หยิ่งนักนะ! (1 / 1)

Chinese

“一个小目标左右。”

Thai

“ราวๆ หนึ่งเป้าหมายเล็กครับ”

Chinese

“说人话！”

Thai

“พูดภาษาคน!”

Chinese

“一亿。”

Thai

“หนึ่งร้อยล้านครับ”

Chinese

赵梅：“……”

Thai

จ้าวเหมย: “…”

Chinese

李治：“……”

Thai

หลี่จื้อ: “…”

Chinese

两口子直接又被干空白了。

Thai

สองสามีภรรยาถึงกับสมองว่างเปล่าไปอีกรอบ

Chinese

好嘛，之前还让他们跟杨硕峰询问面试经验，现在不用了。

Thai

เอาเถอะ ก่อนหน้านี้ยังคิดจะให้พวกเขาไปถามประสบการณ์สัมภาษณ์งานจากหยางซั่วเฟิงอยู่เลย ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว

Chinese

班都不用上了，还要什么面试。

Thai

งานไม่ต้องไปทำแล้ว ยังจะต้องสัมภาษณ์อะไรอีก

Chinese

儿子辛辛苦苦两年顶他们奋斗半辈子。

Thai

ลูกชายตรากตรำมาสองปี เทียบเท่ากับพวกเขาดิ้นรนมาครึ่งค่อนชีวิต

Chinese

可能，哦，不对，是一定也顶他们一辈子。

Thai

อาจจะ… อ๋อ ไม่สิ ต้องบอกว่าเทียบเท่ากับทั้งชีวิตของพวกเขาอย่างแน่นอน

Chinese

“你这公司，能赚一亿？”

Thai

“บริษัทของเธอนี่ ทำเงินได้หนึ่งร้อยล้านจริงเหรอ”

Chinese

公司这一层确实宽敞，人也确实挺多，但能赚一亿的话，好像有点小了，所以赵梅有此一问。

Thai

ชั้นนี้ของบริษัทกว้างขวางจริง และคนก็เยอะจริง แต่ถ้าบอกว่าทำเงินได้หนึ่งร้อยล้าน ดูเหมือนจะเล็กไปสักหน่อย จ้าวเหมยจึงถามเช่นนี้

Chinese

“那个，不止这一层……”李貌眼神飘忽。

Thai

“คือว่า… ไม่ได้มีแค่ชั้นนี้ชั้นเดียวน่ะครับ…” หลี่เม่าสายตาล่อกแล่ก

Chinese

又是良久的沉默。

Thai

ความเงียบอันยาวนานปกคลุมขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“你公司是干什么的？”李治问。

Thai

“บริษัทของเธอทำเกี่ยวกับอะไร” หลี่จื้อถาม

Chinese

“传媒，就是培养网红。”

Thai

“สื่อมีเดียครับ ก็คือปั้นเน็ตไอดอล”

Chinese

李治点点头。

Thai

หลี่จื้อพยักหน้า

Chinese

“领我们去其他地方看看。”

Thai

“พาพวกเราไปดูที่อื่นหน่อย”

Chinese

刚才进来的时候脑子一片空白，都没仔细观察，赵梅想好好瞅瞅儿子的“江山”。

Thai

ตอนเข้ามาเมื่อครู่สมองว่างเปล่าไปหมดจนไม่ได้มองดูให้ละเอียด จ้าวเหมยจึงอยากจะเดินดู “อาณาจักร” ของลูกชายให้เต็มตา

Chinese

“好嘞，妈，走。”李貌狗腿的挽住老妈的胳膊。

Thai

“ได้เลยครับแม่ ไปกัน” หลี่เม่าประจบประแจงเข้าไปควงแขนแม่

Chinese

大玉忙挽住另一边。

Thai

ต้าอวี้รีบเข้าไปควงแขนอีกข้าง

Chinese

“别跟我嬉皮笑脸的，回家再跟你们算账！”赵梅再次强调。

Thai

“ไม่ต้องมาทำหน้าระรื่นกับฉัน กลับถึงบ้านค่อยมาคิดบัญชีกับพวกเธอ!” จ้าวเหมยย้ำอีกครั้ง

