางเลือนระหว่างคนทั้งสองดูเหมือนจะจางหายไปมากในทันใด

Chinese

通过最后那一句异口同声，他们知道，对方想要和自己在一起的决心依旧坚定。

Thai

จากคำสัญญาที่เปล่งออกมาพร้อมกันในตอนท้าย พวกเขารู้ดีว่าความตั้งใจของอีกฝ่ายที่อยากจะอยู่ร่วมกันนั้นยังคงหนักแน่นไม่เปลี่ยน

Chinese

“小貌，明天要不要把金哥带到学校来？”路上，大玉问男朋友。

Thai

“เสี่ยวเม่า พรุ่งนี้พาจินเกอมาที่มหาวิทยาลัยด้วยดีไหม” ระหว่างทาง ต้าอวี้เอ่ยถามแฟนหนุ่ม

Chinese

“带，明天早上早点，我们开车回家一趟。”

Thai

“พามาสิ พรุ่งนี้เช้าออกเร็วหน่อย พวกเราขับรถกลับบ้านสักรอบ”

Chinese

“好，那猫咪玩偶呢？”

Thai

“ได้ แล้วตุ๊กตาแมวล่ะ”

Chinese

“晚上吃完晚饭我们一起出去选。”

Thai

“ตอนเย็นกินข้าวเสร็จแล้วพวกเราค่อยออกไปเลือกด้วยกัน”