ฉันไม่ใช่คน!

Chinese

回到玉兰苑，煮粥的空档，李貌和大玉估了估分，发挥稳定，两人都是七百分打底。

Thai

พอกลับถึงอวี้หลานย่วน ระหว่างรอต้มข้าวต้ม หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ลองประเมินคะแนนดู ผลงานยังคงที่ ทั้งคู่ทำได้แตะ 700 คะแนนขึ้นไปเป็นพื้นฐาน

Chinese

把消息告诉老班后，他才总算稍稍安心，并约他们出成绩那天一起到学校查分。

Thai

หลังจากแจ้งข่าวให้ครูประจำชั้นทราบ อีกฝ่ายถึงได้วางใจลงบ้าง และนัดแนะให้พวกเขาไปเช็กคะแนนที่โรงเรียนด้วยกันในวันที่ผลสอบออก

Chinese

李貌犹豫片刻后便答应了下来，到时候爸妈肯定都上班不在家，去学校等分数也没什么。

Thai

หลี่เม่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบตกลง ถึงตอนนั้นพ่อกับแม่คงไปทำงานไม่อยู่บ้านกันทั้งคู่ การไปรอคะแนนที่โรงเรียนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

Chinese

大玉当然是紧紧跟随她的小貌哥哥，一起去学校。

Thai

แน่นอนว่าต้าอวี้ย่อมตามติดพี่เสี่ยวเม่าของเธอไปโรงเรียนด้วยกัน

Chinese

粥好，又是一番“生离死别”的腻歪后，李貌回了家。

Thai

พอข้าวต้มสุก หลังจากพลอดรักออดอ้อนกันราวกับ “จากเป็นจากตาย” อีกยก หลี่เม่าก็กลับบ้าน

Chinese

开门，瞧见门口的两双鞋，他就知道爸妈已经回来了，抬头往沙发一瞅，竟然没人。

Thai

เมื่อเปิดประตู เห็นรองเท้าสองคู่วางอยู่ตรงทางเข้า เขาก็รู้ทันทีว่าพ่อกับแม่กลับมาแล้ว ทว่าพอมองไปที่โซฟา กลับไม่มีใครอยู่เลย

Chinese

往里走了几步，才发现他们有气无力坐在餐桌旁的靠椅上低头玩手机，桌上甚至已经摆好了两副碗筷。

Thai

เดินเข้าไปข้างในไม่กี่ก้าว ถึงได้พบว่าพวกเขากำลังนั่งหมดเรี่ยวหมดแรงอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะอาหารพลางก้มหน้าเล่นมือถือ บนโต๊ะถึงกับจัดวางชามและตะเกียบไว้สองชุดเรียบร้อยแล้ว

Chinese

那两人见李貌回来，纷纷抬头看向他手中的食盒。

Thai

ทั้งสองคนพอเห็นหลี่เม่ากลับมา ต่างก็เงยหน้ามองกล่องใส่อาหารในมือของเขาทันที

Chinese

李貌哭笑不得，和着一回来就坐在这等吃的了？

Thai

หลี่เม่าหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก นี่สรุปว่าพอกลับมาถึงก็นั่งรอของกินอยู่ตรงนี้เลยเหรอเนี่ย?

Chinese

“咳，回来了啊！”李治放下手机。

Thai

“แค่ก กลับมาแล้วเหรอ!” หลี่จื้อวางมือถือลง

Chinese

“我还在想你晚上是不是不回来了呢。”赵梅道。

Thai

“แม่ยังคิดอยู่เลยว่าคืนนี้นายจะไม่กลับมาซะแล้ว” จ้าวเหมยเอ่ย

Chinese

“哪能啊，不回来我肯定提前跟你们说一声。”李貌把食盒打开，给他们一人盛了满满一碗。

Thai

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงครับ ถ้าไม่กลับผมต้องบอกพวกพ่อกับแม่ล่วงหน้าอยู่แล้ว” หลี่เม่าเปิดกล่องใส่อาหาร ตักให้พวกเขาทีละชามพูนๆ

Chinese

“咦，怎么换成杂粮粥了？”赵梅讶然。

Thai

“อ้าว ทำไมเปลี่ยนเป็นข้าวต้มธัญพืชรวมล่ะ” จ้าวเหมยแปลกใจ

Chinese

李貌就等着她这么问呢，闻言立马道：“红玉说晚上老吃稀饭不好，特意买了点杂粮米。”

Thai

หลี่เม่ารอให้เธอถามคำนี้อยู่แล้ว พอได้ยินก็รีบตอบทันที “หงอวี้บอกว่ากินข้าวต้มขาวตอนเย็นบ่อยๆ ไม่ค่อยดี เลยตั้งใจซื้อข้าวธัญพืชรวมมาน่ะครับ”

Chinese

李治已经埋头“呼噜噜”吃了起来，顾不上说话。

Thai

หลี่จื้อก้มหน้าก้มตากินเสียงดัง “ซู้ดซ้าด” ไปแล้ว ไม่มีเวลาแม้แต่จะพูดคุย

Chinese

赵梅轻轻点了点头，心里还是很满意的。

Thai

จ้าวเหมยพยักหน้าเบาๆ ในใจรู้สึกพึงพอใจมากทีเดียว

Chinese

以往下班后，她一想到累的半死回去还得下面条，心里就多少有点烦躁。

Thai

เมื่อก่อนหลังเลิกงาน พอคิดว่าเหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้วกลับมายังต้องต้มบะหมี่อีก ในใจเธอก็อดหงุดหงิดไม่ได้

Chinese

今晚下班却不一样了，想着回去会有现成的热粥吃，她竟然有点小小的幸福。

Thai

แต่คืนนี้หลังเลิกงานกลับไม่เหมือนเดิม พอคิดว่ากลับมาจะมีข้าวต้มร้อนๆ พร้อมกิน เธอกลับรู้สึกมีความสุขเล็กๆ ขึ้นมา

Chinese

不过……

Thai

ทว่า…

Chinese

“臭小子，你妈每天在医院累个半死，回来你就不能让我省省心？”赵梅指着客厅，气不打一处来。

Thai

“เจ้าเด็กแสบ แม่เหนื่อยแทบตายที่โรงพยาบาลทุกวัน พอกลับมานายช่วยทำให้แม่สบายใจหน่อยไม่ได้หรือไง” จ้าวเหมยชี้ไปที่ห้องนั่งเล่นด้วยความโมโห

Chinese

李貌一脸懵逼，扭头瞅了瞅，原来早上由于走的太急，拖鞋东一只西一只不说，锃亮的地板砖上还留下了他凌乱的鞋印。

Thai

หลี่เม่าทำหน้างงงวย หันไปมองรอบๆ ถึงได้รู้ว่าเพราะเมื่อเช้ารีบออกไปเกินไป ไม่เพียงแต่รองเท้าแตะจะกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง บนกระเบื้องปูพื้นมันวับยังมีรอยเท้าอันยุ่งเหยิงของเขาประทับไว้อีกด้วย

Chinese

“还有你房间，被子不叠就算了，床上那么多衣服是怎么回事？”

Thai

“แล้วก็ห้องของนาย ไม่พับผ้าห่มยังพอว่า แต่เสื้อผ้ากองเต็มเตียงขนาดนั้นมันคืออะไรกัน”

Chinese

赵梅越说越气。好嘛，晚上回来好不容易不用为吃食烦心，又要开始忙家务了。

Thai

จ้าวเหมยยิ่งพูดยิ่งโมโห ให้ตายสิ คืนนี้กลับมาอุตส่าห์ไม่ต้องปวดหัวเรื่องอาหารการกิน กลับต้องมาเริ่มวุ่นวายกับงานบ้านอีกแล้ว

