บทที่ 43

ผมของเธอยุ่งแล้ว

你的头发乱了(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“行了行了,你小子,赶紧带她去医院拍片子,这里的事交给我。”

ไทย

“เอาละๆ เจ้าเด็กนี่ รีบพาเธอไปโรงพยาบาลเอกซเรย์เถอะ เรื่องทางนี้ยกให้ฉันจัดการเอง”

จีน

关大爷哭笑不得。

ไทย

ลุงกวนหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

จีน

大佬发话,李貌听话闭嘴,反正大爷肯定不会让他们吃亏。

ไทย

ผู้ยิ่งใหญ่ออกปากแล้ว หลี่เม่าจึงยอมหุบปากแต่โดยดี ยังไงเสียลุงก็ไม่มีทางยอมให้พวกเขาเสียเปรียบแน่นอน

จีน

他走到楚红玉身边,见她要站起来,忙伸手按住她。

ไทย

เขาเดินไปข้างกายฉู่หงอวี้ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะลุกขึ้น จึงรีบยื่นมือไปกดตัวเธอไว้

จีน

“还得等车,你再坐会。”

ไทย

“ยังต้องรอรถอยู่อีก เธอนั่งพักต่ออีกหน่อยเถอะ”

จีน

他推门去路边等车。

ไทย

เขาผลักประตูออกไปรอรถอยู่ริมถนน

จีน

外面还有不少看热闹的人在,李貌倒没怪这些人刚才没帮忙,他们也没那个义务。

ไทย

ข้างนอกยังมีพวกชอบดูเรื่องสนุกยืนอยู่ไม่น้อย หลี่เม่าไม่ได้โทษคนพวกนี้ที่ไม่ช่วยเมื่อครู่ พวกเขาไม่ได้มีหน้าที่นั้นอยู่แล้ว

จีน

手机上叫的车,来的挺快。

ไทย

รถที่เรียกผ่านโทรศัพท์มือถือมาถึงค่อนข้างเร็ว

จีน

楚红玉透过玻璃门瞧见,和关大爷打了声招呼,在张琳的搀扶下出了门。

ไทย

ฉู่หงอวี้มองผ่านประตูกระจกเห็นเข้า จึงเอ่ยลาลุงกวนคำหนึ่ง แล้วเดินออกจากประตูมาโดยมีจางหลินคอยพยุง

จีน

摔过跤的人都知道,膝盖那块受伤,最好保持一个姿势不动,要不然起身、走路都痛的要死。

ไทย

คนที่เคยหกล้มต่างรู้ดีว่า เมื่อได้รับบาดเจ็บบริเวณหัวเข่า ทางที่ดีที่สุดคือรักษาร่างกายให้อยู่ในท่าเดิมโดยไม่ขยับ ไม่อย่างนั้นไม่ว่าจะลุกหรือเดินก็ล้วนเจ็บแทบขาดใจ

จีน

李貌见她皱眉,一瘸一拐的,把书包先放进车里,走过去道:“我抱你吧。”

ไทย

หลี่เม่าเห็นเธอขมวดคิ้วเดินกะเผลก จึงวางกระเป๋านักเรียนไว้ในรถก่อน แล้วเดินเข้าไปพูดว่า “ฉันอุ้มเธอดีกว่า”

จีน

说完直接站到她身侧,一手环住她后背,一手放到她膝盖后面,小心翼翼使劲。

ไทย

พูดจบก็ขยับไปยืนข้างตัวเธอทันที มือข้างหนึ่งโอบแผ่นหลัง มืออีกข้างสอดเข้าใต้ข้อพับเข่า แล้วออกแรงยกอย่างระมัดระวัง

จีน

他182,她165,抱起来还是挺轻松的。

ไทย

เขาสูง 182 เธอสูง 165 อุ้มขึ้นมาจึงค่อนข้างสบายทีเดียว

จีน

楚红玉还没反应过来,人已经在他怀里。下意识想伸手圈住他脖子,却忘了手掌上的伤。

ไทย

ฉู่หงอวี้ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างก็ตกไปอยู่ในอ้อมอกของเขาแล้ว เธออยากจะยื่นมือไปโอบคอเขาตามสัญชาตญาณ แต่กลับลืมแผลที่ฝ่ามือไป

