ทั้งหมดของฉันก็คือเธอ

Chinese

夜，村头。

Thai

ยามค่ำคืน บริเวณหัวหมู่บ้าน

Chinese

当初连着的两间小土房，如今早已经变成了整洁的白漆小瓦房。

Thai

บ้านดินหลังเล็กสองหลังที่เคยเชื่อมติดกันในตอนนั้น บัดนี้ได้กลายเป็นบ้านกระเบื้องหลังย่อมทาสีขาวสะอาดตาไปตั้งนานแล้ว

Chinese

大玉家这边之前翻修的时候，还特地建了个淋浴间，装上了热水器，如今洗澡并不麻烦。

Thai

ตอนที่ปรับปรุงบ้านฝั่งต้าอวี้คราวก่อน ยังได้สร้างห้องอาบน้ำไว้เป็นพิเศษและติดตั้งเครื่องทำน้ำอุ่น ตอนนี้การอาบน้ำจึงไม่ได้ลำบากอะไร

Chinese

晚上吃的很素，稀饭配小菜。

Thai

มื้อเย็นกินกันเรียบง่าย ข้าวต้มกับกับข้าวเล็กๆ น้อยๆ

Chinese

洗完碗筷，刷完锅。

Thai

พอล้างชามตะเกียบและขัดหม้อเสร็จ

Chinese

大玉翻了好一会，才勉强找到几件以前的旧衣服，可惜都穿不上了。

Thai

ต้าอวี้ก็รื้อค้นอยู่นาน กว่าจะพอหาเสื้อผ้าเก่าเมื่อก่อนออกมาได้สองสามตัว แต่น่าเสียดายที่ใส่ไม่ได้แล้ว

Chinese

不过，内衣倒是还能凑合。

Thai

แต่ว่า ชุดชั้นในยังพอใส่ถูไถได้อยู่

Chinese

在自己以前的房间里鼓捣一阵，她抱着衣服正想出门去右边的淋浴间，隔壁的小貌锁好门走了过来。

Thai

หลังจากง่วนอยู่ในห้องเดิมของตัวเองพักหนึ่ง เธอก็กอดเสื้อผ้าตั้งใจจะออกไปห้องอาบน้ำทางขวามือ เสี่ยวเม่าที่อยู่ห้องข้างๆ ก็ล็อกประตูเรียบร้อยแล้วเดินมา

Chinese

“我去洗澡啦！”大玉招呼一声，抱着衣服就要走。

Thai

“ฉันไปอาบน้ำแล้วนะ!” ต้าอวี้เอ่ยบอก กอดเสื้อผ้าเตรียมจะเดินไป

Chinese

李貌拉住她。

Thai

หลี่เม่ารั้งตัวเธอไว้

Chinese

“等等。”

Thai

“เดี๋ยวก่อน”

Chinese

“怎么了呀？”大玉瞪着一双水灵灵的桃花眼，疑惑看着未婚夫。

Thai

“มีอะไรเหรอ?” ต้าอวี้เบิกตาดอกท้อคู่งามเป็นประกาย มองคู่หมั้นด้วยความสงสัย

Chinese

“衣服给我看看。”李貌跟她对视。

Thai

“เอาเสื้อผ้ามาให้ฉันดูหน่อย” หลี่เม่าสบตากับเธอ

Chinese

“衣服有什么好看的？”

Thai

“เสื้อผ้ามีอะไรน่าดูเล่า”

Chinese

“给我看看。”李貌伸手。

Thai

“ให้ฉันดูหน่อย” หลี่เม่ายื่นมือออกไป

Chinese

上一秒还一脸困惑的大玉，一扭身，撒丫子就想逃跑。

Thai

ต้าอวี้ที่วินาทีก่อนยังทำหน้างุนงง พอหันตัวกลับได้ก็สาวเท้าคิดจะวิ่งหนีทันที

Chinese

但李貌早有准备，从后面一把抱住她。

Thai

แต่หลี่เม่าเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว คว้ากอดเธอจากด้านหลังไว้หมับ

Chinese

“放开我！小貌，放开我。”

Thai

“ปล่อยฉันนะ! เสี่ยวเม่า ปล่อยฉัน”

Chinese

大玉奋力挣扎，双腿乱蹬，李貌不管不顾，把人带到床边坐下，然后从她怀里的那堆衣服里找出了一袋试纸和一个小杯子。

Thai

ต้าอวี้ดิ้นรนสุดแรง สองขาถีบไปมา หลี่เม่าไม่สนใจ พาตัวเธอมานั่งลงข้างเตียง จากนั้นก็ค้นเจอถุงใส่แผ่นตรวจครรภ์กับถ้วยใบเล็กอันหนึ่งจากกองเสื้อผ้าในอ้อมกอดของเธอ

Chinese

大玉脑袋耷拉了下去：“你怎么知道的？”

Thai

ต้าอวี้คอตกก้มหน้าลง “นายรู้ได้ยังไง?”

Chinese

李貌没回答这个问题，重新把衣服叠好，然后拉着大玉出了门。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ตอบคำถามนี้ เขาพับเสื้อผ้าใหม่ให้เรียบร้อย แล้วจูงต้าอวี้เดินออกจากห้อง

Chinese

“走，洗澡去。”

Thai

“ไป อาบน้ำกัน”

Chinese

“你……”

Thai

“นาย…”

Chinese

大玉小脸微红。

Thai

ใบหน้าเล็กของต้าอวี้แดงระเรื่อขึ้นมา

Chinese

淋浴间隔了两间，里面是洗澡的地方，外面是洗衣服的地方。

Thai

ห้องอาบน้ำแบ่งออกเป็นสองห้อง ด้านในเป็นที่อาบน้ำ ด้านนอกเป็นที่ซักผ้า

Chinese

水是温热的，空间有点小，但也够两个人一起洗。

Thai

น้ำอุ่นกำลังดี พื้นที่ค่อนข้างแคบไปสักหน่อย แต่ก็พอให้คนสองคนอาบด้วยกันได้

Chinese

李貌没带衣服，索性没换，洗完澡穿着个平角裤就出了来。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา จึงไม่ได้เปลี่ยน อาบน้ำเสร็จก็สวมกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเดินออกมา

Chinese

大玉换了内衣，外穿的衣服也没换。

Thai

ต้าอวี้เปลี่ยนชุดชั้นใน เสื้อผ้าตัวนอกไม่ได้เปลี่ยน

Chinese

回到开了空调的房间，坐到床边，李貌拿着干毛巾给大玉擦头发。

Thai

พอกลับมาที่ห้องซึ่งเปิดแอร์ไว้ ทั้งสองนั่งลงข้างเตียง หลี่เม่าหยิบผ้าขนหนูแห้งมาช่วยเช็ดผมให้ต้าอวี้

Chinese

“小貌，你不帮我洗衣服嘛？”她问。

Thai

“เสี่ยวเม่า นายไม่ช่วยฉันซักผ้าเหรอ?” เธอถาม

Chinese

“明天再洗。”

Thai

“พรุ่งนี้ค่อยซัก”

Chinese

“明天就变味了。”

Thai

“พรุ่งนี้มันจะมีกลิ่นเอานะ”

Chinese

“先泡着。”

Thai

“แช่ไว้ก่อน”

Chinese

“还是现在洗吧。”

Thai

“ซักตอนนี้เลยดีกว่า”

Chinese

“把我支开，你自己好测是吧？”

Thai

“อยากไล่ฉันไป เธอจะได้ตรวจเองใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

大玉眨眨眼，义正言辞：“才不是呢！”

Thai

ต้าอวี้กะพริบตา พูดอย่างหนักแน่นขึงขัง “ไม่ใช่สักหน่อย!”

