รอยเข็มล้วนเหมือนกัน

Chinese

“分户？”

Thai

“แยกทะเบียนบ้านเหรอ?”

Chinese

李治愣了一瞬，“分户分家？”

Thai

หลี่จื้อชะงักไปครู่หนึ่ง “แยกทะเบียนบ้านแยกครอบครัวเหรอ?”

Chinese

“不是，就是分户。”

Thai

“เปล่าครับ แค่แยกทะเบียนบ้านเฉยๆ”

Chinese

“你分户干嘛？”

Thai

“จะแยกทะเบียนบ้านไปทำไม?”

Chinese

“要宅基地盖新房。”

Thai

“จะขอที่ดินสร้างบ้านใหม่ครับ”

Chinese

夏奶奶之前就知道这事，倒是不意外。

Thai

ย่าเซี่ยรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว จึงไม่แปลกใจเลย

Chinese

李治深深看了儿子一眼，这新房规模恐怕不小。

Thai

หลี่จื้อจ้องมองลูกชายอย่างลึกซึ้ง ขนาดของบ้านใหม่หลังนี้น่าจะไม่เล็กแน่ๆ

Chinese

“你跟你妈说去。”

Thai

“ไปคุยกับแม่เองแล้วกัน”

Chinese

“说什么？”这时，赵梅和大玉正好领着胡颖回来，一屁股坐到沙发上。

Thai

“คุยอะไรกันเหรอ?” ตอนนี้เอง จ้าวเหมยกับต้าอวี้พาหูอิ่งกลับมาพอดี แล้วนั่งลงบนโซฟา

Chinese

“你儿子要分户。”

Thai

“ลูกชายคุณอยากจะแยกทะเบียนบ้านน่ะสิ”

Chinese

“分户？”赵梅同样疑惑，“好端端的分户干嘛？你要跟我和你爸分家啊？”

Thai

“แยกทะเบียนบ้านเหรอ?” จ้าวเหมยสงสัยเช่นกัน “อยู่ดีๆ จะแยกทะเบียนบ้านทำไม? จะแยกครอบครัวกับแม่และพ่อเหรอ?”

Chinese

“不是。”李貌又解释了一遍。

Thai

“ไม่ใช่ครับ” หลี่เม่าอธิบายอีกรอบ

Chinese

“新房？你不是要盖栋别墅吧。”

Thai

“บ้านใหม่เหรอ? คงไม่ใช่ว่าจะสร้างวิลล่าหรอกนะ”

Chinese

赵梅一语中的，李貌也没否认。

Thai

จ้าวเหมยพูดแทงใจดำ หลี่เม่าเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

Chinese

“嗯，农村环境空气好，节奏也慢，等你们老了，可以回去养老。”

Thai

“ครับ สภาพแวดล้อมในชนบทอากาศดี จังหวะชีวิตก็เนิบช้า พอพวกพ่อแม่แก่ตัวลง ก็กลับไปพักผ่อนวัยเกษียณได้”

Chinese

“又是养老，那这别墅呢？

Thai

“วัยเกษียณอีกแล้ว แล้ววิลล่าหลังนี้ล่ะ?

Chinese

当初你买这栋别墅也是让我和你爸养老，现在又要盖别墅。

Thai

ตอนแรกที่ซื้อวิลล่าหลังนี้ก็บอกให้แม่กับพ่ออยู่พักผ่อนวัยเกษียณ ตอนนี้จะสร้างวิลล่าอีกแล้ว

Chinese

你钱大风刮来的？再多钱也经不住你这么糟啊。”

Thai

เงินลอยตามลมมาหรือไง? มีเงินมากแค่ไหนก็ไม่พอให้ผลาญแบบนี้หรอกนะ”

Chinese

赵梅说完，见李貌朝身边的红玉使眼色，没好气继续道：

Thai

จ้าวเหมยพูดจบ เห็นหลี่เม่าส่งสายตาให้หงอวี้ที่อยู่ข้างๆ จึงพูดต่ออย่างหมั่นไส้ว่า

Chinese

“别串通你姐了，盖吧，你想盖就盖吧，想好了就行。”

Thai

“ไม่ต้องมารวมหัวกับพี่สาวหรอก สร้างไปเถอะ อยากสร้างก็สร้าง คิดดีแล้วก็พอ”

Chinese

“我就知道，妈你最好了。”

Thai

“ผมรู้อยู่แล้ว แม่ใจดีที่สุดเลย”

Chinese

“去去去，分户要什么材料？”

Thai

“ไปๆๆ แยกทะเบียนบ้านต้องใช้เอกสารอะไรบ้างล่ะ?”

Chinese

“户口本……”

Thai

“ทะเบียนบ้าน…”

Chinese

李貌说着说着，忽地想起庐州那房子自己还没说。

Thai

หลี่เม่าพูดไปพูดมา จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเรื่องบ้านที่หลูโจวยังไม่ได้บอก

Chinese

之前是事情太多忘了，如今她和大玉要孩子，万一让老妈知道，不让他们住。如果开学大玉还没怀上，他们去哪儿备孕造人？

Thai

ก่อนหน้านี้มีเรื่องมากเกินไปจนลืม ตอนนี้เขากับต้าอวี้กำลังจะเตรียมตัวมีลูก ถ้าขืนให้แม่รู้เข้าแล้วไม่ยอมให้ไปอยู่ หากเปิดเทอมแล้วต้าอวี้ยังไม่ท้อง พวกเขาจะไปเตรียมตัวมีลูกสร้างทายาทที่ไหนล่ะ?

Chinese

只能继续瞒着了。

Thai

คงได้แต่ปิดบังต่อไป

Chinese

聊了会，赵梅捏了捏身前胡颖的小脸。

Thai

คุยกันสักพัก จ้าวเหมยก็บีบแก้มน้อยๆ ของหูอิ่งที่อยู่ตรงหน้า

Chinese

“今天有点晚了，明天晚上我们在院子里弄点烧烤，欢迎小颖的到来。”

Thai

“วันนี้ดึกไปหน่อยแล้ว พรุ่งนี้เย็นพวกเรามาทำบาร์บีคิวปิ้งย่างกันที่สวน ต้อนรับการมาของเสี่ยวอิ่งนะ”

Chinese

胡颖耳垂泛红。

Thai

ติ่งหูของหูอิ่งแดงระเรื่อ

Chinese

李治和夏奶奶都没意见。

Thai

หลี่จื้อกับย่าเซี่ยต่างไม่มีความเห็นคัดค้าน

Chinese

李貌和大玉对视一眼，忍着没吭声。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากัน พยายามกลั้นไม่ส่งเสียงอะไร

Chinese

夜渐渐深了。

Thai

ราตรีค่อยๆ ดึกสงัดขึ้น

Chinese

大玉跟小颖去二楼睡之前，小两口在一楼卧室里“密谋”了一会。

Thai

ก่อนที่ต้าอวี้กับเสี่ยวอิ่งจะขึ้นไปนอนที่ชั้นสอง คู่รักหนุ่มสาวได้ “วางแผนลับ” กันอยู่ในห้องนอนชั้นหนึ่งครู่หนึ่ง

Chinese

“怎么办？不能吃烧烤。”

Thai

“ทำไงดีล่ะ? กินปิ้งย่างไม่ได้นะ”

Chinese

“少吃点应该没事吧。”

Thai

“กินนิดหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง”

Chinese

“不行，平时没什么，备孕还是不要吃了，不怕一万就怕万一。”

Thai

“ไม่ได้ เวลาปกติไม่เป็นไร แต่เตรียมตัวมีลูกอย่ากินเลยดีกว่า กันไว้ดีกว่าแก้”

Chinese

“那，到时候就借口公司忙，溜走。”

Thai

“งั้น ถึงตอนนั้นก็อ้างว่าที่บริษัทมีเรื่องยุ่งแล้วแอบชิ่งหนีไป”