จีน

“你手别动,就这样放身前就行。”

ไทย

“มือเธออย่าขยับ วางไว้ข้างหน้าแบบนั้นแหละ”

จีน

李貌及时阻止,抱着软香的她小心走到车旁。

ไทย

หลี่เม่าห้ามไว้ได้ทันท่วงที ก่อนจะอุ้มร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นของเธอเดินไปข้างรถอย่างระมัดระวัง

จีน

张琳已经把车门开到最大,废了一番功夫才把人塞进车里。

ไทย

จางหลินเปิดประตูรถกว้างสุดแล้ว กว่าจะพยุงคนเข้าไปในรถได้ก็ทุลักทุเลอยู่ไม่น้อย

จีน

“我陪她去就行,你和张强留在这。”

ไทย

“ฉันไปเป็นเพื่อนเธอคนเดียวก็พอ เธอกับจางเฉียงอยู่ที่นี่เถอะ”

จีน

“行,你们小心点。”张琳把手上的口罩递给他。

ไทย

“ได้ พวกนายระวังตัวด้วยล่ะ” จางหลินยื่นหน้ากากอนามัยในมือให้เขา

จีน

“对了,你记得让大爷帮忙讹点钱当精神损失费。”李貌小声道。

ไทย

“จริงสิ เธออย่าลืมบอกให้ลุงช่วยรีดเงินมาเป็นค่าทำขวัญด้วยล่ะ” หลี่เม่ากระซิบบอก

จีน

张琳瞥了眼楚红玉,比划了个OK的手势。

ไทย

จางหลินเหลือบมองฉู่หงอวี้แวบหนึ่ง ก่อนจะทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค

จีน

车上呆萌萌坐着的楚红玉这时候才反应过来刚才发生了什么,心跳的厉害,红脸随迟但到。

ไทย

ฉู่หงอวี้ที่นั่งเหม่ออย่างน่ารักอยู่ในรถเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่ หัวใจเต้นแรงระรัว ใบหน้าแดงระเรื่อมาช้าแต่ก็มาตามนัด

จีน

她又看了看自己裹着纱布的手和腿,想着明天回家,他是不是还要那样抱自己,还有吃饭,他会不会喂自己?

ไทย

เธอมองมือและขาที่พันผ้าก๊อซของตัวเองอีกครั้ง พลางคิดว่าพรุ่งนี้ตอนกลับบ้าน เขาจะต้องอุ้มเธอแบบนั้นอีกไหม แล้วตอนกินข้าวล่ะ เขาจะป้อนเธอหรือเปล่า?

จีน

自己就那样被公主抱了?他怀里真舒服啊,楚红玉两只笑眼不自觉就弯了起来,像被春风暖折了腰的柳叶。

ไทย

ตัวเองถูกอุ้มท่าเจ้าหญิงแบบนั้นเลยเหรอ? อ้อมอกของเขาสบายจังเลยนะ ดวงตาเปี่ยมรอยยิ้มของฉู่หงอวี้หยีโค้งลงโดยไม่รู้ตัว ราวกับใบหลิวที่ถูกลมฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่นพัดจนโค้งงอ

จีน

直到李貌上车,关上车门坐到身边,她才回过神。

ไทย

กระทั่งหลี่เม่าขึ้นรถ ปิดประตูแล้วนั่งลงข้างกาย เธอถึงได้สติกลับมา

จีน

“第一人民医院是吧?”司机按照惯例问了句。

ไทย

“โรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งใช่ไหม?” คนขับถามตามความเคยชิน

จีน

“对!”

ไทย

“ใช่ครับ!”