Chinese

“我不信。”

Thai

“ฉันไม่เชื่อ”

Chinese

大玉小嘴翘的老高：“那我自己洗。”

Thai

ต้าอวี้ยู่ปากสูง “งั้นฉันซักเอง”

Chinese

“正好，龟龟你头发风干还要一段时间，洗完差不多刚好。”

Thai

“พอดีเลย กุยกุย กว่าผมเธอจะแห้งก็ต้องใช้เวลาอีกสักพัก ซักเสร็จก็คงพอดีกัน”

Chinese

“小貌！”大玉用脑袋顶了他一下，嗖地坐起来，一边气呼呼往外走，一边咕哝：“自己洗就自己洗。”

Thai

“เสี่ยวเม่า!” ต้าอวี้เอาหัวโขกเขาเบาๆ ทีหนึ่งแล้วผุดลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว เดินกระฟัดกระเฟียดออกไปพลางบ่นพึมพำ “ซักเองก็ซักเองสิ”

Chinese

来到隔壁，她刚把衣服拿进洗手台里，李貌就站到了她旁边。

Thai

พอมาถึงห้องข้างๆ เธอเพิ่งจะเอาเสื้อผ้าใส่ลงในอ่างล้างมือ หลี่เม่าก็มายืนอยู่ข้างๆ เธอแล้ว

Chinese

“不要你洗。”大玉把李貌往外挤，奈何李貌岿然不动。她只得作罢，气呼呼拧开水龙头。

Thai

“ไม่ต้องให้นายซักหรอก” ต้าอวี้เบียดหลี่เม่าให้ออกไป แต่อีกฝ่ายกลับยืนนิ่งไม่ขยับ เธอจึงทำได้แค่ยอมแพ้แล้วเปิดก๊อกน้ำอย่างเคืองๆ

Chinese

李貌伸手，抓住内裤，大玉也同时伸手。

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปจับกางเกงใน ต้าอวี้ก็ยื่นมือออกไปพร้อมกัน

Chinese

李貌往自己这边扯了扯，大玉也往她那边扯了扯。

Thai

หลี่เม่าดึงมาทางตัวเอง ต้าอวี้ก็ดึงไปทางเธอ

Chinese

一左一右，僵持了好一会，李貌忍不住说道：“要扯坏了。”

Thai

ยื้อกันไปทางซ้ายทีขวาทีอยู่นาน หลี่เม่าจึงอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวก็ขาดหรอก”

Chinese

大玉瞪了他一眼，这才松手。

Thai

ต้าอวี้ค้อนเขาขวับ ถึงยอมปล่อยมือ

Chinese

就两件小衣服，俩人磨蹭半天才洗好。

Thai

แค่เสื้อผ้าชิ้นเล็กๆ สองชิ้น ทั้งสองคนกลับโอ้เอ้อยู่นานกว่าจะซักเสร็จ

Chinese

回到房间，大玉一言不发，甩掉拖鞋，裹上棉被，躺到小床最里面，侧着身子面壁思过。

Thai

พอกลับมาที่ห้อง ต้าอวี้ไม่พูดไม่จา สะบัดรองเท้าแตะทิ้งแล้วม้วนตัวเข้าผ้าห่ม นอนลงตรงส่วนในสุดของเตียงเล็ก นอนตะแคงหันหน้าเข้าฝาผนังเหมือนกำลังสำนึกผิด

Chinese

李貌笑了笑，反锁上门，把灯关掉，摸黑回到床边。

Thai

หลี่เม่ายิ้มบางๆ ลงกลอนประตู ปิดไฟ แล้วคลำทางในความมืดกลับมาข้างเตียง

Chinese

这张床还是大玉以前的那张旧床，睡一个人刚刚好，两个人就有点挤。当初要换新的，大玉没让。

Thai

เตียงหลังนี้ยังคงเป็นเตียงเก่าหลังเดิมของต้าอวี้ นอนคนเดียวกำลังพอดี แต่นอนสองคนจะค่อนข้างเบียด ตอนนั้นจะเปลี่ยนใหม่ ต้าอวี้ก็ไม่ยอม

Chinese

李貌侧躺到床上，伸手拽了拽大玉身上的棉被。

Thai

หลี่เม่านอนตะแคงลงบนเตียง ยื่นมือไปดึงผ้าห่มบนตัวต้าอวี้เบาๆ

Chinese

“干嘛？”

Thai

“มีอะไร?”

