แม่ทัพผู้น้อยรอท่านอยู่

Chinese

夜。

Thai

ยามค่ำคืน

Chinese

城市的霓虹从窗帘缝隙钻入待产房。

Thai

แสงนีออนของเมืองลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาในห้องรอคลอด

Chinese

靠窗的病床旁，摆着一张稍矮的折叠床。

Thai

ข้างเตียงผู้ป่วยริมหน้าต่าง มีเตียงพับที่เตี้ยกว่าเล็กน้อยวางอยู่หนึ่งหลัง

Chinese

李貌侧身朝右，面向大玉，左手搭在床沿，被她紧紧握着。

Thai

หลี่เม่านอนตะแคงขวาหันหน้าเข้าหาต้าอวี้ มือซ้ายวางพาดไว้บนขอบเตียงและถูกเธอกุมไว้แน่น

Chinese

借着若有若无的光亮，看了会两人牵在一起的手，李貌看向大玉。

Thai

เขาอาศัยแสงสว่างรำไรมองมือทั้งสองที่กุมกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังต้าอวี้

Chinese

床有点矮，床沿遮挡了大部分视线。

Thai

เตียงค่อนข้างเตี้ย ขอบเตียงจึงบดบังสายตาไปเสียส่วนใหญ่

Chinese

轻轻起身，坐在床边，久久盯着那张在黑暗中有些模糊的脸。

Thai

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งข้างเตียง จ้องมองใบหน้าที่ดูเลือนรางในความมืดอยู่นาน

Chinese

突然，被握住的手紧了紧，接着便听到大玉小小的声音。

Thai

ทันใดนั้น มือที่ถูกกุมไว้ก็กระชับแน่นขึ้น จากนั้นก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาของต้าอวี้

Chinese

“睡不着吗？”

Thai

“นอนไม่หลับเหรอ”

Chinese

“嗯。”李貌声音也很小，怕打扰到那边在沙发上休息的赵梅，他把脑袋凑过去：“怎么醒了，是不是想上厕所？”

Thai

“อืม” เสียงของหลี่เม่าเบามากเช่นกัน ด้วยกลัวว่าจะรบกวนจ้าวเหมยที่กำลังพักผ่อนอยู่บนโซฟาฝั่งโน้น เขายื่นศีรษะเข้าไปใกล้ “ตื่นได้ยังไง อยากเข้าห้องน้ำหรือเปล่า”

Chinese

“还不想。”

Thai

“ยังไม่อยาก”

Chinese

暗沉的环境中，轻声细语格外暧昧甜腻，空气都仿佛黏稠。

Thai

ท่ามกลางบรรยากาศมืดสลัว เสียงกระซิบกระซาบช่างหวานละมุนและชวนหวามไหวเป็นพิเศษ จนราวกับว่าอากาศโดยรอบพลอยเหนียวหนึบไปด้วย

Chinese

“孩子他爸，你怎么了？是不是有什么事？你不要瞒着我，我能看出来的。”

Thai

“พ่อของลูก นายเป็นอะไรหรือเปล่า มีเรื่องอะไรใช่ไหม อย่าปิดบังฉันนะ ฉันดูออก”

Chinese

李貌抿抿嘴。

Thai

หลี่เม่าเม้มปาก

Chinese

见他沉默，大玉就知道自己猜对了。

Thai

เมื่อเห็นเขาเงียบ ต้าอวี้ก็รู้ทันทีว่าตัวเองเดาถูก

Chinese

“我现在还是孕妇呢，我最大，你要听我的，说！”

Thai

“ตอนนี้ฉันยังเป็นคนท้องอยู่นะ ฉันใหญ่ที่สุด นายต้องฟังฉัน พูดมา!”

