ยังไม่ต้องรีบหรอก (1 / 1)
先不急吧(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
大玉有些心虚的往门口瞥了眼。
ไทย
ต้าอวี้เหลือบมองไปทางประตูอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย
จีน
赵梅注意力时刻都在她身上,见状一愣,慢慢回过味来。
ไทย
ความสนใจของจ้าวเหมยจับจ้องอยู่ที่ตัวเธอตลอดเวลา พอเห็นเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ คิดตามทัน
จีน
怪不得!怪不得!怪不得会怀孕!这都同居了!
ไทย
มิน่าล่ะ! มิน่าล่ะ! มิน่าถึงท้อง! นี่ถึงขั้นอยู่กินด้วยกันแล้วนี่เอง!
จีน
小年轻火气原本就旺,再同居在一起,那还不整天……
ไทย
วัยรุ่นเลือดลมร้อนแรงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งมาอยู่ร่วมห้องกันอีก ก็คงไม่พ้น…ทั้งวัน
จีน
看房子挺新的,也不知道他们什么时候买的。
ไทย
ดูแล้วบ้านยังใหม่อยู่เลย ไม่รู้ว่าพวกเขาซื้อกันตั้งแต่เมื่อไหร่
จีน
那个兔崽子到底瞒了自己多少事?!
ไทย
เจ้าลูกตัวแสบนั่นปิดบังเรื่องราวไว้มากแค่ไหนกันแน่?!
จีน
赵梅胸口起伏幅度越来越大,火气蹭蹭往上涨,这时,李貌颠颠跑了回来,颇为狗腿的道:
ไทย
หน้าอกของจ้าวเหมยกระเพื่อมขึ้นลงแรงขึ้นเรื่อยๆ เปลวไฟแห่งความโกรธพุ่งพรวดๆ ขึ้นมา จังหวะนั้นเอง หลี่เม่าก็วิ่งเหยาะๆ กลับเข้ามา พลางเอ่ยประจบประแจงว่า
จีน
“累了吧,我给你们倒点水。”
ไทย
“เหนื่อยกันแล้วใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมรินน้ำให้นะ”
จีน
“你先过来。”赵梅面无表情朝他招招手。
ไทย
“เข้ามานี่ก่อน” จ้าวเหมยกวักมือเรียกเขาอย่างไร้อารมณ์
จีน
听老妈跟自己说话了,李貌一喜。
ไทย
เมื่อได้ยินแม่ยอมพูดกับตน หลี่เม่าก็ดีใจขึ้นมา
จีน
上前两步,余光忽地瞥见老爸正眼神怜悯的看着自己,大玉和奶奶也在朝自己使眼色。
ไทย
พอก้าวไปข้างหน้าได้สองก้าว หางตาก็พลันเหลือบไปเห็นพ่อกำลังมองตนด้วยสายตาสงสารเวทนา ต้าอวี้กับคุณย่าก็กำลังส่งสายตาเตือนเขาอยู่เช่นกัน
จีน
他顿时警觉的顿住了脚步。
ไทย
เขาชะงักฝีเท้าลงทันทีด้วยความระแวดระวัง
จีน
再看向老妈,她已经咬牙切齿伸出了手,朝自己抓来。
ไทย
พอหันไปมองแม่อีกที อีกฝ่ายก็กัดฟันกรอดแล้วยื่นมือออกมาเตรียมจะคว้าตัวเขาแล้ว
จีน
“哎,妈,有什么话好好说,别动手。”
ไทย
“โอ๊ย แม่ มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันสิครับ อย่าลงไม้ลงมือเลย”
จีน
李貌往后一撤,躲过了老佛爷的五指山。
ไทย
หลี่เม่าถอยหลังไปก้าวหนึ่ง หลบพ้น ‘ฝ่ามือห้านิ้ว’ ขององค์ไทเฮาได้หวุดหวิด
จีน
“兔崽子,你别跑,给我过来。”
ไทย
“เจ้าลูกตัวแสบ อย่าหนีนะ เข้ามานี่เดี๋ยวนี้”
จีน
“我过去也行,你别动手。”
ไทย
“ผมเข้าไปหาก็ได้ แต่แม่ห้ามลงไม้มือนะ”
จีน
“好,不动手。”
ไทย
“ได้ ไม่ลงมือ”
จีน
“我不信。”
ไทย
“ผมไม่เชื่อหรอก”
จีน
“嘿!”
