ครูเสี่ยวเจียง (1 / 1)

Chinese

李貌深呼吸一口气，瞧着落地镜里的自己，先妖娆地走了几步直线，然后右手下压，挺胸，右腿张开，并拢，又张开，举起手，挺胯，摇胯，屁股划圈……

Thai

หลี่เม่าสูดหายใจเข้าลึกๆ มองดูตัวเองในกระจกบานยาวจรดพื้น เริ่มจากเดินเป็นเส้นตรงอย่างเย้ายวนสองสามก้าว จากนั้นกดมือขวาลง แอ่นอก กางขาขวาออก หุบเข้า แล้วกางออกอีกครั้ง ยกมือขึ้น แอ่นสะโพก ส่ายสะโพก หมุนก้นเป็นวงกลม…

Chinese

在场的三个女人憋笑憋的很是辛苦，王蓉凑到大玉面前，小声问：“老板娘，老板平日在家也这么放得开么？”

Thai

ผู้หญิงทั้งสามคนที่อยู่ในห้องต่างพยายามกลั้นหัวเราะกันอย่างยากลำบาก หวังหรงเขยิบเข้าไปหาต้าอวี้แล้วกระซิบถาม “เถ้าแก่เนี้ย ปกติอยู่บ้านเจ้านายก็ปล่อยตัวขนาดนี้เลยเหรอคะ”

Chinese

大玉很喜欢这个新称呼，一开始王蓉这么叫的时候她还有点害羞，如今已经习惯了。

Thai

ต้าอวี้ชอบสรรพนามใหม่นี้มาก ตอนแรกที่หวังหรงเรียกแบบนี้เธอยังเขินอายอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เริ่มชินแล้ว

Chinese

“他平时不这样的。”

Thai

“ปกติเขาไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก”

Chinese

“跟老板这种人相处一定很有趣吧！”

Thai

“อยู่กับคนแบบเจ้านายต้องสนุกมากแน่ๆ เลยนะคะ!”

Chinese

“嗯！”大玉眼睛一眨不眨盯着那个认真跳舞的男人。

Thai

“อื้ม!” ต้าอวี้จ้องมองชายหนุ่มที่กำลังตั้งใจเต้นตาไม่กะพริบ

Chinese

“胡老师，有些地方得改一下。”舞很短，李貌很快就跳完了。

Thai

“ครูหูครับ มีบางจุดต้องแก้อีกหน่อย” ท่าเต้นสั้นมาก หลี่เม่าเต้นจบในเวลาไม่นาน

Chinese

“行，咱们试一遍。”胡雅楠光着脚，挑了挑细眉。

Thai

“ได้ พวกเรามาลองกันสักรอบ” หูหย่าหนานเดินเท้าเปล่า เลิกคิ้วเรียวขึ้น

Chinese

“王蓉，你也过来跟着练！”

Thai

“หวังหรง คุณก็มาซ้อมตามด้วย!”

Chinese

李貌招了招手，然后开始指挥。

Thai

หลี่เม่ากวักมือเรียก จากนั้นก็เริ่มกำกับ

Chinese

“曲线再妖娆一点，”

Thai

“ส่วนเว้าส่วนโค้งให้ดูเย้ายวนกว่านี้อีกนิด”

Chinese

“扭胯的动作幅度再大点，对，就这样。”

Thai

“จังหวะส่ายสะโพกให้วงกว้างขึ้นอีก ใช่ แบบนั้นแหละ”

Chinese

半个小时后，他走到大玉身边，拿起手机，搜了首韩国歌曲，名叫《day by day》。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาเดินมาข้างกายต้าอวี้ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นหาเพลงเกาหลีเพลงหนึ่งที่มีชื่อว่า 《เดย์บายเดย์》

Chinese

找到相应的片段，连上舞蹈室的蓝牙音箱，他对胡老师和王蓉道：“你们跟着节奏来一遍。”

Thai

เมื่อหาท่อนที่ต้องการได้แล้วและเชื่อมต่อกับลำโพงบลูทูธของห้องซ้อมเต้น เขาก็บอกกับครูหูและหวังหรงว่า “พวกคุณลองเต้นตามจังหวะดูสักรอบนะครับ”