Chinese

其实以前赵梅晚上回家一直都要整理家务，只是由于李貌这个学期很少在家，家里不乱，所以她已经渐渐忘记了以前的“苦日子”。

Thai

ความจริงเมื่อก่อนจ้าวเหมยกลับบ้านตอนเย็นก็ต้องคอยจัดเก็บบ้านอยู่ตลอด เพียงแต่เพราะเทอมนี้หลี่เม่าแทบไม่ค่อยได้อยู่บ้าน บ้านจึงไม่รก เธอจึงค่อยๆ ลืม “วันคืนอันยากลำบาก” ในอดีตไป

Chinese

李貌心虚的摸了摸鼻子，早上大玉一句“我想你了”，他为了找衣服，差不多把衣柜里的衣服全扒拉放在了床上。

Thai

หลี่เม่าแตะจมูกตัวเองอย่างรู้สึกผิด เมื่อเช้าพอต้าอวี้พูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “ฉันคิดถึงนาย” เพื่อหาเสื้อผ้า เขาจึงแทบจะรื้อเสื้อผ้าในตู้ออกมากองไว้บนเตียงทั้งหมด

Chinese

“这才放假几天？啊！你就把家搞成这个样子！再过个十天半个月，你是不是要上天啊？！”

Thai

“นี่เพิ่งปิดเทอมไปได้กี่วันกัน หืม! นายก็ทำบ้านเละเทะขนาดนี้แล้ว! ถ้าผ่านไปอีกสักสิบวันครึ่งเดือน นายจะไม่ลอยขึ้นฟ้าไปเลยเหรอ?!”

Chinese

李貌一脸委屈，心想不在家的时候您抱怨我不着家，现在回来，还没两天就开始嫌弃了？这样的话还不如让我去和大玉睡一起。

Thai

หลี่เม่าทำหน้าตาเจื่อนด้วยความน้อยใจ พลางคิดในใจว่าตอนไม่อยู่บ้านแม่ก็บ่นว่าผมไม่ติดบ้าน พอกลับมา ยังไม่ทันพ้นสองวันก็เริ่มรังเกียจกันซะแล้ว? ถ้าเป็นแบบนี้ สู้ให้ผมไปนอนกับต้าอวี้ยังจะดีเสียกว่า

Chinese

想起大玉，他忽地灵光一闪，眼珠子转了转，就没懂事的说要帮忙收拾屋子。

Thai

พอนึกถึงต้าอวี้ เขาก็เกิดประกายความคิดแวบขึ้นมา นัยน์ตากลอกไปมา จึงไม่ได้แสดงความรู้ความเข้าใจด้วยการเอ่ยปากช่วยเก็บกวาดบ้าน

Chinese

赵梅还在抱怨，李貌默默听着，结果说着说着她话头硬生生转了个弯。

Thai

จ้าวเหมยยังคงบ่นต่อไป หลี่เม่าก็ฟังอยู่อย่างเงียบๆ ทว่าบ่นไปบ่นมา จู่ๆ คำพูดของเธอก็หักเลี้ยวไปอีกทาง

Chinese

“在外面跑了一天了，去卫生间擦擦吧。”

Thai

“วิ่งวุ่นอยู่ข้างนอกมาทั้งวันแล้ว ไปเช็ดเนื้อเช็ดตัวในห้องน้ำเถอะ”

Chinese

“好，你们慢慢吃。”李貌如蒙大赦，逃也似的去房间拿衣服。

Thai

“ครับ พ่อกับแม่ค่อยๆ ทานนะ” หลี่เม่ารู้สึกเหมือนได้รับการอภัยโทษ รีบชิ่งหนีไปหยิบเสื้อผ้าในห้องทันที

Chinese

他一走，赵梅眼疾手快，一把把食盒拖到自己这边。

Thai

พอเขาเดินไป จ้าวเหมยก็ตาไวและมือเร็ว ดึงกล่องใส่อาหารมาทางฝั่งตัวเองทันที

Chinese

原来刚才她突然发现丈夫碗里的粥快吃完了，生怕他像昨晚一样跟自己抢食，就随便找了个借口把儿子支走。

Thai

ที่แท้เมื่อครู่เธอเหลือบไปเห็นว่าข้าวต้มในชามของสามีใกล้จะหมดแล้ว ด้วยความกลัวว่าเขาจะมาแย่งของกินกับตนเหมือนเมื่อคืน จึงหาข้ออ้างส่งๆ ไล่ลูกชายไปให้พ้นทาง