ไทย
“หน็อย!”
จีน
赵梅突然启动,李貌忙往大门的方向跑,结果抬头一瞧,老爸不知道什么时候把门给堵住了。
ไทย
จ้าวเหมยพุ่งตัวออกไปทันควัน หลี่เม่ารีบวิ่งไปทางประตูใหญ่ แต่พอเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าพ่อไปยืนขวางประตูไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
จีน
下一秒,他耳朵一疼,被老妈揪住。
ไทย
วินาทีถัดมา เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ใบหู เพราะถูกแม่บิดหูเข้าให้แล้ว
จีน
“跑啊,你怎么不跑了?”
ไทย
“วิ่งสิ ทำไมไม่วิ่งต่อล่ะ?”
จีน
“妈,亲爱的妈妈,手轻点。”李貌脑袋跟着她手走。
ไทย
“แม่ครับ คุณแม่ที่รัก เบามือหน่อยครับ” ศีรษะของหลี่เม่าเอียงตามแรงมือของเธอ
จีน
“你看看你干的什么事!啊!气死我了,今天我非得打你一顿。”
ไทย
“ดูซิว่าทำเรื่องอะไรลงไป! ฮึ่ม! โมโหจนจะบ้าตายอยู่แล้ว วันนี้ฉันต้องตีสั่งสอนสักทีให้ได้”
จีน
赵梅抬起一只脚,伸手拿下拖鞋就往李貌的屁股上招呼。
ไทย
จ้าวเหมยยกเท้าข้างหนึ่งขึ้น เอื้อมมือไปถอดรองเท้าแตะแล้วฟาดใส่ก้นของหลี่เม่าทันที
จีน
“啪啪啪!”
ไทย
“เพียะ เพียะ เพียะ!”
จีน
夏天穿的少,那拖鞋实打实抽在屁股上,疼的李貌龇牙咧嘴。
ไทย
ฤดูร้อนเสื้อผ้าน้อยชิ้น รองเท้าแตะฟาดลงบนก้นอย่างจังจนหลี่เม่าเจ็บจนต้องแยกเขี้ยวแสยะปาก
จีน
“妈,别打了,我都当公司老总了,都要当爸爸了,给我留点面子。”
ไทย
“แม่ครับ อย่าตีเลยครับ ผมเป็นถึงประธานบริษัทแล้วนะ กำลังจะเป็นพ่อคนแล้วด้วย ไว้หน้าผมหน่อยเถอะครับ”
จีน
“我管你要当什么!”
ไทย
“ไม่สนหรอกว่าจะเป็นอะไร!”