Chinese

胡雅楠穿着塑身的喇叭裤和瑜伽服还看不出什么。

Thai

หูหย่าหนานที่สวมกางเกงขาม้าเข้ารูปกับชุดโยคะยังมองอะไรไม่ออกเท่าไหร่

Chinese

但王蓉跟着歌，做着简单的动作，已经快被镜子里的自己迷死了。

Thai

แต่หวังหรงที่เต้นท่าทางง่ายๆ ตามเพลง กลับแทบจะหลงเสน่ห์ตัวเองในกระจกเข้าแล้ว

Chinese

摇摆着那双踩着高跟鞋的大长腿，身体的曲线随着动作上下起伏，她越跳越自信，胯扭的也越用力。

Thai

ขาเรียวยาวคู่นั้นที่สวมรองเท้าส้นสูงแกว่งไหวไปมา ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายขยับขึ้นลงตามท่วงท่า ยิ่งเต้นเธอก็ยิ่งมั่นใจ และยิ่งส่ายสะโพกอย่างเต็มแรง

Chinese

“怎么样，好看不？”李貌凑大玉耳边问。

Thai

“เป็นไง สวยไหม” หลี่เม่ายื่นหน้าไปถามข้างหูต้าอวี้

Chinese

“好看！”她下意识道。

Thai

“สวย!” เธอตอบออกไปโดยไม่รู้ตัว

Chinese

“等你好了我亲自教你？你跳的肯定比这还要好看！”

Thai

“รอเธอหายดีแล้วฉันจะสอนให้เอง เธอน่ะเต้นสวยกว่านี้แน่นอน!”

Chinese

大玉盯着他眼睛，红着脸轻轻点了点头，不过却道，“你想要我跳给你看也行，但我每跳一遍，你也得跳一遍给我看！”

Thai

ต้าอวี้จ้องตาเขา ใบหน้าแดงระเรื่อขณะพยักหน้าเบาๆ แต่กลับพูดขึ้นว่า “นายอยากให้ฉันเต้นให้ดูก็ได้นะ แต่ทุกครั้งที่ฉันเต้นหนึ่งรอบ นายก็ต้องเต้นให้ฉันดูหนึ่งรอบเหมือนกัน!”

Chinese

“咳咳，胡老师，你把那边的灯关了，让她背着光线再跳一次。”李貌不接茬，转移话题道。

Thai

“แค่กๆ ครูหูครับ ช่วยปิดไฟตรงนั้นหน่อย ให้เธอย้อนแสงเต้นอีกรอบ” หลี่เม่าไม่ต่อความยาวสาวความยืด รีบเปลี่ยนหัวข้อทันที

Chinese

那边，王蓉背着光又跳了一次，效果比刚才还好，身材曲线更加光暗鲜明。

Thai

ทางฝั่งนั้น หวังหรงเต้นย้อนแสงอีกรอบ ผลลัพธ์ออกมายิ่งดูดีกว่าเดิม แสงและเงาขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

Chinese

“老板，你太厉害了，我都快被自己迷死了！”王蓉颠颠跑过来拍马屁。

Thai

“เจ้านาย คุณเก่งเกินไปแล้ว ฉันแทบจะหลงเสน่ห์ตัวเองตายอยู่แล้วเนี่ย!” หวังหรงวิ่งกระดี๊กระด๊าเข้ามาประจบเอาใจ

Chinese

胡雅楠则很惊讶，一个刚毕业的高中生怎么懂的这么多？难道真应了那句话，学霸干啥都会很厉害，一学就会？

Thai

ส่วนหูหย่าหนานกลับประหลาดใจอย่างยิ่ง เด็กมัธยมปลายที่เพิ่งเรียนจบทำไมถึงรู้เรื่องพวกนี้เยอะขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นไปตามคำพูดที่ว่า คนเรียนเก่งระดับหัวกะทิจะทำอะไรก็เก่งไปหมด เรียนรู้อะไรก็เป็นเร็ว?

Chinese

不过想到人家年纪轻轻已经开公司，她也就释然了。

Thai

ทว่าเมื่อนึกถึงว่าอีกฝ่ายอายุยังน้อยแต่เปิดบริษัทแล้ว เธอก็เข้าใจได้ในทันที

Chinese

接下来两天，李貌一边忙着志愿填报的事，一边又接连教了王蓉几个简短的舞蹈。

Thai

ในช่วงสองวันต่อมา หลี่เม่าทั้งยุ่งอยู่กับเรื่องการยื่นสมัครเลือกอันดับมหาวิทยาลัย ทั้งยังทยอยสอนท่าเต้นสั้นๆ ให้หวังหรงอีกสองสามเพลง