Chinese

李治伸出去的手僵持在半空，有些尴尬，“我就盛小半碗，剩下的都归你！”

Thai

มือที่ยื่นออกไปของหลี่จื้อชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เขารู้สึกกระดากอายเล็กน้อย “ผมขอตักแค่ครึ่งชามเล็กก็พอ ที่เหลือยกให้คุณหมดเลย!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

接下来几日，李貌成天带着大玉在外面玩儿。

Thai

หลายวันต่อมา หลี่เม่าพาต้าอวี้ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกทั้งวัน

Chinese

他们又买了套粉色的情侣装，和之前那套绿色的换着穿。还专门坐公交车从起点站一起坐到了终点站。

Thai

พวกเขาซื้อชุดคู่สีชมพูมาอีกชุดหนึ่ง เพื่อสลับใส่กับชุดสีเขียวก่อนหน้านั้น ทั้งยังตั้งใจนั่งรถเมล์ด้วยกันตั้งแต่สถานีต้นทางไปจนถึงสถานีปลายทาง

Chinese

途中，他们头靠着头，听着同一首音乐，欣赏快速倒退的城市风景，从傍晚至天黑，别有一番情趣。

Thai

ระหว่างทาง ทั้งสองเอาศีรษะพิงกัน ฟังเพลงเดียวกัน พลางชมทิวทัศน์ของเมืองที่เคลื่อนถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ช่วงพลบค่ำจนกระทั่งฟ้ามืด ช่างได้บรรยากาศไปอีกแบบ

Chinese

彩票兑奖，他和上辈子一样，中了三千块。

Thai

ตอนไปขึ้นเงินรางวัลลอตเตอรี่ เขาก็เหมือนกับในชาติก่อน คือถูกรางวัลสามพันหยวน

Chinese

大玉看他的眼神除了惊喜还怪怪的。

Thai

สายตาที่ต้าอวี้มองเขานอกจากความประหลาดใจระคนยินดีแล้วยังดูแปลกๆ

Chinese

李貌把中奖的消息告诉张强和张琳的时候，他们才彻底相信这货是真的运气好。

Thai

ตอนที่หลี่เม่าบอกข่าวเรื่องถูกหวยให้จางเฉียงกับจางหลินรู้ ทั้งสองคนถึงได้เชื่อสนิทใจว่าหมอนี่ดวงดีจริงๆ

Chinese

除此之外，李貌还报了个驾校学车。

Thai

นอกจากนี้ หลี่เม่ายังสมัครเรียนขับรถที่โรงเรียนสอนขับรถอีกด้วย

Chinese

每次去练车大玉都会跟着，然后她就亲眼目睹了李貌突飞猛进的车技，心里那个荒谬的猜想貌似正在不断得到验证，虽然李貌后来解释说这是男人天生的车感。

Thai

ทุกครั้งที่ไปฝึกขับรถ ต้าอวี้จะตามไปด้วยเสมอ แล้วเธอก็ได้เห็นทักษะการขับรถที่พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดของหลี่เม่าด้วยตาตัวเอง ข้อสันนิษฐานอันไร้สาระในใจของเธอดูเหมือนจะได้รับการยืนยันอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าภายหลังหลี่เม่าจะอธิบายว่านี่คือเซนส์การขับรถที่มีติดตัวมาแต่เกิดของผู้ชายก็ตาม

Chinese

大玉却没报，上千块的报名费对她而言还是太贵。换房子这事她也答应，因为房租退不了。

Thai

ต้าอวี้ไม่ได้สมัครด้วย ค่าสมัครหลักพันหยวนสำหรับเธอยังถือว่าแพงเกินไป เรื่องย้ายบ้านเธอก็ตกลง เพราะค่าเช่าห้องขอคืนไม่ได้

Chinese

反正这段时日，二人就跟连体婴儿似的，一刻都舍不得分开。

Thai

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานี้ ทั้งสองคนตัวติดกันเหมือนฝาแฝดสยาม แทบไม่อยากแยกจากกันแม้แต่วินาทีเดียว

Chinese

这天晚上，大玉把粥煮上，来到卧室，瞧见李貌正拿着本书靠在床头，凑过去问：“在看什么书？”

Thai

คืนวันนั้น หลังจากต้าอวี้ตั้งหม้อต้มข้าวต้มแล้ว ก็เดินเข้ามาในห้องนอน เห็นหลี่เม่ากำลังถือหนังสือเล่มหนึ่งเอนตัวพิงหัวเตียง จึงขยับเข้าไปใกล้แล้วถาม “อ่านหนังสืออะไรอยู่เหรอ”

Chinese

李貌把书合上，露出封面上“开始写歌”几个大字。

Thai

หลี่เม่าปิดหนังสือลง เผยให้เห็นตัวหนังสือตัวใหญ่บนหน้าปกว่า “เริ่มต้นแต่งเพลง”

Chinese

“写歌？”

Thai

“แต่งเพลงเหรอ”

Chinese

“对！”李貌放下书，拉着大玉在床边坐下，然后把头埋进她脖颈间，嗅着她身体散发出的浓浓奶香，闷闷道：“以后咱们自己写歌自己唱，顺便看能不能赚点钱。”

Thai

“ใช่!” หลี่เม่าวางหนังสือลง ดึงตัวต้าอวี้ให้นั่งลงข้างเตียง จากนั้นก็ซุกหน้าลงตรงซอกคอของเธอ สูดดมกลิ่นหอมละมุนดั่งกลิ่นน้ำนมที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอ พลางเอ่ยเสียงอู้อี้ “ต่อไปพวกเราจะได้แต่งเพลงเองร้องเพลงเอง แล้วก็ดูว่าจะหาเงินได้บ้างไหมไปด้วย”

Chinese

大玉下巴磕在李貌的肩膀上，感受到拍在自己颈项间的热气，她痒的轻轻扭了扭身子，低低应道：“好的呀！”

Thai

ต้าอวี้เกยคางไว้บนไหล่ของหลี่เม่า เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดตรงซอกคอ เธอก็จั๊กจี้จนต้องขยับตัวเบาๆ ก่อนจะตอบรับเสียงค่อย “ได้สิ!”

Chinese

“对了。”李貌抬头看她，“我家这段时间已经被我霍霍的一团乱麻，老妈对我是越来越不满了，是时候轮到你出场了。”

Thai

“จริงสิ” หลี่เม่าเงยหน้ามองเธอ “ช่วงนี้บ้านฉันถูกฉันป่วนจนเละเทะไปหมดแล้ว แม่เริ่มไม่พอใจฉันมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงเวลาที่เธอต้องออกโรงแล้วล่ะ”

Chinese

大玉抿抿嘴，“我明天去收拾。”

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก “พรุ่งนี้ฉันจะไปเก็บกวาดให้นะ”

Chinese

“要辛苦你了。”李貌啄了口她红润的嘴唇。

Thai

“ลำบากเธอแย่เลย” หลี่เม่าจุ๊บลงบนริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อของเธอ

Chinese

“不辛苦。”她摇摇头，也回啄了口，然后小嘴就好长一段时间没能收回去。

Thai

“ไม่ลำบากหรอก” เธอส่ายหน้า แล้วจุ๊บเขากลับไปหนึ่งที จากนั้นริมฝีปากเล็กๆ ก็ไม่สามารถถอนกลับคืนมาได้อีกเป็นเวลานาน