Chinese

明明声音很轻，却霸道的很，还有点凶凶的。

Thai

ทั้งที่เสียงเบามากแท้ๆ แต่กลับเอาแต่ใจสุดๆ แถมยังแอบดุอยู่นิดๆ

Chinese

李貌喉结滚动，沉声道：“我有点担心。”

Thai

ลูกกระเดือกของหลี่เม่าขยับขึ้นลง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ฉันกังวลนิดหน่อย”

Chinese

“不用担心，我现在感觉好的很。”

Thai

“ไม่ต้องกังวลหรอก ตอนนี้ฉันรู้สึกดีมากเลย”

Chinese

“可……”

Thai

“แต่…”

Chinese

李貌轻轻把脸靠上去，贴在大玉圆润的脸颊上：“龟龟，无论发生什么，你都是最重要的。”

Thai

หลี่เม่าค่อยๆ แนบใบหน้าลงไปชิดกับแก้มอวบอิ่มของต้าอวี้ “กุยกุย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอก็สำคัญที่สุด”

Chinese

“我怕，好怕好怕你离开我……”

Thai

“ฉันกลัว กลัวเหลือเกินว่าเธอจะจากฉันไป…”

Chinese

大玉眨眨眼，忽然感觉小脸一凉，她忙松开李貌的手，双手捧住他脸颊，柔声安慰：

Thai

ต้าอวี้กะพริบตา จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ใบหน้า เธอรีบปล่อยมือหลี่เม่าแล้วใช้สองมือประคองแก้มของเขาไว้ เอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

Chinese

“不会的，我不会离开你的。”

Thai

“ไม่หรอก ฉันจะไม่จากนายไปไหน”

Chinese

“那你改天签个协议。”

Thai

“งั้นวันหลังเธอเซ็นข้อตกลงฉบับหนึ่งนะ”

Chinese

“好，签，我们签。”

Thai

“ได้ เซ็นสิ พวกเราเซ็นเลย”

Chinese

“你都没问是什么协议。”

Thai

“เธอยังไม่ทันถามเลยว่าเป็นข้อตกลงอะไร”

Chinese

“那是什么协议呀？”

Thai

“แล้วเป็นข้อตกลงอะไรล่ะ”

Chinese

“同意书，同意出现紧急情况，优先你自己的同意书。”

Thai

“หนังสือยินยอม หนังสือยินยอมว่าหากเกิดกรณีฉุกเฉินขึ้น ให้เลือกความปลอดภัยของเธอก่อนเป็นอันดับแรก”

Chinese

大玉怔了怔，可算是完全明白李貌在担心什么了。

Thai

ต้าอวี้ชะงักไป ในที่สุดก็เข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่าหลี่เม่ากำลังกังวลเรื่องอะไร

Chinese

“好，听你的，都听你的。”

Thai

“ได้ ฟังนาย ตามใจนายหมดเลย”

Chinese

“嗯……说话算话。”

Thai

“อืม…พูดแล้วต้องรักษาคำพูดนะ”

Chinese

“说话算话！”

Thai

“รักษาคำพูดแน่นอน!”

Chinese

大玉亲了亲李貌眼睛。

Thai

ต้าอวี้จูบลงบนดวงตาของหลี่เม่าเบาๆ

Chinese

孩子他爸很少展现脆弱的一面，她又心疼，又有点开心，为小貌这么在乎自己而开心。

Thai

พ่อของลูกแทบไม่เคยเผยด้านที่เปราะบางออกมาเลย เธอทั้งรู้สึกสงสารและดีใจ ดีใจที่เสี่ยวเม่าแคร์เธอมากขนาดนี้

Chinese

话说出口，李貌反倒有些不好意思了。

Thai

พอพูดออกไปแล้ว หลี่เม่ากลับรู้สึกเขินอายขึ้นมาบ้าง

Chinese

“你都要生了，我还添乱……”

Thai

“เธอใกล้จะคลอดอยู่แล้ว ฉันยังมาสร้างความวุ่นวายอีก…”

Chinese

“不是添乱噢，你要是有心事不说，才是给我添乱呢。”

Thai

“ไม่ใช่สร้างความวุ่นวายสักหน่อย ถ้านายมีเรื่องในใจแล้วไม่พูด นั่นต่างหากล่ะที่สร้างความวุ่นวายให้ฉัน”

Chinese

大玉嘻嘻笑着搓了搓孩子他爸的脸，又继续道：

Thai

ต้าอวี้หัวเราะคิกคักพลางลูบหน้าพ่อของลูก แล้วพูดต่อ

Chinese

“你也不要担心影响到我，我感觉我现在的状态特别好，还有些迫切，嗯……就像急功近利的女将军，想要快点上战场。”

Thai

“นายก็ไม่ต้องกังวลว่าจะส่งผลกระทบต่อฉันหรอก ฉันรู้สึกว่าตอนนี้สภาพร่างกายและจิตใจของฉันดีมากๆ เลย แถมยังรู้สึกใจร้อนอยู่นิดๆ อืม…เหมือนแม่ทัพหญิงที่กระหายชัยชนะ อยากรีบลงสนามรบเร็วๆ”

Chinese

“我想快快跟宝宝们见面。”

Thai

“ฉันอยากเจอหน้าพวกลูกๆ เร็วๆ จัง”

Chinese

“对了，小貌你单独跟陈医生聊的，不会就是这件事吧？”

Thai

“จริงสิ เสี่ยวเม่า ที่นายไปคุยกับหมอเฉินตามลำพัง คงไม่ใช่เรื่องนี้หรอกนะ”

Chinese

“我家龟龟好聪明。”

Thai

“กุยกุยของฉันฉลาดจังเลย”

Chinese

“陈医生怎么说？”

Thai

“หมอเฉินว่ายังไงบ้าง”

Chinese

李貌把医生的话大致复述了遍。

Thai

หลี่เม่าเล่าสิ่งที่หมอพูดให้ฟังคร่าวๆ อีกรอบ

Chinese

听到那个优先级，聪明的大玉也想到了夏奶奶。

Thai

เมื่อได้ยินเรื่องลำดับความสำคัญ ต้าอวี้ผู้เฉลียวฉลาดก็นึกถึงย่าเซี่ยขึ้นมาทันที

Chinese

她不怪小貌不相信奶奶，孩子他爸越重视自己，她心里越甜蜜。

Thai

เธอไม่โทษที่เสี่ยวเม่าไม่ไว้ใจย่า ยิ่งพ่อของลูกให้ความสำคัญกับเธอมากเท่าไร ในใจเธอก็ยิ่งหวานชื่นมากเท่านั้น

Chinese

又小声聊了会，大玉声音软糯道：“孩子他爸，我想上厕所。”

Thai

คุยกระซิบกระซาบกันต่ออีกครู่หนึ่ง ต้าอวี้ก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “พ่อของลูก ฉันอยากเข้าห้องน้ำ”

Chinese

“等会，我把灯打开。”

Thai

“รอแป๊บนะ ฉันเปิดไฟก่อน”

Chinese

“不要，妈在睡觉。”

Thai

“อย่าเลย แม่กำลังหลับอยู่”

Chinese

李貌摇摇头，这种事他不会由着大玉，摸黑过去刚把灯打开，沙发上的赵梅果然醒了。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า เรื่องแบบนี้เขาไม่มีทางตามใจต้าอวี้แน่ เขาคลำทางในความมืดไปเปิดไฟ และจ้าวเหมยที่นอนอยู่บนโซฟาก็ตื่นขึ้นมาจริงๆ

Chinese

“怎么了？”

Thai

“มีอะไรหรือเปล่า”

Chinese

“红玉要上厕所，妈你继续睡吧，我来就行。”

Thai

“หงอวี้จะเข้าห้องน้ำครับ แม่นอนต่อเถอะ ผมจัดการเอง”

Chinese

赵梅瞅了眼儿子红红的眼眶，微微颔首。

Thai

จ้าวเหมยเหลือบมองขอบตาแดงๆ ของลูกชายแล้วพยักหน้าเบาๆ

Chinese

大玉尽管已经很放得开了，可当着赵梅的面说上厕所这种事……

Thai

แม้ว่าต้าอวี้จะไม่ค่อยเคอะเขินแล้ว แต่การพูดเรื่องเข้าห้องน้ำต่อหน้าจ้าวเหมยแบบนี้…