Chinese

期间清北那群人又来堵过他们几次，但李貌和大玉始终不为所动。

Thai

ระหว่างนั้นกลุ่มคนจากชิงเป่ยมาดักพบพวกเขาอีกหลายครั้ง แต่หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ยังคงไม่หวั่นไหวเช่นเดิม

Chinese

科大的学长学姐已经有几天没跟着他们了，不是他们态度有变化，而是李貌把他们赶走了。

Thai

รุ่นพี่ชายหญิงจากเคอต้าไม่ได้ตามพวกเขามาสองสามวันแล้ว ไม่ใช่เพราะท่าทีของพวกเขาเปลี่ยนไป แต่เป็นเพราะหลี่เม่าไล่พวกเขาไปต่างหาก

Chinese

屁股后面整天跟着两个人，有时候想和大玉亲密亲密都不行。

Thai

มีคนสองคนคอยเดินตามหลังตูดทั้งวัน บางทีอยากจะสวีตกับต้าอวี้บ้างก็ทำไม่ได้

Chinese

而且他又要亲自教学舞蹈，可不想自己那妖娆的舞姿被其他人瞧见，为此赵思妤那帮人好几次想过来舞蹈室看看都被李貌严词拒绝了。

Thai

อีกทั้งเขายังต้องสอนเต้นด้วยตัวเอง ไม่อยากให้ใครมาเห็นลีลาการเต้นอันแสนเย้ายวนของตน ด้วยเหตุนี้พวกจ้าวซืออวี๋ที่อยากจะมาดูที่ห้องซ้อมเต้นหลายครั้งจึงถูกหลี่เม่าปฏิเสธเสียงแข็งไปทั้งหมด

Chinese

网上志愿填报这天，科大的人专门来了学校，见尘埃落定，他们才终于松了口气，中午还请李貌和楚红玉在五星级酒店吃了一顿散伙饭，表示会在科大等着他们。

Thai

ในวันยื่นสมัครอันดับมหาวิทยาลัยออนไลน์ คนจากเคอต้าเดินทางมาที่โรงเรียนเป็นพิเศษ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างลงตัวแน่นอนแล้ว พวกเขาถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก ตอนเที่ยงยังเลี้ยงอาหารมื้อส่งท้ายหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ที่โรงแรมห้าดาว พร้อมบอกว่าจะรอพวกเขาอยู่ที่เคอต้า

Chinese

值得一说的是，李貌，大玉，张琳，赵思妤，四个人全填报了科大的计算机科学与技术专业。

Thai

สิ่งที่น่าพูดถึงคือ หลี่เม่า ต้าอวี้ จางหลิน และจ้าวซืออวี๋ ทั้งสี่คนต่างเลือกยื่นสมัครสาขาวิทยาการและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ของเคอต้าทั้งหมด

Chinese

没办法，其他诸如物理学，地球物理学，天文学，行星科学，一听名字就没兴趣，而且日后也不好就业。

Thai

ช่วยไม่ได้ สาขาอื่นอย่างเช่นฟิสิกส์ ธรณีฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ หรือวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ แค่ฟังชื่อก็หมดความสนใจแล้ว แถมในอนาคตยังหางานยากอีกด้วย

Chinese

张强和王玥则报了庐工大的电气工程与智能控制。

Thai

ส่วนจางเฉียงกับหวังเยว่เลือกยื่นสมัครสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและการควบคุมอัจฉริยะของหลูกงต้า

Chinese

填完志愿的这个下午，六个人按照小江老师电话里给的地址，来到了她家门口。

Thai

ในช่วงบ่ายของวันที่ยื่นสมัครอันดับมหาวิทยาลัยเสร็จ ทั้งหกคนก็เดินทางมาถึงหน้าบ้านของครูเสี่ยวเจียงตามที่อยู่ที่เธอบอกไว้ทางโทรศัพท์

Chinese

“咚咚咚！”

Thai

“ก๊อกๆๆ!”

Chinese

“咚咚咚！”

Thai

“ก๊อกๆๆ!”

Chinese

敲了两次门，等了会，门被打开，露出里面的江老师。

Thai

เคาะประตูสองครั้ง รออยู่ครู่หนึ่ง ประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นครูเจียงที่อยู่ข้างใน

Chinese

还是盘着一个丸子头，白色短袖套着件灰色罩衫，纯白色宽松长裤搭配一双纯白色袜子，气质温婉，像个温柔大姐姐。

Thai

เธอยังคงเกล้าผมมวย ทับเสื้อยืดแขนสั้นสีขาวด้วยเสื้อคลุมตัวนอกสีเทา กางเกงขายาวทรงหลวมสีขาวล้วนจับคู่กับถุงเท้าสีขาวล้วน บุคลิกอ่อนหวาน ดูเหมือนพี่สาวใจดี

Chinese

“老师好！”

Thai

“สวัสดีครับ/ค่ะครู!”

Chinese

“都来啦，快进来！”

Thai

“มากันครบแล้ว เข้ามาเร็ว!”

Chinese

她笑着招呼，“鞋不用脱了，直接进来。”

Thai

เธอเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องถอดรองเท้าหรอก เข้ามาได้เลย”

Chinese

李貌刚一进门，就被冻的一个哆嗦，怪不得小江老师穿着长裤长衣，这空调得打了多少度啊！

Thai

หลี่เม่าเพิ่งก้าวเท้าเข้าประตูมาก็หนาวจนตัวสั่น มิน่าล่ะครูเสี่ยวเจียงถึงใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาว นี่เปิดแอร์ไว้กี่องศากันเนี่ย!

Chinese

他瞅了眼身旁的女朋友，嘻嘻哈哈道：“老师，您家里也太冷了，我看网上说在空调房里呆久了不好！您可得多出去走走。”

Thai

เขาเหลือบมองแฟนสาวข้างกาย แล้วเอ่ยหยอกเย้าอย่างอารมณ์ดี “ครูครับ ที่บ้านครูหนาวเกินไปแล้ว ผมเห็นในเน็ตบอกว่าอยู่ในห้องแอร์นานๆ มันไม่ดีนะครับ! ครูต้องออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้างนะ”

Chinese

说完自顾自找到遥控器，把空调给关了。

Thai

พูดจบก็หาทางหยิบรีโมตมาปิดแอร์ด้วยตัวเอง

Chinese

他女朋友姨妈还没走，可不能吹冷风，这事不好直接说出来，毕竟大玉脸皮太薄了。

Thai

ประจำเดือนของแฟนเขายังไม่หมด จะโดนลมเย็นไม่ได้ เรื่องนี้พูดตรงๆ ไม่สะดวก เพราะถึงอย่างไรต้าอวี้ก็ขี้อายมาก

Chinese

楚红玉见状，嘴角微微翘起，眼睛也弯成了月牙，乖乖坐到李貌身边的沙发上。

Thai

ฉู่หงอวี้เห็นดังนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว นั่งลงบนโซฟาข้างกายหลี่เม่าอย่างว่าง่าย

Chinese

“你们坐，我去洗点水果。”

Thai

“พวกเธอนั่งกันก่อนนะ ครูไปล้างผลไม้ให้”

Chinese

江老师却以为李貌是关心她，笑了笑，去了厨房。

Thai

ครูเจียงนึกว่าหลี่เม่าเป็นห่วงตน จึงยิ้มแล้วเดินเข้าห้องครัวไป

Chinese

李貌打量着这个装修风格简约的复式小楼，灰黑色地砖，棕灰色的木柜，纯白色的阶梯和吊顶，灰白色的沙发，黑白灰的搭配给人一种低调奢华的感觉。

Thai

หลี่เม่ากวาดสายตามองบ้านสองชั้นขนาดกะทัดรัดที่ตกแต่งสไตล์มินิมอล กระเบื้องปูพื้นสีเทาดำ ตู้ไม้สีน้ำตาลอมเทา บันไดและฝ้าเพดานสีขาวล้วน โซฟาสีเทาขาว การจับคู่ของโทนสีดำ ขาว และเทา ให้ความรู้สึกเรียบหรูดูแพง

Chinese

“来，都别客气。”江老师把水果盘放到他们面前的茶几上，自己拿着一个抱枕坐到赵思妤旁边。

Thai

“มา ไม่ต้องเกรงใจกันนะ” ครูเจียงวางจานผลไม้ลงบนโต๊ะน้ำชาตรงหน้าพวกเขา แล้วหยิบหมอนอิงใบหนึ่งมานั่งลงข้างจ้าวซืออวี๋

Chinese

“你们今天填志愿吧，都弄好了？”她问，声音也是轻轻柔柔的。

Thai

“วันนี้พวกเธอเลือกอันดับมหาวิทยาลัยกันใช่ไหม เรียบร้อยกันหมดแล้วหรือยัง” เธอถาม น้ำเสียงก็นุ่มนวลอ่อนโยนเช่นกัน

Chinese

“嗯，填好了！”

Thai

“เรียบร้อยแล้วครับ/ค่ะ!”

Chinese

小江老师年龄不大，和他们没有代沟，所以一群人很快就聊到了一起。

Thai

ครูเสี่ยวเจียงอายุยังน้อย ไม่มีช่องว่างระหว่างวัยกับพวกเขา คนกลุ่มหนึ่งจึงคุยกันถูกคอได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

“大学生活么？真的很难忘啊。”

Thai

“ชีวิตในมหาวิทยาลัยเหรอ ช่างน่าจดจำจริงๆ นะ”

Chinese

“大学比高中管的要松多了，老师上课不会管你，作业你爱写不写，你可以逃课，但有时候老师可能会点名，不过你也可以让室友帮忙答到。”

Thai

“มหาวิทยาลัยเข้มงวดน้อยกว่ามัธยมปลายมาก อาจารย์ตอนสอนก็จะไม่คอยจู้จี้ การบ้านอยากทำก็ทำไม่อยากทำก็ไม่เป็นไร พวกเธอสามารถโดดเรียนได้ แต่บางครั้งอาจารย์อาจจะเช็กชื่อ ถึงอย่างนั้นก็ให้รูมเมตช่วยขานชื่อแทนได้”

Chinese

“期末千万不要挂科，补考的那种感觉真的太难受了。”

Thai

“ตอนสอบปลายภาคอย่าติดเอฟเด็ดขาด ความรู้สึกตอนสอบซ่อมมันทรมานมากจริงๆ”

Chinese

“大学恋爱老师也不会再管……”

Thai

“เรื่องมีความรักในมหาวิทยาลัยอาจารย์ก็ไม่ยุ่งแล้วเหมือนกัน…”

Chinese

说到这，她看向李貌和楚红玉，但紧接着想起什么，又微不可闻叹了口气。

Thai

พอพูดถึงตรงนี้ เธอก็มองไปทางหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ แต่ต่อมาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงถอนหายใจออกมาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

Chinese

“老师，你还会继续留在一中当老师吗？”赵思妤终于忍不住问道。

Thai

“ครูคะ ครูยังจะสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งต่อไหมคะ” ในที่สุดจ้าวซืออวี๋ก็อดถามไม่ได้

Chinese

小江老师一呆，看了看其他几个学生的表情，苦笑道：“你们都知道了啊。”

Thai

ครูเสี่ยวเจียงชะงักไป มองดูสีหน้าของนักเรียนคนอื่นๆ แล้วยิ้มเจื่อน “พวกเธอรู้กันหมดแล้วสินะ”

Chinese

垂首沉吟片刻，她轻轻摇了摇头，“就不留下来了。”

Thai

เธอก้มหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “คงไม่อยู่ต่อแล้วล่ะ”

Chinese

“是学校要辞退你吗？”张琳急道。

Thai

“โรงเรียนจะไล่ครูออกเหรอคะ” จางหลินถามอย่างร้อนรน

Chinese

“没有，是我自己的原因。”

Thai

“เปล่าหรอก เป็นเหตุผลของครูเอง”

Chinese

“为……”赵思妤还想再问，李貌冲她摇摇头，打断道：“江老师以后打算干嘛，还继续当老师么？”

Thai

“ทำไม…” จ้าวซืออวี๋อยากจะถามต่อ แต่หลี่เม่าส่ายหน้าให้เธอ แล้วพูดแทรกขึ้นว่า “ครูเจียงวางแผนจะทำอะไรต่อไปครับ ยังจะเป็นครูต่อไหม”

Chinese

“我也不知道，走一步看一步吧。”

Thai

“ครูก็ไม่รู้เหมือนกัน ค่อยๆ ดูกันไปทีละก้าวแล้วกัน”

Chinese

说着，她看向李貌，严肃道：“上了大学你也别太放飞自我，好不容易有今天的成绩，要继续好好努力，听见没？！”

Thai

พูดพลาง เธอก็มองไปทางหลี่เม่าแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “เข้ามหาวิทยาลัยแล้วเธอก็อย่าปล่อยตัวตามใจตัวเองเกินไปล่ะ กว่าจะมีผลการเรียนอย่างวันนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องตั้งใจพยายามต่อไป ได้ยินไหม?!”

Chinese

她又看向其他几个人，“你们都也一样！”

Thai

เธอมองไปยังคนอื่นๆ อีก “พวกเธอทุกคนก็เหมือนกันด้วย!”