จีน
赵梅左手揪着李貌耳朵,右手拿着拖鞋。
ไทย
มือซ้ายของจ้าวเหมยดึงหูหลี่เม่าไว้ มือขวาถือรองเท้าแตะ
จีน
李貌原地转圈企图闪躲,赵梅就跟着他转圈。
ไทย
หลี่เม่าหมุนตัวเป็นวงกลมอยู่กับที่เพื่อพยายามหลบหลีก จ้าวเหมยก็หมุนตามเขาเป็นวงกลมเช่นกัน
จีน
金哥瞪着圆溜溜的大眼睛瞧着这一幕,喵喵叫着,声音很欢快。
ไทย
จินเกอเบิกตากลมโตมองดูภาพเหตุการณ์นี้ พลางส่งเสียงร้องเหมียวๆ อย่างร่าเริง
จีน
“妈!别打了。”大玉这时上前拉住了赵梅拿着拖鞋的那只手。
ไทย
“แม่คะ! อย่าตีเลยค่ะ” ต้าอวี้ก้าวเข้ามาจับมือข้างที่ถือรองเท้าแตะของจ้าวเหมยไว้
จีน
“别打了别打了。”夏奶奶也上前劝道。
ไทย
“อย่าตีเลย อย่าตีเลย” ย่าเซี่ยก็ก้าวเข้ามาช่วยห้ามปราม
จีน
“媳妇~”李貌一手揉着屁股,可怜巴巴的。
ไทย
“เมียจ๋า~” หลี่เม่าเอามือหนึ่งลูบก้น ทำหน้าน่าสงสาร
จีน
一抹红晕瞬间从耳朵爬上脸颊,大玉没想到小貌会当着爸妈的面这么叫,心中又是害羞又是甜蜜。
ไทย
ริ้วแดงระเรื่อลามจากใบหูขึ้นมาบนแก้มทันที ต้าอวี้ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวเม่าจะเรียกเธอแบบนี้ต่อหน้าพ่อแม่ ในใจทั้งเขินอายทั้งหวานชื่น
จีน
“闺女,你松开,今天我非得好好教训教训这个臭小子。”
ไทย
“ลูกสาว ปล่อยมือเถอะ วันนี้แม่ต้องสั่งสอนเจ้าตัวแสบนี่ให้ได้”
จีน
“妈,打也打过了,就算了吧,小貌,我们,都没想到……”
ไทย
“แม่คะ ตีก็ตีไปแล้ว ช่างมันเถอะนะคะ เสี่ยวเม่ากับหนู พวกเราก็ไม่ได้คิดว่า…”
จีน
“还有这房子呢?”
ไทย
“แล้วเรื่องบ้านหลังนี้ล่ะ?”
จีน
“妈,这房子是我和小貌一起买的,你要是怪,连我一起怪好了。”
ไทย
“แม่คะ บ้านหลังนี้หนูกับเสี่ยวเม่าช่วยกันซื้อค่ะ ถ้าแม่จะโทษ ก็โทษหนูไปด้วยเลยนะคะ”
จีน
“哎,这傻闺女。”
ไทย
“เฮ้อ เด็กคนนี้นี่”
จีน
赵梅无奈的叹了口气。
ไทย
จ้าวเหมยถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา
จีน
大玉撅着嘴,绕到赵梅面前,伸手把她放在小貌耳朵上的手拿开,轻轻揉了揉未婚夫耳朵。
ไทย
ต้าอวี้ยื่นปากมุ่ย เดินอ้อมมาตรงหน้าจ้าวเหมย ยื่นมือไปแกะมือที่ดึงหูเสี่ยวเม่าออก แล้วช่วยลูบหูให้คู่หมั้นหนุ่มเบาๆ
จีน
“媳妇,你真好。”李貌敞开怀抱抱住她。
ไทย
“เมียจ๋า เธอดีที่สุดเลย” หลี่เม่าอ้าแขนโอบกอดเธอไว้
จีน
大玉瞅了眼爸妈和奶奶,有些不好意思。
ไทย
ต้าอวี้เหลือบมองพ่อแม่กับคุณย่า รู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง
จีน
赵梅瞪了儿子一眼,转向夏奶奶。
ไทย
จ้าวเหมยถลึงตาใส่ลูกชายแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปทางย่าเซี่ย
จีน
“老人家,发生这种事,我们这心里实在过意不去,是小貌没照顾好红玉。”
ไทย
“คุณย่าคะ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น พวกเรารู้สึกผิดในใจจริงๆ ค่ะ เป็นเพราะเสี่ยวเม่าดูแลหงอวี้ไม่ดี”
จีน
“说的什么话,小貌对红玉,这几年我都看在眼里,这种事我们都想不到。”
ไทย
“พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ เสี่ยวเม่าปฏิบัติต่อหงอวี้อย่างไร หลายปีมานี้ฉันเห็นมาตลอด เรื่องแบบนี้พวกเราต่างก็ไม่มีใครคาดคิดหรอก”
จีน
“您放心,这个责任我们一定负责到底,绝不让红玉受一点委屈。”
ไทย
“คุณย่าวางใจได้เลยนะคะ ความรับผิดชอบนี้พวกเราจะรับผิดชอบให้ถึงที่สุด จะไม่ยอมให้หงอวี้ต้องน้อยเนื้อต่ำใจแม้แต่นิดเดียวค่ะ”
จีน
赵梅停顿一下,继续道:“现在最关键的是两个孩子的学业。”
ไทย
จ้าวเหมยหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดก็คือเรื่องเรียนของเด็กทั้งสองคนค่ะ”
จีน
说着,她看向沙发那边依偎靠在一起的两人。
ไทย
ขณะพูด เธอก็มองไปยังคนทั้งสองที่นั่งอิงแอบแนบชิดกันอยู่ตรงโซฟา
จีน
“臭小子,你什么打算?是休学一年还是怎么办?”
ไทย
“เจ้าตัวแสบ มีแผนการยังไง? จะดรอปเรียนสักปีหรือจะทำยังไง?”
จีน
“不用休学,在家上网课就行了。”
ไทย
“ไม่ต้องดรอปเรียนหรอกครับ เรียนออนไลน์อยู่ที่บ้านก็พอแล้ว”
จีน
“网课?能行嘛?你们老师能答应?”
ไทย
“เรียนออนไลน์เนี่ยนะ? จะได้เรื่องเหรอ? อาจารย์จะยอมตกลงเหรอ?”
จีน
“交给我吧,到时候如果实在不行再休学。”
ไทย
“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเถอะครับ ถึงตอนนั้นถ้าไม่ได้จริงๆ ค่อยดรอปเรียน”
จีน
“红玉在家学,课程能跟上?”赵梅还是有些不放心。
ไทย
“หงอวี้เรียนอยู่ที่บ้าน จะตามบทเรียนทันเหรอ?” จ้าวเหมยยังคงวางใจไม่ลงอยู่บ้าง
จีน
“妈,你忘了姐高考成绩了,什么课程,还不是手拿把掐的事。”
ไทย
“แม่ลืมคะแนนสอบเกาเข่าของพี่เขาไปแล้วเหรอครับ บทเรียนอะไรนั่น สำหรับพี่เขาก็แค่เรื่องง่ายๆ สบายๆ อยู่แล้ว”
จีน
赵梅差点忘了这茬,又问:
ไทย
จ้าวเหมยเกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท จึงถามต่อว่า
จีน
“你呢,你也在家上网课?”
ไทย
“แล้วนายล่ะ จะเรียนออนไลน์อยู่ที่บ้านเหมือนกันเหรอ?”
จีน
“我?恐怕不行……”
ไทย
“ผมเหรอครับ? คงไม่ได้หรอก…”
จีน
保险起见,李貌打算一开始只申请让大玉在家上网课。
ไทย
เพื่อความปลอดภัย หลี่เม่าจึงตั้งใจว่าจะยื่นขอให้ต้าอวี้เรียนออนไลน์อยู่ที่บ้านแค่คนเดียวก่อนในตอนแรก
จีน
等过一段时间,再找个借口,跟老师们提自己回家上网课这事。
ไทย
รอให้ผ่านไปสักพัก ค่อยหาข้ออ้างไปพูดกับบรรดาอาจารย์เรื่องที่ตนเองจะกลับมาเรียนออนไลน์ที่บ้าน
จีน
这其实是大玉出的主意,目的嘛,当然是为了老妈和老爸。
ไทย
ความจริงนี่เป็นความคิดของต้าอวี้ ส่วนจุดประสงค์น่ะหรือ แน่นอนว่าเพื่อพ่อกับแม่นั่นเอง
จีน
爸妈一旦知道自己要继续上学,那家里就只有大玉和奶奶,他们会放心的下?