Chinese

“被子。”

Thai

“ผ้าห่ม”

Chinese

大玉挪了挪身体。

Thai

ต้าอวี้ขยับตัวเล็กน้อย

Chinese

李貌钻进被窝，从后面抱住她。

Thai

หลี่เม่ามุดเข้าไปในผ้าห่ม สวมกอดเธอจากด้านหลัง

Chinese

大玉哼唧着抓住李貌放在自己小肚子上的手，然后拿走。

Thai

ต้าอวี้ส่งเสียงฮึดฮัดพลางจับมือของหลี่เม่าที่วางอยู่บนหน้าท้องของเธอออกไป

Chinese

结果下一秒，李貌就又放了回去。

Thai

ทว่าวินาทีถัดมา หลี่เม่าก็วางกลับไปใหม่อีก

Chinese

大玉再拿，李貌再放。

Thai

ต้าอวี้ดึงออกอีก หลี่เม่าก็วางกลับไปอีก

Chinese

反反复复了十几次，李貌贴着大玉的后脖颈轻声道：

Thai

ซ้ำไปซ้ำมาเป็นสิบกว่ารอบ หลี่เม่าจึงแนบหน้าชิดท้ายทอยของต้าอวี้แล้วเอ่ยเสียงเบา

Chinese

“龟龟，我想看你。”

Thai

“กุยกุย ฉันอยากมองหน้าเธอ”

Chinese

大玉哼了一声：“这么黑，看不到！”

Thai

ต้าอวี้ฮึดฮัดทีหนึ่ง “มืดขนาดนี้ มองไม่เห็นหรอก!”

Chinese

话虽这么说，可李貌的手轻轻一用力，大玉还是转了过来，面向着他。

Thai

แม้ปากจะว่าอย่างนั้น แต่พอหลี่เม่าออกแรงเบาๆ ต้าอวี้ก็ยอมพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอยู่ดี

Chinese

黑暗中，李貌伸出左手，摸索着放到了大玉的小脸上，轻轻摩挲着。

Thai

ในความมืด หลี่เม่ายื่นมือซ้ายออกไปคลำหาแล้ววางทาบลงบนใบหน้าเล็กของต้าอวี้ ลูบไล้อย่างแผ่วเบา

Chinese

农村的夜晚并不平静，虫鸣夹杂着家畜和家禽的叫声，还有空调出风口的风声和外机的嗡嗡声。

Thai

ค่ำคืนในชนบทไม่ได้เงียบสงบนัก เสียงแมลงดังแทรกประสานกับเสียงร้องของสัตว์เลี้ยงและสัตว์ปีก ทั้งยังมีเสียงลมจากช่องแอร์และเสียงหึ่งๆ ของคอมเพรสเซอร์แอร์ด้านนอก

Chinese

房间安静了很久，传来李貌的轻唤：“龟龟。”

Thai

ห้องเงียบไปนาน ก่อนจะมีเสียงเรียกแผ่วเบาของหลี่เม่าดังขึ้น “กุยกุย”

Chinese

“干什么！”大玉语气凶巴巴的。

Thai

“มีอะไรเล่า!” ต้าอวี้ใช้น้ำเสียงดุๆ

Chinese

“不急的。”

Thai

“ไม่ต้องรีบร้อนหรอกนะ”

Chinese

大玉突然没了声音。

Thai

จู่ๆ ต้าอวี้ก็เงียบเสียงลง

Chinese

“我听说，大学生怀孕的概率是100%，情侣怀孕的概率是80%，婚后怀孕的概率是20%。”

Thai

“ฉันได้ยินมาว่า โอกาสตั้งครรภ์ของนักศึกษาคือ 100% โอกาสตั้งครรภ์ของคู่รักคือ 80% ส่วนโอกาสตั้งครรภ์หลังแต่งงานคือ 20%”

Chinese

李貌自顾自继续说：

Thai

หลี่เม่าพูดต่อคนเดียว

Chinese

“这么一算，我俩的概率是180%，怎么可能怀不上。”

Thai

“คำนวณดูแบบนี้แล้ว โอกาสของพวกเราสองคนคือ 180% จะไม่มีทางท้องได้ยังไง”

Chinese

“怎么算的？”大玉纳闷。

Thai

“คิดยังไงของนาย?” ต้าอวี้สงสัย

Chinese

“大学生加情侣啊。”

Thai

“ก็นักศึกษาบวกคู่รักไง”

Chinese

“噗嗤！”大玉笑出了声：“哪儿有你这么算的。”

Thai

“พรืด!” ต้าอวี้หลุดขำออกมา “มีที่ไหนคิดแบบนายกัน”

Chinese

“buff都能叠，概率为什么不能叠？”

Thai

“บัฟยังซ้อนทับกันได้ ทำไมโอกาสจะซ้อนทับกันไม่ได้ล่ะ?”

Chinese

李貌理所当然道。

Thai

หลี่เม่าพูดอย่างเป็นเรื่องเป็นราว

Chinese

“对了，给你看一个视频。”

Thai

“จริงสิ ให้เธอดูคลิปอะไรหน่อย”

Chinese

他摸到手机，点开收藏的视频。

Thai

เขาควานหาโทรศัพท์มือถือ กดเปิดวิดีโอที่บันทึกเก็บไว้

Chinese

内容是从蝌蚪变成人的过程，三亿大军奋勇直前，过五关斩六将。

Thai

เนื้อหาในนั้นคือกระบวนการจากลูกอ๊อดกลายมาเป็นคน กองทัพสามร้อยล้านตัวพุ่งไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ ฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการ

Chinese

两人一起看完。

Thai

ทั้งสองดูด้วยกันจนจบ

Chinese

“我们的小宝宝，也许正在跨越千山万水来到我们身边。最后来到我们身边的，一定是最好的那个。

Thai

“เจ้าตัวเล็กของพวกเรา อาจกำลังข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อมาอยู่ข้างๆ พวกเราก็ได้ คนที่มาถึงข้างกายเราในท้ายที่สุด จะต้องเป็นคนที่ดีที่สุดแน่นอน

Chinese

我们要做的，就是做好迎接他的准备。”

Thai

สิ่งที่พวกเราต้องทำ ก็แค่เตรียมพร้อมต้อนรับเขา”

Chinese

“早点也好，晚点也罢，他总会来的。”

Thai

“จะเร็วหน่อยก็ดี หรือช้าหน่อยก็ช่าง ยังไงเขาก็จะมาแน่นอน”

Chinese

“世界上这么多人，偏偏我和龟龟你相遇了，这是缘分。如果他晚了，可能是和我们有缘分的那个还在路上。”

Thai

“คนบนโลกตั้งมากมาย แต่ฉันกลับได้มาพบกับกุยกุย นี่คือวาสนา ถ้าเขามาช้า ก็อาจเป็นเพราะคนที่ผูกพันกับพวกเราด้วยวาสนากำลังอยู่ระหว่างทาง”

Chinese

大玉静静听着，待他说完，忍不住担忧问：

Thai

ต้าอวี้ฟังเงียบๆ รอจนเขาพูดจบจึงอดถามด้วยความกังวลไม่ได้ว่า

Chinese

“这都两个月了，万一一直没有怎么办？”

Thai

“นี่ก็สองเดือนแล้วนะ ถ้าเกิดว่าไม่มีตลอดไปจะทำยังไง?”

Chinese

“不会的，龟龟，理性想想，孕检我们都没问题吧？”

Thai

“ไม่หรอก กุยกุย คิดตามหลักเหตุผลสิ ตรวจสุขภาพก่อนตั้งครรภ์พวกเราก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

“没有。”

Thai

“ไม่มี”

Chinese

“对啊，我们能查的都查清楚了，健健康康的，怎么会一直怀不上？”

Thai

“นั่นไง สิ่งที่ตรวจได้พวกเราก็ตรวจกันหมดแล้ว สุขภาพแข็งแรงดีทั้งคู่ จะไม่มีทางท้องได้ยังไง?”

Chinese

“可网上有的人没问题也一直怀不上……”

Thai

“แต่ในเน็ตบางคนไม่มีปัญหาอะไรก็ยังไม่ท้องสักทีนี่…”

Chinese

“你应该这么想，互联网用户那么多，才只有那么几个人那样。

Thai

“เธอควรคิดแบบนี้นะ คนเล่นอินเทอร์เน็ตตั้งเยอะแยะ มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นแหละที่เป็นแบบนั้น

Chinese

而且，她们也不是一直没怀上吧，过个一两年，只要没问题，还是会怀上的。”

Thai

อีกอย่าง พวกเธอก็ไม่ได้ไม่ท้องไปตลอดเสียหน่อย ผ่านไปสักปีสองปี ตราบใดที่ไม่ได้มีปัญหาอะไร ยังไงก็ท้องอยู่ดี”

Chinese

大玉很想说，万一我就是那个倒霉蛋呢，而且，我也不想等那么久。

Thai

ต้าอวี้อยากจะพูดเหลือเกินว่า ถ้าเกิดฉันเป็นคนโชคร้ายคนนั้นล่ะ อีกอย่าง ฉันก็ไม่อยากรอนานขนาดนั้นด้วย

Chinese

“龟龟，既然你在网上看了这些，那也应该知道，她们没怀上有一部分原因是因为心态吧。”

Thai

“กุยกุย ในเมื่อเธอดูนู่นนี่บนเน็ตมา ก็ควรรู้ด้วยว่าสาเหตุส่วนหนึ่งที่พวกเธอไม่ท้องก็เป็นเพราะสภาพจิตใจนะ”

Chinese

“龟龟，孩子会是我们的礼物，不要把他当任务，我们好好相爱，好好生活，他会来的。”

Thai

“กุยกุย ลูกจะเป็นของขวัญของพวกเรา อย่ามองเขาเป็นภารกิจเลย พวกเรารักกันให้ดี ใช้ชีวิตให้ดี เขาก็จะมาเอง”

Chinese

李貌说完，大玉沉默了一会，问：

Thai

พอหลี่เม่าพูดจบ ต้าอวี้ก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามว่า

Chinese

“所以你今天才带我回来？”

Thai

“เพราะงั้นวันนี้นายถึงพาฉันกลับมาเหรอ?”

Chinese

李貌摇摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

“是也不是，龟龟，以后孩子会是我们生活的一部分，可能是很大的一部分，但不会是全部，我的全部是你，我……”

Thai

“ใช่และไม่ใช่ กุยกุย ต่อไปลูกจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกเรา อาจจะเป็นส่วนที่ใหญ่มาก แต่จะไม่ใช่ทั้งหมด ทั้งหมดของฉันคือเธอ ฉัน…”

Chinese

大玉没再让李貌说，突然堵住了他的嘴，良久后，她低低道：“我的全部也是你。”

Thai

ต้าอวี้ไม่ปล่อยให้หลี่เม่าได้พูดต่อ จู่ๆ เธอก็ประกบปิดปากเขาเอาไว้ เนิ่นนานผ่านไป เธอจึงเอ่ยเสียงแผ่ว “ทั้งหมดของฉันก็คือนายเหมือนกัน”