Chinese

……

Thai

…

Chinese

翌日，李貌抽空去找陈医生弄了个同意书，偷偷摸摸让大玉签了，然后又交给了陈医生。

Thai

วันรุ่งขึ้น หลี่เม่าหาเวลาไปพบหมอเฉินเพื่อขอหนังสือยินยอม แอบเอามาให้ต้าอวี้เซ็นเงียบๆ แล้วนำกลับไปส่งให้หมอเฉิน

Chinese

陈医生哭笑不得。

Thai

หมอเฉินทั้งขำทั้งเอ็นดูจนพูดไม่ออก

Chinese

张琳她们几个一没课就往医院跑，陪大玉说话解闷。

Thai

พวกจางหลินพอไม่มีเรียนก็พากันวิ่งมาที่โรงพยาบาล คอยพูดคุยแก้เหงาเป็นเพื่อนต้าอวี้

Chinese

期间，医生过来检查，听了好几次胎心，又给大玉安排上了吸氧。

Thai

ระหว่างนั้น แพทย์เข้ามาตรวจ ฟังเสียงหัวใจของทารกในครรภ์อยู่หลายครั้ง และจัดให้ออกซิเจนแก่ต้าอวี้

Chinese

大玉腰酸背痛，大部分时间都待在床上，有时候会下来走走，促进开指。

Thai

ต้าอวี้ปวดเมื่อยเอวและหลัง เวลาส่วนใหญ่จึงอยู่บนเตียง บางครั้งก็ลงมาเดินเพื่อกระตุ้นให้ปากมดลูกเปิด

Chinese

晚上，小两口睡不着，说起了陪产的事。

Thai

ตกกลางคืน คู่รักหนุ่มสาวนอนไม่หลับ จึงเอ่ยถึงเรื่องการเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนในห้องคลอด

Chinese

“真不要我陪产？”

Thai

“ไม่ให้ฉันเข้าไปเป็นเพื่อนตอนคลอดจริงๆ เหรอ”

Chinese

“不要！”

Thai

“ไม่เอา!”

Chinese

大玉其实也挺想让孩子他爸陪产，之所以拒绝，不是怕李貌看了之后嫌弃自己，而是怕他太心疼自己。

Thai

จริงๆ แล้วต้าอวี้ก็อยากให้พ่อของลูกเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนตอนคลอดมากเช่นกัน ที่ปฏิเสธไปไม่ใช่เพราะกลัวว่าหลี่เม่าเห็นแล้วจะรังเกียจ แต่กลัวเขาจะสงสารและปวดใจกับสภาพของเธอมากเกินไปต่างหาก

Chinese

自己还想给小貌生个女儿呢，万一到时候他太心疼，死活不干怎么办。

Thai

เธอยังอยากจะคลอดลูกสาวให้เสี่ยวเม่าอีกคน หากถึงตอนนั้นเขาปวดใจจนทนไม่ไหวแล้วไม่ยอมให้มีอีกล่ะจะทำยังไง

Chinese

“那让妈进去陪你怎么样？”李貌退而求其次。

Thai

“งั้นให้แม่เข้าไปอยู่เป็นเพื่อนเธอดีไหม” หลี่เม่ายอมถอยก้าวหนึ่ง

Chinese

大玉想了想：“可以。”

Thai

ต้าอวี้คิดครู่หนึ่ง “ได้สิ”

Chinese

李貌纳闷：“为什么我就不行？”

Thai

หลี่เม่าสงสัย “ทำไมฉันถึงไม่ได้ล่ะ”

Chinese

“反正就是不行。”

Thai

“ก็ไม่ได้ก็แล้วกัน”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

在医院住下的第三天晚上。

Thai

คืนวันที่สามของการเข้าพักที่โรงพยาบาล

Chinese

李治和夏奶奶正准备回酒店，卫生间里突然传来李貌的声音。

Thai

หลี่จื้อกับย่าเซี่ยกำลังเตรียมตัวจะกลับโรงแรม ทันใดนั้นเสียงของหลี่เม่าก็ดังออกมาจากห้องน้ำ

Chinese

“好像快生了。”

Thai

“เหมือนใกล้จะคลอดแล้ว”

Chinese

外面三个人立马紧张起来。

Thai

ทั้งสามคนที่อยู่ข้างนอกตื่นตัวและตึงเครียดขึ้นมาทันที

Chinese

李治去喊医生，赵梅和夏奶奶守在门口。

Thai

หลี่จื้อไปตามหมอ ส่วนจ้าวเหมยกับย่าเซี่ยเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู

Chinese

“闺女，你现在什么感觉？”

Thai

“ลูก ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง”

Chinese

“腹疼，出了点血……”

Thai

“ปวดท้อง มีเลือดออกนิดหน่อย…”

Chinese

“这是宫缩了，频率怎么样？”

Thai

“นี่คือมดลูกบีบตัวแล้ว ความถี่เป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“不怎么规律。”

Thai

“ยังไม่ค่อยสม่ำเสมอเท่าไหร่”

Chinese

这时，李貌打开卫生间的门，扶着大玉出了来。

Thai

ตอนนั้นเอง หลี่เม่าก็เปิดประตูห้องน้ำ พยุงต้าอวี้เดินออกมา

Chinese

“快快快，回床上躺着。”夏奶奶忙道。

Thai

“เร็วๆ เข้า กลับไปนอนบนเตียง” ย่าเซี่ยรีบพูด

Chinese

“妈，我是不是快生了？”

Thai

“แม่คะ หนูใกล้จะคลอดแล้วใช่ไหมคะ”

Chinese

“快了。”赵梅忙去另一边扶住她。

Thai

“ใกล้แล้วจ้ะ” จ้าวเหมยรีบเข้าไปช่วยพยุงเธออีกข้างหนึ่ง

Chinese

躺回床上，吸上氧气，医生很快过来，问了些问题，检查一番，道：

Thai

เมื่อเธอกลับไปนอนบนเตียงและให้ออกซิเจน หมอก็รีบมาถึง สอบถามอาการและตรวจดูครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า

Chinese

“现在宫缩还不规律，等3至6分钟宫缩一次，每次痛疼30秒，疼了3个小时不减轻，那就是要临产了。”

Thai

“ตอนนี้มดลูกยังบีบตัวไม่สม่ำเสมอ รอให้บีบตัวทุก 3 ถึง 6 นาที ครั้งละ 30 วินาที และปวดติดต่อกัน 3 ชั่วโมงโดยไม่ทุเลาลง นั่นแหละถึงจะเริ่มเข้าสู่ระยะคลอด”

Chinese

“麻烦医生了。”

Thai

“รบกวนคุณหมอด้วยนะครับ”

Chinese

“没事。”

Thai

“ไม่เป็นไรค่ะ”

Chinese

送走医生，赵梅对李治和夏奶奶道：“你们回酒店休息好，明天晚上差不多就要生了。”

Thai

หลังจากส่งหมอแล้ว จ้าวเหมยก็พูดกับหลี่จื้อและย่าเซี่ยว่า “พวกคุณกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมเถอะ พรุ่งนี้ค่ำๆ ก็น่าจะคลอดแล้ว”

Chinese

“还要这么长时间？”

Thai

“ยังต้องใช้เวลาอีกนานขนาดนั้นเลยเหรอ”

Chinese

“嗯，从宫缩到规律宫缩差不多要十个小时，然后到开指差不多也要十来个小时。”

Thai

“ใช่ค่ะ จากเริ่มบีบตัวจนถึงบีบตัวสม่ำเสมอก็ราวๆ สิบชั่วโมง แล้วกว่าปากมดลูกจะเปิดหมดก็น่าจะอีกสิบกว่าชั่วโมง”

Chinese

赵梅解释一番，夏奶奶乖乖回了酒店。

Thai

เมื่อจ้าวเหมยอธิบายให้ฟัง ย่าเซี่ยจึงยอมกลับโรงแรมแต่โดยดี

Chinese

第二天早上，果然跟赵梅说的一样，大玉宫缩开始规律。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกอย่างเป็นไปตามที่จ้าวเหมยบอกไว้ การบีบตัวของมดลูกของต้าอวี้เริ่มสม่ำเสมอ

Chinese

李貌一直坐在床边，大玉一开始还好，待快到傍晚的时候，随着宫缩越来越频繁，她开始面露痛苦。

Thai

หลี่เม่านั่งอยู่ข้างเตียงตลอดเวลา ช่วงแรกต้าอวี้ยังพอทนได้ แต่พอใกล้ถึงช่วงเย็น เมื่อมดลูกบีบตัวถี่ขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของเธอก็เริ่มแสดงความเจ็บปวด

Chinese

赵梅、李治和夏奶奶也是心痛的不行。

Thai

จ้าวเหมย หลี่จื้อ และย่าเซี่ยต่างก็รู้สึกปวดใจและสงสารเธอเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

期间，几人一遍又一遍确认着东西是否齐全。

Thai

ระหว่างนั้น ทั้งหมดต่างตรวจเช็กข้าวของซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเตรียมไว้ครบถ้วนหรือไม่

Chinese

张琳、赵思妤等人得知消息，一下课就飞奔过来。

Thai

เมื่อพวกจางหลินและจ้าวซืออวี๋ทราบข่าว เลิกเรียนปุ๊บก็รีบวิ่งตรงมาทันที

Chinese

晚上七点多，开到四指。

Thai

เวลาทุ่มเศษ ปากมดลูกเปิดถึงสี่เซนติเมตร

Chinese

赵梅帮大玉扎了两个麻花辫。

Thai

จ้าวเหมยช่วยต้าอวี้ถักผมเปียสองข้าง

Chinese

医生最后来检查了一次胎心，

Thai

หมอเข้ามาตรวจฟังเสียงหัวใจทารกเป็นครั้งสุดท้าย

Chinese

大玉还能行走，李貌和赵梅扶着她来到产房门口。

Thai

ต้าอวี้ยังพอเดินไหว หลี่เม่ากับจ้าวเหมยจึงช่วยกันพยุงเธอมาถึงหน้าห้องคลอด

Chinese

“媳妇，加油，我在外面等着你和宝宝们。”李貌亲了口大玉的额头。

Thai

“ที่รัก สู้ๆ นะ ฉันจะรอเธอกับพวกลูกๆ อยู่ข้างนอก” หลี่เม่าจูบที่หน้าผากของต้าอวี้หนึ่งที

Chinese

“红玉，加油。”几个小伙伴、李治和夏奶奶纷纷给她鼓气。

Thai

“หงอวี้ สู้ๆ นะ” เพื่อนๆ ทั้งหลาย รวมถึงหลี่จื้อและย่าเซี่ยต่างพากันส่งเสียงให้กำลังใจเธอ

Chinese

“放心吧！”

Thai

“วางใจเถอะ!”

Chinese

大玉显得很亢奋，还有些迫不及待，连肚子都好像不怎么疼了。

Thai

ต้าอวี้ดูกระตือรือร้นและตื่นเต้นมาก แถมยังใจจดใจจ่อจนแทบไม่รู้สึกเจ็บท้องเลยด้วยซ้ำ

Chinese

她松开李貌的手，眨了眨眼，笑道：“待本将军得胜归来。”

Thai

เธอปล่อยมือหลี่เม่า กะพริบตาปริบๆ แล้วแย้มยิ้ม “รอดูท่านแม่ทัพคนนี้คว้าชัยชนะกลับมาได้เลย”

Chinese

“嗯，末将等你。”

Thai

“อืม ขุนพลผู้น้อยจะรอรับ”

Chinese

大玉嫣然一笑，跟赵梅和医生一起进了产房。

Thai

ต้าอวี้แย้มยิ้มหวานหยดย้อย ก่อนจะเดินเข้าห้องคลอดไปพร้อมกับจ้าวเหมยและคุณหมอ