ไทย
พอพ่อกับแม่รู้ว่าตนเองต้องไปเรียนต่อ ที่บ้านก็จะมีแค่ต้าอวี้กับคุณย่า พวกท่านจะวางใจลงได้อย่างไร?
จีน
到时候他们大概率会辞职过来照顾大玉。
ไทย
ถึงเวลานั้นมีโอกาสสูงมากที่พวกท่านจะลาออกจากงานมาดูแลต้าอวี้
จีน
这是李貌之前一直惦记的事。
ไทย
นี่คือเรื่องที่หลี่เม่าเฝ้ากังวลและคิดถึงมาโดยตลอด
จีน
所以说,自家媳妇是真体贴人。
ไทย
ถึงได้บอกไงว่า ภรรยาของเขานั้นช่างรู้ใจและใส่ใจคนอื่นจริงๆ
จีน
李貌往大玉那边拱了拱,大玉也蹭了蹭未婚夫的脑袋。
ไทย
หลี่เม่ามุดเข้าไปซบทางต้าอวี้ ต้าอวี้ก็เอาหัวถูไถศีรษะของคู่หมั้นหนุ่มเช่นกัน
จีน
赵梅没出乎他们所料,瞬间就想到了这个问题。
ไทย
จ้าวเหมยไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของพวกเขา เธอคิดถึงปัญหานี้ขึ้นมาได้ในทันที
จีน
小貌继续上学,谁照顾红玉?
ไทย
เสี่ยวเม่าไปเรียนต่อ แล้วใครจะดูแลหงอวี้?
จีน
好吧,就算小貌呆在家里,她也放心不下。
ไทย
เอาเถอะ ต่อให้เสี่ยวเม่าอยู่บ้าน เธอก็ยังวางใจไม่ลงอยู่ดี
จีน
两个大学生,外加一个上了年纪的老人,这阵容,怎么看怎么让人不安心。
ไทย
นักศึกษามหาวิทยาลัยสองคน บวกกับคนชราที่มีอายุมากอีกหนึ่งคน รวมกลุ่มกันแบบนี้ มองยังไงก็ชวนให้ไม่สบายใจ
จีน
请保姆?赵梅心里同样不踏实。
ไทย
จ้างพี่เลี้ยงเหรอ? ในใจจ้าวเหมยก็ไม่รู้สึกวางใจอยู่ดี
จีน
她瞅了李治一眼,发现老公微微蹙着眉,显然也在思考这个问题。
ไทย
เธอเหลือบมองหลี่จื้อแวบหนึ่ง พบว่าสามีขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ากำลังขบคิดถึงปัญหานี้อยู่เช่นกัน
จีน
晚上得好好商量商量。
ไทย
คืนนี้คงต้องปรึกษาหารือกันให้ดีเสียแล้ว
จีน
“就不能试试?红玉怀孕,你不陪在身边像什么话?”
ไทย
“ลองดูไม่ได้เหรอ? หงอวี้ท้องอยู่นะ นายไม่คอยอยู่เคียงข้าง มันจะไปดูดีอะไร?”
จีน
“那也要老师答应啊,我毕竟没姐这么厉害。”李貌握住大玉有些冰凉的小手捏了捏。
ไทย
“นั่นก็ต้องให้อาจารย์ตกลงด้วยสิครับ ถึงยังไงผมก็ไม่ได้เก่งเหมือนพี่เขานี่นา” หลี่เม่ากุมมือน้อยๆ ที่เย็นเฉียบเล็กน้อยของต้าอวี้ไว้แล้วบีบเบาๆ
จีน
大玉用自己的手指甲刮着未婚夫的指甲。
ไทย
ต้าอวี้ใช้เล็บมือของตนสะกิดเล็บของคู่หมั้นหนุ่มเล่น
จีน
“妈,没事的。”
ไทย
“แม่คะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
จีน
“怎么能没事呢。”
ไทย
“จะไม่เป็นไรได้ยังไงกัน”
จีน
赵梅叹了口气,这一刻心里已经偏向辞职了。
ไทย
จ้าวเหมยถอนหายใจ ในใจ ณ ขณะนี้เริ่มเอนเอียงไปทางลาออกจากงานแล้ว
จีน
李治这时对夏奶奶道:
ไทย
ตอนนั้นเองหลี่จื้อจึงเอ่ยกับย่าเซี่ยว่า
จีน
“对了,老人家,你看什么时候简单给他们办个订婚宴?先把这事定下来,等毕业就结婚?”