จีน

李貌把右胳膊支在大腿上,撑着脸侧头直直盯着大玉,应了声。

ไทย

หลี่เม่าเท้าแขนขวาไว้บนต้นขา เอามือเท้าแก้มเอียงคอจ้องมองต้าอวี้ตาไม่กะพริบ พลางตอบรับไปคำหนึ่ง

จีน

刚才抱她的时候光顾着看路了,都没细细体会。现在回想起来,只觉着像是抱了团棉花,又轻又软。

ไทย

เมื่อครู่ตอนอุ้มเธอมัวแต่สนใจมองทาง เลยไม่ได้สัมผัสความรู้สึกให้ละเอียด ตอนนี้นึกย้อนดู ก็รู้สึกเพียงว่าเหมือนกำลังอุ้มก้อนสำลี ทั้งเบาทั้งนุ่มนิ่ม

จีน

他觉着这姑娘特傻。

ไทย

เขารู้สึกว่าเด็กสาวคนนี้ช่างซื่อบื้อจริงๆ

จีน

听张琳说,她人当时摔倒在地上,一骨碌就爬了起来,也没查看自己有没有伤着,就接着跑。

ไทย

ได้ยินจางหลินบอกว่า ตอนนั้นเธอล้มลงไปบนพื้น ก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาทันทีโดยไม่ได้ตรวจดูเลยว่าตัวเองบาดเจ็บหรือไม่ แล้ววิ่งต่อ

จีน

刚才走路都痛得皱眉头的人,当时摔伤后却跑的那么快。

ไทย

คนที่เมื่อครู่เจ็บจนขมวดคิ้วแม้แต่ตอนเดิน ในตอนนั้นหลังหกล้มจนบาดเจ็บกลับวิ่งได้เร็วขนาดนั้น

จีน

大玉话一直很少,他还是头一次这么直接的感受到,她多在乎自己。

ไทย

ต้าอวี้เป็นคนพูดน้อยมาโดยตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้อย่างตรงไปตรงมาว่าเธอเป็นห่วงเขามากเพียงใด

จีน

有高兴,有心痛,又有点惶恐。

ไทย

มีทั้งความดีใจ ความปวดใจ และความหวาดหวั่นอยู่บ้าง

จีน

是的,惶恐。

ไทย

ใช่แล้ว หวาดหวั่น

จีน

那道坎还在前面等着他们,谁也说不好两人最后的结局。

ไทย

อุปสรรคด่านนั้นยังคงรอคอยพวกเขาอยู่ข้างหน้า ไม่มีใครบอกได้ว่าจุดจบสุดท้ายของทั้งสองคนจะเป็นอย่างไร

จีน

是一起活下去,或一起死去,又或是留下一个人。

ไทย

จะมีชีวิตอยู่ต่อไปด้วยกัน หรือจะตายไปด้วยกัน หรือว่าจะมีคนหนึ่งถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

จีน

要是只留下一个,那如今有多在乎,到时候就会有多痛彻心扉。

ไทย

หากเหลือเพียงคนเดียว ในยามนี้ยิ่งใส่ใจมากเท่าใด ถึงเวลานั้นก็ยิ่งเจ็บปวดเจียนตายมากเท่านั้น

จีน

他竭力想控制和她之间的感情进展,保持适当的距离。

ไทย

เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมความคืบหน้าของความรู้สึกระหว่างตัวเองกับเธอ และรักษาระยะห่างที่เหมาะสม

จีน

可发现好像没用,自己就跟着了魔似的,忍不住想靠近她,亲近她。

ไทย

แต่กลับพบว่าดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ ตัวเขาเหมือนต้องมนตร์สะกด อดไม่ได้ที่จะอยากเข้าใกล้เธอ อยากสนิทสนมกับเธอ

จีน

楚红玉垂着眸子,当然注意到了李貌的眼神,有些害羞,不时忍不住扭头偷偷瞅他一眼,又迅速转回去。

ไทย

ฉู่หงอวี้หลุบตาต่ำ ย่อมสังเกตเห็นสายตาของหลี่เม่า เธอรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง อดไม่ได้ที่จะหันหน้าไปแอบมองเขาเป็นพักๆ แล้วรีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว

จีน

“小伙子,你女朋友真漂亮!”司机瞄了眼后视镜,打着方向盘,感慨道。

ไทย

“พ่อหนุ่ม แฟนเธอสวยจริงๆ นะ!” คนขับชำเลืองมองกระจกมองหลัง หมุนพวงมาลัยพลางเอ่ยชื่นชม