Chinese

“只能这样了。”

Thai

“คงต้องทำแบบนั้นแหละ”

Chinese

翌日晚上，保姆早早开始在露天会客厅准备，油脂吱吱作响，青烟悠悠。

Thai

ในค่ำคืนวันถัดมา แม่บ้านเริ่มเตรียมการที่ห้องนั่งเล่นกลางแจ้งตั้งแต่หัวค่ำ น้ำมันส่งเสียงดังฉ่าๆ ควันจางๆ ลอยคลุ้ง

Chinese

李貌和大玉理智上不吃，可唾液还是情不自禁疯狂分泌。

Thai

ในทางเหตุผลแล้วหลี่เม่ากับต้าอวี้จะไม่กิน แต่น้ำลายก็ยังอดไม่ได้ที่จะหลั่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง

Chinese

“走吧，接爸妈去了。”

Thai

“ไปเถอะ ไปรับพ่อแม่กัน”

Chinese

把赵梅和李治接回来，车子刚要进车库，李貌的电话适时响了起来。

Thai

พอรับจ้าวเหมยกับหลี่จื้อกลับมา รถเพิ่งจะเข้าโรงจอด โทรศัพท์ของหลี่เม่าก็ดังขึ้นถูกจังหวะพอดี

Chinese

“嗯，好，我知道了。”

Thai

“อืม ได้ ฉันรู้แล้ว”

Chinese

“怎么了？”赵梅问。

Thai

“มีอะไรเหรอ?” จ้าวเหมยถาม

Chinese

“公司有事，我和姐去一趟。”

Thai

“ที่บริษัทมีเรื่องน่ะครับ ผมกับพี่ต้องไปสักหน่อย”

Chinese

“现在？”

Thai

“ตอนนี้เนี่ยนะ?”

Chinese

“嗯，妈，你跟胡颖说一声，改天我和姐再带她出去吃一顿。”

Thai

“ครับ แม่ช่วยบอกหูอิ่งทีนะ ไว้วันหลังผมกับพี่จะพาเธอออกไปกินมื้อใหญ่เอง”

Chinese

“行。”

Thai

“ได้”

Chinese

爸妈下车后，李貌载着大玉出了别墅区，刚走没多远，张强的电话又打了进来。

Thai

หลังจากพ่อแม่ลงจากรถ หลี่เม่าก็ขับรถพาต้าอวี้ออกจากหมู่บ้านวิลล่า ออกไปได้ไม่ไกลนัก โทรศัพท์ของจางเฉียงก็โทรเข้ามา

Chinese

“貌子，来吃烧烤不，大家都在。”

Thai

“ไอ้เม่า มากินปิ้งย่างไหม ทุกคนอยู่กันครบเลย”

Chinese

“吃个屁烧烤，换个地方。”李貌没好气道。

Thai

“กินปิ้งย่างบ้าอะไรล่ะ เปลี่ยนร้านเลย” หลี่เม่าพูดอย่างหงุดหงิด

Chinese

……

Thai

…

Chinese

接下来几天，奶茶店装修有陆雅帮忙盯着，李貌和大玉的主要精力就放在了办理宅基地这件事上。

Thai

หลายวันต่อมา การตกแต่งร้านชานมมีลู่อย่าคอยช่วยจับตาดู หลี่เม่ากับต้าอวี้จึงทุ่มสมาธิหลักไปที่เรื่องการดำเนินเรื่องขอที่ดินปลูกบ้าน

Chinese

每个地方的分户政策不一样，再加上现在是2018年，分户并不像后世那么难。

Thai

นโยบายการแยกทะเบียนบ้านของแต่ละพื้นที่ไม่เหมือนกัน ประกอบกับตอนนี้คือปี 2018 การแยกทะเบียนบ้านจึงไม่ได้ยากลำบากเหมือนในยุคหลัง

Chinese

把材料准备齐全，跑了趟村委会和乡政府，拿到同意分户的证明，在当地派出所提交申请，当场审核通过。

Thai

เมื่อเตรียมเอกสารครบถ้วน ไปติดต่อที่คณะกรรมการหมู่บ้านและที่ว่าการตำบล ได้รับหนังสือรับรองยินยอมให้แยกทะเบียนบ้าน ยื่นคำร้องที่สถานีตำรวจท้องที่ และผ่านการตรวจสอบอนุมัติในทันที

Chinese

事后，以新户名义向村集体申请宅基地，村民代表大会同意之后，提交给乡镇政府审核批准。

Thai

หลังจากนั้น จึงยื่นขอที่ดินปลูกบ้านต่อกลุ่มสหกรณ์หมู่บ้านในนามของทะเบียนบ้านใหม่ หลังจากการประชุมตัวแทนชาวบ้านเห็นชอบแล้ว จึงยื่นเรื่องให้ทางการระดับตำบลตรวจสอบอนุมัติ

Chinese

然后就是等待，审核差不多要一个月。

Thai

จากนั้นก็คือการรอคอย การตรวจสอบใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน

Chinese

李貌和大玉则开始着手找人设计别墅的图纸。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้จึงเริ่มลงมือหาคนมาออกแบบพิมพ์เขียววิลล่า

Chinese

这天早上，李貌再次早起来到厨房，给大玉煮一周两次的当归煮鸡蛋。

Thai

เช้าวันนี้ หลี่เม่าตื่นแต่เช้ามาที่ห้องครัวอีกครั้ง เพื่อต้มไข่ต้มตังกุยสัปดาห์ละสองครั้งให้ต้าอวี้

Chinese

没忙一会，大玉趿拉着凉拖，也来了厨房，从后面抱住他。

Thai

ทำไปได้ไม่นาน ต้าอวี้ที่สวมรองเท้าแตะเดินลากส้นก็เข้ามาในครัวเช่นกัน แล้วสวมกอดเขาจากด้านหลัง

Chinese

“未婚夫。”

Thai

“คู่หมั้น”

Chinese

“怎么了？”

Thai

“มีอะไรเหรอ?”

Chinese

“禁太长时间不太好，听说早上是最佳时间。”

Thai

“งดนานเกินไปไม่ค่อยดีนะ ได้ยินว่าตอนเช้าเป็นเวลาที่ดีที่สุด”

Chinese

李貌手一顿，把剥好的鸡蛋扔进药材里，回身抱着未婚妻就往房间走。

Thai

มือของหลี่เม่าชะงัก โยนไข่ที่ปอกเสร็จแล้วลงในหม้อยาสมุนไพร หันกลับมาอุ้มคู่หมั้นสาวเดินตรงไปยังห้องนอนทันที

Chinese

“得快点，只有半个小时。”

Thai

“ต้องรีบหน่อยนะ มีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง”

Chinese

来到卧室，两人很快进入主题。

Thai

พอมาถึงห้องนอน ทั้งสองก็เข้าเรื่องหลักอย่างรวดเร็ว

Chinese

李貌习惯性要去拿东西，大玉一把拉住他，妩媚的横了他一眼。

Thai

หลี่เม่าเอื้อมมือไปหยิบของตามความเคยชิน ต้าอวี้คว้าตัวเขาไว้ทันควัน พร้อมส่งสายตาค้อนอย่างเย้ายวน

Chinese

李貌反应过来。

Thai

หลี่เม่าถึงเพิ่งนึกขึ้นได้

Chinese

半个小时后，大玉在后腰垫上一个枕头，双腿抬起来，伸手想要圈住腿弯，却一点力气都没有。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ต้าอวี้เอาหมอนมารองที่บั้นเอว ยกขาทั้งสองข้างขึ้น ยื่นมือหมายจะโอบใต้ข้อพับขา แต่กลับไม่มีแรงแม้แต่น้อย

Chinese

李貌见状，跪坐到大玉前面，做扛枪状。

Thai

หลี่เม่าเห็นเช่นนั้น ก็นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าต้าอวี้ในท่าแบกปืนขึ้นบ่า

Chinese

大玉用白里通红的双脚勾住未婚夫的后脖颈，低低道：

Thai

ต้าอวี้ใช้เท้าขาวอมชมพูเกี่ยวรอบท้ายทอยของคู่หมั้นหนุ่ม แล้วเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า

Chinese

“往前来来。”

Thai

“ขยับเข้ามาข้างหน้าอีกหน่อยสิ”

Chinese

李貌往前挪了挪。

Thai

หลี่เม่าขยับตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย

Chinese

“再来来。”

Thai

“เข้ามาอีกนิด”

Chinese

大玉现在的姿势，很像是一个仰躺在床上的字母“V”。

Thai

ท่าทางของต้าอวี้ในตอนนี้ ดูเหมือนตัวอักษร “วี” ที่นอนหงายอยู่บนเตียงอย่างยิ่ง

Chinese

黑色长发凌乱的铺在床上，汗湿的发丝贴在她的额头、脸颊和脖颈上，嫩白的肌肤沁出一层薄汗，透着淡淡的粉。

Thai

ผมยาวสีดำแผ่สยายระเกะระกะอยู่บนเตียง เส้นผมที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อแนบติดอยู่บนหน้าผาก พวงแก้ม และลำคอของเธอ ผิวขาวเนียนผุดเหงื่อบางๆ ออกมา เผยให้เห็นสีชมพูระเรื่อจางๆ

Chinese

李貌伸手，把棉被盖在她身上。

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปดึงผ้าห่มนวมมาคลุมตัวเธอไว้

Chinese

“未婚夫，感觉有点急了，下次还是慢点吧。”

Thai

“คู่หมั้น รู้สึกว่าจะรีบร้อนไปหน่อยนะ คราวหน้าช้าลงกว่านี้หน่อยดีกว่า”

Chinese

“早上时间不够。”李貌给她擦了擦额头上的汗水。

Thai

“ตอนเช้าเวลามันไม่พอนี่นา” หลี่เม่าเช็ดเหงื่อบนหน้าผากให้เธอ

Chinese

“那改成下午吧，下午4点到7点。”

Thai

“งั้นเปลี่ยนเป็นตอนบ่ายแล้วกัน บ่ายสี่โมงถึงหนึ่งทุ่ม”

Chinese

“晚上也行，晚上9点到10点，不过晚上这个点要去接爸妈了，所以还是下午好。”

Thai

“ตอนค่ำก็ได้นะ สามทุ่มถึงสี่ทุ่ม แต่ช่วงเวลานี้ตอนกลางคืนต้องไปรับพ่อแม่แล้ว เพราะงั้นตอนบ่ายดีที่สุด”

Chinese

“不是说早上最佳嘛。”

Thai

“ไม่ใช่บอกว่าตอนเช้าดีที่สุดเหรอ”

Chinese

大玉眨眨眼，轻轻咬了咬嘴唇：“下午和晚上也是最佳。”

Thai

ต้าอวี้กะพริบตา กัดริมฝีปากเบาๆ “ตอนบ่ายกับตอนค่ำก็ดีที่สุดเหมือนกัน”

Chinese

李貌没好气刮了刮她的琼鼻。

Thai

หลี่เม่าเขี่ยปลายจมูกโด่งรั้นของเธอเบาๆ อย่างหมั่นไส้

Chinese

“好了，我有力气了，你去厨房吧。”

Thai

“เอาละ ฉันมีแรงแล้ว นายไปห้องครัวเถอะ”

Chinese

“你好好休息会。”

Thai

“เธอพักผ่อนให้สบายเถอะ”

Chinese

李貌进卫生间花两分钟冲了个澡，来到厨房，汤正好熬好，端进卧室喂大玉喝完后，他返回厨房，做起了早餐。

Thai

หลี่เม่าเข้าห้องน้ำใช้เวลาสองนาทีอาบน้ำอย่างรวดเร็ว พอกลับมาที่ห้องครัว น้ำแกงก็เคี่ยวได้ที่พอดี หลังยกเข้าไปป้อนต้าอวี้จนหมดในห้องนอน เขาก็กลับมาที่ห้องครัวเพื่อลงมือทำอาหารเช้า

Chinese

赵梅和李治起床后，李貌、大玉、胡颖和夏奶奶已经坐在餐桌上。

Thai

หลังจากจ้าวเหมยกับหลี่จื้อตื่นนอน หลี่เม่า ต้าอวี้ หูอิ่ง และย่าเซี่ยก็นั่งประจำอยู่ที่โต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว

Chinese

“今天太阳打西边出来了？你们怎么早就起来了。”赵梅看着李貌和楚红玉。

Thai

“วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือไงกัน? ทำไมพวกเธอถึงตื่นกันเช้าขนาดนี้ล่ะ” จ้าวเหมยมองหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้

Chinese

“赵姐，李总他今早专门起来给你们做的早餐。”保姆吴姨在一旁笑道。

Thai

“พี่จ้าวคะ คุณหลี่เขาตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าให้พวกพี่โดยเฉพาะเลยนะคะ” ป้าอู๋แม่บ้านยิ้มพลางพูดอยู่ข้างๆ

Chinese

赵梅更惊讶了。

Thai

จ้าวเหมยยิ่งประหลาดใจเข้าไปใหญ่

Chinese

“是嘛。”

Thai

“จริงเหรอเนี่ย”

Chinese

“你尝尝，李总这手艺比我可要好多了。”

Thai

“พี่ลองชิมดูสิคะ ฝีมือของคุณหลี่ดีกว่าฉันตั้งเยอะเลย”

Chinese

“哪有你说的那么好。”赵梅笑吟吟的。

Thai

“จะดีขนาดที่เธอว่าได้ยังไงกัน” จ้าวเหมยยิ้มแย้ม

Chinese

吃完早餐，司机开车把赵梅和李治送到医院。

Thai

หลังกินอาหารเช้าเสร็จ คนขับรถก็ขับพาจ้าวเหมยกับหลี่จื้อไปส่งที่โรงพยาบาล

Chinese

夫妻俩上楼，走了没几步，忽地听到一道熟悉的歌声。

Thai

สองสามีภรรยาเดินขึ้นชั้นบน เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องเพลงที่คุ้นเคยแว่วมา

Chinese

循声看去，只见候诊室门口，一个小男孩正坐在他妈妈怀里，一边哭一边唱“爱你孤身走暗巷”。

Thai

เมื่อมองตามเสียงไป ก็เห็นเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ในอ้อมอกของแม่ตัวเอง ร้องไห้ไปพลางร้องเพลง “รักที่เธอเดินลำพังในตรอกมืดมิด” ไปพลาง

Chinese

两人都是一怔，然后对视一眼，笑了起来。

Thai

ทั้งสองคนต่างชะงักไป จากนั้นก็สบตากันแล้วหัวเราะออกมา

Chinese

这还没完，赵梅早上查房的时候，在一间病房里，瞧见两个小朋友在对暗号，你一句我一句。

Thai

ยังไม่หมดแค่นั้น ตอนที่จ้าวเหมยไปตรวจวอร์ดในช่วงเช้า ในห้องผู้ป่วยห้องหนึ่ง เธอก็เห็นเด็กน้อยสองคนกำลังต่อรหัสลับกัน ร้องตอบโต้กันคนละประโยค

Chinese

“爱你破烂的衣裳。”

Thai

“รักเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งของเธอ”

Chinese

“却敢堵命运的枪。”

Thai

“แต่กล้าประจันหน้ากับปากกระบอกปืนแห่งโชคชะตา”

Chinese

“爱你和我那么像。”

Thai

“รักที่เธอเหมือนกับฉันขนาดนี้”

Chinese

“针口都一样。”

Thai

“มีรอยเข็มเหมือนๆ กัน”