ไทย
“จริงสิครับคุณย่า คุณย่าคิดว่าควรจัดงานหมั้นแบบเรียบง่ายให้พวกเขาช่วงไหนดีครับ? กำหนดเรื่องนี้ไว้ก่อน พอเรียนจบก็แต่งงานกันเลยดีไหมครับ?”
จีน
“这事我都行,看孩子们的意见。”
ไทย
“เรื่องนี้ฉันยังไงก็ได้ แล้วแต่ความเห็นของพวกเด็กๆ เถอะ”
จีน
“红玉,你觉着怎么样?”赵梅问。
ไทย
“หงอวี้ เธอคิดว่ายังไงจ๊ะ?” จ้าวเหมยถาม
จีน
大玉看了小貌一眼,想了想,轻轻摇了摇头。
ไทย
ต้าอวี้มองเสี่ยวเม่าแวบหนึ่ง ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้าเบาๆ
จีน
“爸,妈,先不急吧。
ไทย
“คุณพ่อคุณแม่คะ อย่าเพิ่งรีบเลยค่ะ
จีน
这样我总感觉我们是为了孩子才订婚结婚的。
ไทย
แบบนี้หนูรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเราหมั้นและแต่งงานกันเพราะเรื่องลูก
จีน
我想,如果我和小貌以后订婚结婚,一定是因为水到渠成,不是因为其他什么事。”
ไทย
หนูคิดว่าถ้าหากในอนาคตหนูกับเสี่ยวเม่าจะหมั้นและแต่งงานกัน จะต้องเป็นเพราะทุกอย่างถึงเวลาอันสมควรตามธรรมชาติ ไม่ใช่เพราะเรื่องอื่นค่ะ”
จีน
就像小貌之前说的,孩子以后会是他们生活的很大一部分,但绝不是全部。
ไทย
เหมือนอย่างที่เสี่ยวเม่าเคยบอกไว้ ลูกในอนาคตจะเป็นส่วนสำคัญส่วนใหญ่ในชีวิตของพวกเขา แต่ไม่ใช่ทั้งหมดอย่างแน่นอน
จีน
订婚和结婚,是她和小貌两个人的课题,她不想奉子成婚,不想就此匆匆结婚。
ไทย
การหมั้นและการแต่งงาน เป็นเรื่องของเธอกับเสี่ยวเม่าเพียงสองคน เธอไม่อยากแต่งงานเพราะท้อง และไม่อยากแต่งงานอย่างรีบร้อนเช่นนี้
จีน
赵梅听完这番话,斜了儿子一眼,心想这臭小子上辈子莫非拯救了银河系,这辈子才碰上了大玉。
ไทย
เมื่อจ้าวเหมยได้ยินคำพูดนี้ ก็เหลือบมองลูกชายแวบหนึ่ง พลางคิดในใจว่าชาติก่อนเจ้าเด็กแสบคนนี้คงไปกอบกู้ทางช้างเผือกมาละมั้ง ชาตินี้ถึงได้มาพบเจอกับต้าอวี้
จีน
她起身,来到大玉身边。
ไทย
เธอลุกขึ้น ย้ายมาอยู่ข้างกายต้าอวี้
จีน
“兔崽子,一边去,我跟红玉说说话。”
ไทย
“เจ้าลูกตัวแสบ ถอยไปข้างๆ ไป ฉันจะคุยกับหงอวี้สักหน่อย”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน