ไม่ได้เจอกันนาน (1 / 1)

Chinese

临江。

Thai

หลินเจียง

Chinese

一中已经搬到新校区，老校区成了政府部门办公的地方。

Thai

โรงเรียนมัธยมหนึ่งย้ายไปวิทยาเขตใหม่แล้ว วิทยาเขตเดิมกลายเป็นสถานที่ทำงานของหน่วยงานรัฐบาล

Chinese

没了学生，学校两边的小商铺全军覆没。

Thai

เมื่อไม่มีนักเรียน ร้านค้าริมสองฝั่งข้างโรงเรียนก็พากันปิดตัวลงจนหมดสิ้น

Chinese

奶茶店前，穿着黑色长款羽绒服的李貌趴在玻璃门上往里面瞅。

Thai

หน้าร้านชานมไข่มุก หลี่เม่าที่สวมเสื้อขนเป็ดตัวยาวสีดำแนบหน้ากับประตูกระจกชะเง้อมองเข้าไปข้างใน

Chinese

“还在！还在！”

Thai

“ยังอยู่! ยังอยู่!”

Chinese

“我看看！”

Thai

“ฉันขอดูหน่อย!”

Chinese

穿着白色长款羽绒服的大玉也凑了上去。

Thai

ต้าอวี้ที่สวมเสื้อขนเป็ดตัวยาวสีขาวขยับเข้ามาดูด้วย

Chinese

两人又穿着情侣装。

Thai

ทั้งสองคนใส่ชุดคู่กันอีกแล้ว

Chinese

今年是小两口在一起的第七年。

Thai

ปีนี้เป็นปีที่เจ็ดที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน

Chinese

都说七年之痒，他们却丝毫没这个征兆。腻歪了这么多年，依旧蜜里调油。

Thai

ใครๆ ต่างก็ว่ามีอาถรรพ์รักเจ็ดปี ทว่าพวกเขากลับไม่มีวี่แววนั้นเลยแม้แต่น้อย คลอเคลียหวานแหววกันมาหลายปีขนาดนี้ ก็ยังคงหวานชื่นดูดดื่มเหมือนเดิม

Chinese

“真的哎！可是都关门了。”

Thai

“จริงด้วยสิ! แต่ปิดร้านไปหมดแล้วนี่นา”

Chinese

“有招租广告，打电话问问。”

Thai

“มีป้ายประกาศให้เช่าอยู่ โทรไปถามดูสิ”

Chinese

这家奶茶店有一面写满便利贴的墙，当初李貌和大玉也留了点东西。

Thai

ร้านชานมไข่มุกแห่งนี้มีกำแพงที่ติดโพสต์อิทไว้เต็มไปหมด เมื่อก่อนหลี่เม่ากับต้าอวี้ก็เคยทิ้งบางอย่างไว้ที่นี่เหมือนกัน

Chinese

电话拨通，对面听到不是租房的明显有点失望，不过听说是一中的学生，不厌其烦的答应过来开门。

Thai

เมื่อโทรติด ปลายสายได้ยินว่าไม่ได้จะมาเช่าก็ผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด แต่พอได้ยินว่าเป็นนักเรียนของโรงเรียนมัธยมหนึ่ง ก็ยินดีตอบตกลงที่จะมาเปิดประตูให้อย่างไม่นึกรำคาญ

Chinese

挂掉电话，看着不远处不再热闹的学校，以及一家家关门的店铺，李貌和大玉莫名有些伤感。

Thai

หลังวางสาย พอมองดูโรงเรียนที่ไม่คึกคักอีกต่อไปอยู่ไม่ไกล รวมถึงร้านค้าที่ปิดตัวลงไปทีละร้าน หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็รู้สึกใจหายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

Chinese

学校搬走了，连同他们的青春。

Thai

โรงเรียนย้ายไปแล้ว พร้อมๆ กับวัยเยาว์ของพวกเขา

Chinese

没一会，奶茶店的老板过来，是个胖胖的中年妇女，瞧着郎才女貌的两人，多问了两句。

Thai

ไม่นาน เถ้าแก่เนี้ยร้านชานมไข่มุกก็เดินมา เป็นหญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม เมื่อเห็นทั้งสองคนที่หล่อสวยเหมาะสมกัน จึงเอ่ยถามขึ้นมาสองสามประโยค

Chinese

“你们是哪一届的？”

Thai

“พวกเธอรุ่นไหนกันเหรอ”

Chinese

“16届的。”

Thai

“รุ่นปี 16 ครับ”

Chinese

“哦呦，那得有七年了。”

Thai

“โอ้โห ถ้างั้นก็ตั้งเจ็ดปีแล้วสิ”

Chinese

说着，她推开门：“进来吧。”

Thai

พูดพลางผลักประตูเปิดออก “เข้ามาสิ”

Chinese

李貌拉着大玉径直来到那面纸墙前。

Thai

หลี่เม่าจูงมือต้าอวี้เดินตรงไปยังกำแพงกระดาษผืนนั้นทันที

Chinese

“时不时会掉下来两张，我都会给重新粘上去，所以你们的便利贴应该还在上面。”胖阿姨道。

Thai

“มีหลุดลงมาบ้างเป็นบางครั้ง แต่ป้าก็แปะกลับเข้าไปให้ใหม่ตลอด เพราะงั้นโพสต์อิทของพวกเธอน่าจะยังอยู่บนนั้นนะ” คุณป้ารูปร่างท้วมกล่าว

Chinese

凭借记忆，圈定一个大致的范围，找了没一会，大玉忽道：“在这儿。”

Thai

อาศัยความทรงจำกะขอบเขตคร่าวๆ หาอยู่ไม่นาน ต้าอวี้ก็พลันเอ่ยขึ้นว่า “อยู่ตรงนี้”

Chinese

李貌凑过去一瞅，便看到两张靠在一起的便利贴，上面写着他们的名字，一个爱心把他们圈在中间。

Thai

หลี่เม่าชะโงกหน้าเข้าไปดู ก็เห็นโพสต์อิทสองใบติดชิดกัน ด้านบนเขียนชื่อของพวกเขาทั้งสองคน โดยมีรูปหัวใจดวงหนึ่งล้อมรอบพวกเขาไว้ตรงกลาง

Chinese

除此之外，还有时间和李貌当初写的一句话。

Thai

นอกจากนี้ ยังมีวันเวลาและประโยคหนึ่งที่หลี่เม่าเคยเขียนไว้ในตอนนั้น

Chinese

胖老板看了眼那行“结婚再回来”，笑问：“你们结婚了？”

Thai

เถ้าแก่เนี้ยร่างท้วมเหลือบมองข้อความ ‘แต่งงานแล้วจะกลับมาอีก’ แล้วยิ้มถามว่า “พวกเธอแต่งงานกันแล้วเหรอ”

Chinese

大玉一脸幸福的点了点头：“嗯！”

Thai

ต้าอวี้พยักหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข “ค่ะ!”

Chinese

“从校园走到婚姻，不容易，恭喜你们。”

Thai

“เดินจากรั้วโรงเรียนมาจนถึงแต่งงานกัน ไม่ง่ายเลย ยินดีด้วยนะ”

Chinese

“谢谢！”

Thai

“ขอบคุณค่ะ!”

Chinese

大玉伸手把两张便利贴取下来。

Thai

ต้าอวี้เอื้อมมือไปดึงโพสต์อิททั้งสองใบลงมา

Chinese

李貌对胖阿姨道：“实在不好意思，麻烦你跑一趟。”

Thai

หลี่เม่าเอ่ยกับคุณป้ารูปร่างท้วมว่า “เกรงใจจริงๆ ครับ รบกวนคุณป้าต้องเดินมาเที่ยวหนึ่งเลย”

Chinese

她摇了摇头：“能见证你们这一对，挺好的。”

Thai

เธอส่ายหน้า “ได้มาเป็นสักขีพยานให้คู่ของพวกเธอก็ดีแล้วล่ะ”

Chinese

李貌微微颔首，打量一圈奶茶店的环境，和大玉告辞离开。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้ารับน้อยๆ กวาดสายตามองบรรยากาศรอบๆ ร้านชานมไข่มุกรอบหนึ่ง แล้วบอกลากลับออกมาพร้อมต้าอวี้

Chinese

两人走了没几步，身后突然有人叫他们。

Thai

ทั้งสองคนเดินไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ๆ ด้านหลังก็มีคนร้องเรียกพวกเขา

Chinese

“李貌？楚红玉？”

Thai

“หลี่เม่า? ฉู่หงอวี้?”

Chinese

扭头一瞅，是个男生，呃，好像不认识。

Thai

พอหันกลับไปมอง ก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เออ ดูเหมือนจะไม่รู้จักแฮะ

Chinese

“还真是你们啊。”

Thai

“เป็นพวกนายจริงๆ ด้วย”

Chinese

来人笑道，接着看出了他们眼中的茫然，有些尴尬，自我介绍道：“是我，吴科。”

Thai

ผู้มาใหม่ยิ้มพลางกล่าว จากนั้นพอมองเห็นความงุนงงในแววตาของพวกเขาก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก่อนจะแนะนำตัวเองว่า “ฉันเอง อู๋เคอ”

Chinese

李貌想了想，倏地一脸恍然。

Thai

หลี่เม่าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะทำหน้ากระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

Chinese

“哦～是你啊！”

Thai

“อ๋อ~ นายนี่เอง!”

Chinese

吴科，李貌当年的接班人，江新月的另一号舔狗。

Thai

อู๋เคอ ผู้สืบทอดตำแหน่งของหลี่เม่าในตอนนั้น และเป็นคนตามตื๊อจีบอีกรายของเจียงซินเยว่

Chinese

他如今戴着顶帽子，马丁靴搭配牛仔裤和棉衣，李貌一时还真没认出来。

Thai

ตอนนี้เขาสวมหมวกใบหนึ่ง ใส่รองเท้าบูตมาร์ตินแมตช์กับกางเกงยีนและเสื้อบุนวม ชั่วขณะนั้นหลี่เม่าเลยจำไม่ได้จริงๆ

Chinese

“好巧啊！你们这是过来……”

Thai

“บังเอิญจัง! พวกนายมา…”

Chinese

“过来随便逛逛，你呢？”

Thai

“มาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยเฉยๆ น่ะ นายล่ะ”

Chinese

大玉对这个人没印象，只是礼貌微笑着陪在李貌身边，听他们说话。

Thai

ต้าอวี้จำคนคนนี้ไม่ได้ จึงเพียงแค่ยิ้มอย่างมีมารยาทอยู่ข้างกายหลี่เม่า ฟังพวกเขาคุยกัน

Chinese

“我也来随便逛逛，对了，过段时间有一场高中同学会，你们过来嘛？”

Thai

“ฉันก็มาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยเหมือนกัน เออใช่ อีกสักพักจะมีงานเลี้ยงรุ่นมัธยมปลาย พวกนายจะมาไหม”

Chinese

“不好说，到时候看忙不忙吧。”李貌推脱道。

Thai

“ยังบอกไม่ได้น่ะ ถึงตอนนั้นค่อยดูอีกทีว่ายุ่งไหม” หลี่เม่าปฏิเสธแบบแบ่งรับแบ่งสู้

Chinese

“行。”

Thai

“ได้”

Chinese

吴科犹豫几秒，终究还是忍住了没问江新月的近况。

Thai

อู๋เคอลังเลอยู่สองสามวินาที สุดท้ายก็ยังหักห้ามใจไม่ถามถึงความเป็นอยู่ของเจียงซินเยว่

Chinese

又随便聊了几句，吴科看着那两人的背影，有些感慨。

Thai

คุยสัพเพเหระกันอีกสองสามประโยค อู๋เคอมองแผ่นหลังของทั้งสองคนพลางทอดถอนใจเล็กน้อย

Chinese

七年过去了，没想到他们还在一起。

Thai

ผ่านไปเจ็ดปีแล้ว นึกไม่ถึงว่าพวกเขายังคบกันอยู่

Chinese

看楚红玉的戒指，两人好像是结婚了。

Thai

พอดูแหวนของฉู่หงอวี้ ทั้งสองคนเหมือนจะแต่งงานกันแล้วด้วย

Chinese

他也没问他们现在在干嘛，以他们当年的成绩，以及如今的气质，混得肯定不错。

Thai

เขาไม่ได้ถามว่าตอนนี้พวกเขาทำอะไรอยู่ ด้วยผลการเรียนในตอนนั้นของพวกเขารวมถึงราศีในยามนี้ ต้องไปได้สวยแน่นอน

Chinese

要是问了，他们问自己在干嘛，自己比不过他们，那不是自取其辱嘛。

Thai

ถ้าถามไป แล้วพวกเขาถามกลับว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ตัวเองสู้พวกเขาไม่ได้ นั่นไม่ใช่หาเรื่องให้ตัวเองอับอายขายหน้าหรอกเหรอ

Chinese

也不知道江新月现在还是不是单身，又或是也结婚了？

Thai

ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เจียงซินเยว่ยังโสดอยู่ไหม หรือว่าแต่งงานไปแล้วเหมือนกัน?

Chinese

当年上大学后，他又追求了江新月一段时间，直到在朋友圈看到她和男朋友的合照，才识趣的撤离。

Thai

ตอนเข้ามหาวิทยาลัยปีนั้น เขาตามจีบเจียงซินเยว่อีกพักหนึ่ง จนกระทั่งเห็นรูปคู่ของเธอกับแฟนหนุ่มในโมเมนต์ ถึงได้รู้ความล่าถอยออกมา

Chinese

几天后，那家奶茶店的胖阿姨突然碰到一个“冤大头”，把她的店接手了过去。

Thai

ไม่กี่วันต่อมา คุณป้ารูปร่างท้วมของร้านชานมไข่มุกแห่งนั้นก็เจอกับ ‘เศรษฐีใจป้ำ’ เข้ากะทันหัน เซ้งร้านของเธอต่อไป

Chinese

……

Thai

…

Chinese

婚礼在有条不紊的准备中，采访也在联系媒体。

Thai

งานแต่งงานกำลังเตรียมการอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย การสัมภาษณ์ก็กำลังติดต่อสื่ออยู่เช่นกัน

Chinese

城市慢慢恢复了活力。

Thai

เมืองค่อยๆ ฟื้นคืนความมีชีวิตชีวา

Chinese

这天中午吃过饭，李貌和大玉带着一家人来到城里逛街，顺便试穿定制的婚纱和西装。

Thai

เที่ยงวันนั้นหลังกินข้าวเสร็จ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็พาคนทั้งครอบครัวเข้ามาเดินห้างในเมือง พร้อมกับลองชุดแต่งงานและสูทสั่งตัดไปในตัว

Chinese

大玉挽着李貌，李貌推着轮椅。夏奶奶年纪大了，路走多了累的慌。

Thai

ต้าอวี้ควงแขนหลี่เม่า หลี่เม่าเข็นรถเข็น ย่าเซี่ยอายุมากแล้ว เดินเยอะๆ ก็จะเหนื่อยล้าเอาได้

Chinese

佑安和佑康手拉手，左边李治，右边赵梅。

Thai

โย่วอันกับโย่วคังจับมือกัน ด้านซ้ายคือหลี่จื้อ ด้านขวาคือจ้าวเหมย

Chinese

来到商场门前，入眼是满地的鸽子。

Thai

พอมาถึงหน้าห้างสรรพสินค้า ภาพที่เห็นคือนกพิราบเต็มพื้น

Chinese

两兄弟这几年都待在农村，还没来过城里，这一下子就看花了眼，走不动路。

Thai

สองพี่น้องอยู่ในชนบทมาตลอดหลายปีนี้ ยังไม่เคยมาในเมืองเลย พอเจอแบบนี้เข้าก็ตื่นตาตื่นใจจนก้าวขาไม่ออก

Chinese

他们仰头齐刷刷看向爷爷奶奶，小脸圆润，眼睛乌溜溜的又圆又大。

Thai

พวกเขาก้มๆ เงยๆ มองปู่กับย่าพร้อมเพรียงกัน ใบหน้าน้อยๆ กลมป้อม ดวงตาดำขลับทั้งกลมทั้งโต

Chinese

“走，咱们喂鸽子去。”

Thai

“ไป พวกเราไปให้อาหารนกพิราบกัน”

Chinese

赵梅和李治买了几袋陈芝麻烂谷子，和两个孙子一起喂起了鸽子。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อซื้อธัญพืชมาสองสามถุง แล้วร่วมให้อาหารนกพิราบกับหลานชายทั้งสองคน

Chinese

“嘟嘟嘟～”

Thai

“ปู๊นๆ~”

Chinese

没一会，身旁经过一辆小火车，佑安和佑康又被吸引过去，然后再次看向爷爷奶奶。

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง มีรถไฟขบวนเล็กแล่นผ่านข้างกาย โย่วอันกับโย่วคังก็ถูกดึงดูดความสนใจไปอีก แล้วหันกลับมามองปู่กับย่าอีกครั้ง

Chinese

李治大手一挥：“坐！”

Thai

หลี่จื้อโบกมือใหญ่ “นั่งเลย!”

Chinese

坐小火车的途中，两边那些儿童娱乐设施被小家伙们尽收眼底。

Thai

ระหว่างนั่งรถไฟ เครื่องเล่นเด็กทั้งสองฝั่งก็ถูกเจ้าตัวน้อยทั้งสองกวาดตามองจนครบถ้วน

Chinese

坐完车，都不用孙子们开口，赵梅和李治就领着他们一个一个体验。

Thai

พอนั่งรถไฟเสร็จ ยังไม่ทันที่พวกหลานชายจะเอ่ยปาก จ้าวเหมยกับหลี่จื้อก็พาพวกเขาไปลองเล่นทีละอย่าง

Chinese

土豪鸭，牛仔很忙，天空之城……

Thai

เป็ดเศรษฐี คาวบอยงานยุ่ง ปราสาทลอยฟ้า…

Chinese

夏奶奶按耐不住，轮到类似旋转木马的泡泡喷球车的时候，也跟着孙子们一起耍。

Thai

ย่าเซี่ยทนไม่ไหว พอถึงรอบรถพ่นลูกบอลฟองสบู่ที่คล้ายกับม้าหมุน ก็ร่วมสนุกไปกับพวกหลานชายด้วย

Chinese

李貌和大玉立在不远处瞧着他们五个。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้ยืนมองพวกเขาทั้งห้าคนอยู่ไม่ไกล

Chinese

“上幼儿园之前，带孩子们好好玩玩吧。”

Thai

“ก่อนจะเข้าอนุบาล ก็พาลูกๆ เที่ยวเล่นให้เต็มที่เถอะ”

Chinese

“嗯，好。”

Thai

“อืม ได้สิ”

Chinese

儿子们今年已经四岁，按理说三岁就能上幼儿园了。

Thai

ปีนี้ลูกชายทั้งสองอายุสี่ขวบแล้ว ตามหลักแล้วสามขวบก็เข้าเรียนอนุบาลได้

Chinese

可他们觉着太小，而且小班也学不到什么，再加上口罩当时还没彻底结束，就推迟了一年。

Thai

แต่พวกเขารู้สึกว่ายังเด็กเกินไป อีกทั้งชั้นเตรียมอนุบาลก็ไม่ได้เรียนอะไรมากนัก ประกอบกับตอนนั้นสถานการณ์โรคระบาดยังไม่สิ้นสุดลงอย่างสิ้นเชิง จึงเลื่อนออกไปหนึ่งปี

Chinese

幼儿园李貌已经安排好，就在科大附属幼儿园里上。

Thai

เรื่องโรงเรียนอนุบาลหลี่เม่าจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว จะให้เข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาลในสังกัดเคอต้า

Chinese

“小貌？红玉？”

Thai

“เสี่ยวเม่า? หงอวี้?”

Chinese

这时，一旁忽地传来一道不确定的声音。

Thai

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ด้านข้างก็มีเสียงไม่แน่ใจดังขึ้นมา

Chinese

扭头一瞅，李貌和大玉也有些意外。

Thai

พอหันไปมอง หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

Chinese

“刘姨，江叔，新月。”

Thai

“น้าหลิว คุณอาเจียง ซินเยว่”

Chinese

“还真是你们啊，好久不见了。”

Thai

“เป็นพวกเธอจริงๆ ด้วย ไม่เจอกันนานเลยนะ”

Chinese

“嗯，是挺久了。”

Thai

“ครับ นานมากจริงๆ”

Chinese

大玉不经意抬起左手，捋了捋鬓边的头发，钻戒在阳光下闪烁着耀眼的光芒。

Thai

ต้าอวี้ยกมือซ้ายขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ ลูบปอยผมข้างขมับ แหวนเพชรทอประกายเจิดจ้าต้องแสงแดด

Chinese

一脸惊喜的江新月眼神一凝。

Thai

เจียงซินเยว่ที่กำลังมีสีหน้าดีใจชะงักสายตาลงทันที

Chinese

江兵也看见了，他眼神复杂。

Thai

เจียงปิงก็เห็นเช่นกัน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความซับซ้อน

Chinese

谁能想到，李貌的传媒公司不仅越来越大，楚红玉的奶茶店眼看也已经遍布全国，下一步应该就是上市了。

Thai

ใครจะไปคาดคิดว่า บริษัทสื่อของหลี่เม่าไม่เพียงแต่จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ทว่าร้านชานมไข่มุกของฉู่หงอวี้ก็ดูเหมือนจะขยายสาขาไปทั่วประเทศแล้ว ขั้นต่อไปก็น่าจะเข้าตลาดหลักทรัพย์

Chinese

刘娟也是一愣，随即心里有些不快。这是结婚了？怎么喜酒没请他们？

Thai

หลิวจวนก็ชะงักไปเช่นกัน จากนั้นในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมา นี่แต่งงานกันแล้วเหรอ? ทำไมงานแต่งถึงไม่เชิญพวกเขากันล่ะ?

Chinese

“你们这是结婚了？”她指了指钻戒。

Thai

“พวกเธอแต่งงานกันแล้วเหรอ” เธอชี้ไปที่แหวนเพชร

Chinese

李貌低头瞅了眼，随即牵住大玉的左手，笑道：“哦，对。”

Thai

หลี่เม่าก้มลงมองแวบหนึ่ง ก่อนจะกุมมือซ้ายของต้าอวี้ไว้แล้วยิ้มตอบ “อ๋อ ใช่ครับ”

Chinese

“呵呵，恭喜啊。”刘娟没在这个话题多停留，“你爸妈最近怎么样？”

Thai

“ฮะๆ ยินดีด้วยนะ” หลิวจวนไม่ได้หยุดคุยเรื่องนี้ต่อนานนัก “พ่อแม่เธอช่วงนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ”

Chinese

“他们啊……”

Thai

“พวกท่านน่ะเหรอครับ…”

Chinese

李貌看向右边，刘娟三人循着他的视线看过去。

Thai

หลี่เม่ามองไปทางขวามือ คนทั้งสามของครอบครัวหลิวจวนมองตามสายตาของเขาไป