Chinese

“算，算，听老妈你唠叨我也很幸福。”李貌死乞白赖的把脑袋靠在赵梅肩膀上。

Thai

“คิดเลยครับ คิดเลย แค่ได้ฟังแม่บ่นผมก็มีความสุขแล้ว” หลี่เม่าหน้าด้านเอาหัวซบลงบนไหล่ของจ้าวเหมย

Chinese

“唠叨？”

Thai

“บ่นเหรอ”

Chinese

“教诲，教诲。”

Thai

“สั่งสอนครับ สั่งสอน”

Chinese

“哼！”

Thai

“ฮึ!”

Chinese

四人走出办公室，可能是听闻李貌和楚红玉回来，这一层多了不少人。

Thai

ทั้งสี่คนเดินออกจากห้องทำงาน อาจเป็นเพราะได้ยินข่าวว่าหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้กลับมา ชั้นนี้จึงมีคนเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย

Chinese

江淼，沈丹，夏琪，王蓉，周慧婷，蔡婉婷这些人都在。

Thai

เจียงเหมียว เสิ่นตัน เซี่ยฉี หวังหรง โจวฮุ่ยถิง ไช่หว่านถิง คนเหล่านี้ต่างก็อยู่กันพร้อมหน้า

Chinese

赵梅和李治这次有了心理准备，再听见那些此起彼伏的招呼声，已经能做到淡定自若。

Thai

จ้าวเหมยและหลี่จื้อเตรียมใจไว้แล้วในครั้งนี้ เมื่อได้ยินเสียงทักทายที่ดังเซ็งแซ่ขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง จึงสามารถรักษาความสงบนิ่งไว้ได้

Chinese

瞧着这些员工，赵梅一改在办公室的冷脸，变得笑容满面。

Thai

เมื่อมองดูพนักงานเหล่านี้ จ้าวเหมยก็เปลี่ยนจากสีหน้าเย็นชาในห้องทำงานมาเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส

Chinese

公司如今已经有接近十层，一层一层走过去，赵梅脸都快笑僵了。

Thai

ปัจจุบันบริษัทมีเกือบสิบชั้น เดินดูทีละชั้นจนจ้าวเหมยแทบจะยิ้มจนหน้าชา

Chinese

从始至终，李貌和大玉都陪在赵梅两侧，领着她参观。

Thai

ตั้งแต่ต้นจนจบ หลี่เม่าและต้าอวี้ต่างก็คอยขนาบข้างจ้าวเหมยและพาเธอเดินชม

Chinese

李治则跟在后面东张西望。

Thai

ส่วนหลี่จื้อเดินตามหลังพลางมองซ้ายมองขวา

Chinese

逛完最后一层，赵梅笑容一收。

Thai

พอเดินดูชั้นสุดท้ายเสร็จ จ้าวเหมยก็หุบรอยยิ้มลงทันที

Chinese

“回家！你要不要上去打个招呼？”

Thai

“กลับบ้าน! เธอจะต้องขึ้นไปทักทายใครข้างบนไหม”

Chinese

“不用，公司哪儿有老妈重要。”

Thai

“ไม่ต้องครับ ที่บริษัทจะไปสำคัญกว่าแม่ได้ยังไง”

Chinese

对于儿子的甜言蜜语，赵梅冷哼一声，并不买账。

Thai

จ้าวเหมยแค่นเสียงฮึกับคำหวานของลูกชาย ไม่ยอมหลงกลตาม

Chinese

乘电梯回到地下车库，赵梅指着那些车。

Thai

พอนั่งลิฟต์กลับลงมาถึงลานจอดรถใต้ดิน จ้าวเหมยก็ชี้ไปที่รถเหล่านั้น

Chinese

“里面有你公司的车？”

Thai

“ในนี้มีรถของบริษัทเธอด้วยเหรอ”

Chinese

李貌摇头又点头：“有公司的，也有员工的。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้าแล้วก็พยักหน้า “มีทั้งของบริษัท แล้วก็ของพนักงานครับ”

Chinese

“亏我跟你爸还想买车跟你们换，看来也不需要了。”

Thai

“เสียแรงที่ฉันกับพ่อของเธอคิดจะซื้อรถมาสลับกับพวกเธอ ดูท่าคงไม่จำเป็นแล้วสินะ”

Chinese

“需要，哪儿能不需要呢。”

Thai

“จำเป็นสิครับ จะไม่จำเป็นได้ยังไง”

Chinese

还是李貌开车，李治坐在副驾驶，大玉和赵梅坐在后面。

Thai

ยังคงเป็นหลี่เม่าที่ขับรถ หลี่จื้อนั่งที่เบาะข้างคนขับ ส่วนต้าอวี้กับจ้าวเหมยนั่งข้างหลัง

Chinese

车内很安静，赵梅和李治还在消化刚才知晓的一切，或者想着待会回去怎么教训孩子。

Thai

ภายในรถเงียบสงบมาก จ้าวเหมยและหลี่จื้อยังคงย่อยข้อมูลทุกอย่างที่เพิ่งรับรู้ หรือไม่ก็กำลังคิดว่าจะสั่งสอนลูกอย่างไรเมื่อกลับถึงบ้าน

Chinese

后座，大玉晃了晃赵梅手臂。

Thai

ที่เบาะหลัง ต้าอวี้เขย่าแขนของจ้าวเหมยเบาๆ

Chinese

赵梅扭头看她，见她可怜巴巴的小眼神，顿时没好气捏了捏她白皙的脸蛋。

Thai

จ้าวเหมยหันไปมองเธอ พอเห็นสายตาเว้าวอนน่าสงสาร ก็บิดแก้มขาวเนียนของเธอด้วยความหมั่นไส้ทันที

Chinese

“你也跑不掉！”

Thai

“เธอก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน!”

Chinese

自家当初就买了一个车位，李貌的车只能在外面找了个地方停放。

Thai

ที่บ้านซื้อที่จอดรถไว้แค่ช่องเดียวตั้งแต่แรก รถของหลี่เม่าจึงทำได้เพียงหาที่จอดข้างนอก

Chinese

四人就着夜色上楼，来到自家门前，隔壁的门突然打开，露出里面的刘娟一家。

Thai

ทั้งสี่คนเดินขึ้นตึกท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน เมื่อมาถึงหน้าประตูบ้านตนเอง ประตูห้องข้างๆ ก็พลันเปิดออก เผยให้เห็นครอบครัวของหลิวจวนที่อยู่ด้านใน

Chinese

“回来了。”

Thai

“กลับมาแล้วเหรอ”

Chinese

“你们还没睡呢？”

Thai

“ยังไม่นอนกันอีกเหรอ”

Chinese

“这就要睡了。”

Thai

“กำลังจะนอนแล้วล่ะ”

Chinese

刘娟明显察觉到氛围不对劲，原本打算询问的话憋了回去，简单聊两句就推着丈夫和女儿回了屋。

Thai

หลิวจวนสังเกตเห็นบรรยากาศที่ผิดปกติได้อย่างชัดเจน คำถามที่ตั้งใจจะเอ่ยถามจึงต้องกลืนกลับลงไป พูดคุยสั้นๆ เพียงสองสามประโยคก็ดันตัวสามีและลูกสาวกลับเข้าห้อง

Chinese

“妈，怎么不问？”江新月急道。

Thai

“แม่ ทำไมไม่ถามล่ะ” เจียงซินเยว่ถามอย่างร้อนใจ

Chinese

“你没发现你赵姨脸色不对嘛，明天再问吧。”

Thai

“ลูกไม่เห็นเหรอว่าสีหน้าน้าจ้าวของลูกดูไม่ค่อยดี พรุ่งนี้ค่อยถามเถอะ”

Chinese

“那小貌他们应该不是带赵梅去看什么公司，要不然不至于不高兴。”江兵分析道。

Thai

“ถ้างั้นพวกเสี่ยวเม่าก็คงไม่ได้พาจ้าวเหมยไปดูบริษัทอะไรนั่นหรอก ไม่อย่างนั้นคงไม่ถึงกับอารมณ์เสียแบบนี้” เจียงปิงวิเคราะห์

Chinese

“有道理，应该是我们想多了。”刘娟和江新月莫名松了口气。

Thai

“มีเหตุผล พวกเราคงคิดมากไปเอง” หลิวจวนและเจียงซินเยว่ถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

Chinese

“那他们会是去干嘛了？”

Thai

“แล้วพวกเขาจะไปทำอะไรกันมาล่ะ”

Chinese

“关于小貌他们，又不是好消息……”

Thai

“เรื่องเกี่ยวกับพวกเสี่ยวเม่า แถมไม่ใช่ข่าวดีอีก…”

Chinese

刘娟沉思片刻，一拍巴掌，压低声音：“会不会是红玉有了？”

Thai

หลิวจวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตบมือฉาดแล้วกดเสียงต่ำลง “หรือว่าหงอวี้จะท้องแล้ว”

Chinese

隔壁。

Thai

ห้องข้างๆ

Chinese

赵梅和李治端坐在沙发上。

Thai

จ้าวเหมยและหลี่จื้อนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา

Chinese

李貌屁股刚挨到松软的坐垫，就听赵梅幽幽道：“让你坐了吗？”

Thai

ก้นของหลี่เม่าเพิ่งจะแตะโดนเบาะนุ่ม ก็ได้ยินจ้าวเหมยเอ่ยขึ้นเรียบๆ ว่า “ฉันสั่งให้นั่งแล้วเหรอ”

Chinese

李貌噌的站起来。

Thai

หลี่เม่าเด้งตัวลุกขึ้นยืนพรวด

Chinese

一边已经坐下的大玉又缓缓起身，来到了他身边。

Thai

ต้าอวี้ที่นั่งลงไปแล้วอีกฝั่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมายืนข้างเขา

Chinese

两人正前方是茶几，茶几前面是沙发上的赵梅和李治。

Thai

ด้านหน้าของทั้งสองคนคือโต๊ะน้ำชา และถัดจากโต๊ะน้ำชาก็คือจ้าวเหมยกับหลี่จื้อที่นั่งอยู่บนโซฟา

Chinese

大玉跟个鹌鹑似的垂着头，李貌却把头仰的老高。

Thai

ต้าอวี้ก้มหน้าคอตกเหมือนนกกระทา แต่หลี่เม่ากลับแหงนหน้าขึ้นสูงลิ่ว

Chinese

“一件件来。”

Thai

“เคลียร์ทีละเรื่อง”

Chinese

“你们公司的启动资金从哪儿来的？”

Thai

“เงินทุนเริ่มต้นบริษัทของพวกเธอมาจากไหน”

Chinese

“暑假辅导班。”李貌言简意赅。

Thai

“สถาบันกวดวิชาช่วงปิดเทอมหน้าร้อนครับ” หลี่เม่าตอบสั้นกระชับ

Chinese

“车什么时候买的？”

Thai

“รถซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

Chinese

“16年底……”大玉小声回答。

Thai

“ปลายปี 16…” ต้าอวี้ตอบเสียงเบา

Chinese

“江老师是怎么回事？”

Thai

“แล้วเรื่องครูเจียงเป็นมายังไง”

Chinese

“我们不在这边的时候，一直是她在帮忙管公司。”

Thai

“ตอนที่พวกเราไม่อยู่ที่นี่ ก็ได้เธอช่วยดูแลบริษัทมาตลอดครับ”

Chinese

“本事不小，都把老师拐过来给自己打工。”

Thai

“เก่งไม่เบานี่ ถึงขั้นหลอกล่อครูมาทำงานให้ตัวเองได้”

Chinese

“电视新闻又是怎么回事？”

Thai

“แล้วข่าวในทีวีนั่นมันยังไงกัน”

Chinese

“我元旦表演的那首歌挺受欢迎，科大幼儿园的小朋友缠着让我教。

Thai

“เพลงที่ผมแสดงตอนวันปีใหม่ได้รับความนิยมมาก เด็กๆ ที่โรงเรียนอนุบาลเคอต้าเลยมารบเร้าให้ผมสอน

Chinese

因为正能量，那歌电视台的人想用，然后准备让幼儿园的小朋友上去表演节目，新闻算预热。”

Thai

เพราะว่าเนื้อหาให้พลังบวก คนของสถานีโทรทัศน์เลยอยากเอาเพลงไปใช้ แล้วก็เตรียมจะให้เด็กๆ อนุบาลขึ้นไปแสดง ข่าวนั่นก็ถือเป็นการโปรโมตล่วงหน้าครับ”

Chinese

“你公司欠银行钱了吗？”李治问，听说公司越大负债越多。

Thai

“บริษัทของเธอเป็นหนี้ธนาคารหรือเปล่า” หลี่จื้อถาม ได้ยินมาว่ายิ่งบริษัทใหญ่ก็ยิ่งมีหนี้สินเยอะ

Chinese

“没。”李貌摇头。

Thai

“ไม่ครับ” หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

“实话？”赵梅现在是一点不相信自家儿子了。

Thai

“พูดจริงเหรอ” ตอนนี้จ้าวเหมยไม่เชื่อลูกชายตัวเองแม้แต่น้อย

Chinese

“实话。”

Thai

“เรื่องจริงครับ”

Chinese

“最好是！”

Thai

“ให้มันจริงเถอะ!”

Chinese

赵梅顿了顿，开始说教：

Thai

จ้าวเหมยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มเทศนาสั่งสอน

Chinese

“你说你们，我和你爸算开明吧，什么事都给了你们最大的自由。

Thai

“พวกเธอพูดมาซิ ฉันกับพ่อของเธอก็ถือว่าเปิดกว้างมากแล้วนะ เรื่องอะไรก็ให้อิสระกับพวกเธออย่างเต็มที่

Chinese

你们当初志愿填科大，我们没说什么就同意了。当初要开奶茶店，我们也是二话没说就支持。

Thai

ตอนนั้นที่พวกเธอเลือกยื่นสมัครเข้าเคอต้า พวกเราก็ไม่ได้ว่าอะไรและเห็นชอบด้วย ตอนที่จะเปิดร้านชานมไข่มุก พวกเราก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงสนับสนุนเต็มที่

Chinese

可你们呢，开公司这么大的事竟然瞒着我们，还瞒了两年。

Thai

แต่พวกเธอล่ะ เรื่องใหญ่อย่างการเปิดบริษัทกลับปิดบังพวกเรา แถมยังปิดบังมาตั้งสองปี

Chinese

怎么，是怕我和你爸知晓了不支持你们？还是怕我们给你们拖后腿？把我和你爸当外人？！”

Thai

ทำไม กลัวว่าฉันกับพ่อของเธอรู้แล้วจะไม่สนับสนุนพวกเธอหรือไง หรือกลัวว่าพวกเราจะกลายเป็นตัวถ่วงให้พวกเธอ เห็นฉันกับพ่อเป็นคนนอกงั้นเหรอ?!”

Chinese

赵梅说到最后声音不自觉拔高。

Thai

จ้าวเหมยพูดจนถึงประโยคสุดท้าย น้ำเสียงก็เผลอยกระดับสูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

Chinese

大玉摇了摇低垂着的脑袋，认错态度诚恳。

Thai

ต้าอวี้ส่ายหัวที่ก้มต่ำลง ท่าทีสำนึกผิดนั้นจริงใจยิ่ง

Chinese

李貌平视前方，也摇头，态度……

Thai

หลี่เม่ามองตรงไปข้างหน้าแล้วส่ายหน้าเช่นกัน ทว่าท่าทีนั้น…

Chinese

“李貌！你什么意思？！头抬的这么高，你骄傲的很啊！”

Thai

“หลี่เม่า! เธอหมายความว่ายังไง เชิดหน้าขึ้นสูงขนาดนี้ ภูมิใจนักหรือไง!”

Chinese

赵梅顿时气不打一处来：“过来！”

Thai

จ้าวเหมยโมโหจนควันออกหูขึ้นมาทันที “มานี่!”

Chinese

李貌小步挪过去。

Thai

หลี่เม่าค่อยๆ ก้าวขยับเข้าไป

Chinese

赵梅起身，直接拎住他耳朵。

Thai

จ้าวเหมยลุกขึ้นยืนแล้วดึงหูเขาไว้ทันที

Chinese

赵梅比李貌矮，她这一伸手，李貌脑袋直接低了下去。

Thai

จ้าวเหมยตัวเตี้ยกว่าหลี่เม่า พอเธอยื่นมือออกไปเช่นนี้ ศีรษะของหลี่เม่าจึงก้มต่ำลงทันที

Chinese

赵梅正要说什么，一旁的大玉这时候意外的冲了上来，一边掰赵梅的手，一边满眼担心心疼道：

Thai

จ้าวเหมยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นต้าอวี้ที่อยู่ข้างๆ ก็พุ่งเข้ามาอย่างไม่คาดคิด พลางแกะมือของจ้าวเหมยออก สายตาเต็มไปด้วยความกังวลและปวดใจ

Chinese

“妈，别揪小貌耳朵，他头不能低下来的。”

Thai

“แม่ อย่าดึงหูเสี่ยวเม่าเลยค่ะ เขาก้มหัวไม่ได้นะ”

Chinese

赵梅顺势松手，见大玉把李貌头托上去，微微蹙眉，疑惑问：“他头怎么了？”

Thai

จ้าวเหมยยอมปล่อยมือตามน้ำ เมื่อเห็นต้าอวี้ช่วยประคองศีรษะของหลี่เม่าให้เงยขึ้น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางถามด้วยความสงสัย “หัวเขาเป็นอะไรไป”

Chinese

大玉瞅了眼男朋友。

Thai

ต้าอวี้เหลือบมองแฟนหนุ่ม

Chinese

李貌正想打哈哈蒙混过关，就听李治一脸严肃道：“说！”

Thai

หลี่เม่ากำลังคิดจะหัวเราะกลบเกลื่อนเพื่อเอาตัวรอด ก็ได้ยินหลี่จื้อพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “พูดมา!”

Chinese

“呃……其实没什么大问题……”

Thai

“เอ่อ… ที่จริงไม่ได้มีปัญหาใหญ่อะไรหรอกครับ…”

Chinese

“红玉，你说。”赵梅看向楚红玉。

Thai

“หงอวี้ เธอพูดซิ” จ้าวเหมยหันไปมองฉู่หงอวี้

Chinese

大玉抿抿嘴，小声解释：“颈椎病，时不时会头疼头晕，今天上午才查出来。”

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก แล้วอธิบายเสียงเบา “โรคกระดูกคอเสื่อมค่ะ มีอาการปวดหัวเวียนหัวเป็นระยะๆ เพิ่งตรวจเจอเมื่อเช้านี้เอง”