Chinese

李貌这段时间每天都会故意把家搞的一团乱，有时候中午还会领着大玉回家做饭吃，然后锅碗瓢盆也不洗，就堆在厨房专门留着给老妈。

Thai

ช่วงนี้หลี่เม่าจงใจทำบ้านรกเละเทะทุกวัน บางครั้งตอนเที่ยงก็พาต้าอวี้กลับมาทำกับข้าวกินที่บ้าน จากนั้นก็ไม่ยอมล้างทั้งกระทะ ชาม กระบวย กะละมัง ปล่อยกองทิ้งไว้ในครัวเพื่อจงใจเหลือไว้ให้แม่

Chinese

赵梅如今晚上回家是不用下面条了，可天天干家务直把她累的够呛，

Thai

ตอนนี้จ้าวเหมยกลับบ้านตอนเย็นไม่ต้องต้มบะหมี่แล้วก็จริง แต่งานบ้านที่ต้องทำทุกวันก็ทำให้เธอเหนื่อยสายตัวแทบขาด

Chinese

李貌对此心怀愧疚，可为了日后良好的婆媳关系，只能委屈老妈几天了。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่เพื่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ในอนาคต จึงจำต้องยอมให้แม่ทนลำบากไปสักสองสามวัน

Chinese

这不，他明天就让大玉去家里收拾。

Thai

นี่ไงล่ะ พรุ่งนี้เขาจะให้ต้าอวี้ไปเก็บกวาดที่บ้าน

Chinese

乱糟糟的家VS干净的家。

Thai

บ้านที่รกเละเทะ วีเอส บ้านที่สะอาดสะอ้าน

Chinese

不省心的儿子VS懂事体贴的未来儿媳妇。

Thai

ลูกชายที่ไม่ได้ดั่งใจ วีเอส ว่าที่ลูกสะใภ้ที่รู้ความและเอาใจใส่

Chinese

这么一对比，就不信老妈会不喜欢大玉。

Thai

พอเปรียบเทียบกันแบบนี้แล้ว ไม่เชื่อหรอกว่าแม่จะไม่ชอบต้าอวี้

Chinese

其实要实施这个计划的时候，大玉觉着不好，劝他不要这么干，但李貌还是一意孤行拿了主意。

Thai

ความจริงตอนที่จะลงมือทำตามแผนนี้ ต้าอวี้รู้สึกว่าไม่ค่อยดีและเกลี้ยกล่อมไม่ให้เขาทำแบบนี้ แต่หลี่เม่าก็ยังคงดึงดันตัดสินใจตามใจตัวเอง

Chinese

至于为什么突然想写歌，李貌的出发点也很简单：来钱快，能快速买房，而且娱乐直播好的背景音乐也必不可少。

Thai

ส่วนเหตุผลที่จู่ๆ ก็นึกอยากแต่งเพลง จุดประสงค์ของหลี่เม่าก็เรียบง่ายมาก นั่นคือเงินเข้าเร็ว สามารถซื้อบ้านได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งเพลงประกอบดีๆ ก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับการไลฟ์สตรีมสายบันเทิง

Chinese

16年后面还是有不少能听的歌的，其实他完全可以直接找人录出来，但是总得拿本相关的书装装样子不是，被人当作天才总比当作怪物好。

Thai

หลังจากปี 16 เป็นต้นไปยังมีเพลงเพราะๆ ที่ฟังได้อยู่อีกไม่น้อย ความจริงเขาจะหาคนมาอัดเพลงโดยตรงเลยก็ยังได้ แต่ก็ต้องหยิบหนังสือที่เกี่ยวข้องมาทำทีเป็นอ่านเพื่อตบตาเสียหน่อยไม่ใช่เหรอ การถูกคนอื่นมองว่าเป็นอัจฉริยะ ย่อมดีกว่าถูกมองว่าเป็นสัตว์ประหลาดอยู่แล้ว

Chinese

说到怪物，李貌想起了某部电影里的著名台词：我不是人！我不是人！我只是个怪物！

Thai

พอพูดถึงสัตว์ประหลาด หลี่เม่าก็นึกถึงบทพูดอันโด่งดังในภาพยนตร์เรื่องหนึ่งขึ้นมา “ฉันไม่ใช่คน! ฉันไม่ใช่คน! ฉันมันก็แค่สัตว์ประหลาด!”