จีน

两人默契的都没说话。

ไทย

ทั้งสองต่างรู้ใจกันจึงไม่มีใครเอ่ยปาก

จีน

“她这是怎么了?”司机不甘寂寞。

ไทย

“แม่หนูนี่ไปโดนอะไรมาล่ะ?” คนขับยังคงชวนคุยต่ออย่างไม่ยอมให้บรรยากาศเงียบเหงา

จีน

“摔了一跤。”李貌接话。

ไทย

“หกล้มครับ” หลี่เม่าตอบรับ

จีน

“那确实得去趟大医院,查查有没有伤到肌肉和骨头。”

ไทย

“งั้นก็ต้องไปโรงพยาบาลใหญ่ตรวจดูจริงๆ นั่นแหละ ดูว่ากล้ามเนื้อกับกระดูกบาดเจ็บหรือเปล่า”

จีน

“你们都是一中的?”

ไทย

“พวกเธออยู่โรงเรียนมัธยมหนึ่งกันหมดเลยเหรอ?”

จีน

“我家那孩子……”

ไทย

“ลูกบ้านฉันน่ะนะ…”

จีน

司机说了一路,李貌在边上不时搭上几句。

ไทย

คนขับพูดคุยไปตลอดทาง โดยมีหลี่เม่าคอยตอบรับอยู่ข้างๆ เป็นระยะ

จีน

待到地方,在手机上付了钱。

ไทย

เมื่อถึงที่หมาย ก็จ่ายเงินผ่านโทรศัพท์มือถือ

จีน

“口罩我帮你戴?”他问。

ไทย

“ฉันใส่หน้ากากอนามัยให้เธอไหม?” เขาถาม

จีน

楚红玉抿抿嘴,目光转到放在大腿上的双手,其实她手指能活动,自己也能戴好,但最终还是低低“嗯”了声。

ไทย

ฉู่หงอวี้เม้มปาก เลื่อนสายตาไปยังสองมือที่วางอยู่บนต้นขา ความจริงนิ้วของเธอยังขยับได้ และสามารถสวมเองได้เช่นกัน แต่สุดท้ายก็ยังส่งเสียง “อืม” ตอบรับเบาๆ

จีน

李貌屁股往她那边挪了挪,探身过去。

ไทย

หลี่เม่าขยับตัวไปทางเธอเล็กน้อย แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้

จีน

“呃,你把头抬起来。”

ไทย

“เอ่อ เธอเงยหน้าขึ้นหน่อยสิ”

จีน

楚红玉听话照做,脑袋固定住一动不动,眼珠子左右转来转去,飘忽不定,就是不看他。

ไทย

ฉู่หงอวี้ทำตามอย่างว่าง่าย ศีรษะตั้งนิ่งไม่ไหวติง ลูกตากลอกไปมาซ้ายทีขวาทีอย่างไร้จุดโฟกัส แต่กลับไม่ยอมมองหน้าเขาเด็ดขาด

จีน

余光扫到小貌不断靠近的脸,她心都快跳到了嗓子眼。

ไทย

หางตาเหลือบเห็นใบหน้าของเสี่ยวเม่าที่ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ หัวใจของเธอก็แทบจะเต้นกระดอนออกมาถึงคอหอย

จีน

李貌离得近了,忽地抬起右手,大玉像只受惊的兔子,迅速往后缩了缩。

ไทย

เมื่อหลี่เม่าเข้ามาใกล้ จู่ๆ ก็ยกมือขวาขึ้นมา ต้าอวี้ก็เหมือนกระต่ายตื่นตูม รีบหดคอถอยหนีไปด้านหลังทันที

จีน

“你头发乱了。”

ไทย

“ผมเธอยุ่งน่ะ”

จีน

他嗓子有点干,记得这句话好像是哪个作家写的。

ไทย

คอของเขาแห้งผากเล็กน้อย จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าประโยคนี้เหมือนนักเขียนคนไหนสักคนเคยเขียนไว้

จีน

司机也不急,通过后视镜津津有味看小年轻怎么谈恋爱,好偷学点本事晚上回去和老婆浪漫浪漫。

ไทย

คนขับเองก็ไม่รีบร้อน มองดูคนหนุ่มสาวจีบกันผ่านกระจกมองหลังอย่างออกรสออกชาติ เผื่อจะได้แอบเรียนรู้วิชาไว้กลับไปทำโรแมนติกกับภรรยาคืนนี้บ้าง

จีน

楚红玉咬着嘴唇,心想反正都抱过了,戴个口罩而已!遂坐直身子,头往前移了移。

ไทย

ฉู่หงอวี้กัดริมฝีปาก พลางคิดในใจว่ายังไงก็เคยอุ้มกันมาแล้ว แค่ใส่หน้ากากอนามัยเท่านั้นเอง! จึงยืดตัวตรงแล้วยื่นหน้าไปข้างหน้าเล็กน้อย

จีน

李貌伸出双手,把她两鬓的头发顺到耳后。手指触碰到她的耳朵,嗯,有点烫。

ไทย

หลี่เม่ายื่นมือทั้งสองข้างออกไป ช่วยทัดปอยผมข้างขมับของเธอไปไว้หลังใบหู นิ้วมือสัมผัสโดนใบหูของเธอ อื้ม ร้อนผ่าวอยู่นิดๆ

จีน

他手指贪恋的在她长发上多待了一会,理了又理,温柔又缓慢。

ไทย

ปลายนิ้วของเขาอ้อยอิ่งอยู่บนเรือนผมยาวสลวยของเธอต่ออีกสักพัก คอยจัดทรงให้อย่างอ่อนโยนและเชื่องช้า

จีน

最后拿出口罩给她挂上,自己也戴好。

ไทย

สุดท้ายจึงหยิบหน้ากากอนามัยมาสวมให้เธอ แล้วตัวเองก็สวมด้วยเช่นกัน

จีน

他先下车,把书包背在胸前。

ไทย

เขาลงจากรถก่อน แล้วเอากระเป๋านักเรียนมาสะพายไว้ข้างหน้า

จีน

等楚红玉挪到车门边,他蹲到地上,背朝着她道:“上来,我背你。”

ไทย

เมื่อฉู่หงอวี้ขยับตัวมาถึงริมประตูรถ เขาก็ย่อตัวลงนั่งยองๆ บนพื้น หันหลังให้เธอแล้วพูดว่า “ขึ้นมาสิ ฉันแบกเธอเอง”

จีน

大玉低头看了看胸前,有点不好意思。

ไทย

ต้าอวี้ก้มมองหน้าอกตัวเองอย่างเขินอายเล็กน้อย

จีน

司机大哥这时候很给力,助攻道:“姑娘,快点,我还要接下一单呢。”

ไทย

พี่คนขับจังหวะนี้ช่างรู้ใจ ช่วยหนุนเสริมขึ้นมาว่า “แม่หนู เร็วหน่อยนะ ลุงยังต้องไปรับออเดอร์ต่อไปอีก”

จีน

然后,李貌就感觉一片柔软贴住了他后背,跟两个热乎乎的大包子似的,接着是两只手垂在他肩膀两侧。

ไทย

จากนั้น หลี่เม่าก็รู้สึกถึงความนุ่มนิ่มที่แนบชิดเข้ากับแผ่นหลังของเขา ราวกับซาลาเปาลูกใหญ่ร้อนๆ สองลูก ตามมาด้วยมือทั้งสองข้างที่ทิ้งตัวลงมาข้างหัวไหล่ทั้งสองข้าง

จีน

他小心挽起她大腿。

ไทย

เขาใช้แขนช้อนต้นขาของเธอขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

จีน

由于手上的伤,楚红玉不能搂住他脖子。为了防止人掉下去,李貌微微撅着屁股,好勾住她。

ไทย

เนื่องจากบาดแผลที่มือ ฉู่หงอวี้จึงไม่อาจกอดคอเขาได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอร่วงลงไป หลี่เม่าจึงต้องโก่งสะโพกเล็กน้อยเพื่อพยุงตัวเธอไว้

จีน

“这个姿势你腿不疼吧?”

ไทย

“ท่านี้ขาเธอไม่เจ็บใช่ไหม?”

จีน

“不疼。”轻柔的声音在耳侧响起。

ไทย

“ไม่เจ็บ” เสียงนุ่มนวลแผ่วเบาดังขึ้นข้างหู

จีน

李貌愣住,还是第一次这么近听她声音,要是这样叫他声“哥哥”,嘶,不敢想!不敢想!

ไทย

หลี่เม่าชะงักไป นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเสียงเธอใกล้ชิดขนาดนี้ หากเธอเรียกเขาว่า “พี่ชาย” ด้วยเสียงแบบนี้ล่ะก็ ซี๊ด ไม่อยากจะคิดเลย! ไม่อยากจะคิดเลย!

จีน

“弄疼你了就说一声。”他道。

ไทย

“ถ้าทำให้เธอเจ็บก็บอกนะ” เขาพูด

จีน

“嗯。”大玉轻声应和,路过的人不时看向他们,她有点害羞,好在天黑漆漆的,路灯的光线也不那么明亮。

ไทย

“อื้ม” ต้าอวี้ขานรับเสียงเบา คนที่เดินผ่านไปมาต่างมองมาที่พวกเขากันเป็นระยะ เธอรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง โชคดีที่ท้องฟ้ามืดสนิท แสงไฟจากโคมไฟถนนก็ไม่ได้สว่างจ้านัก

จีน

往前走了几步。

ไทย

เดินไปข้างหน้าได้ไม่กี่ก้าว

จีน

瞅着面前的第一人民医院,李貌惊悚的想起一件事,自己爸妈现在就在里面上班啊!

ไทย

เมื่อมองดูโรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งตรงหน้า หลี่เม่าก็พลันนึกเรื่องน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง พ่อกับแม่ของเขากำลังทำงานอยู่ในนั้นนี่หว่า!

จีน

他有点心虚,要是让他们碰见自己大晚上背一个女同学来医院……

ไทย

เขารู้สึกใจคอไม่ดีอยู่บ้าง หากพ่อแม่มาเห็นเขาแบกเพื่อนนักเรียนหญิงมาโรงพยาบาลตอนดึกดื่นแบบนี้เข้าละก็…

จีน

虽然老爸老妈很开明,但他就是发怵。

ไทย

ถึงแม้พ่อกับแม่จะเปิดกว้างมาก แต่เขาก็ยังอดขยาดไม่ได้อยู่ดี

จีน

“怎么了?放我下来吧。”楚红玉见他站在原地不动,以为是累了,关心道。

ไทย

“เป็นอะไรไปเหรอ? ปล่อยฉันลงเถอะ” ฉู่หงอวี้เห็นเขายืนนิ่งอยู่กับที่ ก็นึกว่าเขาเหนื่อย จึงถามด้วยความห่วงใย

จีน

“啊,没事!”

ไทย

“อ๋อ ไม่มีอะไร!”

จีน

李貌继续迈开步子,心想这个时间点他们肯定在做手术,一定碰不到!

ไทย

หลี่เม่าก้าวเท้าเดินต่อ พลางคิดในใจว่าเวลานี้พวกท่านต้องกำลังผ่าตัดอยู่แน่ๆ ไม่มีทางเจอหรอก!

จีน

挂号,就诊,缴费,登记,最后两人坐在门前的椅子上等着叫号。

ไทย

ลงทะเบียน พบแพทย์ ชำระเงิน ลงประวัติ ในที่สุดทั้งสองคนก็นั่งลงบนเก้าอี้หน้าห้องตรวจเพื่อรอเรียกคิว

จีน

“哈~”

ไทย

“ฮ้าว~”

จีน

楚红玉打了个哈欠,露出的眼睛水润润的。

ไทย

ฉู่หงอวี้หาวออกมาคำหนึ่ง ดวงตาคู่งามที่โผล่พ้นหน้ากากดูฉ่ำน้ำ

จีน

“睡会吧,到你的时候我喊你。”李貌拍拍自己的肩膀,身子往下坐了坐,好让她枕的不那么累。

ไทย

“นอนพักสักหน่อยสิ ถึงคิวเธอแล้วฉันจะเรียก” หลี่เม่าตบไหล่ตัวเอง พลางขยับตัวนั่งลงต่ำอีกนิด เพื่อให้เธอหนุนได้สบายขึ้น

จีน

大玉眨了眨眼,心道反正抱也抱过了,背也背过了,就没犹豫,偏头,靠了过去。

ไทย

ต้าอวี้กะพริบตา พลางคิดในใจว่ายังไงก็ทั้งอุ้มทั้งแบกกันมาแล้ว จึงไม่ลังเลอีก เอียงศีรษะซบลงไป

จีน

长发散发的清香钻进鼻中,李貌侧头看着她。颤动的睫毛,精致的鼻子,白嫩的脸蛋。

ไทย

กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนผมยาวลอยเข้าจมูก หลี่เม่าเอียงคอมองดูเธอ ขนตาที่สั่นไหว จมูกอันประณีตงดงาม และใบหน้าขาวเนียนผุดผ่อง

จีน

如果和她结婚生个女儿,想象不到会有多好看?!

ไทย

ถ้าหากได้แต่งงานกับเธอแล้วมีลูกสาวสักคน นึกไม่ออกเลยว่าจะน่ารักสวยงามขนาดไหนกันนะ?!

จีน

两个高颜值的结合……

ไทย

การรวมตัวกันของคนหน้าตาดีเลิศทั้งสองคน…

จีน

“赵医生,等等!”有人放低声音喊道。

ไทย

“หมอจ้าว รอก่อน!” มีคนกดเสียงต่ำร้องเรียกขึ้นมา

จีน

李貌收回视线,朝那边瞥了眼。然后像只受惊的小鹿,迅速扭头,把脸贴在楚红玉头上。

ไทย

หลี่เม่าดึงสายตากลับมาแล้วเหลือบมองไปทางนั้น จากนั้นก็เหมือนกวางน้อยตื่นตกใจ เขารีบหันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว เอาหน้าแนบชิดติดกับศีรษะของฉู่หงอวี้ทันที

จีน

又忽地想起什么,连忙从书包里掏出顶帽子戴上。

ไทย

พลันนึกอะไรขึ้นมาได้อีก จึงรีบควักหมวกใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋านักเรียนแล้วสวมไว้

จีน

楚红玉紧闭双眼,却压根没睡着,在感受到头顶上的动静后,轻轻咬了咬嘴唇,更是一动不敢动。

ไทย

ฉู่หงอวี้หลับตาแน่น ทว่าไม่ได้หลับเลยสักนิด พอรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวบนศีรษะ ก็กัดริมฝีปากเบาๆ ยิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อนเข้าไปใหญ่

จีน

可头上那人却不老实,不时蹭蹭她。

ไทย

แต่คนด้านบนกลับไม่ยอมอยู่นิ่ง เอาแต่ถูไถเธออยู่เป็นพักๆ

จีน

李貌不是故意的,他不时偏头,眼睛藏在帽檐下观察老妈的动向,在心里疯狂默念:快走,快走,快走。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้ตั้งใจ เขาเอียงศีรษะเป็นระยะ ซ่อนสายตาไว้ใต้ปีกหมวกเพื่อลอบสังเกตความเคลื่อนไหวของแม่ พลางสวดภาวนาในใจอย่างบ้าคลั่งว่า ไปเร็วๆ สิ ไปเร็วๆ สิ ไปเร็วๆ สิ

จีน

结果,他妈没念走,把他爸念来了!

ไทย

ผลปรากฏว่า สวดไล่แม่ยังไม่ทันไป กลับสวดเรียกพ่อมาแทนเสียนี่!

จีน

而这时候好死不死的,大厅的广播“叮”的一声,开始报大玉的名字。

ไทย

และในจังหวะสุดซวยนี้เอง เสียงประกาศในห้องโถงก็ดัง “ติ๊ง” ขึ้นมา ก่อนจะเริ่มขานชื่อของต้าอวี้

จีน

“064号,楚红玉……”

ไทย

“หมายเลข 064 ฉู่หงอวี้…”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน